ο Λευκάδιος Δρόνος και η σπηλιά του

Ητανε μια φορά ένας άρχοντας που εζούσε στη Λευκάδα, εντός των χωρικών υδάτων της χώρας των ΕΛ. Τον άρχοντα τον ελέγανε Δρόνο και είχε μια μανία με το κολυμπι. Κολύμπαγε κάθε μέρα, με όποιον καιρό, με κρύο και με ζέστη, με βροχή και με χιόνι. Δεινός κολυμβητής λέμε. 

Μια φορά τον είχανε προτείνει για βράβευση, να του δώσουνε μετάλλιο τότε που έσπασε το πανελλήνιο ρεκόρ στο ελεύθερο, αλλά ήτανε πολύ σεμνός για να το παραλάβει. Για να μη τον εύρουνε, κατέφυγε σε μια σπηλιά και απο τοτε η σπηλιά εκείνη είχε γίνει το πνευματικό του καταφύγιο και, όπως άλλοι πάνε στις εκκλησιές, ο Δρόνος την έβρισκε στη σπηλιά του. 

Κάποια μέρα ήρθεν η ώρα του να αποδημήσει εις Κύριον και, ώρα του καλή, επήγε καρφί στον Αη Πετράν στον Παράδεισο. Περάσανε χρόνια πολλά απο τοτε και, κάτι που δεν ηξέρουνε πολλοί, η ψυχή του Δρόνου άφηνε προσώρας τον παράδεισο κι επήγαινε στη σπηλιά για να θυμάται τα νιάτα και τη δύναμή του. 

Γιατί ο Δρόνος ήτανε πολύ δυνατός άνθρωπος όταν εζούσε, ανώτερος κι από τον Δράκουλα των Καρπαθίων, αλλά δυστυχώς υπάρχουνε κακεντρεχείς που το κρύβουν. Μάλλον επειδή η Λευκάδα είναι πολύ μικρότερο νησί απο την Κρήτη, όπου συνήθως βρίσκανε καταφύγιο τα άλλα τερατα της Οικουμένης, όπως ο Ταύρος του Ποσειδώνα, ο Δράκουλας, ο Δρακουμέλ, κλπ. 

Ο άρχων Δρόνος είχε βόρεια καταγωγή, αν και ήτο κατάμαυρος, και η δύναμή του ήταν εκρηκτική, έκανε μπαμ! έμοιαζε με εκείνη του Δία, του αρχαίου θεού που έκανε τα σύννεφα να βροντάνε. Η χώρα των παπούδων του ήτανε πολύ εύφορη, έβγαζε σιτάρι ικανό να τρέφει το μισό πλανήτη, δεν ήτανε δλδ τόπος κρανίου και για τούτο την ελέγαν Ουκρανίου. Τα παλιά τα χρόνια, γιατί σήμερα το όνομα έχει απλοποιηθεί. 

--------------- 

(συνεχίζεται, δώσε κι εσύ καμμια κατευθυνση)

μια συνέντευξη αλλιώτικη

ονειρεύτηκα ότι ήμουν δημοσιογράφος έγκριτης εφημερίδας του εξωτερικού (δεν θυμάμαι ακριβώς ποιας) και είχα έρθει στην Ελλάδα να πάρω συνέντευξη από το πρόσωπο που προβάλλεται διεθνώς τις τελευταίες μέρες, τον κύριο Belo, σοφό επιστήμονα που ταυτόχρονα λαμπρύνει με την παρουσία του την πολιτική σκηνή της χώρας.

Μ.Ρ. -καλημέρα σας κύριε Belo.

Belo -καλημέρα σας ωραία μου κυρία (έτσι λένε όλοι για να καλοπιάνουν τους δημοσιογράφους)

Μ.Ρ. -για πείτε μου λοιπόν, για το φάρμακο που κατασκευάσατε εναντίον του κορονοϊού, πού βασίζετε την αποτελεσματικότητά του...

Belo -μα, φυσικά, επάνω σε αδιάψευστες ιστορικές αλήθειες...

Μ.Ρ. -αδιάψευστες;

Belo -βεβαίως! εκτός αν με θεωρείτε ψεύτη, οπότε, τι να λέμε τώρα...

Μ.Ρ. -συνεχίστε παρακαλώ, μια διευκρίνιση ήθελα...

Belo -να σας πω λοιπόν. Το φάρμακο βασίζεται σε βότανα που ανακάλυψε ο πλοίαρχος Κουκ στην Αυστραλία, γιατί αυτός είναι που ανακάλυψε την ήπειρο αυτή αν δεν το γνωρίζετε...

Μ.Ρ. -τελοσπάντων, συνεχίστε.

Belo -τι; δεν με πιστεύετε; γιατί αν δεν με πιστεύετε...

Μ.Ρ. -σεις μιλάτε, το κασετοφωνάκι γράφει, ας μην εμποδίζουμε τη ροή...

Belo -λοιπόν, τι λέγαμε; α! ένας ναύτης στο πλοίο του πλοιάρχου Κουκ λοιπόν, εκεί που περπάταγε αμέριμνα πάνω στο κόκκινο έδαφος της Αυστραλίας, σκόνταψε πάνω σε κάτι παράξενα φυτά και μάζεψε μερικά και τα πήρε μαζί του στο καράβι.

Μ.Ρ. -λοιπόν, λοιπόν;

Belo -φανταστείτε ότι τα πήρε μαζί του και μέχρι να επιστρέψουν στην Ρωσία, γιατί από τη Ρωσία είχε ξεκινήσει το πλοίο και μην ακούτε τι λέγεται από τους άγγλους και τους ολλανδούς που θέλουν να οικειοποιηθούν την επιτυχία της ανακάλυψης...

Μ.Ρ. -............... (άφωνη)

Belo -...τα είχε ξεχάσει στο αμπάρι του καραβιού, εκεί που είχε κρεμασμένο το σάκκο του, που τον έψαχνε σε όλο το ταξίδι και δεν τον έβρισκε αλλά τον βρήκε λίγο πριν ξεμπαρκάρουν, όταν το υπόλοιπο πλήρωμα πήρε τα δικά του συμπράγκαλα και φάνηκε απο κάτω ο σάκκος του Nikolo Carteri. Ετσι λεγόταν ο ναύτης, Νικολό Καρτέρι, και ήταν από τη Γένοβα, Γενοβέζος δηλαδή... φαντάσου, τόσο κοντά! χάθηκε να ήταν Ελληνας;

Μ.Ρ. -συναρπαστική η διήγησή σας κύριε Belo...

Belo -ναι, το ξέρω ότι διηγούμαι ωραία, μου τό 'παν' κι άλλοι!

Μ.Ρ. -λοιπόν;...

Belo -όταν βρήκε το σάκκο του ο Γενοβέζος ναυτης, βρήκε μεσα και τα παράξενα αυστραλέζικα φυτά και δεν ήξερε τι να τα κάνει. Να τα πετάξει; έλα όμως που ήταν σαν να τα είχε κόψει εκείνη τη στιγμή, ολόφρεσκα! και μύριζαν και πολύ ωραία. Μοσχοβολούσαν. Σκέφτηκε λοιπόν, εκει που ήταν, στη Ρωσία...

Μ.Ρ. -στη Ρωσία;
Belo -ε, ναι, εκεί επέστρεψε το πλοίο, στη Ρωσία, από όπου είχε ξεκινήσει! τά'παμε αυτά, δεν τά'παμε; μη τα ξαναλέμε...

Μ.Ρ. -συγγνώμη για τη διακοπή κύριε Belo, αφαιρέθηκα.
Belo -καλή είσαι κι εσύ! παίρνεις συνέντευξη και αφαιρείσαι, τι να πω...

Μ.Ρ. -ζήτησα συγγνώμη, τα γράφει και το κασετοφωνάκι, θα τα προσέξω καλύτερα στην απομαγνητοφώνηση...
Belo -ωραία, συχωρεμένη, πάμε παρακάτω. Οι Ρώσοι, όπως όλοι γνωρίζουμε είναι λαός Ορθόδοξος!

Μ.Ρ. -και τι σχέση έχει αυτό;
Belo -μην είστε ανυπόμονη, θα γεράσετε γρήγορα!

Μ.Ρ. -...........................(άφωνη)
Belo -...και το λίκνο της Ορθοδοξίας είναι το Αγιονόρος, έτσι; όλοι το γνωρίζουμε αυτό, υπάρχει αντίρρηση;

Μ.Ρ. -τσου (με γνέψιμο του κεφαλιού)
Belo -σκέφτηκε, που λέτε, ο Νικολό ο ναύτης να πάει τα παράξενα φυτά στο Αγιονόρος να τα δείξει στους Αγίους Πατέρες εκειπέρα, αυτοί θα ξέραν τι να τα κάνουν. Πράγματι, τα πήγε, οι Αγιοι τα φυτέψαν και φτιάξαν διάφορα θαυματουργά φάρμακα και, μεταξύ αυτών, τη θαυματουργή αλοιφή που καταπολεμά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν, την αλοιφήν αυτήν που διαθέτομεν με... είναι ανάγκη να πω το ποσό; δεν κάνουμε διαφήμιση εδώ, συνέντευξη δίνουμε, έτσι δεν είναι;

Μ.Ρ. -ναι, κύριε Belo, και νομίζω ότι τελειώσαμε.
Belo -τελειώσαμε; τόσο γρήγορα; να μη σας πω και για τις επιστολές του Ιησού;

Μ.Ρ. -ευχαριστώ πολύ, μια άλλη φορά.
Belo -σας ευχαριστώ κι εγώ και θα χαρώ να τα ξαναπούμε. Μη με ξεχάσετε!

 Μ.Ρ. πώς να σας ξεχάσω; (απομέσα μου)

 ______________________

ΣΗΜ. αυτή ήταν η συνέντευξη που είδα στον ύπνο μου, αλλά θα μπορούσε να γινόταν και στο ξύπνο μου, αν ήμουν δημοσιογράφος!!

ένας μικρός ανώνυμος πλανήτης βαφτίζεται!

Μεταξύ του Αλφα του Κενταύρου και του Ωμέγα της Ανδρομέδας υπάρχει ένας μικρός πλανήτης, ο 369, όπως τον ονόμασε το Ετσιθελικό Ινστιτούτο Ερευνών του Ετσιθελικού Κράτους (ΕΙΕΕΚ) μέχρι να τον βαφτίσει επισήμως. Η σημασία του μικρού αυτού πλανήτη είναι πολύ μεγάλη, καθώς φαίνεται ως τώρα, μια και η βεβαιότητα για ύπαρξη ατμόσφαιρας με τα συστατικά της γήινης έχει επιβεβαιωθεί με χιλιάδες πειράματα κι έτσι η βάφτισή του αποφασίστηκε να γίνει με κάθε επισημότητα, σύμφωνα πάντα με το γήινο πρωτόκολλο.

Ανάδοχος θα είναι η Νανά Καπνικαρέα, διάσημη αστροφυσική αρχαιολόγος και το όνομα θα είναι "Ετσιθέλος", να ταιριάζει με το Ινστιτούτο που τον ανακάλυψε. Στον πλανήτη Ετσιθέλο λοιπόν, προγραμματίζονται διαδοχικές αποστολές γήινων, ώστε να τεθούν οι βάσεις για μελλοντική του ανάπτυξη σε αποικία Ετσιθεληστών.

Θα μπορούσε βέβαια, μια και περί αποικίας πρόκειται, να βαφτιστεί Νέα Μπανάνια (Nova Banania), αλλά αυτό το ονοματάκι έχει φορεθεί πολύ στη Γη και δεν το ρισκάρισε η ανάδοχος (κοιν. Νονά Νανά) μη τυχόν της προσάψουν σκοπιμότητες.

Ολα αυτά, πριν από τα βαφτίσια, γιατί μόλις ο πλανήτης βαφτίστηκε άρχισε η αμφίδρομη σχέση μεταξύ αυτού και της Γης μας. Ετσι λοιπόν, αναδύθηκαν ένα σωρό Ετσιθελικά κράτη, άφθονοι ηγέτες Ετσιθέλοι-μαϊμού, ο αυθεντικός κόμης Ετσιθέλλος (με δύο λ) πήρε τα πάνω του ετσιθελικώς και καμαρώνει σα γύφτικο σκεπάρνι, καθώς επίσης τα συστήματα διακυβέρνησης των γήινων κρατών εκσυγχρονίστηκαν σε "Ετσιθελικές Δουλοκρατίες".

Στον πλανήτη Ετσιθέλο, όλα καλά, δεν έπαθε και πολλές αβαρίες από την καταπλάκωσή του με υπερφορτωμένα διαστημόπλοια, πετρέλαιο δεν βρέθηκε ακόμα στα εδάφη του και μπορεί να ανασαίνει καθαρό αέρα. Αλλωστε, είναι μικρός ακόμα και δεν απαιτείται μεταφορικό μέσο για την εξερεύνησή του, καθώς επίσης...

Εδώ ακριβώς, χτύπησε ο συναγερμός του γείτονα και ξύπνησα.

Τη μέρα που έβρεξε λεφτά

Δεν υπήρξε καμμιά προειδοποίηση για ό,τι έμελλε να συμβεί εκείνο το φθινοπωριάτικο μεσημεράκι. Κανένα μετεωρολογικό δελτίο δεν το είχε αναφέρει. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι παράγοντες του καθεστώτος, ήταν κλεισμένοι στα γραφεία τους απασχολημένοι να ανακαλύψουν τις βλάβες που εμπόδιζαν τη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών και των on-line συνδέσεων του πλανήτη. Τίποτα δεν λειτουργούσε από νωρίς το πρωί κι έτσι οι απλοί άνθρωποι βγήκαν από τα σπίτια και τα γραφεία τους για μια βολτίτσα.

«τρώγοντας τα παιδιά»: ένα χαρούμενο παιχνίδι

«Και θα μας πουλήσετε κυρία;» ρώτησαν τα παιδάκια τη δασκάλα, εκείνο το πρωινό που προμήνυε μια ζοφερή μέρα στη μακρινή χώρα του Παράμ Παμπάμ.

«Ε, πάλι θα τα ξαναλέμε; Η πώληση θα είναι σαν ψεύτικη, μετά θα σας ξαναγοράσουμε» απάντησε η δασκάλα κατεβάζοντας για μια στιγμή τα γυαλιά της για να κοιτάξει τα μάτια των παιδιών, να μην υπάρξει καμμιά αμφιβολία πως έλεγε την αλήθεια.

«Σαν ψεύτικη είπατε; Δηλαδή θα είναι αληθινή!» πετάχτηκε ο μπόμπιρας έξω αριστερά, αλλά η δασκάλα τον επανέφερε στην τάξη λέγοντας με ύφος βλοσυρό «Πάλι τον έξυπνο κάνεις Αλέξανδρε; Ορθιος και στη γωνία με το πρόσωπο στον τοίχο!»

«Και με τί λεφτά θα μας ξαναγοράσετε, αφού τα λεφτά που θα πάρετε από το πούλημα θα τελειώσουν γρήγορα, αφού μας πουλάτε για να φάτε...» ψιθύρισε διστακτικά η μικρή Μαρίκα με το άσπρο φουστανάκι, αλλά η δασκάλα έκανε ότι δεν άκουσε.

Σε λίγο, μπήκε ο μπόγιας στην τάξη, μέτρησε κεφάλια και «τόσα λίγα είναι;» ρώτησε με την τσιριχτή φωνή του, η δασκάλα τα μάσησε «ε, δεν θυμάμαι να είχαμε ορίσει τον ακριβή αριθμό, τι θα γίνει τώρα;», ο μπόγιας ξανατσίριξε «τι θα γίνει; θα πάω και παραδίπλα να βρω κι άλλα, σε μπελά με βάζεις» και, με μια κίνηση σαν αστραπή, άπλωσε το μαύρο του δίχτυ, τσάκωσε όλα τα παιδάκια της τάξης, το σούρωσε επιμελώς, το φόρτωσε στην πλάτη του και βγήκε σφυρίζοντας.

Η δασκάλα πετάχτηκε αλαφιασμένη φωνάζοντας «τα λεφτά! τα λεφτά! ξέχασες να δώσεις τα λεφτά!», άρχισε να τον κυνηγά, αλλά ο μπόγιας έτρεχε γρήγορα, χάθηκε στα τσιμεντένια δάση και δεν μπόρεσε να τον προφτάσει.

«Πάλι νηστικές θα κοιμηθούμε και σήμερα μάνα», είπε στη γριά που καθόταν στο τελευταίο θρανίο, συμπληρώνοντας «και δεν υπάρχει τίποτ' άλλο να πουλήσουμε». Η γριά άνοιξε το κλειστό της μάτι -το άλλο ήταν μονίμως ανοιχτό, αλλά δεν έβλεπε- και μουρμούρισε «έχουμε το μικρό Αλέξανδρο, που είναι τιμωρία στη γωνία».
________________________
ανέβηκε στις 24 Μαΐου 2011, ώρα 6:39 π.μ., αλλάζω όμως ημ/νία γιατί θέλω να το βλέπω πάνω πάνω, να παραμείνει πρώτο για όσο χρειαστεί.

Το χαμογέλαστρον

Πρόκειται για απαραίτητο εξάρτημα της εξάρτυσης των εξαρτημένων πολιτών του πλανήτη Πλάστη. Είναι ένα λάστιχο σε ανάλογο χρώμα με τα μαλλιά του φέροντος, φέρον ομοιόχρωμους γάντζους εκατέρωθεν, και φοριέται επιμελώς κρυπτόμενο υπό του όγκου της πλουσίας κόμης των φερόντων αυτό, λειτουργεί δε ως εξής: Γαντζώνει τα άκρα του στόματος και τανύζει αυτά έως τα ώτα, εξ ού και η έκφραση «χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά».

Πας όστις δεν φέρει την ως άνω συσκευήν της εξαρτύσεως, συλλαμβάνεται εν τω άμα και φυλακίζεται έως ότου δεχθεί -κατόπιν ισχυράς κατηχήσεως με πολλαπλούς τρόπους- να την φοράει δια βίου.

Οι αμετανόητοι εξορίζονται.

Το χαμογέλαστρον δεν αφαιρείται ούτε εις περιπτώσεις πένθους ή άλλας ζοφεράς ψυχικάς καταστάσεις, διότι δεν αναγνωρίζονται τοιαύται καταστάσεις εκ του Συντάγματος του πλανήτου. Εις τον πλανήτην Πλάστην απαγορεύεται ο κλαυθμός και ο οδυρμός, καθώς και η απλή γκρίνια.

Προσφάτως διεγνώσθει μία τάσις αποφυγής του χαμογελάν_διαρκώς από ικανόν αριθμόν πολιτών του πλανήτου και αυτό προβληματίζει την κυβέρνησιν: Εάν εξορισθούν τόσοι πολλοί, ποιους θα εξουσιάζει;
____________________________
Η ιστοριούλα γράφτηκε σαν σχόλιο στο υπέροχο ποστ του Elias, όπου και η ανεπανάληπτη φράση «Ή θα προχωρήσουμε όλοι μαζί, ως ένα βαθμό υπεύθυνος ο καθένας για την ευτυχία του άλλου, ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί.»

τέσσερα αλληλοκαλυπτόμενα θέματα

Παρουσιάζω τέσσερα θέματα μαζί, με τη σειρά που τα σκέφτηκα. Και τα τέσσερα απασχολούν την διαρκή επικαιρότητα -αν υπάρχει αυτός ο όρος- καθώς ενδιαφέρουν διάφορες και διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες του πλανήτη. Κράτησε την αναπνοή σου όσο διαβάζεις αυτο το ποστ. Στο τέλος, μπορείς να ξεσπάσεις σε ηχηρά γέλια ή να πλαντάξεις στο κλάμα. Ο,τι και να κάνεις, αποκλείεται να απαλλαγείς από την αναμνησή του!

1. Οταν η οικολογία διαστρέφεται...

...με την καλλιέργεια και παραγωγή βιοκαυσίμων, δηλαδή αγροτικών προϊόντων προορισμένων για την παραγωγή ουσιών προς παραγωγή ενέργειας, κάτι δηλαδή που καίγεται αντί για πετρέλαιο ή βενζίνη και με αυτό τροφοδοτούνται κινητήρες αυτοκινήτων, κλπ. Τα αγροτικά αυτά προϊόντα δεν τρώγονται, ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθούν για ο,τιδήποτε άλλο εκτός από καύσιμα. Ηδη, έχουν δεσμευτεί σε πολλές χώρες του πλανήτη περιοχές ολόκληρες όπου οι κάτοικοι καλλιεργούν αυτά τα παράξενα στέρφα φυτά, τα προορισμένα για την καταστροφή τους. Η Κορέα (δεν θυμάμαι ακριβώς ποιά απο τις δυο) έχει μισθώσει πάνω απο το μισό γόνιμο και καλλιεργήσιμο έδαφος της Μαδαγασκάρης μαζί με τους ντόπιους καλλιεργητές -δούλους, εννοείται- με προορισμό την καλλιέργεια φυτών που χρησιμοποιούνται για βιοκαύσιμα. Το ίδιο συμβαίνει και αλλού, στην Ινδία π.χ., ψάξτε το μόνοι σας, ίσως να βρείτε και χειρότερες περιπτώσεις.
Γενικά, παρατηρείται το φαινόμενο, χώρες φτωχές που η αγροτική παραγωγή τους δεν επαρκεί για τη διατροφή του πληθυσμού τους, να αναγκάζονται για οικονομικούς λόγους να νοικιάζουν (όχι να ξεπουλάνε, αλλίμονο!) εδάφη και πολίτες σε πλούσιες πολυεθνικές για να κερδίσουν (πόσα, άραγε;) χρήματα, με τα οποία θα αγοράσουν (πόσα, άραγε;) τρόφιμα από τις ίδιες ή άλλες πολυεθνικές! Είναι να μη τρελλαίνεσαι;

Μυστήρια πράγματα συμβαίνουν

Η παρανοια παντως εχει χτυπησει κοκκινο.. χτες το βράδυ ειδα (μετα απο αρκετες μερες) ειδησεις στη ΝΕΤ, οπου άκουσα την απεγνωσμενη δηλωση που έκανε ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος προς τους ελληνες πολιτες εναντιον του Συριζα οτι περιθωριοιποιείται απο αυτον.. τι να πεις.. Μυστηρια πραγματα συμβαινουν. Τί να σημαίνει άραγε αυτή η παράξενη (τουλάχιστον) δήλωση/έκκληση;

Η Μυστηριώδης Ψήφος

Μια φορά, ήταν ένας λαός που είχε μία ψήφο και δεν ήξερε τί να την κάνει όταν του τη ζητούσαν κάθε δυοτρία με τέσσερα χρόνια. Οσο δεν του τη ζητούσαν, απειλούσε κι έλεγε πως όταν έρθει η ώρα να ρίξει την ψήφο του θα τους έδειχνε αυτωνών των μπήξε δείξε, αλλά μόλις η ώρα ερχόταν τον έπιανε μια κρίση μαζοχισμού ή κρίση αμνησίας -αναλόγως, όπως τύχαινε- κι έριχνε την ψήφο του στα ίδια και τα ίδια και αυτά τα "ίδια" επαναλαμβανόντουσαν εσαεί, μαζί με τα παράπονά του βεβαίως.

Μια μέρα, λέει από μέσα του ότι «αυτή τη φορά θα τους ξεγελάσω και δεν θα ρίξω την ψήφο μου πουθενά και σε κανέναν» κι έτσι έκανε. Επεσαν τότε όλοι στη μαύρη μελαγχολία, που όμως δεν κράτησε πολύ, ίσα ίσα μερικές ωρίτσες ώσπου να πέσουν στο εντελώς ανάποδο, στην αλαζονία του νικητή, δηλαδή. Αρχισαν, λοιπόν, να διεκδικούν όλοι την ψήφο του λαού -αυτήν που δεν έριξε, ντε- και να λένε ότι «αυτή η ψήφος είναι δική μου» καθένας για την πάρτη του.

Ετσι, βγήκαν όλοι κερδισμένοι και ο λαός, χαμένος και πάλι, αναζητούσε τρόπο να επιβάλει τη θέλησή του, γιατί, ως γνωστόν, η θέληση του λαού κανονίζει τα πράγματα και όχι η πονηριά των εξουσιαστών του. Ο λαός επίσης, ως γνωστόν και πάλι, είναι σοφός και μέσα στην απέραντη σοφία του αφήνει κάπου κάπου τα πράγματα στην τύχη εντελώς λέμε. Οι εκλογές γίνονται τότε ένα τυχαίο παιχνιδάκι (όχι που δεν είναι, αλλά λέμε τώρα), κάπως σαν το καλειδοσκόπιο. Κουνάς τα ψηφαλάκια και σιάχνονται αυτομάτως ένα σωρό ωραίες χρωματιστές εικονίτσες. Μερικές φορές, οι εικονίτσες και τα χρωματάκια ταιριάζουν με τα προηγούμενα κουνήματα, άλλες φορές πάνε λιγουλάκι παραπέρα και μπερδεύονται τα πράγματα αλλά ο λαός το διασκεδάζει, παρόλο που η τύχη του εξαρτάται απολύτως από την κατανομή των χρωμάτων.

Ετσι έγινε και την περασμένη Κυριακή. Ο λαός κούνησε το καλειδοσκόπιο με την Μυστηριώδη Ψήφο του και σχηματίστηκαν τυχαία οι δυνάμεις των κομμάτων και άρχισαν όλοι να διεκδικούν τη νίκη αλαλάζοντας και να προσπαθούν να πείσουν το λαό -καθενας για λογαριασμό του- πως εκείνος είχε νικήσει και να τον ευχαριστούν και να τον κολακεύουν. Ο λαός, βεβαίως, ως σοφός που είναι, κάθεται και το γλεντάει -τι άλλο μένει να κάνει ο έρμος;- να βλέπει τους εξουσιαστές του σαν ιθαγενείς στη ζούγκλα να χορεύουν γύρω απο τα καθρεφτάκια και τις γιαλιστερές χάντρες που τους είχε δείξει, γιατί, εδώ που τα λέμε, ο λαός είναι ο αποπάνω όσο και αν οι εξουσιαστές θέλουν να πιστεύουν πως εκείνοι έχουν το πάνω χέρι. Οι εξουσιαστές έρχονται και παρέρχονται, αλλά ο λαός μένει.
___________________________________
ΣΗΜ.1. Εντυπωσιάστηκα απο την προτροπή μιας καραπονηροβλαχάρας που ωθεί το λαό σε άκυρη ή λευκή ψήφο ή ακόμα και αποχή, τη στιγμή που ίσαμε την παραμονή των εκλογών τον εκλιπαρούσε να μη τυχόν απέχει και να μη χαραμίζει την ψήφο του χρωματίζοντάς την άσπρη ή λιγδώνοντάς τη με σαλαμάκια.
ΣΗΜ.2. Εντυπωσιάστηκα -αλλά όχι και πολύ- από τις δηλώσεις ενός κυρίου με κομοδινί μαλλί, που αφήνει μεγαλόκαρδα το λαό να κάνει ό,τι θέλει, αλλά θα τον ενημερώσει, λέει, την προπαραμονή των εκλογών, για το τί να κάνει.
ΣΗΜ.3. Εντυπωσιακή και η άντληση δύναμης ενός ψηλόλιγνου κυρίου με φαλακρίτσα από ένα βραχιολάκι, αλλά εντυπωσιακότερες οι κραυγές ενός άλλου ψηλόλιγνου χωρίς φαλάκρα και δυναμικό βραχιόλι, που φωνάζει όπως ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης. Τι να πεις...
ΣΗΜ.4. Οι υπόλοιποι κυρίες και κύριοι μνηστήρες της πολυπόθητης εξουσίας το παίζουν ταπί και ψύχραιμοι και κάτι παιδάκια τρέχουν από δω κι από κει αλαλιασμένα να κολλάν αφίσες και να προπονούν τα συγγενικά γερόντια (καλά, αυτό το κάνουν όλοι, μη γελιόμαστε, και πεθαμένους απο τον τάφο θα σηκώναν μερικοί!) πώς να ισορροπήσουν μπροστά στο παραβάν κάνοντας πρόβα με τις κουρτίνες του σαλονιού.
ΣΗΜ.5. Σε μια επαρχία της χώρας, ένας ιπποψήφιος (έτσι, γιατί καβαλάει άλογο συχνά) εξουσιαστής ετοιμάζεται, λέει, να επαναλάβει τον άθλο του Μεγαλέξαντρου και να κόψει το Γόρδιο Δεσμό -πριν τον πάνε δεμένο με την άσπρη μπλούζα, εννοείται.
ΣΗΜ.6. Δεν μπορώ να ξέρω τι γίνεται σε όλες τις επαρχίες, αυτό που ξέρω είναι ότι οι υποψήφιοι εξουσιαστές έχουν λαλήσει κανονικά και φοβάμαι μη τυχόν η εγκυμονούσα κάλπη, μετά τη γονιμοποίησή της με τη Μυστηριώδη Ψήφο, γεννήσει κάνα... αυγό!
ΣΗΜ.7. Υπάρχει μια παροιμία αρχαία, που λέει «το μη χείρον, βέλτιστον» και είμαι σίγουρη πως ο λαός, που εκτός από σοφός και μαζόχας είναι και απρόβλεπτος, τη γνωρίζει και θα την αξιοποιήσει.

Ενα ακόμα πρωτότυπο σενάριο, όχι και τόσο παρανοϊκό όσο δείχνει

Το μεταφέρω και αμαρτίαν ουκ έχω. Βγάλτε συμπέρασμα μοναχοί σας:

Με τίτλο «Επιστολή-βόμβα στον Παπούλια! Ο Γιώργος τον ενημέρωσε για εθνικές εκλογές την 12η Δεκεμβρίου!» το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" αποκαλύπτει ότι οι εθνικές εκλογές έχουν κλειδώσει για την 12η Δεκεμβρίου, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις χαζο-δημοτικές!

Ο Παπανδρέου ενημέρωσε ήδη με επιστολή του τον Κάρολο Παπούλια.

Μην ρωτάτε πως έφτασε αυτή η επιστολή-βόμβα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ποιος ήταν δηλαδή ο κομιστής!

Στα μέσα Δεκεμβρίου ο Παπούλιας θα ορκίζει Οικουμενική κυβέρνηση με τη Ντόρα Μπακογιάννη, κατά πάσα πιθανότητα στο υπ. Εξωτερικών (και Αιγαίου) μια και θα πάνε πακέτο εξαιτίας των τρυπανιών που δεν θ αργήσουν να πιάσουν δουλειά.

Εκτός θα μείνει ο Αντώνης Σαμαράς και η υπάρχουσα ΝΔ.

Τώρα θα πείτε γιατί ο πρωθυπουργός πάει σε εκλογές.

Είναι απλό! Δεν θέλει να κρατήσει μόνος του την ατομική βόμβα της χρεοκοπίας και της εξαθλίωσης της χώρας.

Των νέων μέτρων κι ότι πρόκειται ν ακολουθήσει.

Θα συγκυβερνήσει με την Ντόρα, τον Κουβέλη, τον Καρατζαφέρη πολύ πιθανό και τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις.
O λόγος που στη διακαναλική δεν μίλησε ακόμη πιο ανοιχτά για τις εθνικές εκλογές ήταν για να κρατήσει εν υπνώσει τον Σαμαρά!

Τίνος ήταν η σκηνοθεσία της όλης υπόθεσης δίλημμα-εκλογές;

Θα σας δώσουμε την απάντηση.

Ηταν του Μητσοτάκη, ο οποίος την πάσαρε στον Ψυχάρη κι αυτός με τη σειρά του στον Παπανδρέου.

Ετσι κυβερνιέται η Ελλάδα.

Ωσαν τηλεπαιγνίδι.

______________________________
ΣΗΜ.1. Οι τονισμένες φρασεις από το πρωτοτυπο.
ΣHM.2. To βρίσκω πολύ λογικό σενάριο, περισσότερο λογικό από τις παρανοϊκές "αλήθειες" που μας βομβαρδίζουν αυτό τον καιρό.
ΣΗΜ.3. Εχουν μοιράσει, άραγε, κι άλλα υπουργεία; Ωρε, τι θα δουν τα ματάκια μας...
ΣΗΜ.4. Μεταξύ μας, εύχομαι ολόψυχα να είναι το άρθρο μια προκαταβολή από Πρωταπριλιά!!!

Αναζητώντας ομόηχες λέξεις...

Με αυτό το ποστ ξεκινά μια έρευνα σε διεθνές πεδίο. Μια έρευνα σημαντική, που πιθανότατα θα συμβάλλει στη σύσφιξη των σχέσων μεταξύ των εθνών της Οικουμένης. Πρώτη λέξη είναι η αγαπημένη λέξη των ελλήνων "μαλάκας", η οποία έχει εκ διαμέτρου αντίθετη σημασία στα μακρινά νησιά των Φιλιππίνων. Ισως επειδή βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετη θέση με τη χώρα μας και το βλέπουν το πράγμα ανάποδα!

Μαλάκας (Malakas) στα φιλιππινέζικα, λοιπόν, είναι ο δυνατός, ο ρωμαλέος -κάπως έτσι. Ο Μαλάκας ήταν κάτι σαν τον Δευκαλίωνα το δικό μας ή σαν τον Αδάμ. Ηταν ο πρωτόπλαστος άνθρωπος (άντρας) των φιλιππινέζων. Είχε γυναίκα του τη Μαγκάντα (Maganda) και ζούσαν ευτυχισμένοι στον παράδεισό τους με τα μπαμπού, όπως φαίνεται καθαρά στην εικόνα. Για φίδι, δεν γνωρίζω.

Είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε ότι αν ένας/μία φιλιππινέζος/α πολίτης/ις αποκαλέσει έναν έλληνα "μαλάκα", θα πρόκειται περί τιμητικής προσφώνησης και ο έλληνας θα πρέπει να ευχαριστήσει τον φιλιππινέζο με θέρμη και όχι να του ρίξει μούντζα.

Απολαύστε και το βιντεάκιον, όπου η επίμαχη λέξη επαναλαμβάνεται συχνότατα χωρίς να κοκκινίζει κανένας καλεσμένος της εκπομπής. Σκέφτομαι ώρες ώρες μήπως αυτός είναι ο λόγος που, πριν από αρκετά χρόνια, οι συμπαθείς φιλιππινέζοι ερχόντουσαν κατά κύματα στη χώρα μας -τη χώρα όπου υπάρχει πλήθος από Malakas. Λές να τρέφαν ελπίδες να συναντήσουν το μυθικό θεό τους;

https://youtu.be/h9Vl_fbRcfM?si=NqDcYq_IazgsQQaE
ΣΗΜ.1. Περισσότερα για τη λέξη και το σχετικό μύθο εδώ
ΣΗΜ.2. στο επόμενο ποστ θα παρουσιάσουμε τη λέξη "κάτσω"
______________________
UPDATE:
Ψάχνοντας για περισσότερες πληροφορίες, πετυχα ακόμα δυο μπλογκ με το ίδιο θέμα! Τι στο καλό πάθαμε; Μας... βάρεσε στο κεφάλι; Εσυ που διαβάζεις, αν πετύχεις και άλλους σαν κι εμάς, ενημέρωσε παρακαλώ! :)
1. Ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου
2. Πολλαπλασιάστε την πραγματικότητα Χ2

.