..ή ο μετά Μαρξ Προφήτης, όπως θέλετε πάρτε το.
Το κίνημα που εγκαινίασε ο Μίλτον Φρίντμαν τη δεκαετία του 1950 μπορεί να κατανοηθεί καλύτερα ως μια προσπάθεια του πολυεθνικού κεφαλαίου να κατακτηθούν εξαιρετικά κερδοφόρα νέα εδάφη όπου δεν υπάρχει νόμος, ένα εγχείρημα που είχε εγκαινιάσει ο Ανταμ Σμιθ, ο ιδεολογικός πρόγονος των σημερινών νεοφιλελεύθερων, αλλά με μία διαφορά: Καθώς δεν υπήρχαν πλέον τα «άγρια και βάρβαρα έθνη» για τα οποία είχε μιλήσει ο Ανταμ Σμιθ, όπου δεν ίσχυε δυτική νομοθεσία, το κίνημα του Μίλτον Φρίντμαν επεδίωξε με συστηματικό τρόπο να καταργήσει τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις στα σημερινά κράτη, ώστε να αναδημιουργήσει την κατάσταση ανομίας που υπήρχε παλαιότερα. Και ενώ οι αποικιοκράτες της εποχής του Ανταμ Σμιθ πλούτισαν αποκτώντας «ακαλλιέργητες γαίες» με ένα «ασήμαντο αντίτιμο», οι σημερινές πολυεθνικές βλέπουν τα κρατικά προγράμματα, τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία και ο,τιδήποτε δεν θα έπρεπε να είναι προς πώληση, σαν το νέο έδαφος που πρέπει να κατακτήσουν: τα Ταχυδρομεία, τα εθνικά πάρκα, τα σχολεία, την κοινωνική ασφάλιση, την αρωγή για φυσικές καταστροφές και ο,τιδήποτε άλλο εποπτεύεται από τη δημόσια διοίκηση.
