Σε ποιόν ανήκει το πτώμα;

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ με τίτλο «Ποιοι μας θέλουν νεκρούς;» απευθύνω το ερώτημα του τωρινού τίτλου, ελπίζοντας σε μια εποικοδομητική συζήτηση χωρίς κάθε τύπου τσιτάτα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και, κατά τα φαινόμενα, σύντομα θα.. αποφυλακιστεί από τα στενά όρια της δωρεάς ανθρώπινων οργάνων, όπου σήμερα δίνονται λεκτικές μάχες, εντελώς ακατάληπτες για τη δική μου σκέψη. Οταν αφαιρείται η δυνατότητα διάθεσης του μοναδικού στοιχείου που δηλώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, όταν εκχωρείται στην εξουσία (κατά τα φαινόμενα την οικονομική εξουσία, πλέον) το δικαίωμα διάθεσης --σύμφωνα με νόμους, δεν διαφωνώ, αλλά με τί νόμους; και ποιους υπεύθυνους για την τήρησή τους;-- τότε μάλλον έχουμε πάρει το λάθος δρόμο, μακριά νυχτωμένοι για τις αλλαγές που καλπάζουν.

Ενας παρολίγον δότης οργάνων

Ο φίλος μου ο Γιάννης φτηνά τη γλίτωσε, πριν δυοτρεις δεκαετίες, όταν έπεσε από μεγάλο ύψος σε μια οικοδομή που επέβλεπε. Οχι επειδή είχε άγγελο, που λένε, ούτε επειδή έγινε θαύμα, ούτε επειδή είχε το Θεό μαζί του. Είχε κάτι καλύτερο: έναν αδελφό χειρουργό σε μεγάλο νοσοκομείο, ο οποίος βρισκόταν στη βάρδια του όταν μεταφέρθηκε ο Γιάννης με το νοσοκομειακό εκεί πέρα.

Οι γονείς του ενημέρωσαν το γραφείο ότι «ο Γιάννης έπαθε ένα ατύχημα και θα έλειπε αρκετό διάστημα από τη δουλειά», απαντησαμε «να λείψει όσο χρειαστεί, τι λόγος» και το θέμα "Γιάννης" ξεχάστηκε μετά την πρώτη αναστάτωση. Δεν θα ήταν και ο πρώτος μηχανικός που θα έχανε τη ζωή του σε παρόμοιο ατύχημα. Ετσι είναι, μια στραβή στιγμή, μια απροσεξία, ένα στραβοπάτημα και πάει, πάπαλα. Είχα φάει και'γώ μια γλίστρα κι έπεσα από 4 μέτρα στην αγκαλιά ενός εργάτη, αντί να πέσω στο βάραθρο των νεοσκαμμένων θεμελίων --ευτυχώς! Μετά, κέρασα δυο κασόνια μπίρες, δεν ήμουν ποτέ εκατομμυριούχος γυνή, βλέπεις, και στο εξής πρόσεχα περισσότερο.

Τεσπά, μετά από ένα εξάμηνο περίπου, ήρθε ο Γιάννης στο γραφείο με το κεφάλι κοντοκουρεμένο --δυο πόντους μαλλί-- και χωρισμένο, σημαδεμένο σαν με κόκκινο χοντρό μαρκαδόρο, σε εξ-εφτά κομμάτια. Μείναμε ξεροί και, αν και είχαμε παράδοση μελέτης την επομένη --το θυμάμαι σαν και τώρα-- καθήσαμε να ακούσουμε την ιστορία του.

Ποιοι μας θέλουν νεκρούς;

Είναι αδύνατο να είναι αληθινοί άνθρωποι αυτοί που θέλουν νεκρούς τους ανθρώπους. Πόλεμοι, αρρώστιες, καννιβαλισμός, κλασσική σωματεμπορία, εκμετάλλευση έως θανάτου, λιμός, δουλεία, human trafficking, αναγκαστική "δωρεά" ανθρώπινων οργάνων, όλα αυτά "για το καλό μας". Αρα; Μάλλον για εξωγήινους εχθρούς πρόκειται. Εχει παρατραβήξει το σκοινί, πολλά συμβαίνουν ταυτόχρονα, τα θέματα είναι πολλά. Θα επανέλθω σύντομα.

Για την ώρα, μελετήστε αυτά (κατά τη σειρά που τα βρήκα, μαζί με τα σχόλια) και ενημερώστε παρακαλώ για ό,τι άλλο σχετικό κυκλοφορεί:

1. Δωρεά οργάνων
2. Δωρεάν προσφορά ή... κατάσχεση οργάνων;
3. ΝΕΦΡΑ ΚΑΙ ΣΥΚΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ
4. Ο Λοβέρδος κανίβαλος
5. Μετά το θάνατο, το σώμα μας ανήκει στο κράτος; -πολύ σημαντικό απο νομική σκοπιά, μέσω του
6. Υποχρεωτικη δωρεα οργανων;
7. Τιτλοποίηση σωματικών οργάνων νεκρών
8. Πρόβατα επί σφαγή ή, αλλιώς, εν δυνάμει δότες οργάνων...
9. Χαίρε Κράτος, οι τεμαχισμένοι σε χαιρετούν(;)
10. Επανάσταση η θεραπευτική κλωνοποίηση -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 14/11/2007
11. Σε ποιόν ανήκει το πτώμα;
12. Ανοίγει η πόρτα για μεταμοσχεύσεις σε ιδιώτες, κίνδυνος για παζάρι οργάνων -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 1/4/2007
13. WHEN ARE YOU DEAD? (By John Sanford, Stanford University School of Medicine)
14. Προβληματισμοί: το νέο σχέδιο νόμου για τις μεταμοσχεύσεις
15. Νέα νομοθεσία δωρεάς οργάνων – καμία επιστημονική απόδειξη ότι αυξάνει το ποσοστό δωρεών
16. Δωρίζονται (τρεις τελείες) όργανα

Οι αναρτήσεις που, σύμφωνα με τους συντάκτες τους, ονομάζονται "αντίθετες", είναι απλώς σύμφωνες με το νόμο.
Αρα, αρκεί κάποιος να μελετήσει το νόμο που βρίσκεται εδώ. Δεν βοηθούν να γίνεται συζήτηση μια και υπάρχει αποκρυσταλλωμένη άποψη και δεν προτίθεμαι να (συνεχίσω να) εισπράττω απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς --μια φορά που την πάτησα, μου είναι αρκετή!

Εντύπωση μου κάνει ότι, ενώ αναφέρομαι επιγραφικά σε ένα πλήθος αιτιών θανάτου, οι σχολιαστές επικεντρώνουν στο πρόσφατο νομοσχέδιο του κ. Λοβέρδου. Κάτι σημαίνει αυτό, αλλά τί ακριβώς; Τόση πρεμούρα; Για ποιο λόγο; Λάθος κάνω που σκέφτομαι διάφορα; Κάνω μήπως λάθος που σκέφτομαι, γενικώς;

Μερικές σκέψεις ακόμα: 1. Γιατί ανακινείται το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων ειδικά τώρα που η θεραπευτική κλωνοποίηση (κλωνοποίηση οργάνων και ιστών με απώτερο σκοπό τη χρησιμοποίησή τους είτε σε μεταμοσχεύσεις είτε σε θεραπεία νόσων οι οποίες μέχρι τώρα θεωρούνταν ανίατες) βρίσκεται προ των πυλών; Αφού, με την πρόοδο της επιστήμης, βρίσκεται πολύ κοντά η μέρα όπου κάθε άνθρωπος θα έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει τα ζωτικά του όργανα, γιατί προωθείται με τόση ζέση το θέμα των μεταμοσχεύσεων;
2. Μήπως τάχα έχει προχωρήσει και η κλωνοποίηση ανθρώπων; Και όλος αυτός ο θόρυβος, ο απαξιωτικός για το πλάσμα ανθρωπος, γίνεται με σκοπό να αποδεχθεί η κοινωνία τα τεχνητά "ανθρώπινα" πλάσματα;
3. Οποιος νομίζει ότι θα πάψουν τα παρατράγουδα με το νέο νόμο, είναι μακριά νυχτωμενος. Αφού συνέβαιναν σε κρατικά νοσοκομεία, ας σκεφτεί τι θα συμβαίνει στα ιδιωτικά εργαστήρια -με 3ετή δοκιμαστική περίοδο.