Ενας θάνατος ξυπνάει μνήμες, δυναμώνοντας την ανησυχία

Στις 11 Μαΐου 2020, το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου ενέκρινε κεκλεισμένων των θυρών, με μοναδική συμμετέχουσα παράταξη την πλειοψηφούσα και με ισχυρή αστυνομική προστασία, την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής καύσιμης ύλης SRF. Ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος χαρακτήρισε τη διαδικασία «αποθέωση του δημοκρατικού διαλόγου».

Στο πλαίσιο πολύχρονων κινητοποιήσεων για το ζήτημα, στις 13 Ιουνίου 2020 έγινε στον Βόλο διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών από την LAFARGE / ΑΓΕΤ και κατά της δημιουργίας εργοστασίου SRF από το Δήμο Βόλου. Η ΑΓΕΤ καίει τόνους εγώριων σκουπιδιών καθώς και εισαγόμενων από τη Νότια Ιταλία, ενώ υπάρχουν μέρες που η πόλη πνίγεται κυριολεκτικά από τη μυρωδιά του καμένου πλαστικού, καταγράφονται ρυπαντικά επεισόδια από την τσιμεντοβιομηχανία, αλλά οι μετρήσεις δεν διαπιστώνουν την παραμικρή ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι μετρήσεις των ρύπων που εκπέμπονται δεν αθροίζονται, αλλά τα όρια υπολογίζονται ανεξάρτητα για κάθε μία από τις 4 γραμμές παραγωγής, παρ’ όλο που στην ατμόσφαιρα ουσιαστικά αθροίζονται.

Παράλληλα, ο Δήμος Βόλου προωθεί την Εγκατάσταση Διαχείρισης Αποβλήτων (ΟΕΔΑ) Βόλου στον χώρο του ΧΥΤΑ, που μεταξύ άλλων θα παράγει δευτερογενές στερεό καύσιμο SRF (Solid Recovered Fuel), το οποίο θα αποτελείται από υπολείμματα αποβλήτων και θα είναι κατάλληλο για χρήση από τσιμεντοβιομηχανίες (δηλαδή την ΑΓΕΤ) σε ποσοστό 27%. Κάτι τέτοιο θα καταδικάσει την πόλη του Βόλου σε αποτεφρωτήρα των εγχώριων και εισαγόμενων απορριμμάτων και θα έχει αποτέλεσμα την περαιτέρω επιβάρυνση της υγείας των Βολιωτών, του περιβάλλοντος και της τοπικής οικονομίας.

Στις 14 Ιουνίου 2020 πραγματοποιήθηκε στο Βόλο συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της διαδήλωσης της προηγούμενης ημέρας, οπότε ξυλοκοπήθηκε επιτόπου αγρίως από τα ΜΑΤ ο αλληλέγγυος 27χρονος Βασίλης Μάγγος και οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας με συνεχιζόμενη σωματική και ψυχολογική βία από τους αστυνομικούς. Ελλείψει κατηγορητηρίου αφέθηκε ελεύθερος, ωστόσο η κατάσταση του ήταν άσχημη και νοσηλεύτηκε 4 ημέρες στο Νοσοκομείου Βόλου με τραύμα στο κεφάλι, 6-7 σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και ζημιά στην χοληδόχο κύστη. Η θεραπεία του συνεχίστηκε κατ’ οίκον και θα διαρκούσε 2-3 μήνες, σύμφωνα με αναφορές του ίδιου στα κοινωνικά μέσα.

Στις 13 Ιουλίου 2020 ο Μάγγος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέδωσε άμεσα ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίζει «αθλιότητα και ασύστολο ψέμα» την σύνδεση του θανάτου με τον ξυλοδαρμό, ενώ σε συντονισμό με την Περιφερειακή Αστυνομική Υπηρεσία Θεσσαλίας διέταξε νεκροψία-νεκροτομή παρουσία εισαγγελέα.

Υπεύθυνη ιατροδικαστής για την νεκροψία ορίστηκε η Ρουμπίνη Λεοντάρη, υποψήφια βουλευτής του ΛΑΟΣ και της ΝΔ.

Στο τέλος της τρέχουσας εβδομάδας (Ιούλιος 2020), το ΔΣ του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Πηλίου πρόκειται να βραβεύσει τον Αχιλλέα Μπέο από τον τ.Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, παρουσία πληθώρας επισήμων μεταξύ των οποίων και ο Μάκης Βορίδης. Σε δήλωσή του ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Στέργιος Παπαϊωάννου, τόνισε οτι «ο κ. Μπέος έχει κάνει ένα αξιόλογο έργο στον Βόλο, μας στήριξε σε δύσκολες εποχές, πριν ασχοληθεί με την πολιτική και εμείς θα του το ανταποδώσουμε βραβεύοντάς τον, ως τον καλύτερο δήμαρχο στην Ελλάδα».
_________________
ΣΗΜ.1. η καταγραφή (συρραφή ειδήσεων) έγινε από την Ελένη Κονιδάρη στο facebook σήμερα.
ΣΗΜ.2. άδικο έχω να θυμάμαι τον αξιότιμο κ. Καψάσκη, τον ιατροδικαστή της Χούντας;
ΣΗΜ.3. θυμάμαι επίσης το (διαχρονικό καθώς φαίνεται) ερώτημα «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» που διατύπωσε ο Κ. Καρμανλής μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και τη σύγκρουσή του με το Παλάτι, λίγο πριν φύγει για τα Παρίσια το 1963 με το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης.
ΣΗΜ.4. στη φωτό, η τελευταία ανάρτηση του αδικοχαμένου Βασίλη Μαγγου.
ΣΗΜ.5. ζούμε μέρες ταραγμένες και δεν ξέρω πια τι να περιμένουμε.
ΣΗΜ.6. σημερινή ανάρτηση από Constantinos Tachtsidis στο facebook επίσης:
«Ο Βασίλης Μάγγος διαδήλωνε πριν ένα μήνα κατά της καύσης σκουπιδιών στο Βόλο και λίγες μέρες αργότερα έξω από τα δικαστήρια για τη σύλληψη δύο πολιτών.
O Bασίλης Μάγγος, ξυλοκοπήθηκε, κακοποιήθηκε και στη συνέχεια βασανίστηκε στο τμήμα από άντρες των δυνάμεων ασφαλείας της αστυνομίας. Την ώρα που οι αγέλες του Χρυσοχοΐδη τον χτυπούσαν βάναυσα ο Βασίλης τους φώναζε «σταματήστε, δεν μπορώ να πάρω ανάσα». Αυτοί συνέχισαν.
Ο Βασίλης Μάγγος, νοσηλεύτηκε με πολλαπλά κατάγματα στα πλευρά και σοβαρές κακώσεις σε ζωτικά του όργανα.

Ο Βασίλης βρέθηκε χθες νεκρός στο σπίτι του.»
ΣΗΜ.7. απόσπασμα από σχετική ανάρτηση από Yioryos Spyridakis, στο facebook σήμερα επίσης: «Στο περιπολικό οι αστυνομικοί τον χτυπούσαν και γελούσαν μαζί του περιπαικτικά. Το ίδιο και στο κρατητήριο. Ζήτησε νερό και τον έβαλαν να πίνει σταγόνα-σταγόνα. Επειδή ήταν πολύ χτυπημένος θα έπρεπε να τον πάνε στο νοσοκομείο. Τον πέταξαν έξω από το τμήμα και τελικά στο νοσοκομείο τον πήγε μια παρέα περαστικών.
Εκεί έμεινε 4 μέρες. Είχε 6-7 κατάγματα στα πλευρά και θλάση στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη.»

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, φωνάζουμε, διαδηλώνουμε, διαμαρτυρόμαστε, και αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ. Γίνονται πόλεμοι, η κοινωνία όλο και πιο βίαιη γίνεται, η βλακεία υπερισχύει.

Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, αλλά δέρνουμε τα παιδιά μας, βρίζουμε το γείτονα, τσακωνόμαστε με τους συγγενείς, ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΑ με κάθε τρόπο.

Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, αλλά ανατρέφουμε τους νέους με το φάσμα της καχυποψίας και του φόβου, διδάσκουμε στα παιδιά μας τη δύναμη του τρόμου. Με τη συμπεριφορά μας δείχνουμε σεβασμό στον ισχυρό και "ισχυρός" είναι αυτός που έχει τον καλύτερο οπλισμό, αυτός που είναι ικανός να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους, να εξαφανίσει ολόκληρα έθνη από προσώπου Γης.


Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει κάτι;

Να πούμε ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

 ________

ΣΗΜ. αναμετάδοση από το παλιό taparaponasas stomixer 

το pedy του Adoni-DOS

Ακολουθώντας την παράδοση των ελλήνων θεών -του Δία κυρίως- διακρινόμεθα εις την ανδρογένεσιν. Οπως ο Ζεύς γέννησε την Αθηνά από το κεφάλι του και τον Ερμή από το πόδι του, έτσι και ο σύγχρονος θεός της Ιατρικής ανακοίνωσε ότι θα γεννήσει το δικό του παιδί σε κάνα μήνα. Αναμένομεν λοιπόν... Το παιδάκι του Γεννηματά, το ΕΣΥ, στάθηκε πιο τυχερό και έφτασε στην εφηβία, μόνο που πριν συμπληρώσει τα τριάντα του χρόνια το είπαν απροσάρμοστο και το διέγραψαν οι σοφοί λογιστές. Αλήθεια, πότε θα νομοθετηθεί το ασύμβατον μεταξύ λογιστικής και ιατρικής; ε;

Φτάνει να μη το δολοφονήσει άμα τη γενέσει, όπως θνησιγενές ήτο το παιδί του κ. Λοβέρδου στον τομέα των κοινωνικών ασφαλίσεων... ο καημένος ο ΕΟΠΥΥ μας άφησε χρόνους και δεν φάγαμε κόλυβα ούτε και γνωρίζουμε τον τόπο της ταφής του να πάμε λουλούδια... Ανησυχώ επειδή ακούω να διαδίδεται διεθνώς ο νόμος περί θανατώσεως (με "ευθανασία") των παιδιών που ασθενούν. Ηδη, όπως με ενημέρωσε φίλος από Καναδά, εκειπέρα ο σχετικός νόμος βρίσκεται προ των πυλών -ίσως τώρα δα που γράφω να έχει ψηφιστεί κιόλας.

Τί να γράψω τώρα για την ευθανασία των παιδιών; Πίσσα στα κόκκαλα οποιανού σκέφτηκε αυτό το μακάβριο πράγμα, την αποθέωση της βίας, την επιτύμβιο πλάκα του πολιτισμένου κόσμου μας... ΝΤΡΟΠΗ λέμε._

_________

ΣΗΜ. για DOS δες εδω Κάτι σε μαυρόασπρο είναι.

Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης

tvxs.gr | Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης by tvxorissinora

via www.dailymotion.com - tvxs.gr

Εξαιρετικο! Αξίζει το χρόνο που θα θυσιάσεις για να το δεις. Δεν είναι θυσία, είναι κέρδος.

«Κρατικοποίηση» παιδιών στη Γερμανία

click! να μεγαλώσει η εικόνα

http://youtu.be/plweiSMk2bg

Το σχετικό ποστ, που ανέβηκε στις 18/08/2011 με τίτλο "Jugendamt Kinderklaubehörde Übersetzung Deutsch-Griechisch" το βρήκα εδώ και το μεταφέρω αυτούσιο.

Το βίντεο (παραγωγή του γαλικού καναλιού France3) που μεταφράστηκε απο τον/την blogger mondfee1967, εξαφανίστηκε απο το διαδίκτυο μέσα σε τρεις μέρες αφότου το πέτυχα και σκέφτηκα να ανεβάσω ένα άλλο χωρίς λόγια. Οποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα, θα βρει αρκετά με το θέμα στο youtube.

Μια αναζήτηση στο Google δίνει άφθονα αποτελέσματα με τραγικές περιπτώσεις αποχωρισμού παιδιών από τους γονείς τους.

Η υπόθεση με δυο λόγια:

Στη Γερμανία υπάρχει ένας σκληρός νόμος που απαγορεύει στα παιδιά δι-εθνικών ζευγαριών να φύγουν από τη χώρα μαζί με τους γονείς τους. Αν η οικογένεια (με ένα γερμανό γονιό και έναν αλλοδαπό) αποφασίσει να ζήσει εκτός Γερμανίας, το παιδί "συλλαμβάνεται" και το αρμόδιο εκ του νόμου Οικογενειακό Δικαστήριο αποφασίζει να το στείλει σε ανάδοχη οικογένεια. Οι πραγματικοί γονείς έχουν δικαίωμα να το επισκέπτονται σε τακτά διαστήματα, αλλά ποιος μπορει να παίρνει αεροπλάνο μια φορά τη βδομάδα για να δει το παιδί -ή τα παιδιά- του π.χ. από την Κοσταρίκα; Σε ένα σχετικό φόρουμ το πέτυχα αυτό: οι γονείς (ο ένας γερμανός) εγκαταστάθηκαν στην Κοσταρίκα και τα παιδιά τους τα "παρακράτησε" το γερμανικό κράτος!

Οι περιπτώσεις που έχουν ξεσηκώσει την κοινή ευρωπαϊκή γνώμη είναι, βέβαια, εκείνες που συμβαίνουν σε οικογένειες όπου και οι δυο γονείς είναι ευρωπαίοι πολίτες. Για μια τέτοια περίπτωση υπέβαλλε ερώτηση στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η ευρωβουλευτής Nathalie Griesbeck, συνέντευξη της οποίας παρουσίαζε το εξαφανισμένο βίντεο. Σταματώ εδώ και παραπέμπω στο σχετικό ποστ που αναφέρεται στο εξαφανισμένο ενοχλητικό(!) βίντεο.

Το ποστ:

ένα μικρό χαρούμενο γατάκι

Μια φορά, ήταν ένα μικρό χαρούμενο γατάκι, που ζούσε σε ένα μικρό χαρούμενο σπιτάκι, όπου κατοικούσε μια μικρή χαρούμενη οικογένεια. Ο μπαμπάς ήταν χαρούμενος, σφύριζε χαρούμενους σκοπούς, ξύπναγε χαρούμενος κάθε πρωί με ήλιο ή με μπόρα και πήγαινε χαρούμενος στη δουλειά του, που του άρεσε πολύ. Η μαμά ήταν κι αυτή πολύ χαρούμενη γιατί είχε μια δουλειά που της έδινε πολλή χαρά. Τα παιδιά ήταν χαρούμενα επίσης, γιατί λάτρευαν το σχολειό τους, τη δασκάλα τους και όλα τα μαθήματα τα μελετούσαν με ευχαρίστηση. Ολοι στο σπιτάκι αυτό ήταν χαρούμενοι γιατί έκαναν κάτι που τους άρεσε πολύ, αγαπούσαν τη γνώση, αγαπούσαν τη δουλειά, αγαπούσαν ο ένας τον άλλο -το κυριότερο- και περνούσαν τις μέρες τους με γέλια και χαρές και ξεφάντωσες πολλές, μέχρι που πλάκωσαν κάτι κακοί μαφιόζοι και γκρέμισαν το σπιτάκι, έστειλαν το μπαμπά στα ξένα για δουλειά, έβαλαν τη μαμά στα αζήτητα -εφεδρεία, το είπαν- και στείλαν τα παιδιά σκλάβους στα ξενοδοχεία να γυαλίζουν παπούτσια τουριστών, μια και τα σχολεία τα είχαν ήδη σφραγίσει αφού διώξαν όλους τους δασκάλους. Το γατάκι, που είχε μεγαλώσει και είχε γίνει μια πανέμορφη γάτα, το έβαλαν σε φούρνο μικροκυμάτων, γέλασαν με το μπαμ! που έκανε όταν έσκασε και «έτσι σκίζουν σήμερα τις γάτες ρε!» ακούστηκε μια αγριοφωνάρα.

Ποιες εντολές έχει λάβει το ΙΚΑ και ταλαιπωρεί ανθρώπους αναπήρους;

Ελαβα πριν από λίγες μέρες ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από παλιό μπλόγγερ που δεν γράφει πια. Γνώριζα πως έχει πρόβλημα υγείας και χάρηκα που έδωσε σημεία ζωής. Το χαμόγελό μου πάγωσε όμως, όταν ξεκίνησα την ανάγνωση. Διάβασα τί τραβάει ένας συνάνθρωπος που υποφέρει και τα βάσανά του "εμπλουτίζονται" με την αισχρή συμπεριφορά των υπαλλήλων που εμείς πληρώνουμε και, αντί να είναι ταγμένοι στην υπηρεσία μας, υπηρετούν αλλότρια και σκοτεινά συμφέροντα. Απάντησα αμέσως και ζήτησα την άδεια να ανεβάσω σχετικό ποστ, περίμενα, και μόλις πριν από λίγο έλαβα την απάντηση με μερικές επιφυλάξεις, να μη γίνει δηλαδή η περίπτωσή του αφορμή για απαξίωση του ΕΣΥ.

Επειδή είμαι σίγουρη πως, όλοι εμείς οι αδύναμοι άνθρωποι, στο ΕΣΥ στηρίζουμε τις ελπίδες μας για τη φροντίδα του υπέρτατου αγαθού Υγεία, έχω τη γνώμη ότι δεν θα τον απογοητεύσουμε αλλά θα βρούμε τρόπους να υποστηρίξουμε τις προσπάθειές του. Ολοι μαζί, μια γροθιά. Με ιδέες και όχι μόνο λόγια του αέρα. Διάβασε, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια το γράμμα και αν έχεις κάποια καλή ιδέα περί του τί να πράξει αυτός ο άνθρωπος ή για το πώς να αντιμετωπίζει παρόμοιες ανάρμοστες συμπεριφορές, ενημέρωσε παρακαλώ.

Τώρα, μόλις ξεμπέρδεψα από τη σημερινή περιπέτειά μου με τίτλο "Περιπέτειες στο δρόμο της εξαφάνισης του ΙΚΑ". Απ' ό,τι έχω καταλάβει δεν είμαι ο μόνος που παίζει σ' αυτό το σήριαλ. Βλέπω πλήθος κομπάρσων με ανάλογες περιπέτειες που είτε αναλώνονται στην γκρίνια για την κατάντια των πραγμάτων είτε αναζητούν τρόπο για να βγουν οι ίδιοι από το αδιέξοδο (ο γνωστός εκείνου του γνωστού κλπ). Δεν κρίνω κανέναν, απλά δεν θέλω να τους μοιάσω.

Σήμερα λοιπόν έπρεπε να κάνω κάποιες εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν οπωσδήποτε σήμερα. Εχω το παραπεμπτικό από γιατρό συμβεβλημένο με το ΙΚΑ, στον οποίο έχουν δοθεί οδηγίες που λένε ότι το παραπεμπτικό δεν χρειάζεται άλλη έγκριση. Στο μικροβιολογικό εργαστήριο όμως δεν μπορούν να εκτελέσουν την εντολή χωρίς έγκριση από ελεγκτή του ΙΚΑ.

Βρίσκομαι σε αδιέξοδο.

Πηγαίνω στο υποκατάστημα του ΙΚΑ όπου ανήκω (ουρές και άλλα αυτονόητα δεδομένα του ΙΚΑ τα παραλείπω) και φτάνω στον υποδιευθυντή.

Μπαίνω στο γραφείο, δίνω το παραπεμπτικό του γιατρού και του εξηγώ πως ο γιατρός είχε οδηγίες ότι οι συγκριμένες εξετάσεις δεν χρειάζονται περαιτέρω έγκριση.
Κρατώντας το παραπεμπτικό στα χέρια του, λέει με ύφος «Αυτός ο γιατρός δεν είναι συμβεβλημένος με το ΙΚΑ». Τον κοιτάζω με ύφος ανάλογο του δικού του και απαντώ «Οχι, είναι χάκερ που έσπασε του κωδικούς και έγραψε σε παραπεμπτικό του ΙΚΑ». Ρίχνει μια δεύτερη, ακόμα πιο πρόχειρη από την πρώτη, ματιά στο χαρτί και μου λέει: «Μπορεί και να έχει σύμβαση με το ΙΚΑ αλλά δεν γράφει διάγνωση». Οι λίγες τρίχες που μου έχουν μείνει σηκώθηκαν όλες όρθιες. Με προσποιητά ευγενικό ύφος (μόνο αυτό απόμεινε κι εκείνο το άλλο με τα μπινελίκια) του λέω: «Αν κοιτάξετε το χαρτί που έχετε μπροστά σας γράφει 'ηπατική ανεπάρκεια'. Αυτό δεν είναι διάγνωση»;

Ολο αυτά ήταν απαραίτητο να προηγηθούν για να δει το παραπεμπτικό που του είχα δώσει. Με τι αποτέλεσμα; «Οι εξετάσεις που ζητάει δεν είναι επείγουσες. Να κλείσετε ραντεβού για να τις κάνετε σ' ένα μήνα» είπε.

Το μόνο που κατάφερα να κάνω είναι να ανοίξω την πόρτα, να φύγω και να αρχίσω να παίρνω τηλέφωνα για να βρω από ποιον θα δανειστώ για να πληρώσω τις εξετάσεις. Όλο αυτό χωρίς να έχω φάει κάτι γιατί η συγκεκριμένη εξέταση απαιτούσε να είμαι νηστικός και με 9,5 πίεση.

Σε ένα μήνα θα πρέπει να τις επαναλάβω.

Για να καταλάβεις, περιμένω εδώ και πάνω από 1,5 χρόνο να περάσω από επιτροπή για σύνταξη αναπηρίας. Εχω περάσει ήδη από την πρώτη επιτροπή και έχω κατοχυρώσει το δικαίωμα συνταξιοδότησης, αλλά η επόμενη θα καθορίσει το ποσοστό αναπηρίας και το ποσό της συνταξης. Ετσι, με τα αναδρομικά που θα λάβω, υπολογίζω να πληρώσω τα δανεικά με τα οποία ζω σήμερα. Αφού κάποιες στιγμές σκέφτομαι να πω στους δικούς μου, έτσι και μου συμβεί κάτι νωρίτερα, να κρύψουν το πτώμα μέχρι να βγουν τα αναδρομικά για να αποπληρώσουν τα χρέη.

__________________
ΣΗΜ.1. Η επιστολή συμπληρώνεται με το σημερινό προβληματισμό του φίλου, μη τυχόν δώσει λαβές να χρησιμοποιηθεί ο λόγος του υπέρ της ιδιωτικής υγείας και κατά της δημόσιας δωρεάν περίθαλψης, που μπορεί να βρίσκεται σε κώμα αλλά δεν έχει ακόμα εκπνεύσει...
ΣΗΜ.2. Μετά την οικονομία στα φάρμακα, μετά τις περικοπές μισθών και συντάξεων, έρχεται καπάκι και η φυσική μας εξόντωση; Μέσα από την αθλιότητα θεσμών ταγμένων στη φροντίδα των ασθενών και αναπήρων συνανθρώπων μας; Μέσα από τις υπηρεσίες ασφάλισης, που πληρώναμε επί πολλές δεκαετίες με το αίμα μας; Είμαι έξαλλη λέμε.

ρεπορτάζ στο πιάτο της ΝΕΤ

- Πώς λέγεται ο δημοσιογράφος που του έρχεται το ρεπορτάζ στο πιάτο και το διώχνει ή κάνει πως δεν το βλέπει;
- Εχμ.. από τί αρχίζει;
- Από "μ"...
- Α, το βρήκα! Μάγκας.
- Δεν το βρήκες, αλλά δεν πειράζει, μικρό είσαι, θα μάθεις.
- Ρώτα με κάτι άλλο.. πιο εύκολο.
- Τι συμβαίνει όταν ένα δημόσιο μέσο ενημέρωσης εμποδίζει την ενημέρωση των θεατών ή των ακροατών του, διακόπτοντας το πρόγραμμα;
- Εχμ.. δικτατορία; Λογοκρισία; Πόλεμος;
- Κοντά βρίσκεσαι.
- Πάλι δεν το βρήκα;
- Επεσες κοντά κι αυτό δείχνει ότι είσαι ξύπνιο παιδί.
- Να ρωτήσω κι εγώ κάτι;
- Ο,τι θες.
- Ποιος πληρώνει τις συντάξεις των βουλευτών;
- Αυτοί οι ίδιοι...
- Πέφτεις πολύ έξω!
- Γιατί; Δεν καταβάλλουν κρατήσεις; Δεν έχουν ασφαλιστικό ταμείο;
- Κούνια που σε κούναγε. Δες εδώ να μάθεις.
- Α. αααααααααα ζντουπ! (πέφτει κάτω λιπόθυμος)
___________________________
ΣΗΜ. ξενύχτησα να περιμένω το νυχτερινό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ να βγει στον αέρα. Αφού μετέδωσε 42 ολόκληρα λεπτά διαφημίσεις και αυτοδιαφημίσεις, άρχισε το (πολύ καλό) φιλμ The Tulse Luper Suitcases και μετά το πρώτο ημίωρο πέταξε ένα δελτίο με τον κ. Προκόπη Δούκα, ο οποίος ανέφερε μερικά ήξεις-αφίξεις διάρκειας 2-3 λεπτών το πολύ για το φλέγον ζήτημα που είχε προηγηθεί: την παράδοση ενημερωτικού υλικού απο ομάδα φοιτητών που σπουδάζουν στα υπό κατάληψη πανεπιστήμια με το αίτημα να μεταδοθεί από το δελτίο των 9:00 της ΝΕΤ, το οποίο είχαν διακόψει.

Οι υπεύθυνοι διαβεβαιωσαν τους φοιτητές ότι θα μεταδώσουν σχετικά στο νυχτερινό δελτίο ειδήσεων, οι φοιτητές αποχώρησαν, ο κόσμος που είχε μαζευτεί έξω από το ραδιοτηλεμέγαρο της Αγ. Παρασκευής για να τους στηρίξει διαλύθηκε ησύχως, οι υπεύθυνοι της ΝΕΤ αθέτησαν το λόγο τους. Ποιοι είναι τεσπα αυτοί οι φοιτητές για να τους δίνει κανείς αξία; ε; Α, στην ευχή λέμε! Είμαι έξαλλη -εννοείται.

Κρατάμε το μέλλον του πλανήτη στα χέρια μας, μη το αφήσουμε να πέσει!

Ευχαριστώ AntistaChef, μου άνοιξες τα μάτια :)
http://antistachef.wordpress.com/2011/09/22/1-171/

23% το Σεπτέμβρη: ανοησία ή αναλγησία;

Αγνοώντας, ή μήπως στοχεύοντας με αναλγησία και το τελευταίο γερόντιο αυτού του τόπου, που προγραμματίζει φτηνές διακοπές το Σεπτέμβρη, το μήνα που συνδυάζει τη ζέστη του καλοκαιριού με τη γλύκα του φθινοπώρου και τις πεσμένες τιμές, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος προγραμμάτισε αύξηση του ΦΠΑ σε 23% στα καταστήματα εστίασης (ταβερνάκια, κλπ) ώστε το κόστος για το καφεδάκι, το ουζάκι, το μεζέ, να τιναχτεί στα ύψη και να γίνουν οι μικρές απολαύσεις εντελώς απρόσιτες για ανθρώπους που ήδη κολυμπούν στην ανέχεια, ενώ...

...ο κ. πρωθυπουργός έχει την πολυτέλεια να κάνει τις διακοπές του ντάλα καλοκαίρι, να τραβά κουπί στο κανό του γυμνάζοντας τα μπράτσα να παραμείνουν σφριγηλά για να σηκώσει το βάρος των προβλημάτων της ελληνικής κρίσης, περιτριγυρισμένος από δεκάδες σωματοφύλακες που πληρώνουμε οι απλοί πολίτες, εμείς, με τα χρήματα που περιέκοψε απο μισθούς και συντάξεις...

... αγοώντας, ή μάλλον χωρίς να θέλει να γνωρίζει ότι μερικοί από τους κατοίκους της πολύπαθης χώρας που κυβερνά προγραμματίζουν διακοπές το Σεπτέμβρη, όταν οι τιμές των καταλυμμάτων είναι πιο προσιτές για τα περιορισμένα οικονομικά τους κι έτσι μπορούν κάθε χρόνο να απολαμβάνουν διακοπές μισοτιμής...

...έτσι, θα μείνουν άδεια τα τραπεζάκια πλάι στα πεζούλια και θ' αγναντεύουν τη θάλασσα μονάχα τους φέτος το Σεπτέμβρη, ή μάλλον παρέα με το 23% ΦΠΑ...

Ωραίο και ευφάνταστο σχέδιο για την οικονομία, αλλά και για την απαξίωση της φτωχής αλλά τίμιας ελληνικής οικογένειας, αυτής που δεν παρανόμησε, δεν τα κονόμησε απο σκανδαλα και δεν έχτισε αυθαίρετα, καθώς και την εξόντωση των περήφανων γερατιών της Ελλάδας. Ευκαριστώ Μπένι, Ευκαριστώ Γκιόργκος! Αυτή η αύξηση και ο χρονικός της ορίζοντας («θα ισχύσει το Σεπτέμβρη και από Οκτώβρη βλέπουμε», κατά δήλωση υπΟικ) είναι μια ακόμα έκφραση της κρατικής βίας. Δεν είναι;
____________________________________
το ποστ αφιερωμένο εξαιρετικά στον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και στον υπουργό οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλο

Tο σημερινό νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου

1. Tι σημαίνει πράγματι στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο και τι μπορεί να συμβολίζει η επίκλησή του είκοσι τρία* χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου;

H έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου άρχισε να αποκτά βαρύνουσα πολιτική και θεσμική σημασία την περίοδο της «διευθυνόμενης» δημοκρατίας της μετεμφυλιακής εποχής, όταν το πανεπιστήμιο άρχισε να αναδεικνύεται σε πεδίο προνομιακό διεκδίκησης της πολιτικής ελευθερίας, καθώς και της ισότητας στην παιδεία και τη μόρφωση. Tο φοιτητικό κίνημα της προδικτατορικής περιόδου είχε μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε πολιτικό προμαχώνα της ελεύθερης διακίνησης και πάλης των ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο σε ασπίδα απέναντι στην αστυνόμευση της πανεπιστημιακής ζωής.

H πολιτική αυτή παρακαταθήκη της προδικτατορικής περιόδου μεταλαμπαδεύτηκε στη δικτατορική περίοδο και ενσταλάκτηκε στις συνειδήσεις των φοιτητών ως κτήμα και απόκτημα και άρρητη αξία του συνταγματικού μας πολιτισμού. Mε την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, το πανεπιστημιακό άσυλο καταξιώνεται ιστορικά και πολιτισμικά και γίνεται σύμβολο της μαζικής αντίστασης κατά της δικτατορίας και του κρατικού αυταρχισμού. Kαταγράφεται έτσι στο πολιτικό μας υποσυνείδητο ως ένας χώρος ιερός και απαραβίαστος, στον οποίο η κρατική εξουσία δεν δικαιούται να εισβάλλει αυθαίρετα, χωρίς άδεια των αρμόδιων πανεπιστημιακών αρχών.

H απαίτηση αυτή βρήκε τη ρητή νομοθετική κατοχύρωσή της στον πανεπιστημιακό νόμο 1268/1982. H μεταπολιτευτική απήχηση του πανεπιστημιακού ασύλου οφείλεται πάντως στον πολιτικό συμβολισμό που αποπνέει και όχι στη νομοθετική της ισχύ.

H προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί η ίδια αυτοσκοπό αλλά μέσο που εγγυάται την ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας, καθώς και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, χάριν των οποίων και υπάρχει.

H προστασία της στρέφεται κατά πρώτο λόγο κατά της κρατικής εξουσίας και των αυθαίρετων επεμβάσεών της σε όλους τους χώρους, που εκδηλώνονται, ασκούνται, υποστηρίζονται ή πλαισιώνονται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες. Στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο δεν προστατεύει, ωστόσο, τους φορείς του μόνον απέναντι στην κρατική εξουσία αλλά και κατά παντός «τρίτου» ιδιώτου, κατά πάσης οργανωμένης ή ανοργάνωτης ομάδας, που αποπειράται να εισβάλει αυθαίρετα στον πανεπιστημιακό χώρο, με σκοπό να παρεμποδίσει, διαταράξει ή κατασκοπεύσει την εκπαιδευτική ή ερευνητική δραστηριότητα του ιδρύματος. Tο πανεπιστημιακό άσυλο δεν παρέχει πάντως «ποινική ασυλία» στους «ενοίκους» της πανεπιστημιακής κοινότητας ούτε απαλλάσσει αυτούς ή «τρίτους», μη μέλη της, από την ποινική ευθύνη όταν διαπράττουν αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής (άρθρο 2 παρ. 7 του νόμου 1268/1982). Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η επέμβαση της δημόσιας δύναμης μπορεί να γίνει και χωρίς την άδεια των πανεπιστημιακών αρχών.

Φορείς πάντως του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι όλοι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.

2. Θα πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί μία τελευταία σημαντική αλλαγή στην προστασία του ασύλου, που κινδυνεύει να περάσει απαρατήρητη. H κρατική εξουσία έχει παύσει προ πολλού να αποτελεί την αποκλειστική πηγή διακινδύνευσης του πανεπιστημιακού ασύλου. Οπως έχει γίνει άλλωστε αντιληπτό, ιδίως από την τηλεοπτική κάλυψη των επετειακών εκδηλώσεων του Πολυτεχνείου, η απειλή κατά του πανεπιστημιακού ασύλου δεν προέρχεται μονοσήμαντα από τις δυνάμεις καταστολής, αλλά από ένα συνδυασμό ανεύθυνων ή προσχεδιασμένων ενεργειών Aστυνομίας και οργανωμένων ή ανοργάνωτων ομάδων νέων, οι οποίοι χρησιμοποιούν απερίσκεπτα και προσχηματικά το πανεπιστημιακό άσυλο για δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, προξενώντας σοβαρές και δυσαναπλήρωτες ζημιές στο ίδρυμα. Συνυπεύθυνη γι' αυτή την «αναμενόμενη» κάθε φορά παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι και η Aστυνομία, η οποία, είτε με την εσκεμμένη αδιαφορία της ή ανικανότητά της να ενεργήσει προληπτικά, είτε με την άτεχνη παρώθησή της, σπρώχνει τελικά τους «καταδιωκόμενους» σε πράξεις βίας και καταστροφής.

Tα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν και αυτά το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην «προαναγγελλόμενη» καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αφού ένα εντυπωσιακό και προκλητικό «γεγονός» αυξάνει την τηλεθέασή του και δι' αυτής τις εισπράξεις τους από τις διαφημίσεις.

3. Tα γεγονότα όμως του Πολυτεχνείου έχουν και μία άλλη διάσταση, ακόμη πιο ανησυχητική από την προηγούμενη: Παρέχουν στην κοινή γνώμη μία εντελώς παραπλανητική εικόνα των αγαθών που διακυβεύονται από την καταπάτηση του ασύλου, συγκαλύπτοντας αντικειμενικά άλλες παραβιάσεις του ασύλου, πιο επικίνδυνες και πιο καταλυτικές από αυτές που δείχνουν οι τηλεοπτικές κάμερες. Πρόκειται για απειλές τηλεοπτικά αθέατες γι' αυτό και δημοσιογραφικά αδιάφορες και για την εικονοκλαστική μας πραγματικότητα ουσιαστικά ανύπαρκτες.

Eξηγούμαι: Σήμερα το άσυλο δεν εγγυάται μόνον έναν υλικό χώρο κτισμάτων και τεχνολογικών εγκαταστάσεων, αλλά και μία άυλη ή συμβολική σφαίρα ελεύθερης πνευματικής και ερευνητικής ή διδακτικής δραστηριότητας και επικοινωνίας, χωρίς σύνορα και αποκλεισμούς, στην οποία προάγεται και μεταδίδεται ελεύθερα η γνώση και διακινούνται οι ιδέες. H επιστημονική αναζήτηση στη σφαίρα αυτή γίνεται ή πρέπει να γίνεται, χωρίς διοικητικούς καταναγκασμούς, πολιτικές εξαρτήσεις ή ιδιωτικές κερδοσκοπικές προσδοκίες.

Tα πανεπιστήμιά μας επιδίδονται, τα τελευταία χρόνια, με πρωταγωνιστές τις σχολές κυρίως των εφηρμοσμένων επιστημών, σε έναν τιτάνιο αγώνα επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας, συμμετέχοντας σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα εθνικού ή διεθνούς επιπέδου. Πολλές από αυτές τις ερευνητικές πανεπιστημιακές δραστηριότητες είναι ανταγωνιστικές επαγγελματικών ενώσεων, ιδιωτικών κέντρων παροχής υπηρεσιών γνώσης ή επιχειρηματικών συγκροτημάτων που δρουν στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού, ενώ άλλες δραστηριότητες εκφεύγουν εντελώς από τη λογική της αγοράς και του κέρδους. Φορείς πάντως ιδιωτικών συμφερόντων, «διαπλεκομένων» ή μη, βλέπουν καχύποπτα τις σύγχρονες ερευνητικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες των πανεπιστημίων και επιζητούν ή επιδιώκουν όχι βέβαια την εξαφάνισή τους αλλά τον έλεγχο και την καθυπόταξή τους στους όρους και στους νόμους που επιθυμούν οι ίδιοι.

Yπάρχουν, επομένως, δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο να απεργάζονται την ποιοτική υποβάθμιση του πανεπιστημίου, τον ευτελισμό των αξιών της ακαδημαϊκής ελευθερίας και τη καταρράκωση κάθε έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου, έτσι ώστε το πανεπιστήμιο, καχεκτικό και αδύναμο, να γίνει υποχείριο των εξουσιαστών του χρήματος και των εραστών της εξουσίας.

H υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας έχει, λοιπόν, σήμερα ένα διαφορετικό, σε σχέση με το χτες, νόημα. Aποβλέπει στην άρνηση υποταγής της πανεπιστημιακής κοινότητας στις εξουσιαστικές ή μονοπωλιακές επιδιώξεις ιδιωτικών συμφερόντων, στην ελεύθερη από κομματικές παρεμβάσεις ή εξαρτήσεις ακαδημαϊκή δραστηριότητα και στη μη αντιστρατευόμενη τις θεμελιώδεις αξίες του πολιτισμού μας ερευνητική δραστηριότητα.

Kαι η υπεράσπιση αυτή διασφαλίζεται με τις ανοικτές και δημοκρατικές διαδικασίες διοίκησης του πανεπιστημίου και άσκησης της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας. Δεν είναι μόνο συλλογική η έρευνα στο πανεπιστήμιο, είναι και διαφανής και άρα ελέγξιμη ανά πάσα στιγμή, ενώ η υποχρεωτική ένταξή της στις υπάρχουσες διοικητικές δομές την καθιστά κοινωνικά υπεύθυνη.

Tο πανεπιστήμιο έχει και σήμερα ανάγκη από το πανεπιστημιακό άσυλο, όχι για να κλειστεί στον εαυτό του και να αποκοπεί από την κοινωνία, ούτε για να αποσυνδεθεί από την παραγωγή, με την οποία πρέπει να διατηρεί στενούς δεσμούς, αλλά για να συνδεθεί με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης. Eχει ανάγκη από το άσυλο, όπως έχει ανάγκη και από την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει τα ανύπαρκτα προνόμια των πανεπιστημιακών δασκάλων του, αλλά για να μπορεί να βρει καταφύγιο η ελεύθερη, χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις, επιστημονική αναζήτηση, η ανεξαρτησία της γνώμης και της σκέψης, η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.

Οσοι σήμερα παραβιάζουν, καταπατούν, περιφρονούν, χλευάζουν ή ευτελίζουν το πανεπιστημιακό άσυλο, πλήττουν εσκεμμένα ή αθέλητα θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατικής και φιλελεύθερης συνταγματικής μας παράδοσης.

Eίναι δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην εποχή μας η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, διότι δεν απαιτεί μόνον ανδρεία ή μόνον αρετή, χρειάζεται υψηλό φρόνημα και πολλή φρόνηση.
________________________________
* το κείμενο αυτο του Αντώνη Μανιτάκη (καθηγητή Νομικής) δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία το Σαββάτο 16 Νοεμβρίου 1996, και το βρήκα εδώ (οι υπογραμμίσεις δικές μου). Περιττεύει, νομίζω, να σημειώσω ότι εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και φρέσκο σαν να γράφτηκε σήμερα.

Πανεπιστημιακό Ασυλο - ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΤΟΥ Α.Π.Θ.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τηλ. (2310) 997158, 996778 Fax (2310) 996730 e-mail: louizou@ad.auth.gr
Κτίριο Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή» Α.Π.Θ., Τ.Κ. 541 24, Θεσσαλονίκη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΤΟΥ Α.Π.Θ.

Θεσσαλονίκη, 24/8/2011

Η Σύγκλητος του Α.Π.Θ. εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της στο νόμο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που ψηφίζεται σήμερα από τη Βουλή των Ελλήνων διότι:

1. Υπονομεύει το δημόσιο χαρακτήρα των πανεπιστημίων.
2. Εγείρει σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας που αναφέρονται στην αυτοδιοίκηση και το δημοκρατικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων.
3. Υποβαθμίζει τα πτυχία των Τμημάτων και τα αποσυνδέει από τα επαγγελματικά δικαιώματα, οδηγώντας τους μελλοντικούς πτυχιούχους στην ανεργία και την υποαπασχόληση.
4. Δε διασφαλίζει τη δημόσια χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων, της έρευνας και της φοιτητικής μέριμνας, μετακυλίοντας το κόστος σπουδών στην ελληνική οικογένεια.
5. Αποσυνδέει την έρευνα από την αποστολή του Πανεπιστημίου.
6. Προκαλεί μεγάλα προβλήματα στην ακαδημαϊκή λειτουργία των Ιδρυμάτων.
7. Διαγράφει φοιτητές που στις σημερινές αντίξοες οικονομικές συνθήκες προσπαθούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.

Η Σύγκλητος του Α.Π.Θ. συναισθανόμενη τις ευθύνες της ως κορυφαίο ακαδημαϊκό και δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο του μεγαλύτερου Πανεπιστημίου της χώρας έναντι του Συντάγματος και των πανεπιστημιακών δασκάλων και φοιτητών που εκπροσωπεί, δεν έχει άλλο δρόμο παρά να προβάλει ως άμεσο και βασικό στόχο της πανεπιστημιακής κοινότητας την με κάθε νόμιμο τρόπο κατάργηση των αντισυνταγματικών διατάξεων του νόμου, που πλήττουν ευθέως τα ιδανικά της Παιδείας και διαλύουν την ανώτατη εκπαίδευση της χώρας.

Η Σύγκλητος καλεί τις Σχολές και τα Τμήματα να διευκολύνουν την άμεση διεξαγωγή συνελεύσεων προκειμένου να ενημερωθούν τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας για τις καταλυτικές αλλαγές.
____________________________________________
Με την παράκληση να δημοσιευθεί ή να μεταδοθεί
(το βρήκα εδώ)

Συνταξιούχοι τεντυμπόιδες

01

Μη μου πεις ότι πιστεύεις με τα σωστά σου ότι το όνειρο ενός συνταξιούχου, ενός ανθρώπου που πέρασε τουλάχιστον τριανταπέντε χρόνια της ζωής του δουλεύοντας, έχοντας σπουδάσει άλλα δεκάξι με είκοσι, είναι να προαχθεί σε.. διαμαρτυρόμενο τεντυμπόι! Ισως όμως το πιστεύουν πραγματικά οι κυβερνώντες που μας έλαχαν τα τελευταία χρόνια. Τί άλλο να υποθέσω, όταν βαφτίζουν τους ηλικιωμένους -στο κορμί, αλλά όχι στο μυαλό- τσογλάνια και περιθωριακούς; Στο Σύνταγμα και στις πλατείες των ελληνικών πόλεων μαζεύονται "κάτι πόρνες και κάτι πρεζάκια" είπε ο αρμόδιος υπουργός. Φαίνεται ότι σκέφτηκε πολύ για να ξεστομίσει αυτή τη φράση, γιατί δείχνει σοβαρός άνθρωπος.

02

Η δική μου γνώμη πάντως είναι ότι ένας συνταξιούχος θέλει την ησυχία του, να περιδιαβαίνει όμορφα πάρκα σαν κι αυτό της 1ης φωτογραφίας, να κουβεντιάζει με τα εγγονάκια του, να τρώει το λιτό του φαγάκι παρέα με την οικογένεια και την παρεΐτσα του, να διαβάζει και να γράφει ποιήματα. Ολες αυτές οι ασχολίες θα απαλύνουν την προσμονή της οριστικής αποχώρησής του από το μάταιο τούτο κόσμο, θα φύγει ευχαριστημένος για το ταξίδι προς την αιωνιότητα, γι αυτό πλήρωνε άλλωστε ένα σωρό υπέρογκες κρατήσεις και φόρους στη διάρκεια του επαγγελματικού του βίου. Από δική μου πείρα μιλάω και ομολογώ -ίσως και να το ξέρουν μερικοί που με διαβάζουν χρόνια- ότι δεν θα είχα διαλύσει το γραφείο μου αν δεν τύχαινε ένα οικογενειακό περιστατικό που ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί χωρίς τη συνεχή παρουσία μου, καθώς και το -λόγω ατελούς ΕΣΥ- οικονομικό μου... ξεπουπούλιασμα! Τεσπα, περασμένα ξεχασμένα.. αλλά πώς να ξεχαστούν σήμερα; Ποιος μπορεί να κάνει φτου κι απ' την αρχή επαγγελματικό προσανατολισμό στα ογδόντα για να κρατήσει κάποιο ψήγμα της κλεμμένης του αξιοπρέπειας;

Η σύντομη ιστορία του Jaime Roldós Aguilera - συσχετισμός με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα

O Jaime Roldós Aguilera (Χάιμε Ρολντός Αγκιλέρα, 6/11/1940-24/5/1981) σκοτώθηκε πριν συμπληρώσει δυο χρόνια στην προεδρία του Εκουαδόρ και ένα εξάμηνο πριν γιορτάσει γενέθλια για τα 41 του χρόνια, σε ένα αμφιλεγόμενο αεροπορικό δυστύχημα.
Αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, πάτησε το σύνδεσμο (πάνω στο όνομά του) να διαβάσεις την ιστορία της σύντομης ζωής του ή, καλύτερα, βρες λίγο χρόνο να δεις προσεκτικά το ντοκυμαντέρ με την εξιστόρηση των γεγονότων που συνέβησαν στην πολύπαθη χώρα του, καθώς και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, που έτυχε να τραβήξουν τα πάνδεινα επειδή διέθεταν πλούτο απαραίτητο στους αδηφάγους δυνάστες της εποχής μας, την αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Πόσο ακόμα θα συντηρηθεί αυτή η αυτοκρατορία; Εχει αρχίσει να πνέει τα λοίσθια ή αντέχει ακόμα; Πόσο άραγε αντέχει; Πόσο τρομερός θα είναι ο τελευταίος της βρυχηθμός;

Ποιο μπορεί να είναι το καινούργιο που θα αναδυθεί από τα συντρίμμια και πόσο καλύτερο θα είναι αυτό που θα προκύψει αν εξακολουθήσει να βασίζεται στον πόλεμο, στο μίσος και στη βία που γνωρίσαμε καλά σαν ειρήνη, δημοκρατία και ευημερία; Εμείς εδώ δεν έτυχε ευτυχώς να βρεθούμε στο μάτι του κυκλώνα στα πρόσφατα πενήντα χρόνια περίπου, εκτός απο το δυσάρεστο επταετές διάλλειμμα της δικτατορίας. Τώρα όμως που το επίκεντρο μας κυνηγά όπως ένας σεισμός που σκίζει το έδαφος ανοίγοντάς το για να μας ρουφήξει, τι κάνουμε; Μπορούμε να αποφύγουμε την καταστροφή και με ποιο τρόπο; Νομίζω ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, ότι όσο περισσότερα γνωρίζουμε τόσο καλύτερα μπορούμε να προετοιμάσουμε το έδαφος και να μη πέσουμε σε παγίδες. Ας σκορπίσουμε τη γνώση, ας ενημερώνουμε όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε, είναι το πρώτο βήμα για τη λύση, για τη δημιουργία ενός κόσμου στα μέτρα του ανθρώπου.

Για την ώρα, οι πλατείες της Ελλάδας μίλησαν, τραγούδησαν, χόρεψαν, αντιτάχθηκαν με ειρήνη στη βία των κυβερνητών. Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουν ανοιχτά προς το λαό και οι κυβερνήτες; Μήπως η αλήθεια είναι προτιμώτερη από τα ψέμματα που συνεχίζουν τον εφιάλτη; Η διαστροφή των εννοιών με την ωραιοποίηση των λέξεων δεν εξαπατά πλέον κανέναν, είναι σαν να βαφτίζει το κρέας ψάρι όταν ονομάζει π.χ. μια ανάλγητη και εχθρική προς τον πολίτη Υπηρεσία σε «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη». Σκεφτείτε λίγο κυριοι κυβερνήτες και κύριοι βουλευτές. Για να σκέφτεστε κατέχετε τις θέσεις που καταλαμβάνετε μετά την ψήφο μου και πληρώνεστε για το λόγο αυτό. Από μένα. Σε μένα, στον ελληνικό λαό, έχετε πρώτα πρώτα υποχρέωση να πείτε όλη την αλήθεια. Η υποτιθέμενη "διαύγεια" που επικαλείστε, είναι κι αυτή ψεύτικη. Την αλήθεια θέλω.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ (του Σ.ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ) from babis tziolias on Vimeo.

Μεταφέρω παρακάτω μερικά αποσπάσματα από τα λεγόμενα στο εξαιρετικό ντοκυμαντέρ "ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ" (APOLOGY OF AN ECONOMICAL HITMAN) που γυρίστηκε με τη δημιουργική συνεργασία του Στέλιου Κούλογλου και πρωτοπαίχτηκε στα σινεμά το Νοέμβρη του 2008. Είχα μείνει άναυδη τότε, αλλά ο νους μου δεν πήγαινε στο μέλλον της χώρας μας, δεν μπορούσα να φανταστώ τότε ότι μπορούν να συμβούν παρόμοια -ή και χειρότερα- πράγματα εδώ, σε μας, στην άλλη άκρη του πλανήτη Γη. Με βάση τις αποκαλύψεις του Τζον Πέρκινς, μπορούμε άραγε να συνάγουμε συμπεράσματα για όσο συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα; Πόσο ακριβείς μπορεί να είναι οι πιθανές προβλέψεις;

Στο ντοκυμαντέρ, ο Τζον Πέρκινς, μετανιωμενος για τον εγκληματικό ρόλο που έπαιξε υπηρετώντας δήθεν την πατρίδα του αλλά, στην πραγματικότητα, βλάπτοντας τον κόσμο της Λατινικής Αμερικής, ταξιδεύει σε χώρες που έβλαψε και διηγείται την εμπειρία του ως "οικονομικός δολοφόνος" σε πλατειά ακροατήρια. Το κλικ! που ξανάφερε τον εγκέφαλο και την καρδιά του Πέρκινς στην ανθρώπινη πορεία τους, ήταν ο (πανομοιότυπος με του Ρολντός και δυο μόλις μήνες αργότερα) θάνατος του Ομάρ Τορίχος (Omar Torrijos), προέδρου του Παναμά, τον οποίο ο Πέρκινς θαύμαζε για τα προτερήματα και την ανυστεροβουλία του. Κατά τη διάρκεια της διήγησης, παρουσιάζονται και άλλοι ομιλητές, καθώς επίσης εικόνες και ντοκουμέντα από την ιστορία και την πραγματικότητα των τόπων αυτών. Πάμε λοιπόν:

Η Πλατεία Συντάγματος εκσυγχρονίζεται!

Με κάποιο τρόπο θα πρέπει να μείνουν στη συλλογική μνήμη τα γεγονότα του φετεινού Ιουνίου, αυτά που συνέβησαν πρόσφατα πάνω στην Πλατεία Συντάγματος και γύρω από αυτήν. Δεδομένου ότι στο παρόν μπλογκ η σάτιρα είναι η πιο σεβαστή (και συχνότατα αναδεικνυόμενη) ανθρώπινη έκφραση, μια και το γέλιο είναι αυτό που διαφοροποιεί το πλάσμα άνθρωπος από τα υπόλοιπα πλάσματα, παίρνω το θάρρος να προτείνω ένα καλό τρόπο ώστε να βιδωθούν στη μνήμη όσα έγιναν, με τρόπο που όλοι να τα θυμούνται στο μέλλον. Να πάρουν καινούργια ονόματα η πλατεία και οι γύρω δρόμοι! Οχι ονομασίες όπως π.χ. Γ' Σεπτεμβρίου, που χρειάζεται να ανοίξει κανείς λεξικά και βιβλία ιστορίας για να μάθει το λόγο που ονομάστηκε έτσι. Ποιος θυμάται επίσης, τι έγινε την 28η Οκτωβρίου; Σίγουρα όχι οι βουλευτές μας. Πάμε λοιπόν, σε μια προσπάθεια αναζήτησης των πιο ταιριαστών ονομασιών, διατηρώντας όσο γίνεται τον αριθμό συλλαβών και χωρίς μεγάλη απόσταση από την ηχητική εκφορά:

Η πλατεία ήταν γαμάτη

Η φωτο από εδώ, όπου υπάρχουν και πολλές πολλές ακόμα.

Αν δεν ήταν ζοφερή πραγματικότητα, θα μπορούσε να είναι κωμωδία

http://youtu.be/6-QAhMJtUI0

Οπου η αστυνομία εξασκεί τους πολίτες μεταβάλλοντάς τους σε πολεμιστές πόλεων

Περί αξιοπρέπειας και θάρρους

http://youtu.be/wj1jX0mFtLc

Η πλατεία προστατεύτηκε αποτελεσματικά..

http://youtu.be/S20_JuaX8gg
via http://www.e-cannibals.gr/blog/?p=4495

Κάποτε, σε μερικές δεκαετίες, μια γιαγιά θα τελειώνει το παραμυθάκι: «..κι έτσι, καλό μου εγγονάκι, γίναμε Ευρώπη... Φάε τώρα το πληγούρι σου και μπες στο βαρέλι να κοιμηθείς.. έφραξα τις τρύπες κι είναι ζεστά..»

Προστασία του Πολίτη: Nα μη μείνει έλληνας αδύναμος

«Αμα βλέπετε άνθρωπο αδύνατο να τον χτυπάτε, για να μην μεινει ελληνας αδύναμος». Με αυτή τη φράση τελειώνει το κείμενό της η alepouda, το οποίο συνιστώ να διαβάσετε και να δείτε όλες τις εικόνες, όπου τουλάχιστον τρεις Προστάτες του Πολίτη (τόσο οξύμωρη ονομασία που βγάζει μάτι περί τίνος πρόκειται) προπηλακίζουν μια νεαρή γυναίκα με κλωτσιές και σπρωξιές. Μνημείο κρατικής βίας λέμε. Κάπου φαίνεται και ένα στυλιάρι, αλλά δεν ξέρω αν και ποιο ρόλο έπαιξε κι αυτό στην εκδήλωση βίας. Δεν το χωράει το μυαλό μου! Σίγουρα με κάτι θα πρέπει να ποτίζουν αυτούς τους ανθρώπους για να μεταβάλλονται σε τέρατα. Πώς αλλοιώς εξηγείται να δείχνουν τόση απανθρωπιά και αναλγησία;

..εκτός αν έχουν σπείρει πολύ φόβο στα μυαλά τους στις περιζήτητες "ειδικες" σχολες..