μελετώντας ποσοστά

Απολαμβάνω μια ήσυχη γλυκειά βραδιά στον κήπο ενός σπιτιού σ' ένα χωριουδάκι στο Ην. Βασίλειο, περιμένοντας να γίνω γιαγιά για πρώτη μου φορά -τί εμπειρία κι αυτή!- και σκέφτομαι οτι εκεί κάπου μακριά στην πατρίδα μου την Ελλάδα βράζει ο τόπος.Μαθαίνω για ποσοστά.. κι άλλα ποσοστά.. κι ακόμα περισσότερα ποσοστά.. το διαδίκτυο είναι γεμάτο εικόνες με ποσοστά...

Ξημερώνει Κυριακή και ο κόσμος θα πάει να ψηφίσει για Δημοτικές εκλογές.. θα διαλέξει Δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, περιφερειάρχες.. και'γώ θα είμαι απούσα -για πρώτη φορά,μετά από κάποιες εκλογές στη δικτατορία, όταν βρισκόμουν πάνω από 300 χλμ μακριά κι έτρεχα να βγάλω χαρτί στην τοπική αστυνομία για να έχω δικαιολογία γιατί δεν ψήφισα.. έτσι ήταν τότε... 

Στις φετεινές εκλογές, για πρώτη φορά επίσης, έχω τόσους πολλούς φίλους και παιδιά φίλων και ανήψια και και.. που κατεβαίνουν υποψήφιοι σε διάφορους τομείς.. και στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να τους ψηφίσω.. μόνο στις ευρωεκλογές της επόμενης Κυριακής θα έχω λόγο -ευτυχώς!

Μελετώ τα ποσοστά και ζαλίζομαι.. άραγε τα έχουν μελετήσει καλά οι έλληνες συμπατριώτες μου; Πόσοι τα κατάφεραν να ξεφύγουν από τα νύχια των τηλεοπτικών βαμπίρ; Πόσοι θα τολμήσουν να ψηφίσουν κατά συνείδηση και όχι σε κατάσταση πανικού; Πόσοι θα είναι σίγουροι πως κανείς δεν τους βλέπει τί κάνουν πίσω από το παραβάν; Πόσοι αντιστέκονται στο φόβο και πόσοι στον ψυχολογικό καταναγκασμό; Θα το μάθω στα σίγουρα μετά τις εκλογές.
________________________
ΣΗΜ. οι εικόνες από την αναζήτηση στο γκουγκλ

Στο δέντρο των Αξιών του ανθρώπου, εσύ είσαι η ρίζα!

Ας φανταστούμε ότι οι Αξίες των ανθρώπων είναι ένα δέντρο αιωνόβιο με κορμό τη Δημοκρατία. Ένα γερό κλαδί είναι η Ελευθερία, ένα άλλο η Δικαιοσύνη, άλλο ένα η Αδελφοσύνη, παραδίπλα η Ισότητα…


Από τη Δημοκρατία ξεκινούν αυτά τα δυνατά κλαδιά, από όπου αναδύονται κι άλλα κλαδιά λίγο μικρότερα αλλά εξίσου σημαντικά για την κοινωνία των ανθρώπων, όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Εξασφάλιση των γηρατειών, κι άλλα πολλά, ο σεβασμός, η σεμνότητα, η πραότητα…

Ολόκληρο το δέντρο θα μπορούσε να ονομαστεί «Ανθρωπιά». Το δέντρο αυτό, της ανθρωπιάς, προσπαθούν οι σύγχρονοι καλικάντζαροι να το καταστρέψουν. Αλλοι πελεκάνε τον κορμό του, άλλοι έχουν σκαρφαλώσει πάνω του και πριονίζουν τα κλαδιά του, άλλοι κόβουν και πετούν στα σκουπίδια τους καρπούς του πριν ωριμάσουν, άλλοι μαδούν τη σκιερή προστατευτική του φυλλωσιά…

Οσο και να προσπαθούν όμως, το Δέντρο της Ανθρωπιάς αντέχει γιατί έχει γερή ρίζα στις καρδιές των ανθρώπων. Η ρίζα είναι η αγάπη κι η αλληλεγγύη προς το συνάνθρωπο κι εκεί δεν φτάνουν τα πριόνια των καλικαντζάρων…

Και πρέπει να το καταλάβεις, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια ότι ΣΥ είσαι η ΡΙΖΑ…

Η καρδιά σου είναι ζωντανή σε πείσμα των εχθρών του ανθρώπου, που μετρούν την ύπαρξή σου με ψεύτικες αξίες, όπως το χρήμα και άλλες γυαλιστερές χάντρες, με τις οποίες θέλουν να εξαγοράσουν τη σιωπή και την αδιαφορία σου.

Να το θυμάσαι λοιπόν: ΣΥ είσαι η ΡΙΖΑ. 

Και με τη δική σου δύναμη, τη δική σου θέληση, τη δική σου ορμή, τη δική σου πρωτοβουλία, τις δικές σου ιδέες, τη δική σου διαρκή στήριξη, το Δέντρο των Αξιών σου θα στέκει ακοίμητος φρουρός της ανθρωπιάς σου.

Γιατί είσαι ΣΥ που θα εμποδίζεις τους καλικάντζαρους να το πλησιάζουν με σκοπό να το κουτσουρέψουν, ΣΥ που θα συλλέγεις και θα μοιράζεις δίκαια τους καρπούς του, ΣΥ που θα φροντίζεις να μεγαλώνει και να ομορφαίνει, ΣΥ που θα κρατάς γερά επάνω στους ώμους σου και θα τρέφεις με δύναμη από τη ΡΙΖΑ του –εσένα δηλαδή- τα όμορφα και δυνατά κλαδιά του δέντρου των Αξιών του Ανθρώπου, τα δικά σου κλαδιά. 

Αν εσύ ο/η ίδιος/α δεν διεκδικήσεις τα δικαιώματά σου στη ζωή και στην ευτυχία σου, μη περιμένεις από άλλους να το πράξουν στο όνομά σου. Συνδικάτα, κόμματα, κομματάρχες, πολιτικοί, όλοι είναι ευάλωτοι σε πιέσεις συμφερόντων και παροχών -τα λεφτά είναι πάάάρα πολλά λέμε.. και'γώ ακόμα δεν ξέρω τί θά'κανα αν μου μοστράριζαν κανα μύριο.. 

Αν εσύ, εμείς, μείνουμε απαθείς περιμένοντας "τι θα γίνει παρακάτω" αφήνοντας ανεξέλεγκτους τους εξουσιαστές, το σίριαλ Ελλάδα θα τελειώσει χωρίς εσένα (εμάς όλους δηλαδή) και πιθανότατα να χάσουμε το τελευταίο επεισόδιο!

_________________________

ΣΗΜ. προτείνω να ζωγραφίσουμε ένα δεντράκι που να αποτυπώνει τις σκέψεις, τις ελπίδες μας, το όμορφο μέλλον που οραματιζόμαστε.. Ας γίνει στα σχολεία, στα νηπιαγωγεία.. οπουδήποτε συχνάζουν και δημιουργούν τα παιδιά μας.. ας γίνει μια ομαδική πανελλαδική προσπάθεια να χρωματιστεί, να ζωντανέψει στο χαρτί η αυριανή αναμενόμενη πραγματικότητα.. έξω και μακριά από καταναγκασμούς μνημονίων, ψεύτικου χρέους, λιτότητας, αφαίμαξης των λαών της Ευρώπης, ασφαλιστικής υποβάθμισης, καταδίκη (ουσιαστική και όχι μεταφορική) σε θάνατο των γερόντων και των αδύναμων ανθρώπων.. κλπ κλπ..

Ο Λαός και η Δημοκρατία (παραμύθι) update

Μια φορά, ήταν ένας ωραίος νέος που ήταν τρελλά ερωτευμένος με μια πεντάμορφη κοπέλα. Ο νέος ονομαζόταν Λαός και η τρανή δεσποσύνη της καρδιάς του λεγόταν Δημοκρατία. Οπως συμβαίνει στα παραμύθια, οι άρχοντες βάζαν το νέο σε δύσκολες δοκιμασίες για να δείξει πως είναι άξιος να τη κατακτήσει, να τη παντρευτεί και να κάνουν μαζί μια οικογένεια με πολλά όμορφα και χαρισματικά παιδάκια. Υπάρχουν πολλοί θρύλοι και προφητείες για το τί μπορεί να κάνει ο Λαός με τη Δημοκρατία, φαντάζομαι να αληθέψουν κάποτε.

Ο Λαός λοιπόν, έκανε πολλά κατορθώματα, ένα σωρό άθλους, περισσότερους και δυσκολότερους κι από εκείνους που έκανε ο αρχαίος ήρωας Ηρακλής για χατήρι του ανάλγητου κοκκορόμυαλου ξαδέρφου του, του Ευρυσθέα. Είχε ξεμυαλιστεί εντελώς, λέμε, από τις χάρες της Δημοκρατίας, την οποία -πρέπει να το αναφέρουμε αυτό- δεν είχε δει ποτέ του ολοζώντανη μπροστά του, παρά μόνο το πορτραίτο της είχε αντικρύσει μερικές φορές. Οσο για τις χάρες της, γι αυτές έγραφαν όλοι οι σοφοί του κόσμου, ήταν πασίγνωστο ότι η Δημοκρατία ήταν πεντάμορφη και καλόψυχη και σοφή και και και... Ολοι λέγαν πως η Δημοκρατία ήταν μια ταιριαστή γυναίκα για το Λαό, η καλύτερη που μπορούσε να βρεθεί γι αυτό τον ωραίο νεαρό πάνω στη Γη.

Το πορτραίτο της Δημοκρατίας το δείχναν στο Λαό οι άρχοντες κάθε τέσσερα περίπου χρόνια, όταν τον στέλναν σε ένα μπουρδέλο να διαλέξει πουτάνα για να γαμήσει, αλλά αυτός, πιστός στην αρχόντισσα των ονείρων του, δεν καταδεχόταν να συρθεί σε ακόλαστα κρεββάτια. Φύλαγε το κορμί του, να το χαρίσει στη Δημοκρατία, την αγαπημένη του Δημοκρατία, και δεν είναι μυστικός ο τρόπος που κατεύναζε τις ορμές του.

Είχαν καταλάβει οι άρχοντες το ψώνιο του Λαού με τη Δημοκρατία και τον εκμεταλλευόντουσαν στο έπακρο, όσο δεν παίρνει δηλαδή. Τρέχα Λαέ εδώ και σύρε τσακίσου Λαέ εκεί, όλο διαταγές του δίναν κι όλο βάρη τον φορτώναν, κι αυτός ο φουκαράς εκανε ό,τι του λέγαν γιατί βαθειά μέσα του έτρεφε την ελπίδα πως η πανώρια Δημοκρατία θα γίνει μια μέρα των ημερών δική του. Κάπου κάπου, για να διατηρούν ζωντανή τη φλόγα της άδολης κι ερωτιάρας καρδούλας του, τράβαγαν τη κουρτίνα που κάλυπτε το πορτραίτο της Δημοκρατίας κι έδειχναν ένα μικρό κομματάκι από τη ζωγραφιά. Λίγο μάτι, λίγο μπούστο, λίγο αστράγαλο, κάτι τι πολύ λίγο, κάτι τι ελάχιστο τελοσπάντων.

Οπως θα έχετε καταλάβει όμως, εσείς που το μυαλό σας κόβει λιγουλάκι παραπάνω από το νιονιό του καημένου του Λαού -όχι πως ήταν κουτός, αλλά άμα είναι μια ζωή στη πρέσα κάποιος νέος ωραίος και νταβραντισμένος, καπου σκαλώνει ο νους- όπως θα έχετε καταλάβει λοιπόν, οι άρχοντες παίζαν με το νταλγκά του Λαού για τη Δημοκρατία. Και τί παιχνίδι! Αγριο και ανάλγητο. Καρφί δεν τους καιγόταν για τα βάσανα του νέου, φτάνει να έκανε τις δουλειές που του ανέθεταν για να κερδίζουν από τη δύναμή του. Γιατί, καθένας το ξέρει, ο Λαός είναι λεβέντης και πανίσχυρος.

Κάποτε κάποτε, άμα ο Λαός έδειχνε φανερά σημάδια ανησυχίας ή έδειχνε να ψυλλιάζεται την κοροϊδία που παιζόταν σε βάρος του, οι άρχοντες τού έσπαγαν κάνα πλευρό ή κάνα πόδι ή χέρι και τον χώναν στο γύψο μέχρι να γιατρευτεί και να συνέλθει. Μόλις απελπιζόταν από τη κλεισούρα και πήγαινε να σηκωθεί μοναχός του, τού κούναγαν μπροστά στο πρόσωπο την εικόνα της Δημοκρατίας, αυτός παραμυθιαζόταν, κι αντε φτου κι από την αρχή το μαγγανοπήγαδο.

Ετοιμάζαν το μπουρδέλο με το φανταχτερό αλλά ακατανόητο όνομα "Εκλογές" και τον στέλναν να διασκεδάσει, κάτι σαν μπάτσελορ πάρτι στο περίπου. Οι πουτάνες, βαλτές από τους άρχοντες, τον πότιζαν διάφορα μαγικά σερμπέτια, άφθονο αλκοόλ -δεν απαγορευόταν το αλκοόλ σε κείνες τις "Εκλογές"- του έπαιζαν ένα σωρό πρωτότυπα παιχνίδια, τον έρραιναν με "προεκλογικό υλικό", κάτι παραισθησιογόνα υπόθετα δηλαδή, τον τρέλλαιναν με τραγούδια που τράνταζαν τον τόπο, τραγουδώντας τα με ντουντούκες. Γενικά, στις "Εκλογές" γινόταν το έλα να δεις και ο Λαός το γλένταγε επειδή ήταν σίγουρος -κάθε, μα κάθε φορά, λέμε- ότι μετά το αχαλίνωτο πάρτι των "Εκλογών" θα συναντήσει επιτέλους την αγαπημένη του Δημοκρατία.

Η πλάκα είναι ότι ποτέ δεν πέρασε από το νου του ούτε μια πονηρή σκέψη, πως μπορεί δηλαδή να είναι στημένο το πάρτι, όπως λέμε δηλαδή μια απάτη, πως μπορεί να μην υπάρχει καν η Δημοκρατία γι αυτόν, πως ακόμα και το πορτραίτο μπορεί να είναι ψεύτικο, πως ίσως ίσως και οι σοφοί που υμνούν τις χάρες της πανώριας αυτής δεσποσύνης να είναι βαλτοί ή να κάνουν λάθος, πως κι αν ακόμα η Δημοκρατία υπάρχει και είναι πράγματι όπως τη περιγράφουν, μπορεί να είναι κι αυτή φυλακισμένη από τους άρχοντες σε κάνα πύργο που τον φυλάει κάνας τρομερός δράκος. Εμένα μού περνούν απο το νου διάφορα, αλλά δεν είμαι και απολύτως σίγουρη ώστε να συμβουλέψω το καημένο το Λαό και δεν ξέρω κι αν υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει την αλήθεια...

Ετσι, κάθομαι άπραγη και βλέπω κάθε τόσο το παιχνίδι που παίζεται σε βάρος του και τη κοροϊδία που τρώει, μη μπορώντας να κάνω τίποτα γι αυτόν. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ξεμοναχιάζω και να στολίζω καμμιά νεαρή πουτανίτσα μήπως και καταφέρω να τη βάλω κι αυτή να μπει στο χορό, μήπως αποδυναμώνοντας τις παλιές πουτάνες δώσω στο Λαό την ευκαιρία να μείνει λιγουλάκι ξεμέθυστος κι ανοίξει κάπως το μάτι του για να κερδίσει κάποτε τη γυναίκα που διεκδικεί, τη Δημοκρατία δηλαδή, και τότε να μάθω και'γώ αν αυτή η πανώρια δεν είναι πλάσμα της φαντασίας και αν πραγματικά υπάρχει.
______________
ΣΗΜ.1. ανεβασμενο στις 28 Σεπεμβρη 2009, αλλά πάντα επικαιρο -δυστυχώς.
ΣΗΜ.2. ακούγεται εδώ

ενα μικρό δείγμα από 1.500 κουκιά σε πούλμαν

http://youtu.be/wB_JyFbxqWE

χωρίς λόγια

Η μεγαλοφυής πρόταση του Α.Κ.Σαμαρά

Θελκτική η ιδέα του κ. ΑΚΣ να επιστρέψουμε στην ένδοξη εποχή του θείου ΚΑΚ, όπου η οικοδομή είχε χρισθεί "ατμομηχανή της ανάπτυξης" της χώρας και ο ίδιος ο αείμνηστος ΚΑΚ "προστάτης άγιος" των εργολάβων. Ακουσα λοιπόν, ότι ένα από τα αναπτυξιακά οράματα του κ. ΑΚΣ είναι η καθιέρωση της οικοδόμησης εξοχικής κατοικίας με την αρωγή του κράτους, το οποίο θα επιδοτεί τραπεζικό δάνειο για την ανέγερσή της με 2% επί 10 χρόνια, ούτως ώστε να ενισχυθεί η αγορά, να τρέξει χρήμα και να πάρει μπρος η φοβερή και δοκιμασμένη ατμομηχανή. Μάλιστα.
Ολα τα υπόλοιπα που ανέφερε με άφησαν παγερά αδιάφορη, μια και αυτή η πρόταση και μόνο αναδεικνύει την ποιότητα της φαιάς ουσίας του ανδρός, του οποίου όλα ανεξαιρέτως τα ΜΜΕ -καθώς με ενημέρωσαν φίλοι και γνωστοί- υποστηρίζουν εδώ και δυοτρείς μέρες την επερχόμενη πρωθυπουργία. Εμπαινε ΑΚΣ λέμε! Τα υποζύγια αναζητούν γερό... σαμάρι!

ΣΗΜ. Ανησυχώ μόνο μήπως δεν βρίσκονται πλέον αρκετά τούβλα στη χώρα μας, ώστε να πραγματοποιήσουν το όραμα...

Το μήνυμα της Αποχής

Στο βραδινο πάνελ της ΝΕΤ αναρωτιοντουσαν ολοι "τι φταιει και οι νεοι απεχουν" και ΚΑΝΕΙΣ δεν σκεφτηκε το αυτονόητο. Κρίμα.

Το μήνυμα της αποχής, λοιπόν, ειναι η αναγνωριση της λευκής ψήφου ως έγκυρης ψήφου. Να ΜΗ συμπεριλαμβάνονται λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια σε ένα τσουβάλι και μάλιστα μαζί με την αποχή. Τί σόι δημοκρατία είναι αυτή που αποκλείει ουσιαστικά στους μισούς και πάνω πολίτες να εκφράσουν τη διαφωνία τους; Πώς αλλοιώς θα μάθουν επιτέλους οι πολιτικοί συνδυασμοί να (εκθέτουν ανθρώπους που) εκφράζουν τους πολίτες;

Η λευκή ψήφος να αφαιρεί έδρες και θέσεις. Αυτό θα φέρει τους νέους στο δημόσιο βίο και όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα...

Αυτο το μήνυμα ομως κανεις δεν το αναγνωρισε, αν και κανει μπαμ!
____________________________
ΣΗΜ.1. Ισως η αναγνώριση της λευκής ψήφου να βοηθήσει και προς την κατεύθυνση της εφαρμογής -επιτέλους!- της γνήσιας απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος.
ΣΗΜ.2. Ποιος τολμάει όμως, να το θέσει το ζήτημα; και να το εφαρμόσει, βεβαίως.

Χρόνια πολλά στις κυρίες:

Επειδή μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου μπορεί να το ξεχάσω, εύχομαι απο σήμερα Χρόνια Πολλά!!!

1. στην κυρία Νίκη Καμίνη
2. στην κυρία Νίκη Μιχαλολιάκου
3. στην κυρία Νίκη Σγουρού
4. στην κυρία Νίκη Ψωμιάδη
5. στην κυρία Νίκη Τατούλη
6. στην κυρία Νίκη Μπουτάρη
7. σε όλες τις Νικολέττες που αναφέρθηκαν στην κάτω μπάρα της εκπομπής της ΝΕΤ με ανταποκρίσεις απο τα εκλογικά τμήματα της Επικράτειας.
_________________________________
ΣΗΜ. Αμάν, εσείς που γραφετε τους τίτλους... Αμάν πια! Δεν βρήκατε τρόπο να γραψετε κάπως διαφορετικά; Αναφεροντας π.χ. το ονοματεπώνυμο του υποψήφιου που κέρδισε;

Ολέθρια λάθη και δήθεν διλήμματα

Φέρνω στο νου μου πρόχειρα μερικά που θυμάμαι:

Ολέθρια λάθη
1. προκήρυξη εκλογών απο τον Ε. Βενιζέλο -εκείνες με το σύνθημα των αντιπάλων "ψωμί κι ελιά και Κώτσο βασιλιά"- με αποτέλεσμα τη μικρασιατική καταστροφή. Αν δεν είχε προκηρύξει εκλογές;..
2. εντολή για "λευκό" (ή αποχή, δεν θυμαμαι) από την αριστερά μεταπολεμικά, με αποτέλεσμα τον εμφύλιο πόλεμο. Αν ψήφιζε τότε η αριστερά;..

Δήθεν Διλήμματα
1. "τι Πλαστήρας τί Παπάγος", με αποτέλεσμα την οριστική εγκαθίδρυση της δεξιάς. Οσο νά'ναι, άλλο ήταν ο Πλαστήρας...
2. "Καραμανλής ή τανκς", με αποτέλεσμα τα γνωστά που μας φέραν ως εδώ...
___________________________
ΣΗΜ.1. όποιος θυμάται κι άλλα, ας συμπληρώσει. :)
ΣΗΜ.2. το θλιβερό είναι ότι τα λάθη και τα δήθεν διλλήμματα τα πρόβαλαν/έπραξαν οι "προοδευτικοί" πολιτικοί και κόμματα.
ΣΗΜ.3. Τι σημαίνει αυτό; Οτι οι προοδευτικοί δεν είναι και τόσο προοδευτικοί ή ότι η συντήρηση έχει τον τρόπο της να "προχωράει" στεκάμενη;
-->> update: μπερδεψα το δίλημμα με το διάλλειμμα! mea culpa, μη βαρατε, το διορθωσα.

Ψωμιάδης, Ομέρ Πριόνης & Σία

Τι αγέρωχο ύφος! Πόση σοβαρότητα!
Είναι κρίμα να σου λείψουν... Ρίξε άκυρο ή λευκό ή κάνε αποχή, να τους λουστείς άλλα τέσσερα χρονάκια!

Η Μυστηριώδης Ψήφος

Μια φορά, ήταν ένας λαός που είχε μία ψήφο και δεν ήξερε τί να την κάνει όταν του τη ζητούσαν κάθε δυοτρία με τέσσερα χρόνια. Οσο δεν του τη ζητούσαν, απειλούσε κι έλεγε πως όταν έρθει η ώρα να ρίξει την ψήφο του θα τους έδειχνε αυτωνών των μπήξε δείξε, αλλά μόλις η ώρα ερχόταν τον έπιανε μια κρίση μαζοχισμού ή κρίση αμνησίας -αναλόγως, όπως τύχαινε- κι έριχνε την ψήφο του στα ίδια και τα ίδια και αυτά τα "ίδια" επαναλαμβανόντουσαν εσαεί, μαζί με τα παράπονά του βεβαίως.

Μια μέρα, λέει από μέσα του ότι «αυτή τη φορά θα τους ξεγελάσω και δεν θα ρίξω την ψήφο μου πουθενά και σε κανέναν» κι έτσι έκανε. Επεσαν τότε όλοι στη μαύρη μελαγχολία, που όμως δεν κράτησε πολύ, ίσα ίσα μερικές ωρίτσες ώσπου να πέσουν στο εντελώς ανάποδο, στην αλαζονία του νικητή, δηλαδή. Αρχισαν, λοιπόν, να διεκδικούν όλοι την ψήφο του λαού -αυτήν που δεν έριξε, ντε- και να λένε ότι «αυτή η ψήφος είναι δική μου» καθένας για την πάρτη του.

Ετσι, βγήκαν όλοι κερδισμένοι και ο λαός, χαμένος και πάλι, αναζητούσε τρόπο να επιβάλει τη θέλησή του, γιατί, ως γνωστόν, η θέληση του λαού κανονίζει τα πράγματα και όχι η πονηριά των εξουσιαστών του. Ο λαός επίσης, ως γνωστόν και πάλι, είναι σοφός και μέσα στην απέραντη σοφία του αφήνει κάπου κάπου τα πράγματα στην τύχη εντελώς λέμε. Οι εκλογές γίνονται τότε ένα τυχαίο παιχνιδάκι (όχι που δεν είναι, αλλά λέμε τώρα), κάπως σαν το καλειδοσκόπιο. Κουνάς τα ψηφαλάκια και σιάχνονται αυτομάτως ένα σωρό ωραίες χρωματιστές εικονίτσες. Μερικές φορές, οι εικονίτσες και τα χρωματάκια ταιριάζουν με τα προηγούμενα κουνήματα, άλλες φορές πάνε λιγουλάκι παραπέρα και μπερδεύονται τα πράγματα αλλά ο λαός το διασκεδάζει, παρόλο που η τύχη του εξαρτάται απολύτως από την κατανομή των χρωμάτων.

Ετσι έγινε και την περασμένη Κυριακή. Ο λαός κούνησε το καλειδοσκόπιο με την Μυστηριώδη Ψήφο του και σχηματίστηκαν τυχαία οι δυνάμεις των κομμάτων και άρχισαν όλοι να διεκδικούν τη νίκη αλαλάζοντας και να προσπαθούν να πείσουν το λαό -καθενας για λογαριασμό του- πως εκείνος είχε νικήσει και να τον ευχαριστούν και να τον κολακεύουν. Ο λαός, βεβαίως, ως σοφός που είναι, κάθεται και το γλεντάει -τι άλλο μένει να κάνει ο έρμος;- να βλέπει τους εξουσιαστές του σαν ιθαγενείς στη ζούγκλα να χορεύουν γύρω απο τα καθρεφτάκια και τις γιαλιστερές χάντρες που τους είχε δείξει, γιατί, εδώ που τα λέμε, ο λαός είναι ο αποπάνω όσο και αν οι εξουσιαστές θέλουν να πιστεύουν πως εκείνοι έχουν το πάνω χέρι. Οι εξουσιαστές έρχονται και παρέρχονται, αλλά ο λαός μένει.
___________________________________
ΣΗΜ.1. Εντυπωσιάστηκα απο την προτροπή μιας καραπονηροβλαχάρας που ωθεί το λαό σε άκυρη ή λευκή ψήφο ή ακόμα και αποχή, τη στιγμή που ίσαμε την παραμονή των εκλογών τον εκλιπαρούσε να μη τυχόν απέχει και να μη χαραμίζει την ψήφο του χρωματίζοντάς την άσπρη ή λιγδώνοντάς τη με σαλαμάκια.
ΣΗΜ.2. Εντυπωσιάστηκα -αλλά όχι και πολύ- από τις δηλώσεις ενός κυρίου με κομοδινί μαλλί, που αφήνει μεγαλόκαρδα το λαό να κάνει ό,τι θέλει, αλλά θα τον ενημερώσει, λέει, την προπαραμονή των εκλογών, για το τί να κάνει.
ΣΗΜ.3. Εντυπωσιακή και η άντληση δύναμης ενός ψηλόλιγνου κυρίου με φαλακρίτσα από ένα βραχιολάκι, αλλά εντυπωσιακότερες οι κραυγές ενός άλλου ψηλόλιγνου χωρίς φαλάκρα και δυναμικό βραχιόλι, που φωνάζει όπως ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης. Τι να πεις...
ΣΗΜ.4. Οι υπόλοιποι κυρίες και κύριοι μνηστήρες της πολυπόθητης εξουσίας το παίζουν ταπί και ψύχραιμοι και κάτι παιδάκια τρέχουν από δω κι από κει αλαλιασμένα να κολλάν αφίσες και να προπονούν τα συγγενικά γερόντια (καλά, αυτό το κάνουν όλοι, μη γελιόμαστε, και πεθαμένους απο τον τάφο θα σηκώναν μερικοί!) πώς να ισορροπήσουν μπροστά στο παραβάν κάνοντας πρόβα με τις κουρτίνες του σαλονιού.
ΣΗΜ.5. Σε μια επαρχία της χώρας, ένας ιπποψήφιος (έτσι, γιατί καβαλάει άλογο συχνά) εξουσιαστής ετοιμάζεται, λέει, να επαναλάβει τον άθλο του Μεγαλέξαντρου και να κόψει το Γόρδιο Δεσμό -πριν τον πάνε δεμένο με την άσπρη μπλούζα, εννοείται.
ΣΗΜ.6. Δεν μπορώ να ξέρω τι γίνεται σε όλες τις επαρχίες, αυτό που ξέρω είναι ότι οι υποψήφιοι εξουσιαστές έχουν λαλήσει κανονικά και φοβάμαι μη τυχόν η εγκυμονούσα κάλπη, μετά τη γονιμοποίησή της με τη Μυστηριώδη Ψήφο, γεννήσει κάνα... αυγό!
ΣΗΜ.7. Υπάρχει μια παροιμία αρχαία, που λέει «το μη χείρον, βέλτιστον» και είμαι σίγουρη πως ο λαός, που εκτός από σοφός και μαζόχας είναι και απρόβλεπτος, τη γνωρίζει και θα την αξιοποιήσει.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Απο τον αρκούδο

κοψοχέρηδες κατόπιν εορτής...

________________________________
-->> το εμπνευσμένο κολλάζ απο εδω

Καλή ψήφο αδέρφια!

Αντε, με το καλό, αύριο θα.. σκίσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα!
(το ψηφοδέλτιο είναι προσφορά Ανωνύμου του Ελληνος)
κλικ! να μεγαλώσει
_____________________________
ΣΗΜ. Το μόνο τρωτό που βρίσκω στο ψηφοδέλτιο αυτό ειναι οτι δεν ακολουθει την ποσόστωση.

σκέψεις εν όψει των εκλογών

Σκέφτομαι οτι, μια και καλούμαστε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές να ψηφίσουμε για κυβέρνηση, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές να ψηφίσουμε για αρχιεπίσκοπο. Απλά πράγματα.

Ξανά Σκατά

Μετά από σύντομη περιήγηση στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, επιστροφή στα δικά μας εδωπέρα, και αν επιμένει κανείς ότι "ανήκομεν εις την Δύσιν" και "είμεθα χώρα της ΕΕ", ε, πείτε του να ξυπνήσει. Μετά την ηρεμία, λοιπόν, η αναιμία και η δυσκοιλιότητα. Να κλίνουμε ρήματα όπως το "πυροδοτώ, πυροδοτείς, πυροδοτεί, πυροδοτούμε, πυροδοτείτε, πυροδοτούν" και να συλλέγουμε αποπατήματα ελεφάντων. Ελέφαντες υπάρχουν -όπως και λεφτά, βεβαίως. Αλλιώς, πώς θα πνιγόμασταν σε σκατά ελεφάντων; Εκτός από τη βρόμα, είναι και τεράστια, πανάθεμά τα!
Οι αριστεροί μελαγχολούν, ο Καλλικράτης καλά κρατεί, οι εκλογές έ-έ-έρχονται, υποστηρίζω ΟΛΟΥΣ τους υποψήφιους ΟΛΩΝ των κομματων σε ΟΛΕΣ τις περιφέρειες (στο Facebook εννοείται) και εύχομαι να εκλεγούν ΟΛΟΙ.
Ενημερώθηκα για τα πάντα, ακόμα και για ένα παπούτσι που έφυγε από το πόδι ενός πλουσίου -δεν πετάνε ετσι ευκολα τα παπούτσια των φτωχών σήμερα, πώς να το κάνουμε, κοστίζουν.
Ακουσα πως οδεύουμε προς μετασοδομισμό, δλδ, μετά την πρώτη κρίση που περνάμε (ή πέρασε, ή θα περάσει, ή "κι αφτώ θα παιράσι", ή κάτι τέτοιο), θα επέλθει και δεύτερη και τρίτη κρίση και μετά βλέπουμε πόσο ακόμα θα ανοίξει η μαύρη τρύπα της οικονομίας μας -για να κλείσει, χλωμό το βλέπω.
Ακουσα και για τον αγώνα που κάνουν οι πολίτες για τα διόδια και απορώ πώς γίνεται να έχουν ακόμα αυτοκίνητα, πώς περισσεύουν λεφτά για βενζίνη, δλδ, και χρόνος για μακρινές μετακινήσεις.
Ακουσα ότι αγώνας γίνεται για την εξάλειψη της ανεργίας, το δικαίωμα στην εργασία -πλήρη απασχόληση, κλπ- και για τους μειωμένους μισθούς και απορώ. Κανονικά, θα έπρεπε να γίνεται αγώνας για την υπερασπιση της ημιαπασχόλησης με καταβολή πλήρους μισθού για 20ωρο τη βδομάδα, τη στιγμή που έχουν βγει στην αγορά εργασίας τόσα πολλά μηχανήματα. ΟΛΟΙ στο δρόμο για 4 ώρες τη μέρα και χίλια ευρά το μήνα. Ξυπνάτε ωρέ!
Εμαθα ότι κοπτόμεθα για τις χελώνες της Κοσταρίκα και για τα γουνώδη ζωάκια. Πρώτον, οι κοστορικάνοι φέρονται με τον ίδιο τρόπο στις χελώνες τους εδώ και κάμποσες δεκαετίες, εικοσαετίες, εκατονταετίες, θα σας γελάσω, αλλά είναι μακριά η χώρα αυτή και τώρα μόλις το ανθιστήκαμε. Δεύτερον, τα ζωάκια με τη γούνα δημιουργήθηκαν έτσι για το γνωστό σκοπό να καλύπτουν τις ανάγκες για θέρμανση των κυριών που έχουν λεφτά ή έχουν φίλους/συζύγους με λεφτά, οπότε είναι άστοχο να τα προστατεύουμε. Δεν νομιζω να έχουν μεγαλύτερη αξία από μερικούς ευαίσθητους ώμους. Ολα αυτά είναι υστερίες για να αποσπούν την προσοχή μας. Προσέξτε το αυτό το σημείο. Προσεκτικά, ε.
Εμαθα και άλλα και λέω να ξαναφύγω. Ψάχνω λεφτά για τη μετακόμιση, αυτά που έμειναν λέω να τα καταθέσω σε καμμιά αμμουδερή παραλία, να κάνω μερικές βουτιές ακόμα, μη τρίζουν τα κόκκαλά μου το χειμώνα. Χαίρετε. Ισως αυτό να είναι το τελευταίο μου ποστ κατευθείαν. Θα προγραμματίσω μερικά, μη χαθούμε κιόλας, ε.
A! Εχω μια συμβουλή για τους προοδευτικούς νέους ανθρώπους, που θέλουν (και το εύχομαι) να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας: Να διαβάσουν, να μελετήσουν, να ασκηθούν σε καινούργιους τρόπους επικοινωνίας/γνώσης/μετάδοσης -μετάγγισης, στην ανάγκη. Μη παπαγαλίζουν αυτά που ακούν να λένε οι παλιότεροι. Αυτό δεν είναι πια σεβασμός, είναι αυτοπυροβολισμός, αυτοακύρωση. Χρειάζονται καινούργια μυαλά οι καινούργιοι καιροί και όποιος το καταλάβει πρώτος κερδίζει. Ακουσα ότι και ο κ. Καρατζαφύρερ προσπαθει προς αυτή την κατεύθυνση -κάτι για υπολογιστές που αχρηστεύονται μετά απο μια διακοπή ρεύματος είπε, άσχετο μεν αλλά στη σωστή κατεύθυνση, μοντέρνα πράγματα λέμε.

_______________________
photo from: www.cricketsoda.com/

το σχέδιο νόμου για τις εκλογικές δαπάνες

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Ακούω και ξανακούω, διαβάζω και ξαναδιαβάζω τις προγραμματικές δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού, --αυτές που διάβασε αμέσως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009-- ψάχνοντας να βρω τί ήταν εκείνο απο τα λόγια του, το οποίο ενόχλησε και προσπαθώ να μαντέψω --ακόμα κι από τον τόνο της φωνής-- πόσο αληθινός είναι. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να διαγνώσω κάτι τι παράξενο: αυτά που λέει είναι -λιγο πολυ- όλα όσα ελπίζαμε επί πολλές γενιές τώρα για τη χώρα μας και (δείχνει να) τα πιστεύει, να ξέρει τί λέει, να μην εξαπατά...

Τι μεσολάβησε λοιπόν μέχρι σήμερα και ήρθαν όλα τούμπα; Μήπως οι (λεγόμενες) αγορές, μας ήθελαν αδύναμους και διεφθαρμένους; Μήπως οι διεφθαρμένοι, διαπλεκόμενοι, κλπ, θέλαν να κρατήσουν τα πράγματα εκεί, χαμηλά, όπου τους βόλευε; Μήπως οι εταίροι μας δεν είναι και τόσο έντιμοι απέναντί μας ή μήπως τους είχαμε απογοητέψει τόσο πολύ που αποφάσισαν να προτάξουν αδιαφορία --όπως στο παραμύθι με το βοσκό που είχε καταντήσει αναξιόπιστος μετά τις επανειλλημμένες ψεύτικες εκκλήσεις του για βοήθεια; Μήπως όλα αυτά μαζί;
...και.. υπάρχει καποιος που να θελει άραγε την εξόντωσή μας;..
...μήπως είμαστε τόσο πολύ δυνατοί ή μήπως είμαστε πάρα πολύ πλούσιοι;..
...υπάρχει κάποιο μυστικό που δεν γνωρίζουμε, εμείς οι πολλοί;..
...μήπως, η διάταξη που λέει ότι θα ξοφλάμε (σε περιπτωση αναγκης, κλπ) τα δανεια με κομμάτια της χώρας μας (απλοϊκα τα γραφω εδω) καθρεφτίζει τα ήδη αποφασισμένα κομμάτια;..

Ξαναείδα και το ντοκυμαντέρ για τη Λιβύη και τον Καντάφι και θαύμασα πόσο άντεξε αυτός ο άνθρωπος --ο δεύτερος απο τους "μεγάλους αρχηγους" που απέμειναν. Η ανθεκτικότητα του ίδιου και της κυβέρνησής του οφείλεται στη συνοχή και στην εντυπωσιακή υποστήριξη από τους πολίτες της χώρας του...

Τελοσπάντων. Ακούστε και (αν θέλετε) διαβάστε ταυτόχρονα το κείμενο εδώ:
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/b56ab7d5-6e62-443c-a458-877acfe4366c

Συλλογή των διαφόρων ομιλιών σε βίντεο βρίσκονται εδώ:
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/contentTypes/video/pageNumber/1/t/videoList

Καλή ακρόαση :)

-->> απευθείας σύνδεσμος προς το video στο YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=6seHyTQwD6w
________________________________
ΣΗΜ. H Εγνατία Οδός έχει τελειώσει, την παρέδωσε ο ΚΑΚ στην κυκλοφορία πριν εγκαταλείψει την καρέκλα και πεσει με τα μουτρα στο αγαπημενο του ηλεκτρονικο παιχνιδι, και θυμάμαι κάποιον που μου είχε πει πριν από καμμιά 20αριά χρονάκια «όταν τελειωσει η Εγνατια να φοβασαι», αλλά δεν ξερω τί ακριβώς να φοβηθώ και αν είναι χρήσιμο να φοβάται κανείς στις μέρες μας και αυτό που νομίζω ότι θα έπρεπε να κανουμε είναι να κλείναμε τα σύνορα και να έρχονται οι πελάτες γονατιστοί να παρακαλάνε αντι που καταντήσαμε ρόμπες ξεκούμπωτες για ενα πουκαμισο (που νομιζαμε) αδειανό...

2 σκεψεις περι internet και περι TV

Η σημερινη ημερα ηταν αρκετα αποδοτικη, μια και καταφερα να σκεφτω δυο σημαντικα πράγματα:

1. τη στιγμη που ενοχοποιουνται οι συνδεσμοι και το μοιρασμα, καταργειται αυτοματως η εννοια του δικτυου
(με αφορμή τις υποθεσεις gamato και blogme.gr)

2. μα την αληθεια, θα ηθελα οι ψηφοι θεαματικοτητας τιβι να ηταν απτες -χαρτινες, πως το λενε! Επειδη αμφισβητω οτι πραγματι υπαρχει κοινο που να ψηφιζει αυτα που εμφανιζονται οτι ψηφιζει
(επεκτείνοντας τη σκεψη μου, φανταζομαι πως ειναι σημαντικοτερες οι ψηφοι στα καναλια, επειδη ακριβως αυτες οι ψηφοι ρυθμίζουν τις ψηφους που ριχνονται στις καλπες)

-->> τα αυτονοητα γραφω, φυσικα, αλλα ειναι τοσο σπανιο το αυτονοητο...

Political shit - SALE PRICE 50% OFF !!!

Απίστευτο το τρίτο και τελευταίο μέρος!!!
Metanastes miloun gia tis ellinikes ekloges (tvxs)


http://www.youtube.com/watch?v=m4d7ZCaBxE4

η δίκη του Mall (9/10/2009) οδήγησε στις εκλογές;

(πρώτο ανεβασμα: Posted by Rodia at 10/02/2009 12:08:00 μμ)
Update για φρεσκαρισμα ημερομηνιας-->> Αύριο η δίκη. Να δούμε, θα γίνει ή θα ξαναπάρει αναβολή;

Δύο πρωθυπουργοί, επτά υπουργοί, ένας δήμαρχος και ο πιο πλούσιος Έλληνας στον κόσμο... Όλοι μαζί κόπιασαν για να χτίσουν το μεγαλύτερο "αυθαίρετο" της Ευρώπης. Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τα εγκαίνια, σε συνθήκες απόλυτης σιωπής των ΜΜΕ, η τύχη του Mall πρόκειται να κριθεί από την Ολομέλεια του ΣτΕ. Μόνο που σε αυτή τη δίκη αυτό που παίζεται είναι πιο μεγάλο κι από το ίδιο το Mall...


Πολλοί ίσως ξέρετε το Mall Athens μόνο ως το μεγαλόπρεπο εμπορικό κέντρο στο Μαρούσι – «το πιο μεγάλο της νοτιοανατολικής Ευρώπης».

Παράλληλα, όμως, πρόκειται για το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο της τελευταίας εικοσαετίας.

Σκάνδαλο πολιτικό – γιατί έβαλαν την πλάτη τους δύο πρωθυπουργοί (Σημίτης και Καραμανλής), και μερικοί από τους κορυφαίους υπουργούς διαδοχικών κυβερνήσεων. Γιατί χρησιμοποιήθηκε ως πρόφαση η "εθνική ιδέα" των Ολυμπιακών Αγώνων.

Σκάνδαλο επιχειρηματικό – γιατί το «μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης» χτίστηκε από τον Όμιλο Λάτση (που ανήκει σε έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο), στον οποίο μεταξύ άλλων "δόθηκε δώρο μια υπεραξία 145 δισ. [δρχ.]". Δεν το λέμε εμείς – ο σημερινός πρωθυπουργός το είπε – ιδού το βίντεο!

Σκάνδαλο οικολογικό – γιατί βασίστηκε σε πλειάδα παράνομων αντιπεριβαλλοντικών διατάξεων.

Στις 9 Οκτωβρίου η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας πρόκειται να εκδικάσει την υπόθεση του Mall, μετά από συνεχείς αναβολές – μιλάμε για μια προσφυγή που κατατέθηκε το 2003!

Η ομερτά των ΜΜΕ

Τα ΜΜΕ φρόντισαν γι αυτό. Επί 9 χρόνια, και ενώ το σκάνδαλο βρισκόταν σε διαρκή εξέλιξη, αποσιώπησαν με κάθε τρόπο την ύπαρξή του. Ακόμα και σήμερα κάνουν το ίδιο: Αγνοούν τη δίκη στην Ολομέλεια του ΣτΕ. Ίσως επειδή αυτό που διακυβεύεται σε αυτή είναι τόσο κρίσιμο…

Αν χάσει ο Λάτσης...

Αν o Όμιλος Λάτση χάσει, θα πρέπει είτε να γκρεμίσει (!) το Mall, είτε (το πιθανότερο) να πληρώσει στο Δημόσιο πρόστιμα για κάθε αυθαίρετο τετραγωνικό (από τα χιλιάδες...).

Πέρα από το Mall: Το μεγάλο διακύβευμα

Όμως, στη δίκη του Mall παίζεται κάτι μεγάλο, κάτι πιο μεγάλο κι από το ίδιο το σκάνδαλο. Εδώ είναι το μυστικό: Το 2003, η τότε κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το «πρόβλημα» με την αντισυνταγματικότητα του Mall, σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα ώστε να περνάει αντισυνταγματικές υπουργικές αποφάσεις χωρίς να μπορεί το ΣτΕ να τις κρίνει. Από τότε, η εξωφρενική πατέντα δουλεύει συνέχεια: χθες εκτροπή Αχελώου, σήμερα ίσως Βοτανικός, αύριο Ασωπός…

Αυτό διακυβεύεται στη δίκη του Mall: Θα επιβιώσει το ΣτΕ, η μόνη αρχή που μπορεί να σταματάει τις εκάστοτε κρατικές αυθαιρεσίες; Ή θα χάσουμε οι πολίτες ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα που μας απέμεινε...

Το άρθρο ολόκληρο από εδώ:-->> Διαβάστε το στη πηγή, υπάρχουν πολλοί ενδιαφέροντες σύνδεσμοι για όλα τα αναφερόμενα
-->> Αυτά είναι τα χρήματα που θα παρθούν απο τους πλούσιους;
-->> και σιγά μη δώσει ο Λάτσης κάτι απο τη τσέπη του...
-->> να πάρει τις Μαλλ-κίες του μαζί με τη τράπεζά του και να φύγει. Ούτε ένα ευρω στη μπανκα του, ούτε ενα ευρω στο Μαλλ (δεν εχω περασει ουτε απεξω, το ειχα υποσχεθει σε μενα και το εκανα)