Σελίδες

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

αυτό είναι πόλεμος, γαμώ την τύφλα μας!

Συμβαίνει κάτι που έπρεπε να είχε γίνει στις 17/11/73, τότε που ο κόσμος ΔΕΝ κατέβηκε στους δρόμους. Τώρα που ο κόσμος κατεβαίνει, όλο και περισσότεροι βγήκαμε από το καβούκι μας, ναι, και'γώ άφησα για λίγο το θρόνο μου, επικρατεί ένα αλλαλούμ.
Τότε, παλιά, υπήρχαν προτάσεις, υπήρχε ελπίδα.
Τώρα, όλα δείχνουν σκουριασμένα κι η ελπίδα άφαντη.
Θα ξημερώσει το Αύριο άραγε;
Οσο κοιτάζω γύρω, τόσο νοιώθω τυφλωμένη..

9 σχόλια:

cyrus είπε...

Υπήρχαν μπάχαλοι τότε;

Rodia είπε...

υπήρχαν, αλλά τους ξέραμε.

περιούσιος είπε...

Σήμερα, από τη μια προβάλλονται μόνο τα έκτροπα των ταραξιών και από την άλλη υμνούνται τα έκτροπα των ταραξιών. Το μήνυμα του χαμού του παιδιού αυτού θάφτηκε κάτω από άναρθρες κραυγές, που καπηλεύονται τ' όνομά του, και μαύρους καπνούς, που μας τύφλωσαν όλους και δε βλέπουμε ελπίδα.

pentanostimi είπε...

σωστα,και στις 17/11/73 μας αντιμετωπιζαν σαν τρελους ενω και πολιτικη δυναμη ,που μετα οικειοποιηθηκε το πολυτεχνειο,μιλαγε για προβοκάτορες-η ιδια δυναμη και τωρα δεν βλεπει τι γινεται ,βλεπει μονο κουκουλοφορους τυφλωση γενικως

Rodia είπε...

~~Περιούσιε, βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα τώρα, δεν μπορούμε να δούμε τπτ πέρα από τη δίνη. Μακάρι να καθαρίσει σύντομα ο ορίζοντας.

~~Πεντανόστιμη, αυτό που νομίζω είναι πως μόνο μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις μέσα θα μπορέσει να φέρει ηρεμία στον τόπο μας. Είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα.

pentanostimi είπε...

συμφωνω

moutas είπε...

Καληνύχτα Έλληνες!!! όλα καλά!!! συνεχίστε κι άλλο τον αιώνιο ύπνο...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Κι όμως ακούγονται πολύ αφοριστικά αυτά που λες για την παρούσα αντίδραση της νεολαίας και όχι μόνο.

Rodia είπε...

~~Δείμε, τι εννοείς "αφοριστικά"; Υπάρχει σήμερα ελπίδα για το νέο άνθρωπο στη χώρα μας; Τι έχει να ελπίζει για το δικό του Αύριο; 700 ευρά και σκάρτα, εργασία δουλεία 4μηνη και με το ζόρι; Ασφάλιση; Υγεία; Σπουδές για τον ίδιο και τα παιδια του; Τί;
Ολα όσα κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα τα πήραν πίσω και επιπλέον ξεπουλάν τον τόπο.
Τα παιδιά μεταφέρουν στο δρόμο τη συσσωρευμένη οργή του κόσμου και η εξουσία τα πολεμάει. Αυτό βλέπω. Κάπως έτσι.