Τί τον θέλει το νόμο περί ελέγχου των blogs η κυβέρνηση; Διάβασα πριν ένα μήνα περίπου στο www.pentelikonews.gr μια ειδησούλα με τίτλο «Συνελήφθη γιατί έβρισε τον Παπανδρέου στο Internet!» και αναρωτιέμαι γιατί άραγε να τον θέλει το νέο νόμο περί ελέγχου των μπλόγγερς η κυβέρνηση, αφού μπορεί να βρίσκει ταχύτατα και να συλλαμβάνει και να παραπέμπει στο αυτόφωρο μάλιστα όποιον την ενοχλεί στο διαδίκτυο. Γιατί μόνο αυτόν που ανεβάζει υβριστικά σχόλια στο ίντερνετ μπορεί να συλλαμβάνει. Αν έπιαναν όσους βρίζουν προφορικά τους κυβερνήτες σε καθημερινή βάση, η Ελλάδα -μη πω κι ο κόσμος όλος, ε- θα ήταν μια τεράστια φυλακή λέμε! Η μικρή είδηση:
Στην σύλληψη ενός 32χρονου στη Θεσσαλονίκη προχώρησε το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, καθώς ανέβασε στο ίντερνετ μήνυμα υβριστικό και απειλητικό για τον πρωθυπουργό και την οικογένειά του.
Ο συλληφθείς είναι ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας στον αερολιμένα «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης και οδηγήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο εδώλιο του Αυτόφωρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Το «έγκλημα» του 32χρονου ήταν ότι «ανέβασε» σε μπλογκ γνωστού ενημερωτικού διαδικτυακού τόπου μήνυμα με υβριστικό και απειλητικό περιεχόμενο κατά της οικογένειας του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.
«Ήθελα μ' αυτόν τον τρόπο να εκφράσω την αγανάκτησή μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα δημιουργούνταν τέτοιο θέμα», δήλωσε απολογούμενος στο δικαστήριο, όπου παραπέμφθηκε με την κατηγορία της «διέγερσης σε διάπραξη κακουργηματικής πράξης».
Ο ίδιος παραδέχθηκε κατά την απολογία του ότι το περιεχόμενο του σχολίου ήταν «υπερβολικό». Και αυτή η ειλικρίνεια φαίνεται ότι τον έσωσε. Αν και η εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την ενοχή του, συμβουλεύοντάς τον να έβγαινε στο δρόμο για να διαδηλώσει, αντί να γράφει τέτοιου είδους μηνύματα, το δικαστήριο τελικά τον έκρινε αθώο... Star.gr
Διάβασα πριν απο λίγο ένα σχόλιο τόσο ξεκάθαρο για την κατάσταση στο διαδίκτυο, που δεν αντέχω να μη το μοιραστώ. Πρώτα όμως μια μικρή περιγραφή:
Στο ποστ του Διαγόρα με τίτλο "Αστρολογικές προβλέψεις για το 2010: όλα τα ζώδια!", όπου σατιρίζει το θέμα και όπου πέφτει τρελλό γέλιο, πέταξε χτες ενας με νικνέημ "Επαναστατης" το πανάσχετο σχόλιο: «ενας αθεος δεν πρεπει να πιστευει στα ζωδια.εκτος και δεν ειστε αθεοι.τα ζωδια ξερετε απο που προερχονται.»
Σήμερα, πέτυχα το σχόλιο/απάντηση του Cyrus, που σπάει κόκκαλα και ισχύει για όλες τις επιφανειακές αναγνώσεις που κάνουμε λόγω έλλειψης χρόνου, όταν με μια ματιά σκανάρουμε κείμενα και νομίζουμε πως τα έχουμε διαβάσει και καταλάβει. Το σχόλιο λοιπόν, που χαρακτηρίζει (γνωμη μου) την επιπολαιότητα στο ίντερνετ -παίζοντας κιόλας με το νικνέημ του προηγούμενου επιπόλαιου σχολιαστή- βρίσκεται εδώ:
Ο "επαναστάτης" επαναστατεί και ενάντια στην ανάγνωση: αρνείται να διαβάσει, και ως εκ τούτου αδυνατεί να κατανοήσει. Απλώς πετάει την κουτσουλιά του και φεύγει. Είναι παράξενο πουλί ο "επαναστάτης". Αλλά τελευταία βλέπουμε πολλές εμφανίσεις. Μάλλον θα υπάρχει φωλιά εδώ κοντά. ____________________________ -->> για σκεφτειτε την περίπτωση άρσης της ανωνυμιας στα blogs... Τι χορός "επαναστατών" έχει να γίνει!!!
Τη Πέμπτη πρωί -6 Μάη 2010- ξεκίνησε η δίκη, αλλά τα γεγονότα που κατακλύζουν τη κοινωνία μας (μέσα και έξω από το διαδίκτυο) εμπόδισαν την έγκαιρη ενημέρωση για ένα ζήτημα που είναι φλέγον για την Ελευθερία του χώρου μας και των χρηστών του. Η υπόθεση αυτή, για όσους δεν γνωρίζουν και ενδιαφέρονται να μάθουν, ήταν το πρώτο SLAPP στον ελληνικό διαδικτυακό χώρο. Για λεπτομέρειες, κλικ! πανω στα εικονιδια.
Τηλεγραφικά:
1. Ο κ. Λιακόπουλος έκανε ανάκληση της μήνυσης. 2. Η ενέργεια αυτή δεν σταματά τη διαδικασία εκδίκασης, δεδομένου ότι υπάρχει το "αυτεπάγγελτο" για ένα σκίτσο του φιλοξενούμενου μπλογκ funeL, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως "ασεμνο". 3. Οι δικαστές δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν (απο την εξέταση μαρτύρων) τι είναι μια μηχανή αναζήτησης όπου ανεβαίνουν αυτομάτως οι δικτυακοι τοποι -τα blogs εν προκειμένω- και οτι μια μηχανη (aggregator) δεν ειναι δυνατον να ειναι υπευθυνη για τα γραφομενα στα blogs. 4. Η δίκη αναβλήθηκε λοιπόν ξανά, και νέα δίκη προσδιορίστηκε για τις 25/10/2011, ώστε να παραστεί ειδικός αστυνομικός της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για να τους το εξηγήσει. _____________________ ΣΗΜ.1. Το θέμα, αν και όλοι εδώ οι κάτοικοι της ελληνικης (αλλα και της παγκόσμιας) μπλογκόσφαιρας το θεωρούμε αυτονόητο και εύκολο να κατανοηθεί, είναι όμως πολύ σοβαρό και χρειάζεται μια Απόφαση από φωτισμένους δικαστές, που να κατανοήσουν σε βάθος και πλάτος το αντικείμενο. ΣΗΜ.2. Αν οι δικαστές δεν μπορέσουν να κατανοήσουν τις διαφορές μεταξύ link, directories, rss, κλπ, τρομάζω στην ιδέα για το τι μπορεί να συμβει, όχι μονάχα για την συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά γενικά για τη χρήση του διαδικτύου στη χώρα μας... ΣΗΜ.3. Προτείνω ως εθελοντική δράση την ενημέρωση απο τον καθένα μας να ενημερώνει περί διαδικτύου όποιον λειτουργό της Δικαιοσύνης γνωρίζει -γείτονα, φίλο, συγγενή- μήπως και με αυτό τον τρόπο κατανοήσουν τελικά τι σημαίνει διαδίκτυο. Καλώς να έρθουν μάλιστα και στον κόσμο των... blogs!
Σήμερα, Πέμπτη πρωί, ολοι στα δικαστηρια!!! Αναβολή της δίκης για 6/5/2010 επειδή, λόγω ωραρίου, δεν πρόλαβε να εκδικαστεί η υπόθεση -->> κλικ! πανω στα εικονιδια
Ελαβα παλι ενα σημειωμα με αγρια βρισιδια και αναρωτιεμαι τι θα εκανε ο υβριστης αν δεν μπορουσε να εκτονωθει ανωνυμως. Συμπερασμα; Η ανωνυμια ως θεραπευτικο μεσο της ψυχης!
Θα μου πείτε ίσως: «μα, είναι ευχάριστο να λαβαίνει κάποιος παρόμοια μηνύματα και μάλιστα τη στιγμή που δεν είναι ειδικός -ψυχίατρος, ας πούμε- ώστε να τα αντιμετωπίσει;» και θα σας απαντήσω ότι έχετε δίκιο. Είναι πραγματικά εκνευριστικό -τουλάχιστον- να βρίσκει κανείς χαζά βρισίδια όταν ανοίγει το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο, ιδιαίτερα αν δεν γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει το φαινόμενο αυτό.
Επειδή έχω αρκετή εμπειρία, νομίζω ότι μπορώ να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά:
1. Το ξέσπασμα της γραπτής βίας
Η βία στο διαδίκτυο δεν μπορεί να είναι κάτι τι άλλο εκτός από γραπτή, να εκφράζεται δηλαδή με χυδαία υβριστικά ηλεκτρονικά μηνύματα, σχόλια σε διάφορους τόπους, κλπ. Χρήσιμο είναι να μη σιάχνετε εικόνες με το νου σας, π.χ. για το ποιος μπορει να στελνει τετοια μηνύματα, κλπ. Μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, αλλά αυτό δεν έχει νόημα να το ψάχνει κανείς. Αρκεί που ο αποστολέας αυτός εκτόνωσε το συναίσθημά του με ένα βίαιο μήνυμα και δεν προέβη σε βίαιες πράξεις. Το ότι βρεθήκατε σεις στο δρόμο του και διάλεξε εσάς να το στείλει, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Απλώς, έτυχε. Σκεφτείτε πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα αν σας πετύχαινε στο πραγματικό δρόμο ένας πραγματικά βίαιος άνθρωπος και βιαιοπραγούσε πάνω σας στην αναλογική (κανονική) και όχι στη ψηφιακή (πλασματική) πραγματικότητα.
2. Μα, πώς γίνεται να συμπεριφερθούμε σαν ψυχίατροι τη στιγμή που δεν είμαστε;
Δεν καλείται κανείς να θεραπεύσει (ή να διδάξει) τον κακομαθημένο που σας ενοχλεί, κυρίως εσείς που είστε ο στόχος του -προσωρινός ή/και μόνιμος! Μη βάζετε λοιπόν τον εαυτό σας σε θέση "ειδικού" γιατί μπορεί να παρασυρθείτε και να θεωρήσετε υποχρέωσή σας να επικοινωνήσετε με τον (περιστασιακά ή ανίατα) ασθενή αυτόν ανθρωπο. Μια επικοινωνία σε κάθε επίπεδο -όπως π.χ. μια ανταπόδωση βρισιδιών, μια καλοσυνάτη προσέγγιση, ή ό,τι άλλο- αποκλείεται να διορθώσει κάτι και μάλλον τη δική σας ησυχία θα χαλάσει.
3. Το διαδίκτυο ως τόπος έκφρασης και εκτόνωσης της παράνοιας
Η αλήθεια είναι ότι στο ίντερνετ κυκλοφορεί παράνοια και αυτό έχει παρατηρηθεί από την αρχή, από τη στιγμή που δόθηκε αυτό το επικοινωνιακό δωράκι στο ευρύ κοινό. Η πρώτη αντίδραση πολλών χρηστών είναι η έκφραση βαθειών και απωθημένων συναισθημάτων μέσω της ανωνυμίας, η οποία είναι μια κατάκτηση -η βασική κατάκτηση στο διαδικτυο- με την οποία δεν γνωρίζουν πώς να συμπεριφερθούν. Δεν έχουν μάθει, δεν διδάχτηκαν μάλλον, τι σημαίνει ελευθερία και δεν γνωρίζουν τον τρόπο να τη διαχειριστούν. Πάρτε το και σαν μια έκφραση θριάμβου λοιπόν! Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα βρίζει, μπορεί σε λίγο καιρό και μετά τη γνώση και την τριβή με το μέσον να μαθει να συμπεριφέρεται ομαλά και ευγενικά. Το ότι μπαίνοντας στο διαδικτυακό χώρο ξεκινά να βρίζει, μπορεί να οφείλεται και στην εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το ίδιο το μέσο, εκτός απο τη γενική εχθρότητα που πιθανότατα τρέφει προς τη κοινωνία ολόκληρη και όχι μόνο "εναντίον σας". Το "εναντίον σας" μέσα σε εισαγωγικά, γιατί πού σας είδε και πού σας ξέρει; Μια εικόνα σχημάτισε απλώς για το άτομό σας, μια εικόνα που εχθρεύεται. Απλά πραγματα.
4. Η δύναμη των εικόνων του μυαλού μας
Είναι κάπως δύσκολο να μη σχηματίζει το μυαλό μας εικόνες για το διαδικτυακό "συνομιλητή" μας. Προσπαθούμε συχνά να σχεδιάσουμε μια εικόνα που να ανταποκρίνεται στο κείμενο που διαβάζουμε εδώ μέσα, όπως το ίδιο περίπου κάνουμε και με το συγγραφέα ενός βιβλίου. Αυτό το ξέρουν καλά οι εκδότες και συνοδεύουν με μια φωτογραφία του συγγραφέα το κάθε βιβλίο, μια εικόνα μυστηριώδη συνήθως, όμορφη, ατμοσφαιρική, που να μοιάζει με το περιεχόμενο του βιβλίου. Ο Ουμπέρτο Εκο, ας πούμε, παραμένει στιβαρός και μουσάτος(!) στα εξώφυλλα των βιβλίων του, αν και έχει γεράσει πια και έχει ξυριστεί κιόλας! Ο αναγνώστης όμως -για σκεφτείτε το αυτό, ε- ο αναγνώστης δεν διαβάζει τη φωτογραφία του συγγραφέα, το βιβλίο διαβάζει. Μήπως θα έχανε το ανάγνωσμα πόντους, αν η εικόνα του δημιουργού του ήταν άσχημη; Ποιος ξερει... Σε αυτο το ερώτημα δεν ξέρω να απαντήσω. Στο διαδίκτυο το φαινόμενο της δημιουργίας εικόνων είναι πιο διαδεδομένο, επειδή υπάρχουν πολλά κείμενα, πολλοί χρήστες, πολλές εκφράσεις ιδεών, πολλές ιδέες τελικά, και όλα αυτά μπερδεύουν κάποιον που βρίσκεται απροετοίμαστος ανάμεσά τους για πρώτη φορά και προσπαθεί -σαν μια πρώτη αντιμετώπιση- να φέρει τον άϋλο κόσμο στα δικά του μέτρα, τα πραγματικά. Ετσι είναι οι άνθρωποι. Περιμένουν να βρουν στον "άλλο" εκείνο που βρίσκεται μέσα τους, εκείνο που έχουν φτιάξει οι ιδιοι μέσα στο δικό τους μυαλό. Οσο για μένα, ευγνωμονώ τα παιδιά μου που με συμβούλεψαν εγκαίρως «μη φτιάχνεις εικόνες με το μυαλό σου μαμά!» κι έτσι έμαθα να επικεντρώνομαι στα κείμενα και... αποφεύγω τα χειρότερα! Μη μου στρίψει, δλδ.
5. Η κατάκτηση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην αρνητική/προβληματική διαδικτυακή συμπεριφορά, που εκφράζεται με λεκτική (γραπτή) βία, και ας δούμε αν και πόσο η ανωνυμία συμβάλλει ή όχι σε αυτή την έκφραση. Μετά από δεκαπέντε και κάτι χρονάκια παρουσίας μου στον άϋλο διαδικτυακό χώρο, έχω σχηματίσει ξεκάθαρη γνώμη -μετά από πάμπολλες παρατηρήσεις και φαινόμενα που συνέβησαν- την οποία εκθέτω όσο μπορώ πιο καθαρά. Η γνώμη μου, λοιπόν, είναι πως είναι αδύνατο να ταξινομηθούν οι χρήστες του ίντερνετ σε δυο κατηγορίες: οι "καλοί επώνυμοι" απο τη μια και οι "κακοί ανώνυμοι" απο την άλλη. Η επωνυμία (αλλά ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι πρόκειται περί πραγματικής επωνυμίας!) δεν οδηγεί από μόνη της σε μια ευγενή και άμωμη συμπεριφορά, ίσα ίσα, είναι συχνό το φαινόμενο μερικοί επώνυμοι να συμπεριφέρονται χυδαιότατα -υπάρχουν πολλά παραδείγματα θράσους, ύβρεων, κλπ, που εκπορεύονται απο "επώνυμους" χρήστες. Η επωνυμία, σε αυτή τη περίπτωση, ενισχύει τον κακό χαρακτήρα του χρήστη ή μάλλον τον εμποδίζει να εκθέσει τα καλά στοιχεία του χαρακτήρα του, κάτι που ίσως να έπραττε αν έγραφε ανώνυμα. Δεν αρνούμαι ότι στη περίπτωση πραγματικά επώνυμου -γνωστού δλδ- ανθρώπου, ο οποίος γράφει στο διαδίκτυο, η επωνυμία μπορεί να παίξει ρόλο τροχοπέδης, να εμποδίσει δλδ μια γνωστή προσωπικότητα (συγγραφέα, δημοσιογραφο, κλπ) να εκφραστεί με χυδαίο τρόπο, επειδή ακριβώς επιθυμεί να διατηρήσει αλώβητο το προσωπο (ή προσωπείο) του το οποίο έχει καταξιωθεί στη πραγματικότητα όπου ζούμε και που με αυτό εχει γίνει γνωστή/αποδεκτή η προσωπικότητα αυτή.
Η ανωνυμία του απλού διαδικτυακού χρήστη, του ανθρώπου που δεν διαθέτει αναγνωρίσιμη προσωπικότητα στον πραγματικό κόσμο, δίνει φτερά στην ελευθερία έκφρασής του. Ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα πραγματικά ελεύθερο τόπο και καλείται να διαχειριστεί τη κατάκτηση αυτής της ελευθερίας. Στην αρχή ίσως να δυσκολευτεί, επειδή η ελευθερία δεν διδάσκεται πουθενά, επειδή στον πραγματικό μας κόσμο υπάρχει καταπίεση προς τον άνθρωπο απο τη μικρή του ηλικία. Στο σπίτι, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο στρατό, στην εργασία, παντού ο άνθρωπος πιέζει βίαια τα συναισθήματά του, αναγκαζεται να καλουπώνει τη συμπεριφορά του, να παραμένει ανώριμος ως πολίτης διατηρώντας ενα επιφανειακό λούστρο ευγένειας και ευπρέπειας για να πετυχαίνει στις καθημερινές συναλλαγές του -εργασία, οικογένεια, φίλοι, κλπ. Οπότε, μπαίνοντας στο διαδίκτυο, στα πρώτα του βήματα δλδ στον άϋλο χώρο, έχει μια αίσθηση ότι "εδώ όλα επιτρέπονται" και όλα παρέχονται χωρίς κανενα τίμημα, όπως και έτσι πράγματι συμβαίνει. Μόνο που συμβαίνει για ανθρώπους με ωριμότητα, που έχουν κάτι τι να δώσουν, να δημιουργήσουν, να πειραματιστούν, να μοιραστούν, να επικοινωνήσουν, κλπ κλπ. Ενώ ο αδαής και απροετοίμαστος κοινωνικά χρηστης θα μοιάσει στο κακομαθημένο καταπιεσμένο παιδάκι, το μεγαλωμένο με χιλιάδες απαγορεύσεις, που μένει μόνο του στο σπίτι και αρχίζει να τα σπάει όλα εκφράζοντας απο τη μια τη χαρά του που έμεινε ελευθερο και απο την άλλη το μίσος του προς αυτούς που το καταπίεζαν! Με δυο λόγια, δοκιμάζει τη δύναμή του πάνω στο περιβάλλον όπου βρίσκεται και πάνω σε εκείνους που βρίσκονται ήδη μεσα σε αυτό το περιβάλλον, θεωρώντας τους συχνότατα εξαρτήματα του καινούργιου του παιχνιδιού -του ίντερνετ, δλδ.
Ο ανώνυμος χρήστης, όταν μείνει λίγο καιρό στο διαδίκτυο, σιγά σιγά καταλαβαίνει τον τρόπο λειτουργίας του χώρου, εννοεί τι σημαίνει ελευθερία παρατηρώντας τη συμπεριφορά των υπόλοιπων μελών των διαφόρων διαδικτυακών κοινοτήτων, αρχίζει να δοκιμάζει να ενταχθεί κάπου όπου να μπορεί να εκφραστεί συνεπεστερα με τις ιδιότητες του χαρακτήρα και των ταλέντων του. Υπάρχουν άπειροι τόποι και τρόποι ένταξης σε αυτή την άϋλη διεθνή κοινωνία. Ακόμα και αν βρίσκει πως δεν ταιριάζει κάπου εντελώς, μπορεί να μείνει ανένταχτος στο δικό του μετερίζι και να εκπέμπει από εκεί. Η δύναμη του διαδικτύου είναι οι χρήστες του, οι άπειροι στον αριθμό ανώνυμοι χρηστες, και η δύναμη των χρηστών είναι η ανωνυμία τους, όσον αφορά βέβαια τη διάδοση/διάχυση ιδεών, πληροφοριών και το μοίρασμα. Το γεγονός ότι πράγματι συμβαινουν φαινόμενα αξιόποινων πράξεων στο διαδίκτυο, όπως π.χ. διακίνηση υλικού παιδεραστίας, κλπ, δεν ανατρέπεται από τη κατάργηση της ανωνυμίας. Γνωρίζουμε καλά ότι οι παράνομοι βρίσκουν πάντοτε τρόπους να παρανομούν. Η αποκάλυψη όμως αυτών των παράνομων πράξεων νομίζω ότι θα δυσκολευτεί αν δυσκολευτούν οι προσβάσεις προς την ανώνυμη καταγγελία τους. Σε αυτό το ποστ όμως δεν πάω τόσο βαθειά, δεν γνωρίζω κιόλας να διαχειριστώ ένα θέμα που αναφέρεται σε παρανομίες! Περιορίζομαι λοιπόν στο θέμα της ανωνυμίας στο διαδίκτυο, την οποία κατανοώ ως μοναδική κατάκτηση του ανθρώπου προς τον δρόμο της ελευθερίας, της αυτοπειθαρχίας και της αυτογνωσίας.
Η αυτοπειθαρχία αναφέρεται και (κυρίως, μάλλον) στον χρήστη που καλείται να αδιαφορεί και να μη δίνει σημασία σε συμπεριφορές ανοήτων, αντί να λαβαίνει σοβαρά υπόψη τις διάφορες παρασπονδίες ορισμένων χρηστών. Αργά ή γρήγορα, θα μάθουν και αυτοί κι αν δεν θελήσουν να μάθουν, αν το μυαλό τους δεν τους επιτρέπει να προχωρήσουν πέρα απο την αρρωστημένη σκέψη τους, ε, δεν πειράζει και τόσο. Είναι κάτι τι ελαχιστο, κάτι τι αμελητέο, δηλαδή, μπροστά στα υπόλοιπα όμορφα που εισπραττουμε επικοινωνώντας και δημιουργώντας εδώ μέσα -στον κόσμο που μας ανοίγεται... ____________________________________ -->> η βασική συμβουλή-->> Διαγράφετε καθε απεχθές (χυδαίο, υβριστικό, κλπ) μήνυμα και Μη δίνετε σημασία. Ασκηθείτε σε αυτό, είναι λίγο επώδυνη άσκηση, αλλά σύντομα θα συνηθισετε -εμενα μου πήρε μια βδομάδα μόνο! -->> η ίδια βασικη συμβουλή ισχύει και για τα παρόμοια σχόλια που γράφονται σε blogs, forums, και λοιπούς τόπους. -->> μη ξεχνάτε ότι το σχόλιο χαρακτηρίζει εκείνον που το κάνει και σε καμμιά περίπτωση δεν αφορά εκείνον για τον οποίο γίνεται ή προς τον οποίο απευθύνεται. -->> μη ξεχνάτε ότι μια ανωνυμη "συκοφαντία" δεν αξίζει τίποτα, δεν αξίζει καν το χαρακτηρισμό ως "συκοφαντία". -->> μη ξεχνάτε ότι Μόνον Εσεις γνωρίζετε ποιος είστε -άντε και οι Πραγματικοί σας φίλοι, οι άνθρωποι που γνωρίζετε πραγματικά. -->> μη ξεχνάτε ότι όλα είναι στο μυαλό, ότι ακόμα και αυτό εδώ το κείμενο δεν είναι σίγουρο ότι θα γίνει αντιληπτό -θα κατανοηθεί- με τον ίδιο τρόπο από όλους όσοι το διάβασαν!!!
Πόσες μέρες πέρασαν απο τη γνωμοδότηση του κ. Εισαγγελέως; Ποια κυβέρνηση είχαμε τότε; Ποια κυβέρνηση έχουμε τώρα; Το κράτος έχει συνέχεια, δεν πρέπει να έχουμε αμφιβολίες.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ι. Τέντες με σημερινή γνωμοδότησή του (12/2009) απαντάει σε ερώτημα της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), σχετικά με την άρση του απορρήτου της επικοινωνίας μέσω Internet, στις περιπτώσεις που αναρτούν υβριστικά κ.λπ. κείμενα.
Το διευκρινιστικό ερώτημα της ΑΔΑΕ τέθηκε μετά την γνωμοδότηση (9/2009) του τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά με την οποία τάχθηκε υπέρ της άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας μέσω Internet σε περίπτωση που διαπράττουν τα αδικήματα της εξύβρισης, δυσφήμισης κ.λπ.
Ο κ. Τέντες αναφέρει στη γνωμοδότησή του ότι για την επικοινωνία μέσω Internet «δεν συντρέχει δικαιολογητικός λόγος προστασίας του απορρήτου» στις περιπτώσεις που αναρτούν υβριστικά, απειλητικά ή εκβιαστικά δημοσιεύματα.
Ειδικότερα, ο Τέντες αναφέρει, μεταξύ των άλλων, στη γνωμοδότησή του ότι «οι περιπτώσεις στις οποίες οι ανακριτικές αρχές για την εντόπιση του δράστη εξυβριστικών, συκοφαντικών, απειλητικών, εκβιαστικών τηλεφωνικών κλήσεων ή μηνυμάτων, κατά την διενέργεια προκαταρκτικής εξετάσεως, προανακρίσεως ή κυρίας ανακρίσεως, κατόπιν εγκλήσεως κατά κανόνα του παθόντος, δέκτη των εν λόγω κλήσεων κλπ., ζητούν την ανακοίνωση εκ μέρους των παρόχων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στοιχείων σχετικών με την ταυτότητα ή τη θέση της συνδέσεως ή του χρήστη, εκφεύγουν του προστατευτικού πεδίου της διατάξεως του άρθρου 19 § 1 του Συντάγματος. Στις προαναφερόμενες περιπτώσεις δεν πρόκειται για επικοινωνία ή ανταπόκριση κατά την έννοια της συνταγματικής διατάξεως. Οι επαφές αυτές ως, εκ του σκοπού και του περιεχομένου τους, το οποίο είναι ευθέως εγκληματικό, αφενός δεν συνιστούν «ανταλλαγή απόψεων, διανοημάτων κλπ.» και αφετέρου δεν γίνονται στο πλαίσιο σχέσεως οικειότητας και εμπιστευτικότητας».
Και συνεχίζει στην γνωμοδότησή του ο Τέντες ότι «οι ανακριτικές αρχές, ανταποκρινόμενες στο προστατευτικό καθήκον του Κράτους, εκδηλούμενο ως θετική υποχρέωση αυτού προς διασφάλιση της ανεμπόδιστης και αποτελεσματικής ασκήσεως των δικαιωμάτων του ατόμου, κατ’ άρθρο 25§1 του Συντάγματος, και ενεργούσες σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή για παροχή έννομης προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και τιμωρήσεως των εγκλημάτων (άρθρα 96§1 και 87§1 του Συντάγματος) μπορούν, στα πλαίσια του δικαιώματός τους να συγκεντρώνουν τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία για τη βεβαίωση του εγκλήματος, να ζητούν τα προαναφερόμενα στοιχεία, χωρίς την προηγούμενη τήρηση της διαδικασίας άρσεως του απορρήτου του εκτελεστικού της διατάξεως του άρθρου 19 § 1 εδ. β΄ του Συντάγματος Ν. 2225/1994, αφού, όπως ελέχθη, δεν πρόκειται για απόρρητο.
Είναι αυτονόητο, ότι πρέπει να διενεργείται κυρία ανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση ή προανάκριση μετά από παραγγελία εισαγγελέα καθώς και ότι ο τακτικός ανακριτής ή ο παραγγέλλων εισαγγελέας, σύμφωνα με βασική αρχή ισχύουσα επί των ανακρίσεων, θα ζητήσει τα στοιχεία για τα οποία γίνεται λόγος αφού, μετά τήρηση των αρχών της αναλογικότητας, κρίνει ότι, βάσει των στοιχείων που μέχρι τη στιγμή εκείνη διαθέτει, είναι δυνατόν να υποτεθεί ευλόγως ότι μόνο με αυτό το μέσο θα γίνει δυνατή η βεβαίωση του εγκλήματος και η ανακάλυψη του δράστη».
____________________________ -->> κατά τα φαινόμενα, πάει για λουκέττο και το indymedia. Με την ίδια γνωμάτευση άραγε; -->> μέχρι πού φτάνει η γνωμάτευση; πέρα απο τον Ατλαντικό; Ισαμε την Αυστραλία; στο Βόρειο Πόλο υπάρχει ελευθερία έκφρασης; Ισως στην Ανταρκτική...
«ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΡΒΑNITΗ-ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΥ ΕΥΓΕΝΙΑ YΠΟΨΗΦΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΛΑ.Ο.Σ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗ ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ FREECYCLE.ORG ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΗΛΕΙ ΣΤΑ EMAIL ΤΩΝ (ΑΘΗΝΑΙΩΝ;) ΧΡΗΣΤΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΥΛΙΚΟ.»
Αν συμβαίνει πράγματι αυτό, πώς απαντά ο πρόεδρος του κόμματος; Ετσι, με αυτά τα μέσα, θα μας "νοικοκυρέψει";
Κάπου διάβασα ότι ο κ. Κ. Γαβράς θα ανεβάσει το φιλμάκι για την Ακρόπολη στο YouTube και σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος διασφάλισης της ακεραιότητας ενός έργου τέχνης από τη δημόσια έκθεσή του, ιδίως όταν αυτό γίνεται από τον ίδιο το δημιουργό.
Περιμένω λοιπόν με αγωνία το γεγονός. Να ξεφύγουμε από κανιβαλισμούς και διαφημιστικές αναρτήσεις, επιτέλους!
Τι ακριβώς σημαίνει SLAPP, μπορείς να το μάθεις αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, πολύ εύκολα. Για σένα μεταφέρω σήμερα σύνδεσμο προς το άρθρο της WIKIPEDIA, καθώς και σύνδεσμο προς τη συζήτηση που διαδραματίζεται.
-->> μέχρι πριν λίγες μέρες, στο SLAPP μπορούσαμε να εντάξουμε άνετα τη περίπτωση blogme.gr, σήμερα όμως, μήπως έχεις να προτείνεις και κάποια άλλη, κάποια νέα υπόθεση; -->> πολύ περιληπτικά: SLAPP σημαίνει επιλεκτικές δικαστικές προσφυγές με στόχο τον εκφοβισμό του χρήστη του ίντερνετ (οποιουδήποτε, σε οποιοδήποτε καθεστώς), ο οποίος πιθανώς προτίθεται να ασκήσει οποιαδήποτε (με οποιοδήποτε τρόπο και εναντίον ό,τινος) κριτική. -->> με τον τρόπο αυτό, του εκφοβισμού δλδ, α) (νομίζουν μερικοί ότι) επιτυγχάνεται εμμέσως ο έλεγχος του διαδικτύου, η λεγόμενη -και διαφημιζόμενη!- "αυτορρύθμιση". β) γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί η φίμωση κάθε διαδικτυακού χρήστη ο οποίος επιθυμεί να ανακοινώσει/διαδώσει κάτι τι που τα συμβατικά ΜΜΕ καταπνίγουν. -->> τι θέλουμε λοιπόν τελικά; Ενα ίντερνετ με "ειδησούλες" για σκυλάκια και λουλουδάκια; -->> το όνειρό μας είναι ένα ίντερνετ με καλημεροκαλησπερίσματα; Χαίρετε. Σας χαιρέτισα;
_______________________ UPDATE (διαρκείας, με ό,τι σκεφτώ στο εξής): Υπάρχει μπροστά μας μια ευκαιρία να ξεφύγουμε από τα δίχτυα της υποκρισίας που αναπτύχθηκε σε διάφορα συστήματα εξουσίας, κατά τη διάρκεια των περασμένων χρόνων και... αιώνων! Υπάρχει μπροστά στα μάτια μας ένα δρόμος φωτεινός που ανοίγεται προς τη γνώση, προς τη διεκδίκηση καλύτερης ζωής για όλη την ανθρωπότητα, προς την απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, κι εμείς θα κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε ή/και θα βάζουμε εμπόδια σε όσους τον βλέπουν καθαρά και θέλουν να τον ακολουθήσουν; Μη χειρότερα!
Σκοπός της ζωής μας είναι η χαμέρπεια. Δεν υπάρχουν ωραιότερα πράγματα απ' αυτήν την σερνάμενη απουσία φωτός, την εκδήλωσιν του επερχόμενου σκότους. Σκοπός της ζωής μας είναι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της μικρότητας και της κάθε κατάρας εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ψυχράν αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το ατιμωτικόν πέρας της υπάρξεώς μας.
Θυμάμαι συχνά πόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει μια φράση του μικρού μου εξαδέλφου, κάτι τι που μου είχε δηλώσει μυστικά, συνοδεύοντας την αποκάλυψή του με τη πρόσθετη φράση "και να μη το πεις πουθενά". Είχε κάνει αυτή τη δήλωση, λοιπόν, σε περίοδο που διαβάζαμε μαζί ιπποτικά μυθιστορήματα τύπου "Ιβανόης", "Ριχάρδος ο Λεοντοκάρδος" (έτσι, με τον τόνο στο "κά") και άλλα πολλά. Βέβαια, ως μεγαλύτερη, είχα προλάβει να εντρυφήσω στο μαγικό κόσμο του "Ρομπέν των Δασών" από μικρότερη ηλικία κι έτσι γνώριζα τη λέξη της κύριας φράσης του, που ήταν «ξέρεις, εγώ είμαι Μονάρχης» κι έψαχνα να βρω αν το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας περιλάμβανε και υψηλότερους τίτλους από αυτόν του κόμη, για τον οποίο ήμουν σίγουρη, μια και τη γιαγιά μου μερικοί άνθρωποι την αποκαλούσαν ακόμα "κοντέσσα".
Πολύ αργότερα, όταν ενηλικιωθήκαμε, τον ρώτησα αν αλήθευε η αποκάλυψη που είχε κάνει στη περίοδο των παιδικών μας χρόνων. Είχα μάθει φυσικά τη σημασία της λέξης "μονάρχις" και δεν τη μπέρδευα με τίτλους και άλλα κοσμητικά επίθετα. Μονάρχις ("μόνορχις" είναι το σωστό, βλ. ΣΗΜ κάτω κάτω, αλλά μερικοί νοσταλγούν τη Μοναρχία φαίνεται!) είναι το αρσενικό που έχει έναν όρχι. Εψαξα και βρήκα ότι δεν έχει καμμιά επίδραση αυτή η έλλειψη στο σύνολο της προσωπικότητας ενός άντρα, παρά μονάχα αν ο ίδιος αποφασίσει να σχηματίσει στο δικό του μυαλό την εικόνα ότι κάτι του λείπει. Υπάρχουν θηλυκά όντα που τους λείπουν μια ή και οι δυο ωοθήκες, αλλά κανείς δεν το κάνει θέμα. Το θέμα δημιουργείται όταν πρόκειται για παπάρια. Ασχέτως αν το ένα κάνει τη δουλειά του συχνά πολύ καλύτερα κι από δυο μαζί -ο εξάδελφος αυτός, σημειωτέον, υπήρξε ο πιο παραγωγικός μπαμπάς της οικογένειας, με πέντε γιούς και μια μοναχοκόρη. Μάλιστα!
Ερχόμαστε τώρα στο βασικό ερέθισμα που με έκανε να ξαναθυμηθώ τη μικρή αυτή φράση και να τη συνδυάσω με όσα παρατράγουδα συμβαίνουν στο διαδίκτυο εξαιτίας των εικόνων που βιδώνουμε εμείς οι ίδιοι οι χρήστες του διαδικτύου στο δικό μας εγκέφαλο. Για το θέμα των εικόνων και του μπερδέματος των πραγματικοτήτων στον ανθρώπινο εγκέφαλο, έχω ξαναγράψει σε ποστ και έχω αναφερθεί σε σχόλια πολλές φορές, βρίσκω όμως ότι όσες φορές και να αναφερθώ ειναι λίγες, μια και δε βλέπω να γίνεται κατανοητή η προσπαθειά μου να επιμορφώσω το διαδικτυακό κοινό -περισσότερο σ/το φρέσκο κοινό απευθύνονται/ενδιαφερουν τέτοιου τύπου ποστ. Η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως λοιπόν, για τούτο προσπάθησε να μη βαρεθείς αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια.
Ο εγκέφαλος λοιπόν, δύσκολα προσαρμόζεται σε μια νέα πραγματικότητα, αν δεν το...βάλει καλά στο μυαλό του! Να *σκεφτεί* να προσαρμοστεί, δηλαδή. Ξαναθυμίζω το δικό μου παράδειγμα, που, μια βδομάδα μετά τη παραμονή μου σε κάποιο φόρουμ, κάτι με χάλασε και είχα βάλει τα κλάματα, αφού όμως η *μικρή* κόρη μου με συμβούλεψε «ΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ μαμά», αποφάσισα να *σκεφτώ* και να έχω στο εξής αυτή τη σημαντικότατη συμβουλή διαρκώς τυπωμένη στον εγκέφαλό μου. Τι κατάφερα;
Κατάφερα να μη δημιουργώ εικόνες *πραγματικών* πλασμάτων στο νου μου, να μου είναι αρκετά τα *κείμενα* που διαβάζω ώστε να σχηματίζω γνώμη για το συντάκτη τους, να μην επηρρεάζομαι από άσχετα ή/και επιθετικά σχόλια, να εμπεδώσω ότι **ένα σχόλιο χαρακτηρίζει αυτόν που ο οποίος το κάνει και δεν αφορά εκείνον που τον οποίο το σχόλιο αυτό χαρακτηρίζει**, με δυο λόγια ξεχώρισα την απτή πραγματικότητα από την πραγματικότητα του ίντερνετ και αυτό μου έκανε πολύ καλό στη πορεία μου ως "μπλόγγερ".
Αν διαγράφω καμμιά φορά σχόλια απο το μπλογκ μου, ο μόνος λόγος είναι η αισθητική και τίποτε άλλο, αν βρίσκω δλδ ότι ένα σχόλιο δεν ταιριάζει με το ανεβασμένο ποστ ή/και αν είναι υβριστικό προς τρίτους ή/και προβάλλει ανήθικα (κατα τη κριση μου) πρότυπα, "ειδήσεις", "φιλοσοφίες", κλπ, επειδή δεν περιμένω να αποκτήσουν όλοι μεμιάς ως δια μαγείας τη δική μου αντίληψη περί διαδικτύου. Δεν μπορείς, λέμε, ρε κύριε/κυρία μου να αφήνεις ένα διαφημιστικό φυλλάδιο ή μια παπαριά π.χ. και να αγνοείς τον κόπο που έκανα να συντάξω ένα έρμο ποστ. Ετσι δεν είναι;
Πολύς λόγος έγινε για μια δυσφημιστική επιστολή που είχε ανέβει πριν κάμποσο καιρό σε μια κοινότητα, νομίζω στο Facebook, και γράφω "νομίζω" επειδή δεν υπάρχει εκεί πέρα πλέον και επειδή τον καιρό που ανέβηκε δεν έκανα τον κόπο να πατήσω το σύνδεσμο που δινόταν για να τη δω, αφού εκ των προτέρων είχα πληροφορηθεί για το περιεχόμενό της. Αντιπαθώ το κίτρινο χρώμα στα κείμενα, αν και το κίτρινο γενικά είναι ένα όμορφο ζωηρό χρώμα που πυροδοτεί με ιδέες το μυαλό και δίνει έμπνευση! Ετσι λένε οι ειδικοί, τουλάχιστον.
Επίσης, μου τη δίνει το ροζ -για κείμενα μιλαμε, ε- και όταν με στείλει κάποιος απροειδοποίητα σε ένα τόπο ροζ ή και ροζέ, φεύγω δρομαίως! Ασε, ρε φίλε, τα ροζ για το σπίτι σου, για τη κρεββατοκάμαρή σου λέμε. Τι νόημα έχουν εδώ μέσα; Αν έχεις να πεις/γράψεις κάτι τι σημαντικό, γράψτο ξεκάθαρα, όλα τα πράγματα έχουν όνομα. Γράψτο στο δικό σου τόπο, όχι να πηγαίνεις να χέζεις τον τόπο του αλλουνού, του γείτονα, του φίλου, ή/και του εχθρού σου ακόμα. Τι επιδιώκεις με αυτή την πράξη; Να φαίνεσαι καλός στο σπίτι σου και όταν πας πλατεία να σε δαχτυλοδείχνουν ως το κακό παράδειγμα; Για σκεψου το λιγουλάκι.
Επειτα, κάθε τόπος έχει το δικό του χαρακτήρα, αυτό φαίνεται από το ύφος των κειμένων και των σχολίων, του περιεχομένου, γενικά. Μη σε μπερδεύει που εδώ μέσα, σε αυτό τον τόπο, βρίσκεις ένα σωρό πράγματα, έτσι το διάλεξα, να γράφω και να δέχομαι διάφορα πράγματα. Κοινωνικά θέματα, σατιρικά, σκέψεις και απόψεις, καλλιτεχνική ενημερωση, αλλά και επίκαιρα. Το μπλογκ αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριτεί ως τόπος ποκίλλης ύλης, αλλά και πάλι έξω θά'πεφτε ο χαρακτηρισμός μια και δεν ξερω τι θα μου κατέβει να γράψω αύριο...
..και.. δε γίνεται να πάω -λέμε τώρα- σε ένα μπλογκ επιστημόνων, όπου διερευνάται π.χ. η κίνηση του ηλίου, να πετάξω ένα σχόλιο με την υπέροχη ψωλή του ιππότου Λάρρυ, πώς να το κάνουμε; Οι ιστορίες του Λάρρυ έχουν το δικό τους τόπο και εκεί δέχομαι και απαντώ στα σχόλια των αναγνωστών. Κάπου κάπου πάντως, φέρνω και μια ιστοριούλα εδώ πέρα, να σπάω τη μονοτονία..
..έτσι και σήμερα, αποφάσισα να γράψω εδώ, κατευθείαν, ατάκα κιεπιτόπου που λένε, για τα παπάρια! Χρειάζονται παπάρια για να γράφει κάποιος στιβαρά κείμενα (δεν αναφερομαι σε μενα, φυσικα, δεν γράφω στιβαρα κειμενα) χρειάζονται παπάρια βαρειά για να ζητά συγγνώμη όταν κανει καποιο λάθος, χρειάζονται παπάρια για να στηλιτεύει τα κακως κείμενα στη ζωή της χώρας μας, χρειάζονται παπάρια για να είναι Ανθρωπος -γενικά Ανθρωπος, όπως π.χ. η Ψιλικατζού που εχει κάτι παπάρια ΝΑ, μετά συγχωρήσεως! Και αναφέρω τη Ψιλικατζού που είναι -αποδεδειγμένο αυτό- γυναίκα, μια και υπάρχουν -ευτυχώς- ένα σωρό άντρες με παπάρια στη μπλογκόσφαιρα, άντρες που δεν... παπαρολογούν!
(αρκετά παπαρολόγησα όμως, νομίζω ότι φτάνει τόσο, μη μας πέσει βαρύ το ροδάκινο, αν και μονάρχις)
-->> Οταν όμως μιλάμε για ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, αυτό δεν είναι παπαριά! Δε γίνεται να μιλάμε, να αρθρογραφούμε, να παίζουμε το ρόλο του ένθερμου προστάτη της ελευθερίας στο διαδίκτυο και απο την άλλη να πρωταγωνιστούμε στο κατέβασμα διαδικτυακών τόπων -νομίζω. -->> Εμένα με ενδιαφέρει το θέμα της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο και θα το υπερασπίζομαι όσο μου είναι μπορετό. __________________ ΣΗΜ. -->> η σωστή λέξη πάντως είναι "μόνορχις" και τρόμαξα να βρω σχετικό υλικό, όλο σε κάτι ορχιδέες με έστελνε ο κ. Γκούγκλης.
έτσι είναι αν έτσι νομίζετε καθένας έχει κι από μια ελευθερία όπως αυτό ισχύει και για τη γνώμη και το συγγνώμη χάθηκε απο προσώπου γης οπου γης και πατρις και αλλα λογια να αγαπιώμαστε και παρ το αυγό και κούρευτο και βοήθεια χριστιανοί μου κλέβουν το μαντρί αλλά το είπαν άλλοι πιο παλιά «είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα» ή «έγινε ο πόνος μας καπνός» ή «περασμένα ξεχασμένα» λένε, αλλά τι σόι φιλία ανθίζει από τη δημιουργία ενός κοινού εχθρού; και ο θεματοφυλακας της ελευθεριας νομίζει ότι η ελευθερία του ανήκει και τότε ξύπνησα με το θόρυβο κομπρεσσέρ που έσκαβε τρύπες να κρυφτούν οι ελευθερίες μας και μια γιαγιά τσίριζε «αυτή η ελευθερία είναι δική σου μην αφήσεις κανένα να στη πάρει!» και γύρισα από το άλλο πλευρό αναζητώντας καινούργιο όνειρο αυτό που είδα δεν μου άρεσε καθόλου ήταν μάλλον εφιάλτης
Αναδημοσιεύω δυο κείμενα διαφωτιστικά για την υπόθεση ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. Εξαιτίας αυτής της απόφασης, έκλεισε (άγνωστο για πόσο διάστημα) ένα σημαντικό ελληνόφωνο μπλογκ, το Greek University Reform Forum, δυο bloggers παραιτήθηκαν από τη προσπάθεια υποστήριξης -ο Πάνος κατέβασε ποστ και ο sfrang ένα ολόκληρο νέο blog- από φόβο μπλεξίματος στα δίχτυα της δικαιοσύνης που εξακολουθεί να βρίσκεται σε προηγούμενη εποχή όπου δεν υπήρχε διαδίκτυο. Καιρός είναι να μη κάνει οικονομία το κράτος σε αυτό τον τομέα και να οργανώσει ειδικά σεμινάρια, σχετικά με το θέμα, για δικαστικούς και δικηγόρους. Διαφορετικά, όσο επιμένουμε να αντιμετωπίζονται τα νέα μέσα με παλιά εργαλεία, θα υπάρχουν αετονύχηδες (και δεν εννοώ τον παρόντα δικηγόρο Β.Σ., όχι, είμαι πεπεισμενη ότι μπορεί να προσφέρει πολλά σε αυτό τον τομέα, αν το θελήσει ειλικρινά) που θα λυμαίνονται τους αφελείς, όπως π.χ. στην υπόθεση blogme.gr που θα εκδικαστεί (ξανά, για 3η φορά, αμάν και πότε!) στις 6/5/2010. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, η Νίκη του νεαρού δικηγόρου είναι μια Πύρρεια Νίκη. Τη λέξη "νεαρός" τη γράφω όχι για να αποκαλύψω προσωπικά δεδομένα, αλλά επειδή είχα πάντα εμπιστοσύνη στα νέα μυαλά, πράγμα για το οποίο απογοητεύτηκα. Δεν είναι αρκετό να είναι κανείς νέος στην όψη. Θέλει πολλή δουλειά η νεότητα του πνεύματος. (όλα αυτά με ενδιαφέρον, αν αδιαφορούσα δεν θα έγραφα καν για όλο το ζήτημα)
To Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση 16790/2009 απαγόρευσε την ανάρτηση προσωπικών δεδομένων περιεχόμενων σε έγγραφα που, ενώ είχαν παραδοθεί για προσωπική χρήση, ένα μέρος τους βρέθηκε αναρτημένο στο facebook, χωρίς σχετική συγκατάθεση.
Με την απόφαση το Δικαστήριο, επικαλούμενο την απόφαση C-101/01 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατά την οποία η ανάρτηση προσωπικών δεδομένων σε δημόσια προσβάσιμη ιστοσελίδα αποτελεί “επεξεργασία” αυτών, απαγόρευσε την ανάρτηση των υπόλοιπων εγγράφων, απειλώντας ποινή χιλίων (1.000) ευρώ για κάθε παράβαση της απόφασης και καταδίκασε τον καθού στα δικαστικά έξοδα.
Μολονότι η ανάρτηση των εγγράφων είχε γίνει από χρήστη με ψευδώνυμο, το Δικαστήριο πιθανολόγησε ότι επειδή ο καθού ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε λάβει κατά τον επίμαχο χρόνο τα αντίγραφα, ήταν και ο ίδιος που προέβη στην αθέμιτη ανάρτηση. Παρ' όλο που ο καθού ισχυρίστηκε ότι δεν κατέχει τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις για να προβεί στις αναρτήσεις, το Δικαστήριο έκρινε ότι "οι αναρτήσεις έγιναν από τον ίδιο με τη χρησιμοποίηση προσώπου κατέχοντος τις τεχνικές γνώσεις".
Με την απόφαση αυτή αποδεικνύεται ότι, ακόμη και χωρίς άρση του απορρήτου, εφόσον υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, είναι δυνατόν να δοθεί δικαστική προστασία από την Ελληνική Δικαιοσύνη.
Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η αντιδικία αυτή έλαβε χώρα ενόψει της εκλογής μέλους ΔΕΠ ενός Πανεπιστημίου και ότι το πρόσωπο που φέρεται να ανάρτησε παρανόμως τα προσωπικά δεδομένα στο Διαδίκτυο ήταν υποψήφιος για αυτή τη θέση.
H ενδιαφερόμενη έχει προσφύγει από τον Δεκέμβρη 2008 στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει ασχοληθεί με την υπόθεση.
Οι νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας Data&Protection δραστηριοποιούνται στους τομείς της πνευματικής ιδιοκτησίας, της προστασίας προσωπικών δεδομένων, της πρόσβασης στα έγγραφα και της ελευθερίας της έκφρασης.
-->> απο εδώ: http://www.datpro.gr/Contents.aspx?lang=gr&CatId=116&View=8 Περιεργαστείτε άφοβα το χώρο, δεν δαγκώνει -ακόμα! :)
...και καλά ο δικηγόρος, τη δουλειά του κάνει, στήνει μια επιχείρηση εκεί πέρα, να μας προστατέψει από τους μπαμπούλες του ίντερνετ, ουδέν μεμπτόν να αυτοπροβάλλεται χωρίς να αναφέρεται στα πραγματικά γεγονότα, ότι δλδ η απόφαση βασίστηκε σε εικασίες.. ..άλλα περίμενα όμως από μια σοβαρή εφημερίδα, όπως νόμιζα πως (εξακολουθεί να) ειναι η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ... ή μήπως το επίθετο "σοβαρή" προτιμά τα εισαγωγικά; Διαβάστε και κρίνετε:-->> http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_11/06/2009_318220
Πρόστιμο σε χρήστη του Facebook Eίχε αναρτήσει έγγραφα διδάσκουσας, σχολιάζοντάς τα αρνητικά
Της Λινας Γιανναρου
Νέες εποχές, νέα διλήμματα. Τι επιτρέπεται και τι όχι να αναρτάται στο facebook; Αποτελεί η δημοσίευση στον συγκεκριμένο ιστοχώρο προσωπικών δεδομένων τρίτων παράνομη πράξη; Και εάν αυτό γίνεται σε «κλειστό» κύκλο «φίλων»;
Τα ερωτήματα είναι πολλά και οι απαντήσεις προς το παρόν λίγες.
Ψεύτικο προφίλ
Πριν από μία εβδομάδα, πάντως, το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε την πρώτη στην Ελλάδα απόφαση για τα προσωπικά δεδομένα στο facebook, ανοίγοντας και επισήμως τη σχετική συζήτηση. Πρόκειται για την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε διδάσκουσα σε πανεπιστημιακό τμήμα εναντίον ανθυποψηφίου της για θέση ΔΕΠ, ο οποίος ανήρτησε έγγραφα σχετικά με τις σπουδές της και την επαγγελματική της εξέλιξη -τα οποία εκείνη του είχε χορηγήσει- σε συγκεκριμένο προφίλ στο facebook, σχολιάζοντάς τα αρνητικά. Το δικαστήριο έκρινε ότι αυτό αποτελεί προσβολή της προσωπικότητάς της, είναι παράνομη πράξη και επέβαλε ποινή 1.000 ευρώ για κάθε περαιτέρω σχετική παράβαση (δημοσίευση και άλλων τέτοιων στοιχείων).
Ειδικότερα, όπως δέχθηκαν οι δικαστές στην απόφαση 16790/2009, ο έτερος υποψήφιος για την προκηρυχθείσα θέση και επίκουρος καθηγητής πανεπιστημιακού τμήματος, δημιούργησε στο facebook ψεύτικο προφίλ υπό το όνομα «Πέτρος Πετράκης», στο οποίο δημοσίευσε τα εν λόγω έγγραφα (σχετικά με την ακαδημαϊκή, δημοσιογραφική και επαγγελματική πορεία της αιτούσας), χρησιμοποιώντας συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς, αμφισβητώντας τους τίτλους της, κατηγορώντας τη ότι έχει διασυνδέσεις με πολιτικά πρόσωπα κ.λπ. Στη συνέχεια, φέρεται τα συγκεκριμένα κείμενα να εστάλησαν σε λίστα 300 περίπου ηλεκτρονικών διευθύνσεων από τον ακαδημαϊκό, πολιτικό και δημοσιογραφικό χώρο. Το δικαστήριο πιθανολόγησε ότι, μολονότι τα στοιχεία αναρτήθηκαν υπό ψευδώνυμο, πίσω από τη συγκεκριμένη πράξη ήταν ο εν λόγω διδάσκων, μιας και ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε λάβει κατά τον επίμαχο χρόνο τα αντίγραφα (του τα είχε προσκομίσει έπειτα από δικό του αίτημα η αιτούσα προς ενημέρωσή του). Αξίζει να σημειωθεί ότι στις αναρτήσεις αυτές μπορούσε να έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε (δεν ήταν «κλειστό» το προφίλ). Μεταξύ άλλων, φαίνεται ότι το ελληνικό δικαστήριο έλαβε υπόψη απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με την οποία η ανάρτηση προσωπικών δεδομένων σε δημόσια προσβάσιμη ιστοσελίδα αποτελεί «επεξεργασία» αυτών. Επιπλέον, όπως σχολιάζουν εμπλεκόμενοι στη δίκη, με την απόφαση αυτή αποδεικνύεται ότι, ακόμη και χωρίς άρση του απορρήτου, είναι δυνατόν να δοθεί δικαστική προστασία των προσωπικών δεδομένων από την ελληνική δικαιοσύνη. Σημειώνεται, τέλος, ότι η ενδιαφερόμενη έχει προσφύγει από τον περασμένο Δεκέμβριο στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει ασχοληθεί με την υπόθεση.
______________________ ΣΗΜ. και τα δυο στοιχεια απο το μπλογκ: http://elawyer.blogspot.com/2009/06/facebook_13.html -->> πείτε μου, αληθεια, τι θα καταλαβει ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει πολλά (ακόμα) για το διαδίκτυο -εκτός ίσως από όσα ΠΟΛΥ ΚΑΚΑ διαδίδονται από τα ΜΜΕ- όταν διαβάσει τον κύριο τίτλο του άρθρου, αλλά και τον εσωτερικό τίτλο του "ψεύτικο προφίλ"; και δε λέω για μια γιαγιά ή ένα παπού στο χωριό...
-->> ..και μια απορία: από πότε ένα βιογραφικό σημείωμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο των προσώπων που ζητούν να γίνουν δημόσια πρόσωπα; Να διδάσκουν τα παιδιά μας και να πληρώνονται από εμάς; Η διαφάνεια των προσλήψεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν είναι επιθυμητή; εχμ.. έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, μάλλον ΔΕΝ είναι.. διαφορετικά πώς θα γινόντουσαν τόσοι διορισμοί κολλητών (όλων των φύλων και φυλών, και παρακαλώ πολύ να μη... "μυγιαστεί"(!!) κανείς γιατί δεν υπάρχει συγκεκριμενη αναφορά!) και πώς θα δινόντουσαν (μοιραζόντουσαν, σκορπιζόντουσαν, πάρτε όποιο ρήμα θέλετε) διδακτορικά διπλώματα σαν περιτυλίγματα του χασάπη;
-->> ..μια δεύτερη σκέψη για το προηγούμενο σημειωματάκι ήρθε απο το πίσω μέρος του μυαλού: μήπως άραγε προετοιμαζεται η μερα της πρόσληψης διδασκόντων/υπαλληλων/κλπ με σχέσεις ομαδικής ενοικίασης; Οπως π.χ. γίνεται σήμερα στο ΑΠΘ με τα συνεργεία καθαρισμού των κτιρίων.. Ε, λέμε και κάτι βαρύ για να ελαφραίνει το υπόλοιπο κλίμα.. -->> και κάτι άσχετο.. αλλά σχετικό(!!!) από εδώ-->> Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα: Τα μικρά... του Μικρού Φωκίωνα - Εκ δεξιών της ακροδεξιάς
Η δική μου απορία είναι αν αρχίσουμε τις αλληλοκατηγορίες και το θάψιμο, ποιος θα υπερασπίσει το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση; Μήπως πρέπει να προσλαμβάνουμε πρώτα δικηγόρο και μετά να ανοίγουμε ιστοσελίδα; Αυτό πόσο ωφελεί τους servers? Θα μου άρεσε πολύ αν η wordpress στραφεί εναντίον των τυπων που προκάλεσαν τη φίμωση και τους πάρει τα σώβρακα. Μα την αλήθεια λέμε! (και σιγά που θα μου πει ο πάσα ένας τι θα ανεβάζω και τι θα κατεβάζω) -->> ενα ωραίο ποστ από το κατεβασμενο μπλογκ: Ο ΔΕΜΑΣΑΜΕΡΕ ξαναχτυπά... -->> καποιος πρέπει να ενημερωσει το δικαστικο σωμα πως ό,τι ανεβαίνει στο ίντερνετ δεν χάνεται, αντίθετα με τα υλικά πράγματα που σκίζονται, καίγονται, εξαφανίζονται. Καλό θα είναι να μάθουμε περί τίνος ΑΚΡΙΒΩΣ πρόκειται, πριν γίνουμε όλοι διαδικτυακοί... αρχαιολόγοι! -->> άλλο ένα σχετικό (υποθέτω) post: Απάντηση στον e-Lawyer Τετάρτη, Οκτ 29 2008 _________________ -->> update 14 Jun 2009, 11:10 am
Η Απόφαση εδώ Δεν καταλαβαινω νομικη ορολογια, σκεφτομαι μονο οτι αμα ερθει και μου ζητησει καποιος να κατεβασω ενα κειμενο που αναδημοσιεψα, για το οποιο γραφω ρητα ότι δεν ξερω κατα πόσο ειναι αληθινο, θα γινω έξαλλη. Αυτά.
Η συζήτησή μου με το Βασίλη Σωτηρόπουλο (E-Lawyer) στο FB (για τους φίλους)
Το σχόλιο του lgreco:
Υπάρχει κάποιος άνθρωπος (το συμπέρασμά μου είναι πως πρόκειται για την κ. Ιορδανίδου) που έχει διασυρθεί. Δικαιώθηκε, σε επίπεδο ασφαλιστικών μέτρων, κι είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει μέσω του δικηγόρου της την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Αν η απόφαση, τώρα, αφορούσε και τα δημοσιεύματα του GUR αυτό είναι κάτι που συζητιέται. Ο δικηγόρος της, ως όφειλε πάντως, προσπάθησε να εκτελέσει την εντολή της κ. Ιορδανίδου.
Από την άλλη υπάρχει ένας άλλος άνθρωπος, ο Θέμης Λαζαρίδης, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει κάνει μια μοναδική προσπάθεια μεταρρύθμισης των Ελληνικών πανεπιστημίων, έχει δώσει βήμα και φωνή και δεκάδες Έλληνες πανεπιστημιακούς, κι έχει εκθέσει το απόστημα του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας των Ελληνικών ΑΕΙ.
Η κίνηση του δικηγόρου της κ. Ιορδανίδου ήταν ατυχέστατη. Κι αυτό διότι ακόμη και με το GUR κλειστό, τα κείμενα υπάρχουν αποταμιευμένα στο Google. Δηλαδή ο δικηγόρος της κ. Ιορδανίδου επιδεικνύει μια επιπόλαιη, επιφανειακή θα έλεγα, αντίληψη της πραγματικότητας του διαδικτύου.
Από την άλλη, η άρνηση του Θέμη να κατεβάσει το επίμαχο δημοσίευμα, είχε ως θύμα το GUR. Θα μπορούσε ο Θέμης να απομακρύνει το κείμενο, να το αντικαταστήσει με γεγονότα και δεδομένα (πχ την απόφαση του Πρωτοδικείου, πληροφορίες για την πρόσβαση της αποταμιευμένης στο google σελίδας του facebook, κτλ) και να αφήσει τον αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Η αναστολή λειτουργίας ενός τόσο σημαντικού ιστολογίου — ένα από τα σημαντικότερα στον Ελληνικό χώρο — είναι απώλεια για κάθε προβληματισμένο και σκεπτόμενο πολίτη. Διότι σε τελική ανάλυση καταργεί ένα βήμα ανελέητης κριτικής των κακώς κειμένων στα Ελληνικά ΑΕΙ, δίχως τελικά να προστατεύει την αξιοπρέπεια της κ. Ιορδανίδου.
sfrang: ένα νέο blog, το οποίο θα μείνει για πάντα στον αέρα... -->> δυστυχώς δεν έμεινε στον αέρα πάνω από δυοτρεις ωρίτσες! (update 16:10) http://sfrang4.blogspot.com/ Εκλογή ΔΕΠ στο ΑΠΘ... Αναδημοσιεύουμε εδώ την ανάρτηση του GURF (Θέμης Λαζαρίδης) με τα σχόλια που ακολούθησαν, η οποία ανάρτηση ήταν επανάληψη του κειμένου από το blog "Δεν μασάμε ρε!". Αυτή η ανάρτηση οδήγησε σε "προσωρινά μέτρα" και προσωρινό κλείσιμο του GURF. Μπορείτε με copy-paste να μεταφέρετε το συγκεκριμένο κείμενο σε όλα τα blog και να μείνουν για τις επόμενες 20-25 δεκαετίες αναρτημένα εκεί... Η απάντηση στα "προσωρινά μέτρα" πρέπει να είναι η "αιώνια ανάρτηση"!
Το σχόλιο του Alberich:
Η απόφαση θεωρεί ότι έγγραφα όπως η αναγνώριση ισοτιμίας από το ΔΙΚΑΤΣΑ του μεταπτυχιακού τίτλου κάποιου που βάζει υποψηφιότητα για ΔΕΠ σε δημόσιο πανεπιστήμιο, αποτελεί προσωπικό του δεδομένο.
Το δικαστήριο θεώρησε ότι δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ότι τη δημοσίευση την έκανε ο εναγόμενος και τον κατέστησε υπεύθυνο -με επαπειλούμενο πρόστιμο 1000 ευρώ- για τυχόν μελλοντική δημοσίευση δύο συγκεκριμένων εγγράφων. Η ενάγουσα με βάση την απόφαση αυτή μπορεί να εξοντώσει οικονομικά τον εναγόμενο διοχετεύοντας η ίδια ανώνυμα αντίγραφο του απαγορευμένου εγγράφου στο facebook,σε μπλογκς κλπ. Το ίδιο μπορούν να κάνουν και υπάλληλοι της γραμματείας και άλλοι (ακόμα και υπάλληλοι του ΔΙΚΑΤΣΑ) που έχουν πρόσβαση στο εν λόγω έγγραφο. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον sloppy υπερασπιστικό ισχυρισμό του εναγόμενου ότι "δεν μπορεί να το έκανε αυτός, διότι δεν έχει τις κατάλληλες τεχνικές γνώσεις".
Δεν είναι δυνατόν να ανεχώμεθα να κτίζομεν ωραία και δαπανηρά κτίρια, επάνω όμως εις ακανόνιστα και ακατάλληλα "αστικά" τεμάχια γης, και να μη δυνάμεθα να δώσωμεν επαρκή αερισμόν και φωτισμόν εις τα κτίρια αυτά, διότι οι δύο ανόητοι και μύωπες γειτονικοί ιδιοκτήται και οι δύο φιλέριδες δικηγόροι των έχουν επινοήσει το "ανυπέρβλητον" φράγμα μιας ανοητοτέρας από αυτούς "μεσοτοιχίας"
Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμεθα όπως ο διαχωριστικός χάνδαξ του αγρού ενός αμόρφωτου χωρικού, ομού με τον δικηγόρον του, εμποδίζη την διέλευσιν των γεωργικών μας μηχανών, αι οποίαι πανίσχυροι σιδηροί τιτάνες, αναμένουν να οργώσουν ολοκλήρους κοιλάδας- ή παρακωλύει την εκτέλεσιν ενός ωραίου έργου υδρεύσεως ή την ανύψωσιν ενός μεγαλοπρεπούς υδατοφράκτου, ο οποίος θα ηδύνατο να ευεργετήση ολόκληρον περιοχήν.
Α.Ρουσόπουλου- Καθηγητού του Πολυτεχνείου Κατασκευάζειν και Χαίρειν -Προς ουσιαστικόν Λογισμόν και Τάξιν Αθήναι 1936
_____________________ -->> update, 14 Jun, 20:29
το ποστ του Λεωνίδα Ηρακλειώτη με το χρονικό της υπόθεσης:
Το GUR (Greek University Reform) είναι ένα ιστολόγιο που επιμελείται ο Θέμης Λαζαρίδης, καθηγητής χημείας σε πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Το ιστολόγιο φιλοξενείται από τη wordpress.com και έχει καθιερωθεί ως βήμα δημόσιου διαλόγου για την μεταρρύθμιση των Ελληνικών ΑΕΙ. Η λειτουργία του ιστολογίου αυτού διακόπηκε έπειτα από αίτημα του Βασίλη Σωτηρόπουλου, νομικού-δικηγόρου με έδρα την Αθήνα. Το χρονικό έχει ως εξής.
28 Οκτωβρίου 2008
* Το GUR δημοσιεύει επιστολή σχετικά με την επικείμενη εκλογή της κ. Σοφίας Ιορδανίδου σε θέση ΔΕΠ στο ΑΠΘ. Η επιστολή εγείρει μια σειρά ζητημάτων γύρω από τα προσόντα της κ. Ιορδανίδου για την εκλογή της στη θέση ΔΕΠ, την οποία και συνδέει με την σχέση της υποψηφίας με την επίκουρη καθηγήτρια κ. Άννα Παναγιωταρέα. Το κείμενο αυτό έχει βρίσκεται αποταμιευμένο, προς το παρόν, στο google.
31 Μαρτίου 2009
* Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης εκδίδει προσωρινή διαταγή, με την οποία απαγορεύει την ανάρτηση προσωπικών δεδομένων στο facebook και γενικότερα στο Διαδίκτυο. Σύμφωνα με ανάρτηση στο ιστολόγιο του Βασίλη Σωτηρόπουλου, «[η] δικαστική απαγόρευση επιβλήθηκε κατόπιν αιτήσεως της κ. Σοφίας Ιορδανίδου, διδάσκουσας στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.»
3 Ιουνίου 2003
* Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) εκδίδει την απόφαση 16790/2009 που αφορά εντολέα των κ. Βασίλη Σωτηρόπουλου και Ιωάννη Ιγγλεζάκη η οποία ήταν «υποψήφια για μια θέση μέλους του διδακτικού επιστημονικού προσωπικού στη βαθμίδα επίκουρου καθηγητή ή λέκτορα [...]» Η απόφαση αναφέρεται σε δημοσιεύματα στο facebook από χρήστη με το ψευδώνυμο «Petros Petrakis» τα οποία αμφισβητούν τους τίτλους της αιτούσας τα ασφαλιστικά μέτρα, και την παρουσιάζοντάς ως προστατευομένη της κ. Άννας Παναγιωταρέας, επίκουρης καθηγήτριας του ΑΠΘ.
13 Ιουνίου 2009
* Αναστέλεται η λειτουργία του Greek University Reform, λόγω παραβίασης των όρων χρήσης σύμφωνα με τη μήνυμα που εμφανίζει η wordpress.com. * Περίπου την ίδια χρονική περίοδο, ο Βασίλης Σωτηρόπουλος δημοσιεύει το εξής μήνυμα στο twitter: «[ν]α τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα» παραπέμποντας στην κλειστή, πλέον, σελίδα του GUR. * Από απλή αντιπαραβολή των αποταμιευμένων κειμένων στο google προκύπτει πως η αιτούσα ασφαλιστικά μέτρα υπερ της οποίας εκδόθηκε η απόφαση 16790/2009 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, είναι η κ. Σοφία Ιορδανίδου. * Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος γράφει «[δ]εν βλεπω κανενα δεδομενο και γεγονος που να οδηγει σε αυτο το συμπερασμα που λετε» σχετικά με το αν πρόκειται για την υπόθεση της κ. Ιορδανίδου. * Η αναστολή λειτουργίας του GUR γίνεται θέμα έντονης συζήτησης στο διαδίκτυο. Η συζήτηση καλύφθηκε, μεταξύ άλλων, στους εξής χώρους: - buzz/reality-tape - στη σελίδα του Βασίλη Σωτηρόπουλου στο facebook - στο twitter, κυρίως στη σελίδα του Βασίλη Σωτηρόπουλου - στο ιστολόγιο της Μαρίνας Ροδιάς· και - στο παρόν ιστολόγιο
14 Ιουνίου 2009
* Ο Θέμης Λαζαρίδης επικοινωνεί μαζί μου. Βρίσκεται στην Ελλάδα και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την wordpress.com. * Ο Στέλιος Φραγκόπουλος αναδημοσιεύει το επίμαχο κείμενο για την κ. Σοφία Ιορδανίδου σε νέο ιστολόγιο που στήνει για τον σκοπό αυτό. Έπειτα από λίγη ώρα αναστέλλεται η λειτουργία του νέου ιστολογίου. * Ο Πάνος Ζέρβας αναδημοσιεύει το επίμαχο κείμενο για την κ. Σοφια Ιορδανίδου, στο ιστολόγιό του. Έπειτα από λίγη ώρα η δημοσίευση απομακρύνεται για αδιευκρίνιστους, προς το παρόν, λόγους. * Στη συζήτηση που συνεχίζεται στο διαδίκτυο, ο Βασίλης Σωτηρόπουλος ισχυρίζεται πως η έκφρασή του «[ν]α τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα» στο twitter, αναφερόμενος στην αναστολή λειτουργίας του GUR, γράφτηκε με χιουμοριστική πρόθεση. Σχολιάζοντας κείμενο του vrypan ο Βασίλης Σωτηρόπουλος γράφει για το μήνυμα στο twitter: «[...] πλάκα έκανα με το τουίτ, μια μαλακία ήταν και τέρμα».
# Η υπόθεση φέρνει προς την υπόθεση blogme.gr (ελπίζω να μη τη ξέχασες Παναγιώτη) όπου εφαρμόστηκε η παροιμία «όποιος δε μπορεί να βρει να δείρει το γάιδαρο, βαράει το σαμάρι», μόνο που (ευτυχώς!) δεν υπήρξε αυτόφωρο αδίκημα και σύλληψη -μια αποφαση για ασφαλιστικά μέτρα “μόνο”. Είναι λιγότερο οδυνηρό αυτό; Δεν μπόρεσε η ενάγουσα (καθως λέγεται και δεν διαψεύστηκε ως τώρα ότι πρόκειται για γυναίκα) να βρει ποιος έκανε διασπορά των εμπιστευτικων χαρτιων της στο ίντερνετ και “έπεισε” (ή έπεισε) το δικαστή ότι το έπραξε ο συναδελφός της. Ο δικαστής λοιπόν, έβγαλε μια απόφαση εναντίον του συναδέλφου της, η οποία βασίζεται στις εικασίες της ενάγουσας -και μόνο!!!
–>> εδώ παίζουν πολλά σενάρια: γιατί να μη διέσπειρε οποιοσδήποτε άλλος (ακόμα και η ίδια ή ο δικηγόρος της!!) τα χαρτιά στο διαδίκτυο με σκοπό την κατηγορία του συναδέλφου της και την εξωπέταξή του από το χορό των αντιπάλων της για τη θέση; Κερατάς και ζημιωμένος δλδ ο άνθρωπος. Δόλιο σχέδιο, ναι, αλλά όχι απίθανο. Ιδίως όταν γνωρίζουμε τι επικρατεί στα ΑΕΙ και με ποιο τρόπο επιλέγονται οι κολλητοί και οι κολλητές για τις θεσεις ΔΕΠ. Παλιά ιστορία αυτή, που αφορά κυρίως το μπάχαλο που λέγεται “σχολή δημοσιογραφίας ΑΠΘ”.
..δεν έβρισκε λοιπον κανένα να κατηγορήσει απο όσα μπλογκς και διαδικτυακους τόπους είχαν ανεβασμένα τα ευαίσθητα(!?) στοιχεία της και κατηγόρησε το μπλογκ του Θέμη Λαζαρίδη, απλά και καθαρά πράγματα. Μάλιστα.
–>> εμένα δε μου ταιριάζει και τόσο το μπλογκ του Θ.Λ., διαφωνώ συχνά με τις ιδέες που κουβαλάει, αλλά δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι εκεί πέρα γινόντουσαν πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, με επιχειρήματα και όχι γλειψίματα μεταξύ συμφωνούντων, όπως είθισται σε πολλά άλλα προβεβλημένα μπλογκς και τόπους. Υπήρχε (και εύχομαι να υπάρξει και συνέχεια) ένα κλίμα γόνιμων συζητήσεων, όπου συχνά έβγαινε και κάποιο συμπέρασμα και αυτό θα λείψει απο το μπλογκοχώριον αν ο Θ.Λ. δεν ξανανοίξει το μπλογκ του.
..ακόμα κατι τι. Θυμάμαι πώς είχες αντιδράσει (και σε στήριξα γερά τοτε) στη περίπτωση που η Mirandolina ζητούσε να τη διαγράψεις από το monitor. Προτίμησες να κλείσεις (πουλήσεις?) το μπλογκοσυλλέκτη σου παρά να υποκύψεις σε μια αυθαίρετη απαίτηση. Για τούτο ιδίως μου κάνει εντυπωση που υποστηριζεις τη θεση του δικηγορου, που μεσολάβησε (ή προκαλεσε με τις ενεργειες του, όπως θέλεις πάρε το) στο κλεισιμο ενός διαδικτυακού τόπου. Σημειώνω ότι η θέση μου θα ήταν ιδια ακριβω για ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ διαδικτυακο τόπο -και καταλαβαίνεις τι εννοώ, μη διαστρεβλωσεις το νόημα με τόπους παιδεραστιας και τέτοια φτηνα.
Δεν είμαστε και τόσο πολλοί επιτέλους για να αλληλομαχαιρωνόμαστε! Κάποιος πρέπει να δίνει ένα καλό παράδειγμα και ΑΥΤΟ το παράδειγμα (που μπορει να κρυβει διαφορα μυστηρια πραγματα ασχετα με την καθαυτο υποθεση) είναι ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ.
αυτα και σόρρυ για το σεντόνι αλλά καποιος χρειαζεται να γραφει καθαρα και… τραβηξα το λαχνο! :)
Α! κάποιος ρωτησε καπου (δε θυμαμαι που και ποιος με τοσα που διαβασα) τι θα πρεπε να κανει ο δικηγορος. Η απαντηση μου ειναι οτι σαν ειδικος και γνωστης των αγραφων Νομων του ίντερνετ θα πρεπε να συμβουλεψει τη πελατισσα του ή να αγνοησει το θεμα -ποιος θα θυμοταν σημερα τι ειχε γραφτει πριν τοσα χρονια αν δεν το ανασκαλευε;- ή να το προβαλλει, να προβαλλει τη δικη της αληθεια στη κριση μας. Δεν ειμαστε μικροι και ανοητοι δα… αρκετα φορέθηκε αυτη η εικονα. Comment by Rodia — 15|Jun|2009 @ 01:37
# @Rodia: Θα επαναλάβω για μία ακόμη φορά ότι δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες της υπόθεσης. Από τα λίγα που έχω διαβάσει, η πελάτης του Βασίλη θεωρεί ότι ήδη έχει υποστεί ζημιά, από αυτό που θεωρεί συκοφαντική δυσφήμιση.
Είμαι απόλυτα σύμφωνος με την λογική “να τα βρούμε” όταν υπάρχει κάποια σοβαρή διαμάχη. Θεωρώ ότι αυτό έκανε ο Βασίλης: ζήτησε από το blog να κατεβάσει το επίμαχο post. Αυτό θα ήθελα να γίνει και αν εγώ βρισκόμουν στην θέση του blogger: να επικοινωνήσει ο δικηγόρος μαζί μου και να προσπαθήσει να μου εξηγήσει.
Από κει κει πέρα, θα είχα δύο επιλογές. Η μία να με πείσει και να κατεβάσω το post.
Η άλλη να στηρίξω το post, ανεξάρτητα από το αν το δικαστήριο έχει (κατά την γνώμη μου, ουσιαστικά) αποφανθεί για αυτό, διότι θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει. Τότε ο δικηγόρος θα μπορούσε α) να μου κάνει μήνυση ή β) να βρει κάποιο άλλο τρόπο (π.χ. επικοινωνώντας με τον hosting provider μου) για να προσπαθήσει να κατεβάσει το post. Ο Βασίλης προτίμησε τον β).
Και εγώ αν ήμουν στην θέση του blogger ανάμεσα σε όλες τις δυνατές επιλογές που έχει κάποιος δικηγόρος, θα προτιμούσα αυτές που έκανε ο Βασίλης (το ίδιο και αν ήμουν ο θιγμένος).
Σου θυμίζω ότι το κύριο πρόβλημα με το blogme.gr ήταν ότι ΔΕΝ είχαν γίνει όλα αυτά.
Είμαι επίσης σίγουρος ότι κάπου είχα γράψει για περιπτώσεις που κάποιοι μου ζητούσαν να αφαιρέσω κάποιο τρίτο blog από το monitor για δυσφήμιση, πλαστοπροσωπία κ.λ, ότι αυτό που θα ήθελα θα ήταν να προσφύγουν στην δικαιοσύνη εναντίον αυτού που έχουν το πρόβλημα, να με ειδοποιήσουν και τότε, μέχρι τουλάχιστον να βγει η απόφαση, θα το αφαιρούσα. Είχα πει, ότι “δεν μπορώ ούτε θέλω να κάνω εγώ τον δικαστή”. Ε, όλα αυτά ακριβώς έκανε ο Βασίλης. Δυσκολεύομαι να δω που υπάρχει κάποιο σφάλμα στους χειρισμούς του.
Επίσης, μερικά από αυτά που γράφεις, δεν συμφωνούν με αυτά που έχω διαβάσει. Π.χ. δεν διάβασα πουθενά για ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του Θέμη.
Και κάτι ακόμη: “αυτα και σόρρυ για το σεντόνι αλλά καποιος χρειαζεται να γραφει καθαρα”. Κανένα πρόβλημα με το “σεντόνι”. Αλλά, με κάθε εκτίμηση, έχω πρόβλημα αν θεωρείς ότι μόνο εσύ γράφεις “καθαρά” -αν και το “καθαρά” δεν μου αρέσει, ως επίθετο όταν χρησιμοποιείται μεταφορικά. Comment by Panayotis — 15|Jun|2009 @ 02:05
# Η λέξη “καθαρά” χρησιμοποιείται απο μενα με την ακριβή της σημασία. Δεν γράφω π.χ. για “αυτορρύθμιση” και “ετερορρύθμιση”, γράφω για ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ -καθαρά και ξαστερα. Γιατι δεν διαλεξε ο Βασιλης ή η πελατις του ενα αλλο μπλογκ που ειχε αναρτημενη το επιμαχο ποστ; Πολλά το είχαν ανεβασμένο -τότε- και παραμενει ακομα ανεπαφο σε αρκετα. Επειδη μήπως το μπλογκ του Θ.Λ. πονουσε; επειδη εκει περα συζητηθηκε σοβαρα το θεμα; ..αλλα ας μη μπαινω στην ουσια, αυτα ανηκουν σε αλλη σφαιρα. Εμενα με ενδιαφερει κυριως ότι ασκηθηκε ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ σε ενα μπλογκ και μαλιστα απο τον υπερμαχο(!!) με συχνα δημοσιευματα της Ελευθερης διακινησης ιδεων στο διαδικτυο. Ποσα θαυμαστικα να βαλω; Οσο παει, τοσο και σκεφτομαι οτι η συμπεριφορα του δικηγορου ειναι ανηθικη -απεναντι στον εαυτο του πριν απο ολα. Οταν λεω (διατυμπανιζω, καλυτερα) οτι ειμαι εναντιον της ανεγερσης φυλακων π.χ. και αναλαμβανω τη μελετη κτιριακου συγκροτηματος φυλακων, ε, είμαι για φτυσιμο! (αυτο ειναι δικο μου παραδειγμα, ναι, ΔΕΝ τα πηρα τα ΠΟΛΛΑ φραγκα και ΔΕΝ νοιωθω “κορόιδο” που προτιμησα να τα εχω καλα με μενα) Τώρα, κατα πόσο ειναι ευτυχης ο Β.Σ. μετα απο αυτό που προκαλεσε, επίτρεψέ μου να αμφιβαλλω, εκτος αν μας δούλευε κανονικα τόσα χρονια και είχε άλλους στοχους -αντιθετους με τα οσα διακήρυττε. ..το πασπαλισμα με δικονομικους όρους, εμένα δεν με μπερδεύει: συμμετειχε/προκαλεσε μια πραξη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ. Τελεία. Comment by Rodia — 15|Jun|2009 @ 02:38
_____________________ -->> update, 15 Jun, 10:50
# **Επίσης, μερικά από αυτά που γράφεις, δεν συμφωνούν με αυτά που έχω διαβάσει. Π.χ. δεν διάβασα πουθενά για ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του Θέμη.**
–>> γραφω σαφως: «Ο δικαστής λοιπόν, έβγαλε μια απόφαση εναντίον του συναδέλφου της, η οποία βασίζεται στις εικασίες της ενάγουσας -και μόνο!!!» που ειδες τα ασφαλιστικα μετρα εναντιον του Θ.Λ.;
Κάτι ακόμα συμπληρωματικό, που θα έπρεπε να μας απασχολήσει ΚΥΡΙΩΣ: από κάπου πρέπει να αρχίσει το καθάρισμα. Των σκανδάλων, των διαφόρων χαριστικών προνομίων, των ρουσφετιών, κλπ κλπ, ε, ας είναι απο τα Πανεπιστήμια. Αφού κανείς δεν ακουμπάει τα "μεγάλα", ας πιασουμε τα "μικρά", σαν καλές νοικοκυρές που πρώτα ξαραχνιάζουν τα ταβάνια και μετά σαρώνουν, τινάζουν, σφουγγαρίζουν τα πάντα.. Ας ξεκινησεις καμμιά φορά αυτή η περίφημη διαφάνεια! σαρανταπέντε χρόνια και βάλε την αναμένουμε, ε, κάποτε εξαντλείται η υπομονή! ;) Comment by Rodia — 15|Jun|2009 @ 10:46 _____________________ -->> update, 15 Jun, 12:05
# @Rodia: Η υπόθεση φέρνει προς την υπόθεση blogme.gr (ελπίζω να μη τη ξέχασες Παναγιώτη) όπου εφαρμόστηκε η παροιμία «όποιος δε μπορεί να βρει να δείρει το γάιδαρο, βαράει το σαμάρι», μόνο που (ευτυχώς!) δεν υπήρξε αυτόφωρο αδίκημα και σύλληψη -μια αποφαση για ασφαλιστικά μέτρα “μόνο”.
τα ασφαλιστικά μέτρα δεν έχουν σχέση με το GUR. Όπως το γράφεις είναι σαν να κινήθηκε νομικά κάποιος εναντίον του GUR. Από όσο έχω διαβάσει, δεν φαίνεται να έχει γίνει κάτι τέτοιο. Για εμένα, αυτό είναι το σημαντικότερο σημείο της ιστορίας. Comment by Panayotis — 15|Jun|2009 @ 11:27
# Εχεις δίκιο, χρειάζεται περισσότερη σαφήνεια γιατί το μάτι τρέχει πολύ στα κείμενα της οθόνης και δεν τα “πιάνει” όλα! Μπορεί να μη κινήθηκε νομικά, τι θα κάνει όμως αν το επίμαχο ποστ (ή τμήμα του) ΔΕΝ κατέβει; Ο δικηγόρος διατείνεται ότι προστατεύει την “ελεύθερη έκφραση”. Το πιστεύεις αυτό; Εμένα οι ενέργειές του δείχνουν ότι απλά δημιούργησε -σαν καλός επιχειρηματίας- μια εργασία για τη πάρτη του. Με επιτυχία, βεβαίως, για εκείνον (”Εγώ κέρδισα μια απόφαση στο Δικαστήριο, απέσυρα από το facebook μια σειρά 13 συκοφαντικών κειμένων και ένα σύνολο 33 εγγράφων με προσωπικά δεδομένα. Επίσης κατόπιν παρέμβασής μου τέθηκε σε αναστολή λειτουργίας ένα μπλογκ που περιείχε ένα από αυτά τα κείμενα. Το θέμα δημοσιεύθηκε στα μέσα ενημέρωσης ως μια μεγάλη νομική επιτυχία και μια πρώτη υπόθεση προστασίας της προσωπικότητας και προσβολών από διάδοση προσωπικών δεδομένων και συκοφαντικών κειμένων στο facebook.” γράφει επαιρόμενος σε σχόλιο του στο buzz) αλλά με διασυρμό της πρώτης του πελάτιδος -δυστυχέστατα γι αυτήν που τον εμπιστεύθηκε. Comment by Rodia — 15|Jun|2009 @ 11:54 _____________________ -->> update, 16 Jun, 1:28 Το ωραιότατο ποστ του kukuzelis: Δευτέρα, 15 Ιούνιος 2009 kukuzelis: Ενας άνθρωπος. http://boustasia.blogspot.com/2009/06/kukuzelis.html
http://www.youtube.com/watch?v=8yj2PPWFXFw Γράφει ο δικηγόρος: "οι λύσεις μπορούν να δοθούν με συνεννόηση". Αλλά αν μια κουβέντα μείνει εκκρεμής, αν δεν καταλήξει σε συμπεράσματα, που θα συμφωνούν εξάπαντος με τις θέσεις του, τότε καταφεύγει σε νόμους, νομολογίες και κανόνες κάθε είδους. Έχεις δει πόσο γρήγορα έρπει το φίδι όταν προσπαθεί να ξεφύγει; Έτσι. Προηγουμένως όμως έχει φροντίσει να δώσει σε όλους την εντύπωση ότι συζητάει. Ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι ο τρόπος του για να εκμαιεύει ομολογίες. Ή να αποκοιμίσει, σα φίδι, τον αντίπαλο. Εκκρεμείς συζητήσεις δεν υπάρχουν, γιατί αυτός δεν έχει συνομιλητές. Έχει ακροατές. Είναι ο κάτοχος της Ειδικής Γνώσης. "Οι λύσεις μπορούν να δοθούν με συνεννόηση. Χρειάζονται όμως δύο για να χορέψεις τανγκό." Δύο; Δύο! Ο δικηγόρος και ο εαυτός του. Αν όμως τύχει και προσκληθείς να χορέψεις, πρόσεξε. Μπορεί να θεωρήσει ότι περιφρονείς την πρόσκληση. "Όταν περιφρονείς την πρόσκληση για συνεννόηση, ειδικά όταν προέρχεται από νομικό που εκπροσωπεί τον θιγόμενο, σημαίνει ότι τον αμφισβητείς." Μυρίστηκε αμφισβήτηση; Ο δικηγόρος δικαιούται να καταφύγει στην ελληνική Δικαιοσύνη ή όποια αρχή βρεθεί πρόχειρη στη γειτονιά. Όχι άμεσα, ελάχιστο χρόνο αφού θεωρήσει, αυτός μόνος του, ότι τέρμα η συνεννόηση. Στο όνομα πάντα του πελάτη του, αιτούμενος ασφαλιστικά μέτρα ή ότι άλλο θεωρήσει πρόσφορο. Ενώ τα σκέφτομαι, η ερώτηση προσγειώνεται σαν πετραδάκι στη γκλάβα μου: Αναρωτιέμαι, γιατί άραγε δεν ζητάει να κατέβει το-φόρουμ-που-βοήθησε-να-γίνει-ευρύτερα-γνωστός; Η απάντηση προσγειώνεται εξ ίσου απότομα: Γιατί δεν ήλθε ακόμα ο καιρός. Επιμένω στο "θεωρώ ότι η αμφισβήτηση της επαγγελματικής αποτελεσματικότητας κάποιου δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Είναι μια πρόκληση" και τότε αρχίζω να διακρίνω στον ορίζοντα τα περιγράμματα των μελλοντικών του κινήσεων. Διότι αρκετοί "συνομιλητές" του στο-φόρουμ-που-βοήθησε-να-γίνει-ευρύτερα-γνωστός (ή όπου αλλού βρει συνομιλητές), δίνουν την εντύπωση ότι ακριβώς την επαγγελματική του αποτελεσματικότητα αμφισβητούν, έστω εμμέσως. Και μάλιστα δεν αποκλείεται να έχουν μερική επιτυχία, αν κρίνω εξ ιδίων. Γράφει "γνωρίζουμε όλοι ότι η προσβολή της προσωπικότητας απαγορεύεται και ότι όταν κάποιος προσβάλλεται δεν μπορεί να μένει με σταυρωμένα χέρια και να καταπίνει ό,τι τον περιλούζει ο άλλος." Σωστά! Όταν όμως κάνεις ό,τι περνάει απ το χέρι σου για να γίνει γνωστό το τί περιλούζει ο υβριστής τον υβριζόμενο, τότε γίνεσαι κι ο ίδιος υβριστής. Τα κατάφερε ώστε το-φόρουμ-που-βοήθησε-να-γίνει-ευρύτερα-γνωστός (κι όχι μόνο αυτό) να δημοσιοποιεί συνεχώς συνδέσμους που "δυσφημούν" τον πελάτη του. Κακόμοιρε πελάτη... Το φόρουμ λοιπόν πληροί και τις δύο προϋποθέσεις: Και ο πελάτης του θίγεται (δεν έχει σημασία αν τον θίγει ο ίδιος) και η επαγγελματική του επάρκεια τίθεται εν αμφιβόλω. Γιατί λοιπόν δεν προσπαθεί να το κλείσει; Δεν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Απ ό,τι έχω καταλάβει, οι εισαγγελείς πείθονται εύκολα και όλο και κάποια τσόντα θα βρεθεί σε κάποιο σκληρό για να καλύψει, αν χρειαστεί, την ευπιστία τους. Γιατί δεν προσπαθεί να το κλείσει; Διότι, υποθέτω, ότι ακόμα κι ένας επιστήμων τεραστίου διαμετρήματος, ακόμα κι ένας τιτάνας της νομικής σκέψης, ένας καυλοπυρέσσων υπερασπιστής των αδυνάτων, χρειάζεται ένα (κάπως) ευρύτερο φόρουμ για να γίνει γνωστός. Κι όπου μαζεύονται πάνω από πέντε, πάντα κάποιος θα βρεθεί να τον υποστηρίξει, εν πλήρει συγχύσει αθώος (ή όχι και τόσο αθώος). Έπειτα, δεν θα πάει η φήμη μπροστά, κυρίως η φήμη, παρεμπιπτόντως κι οι δουλειές, αν δεν ξεφύγεις από τα στενά όρια του δικηγορικού συλλόγου ή τα όρια μιας κάπως "περιθωριακής" (αλλά χρήσιμης) οργάνωσης. Και διαρκώς θα προστίθενται στο κοινό του εν λόγω φόρουμ, ανανεώνοντάς το, ευαίσθητοι δημοσιογράφοι, ο οποίοι αφενός, δεν θα έχουν ιδιαίτερη διαδικτυακή πείρα, αφ ετέρου, θα βρίσκονται σε αγωνιώδη αναζήτηση θέματος. Και ιδού ο δικηγόρος, λαμπτήρ εν τω μέσω της νυκτός... Όταν θεωρήσει ότι έγινε αρκετά γνωστός θα κλείσει και το το-φόρουμ-που-βοήθησε-να-γίνει-ευρύτερα-γνωστός. Ή τουλάχιστον θα δοκιμάσει, σβήνοντας ταυτόχρονα και ό,τι έχει απομείνει από τη διαδικτυακή του περσόνα. Θα το κάνει με κρύα καρδιά, αλλά ο πελάτης προηγείται, η τηλεόραση να 'ναι καλά. Ναι, χρειάζονται δύο για να χορέψεις ταγκό και ο δικηγόρος δεν είναι ακόμα αρκετά κάποιος ώστε να χορέψει ικανοποιητικά με τον εαυτό του. Μέχρι τότε, αλλά ακόμα περισσότερο τότε, θα συμβουλεύει, τους άλλους πάντα: "Αφήστε την υποκρισία".
After the UK and New Zealand, France is considering a so-called "three strikes" law to fight illegal file-sharing on the internet. Here at jamendo, we of course support free and legal music downloads, which is why we are launching a "Thanks for downloading" campaign!
The French parliament is currently debating a new law, dubbed "Hadopi", that would warn illegal downloaders that they better stop, by sending them an e-mail, followed by a letter, and eventually go as far as cutting off their internet connection. Hence the "three strikes" denomination. The UK and New Zealand decided not to impose such a strict punishment and pulled back on the cutting-off element, while German authorities stated that depriving people of their internet connection was just too much. But in France, the government is strongly backing this law, and debates are heating up.
In order to make an ironic yet serious statement in the middle of these important discussions, jamendo has decided to reverse the logic of the proposed law by thanking web users for downloading music. We will therefore send a thank you e-mail to anyone who downloads one of the 200.000 tracks currently available on jamendo, encouraging them to share the music with their friends.
Second strike: jamendo will send a thank you letter along with an "accomplice kit" (containing stickers and documentation about jamendo) to the most active downloaders, to help them promote jamendo artists and free music in general.
As for the most active of its users, instead of cutting off their connection, jamendo will actually reimburse them a month’s worth of their internet service subscription! This is for every person who will manage to convince a public place (bar, restaurant, shop, hotel...) to become a "free culture spot" by resorting to our Jamendo PRO service for their background music. Learn more about this.
Jamendo wants to demonstrate that there are plenty of talented artists who know how to profit from the opportunities offered by the internet and embrace innovative monetization models. Their first fans should be thanked, not punished.
..όχι τίποτε άλλο, να ξέρουμε τι και ποιους ψηφίζουμε στις 7 Ιουνίου.. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ -->> τι γνωρίζουν άραγε οι πολιτικοί μας γι αυτό το τεράστιο θέμα; -->> θα επανέλθω με σούπερ ποστ
Στην σύλληψη ενός 32χρονου στη Θεσσαλονίκη προχώρησε το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, καθώς ανέβασε στο ίντερνετ μήνυμα υβριστικό και απειλητικό για τον πρωθυπουργό και την οικογένειά του.
This is a FunEL friendly site!
