Νηπιαγωγεία σε κοντέινερ στην Αθήνα

Εμεινα κατάπληκτη όταν έμαθα προχτές ότι υπάρχουν στην Αθήνα Δημόσια Σχολεία (Νηπιαγωγεία, για την ακρίβεια) που στεγάζονται σε... κοντέινερ!! Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι αληθινό. Πώς δεν το είχα πάρει είδηση; Το συγκεκριμένο, για το οποίο με ενημέρωσε ένας φίλος που το ανακάλυψε (και βρήκα στοιχεία στον κ. Γκούγκλη), είναι το 151ο Νηπιαγωγείο Αθηνών και βρίσκεται Ραιδεστού & Ιωαννίνων γωνία, Αθήνα, 10444.Η πρώτη φωτογραφία δείχνει ότι το "σχολικό συγκρότημα" βρίσκεται πλάι στο πάρκο. Αυτό δικαιολογεί, άραγε, την πλακοστρωμένη αυλή για παιχνιδι των νηπίων; (νήπιο  3-6 χρονών)

πλακοστρωμένες αυλές για να παίζουν και να τρώνε τούμπες τα νήπια και γύρω οι... σχολικές τάξεις!

Είναι εντυπωσιακό που δεν έχει απασχολήσει τα ΜΜΕ (δημοσια, ιδιωτικα, Τιβι, Γιουτουμπ, κλπ) το φαινομενο της στέγασης σχολειων της πρωτεύουσας της Ελλάδας (και όχι κανενός ξεχασμενου τοπου) σε κοντέινερ εδω και 20 χρονια τουλάχιστον!!

Να υποθέσω οτι το Αρκαλοχώρι μας κυνηγάει; (ζητώ συγγνωμη απο τους σεισμοπληκτους του Αρκαλοχωριου, αλλα μεχρι πριν λιγες μερες ήξερα μονο για τα κοντέινερ του Αρκαλοχωρίου)
https://blogs.sch.gr/151nipathin/

 

σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση

 

ό,τι και να πεις, θέλει κότσια να γραφτεί αυτό το κείμενο, από άνδρα μάλιστα, για τη σεξουαλική παρενόχληση. Γονείς, γρηγορείτε! Η Πολιτεία κοιμάται και περιμένει σεξουαλική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας απο το.. κατηχητικό.

«Είμαι σήμερα σχεδόν 46 χρόνων, για να ξέρετε δηλαδή σε ποια γενιά ανήκω. Όπως οι περισσότεροι συνομήλικοί μου, δεν είχα διδαχθεί τίποτε σχετικά με το σεξ, το άλλο φύλο, το ποιες συμπεριφορές είναι παραβιαστικές, ούτε στο σπίτι, ούτε στο σχολείο.

 

Θυμάμαι τον εαυτό μου έκτη δημοτικού, όντας εντελώς παιδί ακόμα, να κυνηγάει συμμαθήτριες στο διάλειμμα και να τις χουφτώνει. Το κάναν κι άλλοι και ήταν "αστείο."

 

Θυμάμαι που κάναμε ντου στις κοριτσίστικες τουαλέτες. Κι αυτό αστείο.

 

Θυμάμαι λίγο αργότερα, στα 13, που κάποιοι συμμαθητές μου κι εγώ μαζί μπαίναμε στα λεωφορεία και αγγίζαμε με τρόπο, δήθεν κατά λάθος, γυναικεία σώματα.

 

Θυμάμαι την ίδια εποχή που όταν βλέπαμε μια κοπέλα με μίνι, κάθε φορά μας έπεφτε ένα νόμισμα και σκύβαμε να το μαζέψουμε. Θυμάμαι που το ίδιο κάναμε και με μια καθηγήτρια που φορούσε κάπως κοντές φούστες και που είχαμε γράψει για αυτήν χυδαία στιχάκια που τραγουδούσαμε στα διαλείμματα και κάποια στιγμή, με πρωτοβουλία κάποιου που είχε επιρροή σ’ όλη την τάξη, αγόρια και κορίτσια αρχίσαμε να μαζεύουμε υπογραφές να φύγει διότι "ντυνόταν άσεμνα". Δεν φτάνει που την παίρναμε μάτι, το παίζαμε και στυλοβάτες της ηθικής.

 

Θυμάμαι που λίγο αργότερα στα 15, και δεν ήμουν ο μόνος, όταν μου άρεσε κάποια, την ακολουθούσα για αρκετή ώρα είτε για να τη χαζεύω, είτε με τη σκέψη ότι μπορεί να έβρισκα το θάρρος να της μιλήσω.

 

Θυμάμαι που στα 16 άρχισα εγώ και κάποιοι άλλοι να επισκεπτόμαστε οίκους ανοχής, για μπουρδελοτσαρκα όπως λέγαμε, και κάποιοι να πηγαίνουμε με εργαζόμενες κοπέλες χωρίς καν να αναρωτηθούμε μέχρι τότε σε τι συνθήκες δούλευαν τα κορίτσια αυτά, μετανάστριες από ανατολικές χώρες, έμαθα αργότερα ότι το ενενήντα τοις εκατό δούλευαν καταναγκαστικά, έπαιρναν κάποιες μέχρι και 100 πελάτες τη βάρδια, έβγαζαν εκατομμύρια και τις πληρώνανε με πέντε ευρώ και δύο πιτόγυρα.

Εντωμεταξύ, από τα δεκαοχτώ μου είχα αρχίσει να έχω σχέσεις και εμπειρίες και με άλλες κοπέλες, που ας πούμε τους άρεσα. Το σεξ τότε συχνά δεν ήταν εύκολο: λέγανε όχι οι περισσότερες όταν πλησίαζες σ' αυτό, κι ήτανε υποτίθεται μέρος του παιχνιδιού για να μην φανούνε εύκολες. Το λέγανε, δεν το πολυλάμβανες υπόψη και τελικά ενέδιδαν κι όλα καλά.

 

Μου ‘τυχε όμως και μια φορά που όταν προχώρησα, κατάλαβα ότι αυτό το όχι που είπε εκείνο το κορίτσι πραγματικά το εννοούσε, οπότε, κι ας μην το ήθελα, την είχα στην πραγματικότητα βιάσει.

Την ίδια εποχή, γνωστοί μου, καλά παιδιά κι άξια παλληκάρια, ποτίζανε με αλκοόλ κοπέλες στα ραντεβού, θυμάμαι ιστορία που κάποια πήγε σπίτι της με γνωστό, την πήρε ο ύπνος, έπεσε αναίσθητη ουσιαστικά, κι αυτός έκανε τη δουλειά του κι έφυγε κλείνοντας την πόρτα ενώ αυτή ακόμα ήταν σε λήθαργο. Θυμάμαι άλλον που μαζί με άλλους τέσσερις κάνανε σεξ [βίασαν] ο ένας μετά τον άλλον σε ημι-αναίσθητη Αγγλίδα.

 

Δεν χρειάζεται να πω καν ότι ντρέπομαι για όσα έκανα εκείνη την εποχή, όσα αναφέρω παραπάνω, που δεν είναι και λίγα.

 

Σας βεβαιώνω ότι ήμουνα πολύ ευαίσθητο άτομο, όπως είμαι και σήμερα, μεγαλωμένος ως καλό παιδί, με τρόπους, με λογοτεχνία, καλά ιδανικά και το μόνο που μ' ενδιέφερε τότε ήταν η αγάπη. Φερόμουν σκατένια όμως γιατί δεν είχα ιδέα από συμπεριφορά απέναντι στο άλλο φύλο, κι όχι μόνο κανείς δεν με έμαθε να κάνω κάτι καλύτερο αλλά και η κοινωνία ενθάρρυνε τέτοιες συμπεριφορές. Μέχρι να συνειδητοποιήσω, να καταλάβω, χρειάστηκε χρόνος.

 

Την ίδια εποχή, επειδή ήμουν ένα παιδάκι που μικρόδειχνε, με πολύ ντελικάτα χαρακτηριστικά, είχα δεχθεί ο ίδιος παρά πολλές σεξουαλικές παρενοχλήσεις από άντρες, μέχρι και μια απόπειρα βιασμού.

Δεν ψάχνω δικαιολογίες αλλά μεγαλώσαμε σ' ένα αρρωστημένο πατριαρχικό περιβάλλον και τουλάχιστον μέχρι και τη γενιά τη δική μου, πιστεύω βαθύτατα πως αν δεν ισχύει το "όλοι οι άντρες", ισχύει το "σχεδόν όλοι οι άντρες". Η διαφορά είναι ότι στην πορεία κάποιοι λίγοι, όπως εγώ, κατάλαβαν και άλλαξαν. Οι περισσότεροι όμως συνέχισαν, δεν είχαν τα εφόδια και την ενσυναίσθηση να κατανοήσουν, ούτε θέλαν να εγκαταλείψουν τα προνόμιά τους. Ακόμα κι όταν είχανε 100 τοις 100 συναινετικές σχέσεις, κατέληξαν άθλιοι εραστές, σύντροφοι, σύζυγοι, και τελικά άθλιοι γονείς.

Όταν ακούω ότι το #metoo υπερβάλλει, απλά γελάω.

 

Θέλω να προλάβω να ζήσω σ' έναν κόσμο που θα ‘χει θάψει βαθιά στο παρελθόν εποχές σαν αυτή που μεγάλωσα, σπαρακτικά κακοποιητικές για τις γυναίκες, σπαρακτικά όχι τόσο για την οξύτητα του δράματος, αλλά για το αντίθετο: όλα γίνονταν με σχετικά λίγο δράμα, όλη η κακοποίηση ήταν τόσο κανονικοποιημένη, που γινότανε σιωπηλά και αθόρυβα, συνήθως χωρίς μισό ουρλιαχτό, χωρίς μισή κραυγή.»

Στη μνήμη της Φώφης Μπουλούτα

Στη φωτογραφία βλέπουμε τον κ. Αντώνη Σαμαρά να τρώει με την οικογένειά του (την σύζυγο και τον γιο του) και αναρωτιέμαι πόση αναλγησία, πόση αδιαφορία φωλιάζει στα βλέμματα και στα χαμόγελά τους και τι μπορεί άραγε να περιμένουμε ως πολίτες αυτής της χώρας από παρόμοια "πολιτικά πρόσωπα" που θεωρούν ότι υπάρχουμε ΓΙΑ ΝΑ εξυπηρετούμε τα συμφέροντά τους, ΓΙΑ ΝΑ πατάνε πάνω μας, ΓΙΑ ΝΑ καταπατούν θρασύτατα τους Νόμους που εκείνοι οφείλουν να σέβονται πρώτοι απ' όλους, ως πρώτοι τη τάξει πολίτες που είναι, εκλεγμένοι από όλους εμάς τους υπόλοιπους ΓΙΑ ΝΑ υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας και να μας Υπηρετούν. Η δύναμη του κυβερνήτη είναι η γενναιότητα και η αξιοπιστία και όχι η εκδικητικότητα απέναντι στον πολίτη, έως την εκμηδένισή του.

• ΠΡΟΛΟΓΟΣ από Λίτσα Ρέπα: "Το μαρτυριο της καθηγητριας που επιασε το γιο Σαμαρα ν αντιγραφει και μηδενισε το γραπτο του. Δεν βρίσκεται στη ζωή -απολυθηκε το 2012. Στη μνήμη της Φώφης Μπουλούτα και στο όνομα της αλήθειας…"

• Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ:

"Σήμερα ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.

Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.


Πριν ξεκινήσω την αναφορά μου στα γεγονότα που θα αποδείξω και μέσω εγγράφων, να τονίσω με έμφαση ότι ουδόλως με ενδιαφέρουν οι όποιες κόντρες της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, του πρώην με τον νυν Πρωθυπουργό της χώρας. Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Φυσικά, δεν γνωρίζω, ούτε έχω οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Ν. Παππά, και δεν είχα επικοινωνίαμε οποιοδήποτε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που εκτυλίχθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση. Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου, αλλά και της Ομοσπονδίας, γνωρίζουν ότι έχουμε αναγνωρίσει το έργο πολιτικών στελεχών από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.


Στο άθλιο και απαράδεκτο δημόσιο άρθρο στο THE PRESIDENT που μόλις σήμερα ήρθε σε γνώση μου και υπογράφεται από στενό συνεργάτη του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά αναφέρεται ότι η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα απολύθηκε ορθώς από το Κολλέγιο Αθηνών, ότι όσα διαδίδονται περί εκδικητικής απόλυσής της είναι «αθλιότητες» και ότι η ίδια η εκπαιδευτικός (!) αποδέχτηκε ότι δεν αντιμετωπίστηκε μεροληπτικά. Βεβαίως, για όσους γνωρίζουν την αλήθεια (ιδίως δε ο πρώην Πρωθυπουργός που δεν θα έπρεπε να επιτρέψει το διασυρμό μιας νεκρής δημόσια), τα γεγονότα είναι τελείως διαφορετικά.


Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και (ανεψιός*σημ. rodia) του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη.Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.


Η πείρα μου στα κοινά με έχει διδάξει ότι η οργή είναι πάντοτε κακός σύμβουλος. Για το λόγο αυτό επέλεξα να μην αναδείξω το ζήτημα άμεσα και δημόσια. Μέσα στο απολύτως τοξικό και διχαστικό προεκλογικό κλίμα της περιόδου, η δημόσια αναφορά στο όνομα ενός μικρού παιδιού, και δη του γιου του Πρωθυπουργού, θα αποτελούσε την αφορμή ενός ατελείωτου πολιτικού κανιβαλισμού. Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.


Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….


Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου (όποιος θέλει μπορεί να τις διαβάσει στην ιστοσελίδα της ΟΙΕΛΕ) προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων – του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας – εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας).


Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας…

Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης.

Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις, ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».


Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…


Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους.


Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…

Προεδρος ΟΙΕΛΕ

Μιχαλης Κουρουτος"
________________
ΣΗΜ.1. ο πρόλογος από την Λίτσα Ρέπα μοιράστηκε με την επιστολή του Προέδρου ΟΙΕΛΕ στο f/b.
ΣΗΜ.2. το δικό μου σχόλιο: Η σιωπή που σπάει κάνει το μεγαλύτερο θόρυβο, αρκεί να υπάρχουν αυτιά που ακούνε. Κρίμα που συνέβησαν όλα αυτά, κρίμα που ο κ. Πρόεδρος δεν είχε το θάρρος να υπερασπιστεί την καθηγήτρια πριν αυτή πεθάνει, κρίμα για τα βάσανα, την απαξίωση, την ταπείνωση, τον οικονομικό αφανισμό που υπέστη μια καθηγήτρια που απλώς έκανε καλά τη δουλειά της, ασκούσε με θάρρος και υπευθυνότητα το λειτούργημα του Δασκάλου.
ΣΗΜ.3. από τη συνέντευξη που είχε δώσει το 2013-->> http://www.koutipandoras.gr/article/h-apokleistikh-synenteyh-poy-eixe-paraxwrhsei-sto-hot-doc-h-kaohghtria-poy-sygkroysthke-me-to-kaoestws-samara 
"Πιστεύετε ότι ευθύνεται η οικογένεια του 15χρονου γιου του πρωθυπουργού για την απόλυση;
Η προσωπική μου εκτίμηση μου, που δεν μπορώ να το αποδείξω, είναι ότι η κίνηση αυτή της απόλυσής μου δεν εκπορεύεται από την οικογένεια του παιδιού. Ταυτόχρονα με τις εξετάσεις αυτές και με τις εθνικές εκλογές άλλαξε η Διεύθυνση του σχολείου και πιστεύω ότι η καινού ρια Διεύθυνση του σχολείου έσπευσε να δώσει τα διαπιστευτήριά της στον εργοδότη της, στον πρόεδρο δηλαδή, κ. Αλέξανδρο Σαμαρά, και προς την οικο γένεια φυσικά του μικρού μαθητή, ότι αυτοί είναι βασιλικότεροι του βασιλέως, ότι αυτοί δηλαδή θα τους προστατέψουν."
 

το παλιό μου Φροντιστήριο και το Χημείο

1. Σόλωνος και Ιπποκράτους βρισκόταν το Φροντιστήριο όπου πήγαινα τους καλοκαιρινούς μήνες πριν δώσω εισαγωγικές εξετάσεις και ήταν ένα παλιό σπίτι τριώροφο με σοφίτα διαμορφωμένο σε σχολείο με άνετα δωμάτια, μεγάλα και ψηλοτάβανα, με στολίδια στα ταβάνια και στους τοίχους, με μια ωραία ξύλινη σκάλα πλατειά με ξεκούραστα σκαλοπάτια. Στα διαλείμματα βγαίναμε έξω και χαζολογούσαμε, κάναμε συχνά και δυο βήματα πιο πέρα να δούμε τί γίνεται στο Χημείο. Σήμερα, στην ίδια θέση βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια ένα υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, με βρώμικα πεζοδρόμια απέξω και λερωμένες κολόνες από αφισσοκολλήσεις.

2. Το Χημείο ήταν η πιο δραστήρια πανεπιστημιακή Σχολή και βρισκόταν στη Σόλωνος, δυο βήματα από το φροντιστήριό μου, στο απέναντι πεζοδρόμιο. Από τα σκαλιά του Χημείου ξεκινούσαν τα παλιά χρόνια όλες οι φοιτητικές εξεγέρσεις, όλα τα αιτήματα εκεί συζητιόντουσαν από συγκεντρωμένους νεαρούς που απλώνονταν σε αυτά τα μαρμαρένια σκαλοπάτια, καπνίζοντας και συζητώντας ολημερίς κι ολονυχτίς μέχρι να πάρουν τις αποφάσεις τους. Μετά, ξεκινούσαν οι πορείες με τα πανώ, τις φωνές και τις σημαίες. Ισως δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Φυσικομαθηματική Σχολή υπήρξε από τις πρώτες που μετακομίσαν στου Ζωγράφου, να βρίσκεται ο φοιτητικός κίνδυνος μακριά από κέντρο της πόλης, να αποφεύγονται οι συνενώσεις των φοιτητών με τους οικοδόμους και άλλους πολίτες.
_______________
ΣΗΜ. ανέβηκε πριν από λίγο στο f/b 

Ποια σχολεία θα μείνουν κλειστά σε Αθήνα και Πειραιά, λόγω κακοκαιρίας

 Λόγω κακοκαιρίας, στην Αθήνα δεν θα λειτουργήσουν τα παρακάτω νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία:

1. 33ο Δημοτικό & 122ο και 123ο Νηπιαγωγεία Αθήνας
2. 105ο Δημοτικό & 25ο και 138ο Νηπιαγωγεία Αθήνας
3. 102ο Δημοτικό Αθήνας
4. 134ο Δημοτικό & 108ο & 5ο Νηπιαγωγεία Αθήνας
5. 29ο Δημοτικό Αθήνας
6. 172ο Δημοτικό Αθήνας
7. 14ο Δημοτικό & 14ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
8. 36ο Δημοτικό & 82ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
9. 56ο Δημοτικό & 83ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
10. 66ο Δημοτικό & 134ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
11. 60ο Δημοτικό & 130ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
12.162ο Δημοτικό & 115ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
13. 58ο Δημοτικό & 61ο Νηπιαγωγείο Αθήνας
14. 111ο Δημοτικό & 120ο Νηπιαγωγείο Αθήνας

Επίσης, δε θα λειτουργήσουν τα παρακάτω Γυμνάσια και Λύκεια:
1. 3ο & 9ο ΕΠΑΛ

2. Μουσικό Γυμνάσιο
3. 66ο Γυμνάσιο Αθήνας
4. 38ο Γυμνάσιο- 38ο ΓΕΛ
5. 24ο Γυμνάσιο- 24ο Λύκειο
6. 23ο Γυμνάσιο
7. 39ο Γυμνάσιο- 39ο ΓΕΛ
8. 72ο Γυμνάσιο
9. 2ο ΕΠΑΛ

Στον Πειραιά δεν θα λειτουργήσουν συνολικά δέκα σχολεία:

1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
1ο Ειδικό Νηπιαγωγείο Πειραιά
2ο Νηπιαγωγείο Πειραιά
12ο Νηπιαγωγείο Πειραιά
13ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
17ο Νηπιαγωγείο Πειραιά
31ο Νηπιαγωγείο Πειραιά
41ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
44ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
56ο Νηπιαγωγείο Πειραιά

Οι πολίτες για οποιαδήποτε πληροφορία μπορούν να απευθύνονται όλο το 24ωρο στον τετραψήφιο τηλεφωνικό αριθμό του δήμου Αθηναίων 1595, ενώ όχημα της Δημοτικής Αστυνομίας θα βρίσκεται σε ετοιμότητα για τη μεταφορά σε ασφαλείς χώρους, ατόμων που το έχουν ανάγκη.