Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πυρκαγιες 2007. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πυρκαγιες 2007. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

golfland? Ενα ντοκυμαντέρ για την "αξιοποίηση" της Ελλάδας

golfland? from dimitris meletis on Vimeo.



http://vimeo.com/24661345

Επειδή το θέμα το γνωρίζω από μέσα και με καίει και το πολεμάω ήδη από το 2000 με το δικό μου τρόπο, ανεβάζω το ντοκυμαντέρ της Νέλλης Ψαρρού και του Δημήτρη Μελέτη, να δεις τί συμβαίνει στη χώρα μας. Με ποιο ύπουλο τρόπο ξεπουλιέται, πώς προετοιμάζονται τα ξεπουλήματα γαιών, υδάτινων πόρων και ανθρώπων. Πώς η εκκλησία πολλαπλασιάζει την περιουσία της και την πουλάει -"νομίμως"! Πώς παρακάμπτεται η Δικαιοσύνη, πώς οι νόμοι καταστρατηγούνται, και άλλα πολλά. Πόσο σημαντική είναι η επίπτωση στο περιβάλλον όπου θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας και ποιά ζωή ετοιμάζεται γι αυτά.

Μια ωρίτσα και κάτι είναι, καθόλου κουραστικό, μια και κρατάει το θεατή στην τσίτα. Είναι κέρδος για τον καθένα μας να το παρακολουθήσει προσεκτικά, να κρατήσει και σημειώσεις, να το συστήσει σε φίλους και γνωστούς, ενδιαφερόμενους και προβληματισμένους πολίτες για το πού βαδίζει αυτός ο τόπος -ο τόπος μας.

Η κατακλείδα της ανάρτησης του ντοκυμαντέρ απο τους βασικούς συντελεστές, είναι:

«Επιθυμητή είναι η περαιτέρω δημοσιοποίηση αυτής της έρευνας και η προβολή της σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή δεν θα γίνεται για κερδοσκοπικούς λόγους ή από εμπορικές επιχειρήσεις ή από συλλόγους και ΜΚΟ που στηρίζουν τη λειτουργία τους σε κρατικές επιδοτήσεις ή μεγάλης κλίμακας ιδιωτικές χορηγίες χωρίς την προηγούμενη συμφωνία των δημιουργών του.

Εμείς κάναμε τους πομπούς. Εσείς γίνετε αναμεταδότες.

Νέλλη Ψαρρού, Δημήτρης Μελέτης»


Ας δεχτούμε την προσφορά τους, μια προσφορά δυο νέων ανθρώπων γεμάτων ενθουσιασμό, αγάπη και ανθρωπιά.
Ευχαριστώ Νέλλη, ευχαριστώ Δημήτρη. Να είστε καλά, να δημιουργήσετε κι άλλες εικόνες, κι άλλες έρευνες... πιο ευχάριστες! :)

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

Blog Action Day: Ποιο περιβάλλον παιδιά..?


Σήμερα είναι η μέρα που όλα τα blogs σε ολόκληρο τον κόσμο γράφουν για το περιβάλλον και τη κλιματική αλλαγή. Γράφτηκα στον κατάλογο για να γράψω κάτι, όπως κάνω κάθε χρόνο μέχρι τώρα, από τότε που παρουσιάστηκε αυτή η ακτιβιστική πράξη -η διαμαρτυρία δια της γραφής. Φέτος όμως, δεν υπάρχει τίποτα για να διαμαρτυρηθώ. Ολα πηγαίνουν ρολόι στη χώρα μου. Τα πάντα όλα λέμε. Δεν υπάρχει πλέον κανένα πρόβλημα, γιατί το πρόβλημα λύθηκε δια της μεθόδου καταργήσεως αυτού. Καταφέραμε το αδύνατο: Καταργήσαμε το περιβάλλον! Οπότε, περιβάλλοντος μη όντος, δεν υπάρχει αντικείμενο σχολιασμού. Χαίρετε. Σας χαιρέτισα;

Αφού έγραψα για τη χώρα μου και τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος του περιβάλλοντος στη μικρούλα αυτή εσχατιά του πλανήτη, ας γράψω κάτι και για το περιβάλλον σε ολόκληρη τη Γη μας. Νομίζω ότι έφτασε ο καιρός να συνταχθούν όλα τα κράτη, τα έθνη και οι λαοί, με μας εδώ πέρα. Εμείς δώσαμε τα φώτα -και οι πρώτοι ηλεκτρολόγοι λέμε!- στην Οικουμένη, εμείς θα δώσουμε και τα τελευταία και όποιος σβήσει το φωτάκι του προθαλάμου, ας κλείσει και τη πόρτα βγαίνοντας.

Ολα αυτά λοιπόν, αυτά που γράφουν οι επιστήμονες και οι "επιστήμονες", είναι τσαρλατανισμοί του αισχίστου είδους. Λες και ένα μυγάκι που πετάει πάνω απο τη σούπα μπορεί να επιδράσει στο κρύωμα ή στο ζέσταμα της σούπας. Εχω ακούσει και τη φάση με τις πορδές των βοοειδών που καταστρέφουν το όζον -ήμαρτον πια!- και δεν καταλαβαίνω τι εννοεί ο ποιητής: Οι πορδές όζουν (=βρωμούν) δλδ περισσότερο; Αντί να θέλουμε καθαρό και μοσχομυριστό πλανήτη, να θέλουμε πλανήτη με όζον; τσ τσ τσ... Ρίξε κ. αμερικάνε, κ. γάλλε, κ. κινέζε, κ. ινδέ, κ. ρώσε, κ. κορεάτη (και όποιον ξεχνώ ας με συγχωρέσει) μερικές μπόμπες ακόμα να καθαρίσει η ατμόσφαιρα και μετά έλα να σφάξουμε όλα τα βόδια μαζί, να σου σιάξω ένα ροσμπίφ να γλύφεις τα δάχτυλά σου -αν έχει μείνει κανένα δάχτυλο στη θέση του.

Ακουσα και το τέλειο, ότι η τρύπα του όζοντος μαντάρεται με καπνούς από ξύλα που καίγονται και κατάλαβα ότι και εδώ είμαστε πρωτοπόροι -μετά τους εμπνευστές της καύσης των δασών του Αμαζόνιου, φυσικά. Εκεί μας πρόλαβαν οι μεγάλες αδελφές, για τούτο τσακιστήκαμε προσφάτως να αναπληρώσουμε την απόσταση. Την απόσταση που μας χωρίζει από το Τέρμα. Το Μεγάλο Τέρμα λέμε.

Μπορεί, αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, να βλέπεις αστεία όσα γράφω, αλλά δεν είναι καθόλου αστεία, ούτε για γέλια, κι αν γέλασες πάρε πίσω το γέλιο κι άρχισε το θρήνο και το ουρλιαχτό για αυτό που συμβαίνει. Ανοιξε τα μάτια και το μυαλό σου και απόφυγε να φας τη φόλα. Το περιβάλλον και η προστασία του, έτσι, γενικά και αόριστα, είναι μια φόλα, μια μούφα, μια παραπλάνηση, να το γράψω και ευγενικά. Δεν μπορεί οι εταιρείες να αλωνίζουν με τις βιομηχανίες τους, τα φουγάρα τους, τα χημικά βλαβερά τους απόβλητα, δεν μπορεί οι μεγάλες χώρες να μην έχουν υπογράψει βασικές συνθήκες προστασίας του περιβάλλοντος (π.χ. ΗΠΑ, συνθήκη Κιότο) και να ζητιέται απο τα ταπεινά ανθρωπάκια, εμάς δλδ, να προσέχουμε μη πατήσουμε το χορτάρι!

Εμείς μπορούμε να κάνουμε μικρούτσικα πραγματάκια, στη κλίμακά μας, που λένε. Να φροντίζουμε για τα σκουπίδια που παράγουμε και, αναλόγως, να τα πετάμε ή να τα ανακυκλίζουμε. Να φροντίζουμε τη καθαριότητα των ακτών της χώρας μας. Να προσέχουμε τα πάρκα μας -όσα απομείναν, δλδ- μη τα κάνει γκαράζ κάνας πρόθυμος δήμαρχος. Να καταγγέλουμε όποια εταιρεία ή βιομήχανο καταστρέφει τον υδροφόρο ορίζοντα, γιατί εκείνος μπορεί να στείλει τα παιδιά του να ζήσουν στην Ελβετία ή στις Μπαχάμες, αλλά εμείς θα εξακολουθούμε να ζούμε εδώ και να χρειαζόμαστε νερό πόσιμο. Να χρησιμοποιούμε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς -λεωφορεία, μετρό, τρένο, τραμ, κλπ- και να πιέζουμε προς τα καλύτερα και πυκνότερα δρομολόγια αντί για τη πτώση της τιμής της βενζίνης. Και τι θα γίνει αν η βενζίνη τιναχτεί στα ύψη; Καιρός να μάθουμε ότι το κύρος ενός ανθρώπου δεν ανεβαίνει με ένα σωρό γυαλιστερές λαμαρίνες αξίας κάποιων μυρίων ευρώ έξω από τη πόρτα του!

Βρίσκω ευκαιρία να διαμαρτυρηθώ για τη κατάργηση μιας μικρής λεωφορειακής γραμμής, επειδή (τάχα μου) δεν εξυπηρετούσε όσο η δεύτερη (μικρή επίσης) γραμμή. Οταν καταργηθηκε, πριν από καμμιά δεκαριά χρόνια, είχαν δηλώσει οι αρμόδιοι ότι θα πυκνώσουν τα δρομολόγια της εναπομείνασας γραμμής, ώστε οι χρήστες αυτής που καταργήθηκε να μη χάνουν και πολύ χρόνο μια και ήταν αναγκασμένοι να παίρνουν και δεύτερη συγκοινωνια για να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους. Είχα ξαναγράψει παλιότερα για το θέμα, αλλά ίσως δεν το πρόσεξε κανείς. Είχα τηλεφωνήσει κιόλας στην αρμόδια Υπηρεσία και με είχαν διαβεβαιώσει ότι θα το φροντίσουν, αλλά τίποτα μέχρι σήμερα. Με λιγότερα λόγια, το πρόβλημα είναι το εξής: Οταν υπηρχαν οι δυο (μικρες) γραμμές, περνούσε λεωφορείο κάθε 10' με 15', ενώ μετά τη κατάργηση της μιας γραμμής αντί να πυκνώσει το δρομολόγιο, το λεωφορείο περνάει καθε μισή ώρα με αποτέλεσμα να φτάνει ο επιβάτης στο προορισμό του πολύ -τουλάχιστον μια ώρα!- αργότερα επειδή πρέπει να πάρει και δεύτερο λεωφορείο.

Για το θέμα συγκοινωνία υπάρχουν ένα σωρό μελέτες στο σχετικό υπουργείο (πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ) που φυλάγονται με θρησκευτική ευλάβια στα συρτάρια. Εχω συμμετάσχει κιόλας σε κάποιες απο αυτές, -όπως επίσης και σε μελέτες (από μελέτες, να φαν κι οι κότες λέμε!) για τη διαχείριση των απορριμάτων, αλλά αυτή είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία, την έθιξα πέρυσι και αναφέρομαι συχνά σε αυτή. Παρά τη δυσκολία λοιπόν, εξακολουθώ να χρησιμοποιώ τα ΜΜΜ και να μην έχω αγοράσει (από πεποίθηση) αυτοκίνητο και ελπίζω κανείς να μη με αναγκάσει να το κανω στο μέλλον.

Αν πει κανείς «εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ κοιτάς το λεωφορειάκι σου;» του απαντώ ότι από κάπου πρέπει να αρχίσει κανείς, όπως μια καλή νοικοκυρά η οποία, στη γενική καθαριότητα του σπιτιού, ξεκινά από το ξαράχνιασμα του ταβανιού. Δεν σφουγγαρίζει το πάτωμα να δείχνει γυαλιστερό και να αφήνει να αιωρούνται οι αράχνες!

..και.. δεν μπερδεύει τις δουλειές.. π.χ. άλλο πράγμα η καλή συγκοινωνία στις πόλεις και άλλο η ενίσχυση των αυτοκινητοβιομηχανιών..

_________________________________
-->> αυτό είναι το post με αρ. 1.113, βοήθειά μας
-->> για τα ζωάκια και τα λουλουδάκια, για τα όπλα και τους πολέμους, για τους πάγους που λιώνουν (ή δεν λιώνουν) και για την ατμοσφαιρική ρύπανση/μόλυνση αορίστως, για το MALL Αμαρουσίου, ξέρω, θα γράψουν αρμοδιότεροι από μένα και σε γλώσσα μάλιστα επιστημονική. Εμένα με καίνε οι συγκοινωνίες, επειδή το βρίσκω άδικο να έχω στερηθεί (απο πεποίθηση) μια άνεση δια βίου, επειδή έχω συμβάλλει ελάχιστα (ελαχιστότατα λέμε!) στη ρύπανση/μόλυνση του περιβάλλοντος και δεν έχω ένα καλύτερο και πιο σίγουρο τρόπο να μεταφέρομαι εκεί που θέλω, εκτός από τα πόδια μου!
-->> αλήθεια, τι έγινε με το MALL Αμαρουσίου; δικάστηκε; αναβλήθηκε;

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009

Νομός Ηλείας ώρα μηδέν



Τι θα γίνει στην Ηλεία; Με τη σύμφωνη γνώμη των κατοικων βεβαίως... Ερχεται ισπανός αρχιτέκτονας να μεγαλουργήσει, επειδή τα δικά μας πολυτεχνεία βγάζουν ηλίθιους με δίπλωμα; Γιατί απαξιώνεται το ελληνικό δυναμικό; Τι δηλώνει αυτή η πολιτική πράξη; Γιατί είναι πολιτική πράξη η επιμονή στο μύθο "κάθε ξένο και καλό και κάθε ντόπιο σκάρτο". Ετσι μας φορέθηκε ο κ. Τσουμί στο μουσείο της Ακρόπολης. Εμείς δεν έχουμε νομοθεσία για αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, εμείς είμαστε άχρηστα κοθώνια, εμείς είμαστε βλάκες. Ας πληρωνόμαστε κι εμείς όσο οι εκ του εξωτερικού φωστήρες και θα σας έλεγα πόσο "καλοί" και "άριστοι" θα είμαστε!...

-->> εκτός αν (λέμε ΑΝ) παίζει κάτι τι *άλλο*, όπως π.χ. ο χρηματοδότης να επιθυμεί τον εν λόγω κύριο αξιότιμο αρχιτέκτονα. Και.. αν (λέμε ΑΝ) υπάρχει χρηματοδότης που επιβάλλει κάτι τι έξω απο αυτά που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία για σημαντικά έργα (Αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς, δλδ) δεν νομίζω ότι είναι τόσο καλές οι προτάσεις/προθέσεις (του χρηματοδότη, βεβαίως) για την Ηλεία._

-->> καμμιά άλλη ιδέα κανείς;



Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

Επιτυχημένα μοντέλα

Ακουσα σήμερα τον κ. Σουφλιά να λέει στα κανάλια ότι τα αντιδιαβρωτικά έργα στη περιοχή που κάηκε πριν ένα μήνα περίπου (Β.Α. πλευρά της Πεντέλης) γίνονται «βάσει του επιτυχημένου μοντέλου της Πάρνηθας» και τολμώ να συμπληρώσω ότι και οι πυρκαγιές εκεί πέρα ακολούθησαν το ίδιο επιτυχημένο μοντέλο. Της Πάρνηθας.

Το ερώτημα είναι: Για πόσο βλάκες μας περνά ο κ. Σουφλιάς;
..ή μήπως είναι: Για πόσο έξυπνο περνά τον εαυτό του, που νομίζει πως μας κοροϊδεύει;

ΣΗΜ.1. τα καμμένα στρέμματα κατεκυρώθησαν τελικά στα 183.388 τ.μ.
ΣΗΜ.2. σε ποιο μειοδότη;


Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009

ψάχνοντας τις πηγές της παράνομης δόμησης

Πώς χτίζονται τα αυθαίρετα μέσα σε δάση και αλλού; Πώς ξεκίνησε αυτή η μόδα; Μήπως δεν πρόκειται περί μόδας, αλλά περί ανάγκης;
Αυτά και άλλα ερωτήματα, που πιθανόν να προκύψουν στη πορεία θα προσπαθήσω να απαντήσω με αυτό το ποστ, επειδή συνήθως γράφω αυθόρμητα και με μοναδική πηγή δικές μου εμπειρίες. Πάμε λοιπόν:

Μετά τον εμφύλιο, όταν η αστυφιλία και η μετανάστευση βρισκόντουσαν στο φόρτε τους, όταν οι καιροί ήταν τόσο δύσκολοι που ούτε κατά διάνοια μπορεί να φανταστεί ένας νέος άνθρωπος του σήμερα, οι συμπολίτες μας είχαν άμεση ανάγκη από ένα κεραμίδι πάνω απο το κεφάλι τους, μια στέγη μόνιμη να απαγκιάσουν. Η πρωτεύουσα είχε κατακλυστεί από εσωτερικούς πρόσφυγες.

Νεαρές κοπέλες έφταναν από τα χωριά τους για να γίνουν υπηρέτριες σε σπίτια, μανάδες έφερναν οι ίδιες τα μικρά τους κορίτσια για να τα εγκαταστήσουν σε μια καλή οικογένεια (όχι απαραιτήτως πλούσια, πού να βρεθούν τόσοι πλούσιοι εκείνη την εποχή...) να εργαστούν για το ψωμί τους, άντε και κάνα ρουχαλάκι αποφόρι της "κυρίας".

Οικογένειες ολόκληρες, κυνηγημένες από το φόβο και τη ζηλοφθονία των συγχωριανών τους, φτάναν στη πρωτεύουσα και "τακτοποιόντουσαν" όπου και όπως λάχαινε, μοιραζόντουσαν δεξιά κι αριστερά, σε φίλους, σε γνωστούς, σε συγγενείς, σε άλλους πατριώτες που είχαν φτάσει και είχαν "τακτοποιηθεί" νωρίτερα. Οι μεγάλοι δουλεύαν στα εργοστάσια -υπήρχαν αρκετά εργοστάσια τότε- και οι μικροί, ανάλογα με το φύλο τους, δουλεύαν σε μαγαζιά: ως παιδιά για θελήματα τα αγόρια και ως οικιακές βοηθοί τα κορίτσια.

Αυτά συνέβαιναν στη δεκαετία 1950-1960. Τότε ακριβώς, που τα ραδιόφωνα ξεσκίζονταν να διαφημίζουν «οικόπεδα με δόσεις πέντε λεπτά από την Ομόνοια» και κανείς εισαγγελέας δεν παρενέβαινε να καταγγείλει την απάτη. Οι φτωχοί άνθρωποι που είχαν έρθει απο τα χωριά τους και είχαν γερό δεσμό με τη γη, τρέχαν να αγοράσουν αγροτεμάχια στην Αττική (για άλλες περιοχές δεν γνωρίζω) χωρίς να ενδιαφέρονται για "σχέδια πόλεως", κλπ, και βασιζόντουσαν στις υποσχέσεις των μεσιτών -που κάναν χρυσές δουλειές τότε- ότι «όπου νά'ναι μπαίνουν στο Σχέδιο». Τα πούλμαν φεύγαν κάθε Κυριακή φορτωμένα με εκδρομείς που πηγαίναν να δούν «το οικόπεδο» γεμάτοι χαρά που θα αποκτούσαν με τον κόπο τους ένα κομματάκι γης δικό τους. Οι κοπέλες το αγοράζαν για τη προίκα τους, οι γονείς για το κορίτσι, οι νέοι άντρες για την αδερφή ή για την οικογένεια που σκόπευαν να σιάξουν.

Από την άλλη πλευρά, το κράτος αδιαφορούσε για τους ανθρώπους αυτούς και τις ανάγκες τους. Αντί οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις να φροντίσουν να εντάξουν στο Σχέδιο Πόλεως περιοχές όπου έτρεχε και αγόραζε ο κοσμάκης και αντί να καταγγείλουν και να τιμωρήσουν τους απατεώνες που πούλαγαν γη εκτός Σχεδίου, χωρίς όρους δόμησης δλδ, σκάρωσαν τον περίφημο νόμο περί αντιπαροχής! Γενιές και γενιές εργολάβων πρέπει να ευγνωμονούν εκείνες τις κυβερνήσεις, του Παπάγου (Συναγερμός) και του Καραμανλή (ΕΡΕ). Από όσο θυμάμαι, κάποιοι μεγαλοκτηματίες, όπως ο Ηλιόπουλος που έφτιαξε το προάστειο "Ηλιούπολη" και ο Αργυρόπουλος την "Αργυρούπολη", πέτυχαν την ένταξη των εκτάσεών τους στο ποθητό Σχέδιο και μάλιστα είχαν την καλή έμπνευση (που έκαναν κιόλας πράξη) να σιάξουν δρόμους και να παρέχουν στοιχειώδεις υποδομές -δλδ, φως, νερό, τηλέφωνο.

Οι ίδιοι αυτοί μεγαλοϊδιοκτήτες γης, αλλά και αρκετοί άλλοι, είχαν και σε άλλες περιοχές μεγάλα αγροτεμάχια, αλλά δεν κατάφεραν να τα εντάξουν με τη μία στο Σχέδιο. Ετσι, για να ενταχθούν εκείνες οι περιοχές, ήταν αναγκαίο κακό να καούν πρώτα! Μιλάμε για περιοχές στη Β.Α. Αττική, όπου όταν έπιανε φωτιά όλοι γνωρίζαν πώς και γιατί και από ποιον ήταν βαλμένη. Μόνο οι Αρχές δεν γνώριζαν. Οι ίδιες Αρχές που στέλναν ανθρώπους στα ξερονήσια, ανθρώπους που διαφωνούσαν με αυτές τις μεθοδεύσεις και μιλούσαν κιόλας για όλα αυτά που συνέβαιναν -κατόπιν κυβερνητικών επιλογών, φυσικά.

(συνεχιζεται)

_________________________________________
Σχετικό:-->> http://e-cynical.blogspot.com/2009/08/blog-post_25.html

Κυριακή 23 Αυγούστου 2009

εκλογές και πυρκαγιές 1922-2004



-->> απο τους "ποδηλάτες" -->> http://www.podilates.gr/files/pyrk.jpg

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ
Τους δείχνουν το δάσος, κοιτάνε το δάχτυλο...
Των ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ- Α. Κ. ΜΩΡΟΥ

«Είμαστε κράτος ηλιθίων», ούρλιαζε μέσα στο γραφείο του ανώτερος αξιωματικός του υπουργείου Αμυνας, λίγες ώρες μετά την ήττα που «δεχτήκαμε ως κράτος από τη φωτιά στην Πάρνηθα».


Περισσότερα από 250 εκατομμ. ευρώ
έχουμε «πετάξει» για ενοικίαση
μέσων πυρόσβεσης την τελευταία δεκαετία,
όταν με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν
να είχαν αγοραστεί 25 ελικόπτερα
πυρόσβεσης ή 10 αεροσκάφη

«Ετοιμαζόμαστε και πληρώνουμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για να αντιμετωπίσουμε μια... εξ ανατολών εν δυνάμει απειλή και χάνουμε τη μάχη της φωτιάς με σχεδόν τις ίδιες συνέπειες. Νεκροί άνθρωποι, καμένη γη και αβέβαιο αύριο για τα παιδιά μας. Και, αν ψάξεις στις στάχτες, θα βρεις και αλλά, αυτά που δεν μπορεί να βρει η Πυροσβεστική. Τους πραγματικούς εμπρηστές, που είναι όλοι αυτοί που δεν προετοιμάζονται για την άμυνα από τις φωτιές, αλλά και αυτούς που από τις φωτιές βγάζουν χρήμα, πολύ χρήμα».

Το σχεδόν παραλήρημα του αξιωματικού ακολούθησαν και άλλοι συνάδελφοί του, δείχνοντας ένα πρόσωπο άγνωστο μέχρι σήμερα για τους ένστολους. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν μπορούσαμε να τους παρακολουθήσουμε. Τα στοιχεία έπεφταν στο τραπέζι, χωρίς ειρμό, το ένα μετά το άλλο με καταιγιστικό ρυθμό.

Τι θα άλλαζε στον... πόλεμο του Αιγαίου, αν αντί για 90 μαχητικά F-16 που πήραμε την τελευταία δεκαετία παίρναμε τρία λιγότερα και έξι νέα σύγχρονα πυροσβεστικά αεροπλάνα, αφού το κόστος του ενός μαχητικού ισοδυναμεί με 2,3 πυροσβεστικά; Τι θα άλλαξε αν αντί για 15 Μιράζ 2000 παίρναμε 13 και αλλά πέντε πυροσβεστικά; Μήπως θα χάναμε τον... πόλεμο με πέντε αεροπλάνα λιγότερα; Και αυτή είναι μόνο η αρχή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Αμυνας την τελευταία δεκαετία πήραμε 12 ελικόπτερα «Απάτσι» με κόστος ελικοπτέρου περίπου 52 εκατομμύρια ευρώ, και 20 ελικόπτερα ΝΗ-90 με κόστος 35 εκατομμύρια ευρώ. Για κάθε ένα «Απάτσι» θα μπορούσαμε να πάρουμε πέντε πυροσβεστικά ελικόπτερα ή τρία, αν επιλέγονταν τα πιο ακριβά και για κάθε ένα ΝΗ-90 τρία ελικόπτερα με μέση τιμή.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα συγκριτικά στοιχεία της προμήθειας των αρμάτων με αυτά της προμήθειας πυροσβεστικών οχημάτων. Την τελευταία δεκαετία το υπουργείο Αμυνας αγόρασε 173 νέα άρματα και 183 μεταχειρισμένα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα, το κάθε νέο άρμα -κατά μέσον όρο με την αρχική του υποστήριξη- κοστίζει περίπου 4,1 εκατομμύρια ευρώ. Επίσης κάθε μεταχειρισμένο, από αυτά που η γερμανική κυβέρνηση έπρεπε να ξεφορτωθεί γιατί ξεπερνούσε τον αριθμό πλαφόν που έχουν ορίσει οι διεθνείς συμβάσεις, είχε κόστος 250.000 ευρώ.

Την ίδια ώρα το καλύτερο και πιο σύγχρονο πυροσβεστικό όχημα κοστίζει 240.000 ευρώ. Δηλαδή, αν είχαμε αγοράσει δέκα άρματα λιγότερα, που κατά κοινή ομολογία των αξιωματικών του Στρατού Ξηράς δεν θα επηρέαζε στο παραμικρό την άμυνα της χώρας στα σύνορα μας, θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει 170 πυροσβεστικά οχήματα ή τέσσερα πυροσβεστικά ελικόπτερα ή δύο πυροσβεστικά αεροσκάφη, που είναι απαραίτητα για την άμυνα της χώρας από τις φωτιές και, αν υπήρχαν, μπορεί να είχε σωθεί η Πάρνηθα, το
Πήλιο ή και τα δύο.

Ιδιαίτερα επικριτικοί ήταν οι αξιωματικοί του υπουργείου Αμυνας με τη λογική της ενοικίασης μέσων για την πυρόσβεση, τακτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με αξιωματικούς της Πυροσβεστικής, κάθε χρόνο δίνονται περισσότερα από 25 εκατομμύρια ευρώ για ενοικίαση ελικοπτέρων και αεροσκαφών για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Τα χρήματα αυτά δίνονται σε δύο εταιρείες: Την εταιρεία «Σκόρπιον» και την «Ερικσον». Τα τελευταία χρόνια η «Σκόρπιον» ενοικιάζει στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης τα ρωσικά πυροσβεστικά ελικόπτερα βαρέως τύπου Mil Mi 26, αλλά και τα μεσαίου τύπου Kamov 32 και η «Ερικσον» τα αμερικανικά C-64 «sicorsky», που όμως η κατασκευάστρια εταιρεία δεν τα πουλάει αλλά μόνο τα ενοικιάζει διότι της αποφέρουν μεγαλύτερο κέρδος.

Αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας και της Αεροπορίας Στρατού, που ρωτήθηκαν, μας είπαν ότι θα μπορούσε η Ελλάδα να νοικιάζει μεν τα ελικόπτερα αλλά με τη μορφή «leasing» χρηματοδοτική μίσθωση, ώστε μετά από ορισμένα χρόνια τα ελικόπτερα να είναι δικά μας. Από την άλλη πλευρά, οι αξιωματικοί της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας προτιμούν την απλή ενοικίαση γιατί, όπως λένε, δεν επιβαρύνονται με τη συντήρηση και την υποστήριξη των ελικοπτέρων. Σε αυτή την άποψη οι αξιωματικοί του Πενταγώνου ανταπαντούν ότι υποδομή συντήρησης υπάρχει τόσο στην Πολεμική Αεροπορία όσο και στον Στρατό Ξηράς και αυτό δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα.

Με δεδομένα τα στοιχεία από τους αξιωματικούς της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, την τελευταία δεκαετία έχουν πληρωθεί για ενοίκιο περισσότερα από 250 εκατομμύρια ευρώ, πόσο τεράστιο, καθώς θα μπορούσε -αν είχε δοθεί σε προμήθεια- να είχε εξοπλιστεί η Πυροσβεστική με υπερσύγχρονα αεροσκάφη και ελικόπτερα που θα ήταν δυνατόν να τα χρησιμοποιήσει το υπόλοιπο διάστημα τόσο στην έρευνα και διάσωση όπου υπάρχουν επίσης σοβαρότατες ελλείψεις, όσο και στη μεταφορά ασθενών, όπου επίσης υπάρχει πρόβλημα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/07/2007
_____________________________
ΣΗΜ.1. το άρθρο θα μπορούσε κάλλιστα να εχει γραφτεί και σήμερα και χτες.
ΣΗΜ.2. αφήστε τον άνθρωπο να πάει σπίτι του πια! Κάνει τόσες προσπάθειες, αλλά δεν καταλαβαίνουμε.. Πρέπει να κάψει όλη τη χώρα και μας μαζί;
ΣΗΜ.3. μήπως το κλειδί βρίσκεται στο ύψος της μίζας για πυροσβεστικό εξοπλισμό.. μήπως είναι πολύ χαμηλή.. μήπως δεν δίνουν καν μίζες για τα ενοικιαζόμενα;.. λέμε τώρα..

ΘΥΜΑΜΑΙ τα θύματα της φωτιάς του 2007 (κλεινουν 2 χρονια)

Μη ξεχνούμε, πρόπερσυ κάηκαν -εκτός από τα δέντρα, τα ζώα, τα σπίτια- και ΑΝΘΡΩΠΟΙ.


Τι έγινε με τους πυρόπληκτους; Μερικοί περιμένουν ακόμα...

-->> το σχετικό προπέρσινο ποστ εδώ:-->>
http://rodia-mixer.blogspot.com/2007/09/blog-post.html

-->> ο προπέρσινος Αύγουστος εδώ:-->>
http://rodia-mixer.blogspot.com/2007_08_01_archive.html


-->> Φέτος γιορτάσαμε τη μαυροκόκκινη επέτειο με κάθε μεγαλοπρέπεια: Αφήσαμε να καεί και η Πεντέλη!
-->> Το θέμα όμως έχει πολύ ζουμί, επειδή η φωτιά ξεκίνησε απο το χωριό Γραμματικό, όπου τελικά θα κατασκευάσει ο κ Σουφλιάς το νέο ΧΥΤΑ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων) Χαλάλι λοιπόν τα παλιόδεντρα.. Ας πάει και το παλιάμπελο -λεγαν παλιά.
-->> ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ
-->> ο κ. Μπαρόζο έκαψε τη χώρα του, τη Πορτογαλία, και μετά έγινε πρόεδρος της ΕΕ. Ψυχανεμίζομαι ότι και ο δικός μας έχει παρομοίως υψηλούς στόχους.
-->> Οποιος (ξανα)πει ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, να πέσει φωτιά να τον κάψει!!!
-->> το περσινό ποστ: http://rodiat7.blogspot.com/2008/08/2007.html


Κυριακή 31 Αυγούστου 2008

ΘΥΜΑΜΑΙ τα θύματα της φωτιάς του 2007

Μη ξεχνούμε, πέρισυ κάηκαν -εκτός από τα δέντρα, τα ζώα, τα σπίτια- και ΑΝΘΡΩΠΟΙ.


Οι πυρόπληκτοι περιμένουν ακόμα...

-->> το σχετικό περσινό ποστ εδώ:-->>
http://rodia-mixer.blogspot.com/2007/09/blog-post.html

-->> ο περσινός Αύγουστος εδώ:-->>
http://rodia-mixer.blogspot.com/2007_08_01_archive.html

-->> Οποιος (ξανα)πει ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, να πέσει φωτιά να τον κάψει!!!