τσιπ και μικροτσίπ (μερικες φορές τα τσιπάκια διαφωνούν μεταξύ τους)

--τσιπ (απλό): «Το εξαρτημένο, ανυπόληπτο και υπό κατάρρευση πολιτικό κατεστημένο και ο μοιραίος πρωθυπουργός που επέλεξαν παρέδωσαν χθες τη χώρα όμηρο και υπόδουλη στους δανειστές της για πολλές δεκαετίες. Επανέφεραν το διεθνή οικονομικό έλεγχο για να διαχειριστεί τη χρεοκοπία που προσυπέγραψαν (...). Αυτό το έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού, αυτό το έγκλημα σε βάρος του τόπου, δεν πρέπει να αφήσουμε να ολοκληρωθεί. Το πακέτο της χρεοκοπίας δεν θα περάσει».
--μικροτσίπ (ενισχυμενο):  «Θα ήθελα να καλωσορίσω τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, κύριο Στόλτενμπεργκ, με τον οποίο είχαμε σήμερα την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για τις διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις και την μελλοντική πορεία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, εν όψει της Συνόδου Κορυφής που θα διεξαχθεί τον προσεχή Ιούλιο στη Βαρσοβία.

Συζητήσαμε, ειδικότερα, για την προσφυγική/μεταναστευτική κρίση αλλά και για τις προκλήσεις που την συνοδεύουν.

Τονίσαμε τον κεντρικό ρόλο που έχει η Ελλάδα, τόσο σε επίπεδο υποδοχής, όσο και ασφάλειας, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού του διεθνούς και ευρωπαϊκού ζητήματος.

Συμφωνήσαμε ότι η κρίση αυτή – με τις προεκτάσεις που ενδέχεται να έχει σε βάθος χρόνου για όλη τη Μεσόγειο και την Ευρώπη – απαιτεί την συστράτευση όλων των διαθέσιμων μέσων και δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του ΝΑΤΟ.

Συμφωνήσαμε, παράλληλα, στη σημασία της δραστηριοποίησης της  Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στον εντοπισμό των δικτύων διακινητών στα παράλια της Τουρκίας και στην υποβοήθηση των τουρκικών αρχών για την εξάρθρωσή τους, πάντοτε μέσα στο πλαίσιο του  απόλυτου σεβασμού προς το διεθνές δίκαιο.

Καλωσορίσαμε, παράλληλα, τη σημαντική μείωση των ροών στην επικίνδυνη δίοδο του Αιγαίου.

Όπως τόνισα, η Ελλάδα έχει καταβάλει και θα συνεχίσει να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε η νατοϊκή δράση να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά να συμβάλλει και στην ανάπτυξη ενός κλίματος συνεργασίας με την γείτονα χώρα, προς αυτήν την κατεύθυνση.

Αυτός είναι ο μόνος στόχος της νατοϊκής παρουσίας και δράσης στο Αιγαίο.

Δυστυχώς, όμως, ενώ αυτό έχει καταστεί καταρχήν εφικτό στο πλαίσιο των συμφωνιών ΕΕ-Τουρκίας – και σήμερα βλέπουμε τα πρώτα απτά αποτελέσματα μιας θετικής συνεργασίας – θεωρώ ότι  έχουμε ακόμα σημαντικό δρόμο να διανύσουμε σε σχέση με την δράση του ΝΑΤΟ και την αποτελεσματικότητα της δράσης αυτής στο Αιγαίο.

Κυρίως δε, ως προς την πρόσβαση και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων της νατοϊκής δύναμης στο σύνολο του επιχειρησιακού χώρου.

Είναι σαφές ότι τα εμπόδια στα οποία αναφέρομαι, προκύπτουν από τις μονομερείς αξιώσεις και θέσεις της Τουρκίας. Αξιώσεις και θέσεις που, δυστυχώς, εκφράζονται και με αύξηση της παραβατικής πτητικής δραστηριότητας της γειτονικής χώρας στον εναέριο χώρο μας.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποδεχθεί ή να ανεχθεί οποιεσδήποτε ενέργειες που παρεμβαίνουν, ή που αμφισβητούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, που προσδιορίζονται σαφώς από τις Διεθνείς Συνθήκες και από το Διεθνές Δίκαιο.

Όπως, επίσης, είναι σαφές ότι δεν θα σταματήσουμε, παράλληλα, και τις κοινές μας προσπάθειες να καταστήσουμε αυτήν την συμφωνία ακόμα πιο αποτελεσματική στην  βάση, βεβαίως, του αμοιβαίου σεβασμού.

Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχής συμβολή του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, στην βάση ενός κλίματος σεβασμού της αρχής καλής γειτονίας μεταξύ των μελών του, είναι απαραίτητη προκειμένου και το ίδιο το ΝΑΤΟ να αναδείξει την αξιοπιστία του και την αποτελεσματικότητά του.

Αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα που κρίνεται όχι μόνο στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και στο Αιγαίο.

Συζητήσαμε, επίσης, με τον Γενικό Γραμματέα, για την Σύνοδο της Βαρσοβίας, τις αποφάσεις που θα ληφθούν εκεί, για την προώθηση της Μακροπρόθεσμης Προσαρμογής της Συμμαχίας.

Πιστεύω ότι πρέπει όλοι να γινόμαστε σοφότεροι , να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι κρίσεις στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη, με την εξάπλωση της τρομοκρατικής δράσης, καθώς και η κατάσταση στο Αφγανιστάν, είναι λογικό να μας προβληματίζουν.

Εκτιμούμε δε, ως απαραίτητη, τη συνεκτική, συνεργατική προσέγγιση με βασικούς περιφερειακούς δρώντες και την αξιοποίηση των υφισταμένων μηχανισμών εταιρικής συνεργασίας που έχει αναπτύξει το ΝΑΤΟ στην περιοχή, ιδίως δε του “Μεσογειακού Διαλόγου”.

Συζητήσαμε επίσης για τα μέτρα διασφάλισης της αμυντικής ικανότητας των μελών του ΝΑΤΟ.

Τόνισα στον Γενικό Γραμματέα ότι κάθε κράτος-μέλος έχει δικαίωμα να εγείρει τις ανησυχίες του στον τομέα της ασφάλειας και το ΝΑΤΟ έχει την υποχρέωση να ανταποκριθεί σε αυτές, προασπίζοντας- την ίδια στιγμή- την ειρήνη και την σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Στο πλαίσιο αυτό και στο πνεύμα αυτό, υποστηρίζουμε την παροχή διασφαλίσεων σύμφωνα με τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών , τις πρόνοιες της Συνθήκης της Ουάσιγκτον και σε συμβατότητα με την Ιδρυτική Πράξη ΝΑΤΟ-Ρωσίας.

Ενόψει της Συνόδου ΝΑΤΟ-Ουκρανίας που θα πραγματοποιηθεί στη Βαρσοβία, συζητήσαμε για την κατάσταση στην Ουκρανία, καθώς και τη σημασία που έχει η διασφάλιση της ειρήνης και της σταθερότητας στη χώρα, στην βάση της Συμφωνίας του Μινσκ.

Επεσήμανα, παράλληλα, ότι θεωρούμε αναγκαία την διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με τη Ρωσία, προκειμένου να διευκολυνθεί η καλύτερη κατανόηση των εκατέρωθεν απόψεων, με στόχο, πάντοτε, την αποκλιμάκωση της κρίσης.

Η ευρωπαϊκή ασφάλεια άλλωστε, δεν μπορεί να εμπεδωθεί δίχως τη συνεργασία με τη Ρωσία, ιδιαίτερα δε για την αντιμετώπιση των διεθνών και περιφερειακών προκλήσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, τόνισα την ικανοποίησή μας για την σύγκληση του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας, εξέλιξη που μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην Ευρώπη.

Ως προς τις σχέσεις του ΝΑΤΟ με την Ευρωπαϊκή Ένωση επεσήμανα ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει εποικοδομητικά κάθε πρόταση που θα διευκολύνει την προώθηση της πρακτικής συνεργασίας ανάμεσα στους δυο Οργανισμούς, πάντοτε με απόλυτο σεβασμό στην εκατέρωθεν αυτονομία λήψης αποφάσεων των δύο οργανισμών και με κατηγορηματική απόρριψη οποιουδήποτε αποκλεισμού έναντι των κρατών-μελών της ΕΕ.

Υπογράμμισα τέλος, στο πλαίσιο αυτό, την ιδιαίτερη σημασία της συνεργασίας της FRONTEX με τις νατοϊκές δυνάμεις, στο Αιγαίο. Στο Αιγαίο, όπου, κύριε Γενικέ Γραμματέα, κρίνεται αυτές τις μέρες η δυνατότητα να έχουμε μια αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας κρίσης διεθνών διαστάσεων, της προσφυγικής κρίσης, αλλά ταυτόχρονα κρίνεται και η δυνατότητα να αναπτύξουμε τη συνεργασία και το διάλογο σε μια περίοδο που οι κρίσεις στην Ευρώπη είναι αρκετές. Δεν χρειαζόμαστε κι άλλες κρίσεις.

Χρειάζεται να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις κρίσεις. Και πιστεύω ότι η Ελλάδα, παρότι επωμίστηκε ένα μεγάλο βάρος, -έχει ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει και την οικονομική κρίση και την προσφυγική κρίση- γίνεται μέρα με τη μέρα από μέρος του προβλήματος, μέρος της λύσης. Και είμαι ιδιαίτερα ευτυχής να πω, ότι μέχρι σήμερα έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίσουμε με αποτελεσματικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας στην Ευρώπη, την προσφυγική κρίση, βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από την οριστική έξοδο από την οικονομική κρίση και, άρα, μπορούμε να παίξουμε έναν ιδιαίτερα εποικοδομητικό ρόλο και στην αντιμετώπιση σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο της κρίσης ασφαλείας, που, ευτυχώς, δεν αφορά τη χώρα μας, -ή, μάλλον, δεν έχει επίκεντρο την χώρα μας, την αφορά με την ευρύτερη έννοια.» απο εδω: Κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), κ. Γιενς Στόλτενμπεργκ [Κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), κ. Γιενς Στόλτενμπεργκ]
______________________
ΣΗΜ.1. τις δηλωσεις του κ. Γ.Γραμματεα δεν τις γραφω, διαβαστε το συνδεσμο.
ΣΗΜ.2. πουληθήκαμε στο Νατο, στην υγειά μας κι άσπρο πάτο!
ΣΗΜ.3. πριν καμμιά 30ριά χρονάκια, ο φόβος ήταν μη τυχον τελειώσει η Εγνατία οδός και βάλουν πόδι  από το βοριά οι "ουδετερες" δυναμεις με πρόσχημα το σκοπιανό.. αλλά το φέραν γύρω γύρω και μας μπήκαν από το νοτιά!

Ειδήσεις απο ένα παράλληλο Σύμπαν

1. Η Παλλενήλια Ενωση Εχωκλειστών και η Ομοσχονδρία Εργολάκκων προέβησαν σε ικανή αναφίμωση, όπου ρηχώς αναφαίρεταιι ότι θα λάβουν θέρος στην δημοκρασία για την πώληση συχνομίτων, προς όφελος των ελλήνων ακροβατών και τι-λε-ρε-θατών.

2. Η κοινωνία είναι αφοπλισμένη από τα κέντρα λήξης αποφράξεων.

3. Ο κ. Βενιχέλος γλίστρησε προς την πλευρά της Νέας Δημοκρασίας, με την υποστρίβειξη του κ. Λογέδρου,

4. Οι εβροχέοι εστέροι παρέχεσαν δείχνω, όπου παρεβραίθησαν κρασικοί παράδοντες. Οι συντηδαιμόνες δοκρίμασαν ποδαράκια λαού και δήλωσαν ότι κάθε μέθοδος είναι εφρικτή για την παρεμπόσειση των διαμιλώσεων και των απορειών.
_____________________
ΣΗΜ. η ιδέα ήρθε κατακούτελα αφού άκουσα παρουσιαστή (ή μήπως δημ/φο;) να λέει με άνεση τη λέξη "Παλλενήλια" χωρίς να στραμπουλίζεται η γλώσσα του!!!

το PSI

το πιεσάι ειναι πτηνό που τριγυρνά στα όρη,
είναι μια κότα στρουμπουλή που μοιάζει με βαπόρι
τρώει ταμεία με λεφτά και στραβοκαταπίνει
κι όσο και να την πνίγουνε, ποτέ της δεν τα φτύνει

ο Ατμομηχανής Θεός

..και κει που η Ευρώπη των Λαθών και των Πολυτριγμών (η πρώην Ενωση Κεφτέδων και Αλεύρων) εξελίχτηκε σε Λυκομισιόν, εμφανίστηκε ως Ατμομηχανής Θεός η Κάθοδος των Μιζερίων..

οι τσάμπα μάγκες οι τετρακάβαλοι και ο τσέτελμαν

ή είσαι τσέτελμαν ή δεν είσαι γιατί άμα είσαι δεν λές και ξελές με ταχύτητα φωτός κύριος και αυτά είπαμαν αλλά δεν τα εννοούσαμαν και τώρα σφίξαν τα γάλατα και τέτοια γιατί αυτά δεν είναι σοβαρέ κουβέντε είναι κουβέντε του καφενείου του παλιού γιατί σήμερα έχουμε καφετέριε και άλλα ελαφρά μαγαζάκια και βρίσκουν οι απόξω οι σκληροί με τις μπιραρίε και -παπ!- μας πατάνε γιατί αυτό είναι πολιτική σήμερα να βρίσκεις του αλλουνού τον κάλο και να τονε πατάς να τονε λιώνεις κι άμα φοράει γραβάτα να τηνε σφίγγεις ώσπου να λέει ήμαρτον κι άμα είσαι ένας έστω και ξεγραβάτωτος με μια διμοιρία απέναντι τι να κανεις; το πίνεις κι ας είναι και ξινό αλλά τι φταίμε μεις εδώ κατω που πιστέψαμε και ελπίσαμε οτι κατι θ'αλλάξει αλλά πέσαμε στα ίδια και χειρότερα και λένε πως εκβιάζεται ο κυβερνήτης και λέμε με τί εκβιάζεται; 
τονε πιάσανε στα πράσσα να κλέβει ή να κάνει άλλες μαλαγανιές; 
μέσα και τούτος και στα γρήγορα και ας βάλουμε κλήρο ποιος θα κάνει κουμάντο το πλεούμενο να ισιώσει που μια μπατέρνει δεξιά και μια αριστερά και Χριστό δε βλέπουμε να πάψει πια να μπατάρει μπας και φτάσουμε πουθενα που δεν το βλέπω αλλά και να τό'βλεπα πάλι θα με καπελώναν οι τσάμπα μάγκες οι τετρακάβαλοι

Ρίχνω την Ιδέα για εγκλωβισμό του τρίτου Μνημονίου!

σκεφτομαι... σκεφτομαι πιεστικά... και κατεβασα μια φοβερή Ιδέα!
Να εγκλωβίσουμε το τριτο Μνημονιο!!!
Αντι να εγκλωβιστούμε σε αυτό και να μενουμε εγκλωβισμενοι όπως στα προηγούμενα, να πρωτοτυπήσουμε: να το εγκλωβισουμε εμεις.
Οπως θα μπαινει στη χώρα, εμεις να ειμαστε πισω απο την πόρτα και να το περιμενουμε με μια απόχη -αυτη που πιανουν τις γαριδες, αλλα πιο γερη- να το κλεισουμε μεσα στα διχτυα και να το κανουμε ό,τι θεμε.. ψητο, τηγανητο, φαρσί.. Καλο, ε;

Συνταγή για ένα σκληρό ευρώ

Υλικά (ακριβέστατα):
1 σκληρή λιτότητα (ρίχτε μπόλικη, να μη τελειώνει)
1 σκληρή διαπραγμάτευση (όση σηκώσει)
1 σκληρή συμφωνία (φρέσκια)
18 σκληρούς δανειστές (σιτεμένους και ξινούς)

Εκτέλεση (κυριολεκτική):
Ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί και διαπιστώνετε ότι, όσο εκτελείται η συνταγή αυτή, το αποτέλεσμα είναι αντίθετο: το ευρώ μαλακώνει!

Οι μαθητές του κ. Βαρουφάκη είναι πολύ άτακτοι!

Φλυαρούν, παπαρδελίζουν, στραβομουτσουνιάζουν, δεν προσέχουν μπας και μάθουν κάτι χρήσιμο, φτύνουν, κοροϊδεύουν, βγάζουν γλώσσα, πετάνε σαϊτες μέσα στην τάξη... κάνουν σαν άτακτα σχολιαρόπαιδα τεσπα...

Ποιοι; μα.. οι "φίλοι και εταίροι μας", που -υποτίθεται- κόπτονται να μας σώσουν! Αγνωστό από τί... από κάναν ιό μάλλον ή από κάποια επιδημία δημοκρατικής προέλευσης. Το λαϊκό ευρωπαϊκό κόμμα έχει λυσσάξει, οι τραπεζίτες επίσης, όλοι οι σοβαροί (και γραββατωμένοι) άνθρωποι -και ευρωπαίοι βεβαίως- κάτι τι έχουν να προσάψουν εναντίον μας.

Χαμένοι μέσα στα στρατευμένα τους μυαλά, οι δευτεροκλασσάτοι τεχνοκράτες, οραματίζονται την υποταγή όλων των πολιτών της Ευρώπης, προβάροντάς τη στους έλληνες. Ετσι νομίζουν ότι θα πετύχουν την ανέλιξή τους σε αιώνιους εξουσιαστές, μέσω του χρήματος των τραπεζών. αλλά... οι τραπεζίτες δεν κοιμούνται! Αντε, σε λιγάκι θα ψηφίζουμε τραπεζίτη για πρωθυπουργό -αν θα επιτρέψουν τις εκλογές φυσικά!

_______________
ΣΗΜ. Αν οι "φίλοι και εταίροι μας" τοποθετούν τον εαυτό τους σε θέση (κακού και άτακτου) μαθητή, δεν φταίει ο κ. Βαρουφάκης που ΕΙΝΑΙ καθηγητης.

Ιατρική ορολογία

...ερε τί σκέφτηκα πάλι... την ιατρική ορολογία!!! αυτή που χρησισιμοποιούν οι δικτάτορες απανταχού της γης για να γίνονται κατανοητοί απο τους λαουτζίκους.. όπως π.χ. ασθενής στο γύψο, στη χειρουργική κλίνη, κλπ.. Σήμερα ακούγονται όλο και συχνότερα παρόμοιες αναφορές από τους εταίρους μας περί ιών, μολύνσεων, μεταστάσεων, κλπ.. Τί συμβαίνει άραγε; μπας και ενέσκηψε δικτατορία εις τας ευρώπας; ε;

Το γέλιο αντιμετωπίζει το σκοτεινό και το γελοίο

πάτα εδώ να μορφωθείς: Κυριακή, 25 Μαρτίου 2007

Ανατρέχω στο παλιότερο πόστιον που ανέβηκε την Κυριακή 25 Μαρτίου 2007 επειδή βαριέμαι να ξαναγράφω τα ίδια και τα ίδια. Αν και ο τίτλος τα λέει όλα, το παλιό κειμενο έχει τη χάρη του. Τότε -πριν οχτώ χρονάκια σκάρτα- το ποστ αναφερόταν στα ελληνικά πράγματα, σήμερα όμως επεκτείνεται σε διεθνή ύδατα. Δυστυχώς, καθώς φαίνεται, είμεθα πειραματόζωον διαρκείας και παντός καιρού. 

Καλή ανάγνωση!

Το λάθος του γελοιογράφου

σκέφτηκα να αναλύσω τη γελοιογραφία -την επίμαχη, ξέρετε.. αυτή που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες στην εφημερίδα Των Συντακτών.

Εχουμε και λέμε λοιπόν.. Τι παρουσιάζει; Ποιο είναι το θέμα δλδ.. Παρουσιάζει έναν τύπο πρασινοκιτρινιάρη.. με αγριόφατσα που θυμίζει εξωγήινο τέρας, καθισμενο σε αναπηρικό καροτσάκι, να κρατά ένα μαστίγιο με μορφή πέους και να απειλεί τους πάντες και τα πάντα ωρυόμενος σε γερμανική γλώσσα:
ΑΛΕΣ ΚΑΠΟΥΤ, ΓΚΡΕΞΙΤ, ΠΙΓΚΣ, ΝΤΟΫΤΣΛΑΝΤ ΟΥΜΠΕΡ ΑΛΕΣ, ΑΪΝ ΝΑΤΣΙΟΝ, ΑΪΝ ΦΥΡΕΡ, ΝΤΑΧΑΟΥ, ΜΠΕΛΣΕΝ.
 

Στο πλάι γράφει: ΕΙΝΑΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΩΞΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

Επάνω στο ρούχο του τέρατος, γραφει καθαρα και με κεφαλαία: ΣΟΪΜΠΛΕ. Αυτό νομιζω ειναι λαθος εκ μερους του γελοιογραφου.. πλεονασμός, πώς να το κάνουμε; δεν χρειαζόταν!

Πάμ' παρακάτ' λοιπον... στο μαστίγιο υπό μορφήν πέους, πράγμα σοκαριστικό για όσους μπήκαν στη βάσανο της μετά βδελυγμίας αποκήρυξης της γελοιογραφίας -μαζί με τον γελοιογράφο φυσικά.. Αυτό το πράγμα είναι μαστίγιο, εκτός αν υπονοηθεί πως ο ήρωας της γελοιογραφίας έχει αποκόψει το μόριό του. Το κρατά στο χέρι του και μάλιστα σε αρκετή απόσταση απο το κορμί του και το κουνά απειλητικά ενώ κραυγάζει όσα ανεφέρθησαν προηγουμένως. Μάλιστα...

Τί είναι αυτό που ενόχλησε τους τιμητές άραγε; Το τέρας-Σόιμπλε, το πέος-μαστίγιο, οι κραυγες, η πλαϊνη λωρίδα, η μανιέρα του σκιτσογράφου; Ας εξετάσουμε τί ήθελε να εκφρασει ο γελοιογράφος τώρα -κατά τη γνώμη μου βέβαια, ε.. Νομίζω λοιπόν ότι..

1. θέλησε να παρουσιασει τον γερμανο υπουργό όπως ακριβώς τον έχει καθένας έλληνας (και καθε νοτιοευρωπαίος, αλλά προσφάτως ξυπνούν και αρκετοί βόρειοι) στο νου του.. ένα τέρας *που τρώει τις ψυχές* (αυτο ειναι ατακα απο ποιημα ενος φιλου που θαυμαζω)

2. θέλησε να δείξει την εικόνα που υποβάλλει η γερμανικη κυβέρνηση -με πρωταγωνιστη το συγκεκριμενο προσωπο- στο λαό της, εναντίον των νοτιοευρωπαίων και ιδίως των ελλήνων.. Να θυμηθούμε πώς άρχισαν τα βάσανά μας; Ξεχάσαμε κιόλας το δάχτυλο της Αφροδίτης στο περιοδικό FOCUS να εικονογραφεί το κατάπτυστο άρθρο;

3. με τις απεικονισμένες κραυγες (με κεφαλαία γράμματα μισοκόκκινα σαν ματωμένα), νομίζω ότι θέλησε να θυμίσει πότε εφαρμόστηκαν παρόμοιες τακτικές και ποιοι τις εφάρμοσαν και πού τις εφάρμοσαν και ακολουθώντας ποια ιδεολογία οδηγήθηκαν να τις εφαρμόσουν..

4. το πεώδες μαστίγιο τώρα.. Τι κάνει κάποιος με ένα μαστίγιο; Δέρνει. Με ένα ανδρικό μοριο; Γ@μει. Με τα δυο μαζί; Γ@μεί και δέρνει, φυσικά, έτσι δεν είναι; [ζητω συγγνωμη για το καμουφλαζ του γραμματος άλφα, αλλά δεν ξερω τί λογοκρισια παιζει εδω μεσα, μη το κοψουν]
Το ότι ο κ. αυτός και ολοκληρη η γερμανικη κυβερνηση μαζι του κανουν σε μας τους ελληνες (αλλα και σε αλλους λαους) αυτό που εκφράζεται με τη μικρή προαναφερθείσα φράση, το γνωρίζουν οι πάντες! δεν χρειαζόταν να το σκιτσάρει ενας γελοιογράφος. Νομιζω δλδ..

5. η πλαϊνη λωρίδα, που κόντεψα να τη ξεχάσω, γελοιοποιεί τη διαρκή επίθεση εναντίον της ανερχόμενης δύναμης ενός κόμματος προς το οποίο στρέφονται οι ελπίδες όλων όσων υφίστανται τις αποφάσεις μιας ευρώπης με διαστρεβλωμένη ιδεολογία.. μιας ευρώπης εχθρικής προς τους λαούς που την αποτελούν, δλδ..

Κατακλείδα: Η γελοιογραφία αυτή είναι απολύτως επιτυχημένη, πιάνει πουλιά στον αέρα.. κατά τη γνώμη μου φυσικά. Επειδή είναι πλήρης. Η πληρότητά της έγκειται στο ότι εκφράζει πολλά σύνθετα πράγματα, συναισθήματα, ιδέες.. με λίγα λόγια λέει όλα όσα θα ήθελε πιθανότατα ο καθένας μας να ουρλιάξει προς κάθε κατεύθυνση.. να μάθει ο κόσμος όλος τί συμβαίνει στη χώρα μας και στον καθένα μας ειδικότερα.. πώς οι (υποτιθεμενες) δημοκρατικές ευρωπαϊκες κυβερνησεις (συμπεριλαμβανομενης της δικης μας) με πρόθεση καταστρέφουν τη χώρα μας, προβάροντας επάνω μας μια γενικευμένη καταστροφή.. Εχει κανείς αντίρρηση σε αυτο;
_________________
ΣΗΜ.1 συγγνωμη που μακρυγόρησα, η πρόθεσή μου ήταν να γράψω λίγα, αλλά παρασύρθηκα ως συνήθως...
ΣΗΜ.2. θα μπορούσα φυσικά να χρησιμοποιήσω αγοραίες εκφράσεις και λέξεις, αλλά θα εμπόδιζα τον/την αναγνώστη/τρια να συγκεντρωθεί στην ουσία, η προσοχή τους θα εστίαζε πιθανότατα στη λογοτεχνική μανιέρα... 

ο εκσυγχρονισμένος ύμνος της Ν.Δ.

Σε περιμένω να'ρθείς και πάλι

Με δυο καρπούζια στην κάθε μασχάλη

Να με φλομώσεις στο ψέμμα σαν πρώτα

Μα θα σου κλείσω στα μούτρα την πόρτα!

Σε περιμένω να'ρθείς και πάλι

να μου ξυρίσεις γουλί το κεφάλι

κι αφού σού τά'δωσα όλα όσα είχα

και τη στερνή μου ν' αρπάξεις την τρίχα!

Σε περιμένω να'ρθείς και πάλι

Ν' αποτελειώσεις το μαύρο μας χάλι!

Να κυβερνάς σταθερά και αιώνια

Να ξεχρεώσουμε σε χίλια χρόνια!

________________________________
ΣHM.1.  αν δεν ξέρετε το σκοπό του τραγουδιού/ύμνου για τη ΝΔ, ψάξτε στο  youtube!
ΣΗΜ.2. εφεδρικές στροφές, που τις βρήκα περισσότερο μακάβριες παρά αστείες:

Σε περιμένω να'ρθείς και πάλι
να με ταϊζεις χαλβά του μπακάλη
να με πατάς με της Μέρκελ τη μπότα
να ξανανιώσω σκλαβάκι σαν πρώτα...

Σε περιμενω να'ρθείς και πάλι
να ξεπηδάς από μαύρο τσουκάλι
με χίλια ψέμματα να με τυλίγεις
σαν ένας βρόχος σφιχτός να με πνίγεις...

Ο Λαός και η Δημοκρατία (παραμύθι) update

Μια φορά, ήταν ένας ωραίος νέος που ήταν τρελλά ερωτευμένος με μια πεντάμορφη κοπέλα. Ο νέος ονομαζόταν Λαός και η τρανή δεσποσύνη της καρδιάς του λεγόταν Δημοκρατία. Οπως συμβαίνει στα παραμύθια, οι άρχοντες βάζαν το νέο σε δύσκολες δοκιμασίες για να δείξει πως είναι άξιος να τη κατακτήσει, να τη παντρευτεί και να κάνουν μαζί μια οικογένεια με πολλά όμορφα και χαρισματικά παιδάκια. Υπάρχουν πολλοί θρύλοι και προφητείες για το τί μπορεί να κάνει ο Λαός με τη Δημοκρατία, φαντάζομαι να αληθέψουν κάποτε.

Ο Λαός λοιπόν, έκανε πολλά κατορθώματα, ένα σωρό άθλους, περισσότερους και δυσκολότερους κι από εκείνους που έκανε ο αρχαίος ήρωας Ηρακλής για χατήρι του ανάλγητου κοκκορόμυαλου ξαδέρφου του, του Ευρυσθέα. Είχε ξεμυαλιστεί εντελώς, λέμε, από τις χάρες της Δημοκρατίας, την οποία -πρέπει να το αναφέρουμε αυτό- δεν είχε δει ποτέ του ολοζώντανη μπροστά του, παρά μόνο το πορτραίτο της είχε αντικρύσει μερικές φορές. Οσο για τις χάρες της, γι αυτές έγραφαν όλοι οι σοφοί του κόσμου, ήταν πασίγνωστο ότι η Δημοκρατία ήταν πεντάμορφη και καλόψυχη και σοφή και και και... Ολοι λέγαν πως η Δημοκρατία ήταν μια ταιριαστή γυναίκα για το Λαό, η καλύτερη που μπορούσε να βρεθεί γι αυτό τον ωραίο νεαρό πάνω στη Γη.

Το πορτραίτο της Δημοκρατίας το δείχναν στο Λαό οι άρχοντες κάθε τέσσερα περίπου χρόνια, όταν τον στέλναν σε ένα μπουρδέλο να διαλέξει πουτάνα για να γαμήσει, αλλά αυτός, πιστός στην αρχόντισσα των ονείρων του, δεν καταδεχόταν να συρθεί σε ακόλαστα κρεββάτια. Φύλαγε το κορμί του, να το χαρίσει στη Δημοκρατία, την αγαπημένη του Δημοκρατία, και δεν είναι μυστικός ο τρόπος που κατεύναζε τις ορμές του.

Είχαν καταλάβει οι άρχοντες το ψώνιο του Λαού με τη Δημοκρατία και τον εκμεταλλευόντουσαν στο έπακρο, όσο δεν παίρνει δηλαδή. Τρέχα Λαέ εδώ και σύρε τσακίσου Λαέ εκεί, όλο διαταγές του δίναν κι όλο βάρη τον φορτώναν, κι αυτός ο φουκαράς εκανε ό,τι του λέγαν γιατί βαθειά μέσα του έτρεφε την ελπίδα πως η πανώρια Δημοκρατία θα γίνει μια μέρα των ημερών δική του. Κάπου κάπου, για να διατηρούν ζωντανή τη φλόγα της άδολης κι ερωτιάρας καρδούλας του, τράβαγαν τη κουρτίνα που κάλυπτε το πορτραίτο της Δημοκρατίας κι έδειχναν ένα μικρό κομματάκι από τη ζωγραφιά. Λίγο μάτι, λίγο μπούστο, λίγο αστράγαλο, κάτι τι πολύ λίγο, κάτι τι ελάχιστο τελοσπάντων.

Οπως θα έχετε καταλάβει όμως, εσείς που το μυαλό σας κόβει λιγουλάκι παραπάνω από το νιονιό του καημένου του Λαού -όχι πως ήταν κουτός, αλλά άμα είναι μια ζωή στη πρέσα κάποιος νέος ωραίος και νταβραντισμένος, καπου σκαλώνει ο νους- όπως θα έχετε καταλάβει λοιπόν, οι άρχοντες παίζαν με το νταλγκά του Λαού για τη Δημοκρατία. Και τί παιχνίδι! Αγριο και ανάλγητο. Καρφί δεν τους καιγόταν για τα βάσανα του νέου, φτάνει να έκανε τις δουλειές που του ανέθεταν για να κερδίζουν από τη δύναμή του. Γιατί, καθένας το ξέρει, ο Λαός είναι λεβέντης και πανίσχυρος.

Κάποτε κάποτε, άμα ο Λαός έδειχνε φανερά σημάδια ανησυχίας ή έδειχνε να ψυλλιάζεται την κοροϊδία που παιζόταν σε βάρος του, οι άρχοντες τού έσπαγαν κάνα πλευρό ή κάνα πόδι ή χέρι και τον χώναν στο γύψο μέχρι να γιατρευτεί και να συνέλθει. Μόλις απελπιζόταν από τη κλεισούρα και πήγαινε να σηκωθεί μοναχός του, τού κούναγαν μπροστά στο πρόσωπο την εικόνα της Δημοκρατίας, αυτός παραμυθιαζόταν, κι αντε φτου κι από την αρχή το μαγγανοπήγαδο.

Ετοιμάζαν το μπουρδέλο με το φανταχτερό αλλά ακατανόητο όνομα "Εκλογές" και τον στέλναν να διασκεδάσει, κάτι σαν μπάτσελορ πάρτι στο περίπου. Οι πουτάνες, βαλτές από τους άρχοντες, τον πότιζαν διάφορα μαγικά σερμπέτια, άφθονο αλκοόλ -δεν απαγορευόταν το αλκοόλ σε κείνες τις "Εκλογές"- του έπαιζαν ένα σωρό πρωτότυπα παιχνίδια, τον έρραιναν με "προεκλογικό υλικό", κάτι παραισθησιογόνα υπόθετα δηλαδή, τον τρέλλαιναν με τραγούδια που τράνταζαν τον τόπο, τραγουδώντας τα με ντουντούκες. Γενικά, στις "Εκλογές" γινόταν το έλα να δεις και ο Λαός το γλένταγε επειδή ήταν σίγουρος -κάθε, μα κάθε φορά, λέμε- ότι μετά το αχαλίνωτο πάρτι των "Εκλογών" θα συναντήσει επιτέλους την αγαπημένη του Δημοκρατία.

Η πλάκα είναι ότι ποτέ δεν πέρασε από το νου του ούτε μια πονηρή σκέψη, πως μπορεί δηλαδή να είναι στημένο το πάρτι, όπως λέμε δηλαδή μια απάτη, πως μπορεί να μην υπάρχει καν η Δημοκρατία γι αυτόν, πως ακόμα και το πορτραίτο μπορεί να είναι ψεύτικο, πως ίσως ίσως και οι σοφοί που υμνούν τις χάρες της πανώριας αυτής δεσποσύνης να είναι βαλτοί ή να κάνουν λάθος, πως κι αν ακόμα η Δημοκρατία υπάρχει και είναι πράγματι όπως τη περιγράφουν, μπορεί να είναι κι αυτή φυλακισμένη από τους άρχοντες σε κάνα πύργο που τον φυλάει κάνας τρομερός δράκος. Εμένα μού περνούν απο το νου διάφορα, αλλά δεν είμαι και απολύτως σίγουρη ώστε να συμβουλέψω το καημένο το Λαό και δεν ξέρω κι αν υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει την αλήθεια...

Ετσι, κάθομαι άπραγη και βλέπω κάθε τόσο το παιχνίδι που παίζεται σε βάρος του και τη κοροϊδία που τρώει, μη μπορώντας να κάνω τίποτα γι αυτόν. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ξεμοναχιάζω και να στολίζω καμμιά νεαρή πουτανίτσα μήπως και καταφέρω να τη βάλω κι αυτή να μπει στο χορό, μήπως αποδυναμώνοντας τις παλιές πουτάνες δώσω στο Λαό την ευκαιρία να μείνει λιγουλάκι ξεμέθυστος κι ανοίξει κάπως το μάτι του για να κερδίσει κάποτε τη γυναίκα που διεκδικεί, τη Δημοκρατία δηλαδή, και τότε να μάθω και'γώ αν αυτή η πανώρια δεν είναι πλάσμα της φαντασίας και αν πραγματικά υπάρχει.
______________
ΣΗΜ.1. ανεβασμενο στις 28 Σεπεμβρη 2009, αλλά πάντα επικαιρο -δυστυχώς.
ΣΗΜ.2. ακούγεται εδώ

ένα παραμυθάκι χωρίς κόμματα και τελίτσες

το μικρό άσπρο χαρούμενο αρνάκι πηδολογούσε στη ζούγκλα ανάμεσα στα αιμοβόρα θηρία στα φίδια στα ερπετά στα αρπακτικά όρνεα και παρατρίχα τη γλύτωνε απο το να γίνει λιώμα κάτω από μια γιγάντια πατούσα ή να οδηγηθεί ολόκληρο σε κάνα πεινασμένο -ή και χορτάτο- στομάχι και κάθε τρεις και λίγο λαχταρούσε μια ησυχία μια ηρεμία μια ασφάλεια αλλά χωρίς μαντρί και τσοπάνη πράγμα δυσκολο -αδύνατο μάλλον καλύτερα στην εποχή μας ίσως και σε όλες τις εποχές- και μια μέρα που κουράστηκε να πηδολογάει βρεθήκαν κάτι επιτήδειοι και το ψήσανε να συμμετάσχει σε μια ένωση θηρίων "και τί δουλειά έχω εγώ το φτωχούλι ανάμεσα στα θηρία;" ρώτησε ψιλοπανικόβλητο αλλά ο επιτήδειος ήταν πολύ επιτήδειος επειδή τού'χαν τάξει και θα κονόμαγε πολλά απο τη θυσία του μικρού άσπρου χαρούμενου αρνιού -χώρια που ο ένας επιτήδειος πολλαπλασιάστηκε και γίναν πολλοί επιτήδειοι και ήταν όλοι τους κατά σύμπτωση αρνάκια κι αυτοί αλλά μαύρα που θέλαν να κερδίσουν και να φάνε τον άμπακο- και απάντησε στο αρνάκι μας "δε θέλεις ασφάλεια ηρεμία και ησυχία;" και "βέβαια θέλω να ξεκουραστώ λιγουλάκι και να μη τρομάζω συνέχεια απο τους λύκους που έρχονται απο την ανατολή και το βοριά" χωρίς να ξέρει ότι οι λύκοι ήταν μαριονέτες των θηρίων που τις παίζαν ειδικά για να τρομάζουν το αρνάκι και να το φέρνουν προς το μέρος τους για να το γδάρουν να πάρουν τη προβιά του και μετά να το ξεκοκκαλήσουν κιόλας -τί θηρία θα ήταν άμα δεν σκεφτόντουσαν έτσι μοβόρικα;- και το αρνάκι μάσησε το χόρτο που το τάισαν και βρέθηκε συνεταίρος ισότιμος των θηρίων φίλος κολλητός των ερπετών και αδερφάκι των αρπακτικών και πηδολόγαγε ήσυχο πια μέσα στη ζούγκλα και σίγουρο πως κανείς δεν θα το πατήσει να το λιώσει ούτε θα το γδάρει να το φάει ούτε θα το τρομάξει να πάθει κάνα έμφραγμα στα καλά καθούμενα και ο καιρός περνούσε και το μικρό άσπρο χαρούμενο αρνάκι ένοιωθε πολύ όμορφα και ανάμεσα σε φίλους ισχυρούς όμορφους ντυμένους κυριλέ με ριγέ γραββάτες και κοστούμια με βάτες και κυρίες αφράτες και γελαστές με οδοντοστοιχίες που στάζαν μέλι και βυζιά που μοσχοβολούσαν θυμάρι φρέσκο από τη Σίφνο και τον Υμηττό αλλά κάποια στιγμή η παράσταση τέλειωσε και οι εταίροι και φίλοι ζήτησαν από το αρνάκι ένα πανάκριβο εισιτήριο εισόδου στην ένωσή τους που αποδείχτηκε συμμορία και το αρνάκι τρόμαξε τόσο πολύ που δεν πρόλαβε να τρέξει να κρυφτεί και να γλιτώσει απο τα νύχια και τα δόντια τους τρόμαξε τόσο που μούδιασε ολόκληρο περισσότερο απο την προδοσία που υπέστη από εκείνους που νόμιζε φίλους και από τα μαύρα αρνιά που το οδήγησαν στη μαύρη παγίδα και στεκόταν ακίνητο περιμένοντας να δουλέψει το μυαλό του λέμε τώρα γιατί το μυαλό είχε υποστεί τη μεγαλύτερη βλάβη

Παραμονή σήμερα

Προσοχή, προσοχή!! Παραμονεύει ο καινούργιος χρόνος να μπουκάρει!!! Αλί μας...
θα αναπολούμε άραγε το 2013 με νοσταλγία;.. Μπρρρρρρρρ

συμβουλές προς αλαζόνες

 

Οταν είσαι αλαζών

να κουρεύεις το γκαζόν

ως ο μόνος επιζών

εν τω μέσω κορνιζών.

 

Οταν είσαι αμαζών

αντί δέκα καρπαζών

να κουρεύεις το γκαζόν

οκλαδόν μα και πλονζόν.



Πορδόμετρον: η πανάκεια για την οικονομική κρίση!

Τον τελευταίο καιρό δυσκολεύομαι πραγματικά να γράψω κάτι αφελές και χαζοχαρούμενο, κάτι χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα, κάτι που να μην είναι αποτέλεσμα πρωτότυπης σκέψης, κάτι που να μην είναι σοβαρό τελοσπάντων.

Ετσι, έχουν αραιώσει αισθητά τα γραψίματά μου, παρόλο που καταλαβαίνω των διακαή πόθο των μοναδικών αναγνωστών/τριών μου που κοντεύουν να βουλιάξουν το μέιλ μου με σπαραξικάρδια μηνύματα όπως π.χ. "μα, γράψε επιτέλους κάτι!" και "εδώ ο κόσμος καίγεται και σύ αγαπητή Ροδιά σωπαίνεις;" ή ακόμα "πεθύμησα σφόδρα τα εμπνευσμένα σου ποστ" και το δρακουλιάρικο "δεν ξέρω τί να υποθέσω.. για να πάψεις να γράφεις.. εχμ.. μάλλον θά'χεις πεθάνει!"

Σήμερα λοιπόν, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να ικανοποιήσω το πολυπληθές αναγνωστικό μου κοινό, μια και η ιδέα που θα εκθέσω με ακαταμάχητα επιχειρήματα είναι μια ιδέα σπάνια, μια ιδέα πραγματικά πρωτότυπη σε διεθνές επίπεδο -τολμώ να ισχυριστώ- μια ιδέα που ενέσκηψε σαν αστραπή και κόντεψε να κατακάψει τη φαιά ουσία -όση έχει μείνει άκαφτη- του εγκεφάλου μου με την απλότητά της: "Μα πώς δεν το σκέφτηκε κανείς ώς τώρα;"
Οφείλω λοιπόν, αφού ευχαριστήσω την καλή μοίρα που μού έστειλε τη συγκεκριμένη φλασιά, να εκθέσω πώς ακριβώς έγιναν τα πράγματα:

Μια μέρα λοιπόν άκουσα κάπου ότι δήθεν ο σεβαστός κύριος πρωθυπουργός μας (αυτός ο τίτλος υφίσταται ακόμα) άκουσε κάπου ότι η ισραηλινή αεροπορική εταιρεία EL AL διαλύθηκε μια μέρα και ξαναστήθηκε την επόμενη και ούτε γάτα ούτε ζημιά -που λένε- κι έτσι εμπνεύστηκε το μεγαλεπίβολο σχέδιο του κλεισίματος της ΕΡΤ. Για την αδυναμία να την ξαναστήσει την επόμενη μέρα, ας όψονται κάτι καθίκια που έχουν κατσικωθεί μέσα στο ραδιομέγαρο κι εξακολουθούν να εργάζονται ντάλα καλοκαίρι, μαζί με κάτι ηλίθιους που συνωστίζονται στον περίγυρο του μεγάρου και ακούνε κλασσικές και μη μουσικές επιμένοντας να εφασμοστεί η Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (αυτός το τίτλος υπάρχει ακόμα επίσης και παλεύει για τη συνέχιση της ύπαρξής του).

Μια άλλη μέρα πάλι, κάπου πήρε το μάτι μου ένα ντοκυμαντέρ που εξέθετε τον κίνδυνο της καταστροφής του πλανήτη από τις πορδές των αγελάδων, οι οποίες είναι πλήρης μεθανίου, το οποίο με τη σειρά του καταστρέφει την ατμόσφαιρα της Γης αυξάνοντας την Τρύπα του όζοντος, και άλλα τέτοια φοβερά πράγματα.

Η φλασιά ενέσκηψε, ήταν αναπόφευκτο να ενσκήψει δηλαδή, μόλις αυτά τα δυο γεγονότα συνδυάστηκαν μέσα στο μυαλό μου με την παράμετρο της οικονομίας.

Γιατί -κακά τα ψέμματα- πιστεύω ότι όλος ο κόσμος πλέον συνδυάζει το παραμικρό που σκέφτεται ή συμβαίνει γύρω του με την οικονομική παράμετρο. Τίποτα δεν μπορεί να μένει πια έξω από τη σφαίρα της οικονομίας, και δη της διεθνούς οικονομίας, επειδή τα οικονομικά της τσέπης μας είναι σήμερα ανύπαρκτα και δεν συντρέχει λόγος να ασχολείται κανείς με αυτά εφόσον δεν υπάρχουν. Κάνω λάθος πάλι; Διορθώστε με!

Οταν άκουσα λοιπόν, που λέτε, ότι η απόφαση του κλεισίματος της ΕΡΤ δεν ήταν πρωτότυπη ιδέα, είπα μέσα μου ότι αυτό είναι μεγάλο πλήγμα για το ελληνικό πνεύμα και ότι ο σεβαστός μας κ. πρωθυπουργός θα έπρεπε να το κουράσει λίγο περισσότερο το θέμα ώστε να εφαρμόσει κάτι τι πραγματικά πρωτότυπο και ελληνικό.

"Πρωτότυπο και ελληνικό"... Στοίχειωσε ο νους μου, που λένε, και βάλθηκα να ψάχνω... "Πρωτότυπο και ελληνικό"...

Οι πορδές των αγελάδων έφεραν συνειρμικά στο μυαλό τον Αριστοφάνη και η οικονομική κρίση έδεσε το γλυκό.

"Κι αν φορολογούνταν οι πορδές;" τέθηκε το αμείληκτο ερώτημα. Τόσο απλά.

Να μια πρωτότυπη και ελληνική ιδέα! Με αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα, που έλκει την καταγωγή της από τα βάθη των αιώνων, ως απολύτως αριστοφανική.

Εκεί πάνω λοιπόν, πάνω στον καμβά όπου διασταυρώνονται η πρωτοτυπία και η ελληνικότητα με την οικονομική κρίση και τα κάθε είδους φορολογικά μέτρα πλέχτηκε το νήμα της σκέψης μου, παρακάμπτοντας τις καημένες τις αγελάδες...

Η φορολογία της πορδής είναι το απόλυτο οικονομικό Μέτρο: Το Πορδόμετρο!
(το αν τα διάφορα Μνημόνια μετονομαστούν σε Πορδόνια είναι δευτερεύουσας σημασίας, καθώς θα επιτευχθεί πολύ εύκολα η επιδιωκόμενη αυξημένη πορδοφορία)

Για την εφαρμογή του Μέτρου αυτού αρκεί μια μικρή εφεύρεση, ένα μηχανηματάκι -της Ζίμενς, ας πούμε, για να βοηθήσουμε τη φίλη γερμανική εταιρεία- το οποίο θα τοποθετείται υποχρεωτικώς σε κάθε πιθανή πηγή εκροής μεθανίου. Σε κάθε ανθρώπινη πηγή, εννοείται, γιατί μόνον οι άνθρωποι έχουν φοροδοτικές ικανότητες -μέχρι τώρα τουλάχιστον, γιατί τίποτε δεν αποκλείει το ζοφερό μέλλον...

Με το πορδόμετρο λοιπόν, θα είναι δυνατός ο ακριβής υπολογισμός του εκλυομένου μεθανίου και θα φορολογείται αναλόγως. Η πορδομέτρηση θα διενεργείται καθημερινώς και τα αποτελέσματα θα αποστέλλονται ηλεκτρονικώς σε πανελλαδική βάση δεδομένων, η οποία θα συνδέεται με το νέο τραπεζικό σύστημα του "μητρώου καταθετών" και η σχετική φορολογία θα αφαιρείται αυτομάτως από μισθούς, συντάξεις, καταθέσεις, κλπ. Δεν θα ξεφύγει κανείς λέμε!

Να μη ξεχάσω να αναφέρω και τις άφθονες νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν, μια και οι μισοί έλληνες θα πορδομετρούν τους άλλους μισούς. Οι πορδομέτρες θα έχουν -επιπλέον της νόμιμης αμοιβής τους- μειωμένο πορδικό φόρο ή θα έχουν δικαίωμα να κλάνουν όσο θέλουν; Θα μπεί μήπως σε αυτούς κάποιο πορδοπλαφόν; Ας το εξετάσει ο καθ' ύλην αρμόδιος αυτό, ας μοιράσει και εγκύκλιο με μερικά "σημεία" αναγνώρισης για τους πορδοκλέφτες.. μήπως κιτρινίζουν π.χ. όταν σφίγγονται μη τους ξεφύγει καμμιά.. δεν μπορώ να τα λύσω όλα σε ένα  μικρό ποστ!

Το πορδόμετρο θα φέρει (συντομότερα από την κατεδάφιση του ασφαλιστικού και τον εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων δια της αφαιρέσεως γιατρών και νοσοκόμων) και το ποθητό αποτέλεσμα της εξάλειψης των γερόντων από τη χώρα, μια και, ως γνωστόν, κλάνουν πολύ περισσότερο και πολύ συχνότερα και μάλιστα άνευ λόγου και αιτίας.Και νηστικά να είναι τα γερόντια πέρδονται ασυστόλως.. πού να φάνε και καμμιά φασολάδα.. θα βουίξει ο τόπος! Αλλο ένα θετικό σημειώνω εδώ πέρα: Οικονομία και στα συσσίτια. Ποιος θα σκεφτεί να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές με την προσφορά φαγητών αυξημένης πορδοφορίας; ε;

Ετσι λοιπόν, η ανανέωση του πληθυσμού θα είναι πλέον γεγονός: Η Ελλάδα θα γίνει μια χώρα νέων, δυναμικών και πολλά υποσχόμενων -άγνωστο πού και σε ποιούς, αλλά υποσχόμενων πολλά. Τα ασφαλιστικά ταμεία και άλλα κοινωνικά αγαθά δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης, μια και όταν είναι κάποιος νέος τα βλέπει πολύ μακριά τα γεράματα -δεν τον απασχολούν καθόλου σχεδόν- άσε που έχει γούστο να ξαναρχίζουν οι αγώνες διεκδίκησης φτου κι από τη αρχή.

Προσοχή μονάχα μη πέσει στην παγίδα η κυβέρνηση και εφαρμόσει την αυτοπορδομέτρηση, σκεπτόμενη πονηρά να κόψει από τον προϋπολογισμό το έξοδο των πορδομετρών, γιατί, όπως ξέρουμε καλά, οι έλληνες είναι αφενός τεμπέληδες και θα βαριούνται να αυτοπορδομετρώνται καθημερινώς και αφετέρου είναι λαμόγια και θα βρουν σίγουρα τρόπους να φορτώνουν αλλού ο καθένας τις δικές του πορδές.

Τελοσπάντων, είμαι βέβαιη ότι το Πορδόμετρον είναι μια εξαιρετική, πρωτότυπη και ελληνική ιδέα, θα ωφελήσει τον τόπο, θα φέρει πολύ χρήμα στη χώρα, όλος ο πλανήτης θα ενστερνιστεί την αποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού και όλες οι κυβερνήσεις θα τρέχουν πατείς με πατώ σε να το αποκτήσουν και και και.....

...και μετά.. ξύπνησα!

Αφού ξύπνησα, το σκέφτηκα καλύτερα το πράγμα και το επέκτεινα κάπως... Γιατί, ας πούμε, να μην αντικατασταθεί το άϋλο χρήμα (που είναι απλοί αριθμοί) με πορδές που περιέχουν και κάτι, όπως π.χ. τα μόρια μεθανίου; Αντί ευρώ να έχουμε πορδώ, μας χαλάει;
Θα υπάρχει επιτέλους ισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, η φορολογία θα γίνεται σε ατομικό επίπεδο, δεν θα υπάρχουν εταιρείες οφ σορ της πορδής, τα όσπρια θα αναβαθμιστούν, θα πάρουν τη θέση που τους αξίζει στη διατροφική αλυσίδα, θα γλιτώσουν τα αρνάκια και τα μοσχαράκια από το ανελέητο κυνηγητό των χασάπηδων... πολλά καλά διακρίνω. Ισως εφευρεθούν και πορδοσυσσωρευτές να ζεσταίνουμε τα κοκκαλάκια μας τους κρύους χειμώνες και να δροσιζόμαστε τα καλοκαίρια... Ισως μάλιστα να κινούνται αυτοκίνητα με πορδές... Οσο για αυγά, αυτά σίγουρα δεν βάφονται με πορδές, έχει δίκιο η παροιμία, αλλά -πού ξέρεις;- μπορεί να βράζουν...

Βέβαια, και πάλι πρωταθλητές στη "Ζώνη του Πορδώ" θα είναι οι φίλοι μας οι γερμανοί, δεδομένης της βασικής διατροφής τους με λουκάνικα, οπότε και πάλι η Ελλάδα θα χάσει την ευκαιρία του μονοπωλείου της Τρύπας το όζοντος... Αλλά τί να γίνει; Αυτά έχει η ζωή...

Μετεωρόλιθοι

Μετεωρόλιθοι πέφταν επί σειρά δεκαετιών στη διάτρητη ταράτσα του Ραδιομεγάρου μιας μικρής μεν αλλά ιστορικής χώρας, που βρίσκεται στον πλανήτη 62013 στο Αλφα του Κενταύρου. Κοτρώνες από το αχανές διάστημα διέσχιζαν τεχνηέντως τις μονώσεις και τα στεγανά και εισέβαλλαν με ορμή στα γραφεία και στους διαδρόμους του μεγάρου, ενίοτε και στα ραδιοτηλεοπτικά στούντια. Πέφταν ερήμην των διευθυντών και των κυβερνητών, που πέφταν κι αυτοί με τη σειρά τους από τα σύννεφα, μόλις ανακάλυπταν διαπλοκές, αδιαφάνειες, υπέρογκους μισθούς και άλλα τινά αποδεδειγμένα με χαρτιά, πάνω στα οποία είχαν αποτυπωθεί ως δια μαγείας οι υπογραφές τους ή και είχαν φυτρώσει στη συσκευή καταγραφής κάποια μυστηριώδη τηλεφωνήματα με τις αυθεντικές τους φωνές που ομιλούσαν περί "δικών μας παιδιών" -άλλοτε γαλάζιων και άλλοτε πρασίνων. Η σημερινή κυβέρνηση του πλανήτη, εκεί, στο μακρινό Αλφα του Κενταύρου, τελεί σε πλήρη σύγχιση. Δεν ξέρει πώς να πατάξει το φαινόμενο αυτό των συνεχιζομένων πτώσεων μετεωρολίθων και ψάχνει για τον αποτελεσματικότερο τρόπο: να στείλει βιαίως τους μετεωρόλιθους πίσω στο διάστημα ή να βυθίσει τη χώρα ολόκληρη στο σκοτάδι ώστε να βρεθούν οι διαστημικές αυτές κοτρώνες στο φυσικό τους περιβάλλον και να αποφασίσουν να αποσυρθούν μοναχές τους όπως ήρθαν;
Τα σοφά κεφάλια της χώρας έχουν μείνει κυριολεκτικά μετέωρα. Μόνον ο τολμηρός κυβερνήτης επιμένει να εφαρμόσει αυτό που προβάρισε πριν μερικές μέρες, θέτοντας τον ίδιο του τον εαυτό εμπρός από ένα κατάμαυρο φόντο, ίσως για να πείσει ότι το σκοτάδι δεν είναι και τόσο φοβερό...

Αν αληθεύει το νέο, θα πρόκειται για φοβερή σύμπτωση!

«Απέλυσαν την καθηγήτρια που έπιασε τον γιο του Σαμαρά να αντιγράφει!» γράφουν τα 'Νέα της Θράκης', αλλά δεν το πιστεύω.. γιατί -αν το πιστέψω- κινδυνεύω να πιστέψω ότι επίκειται οσονούπω και η... απόλυση της Θράκης!

αρνάκι διαρκείας

- αρνί που ανασταίνεται, ποτέ του δεν πεθαίνει
- κάπως σαν τα δανεικά που θεριεύουν -και αποθρασύνουν- τους δανειστές

- κάνε μου λιγάκι μπεεε μπεεε
- δε φτάνει που ψήνομαι, θες και να τραγουδάω;

- καλή ανάταση
- και καλή επίκυψη και καλό πρηνηδόν...

- άντε και του χρόνου
- νά'μαστε καλά να ξαναψηθούμε

________________
ΣΗΜ. τη φωτο  με τις φοβερες ατακες τη βρηκα στο facebook [ε, κυκλοφορησα λιγακι]