Μεταφέρω το ποστ του Κωστή Γκορτζή που το πρωτοδιάβασα σαν σχόλιο στην καλύβα του Πάνου, με το οποίο συμφωνώ απολύτως. Σίγουρα, δεν θα περιέγραφα καλύτερα αυτά που κατάλαβα για τη χθεσινή μέρα, τους λόγους για τους οποίους συνέβησαν όσα συνέβησαν, δηλαδή.
Είμαι από αυτούς που από τα μικράτα τους "γαλουχήθηκαν" ως υπάκουοι πολίτες προς τους Θεσμούς της κοινωνίας. Η πολύχρονη θητεία μου στα καράβια μου απέδειξε -πολύ πιό επιτακτικά από τη ζωή στη στεριά- τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα της συνειδητής στήριξης και υπεράσπισης των Θεσμών που εγκαθίστανται και λειτουργούν με απόφαση της πλειονότητας των πολιτών. Η διαφωνούσα μειονότητα οφείλει να επιτρέπει τη λειτουργία των Θεσμών και να προσπαθεί να γίνει πλειονότητα για να επιβάλει τους δικούς της.Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου είναι ένας Θεσμός
- για να απονέμει τιμή σ' αυτούς που πολέμησαν για να μπορούμε εμείς τώρα να ζούμε στον χώρο που ζούμε.
- για να θυμίζει τι είναι περηφάνια και τι ανυποταγή
- για να δείχνει, με την παρέλαση, το επίπεδο οργάνωσης και συνοχής της κοινωνίας
- για να δείχνει το επίπεδο της στρατιωτικής ετοιμότητας της χώρας και να επιδεικνύει τα οπλικά συστήματα που πληρώνουν με το αίμα τους οι φορολογούμενοι.
Και, βεβαίως, στη θεσμική αυτή γιορτή παρίστανται τιμώντες και τιμώμενοι οι θεσμικοί άρχοντες που έχουν την ευθύνη συνοχής και λειτουργίας της κοινωνίας.
Σήμερα:
- με την αιώνια διαμάχη "ποιός είπε το ΟΧΙ", με τη μετατροπή των εκδηλώσεων αυτών σε "κομματικοπολιτικό βήμα" και την παντελή έλλειψη ρεαλιστικής ιστορικής ενημέρωσης στα σχολειά, ολοένα και λιγότεροι πολίτες γνωρίζουν τι έγινε το '40.
- η περηφάνια και ανυποταγή δεν υφίστανται πλέον στο καθημερινό λεξικό του Νεοέλληνα με ευθύνη βεβαίως των θεσμικών αρχόντων τους.
- Η συνοχή της κοινωνίας έχει γίνει φτερό και πούπουλο από τη διαμάχη που ενέσπειραν οι θεσμικοί άρχοντες για το ποιός παίρνει τι και πώς. Η οργάνωση της κοινωνίας είναι πεμπτοκοσμική και προφανής στο ΙΚΑ, στις ΔΟΥ και σε κάθε Δημόσια Υπηρεσία.
- Οποιαδήποτε εντύπωση για στρατιωτική ετοιμότητα της χώρας ακρωτηριάζεται καθημερινά από τους ίδιους τους θεσμικούς άρχοντες που ηθελημένα ή μη εξευτελίζουν τους ένστολους πολίτες με χαρακτηρισμούς "αυτιστικοί", "αντιπαραγωγικοί" κ.α. ενώ οι εξοπλισμοί, πάλι με ευθύνη των θεσμικών λειτουργών, βρωμούν και ζέχνουν από μίζες και διαπλοκές άσχετες με την αμυντική ετοιμότητα.
Σήμερα πάλι:
