Μάνα, μανούλα, μητέρα, μαμά

«Μία γυναίκα γεννάει ένα παιδί
μα το παιδί φτιάχνει μι' απλή γυναίκα μάνα»
τραγουδάει στο τραγούδι του «Μάνα» ο Γιάννης Φλωρινιώτης, τον οποίο παρουσίασε ο Μάνος Χατζιδάκις στην εκπομπή "Ενας μετέωρος αστροναύτης χωρίς επιστροφή" του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ, με αποτέλεσμα να σηκώσει θύελλα αντιδράσεων τότε που μεταδόθηκε.
Οσο και να πεις, είναι σκάνδαλο ακόμα και σήμερα να συνυπάρχουν ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης αστός με ένα λαϊκό είδωλο. Είναι σα να λέμε σήμερα να πάρει συνέντευξη ο Σπανουδάκης από τον Τερζή -ηπιώτερη έκδοση, βέβαια, επειδή ούτε ο Σπανουδάκης πλησιάζει τα μποφόρ του αξέχαστου Μάνου, αλλά ούτε και ο Πασχάλης φτάνει την (τοτεινή) λαϊκότητα του Φλωρινιώτη- ή σαν να τοποθετείς τα πατσαβούρια μαζί με τα λινά τραπεζομάντιλα. Συγχωρήστε την παραβολή, με γνωρίζετε άλλωστε, αλλά δεν σκέφτηκα πιο άμεσο τρόπο να αποδώσω την εικόνα της συνύπαρξης αυτής όπως την εξέλαβε τότε η συντριπτική πλειονότητα των παλαιών ακροατών του Τρίτου Προγράμματος, που ήταν συνηθισμένοι στο να εκπέμπονται συμφωνίες και ορατόρια από τις ραδιοσυχνότητές του. Περιττό να γράψω ότι εκείνη η εκπομπή είχε ενθουσιάσει -τι "ενθουσιάσει"! συνεπάρει, καλύτερα- τα πλήθη των νεαρών ακροατών, όπως η αφεντιά μου, που γίναμε στη συνέχεια φανατικοί του Μάνου, της Λιλιπούπολης και πολλών ακόμα θαυμάτων που λάβαιναν χώρα ενώπιον των.. αφτιών μας!
Ο Μάνος Χατζιδάκις, ως μέγας επαναστάτης, έφερε τα πάνω κάτω στο αραχνιασμένο ραδιοφωνικό σύμπαν, το ζωντάνεψε και του έδωσε χρώμα και ζεστασιά. Το θέμα μας όμως δεν είναι τί έκανε ο Μάνος ο Μέγας, αλλά η Μάνα και οι συγκεκριμένοι στίχοι της "Μάνας" του Φλωρινιώτη. Πόσο αλληλένδετοι είναι οι ρόλοι μάνας και παιδιού, όπως παρουσιάζονται με δυο στιχάκια στο τραγούδι, αλλά και πόσο η κοινωνία και η δομή του κυρίαρχου συστήματος πολεμούν αυτούς τους ρόλους και συχνά δρουν καταστροφικά διαλύοντας τη συνοχή τους.
Για μη ιταλομαθείς μεταφέρω το μονόλογο (με μικρές ασήμαντες παρεμβολές) της Μάμα Ρόμα (Αννα Μανιάνι) από την παρακάτω σκηνή του ομώνυμου φιλμ του -μέγιστου, επίσης- Πιερ Πάολο Παζολίνι:

http://youtu.be/VFT3GN2mTSM
Πληροφορίες για το φιλμ εδώ

Ολα τα ακούω πλέον... βερεσέ! "γελαω καθώς βουλιάζω"

Μετα απο αυτο το κατατοπιστικότατο βίδεον διαμορφωσα γνωμη: ολα συμβαινουν επειδη έχρισαν τη χωρα μας πειραματόζωο για να αποδειξουν (ή καταρρίψουν!) τη θεωρια του Φριντμαν. Τελεια και παύλα.
Οπότε, ολα τα σεναρια "διασωσης" κινουνται σε αυτες τις δυο κατευθυνσεις...
__________________________
ΣΗΜ.1. Πάνω που ο βερεσές απέθανε, νάτος νάτος ξαναγεννιέται!
ΣΗΜ.2. Μεταφέρω το διάλογο των κωμικών John Clarke και Bryan Dawe, που αναλύουν την οικονομική κατάσταση:

World Collapse Explained in Three Minutes - 2 Translation(s) | dotSUB
(Two comedians try to understand the global financial crisis)
Duration: 2 minutes and 44 seconds
Country: Australia
Posted by: vortex11 on 26-Jul-2010

παρουσιαστης: Ηρθε η ώρα για τον John Clarke και τον Bryan Dawe, που έχουν μερικές απόψεις για τα "άπλυτα" των ευρωπαϊκών οικονομιών.

- Το όνομά σου είναι Roger, σωστά;
- Roger.
- Ααα, αυτό είναι το όνομά σου.
- Roger.
- Ωραία.. και με τί ασχολείσαι Roger;
- Είμαι οικονομικός σύμβουλος.
- Ααα, οικονομικός σύμβουλος, ε;
- Roger, ναι.
- Ναι, υπέροχα.. και πώς πάνε οι δουλειές Roger αυτή τη στιγμή;
- Οχι άσχημα, ευχαριστώ. Ααα, είναι λίγο ήρεμα τον τελευταίο καιρό.
- Τι εννοείς "τον τελευταίο καιρό";
- Από τον πόλεμο, είναι αρκετά ήσυχα.
- Μάλιστα. Οκ, Roger, το ειδικό θέμα για σήμερα είναι οι οικονομίες της ευρωπαϊκής κοινότητας. Ο χρόνος σου ξεκινά τώρα! Καλή τύχη.
- Ευχαριστώ.
- Πόσα χρωστά η Ελλάδα Roger;
- Εμ.. 367 δις δολλάρια.
- Σωστά. Και σε ποιον τα χρωστάει;
- Κυρίως σε άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες.
- Σωστά. Πόσα χρωστάει η Ιρλανδία;
- 865 δις δολλάρια.
- Σωστά. Και σε ποιον τα χρωστάει;
- Αλλες ευρωπαϊκές οικονομίες κυρίως.
- Σωστά. Και πόσα χρωστάνε η Ισπανία και η Ιταλία;
- Ενα τρις δολλάρια καθεμία.
- Σωστά. Και σε ποιους;
- Κυρίως στη Γαλλία, τη Βρεττανία και τη Γερμανία.
- Σωστά. Και πώς πάνε οικονομικά η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρεττανία Roger;
- Δυσκολεύονται λίγο, έτσι δεν είναι;
- Σωστά. Γιατί;
- Επειδή δάνεισαν τεράστια ποσά σε άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, τα οποία δεν μπορούν να αποπληρώσουν!
- Σωστά. Τι θα κανουν λοιπόν γι αυτό;
- Θα πρέπει να τους δοθεί οικονομικό πακέτο διάσωσης.
- Σωστα. Και πού θα βρουν αυτά τα χρήματα Roger;
- Χαχαχα! Αυτή είναι μια καλή ερώτηση! Δεν γνωρίζω την απάντηση!
- Πόσα χρωστά η Πορτογαλία;
- Για κάτσε μια στιγμή! Ποια ήταν η απάντηση στην προηγούμενη ερώτηση;
- Απλά, συνέχισε να απαντάς στις ερωτήσεις Roger. Πού θα βρει η Πορτογαλία τα χρήματα που χρωστάει στη Γερμανία, εάν η Γερμανία δεν μπορεί να πάρει πίσω τα χρήματα που δάνεισε στην Ιταλία;
- Μια στιγμή. Ποια ήταν η απάντηση στην προηγούμενη ερώτηση; Η ερώτηση ήταν "πώς γίνεται χρεωκοπημένες οικονομίες να δανείζουν χρήματα σε άλλες χρεωκοπημένες οικονομίες, οι οποίες δεν έχουν χρήματα, αφού δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα χρήματα που η μία χρεωκοπημένη οικονομία δάνεισε στην άλλη χρεωκοπημένη οικονομία και τα οποία δεν έπρεπε να είχε δανείσει σε αυτούς εξαρχής γιατί η χρεωκοπημένη οικονομία δεν μπορεί να τα αποπληρώσει"!
- Χάνεις πολυτιμο χρόνο Roger! Πόσα χρήματα χρωστά η Ισπανία στην Ιταλία;
- 41 δις δολλάρια, αλλά πού θα τα βρουν;
- Σωστά. Τί χρωστά η Ιταλία στην Ισπανία;
- 27 δις δολλάρια, αλλά δεν τα έχουν. Είναι χρεωκοπημένοι!
- Σωστά. Πώς μπορούν να πληρώσουν ο ένας τον άλλο, αν κανένας από τους δυο δεν έχει χρήματα;
- Θα πρέπει να λάβουν ένα "πακέτο διάσωσης", έτσι δεν είναι;
- Σωστά. Και από πού θα προέλθουν τα χρήματα γι αυτό το "πακέτο διάσωσης";
- ΑΥΤΟ ΣΕ ΡΩΤΑΩ ΚΙ ΕΓΩ!
- Σωστά. Γιατί οι επενδυτές πουλάνε το ευρωπαϊκό νόμισμα και αγοράζουν δολλάρια ΗΠΑ;
- Επειδή η οικονομία των ΗΠΑ είναι πολύ πιο εύρωστη από την ευρωπαϊκή.
- Σωστά. Γιατί αυτό Roger;
- Γιατί ανήκει στην Κίνα.
- Σωστά. Και συγχαρητήρια! Μετά από αυτό το γύρο, έχεις χάσει ένα εκατομμύριο δολλάρια!
- Εχασα ένα εκατομμύριο δολλάρια; Μα.. μου είπες συγχαρητήρια!
- Ναι, συγχαρητήρια. Εχασες μόνο ένα εκατομμύριο δολλάρια. Αυτό είναι μια εκπληκτική επίδοση Roger.
- Εχασα μόνο ένα εκατομμύριο δολλάρια.
- Συγχαρητήρια.
- Και αυτό είναι καλό, ε;
- Α, είναι εξαιρετικό!
- Πούλα τα πάντα αμέσως. Γρήγορα!

παρουσιαστης: Νομίζω ότι αυτό λέγεται "γελαω καθώς βουλιάζω".

Διαπλεκόμενες επιδερμίδες

- Τι κανει ο Κυβισμός;
- Καλά, ευχαριστώ, κοιμάται τώρα.
- Θα ήθελα να τον ρωτήσω κάτι.
- Ας μη τον ξυπνήσουμε...
- Και πώς θα μάθω...
- Τί; Τί ακριβώς θέλεις να μάθεις;
- Πόσα κυβικά Χαράς παράγει μια Ψυχή.

Να μπορούσα
Ν' αντλούσα
Κουβάδες Χαράς

- Αυτό μόνο;
- Και κάτι ακόμα, λίγο πιο σύνθετο.
- Δηλαδή;
- Πόσο σύντομα αναπληρώνεται η απώλεια Χαράς, ή μάλλον ποιος είναι ο ρυθμός αναπλήρωσης της Χαράς που αποδίδει στο περιβάλλον της μια Ψυχή;
- Α, αυτό είναι εύκολο, μπορώ να το υπολογίσω με βεβαιότητα: Αν η Χαρά αντλείται με κουβάδες, η αναπλήρωση γίνεται με καταρράκτες και μάλιστα ταυτόχρονα, ώστε πάντα να ξεχειλίζει.
_____________________________
εικονα απο εδω: www.mysteliospaths.blogspot.com/

Θέλω να σου δώσω κάτι

- Θέλω να σου δώσω κάτι.
- Τί θέλεις να μου δώσεις;
- Κάτι.
- Κι αν δεν θέλω το κάτι σου;
- Αδύνατο να μη το θέλεις, θα σου αρέσει.
- Πώς αυτή η βεβαιότητα;
- Γνωρίζω τα γούστα σου.
- Κανείς δεν γνωρίζει τα γούστα μου, αλλά κι αν τα εγνώριζε και αν μου άρεσε αυτό το κάτι, δεν το χρειάζομαι.
- Μα, πού το ξέρεις ότι δεν το χρειάζεσαι;
- Δεν χρειάζομαι τίποτα.
- Τίποτα; Ούτε ένα κάτι;
- Απολύτως τίποτα.
- Μα.. εγώ θέλω να σου δώσω κάτι.. Γιατί περιφρονείς το κάτι μου;
- Πώς να το περιφρονήσω, αφού δεν ξέρω τι είναι...
- Αυτό λέω τόσην ώρα! Να στο δώσω να το δείς.
- Μα δεν το θέλω!
- Ούτε να το δεις θέλεις;
- Ούτε.
- Γιατί;
- Γιατί μπορεί πράγματι να μου αρέσει.
- Ε, τότε να στο δώσω!
- Οχι! κατηγορηματικά ΟΧΙ.
- Ε, δεν τρώγεσαι...
- Φυσικά και δεν τρώγομαι, γενικώς.
- Γιατί "γενικώς";
- Επειδή τρώγομαι με τα ρούχα μου.
- Α, τότε το κάτι που θέλω να σου δώσω θα σου είναι χρήσιμο.
- Μα δεν το θέλω λέμε!
- Και πώς δεν το θέλεις, αφού δεν ξέρεις τι είναι!
- Δεν το θέλω, ούτε θέλω να μάθω τί είναι!
- Δεν σε καταλαβαίνω...
- Δεν χρειάζεται να με καταλαβαίνεις, για να σέβεσαι την επιθυμία μου.
- Ποια επιθυμία; αφού δεν θέλεις τίποτα!
- Ε, αυτή είναι η επιθυμία μου: να μη θέλω τίποτα. Παράξενο είναι;
- Και η δική μου επιθυμία; Γιατί δεν τη σέβεσαι;
- Ποια επιθυμία;
- Να δίνω κάτι...
- Με το ζόρι;
- Αυτό δεν το σκέφτηκα.. Συνήθως δέχονται όλοι αυτό που δίνω...
- Συνήθως. Βλέπεις όμως ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις.
- Πρώτη φορά τυχαίνει να αρνείται κάποιος να λάβει κάτι.
- Σκέψου και την περίπτωση να το λαβαίνει και να το ρίχνει μετά στα σκουπίδια.
- Δεν θέλω να το σκεφτώ αυτό. Αποκλείεται!
- Καθόλου δεν αποκλείεται! Μπορεί να το δέχονται για να μη σε στενοχωρήσουν...
- Ε, κάνε κι εσύ το ίδιο!
- Αυτό σου αρέσει; να σε κοροϊδεύουν;
- Νοιώθω ευδαιμονία, όταν δέχονται τα δώρα μου. Τώρα, με σένα, στενοχωριέμαι.
- Προσπάθησε να δίνεις όταν σου ζητούν κάτι.
- Ωραία! Τί θέλεις να σου δώσω λοιπόν;
- Τίποτα, το είπαμε αυτό. Δεν θέλω τί-πο-τα.
- Και.. άμα δεν σου δώσω τίποτα, αφού τίποτα δεν θέλεις, πώς θα μπορέσω να σου ζητήσω -κάποτε, αν τύχει- κάτι;
- Να μου ζητήσεις, κανείς δεν σε εμποδίζει να μου ζητήσεις, και αν έχω θα στο δώσω.
- Ετσι;
- Ετσι. Απλά πράγματα.
- Δεν θα νοιώθω καλά όμως, να ζητάω χωρίς να έχω δώσει κάτι προηγουμένως...
- Α, εσύ δεν παίζεσαι, δεν παίζεσαι λέμε!
- .....................
(συνεχιζεται με οποιο τρόπο θελετε)

διαλογοι παραλογοι...

-- Τί σε πονεί και τί σε σφάζει, παιδί μου;
-- Το μαχαίρι του χασάπη, μπαμπά.
-- Τίνος χασάπη, παιδί μου;
-- Εκεινού που το κρατάει, μπαμπά.
-- Εκείνος δεν είναι χασάπης, παιδί μου.
-- Ε, και γιατί του φωνάζουν «χασάπη γράμματα»;
-- Κι εσυ, γιατί φοβάσαι, παιδί μου, αφού ούτε αρνί ούτε γράμματα είσαι;
-- Φοβάμαι μη γίνω χασάπης, μπαμπά.

ΕΣΥ τι/ποιον θα ψηφίσεις;

Το ερώτημα απευθύνθηκε στη κυρία του κάτω πατώματος απο τον ψιλικατζή της γειτονιάς μου, που έχει το θάρρος και μιλά σε όλους στον ενικό. Ούτε εισαγγελέας να ήτανε!

-Εγώ;
-Ναι, εσύ που μου ανακατεύεις τα περιοδικά, μόλις τα έχω σιάξει απο το ανακάτεμα του Μανωλάκη.
-Εγώ... Εσείς τι θα ψηφίσετε κύριε Γιάννη;

(παρενθεση: Εμ, φαίνεται η καλή ανατροφή. Ο πληθυντικός τη δείχνει.)

-Εγώ σε ρώτησα πρώτος και μη μου μιλάς στο πληθυντικό για να κρατάς αποστάσεις!
-Ετσι τό'χουμε; Εγώ είμαι ευγενής.
-Ναι; Από το Ποδονίφτη ή από τις Κουκουβάουνες;
-Ελα τώρα κυρ Γιάννη, μη με πειράζεις...
-Α, ωραία, συνήλθαμε τώρα. Λοιπόν;
-Τι "λοιπόν";
-Τι θα ψηφίσεις. Λοιπόν.
-Α... σκεφτομαι...

Η κυρία Μαρία ξεφυλλίζει μερικά περιοδικά ακόμα, εγώ περιμένω υπομονετικά τη σειρά μου, δεν δέχομαι να χάσω αυτή τη στιχομυθία για να κερδίσω μερικά λεπτά χρόνου.

-Ελα, κυρία Μαρία, θα ξημερώσουμε! Τώρα το σκέφτεσαι; Να βοηθήσω να σκεφτείς καλύτερα; Περιμένει και η κυρία...
-Α, μη με λογαριάζετε εμενα, δεν βιαζομαι καθόλου..

Απαντώ και συρρικνώνομαι σε μιαν ακρίτσα μη τους χαλάσω τη κουβέντα.

-Και θές να σου πω τι θα ψηφίσω; Αφού η ψήφος είναι μυστική, το λέει και το Σύνταγμα!

Παίρνει αμπαριζα η κυρία Μαρία.

-Ε, τώρα, μεταξύ μας είμαστε, δεν θα βγει παραέξω.. Θα βγει;

Ρωτά και κοιτάζει προς τη μεριά μου.
Κάνω νεύμα με το κεφάλι να μη μου δίνει σημασία και συνεχίζει ακάθεκτος.

-Σε ρωτάω κυρία Μαρία μου, να με βοηθήσεις να αποφασίσω και'γώ ο έρμος που έχω μπερδευτεί...

Προσπαθει να εκμαιεύσει απάντηση με μαλαγανιές.

-Να σου πω, κύριε Γιάννη, δεν έχω αποφασίσει ακόμα... Για να λέμε την αλήθεια, έχω μπερδευτεί.. ακούω τον ένα, ακούω τον άλλο, ακούω τον παράλλο... Λίγο τό'χεις; Ενα σωρό έχουν μαζευτεί, λες κι έχουμε καλλιστεία!
-Ενώ, όταν είχαμε δικτατορία ήτανε καλύτερα, ε; Δεν είχαμε κι αυτό το μπελά της ψήφου!
-Πες το ψέμματα!

Τσιμπάει η κυρία Μαρία και'γώ περιμένω να συνεχιστεί το κούρδισμα.

-Ναι, είχαμε κάτι καλούς ανθρώπους που μας είχαν βάλει στο γύψο...
-Μια χαρά ήμασταν, τι λες εκεί;
-Το λες επειδή ο μακαρίτης ήτανε του στρατού και τρώγατε καλά...
-Σιγά το φαγητό! Και τις μεταθέσεις πού τις βάζεις; Αναστέναξα με τόσες μετακομίσεις.
-Ναι, αλλά χτίσατε και σπίτι, αγοράσατε και διαμέρισμα..
-Και πού θα έμενα εγώ τώρα δηλαδή; Το σπίτι τό'δωσα στο γιο βλέπεις.
-Τρία πατώματα.
-Πειράζει; Εχει βάσεις και για άλλα δύο, αλλά δεν επιτρέπει το Σχέδιο...
-Αν επέτρεπε δηλαδή, θα τα σηκωνε ο Νικολάκης, ε;
-Βασιλάκης! Νικολάκης ήταν ο μακαρίτης.
-Ο Νικολάκης, ξέρω τι λέω. Αλλά, χασαμε τον ειρμό: Τι θα ψηφίσεις λοιπόν, κυρία Μαρία; Θα το σκέφτεσαι πολλή ώρα; Ποιος περιμένεις να στο πει;
-Βλέπω κάτι εκπομπές στην τηλεόραση και λέω... Ολο και κάτι παραπάνω μαθαίνεις στην τηλεόραση, έτσι δεν είναι;
-Αααα, μη μου τα γυρίζεις τώρα... Εσύ τα ξέρεις, τι να σου μάθει η τηλεόραση;
-Να, βλέπω μια ωραία εκπομπή στο ΕΞΤΡΑ...
-Το Λιακόπουλο; Τα πιάσαμε τα λεφτά μας!
-Ναι, γιατί; Μια χαρά τα λεει ο άνθρωπος!

Αλλάζουμε ματιές με τον κυρ Γιάννη, ακούω τη τηλεόραση της κυρίας Μαρίας καθημερινά, με τον ήχο να απλώνεται στη γειτονιά και να βομβαρδίζει κινητούς και ακίνητους στόχους, ακόμα και με κλειστά παράθυρα!

-Ε, και σου είπε ο Λιακόπουλος τι να ψηφίσεις;
-Οχι, βέβαια! Αλλά φαίνεται τι θα ψηφίσει εκείνος...
-Τι;
-Μάλλον ΚΚΕ, αλλά μένα δεν μου πάει το χέρι μου.. έχω αμφιβολίες... κι αυτή η Παπαρήγα σαν ξόανο είναι...
-Ο Λιακόπουλος είναι καλύτερος δηλαδή, σα να λέμε...
-Μα δεν είναι υποψήφιος!
-Αν ηταν θα τον ψήφιζες φυσικά...
-Φυσικότατα!
-Στο ΚΚΕ.
-Οπουδήποτε!
-Μάλιστα.
-Σκέψου το κι εσύ κύριε Γιάννη μου...
-Θα το σκεφτώ και θα σου απαντήσω.

Εμεινα στήλη άλατος, που λένε. Εφυγε η κυρία Μαρία με τα περιοδικά της, πήρα και'γώ το καπνό μου, σε λίγο έκλεισε κι ο κυρ Γιάννης το μαγαζάκι του, αλλά η παράνοια συνέχιζε το έργο της... Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, όπως έλεγ' η γιαγιά μου.

Χορεύοντας με τους (υδραυ)λύκους!

- Φέρε τη βάνα βρε!
- ...
- Βρε φέρε μου κείνη τη βάνα!
- Μα...
- Φέρτη λέμε!
- Αφεντικό, αυτή δεν είναι βάνα...
- Και τι είναι ρε ζαγάρι;
- Βρύση!
- Α, έχεις δίκιο, είναι η βρύση που βγάλαμε.. γιατί δεν το λες τόσην ώρα; Βρες μια βάνα!
- Πού να τη βρω;
- Εκεί, στο κουτί με τα εργαλεία, αλλιώς να κατέβεις κάτ' στο αυτοκίνητο...

(ευτυχώς, υπήρχε βάνα στο κουτί με τα εργαλεία)

- Πιάσε μου μια μούφα!
- Από πού;
- Να, δεν τη βλέπεις; μπροστά σου είναι.. στα πόδια σου!
- Α, αυτό είναι μούφα...

(ο μικρός έμαθε τι εστί μούφα)

- Φέρε τώρα μια καμπύλη.. ή καλύτερα μια γωνία!
- Ορίστε.
- Αυτή είναι 16άρα βρε ζουλάπι! Την άλλη.. παραδίπλα.. μη σου χώσω καμμία!

(οκ και η γωνία)

- Δώσε ένα βε τώρα...
- ...
- Ενα βε σου λέω, βρε μπουμπούνα! ένα βε, δεν ξέρεις τί είναι βε;
- Οχι...
- Να, αυτό εκεί.
- Ορίστε αφεντικό.

(έμαθε και τι εστί βε)

- Το ταυ τώρα. Βάλε το ταυ και μέτρα από εκεί και πέρα. Πόσο είναι;
- 58 αφεντικό.
- Τι 58; Το μέτρο το κρατάς ανάποδα!
- Συγγνώμη... ένα και σσρανταδύο.
- Ετσι μπράβο! Μα δε σου κόβει βρε παιδί μου... δε βλέπεις τη διαφορά;
- Μα δεν πήγα σχολείο αφεντικό, δεν τά'παιρνα τα γράμματα...
- Ποτέ δεν είναι αργά, βρε μούργο.. (χαϊδευτικά το "μούργο") Δεν καταλάβαινες;
- Εγώ καταλάβαινα.. ο δάσκαλος δεν με καταλάβαινε.. Η αδερφή μου ξέρει!
- Τι να την κάνω την αδερφή σου; Να τη πάρω στη δουλειά;
- Εχουμε έναν που ξέρει γράμματα.. θέλω να πω..
- Να μη πεις τίποτα! Οταν δουλεύουμε δε μιλάμε!

(από τις 8:00 το πρωί ίσαμε τις δυομισι το μεσημερι παρακολουθούσα τον υδραυλικό να συνεργάζεται με το βοηθό του, αλλά... καλύτερα να χόρευα με τους λύκους! Ορθοστασία, δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω σπίτι να μπω στη μπανιέρα, να βγω φρέσκια και να γράψω αυτό το διάλογο)

ο Γιώργος, ο Κώστας, ο Θόδωρος και μια τηλεφωνική συσκευή

- Ντρινννν
- Ελα, ποιος είναι;
- Πρόεδρε εσύ;
- Ναι, Πρωθυπουργός παρακαλώ.
- Ελα Κώστα μου, έχεις δίκιο, το ξέχασα...
- Μα ποιος είσαι τεσπα;
- Το πανίσχυρο ΑΖΑΧ... χαχαχα.. ο Γιώργος είμαι!
- Ποιος Γιώργος... Αααα... ο Γιώργος!
- Εμ; Τι κάνεις Κωστάκη μου; Στο σπίτι όλοι καλά;
- Γι αυτό με πήρες; Εδώ είναι του Μαξίμου!
- Γι αυτό το σπίτι λέω... χαχαχα! Τι γίνεται; Βράζετε, βράζετε;
- Βράζει και χύνεται! Ασε με ρε Γιώργο στον πόνο μου.. Με έχουν βάλει στη μέση και με βαράνε.. Ποιοι; Οι δικοί μου! Αηδία καταντήσαμε...
- Αυτά έχει η εξουσία πρόεδρε... Τα μαθαίνω κι εγώ σιγά σιγά...
- Τι μαθαίνεις δηλαδή;
- Τα κοκοριλίκια του Πέτρου στη κοινοβουλευτική, το σουτάρισμα του Δαϊλάκη από τη Δράμα...
- Ναι, ρόμπα μας έκανε κι ο Δαϊλάκης.. Ποιος; ο Δαϊλάκης! Ο τελευτάιος τροχός της αμάξης λέμε.. Αστα, φρίκη Γιώργο μου! Καλά έκανες κι έφυγες.. ξεφτίλα πράματα...
- Μα, γι αυτό σε πήρα Κώστα μου, σε σκέφτομαι πολύ και θέλω να έρθω ως νίντζα...
- Τι;;;; Ακουσα καλά;;; Να έρθεις;;;; ΠΟΥ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ;;;;;
- Μα.. στο κόμμα Κώστα μου, ποτέ δεν έφυγα ουσιαστικά Κώστα μου, το πονάω το κόμμα μας!
- Ποιο κόμμα ΜΑΣ;;; Δεν είμαστε καλά! Θα το μοιραστούμε κιόλας! Τι λες χριστιανέ μου;;;;
- Δε λέω να το μοιραστούμε, βέβαια, αλλά σαν καλοί χριστιανοί όπως είπες μόλις τώρα δα.. πρέπει να βοηθούμε ο ένας τον άλλο...
- Και.. θα είναι βοήθεια αυτό που λες, να έρθεις δηλαδή... Ετσι νομίζεις;
- Δε νομίζω απλώς Κώστα μου, είμαι σίγουρος πως το κόμμα θα ανέβει! Τόσες ψήφους διαθέτομεν...
- Η αναίδειά σου δεν έχει όρια Γιωργάκη. Εμείς βγαίνουμε με τα τσαρούχια μας! Αυτοδύναμοι!
- Καλά.. τέτοια έλεγες παλιά και τα χάβανε αμάσητα.. σήμερα όμως; Ποια αυτοδυναμία τσαμπουνάς; Αυτοδύναμη ήττα εννοείς;
- ... ε, αστα διάλα πρωϊνιάτικα...
- Μεσημέριασε Κώστ...
- ΚΛΑΤΣ

(εκτός γραμμής) ΤΟΝ ΟΤΕ!!!! ΦΩΝΑΞΤΕ ΤΟΝ ΟΤΕ!!!!
- Τι έγινε Πρόεδρε; Α, πάλι το ακουστικό την πλήρωσε... Μα ποιος ήταν κύριε Πρόεδρε; η Ντόρα;
- Ασε ρε Θόδωρε, μακάρι να ήταν η Ντόρα, έχει και ωραία φωνή...

-->> η έμπνευση οφείλεται σε αυτό:-->> Δελτίο τρικυμίας εν ποτηρίω