Το ΤΡΑΜ το τελευταίο

1920s-1950s: Στην μακρά και θλιβερή ιστορία των σκανδάλων των αμερικανικών επιχειρήσεων εναντίον του αμερικανικού λαού και ίσως το πιο καταστροφικό, είναι το σκάνδαλο των ηλεκτροκίνητων οχημάτων, για το οποίο συνεργάστηκαν, η προμηθεύτρια όπλων στους ναζί, General Motors Corp. (GM), με την προμηθεύτρια καυσίμων στους ναζί, Standard Oil/Rockefeller, την Firestone, την Phillips Petroleum και την Mack Truck.

 

Στόχος της συνωμοσίας ήταν η καταστροφή των δικτύων ηλεκτροκινουμένων οχημάτων, κάτι που ωφέλησε τις εταιρείες κατασκευής οχημάτων εσωτερικής καύσης και τις πετρελαϊκές και δη τους Rockefeller και την GM. 

 

Εν ολίγοις, οι εταιρείες που εμπορεύονταν αυτοκίνητα, πετρέλαια, ελαστικά και λοιπά αναλώσιμα έκριναν ότι ένα αναπτυγμένο δίκτυο τραμ, όπως αυτό του Σικάγο, δεν τους άφηνε μεγάλα περιθώρια για πολλά κέρδη. 

 

Έτσι και με τη "βοήθεια του κράτους" έφτιαξαν μια εταιρεία την National City Lines (NCL), στην οποία συμμετείχαν οι GM, Standard Oil και Firestone, που αγόρασε το δίκτυο τραμ. 

 

Περί το 1941, η NCL είχε αγοράσειτα δικαιώματα και τον εξοπλισμό των τραμ σε 83 πόλεις.

 

Αίφνης η NCL άρχισε με γοργούς ρυθμούς να υποβαθμίζει το δίκτυο (καθυστερήσεις, βλάβες, απεργίες) συνεπικουρώντας την υποβάθμιση με την κατάλληλη προπαγάνδα (θόρυβος, τροχαία, απουσία ευελιξίας κτλ) και έτσι το "χρεοκόπησε", οπότε η NCL, αρχίζει να ξηλώνει τα ηλεκτρικά συστήματα και τις σιδηροτροχιές και στην θέση τους, αφού ασφαλτόστρωσε, βάζει λεωφορεία. 

 

Ο αριθμός των τραμ που λειτουργούσαν,έπεσε από 73.000 σε 18.000. 

 

Όμως, η μεταφορική ικανότητα των λεωφορείων ήταν υποπολλαπλάσια του τραμ, έτσι ο κόσμος στράφηκε στο ιδιωτικό αυτοκίνητο, αφού δεν χωρούσε στα λεωφορεία και έτσι επωφελήθηκαν οι προαναφερθείσες εταιρείες σε αυτοκίνητα, πετρέλαια, λάστιχα κτλ.

 

Οι μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες της συνωμοσίας, είναι ανυπολόγιστες. 

 

Η υποχρεωτική αντικατάσταση του φιλικού στο περιβάλλον τράμ με πετρελαιοκίνητα οχήματα, σήμαινε κατασπατάληση του πετρελαίου, που τα αποθέματά του εξαντλούνται, ενώ για τους ισχυρούς της γης, εμφανίζεται πλέον σαν ζωτικό ζήτημα η απόκτησή του, ακόμη και με πόλεμο, ανατροπές κυβερνήσεων, ή κλοπή από άλλα κράτη.

 

Η συνωμοσία επίσης συνετέλεσε στην μόλυνση του περιβάλλοντος, ενώ η εξώθηση του κόσμου στο ιδιωτικό αυτοκίνητο οδήγησε σε εκατομμύρια θανάτους και τραυματισμούς και μια καταστροφική αλλαγή στην ανάπτυξη των πόλεων, με την εξαφάνιση των συνοικιών και των μικρών επιχειρήσεων.

 

Καθώς μειώνονται τα αποθέματα πετρελαίου και η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου γίνεται αντιοικονομική, κάποτε θα κληθούν οι φορολογούμενοι να πληρώσουν για την επαναφορά των τραμ και δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ποιος θα επωφεληθεί.

 

Και καθώς η αγορά των ΗΠΑ, ανέχεται να πατάς επί πτωμάτων, αλλά όχι να μονοπωλείς κλείνοντας τους ανταγωνιστές σου, η GM κρίθηκε ένοχη για απόπειρα δημιουργίας μονοπωλίου και της επεβλήθη το εξοντωτικό τότε πρόστιμο των $ 5.000 καθώς και το επίσης εξοντωτικό πρόστιμο $1 για κάθε μέλος του ΔΣ.

 

Το 1921, ο χημικός Thomas Midgley, υπάλληλος της General Motors, ιδιοκτησίας της Dupont, ανακαλύπτει μία από τις πλέον επικίνδυνες και τοξικές ουσίες, την tetraethyl lead (TEL). 

 

Η TEL, είναι ένας αντικραδασμικός παράγοντας, που επιτρέπει στις μηχανές γκαζολίνης να λειτουργούν με μεγαλύτερη συμπίεση και πιο αποτελεσματικά, κάτι που μείωνε τον θόρυβο και τις φθορές στους κινητήρες. 

 

Η General Motors, εμφανίζει την TEL, σαν σωτηρία των ΗΠΑ, από την επερχόμενη μείωση των αποθεμάτων πετρελαίου. 

 

Η καταστροφικότητα της TEL για όλο τον κόσμο, παρακάμπτεται χάριν του κέρδους.

 

Το 1925 οι Dupont, μέσω της General Motors και οι Rockefeller, μέσω της Standard Oil (Exxon), σχηματίζουν την ανίερη συμμαχία της Ethyl Corporation, για την παραγωγή και διάθεση του δηλητηριώδους προϊόντος, στο ανυποψίαστο κοινό. 

 

Το 1925, σε έρευνα για την δημόσια υγεία, αξιωματούχος της Standard Oil (Exxon), αναφέρει την TEL σαν θείο δώρο. 

 

Ωστόσο με τον καιρό, πάνω από 200 εργάτες της Ethyl Corporation, συμπεριλαμβανομένου του Midgley, δηλητηριάζονται από τον μόλυβδο και πεθαίνουν.

 

Από την αρχή, υπάρχουν προειδοποιήσειςγια τον κίνδυνο εισαγωγής μολύβδου στην γκαζολίνη, αλλά η μηχανή προπαγάνδας και οι εξαγορασμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, διότι ανέκαθεν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εξαγοράζονταν, για να λειτουργήσουν ενάντια στα συμφέροντα του λαού, διασφαλίζουν τα κέρδη των Dupont και Rockefeller, αδιαφορώντας για την μόλυνση, σε αέρα, νερό, έδαφος, μέχρι την τελική απαγόρευση το 1995 και αφού οι έρευνες απέδειξαν ότι το 2008, ένας στα έξι παιδιά, είχε αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο σώμα του, ενώ τρία εκατομμύρια παιδιά, είχαν μόλυβδο στο σώμα τους, αρκετό για να εμποδίσει την νευρολογική τους ανάπτυξη.

 

Ανικανοποίητοι με τα κέρδη τους από την δηλητηρίαση των ΗΠΑ, οι Dupont και Rockefeller, θα δώσουν τα μυστικά της TEL, στην ναζιστική Γερμανία, πριν και κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, για να μπορέσουν να κινηθούν τα πολεμικά αεροσκάφη των ναζί, Stukas, Messerschmits και Focke Wulffs.

 

Το 1930 ο Midgley, θα ανακαλύψει το ψυκτικό Freon για την General Motors των Dupont και θα γίνει από τους επιστήμονες που συνετέλεσαν τα μέγιστα στην καταστροφή του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. 

 

Το 1940 ο Midgley, θα παραλύσει και η παράλυση θα αποδοθεί σε πολυομυελίτιδα και όχι στην δηλητηρίαση από μόλυβδο. 

 

Το 1944 ο Midgley, τυχαία απαγχονίζεται στο αναπηρικό κρεββάτι από μία εφεύρεσή του με σκοινιά και τροχαλίες που τον βοηθούσε να κάθεται στο κρεβάτι, πριν προλάβει να εφεύρει κάτι άλλο.

 

Ο Thomas Midgley, δημιουργός του tetraethyl και του Freon, για τα αυτοκίνητα της General Motors των Dupont, χαρακτηρίζεται σαν ο πλέον καταστροφικός για το περιβάλλον επιστήμονας του πλανήτη.

 

Με τα χρόνια, εκατομμύρια τόνοι Freon θα εισέλθουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και θα καταστρέψουν το στρώμα του όζοντος, ένα φίλτρο για τις ηλιακές ακτίνες, ουσιώδες για την ζωή. 

 

Η τρύπα στο στρώμα του όζοντος στον βόρειο πόλο, αυξάνει κάθε χρόνο και επιτρέπει στις υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου να φτάνουν στην επιφάνεια της γής, με αποτέλεσμα από το 1973 μέχρι το 2000, να τετραπλασιαστούν οι θάνατοι από καρκίνο του δέρματος, με συνέπειες στην παραγωγή τροφής, σε ξηρά και θάλασσα. 

__________________________

ΣΗΜ. άρθρο του Θανάση Πολυζόπουλου (μεταφορά από Facebook)

Μάνος Χατζιδάκις: νεοναζισμός και εθνικισμός

 

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

 

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

 

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

 

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

 

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης)

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

 

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

 

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

 

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

 

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

 

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

 

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

 

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

__________________________________

ΣΗΜ.1. Κείμενο του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτοκ. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

ΣΗΜ.2. Το βρήκα πριν 2 χρόνια σε ανάρτηση του Λ. Αθανασίου στο facebook.

οι παγίδες του μίσους

Διατρέχοντας το διαδίκτυο αυτές τις μέρες, πέτυχα μερικά άρθρα και σημειώματα περί του Αλ. Λυκουρέζου, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονταν στην ηλικία του (86 χρονών) και γενικεύοντας σχετικά με την ανεπάρκεια των γερόντων και πως είναι καιρός να φύγουν από τη μέση κάνοντας τόπο στους νέους, ώστε να καταπολεμηθεί -δήθεν και τάχα- η ανεργία και άλλες παπαριές που ξεστομίζονται (γράφονται, στην προκειμένη περίπτωση) εντελώς άσκεφτα.

Πρώτα, κάτι για την ταμπακιέρα: ο Αλ. Λυκουρέζος συνελήφθη, δεν δικάστηκε ούτε καταδικάστηκε. Αρα, εύλογο είναι να ρωτήσω, γιατί τόση βιασύνη και από πού προκύπτει η βεβαιότητα για την ενοχή του;

Κατόπιν, ο Αλ. Λυκουρέζος διατηρεί ένα μεγάλο δικηγορικό γραφείο (εταιρεία, μάλλον, δεν ξέρω ακριβώς πώς ορίζεται) όπου εργάζονται (και) ένα σωρό νέοι άνθρωποι. Αρα, προσφέρει θέσεις εργασίας σε ανθρώπους που δεν θα μπορούσαν ούτε έξω από τα δικαστήρια να περάσουν μοναχοί τους, χωρίς την αίγλη και τη στήριξη του μεγαλογραφείου, λέμε τώρα αλλά μπορεί να είναι και αλήθεια.

Μετά, έρχεται η γενίκευση "κάτω οι γέροι!" και θυμάμαι τις εκλογές όπου το σύνθημα ήταν "ψηφίστε νέους!" και ψήφισα νέους και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να ψηφίσουν νόμους οι οποίοι αναβάθμιζαν την βουλευτική ιδιότητα, αύξηση μισθών δηλαδή και μείωση θητείας για συνταξιοδότηση. Καλοί κύριοι, σε βάρος της δικής μου τσέπης φυσικά. Αρα, το ζητούμενο είναι ο ορισμός της αξίας ενός ανθρώπου με βάση την ηλικία του; Αν είναι αυτό, να εξολοθρεύονται οι άνθρωποι μόλις φτάνουν την ηλικία που θα οριστεί από κάποιον απάνθρωπο νόμο. Ημαρτον, Θεέ μου τι γράφω!

Υστερα, το θέμα πάει ακόμα παραπέρα και σκέφτομαι (με όλο μου το δίκιο νομίζω) μπας και είναι βαλτοί όλοι αυτοί που, με εφαλτήριο την "υπόθεση Λυκουρέζου", πηδάνε στην απαξίωση των ηλικιωμένων ανθρώπων. Σκέφτομαι μήπως είναι μια εσκεμμένη διαδικασία με σκοπό να οδηγήσει στην παγίδα ενός μίσους που θα χωρίσει τους ανθρώπους σε καινούργιες τάξεις: των νέων και των γερόντων.

Τελικά, δεν είναι αρκετές οι κατηγορίες/παγίδες αντιπαραθέσεων μεταξύ των ανθρώπων που ταξινομούνται σήμερα κατά φύλο, φυλή, χρήμα (=οικονομική επιφάνεια), νόηση, επάγγελμα, κλπ; χρειάζεται και ταξινόμηση κατά ηλικία; Αυτά και ίσως επανέλθω.

Μήνυμα από τη Σουηδία

Φίλες και φίλοι με δικαίωμα ψήφου στις επερχόμενες εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου στη Σουηδία,

Όπως πιθανότατα διαπιστώσατε κι εσείς, οι φετινές εκλογές διεξάγονται σε ένα ιδιαίτερα τοξικό κλίμα φόβου και ανασφάλειας, όπου οι πρόσφυγες και μετανάστες έχουν καταστεί ο αποδιοπομπαίος τράγος για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Η ρητορική μίσους, με κύριο εκπρόσωπο το κόμμα των «Σουηδών Δημοκρατών» αλλά και άλλους εντός και εκτός κοινοβουλίου, κερδίζει έδαφος. Πολύς κόσμος, δυστυχώς, θεωρεί πως για τις ελλείψεις στο σύστημα υγείας, τις καταχρήσεις του συστήματος πρόνοιας, τα περιστατικά εγκληματικότητας κλπ. φταίνε αποκλειστικά οι μετανάστες.

Η αποθράσυνση της ακροδεξιάς έχει οδηγήσει σε φαινόμενα όπου «πολιτοφυλακές» αποτελούμενες από ναζιστές περιπολούν και κακοποιούν αθώους πολίτες ακόμη και μέσα στο κέντρο της Στοκχόλμης. Στην κεντρική πολιτική σκηνή, η νομιμοποίηση της ρητορικής μίσους συνεπάγεται πως ένας ναζιστής θεωρείται πλέον «εκπρόσωπος νόμιμου πολιτικού κόμματος» αν απλά φορέσει μια γραβάτα.

Αντικειμενικά η Σουηδία ήταν και είναι μια ασφαλής χώρα για τους μετανάστες, με χαμηλά ποσοστά ρατσιστικής βίας. Οι διακρίσεις υφίστανται, αλλά υπάρχει και ένα κράτος δικαίου που τις προλαμβάνει ή διορθώνει, τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις. Το μέλλον όμως διαγράφεται δύσκολο αν οι θιασώτες της βίας και των πολιτοφυλακών, πρώην και νυν ναζιστές, αποκτήσουν πολιτική επιρροή. Πλέον δεν θα έχουμε να κάνουμε (μόνο) με μεμονωμένα περιστατικά βίας στο δρόμο, αλλά με συστηματικό ρατσισμό ενάντια σε κάθε τι που θεωρείται «ξένο».

Το πρόγραμμα των «Σουηδών Δημοκρατών» υπόσχεται, μεταξύ άλλων, την αφαίρεση της Σουηδικής υπηκοότητας από πολλές κατηγορίες πολιτών, μεταξύ άλλων όσων έχουν διπλή υπηκοότητα. Μπορεί κανείς να «αποσουηδοποιηθεί» αν η «πολιτιστική ταυτότητα» του διαφέρει από τον ορισμό των «Σουηδών Δημοκρατών», ακόμη και αν ο εν λόγω πολίτης έχει γεννηθεί στη Σουηδία. Οι εκτρώσεις του 2ου τριμήνου θα απαγορευτούν, που σημαίνει πχ. πως αν στον υπέρηχο διαπιστωθεί πως η εγκυμοσύνη δεν είναι βιώσιμη (πχ. έμβρυο χωρίς εγκέφαλο), η γυναίκα θα υποχρεωθεί να ολοκληρώσει την κύηση και να γεννήσει στους 9 μήνες ένα νεκρό παιδί. Το κερασάκι στην τούρτα: Ο προϋπολογισμός τους υπόσχεται πλήρη διάλυση του κοινωνικού κράτους και εντούτοις έχει 30 δις έλλειμμα.

Έχοντας ζήσει το 1/3 της ζωής μου σε αυτή τη χώρα, με ανησυχεί ιδιαίτερα ο κίνδυνος πως την επομένη των εκλογών μπορούμε να έχουμε στο τιμόνι της χώρας ανθρώπους όπως τον Jimmie Åkesson, τον αρχηγό των «Σουηδών Δημοκρατών», που τραγουδούσε πανηγυρίζοντας για τη δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε. Ή τον Björn Söder, που με καμάρι φωτογραφίζονταν με τον βετεράνο των Ες-Ες Franz Schönhuber. Δεν μπορώ να φανταστώ, επίσης, ποιοι θα είναι οι αντικαταστάτες των Erik Almqvist, Kent Ekeroth και Christian Westling που πριν κάποια χρόνια οπλίζονταν με σιδερόβεργες για να κυνηγήσουν έναν επαίτη μετανάστη στο κέντρο της Στοκχόλμης.

Για τους λόγους αυτούς και πολλούς άλλους:

ΨΗΦΙΣΤΕ.
ΨΗΦΙΣΤΕ.
ΨΗΦΙΣΤΕ.

Δεν θα σας πω τι, αλλά προτιμήστε τα κόμματα και τους πολιτικούς που ρητά έχουν δεσμευθεί πως:
1. Δεν θα συγκυβερνήσουν με τους «Σουηδούς Δημοκράτες»
2. Δεν θα στηρίξουν κυβέρνηση όπου συμμετέχουν οι «Σουηδοί Δημοκράτες».
______________
ΣΗΜ. Μήνυμα από έλληνα επιστήμονα, μετανάστη στη Σουηδία, που αναμεταδίδω με την άδειά του.

Η Φινλανδία πρωτοστατεί απροκάλυπτα

Μετά τη νίκη του κόμματος των "Αληθινών Φινλανδών" που έλαβαν ποσοστό 19% στις πρόσφατες εκλογές (έναντι του 4% στις εκλογές του 2007) και αναμένεται εντός των ημερών να έχει λόγο και στη φινλανδική κυβέρνηση, ξεπρόβαλλε θρασύτατα και νέο ακροδεξιό κόμμα, το «Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα των εργατών της Φινλανδίας» με σήμα τη μπλε σβάστικα, όπως γράφει το μπλογκ Ovi Greek stories, από όπου μεταφέρω τμήμα του άρθρου, καθώς και των σχολίων:

Ο αρχηγός του κόμματος που θέλει και να προσφωνείται Führer, ένας χρόνια άνεργος σαραντάχρονος ανακοίνωσε ότι η Φιλανδία πρέπει να κατοικείται μόνο από όσους μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν Φιλανδικό αίμα και φυσικά εξαιρούνται όλοι αυτοί που έχουν ακόμα και ρίζες με... διαφορετικό χρώμα. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται και οι Φιλανδοί τσιγγάνοι μιας και... δεν είναι Φιλανδοί!!!

Σημαντικό, το φιλανδικό κόμμα ζητεί να αναγνωριστεί με τη γερμανική ονομασία - όχι με τη φιλανδική - που ως γνωστό σχηματίζει τα αρχικά ΝΑΖΙ. Ο Φιλανδός Führer έκανε ανακοίνωση ότι η Φιλανδία είναι μια χώρα λευκή, ανάλογο θα έπρεπε να είναι και το χρώμα των κατοίκων της!!!

Adolf Hitler's Rise to Power

Ενδιαφέρουσα ιστορική ανάλυση/καταγραφή -->>
http://www2.dsu.nodak.edu/users/dmeier/Holocaust/hitler.html