Σελίδες

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Κανένας λαός δεν περισσεύει -ούτε ο περιττούσιος!

Τί στο καλό συμβαίνει με κείνους εκεί κάτω; Βάλθηκαν να αναγεννήσουν τον ήρωα του Σεξπίρου σε πολλαπλά αντίγραφα; Ας σκεφτούν ότι η συμπάθεια που έτρεφε η ανθρωπότητα για το λαό των εβραίων, συγκινημένη απο τα βάσανα, το κυνηγητό και την εξολόθρευση που υπέστησαν κατά το Β' Π. Πόλεμο απο τους ναζί, έχει ήδη εξανεμιστεί.
Εμείς οι άνθρωποι απεχθανόμαστε τους εχθρούς του ανθρώπου, όποιοι κι αν είναι. Η βία που σπέρνουν εναντίον των ξενιστών τους -των παλαιστινίων- στη γή των οποίων εγακαταστάθηκαν πριν από εξηντατόσα χρόνια μοιάζει με επιθετικό καρκίνωμα πλέον. Υποτίθεται πως ένας λαός μορφωμένος και πολύπαθος, όπως ήταν οι εβραίοι, θα ήταν πρόθυμος και σοφός να εργάζεται για την ειρήνη -την τοπική, αλλά και την παγκόσμια- αλλά αντί για τούτο δουλεύει όλο τον κόσμο προσπαθώντας να πουλήσει το παλιό παραμύθι ότι -τάχα μου και δήθεν- αμύνεται. Ναι, αμύνεται για τα δίκια του, όπως ακριβώς και ο Σάυλοκ για το δικό του δίκαιο και είδαμε τί έπαθε στο τέλος.
Δεν μπορώ πια να ακούω ειδήσεις για σφαγές, δεν θέλω να βλέπω πτώματα παιδιών. Ντρέπομαι.
Σήμερα, να βρεθούμε όλοι στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για το δίκιο των παλαιστινίων, να ενώσουμε και τη δική μας φωνή με τις φωνές όλων των λαών της Ευρώπης μήπως ακούσει κάποιος και δώσει εντολή για την κατάπαυση πυρός. Εγκυμονούνται φοβεροί κίνδυνοι αν αφεθεί να συνεχίζεται το τάισμα του φόβου. Η απάνθρωπη εξολόθρευση ενός λαού είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και ένας εγκληματίας είναι για τα σίδερα. Αυτό είναι το Δίκαιο και τίποτα δεν το αλλάζει -ούτε η συμπαράσταση των παγκόσμιων αγορών και των νεοφιλελέ αρχηγών και των εκπροσώπων τους προς τους εγκληματίες λαούς.
..και.. κανένας λαός δεν περισσεύει...
___________________
ΣΗΜ. φέρνω στο νου μου τους ισραηλίτες που αντιστέκονται στην ανάλγητη (το λιγότερο) κυβέρνησή τους και είμαι σίγουρη πως θα συναντήσω αρκετούς στο Σύνταγμα σήμερα να φωνάζουν κι αυτοί. Στο τέλος τα τέρατα νικιούνται Αδέρφια!!! όλα τα παραμύθια συμφωνούν σε αυτό.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

ποδοσφαιρο και τρίχες

Μένω έκπληκτη με τις εμπνεύσεις των ποδοσφαιριστών σχετικά με το μαλλί τους! Τί κάνει ο άνθρωπος όταν δεν έχει οικονομικά προβλήματα... «Δουλειά δεν είχ' ο διάολος... κλπ» που έλεγε κι η γιαγιά μου. Για χατήρι των πιστών αναγνωστών/τριών αυτουνού εδώ του τόπου, έκανα τον κόπο να συλλέξω μερικά παραδείγματα: Θαυμάστε λοιπόν!




Δύσκολα ένας άνθρωπος είναι ικανοποιημένος με την εικόνα του και προσπαθεί να τη φέρει στα μέτρα του παιδεύοντας το μαλλί του!

Ισως η ωριμότητα του ανθρώπου να φαίνεται και από το πόσο ασχολείται με το μαλλί του, πέρα από το βασικό: να το διατηρεί καθαρό, δηλαδή. Τί να πεις.. 
Τίποτα! Τίποτα να μη πεις! 
Νά'ναι καλά τα παιδιά να μας χαρίζουν γέλιο και παιχνίδι! Αμήν.

______________________
ΣΗΜ. Μη ρωτηξει κανεις τωρα ποιος ειναι ποιος, ε; Πού να θυμαμαι... Ψάξτε το λιγουλάκι το θέμα, αν σας ενδιαφέρει.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς


Υπάρχει ένα νέο κίνημα στο διαδίκτυο. Ενα κίνημα υπέρ του βιβλίου της διάσημης συγγραφέως Ασημίδας Κουτσηίδου, που ενέσκηψε ως τυφών στα πράγματα της διεθνούς μπλογκοσφαίρας. Τίτλος του βιβλίου «Το Πικρό Τσάι Της Ξενιτιάς», τίτλος βαθυστόχαστος, με πολλαπλά νοήματα και ισάριθμες (πολλαπλές επίσης) αναγνώσεις.

Το κίνημα αναπτύσσεται στα σόσιαλ μύδια γενικώς -φέησμπουκ, τουίττερ- αλλά και ειδικώς στο αυτομπλόγκ της συγγραφέως, καθώς και στο παλαιόθεν καταξιωμένο digital-era (δίνω σύνδεσμο για να μη κουράζεσαι και χάνεις πολύτιμο χρόνο).

Ηδη, το μερίδιο της δημοσιότητας που απέσπασε αυτό το κίνημα είναι τρομερό, ανάλογο της συγγραφέως του και βάλε -βάλε πολύ, μα πολύ ακόμα!

Επειδή...συχνά-πυκνά...
..σκέφτηκα να αξιοποιήσω την εμπειρία μου από το πικρό αυτό τσαγιοπότισμα. Εχουν σφηνωθεί στο μυαλό μου (όσο απέμεινε δλδ) στίχοι και στιχάκια, περπατώ και ποιητίζω λέμε... Μεγάλος μπελάς!

Να, χτες, ας πούμε, συνέλαβα τον εαυτό μου να περπατάει παραμιλώντας: «Κάτι μέσα μου κλωτσάει, είναι το πικρό το τσάι» και «το ρουφάω και με ρουφάει, δίχως ζάχαρη το τσάι» και άλλα παρόμοια... Βγάλε συμπέρασμα τώρα! Ψάχνω ιδιαίτερη μουσική, απολύτως ταιριαστή με τους λαμπρούς αυτούς στίχους, αλλά δεν κατεβαίνει τίποτε ακόμα.. αναμένομεν λοιπόν...

Οσο αναμένομεν, μπορούμε να επισκεφτούμε τον συλλέκτην κ. Γιουτούμβη και να απολαύσωμεν το ήδη ανελθόν οφίσιαλ βίδεον εξαιρετικής ποιότητος και αποδόσεως.

-->> images for topikrotsai
-->> αναζήτηση σε φέησμπουκ @ΤοΠικρόΤσάι --Γίνε φίλος, γίνε μέλος!
-->> αναζήτηση σε τουίττερ #ToPikroTsai
_________________________
ΣΗΜ. Νομίζω πως δεν ξέχασα κάτι τι σημαντικό, αλλά κι αν ξέχασα.. ας όψεται ο κ. Αϊζενχάουερ! (©Πάνος Ζέρβας)

UPDATE, 1/7/2014:  O ΟΜΙΛΟΣ ΞΥΝΗ Ν.ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ άφησε σχόλιο στην παρούσα ανάρτηση, αλλά.. μολονότι εκτιμώ πολύ την ανταπόκρισή του στο σοβαρό εγχείρημα της Ασημίδας Κουτσηίδου, αρνούμαι να επιτρέψω διαφημιστικά σχόλια στο μπλογκ μου. Αν επιθυμεί να συμβάλλει στην εξέλιξη του κινήματος «Το πικρό τσάι ης ξενιτιάς», παρακαλώ να απευθυνθεί στους συνδεδεμένους ιστοτόπους. Ευχαριστώ :)

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

σημειώνω για να θυμηθώ...








Kowloon Walled City: Η "πόλη της αναρχίας" - 50.000 άνθρωποι στοιβάζονταν σε 28.000 τ.μ.


Γερο(ντο,ρε,μι,φα,σολ,λα,σι)λογία: από τον Βορονώφ στη νοβοκαΐνη, τραγουδώντας

ΑΝΘΟ-BLOG-ΙΑ 1 Τι γράφουν οι bloggers στα blog τους για το blogging:

Τι κρίμα να φεύγουν οι καλύτεροι;

Written by kaltsovrako Posted in ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αντίο φίλε και σύντροφε Allou Fun Marx

ΙδιογράφΩς Iδιόγραφα σημειώματα ελληνόφωνων ιστολόγων και των αναγνωστών τους.

Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ για τα ινδικά τραγούδια

Αποχαιρετισμός στον Αλλού Φαν Μαρξ

Μαγική Ξωτική Ομορφιά

https://twitter.com/allufunmarx

https://twitter.com/allufunmarx/status/420180821149253632

Rodia Radio-11

10 αλήθειες για την μοντέρνα ξενιτιά

funEL βαρυ πακετο

ολα θα πανε καλα

penis Political Cartoons


Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας

Οι Κόκκινες Κυριακές

Παλιά αμερικάνικη μουσική -6- Spike Jones

 αυτα............... για την ωρα!

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

το δις εξαμαρτείν

«το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» λέγαν οι αρχαίοι για τον σοφό άνδρα που δεν πρέπει να κάνει το ίδιο λάθος δεύτερη φορά.. να μην επαναλαμβάνει ένα λάθος, δηλαδή. «δεν είναι έξυπνος αυτός που επαναλαμβάνει τα λάθη του» μεταφράζει το Βικιλεξικο.
Αυτό το ρητό το πήραν οι αναγεννησιακοί και το αναβάθμισαν, το πήρανε μετά και οι προτεστάντες ηθικολόγοι και το εμπλούτισαν κι έτσι η αρχαιοελληνική σοφία ανέβηκε στο βάθρο του απόλυτου και του αιωνίως "σωστού".

Τί έχουμε να πούμε εμείς οι ταπεινοί άνθρωποι; Δεν έχουμε κάτι τι να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε, αφήνουμε τους δυστυχείς άνδρες να αυτομαστιγώνονται. Εμείς, απλώς αναφέρουμε και τον έτερο πόλο.. τη γυναίκα!
Μια γυναίκα (που δεν ανδροφέρνει, δεν έχει στιλ Θάτσερ ούτε Μέρκελ) μπορεί να αμαρτάνει και δις και τρις και εκατοντάκις, αν χρειαστεί, και πάντα κατά την κρίση της. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι λογική ή πως δεν είναι έξυπνη; Μπα, το αντίθετο θα έλεγα.. ή μάλλον.. το διαφορετικό!

Μια γυναίκα, ως εκ της φύσης της ελπίζει -γιατί μια γυναίκα γνωρίζει να ελπίζει- μια γυναίκα που έχει την εμπειρία της μάνας, συχνά της από δεύτερο χέρι ανθρώπου, αυτής που έχει περάσει συμπληγάδες στη ζωή μέσα στην ανδροκρατούμενη πατριαρχική κοινωνία την παλιότερη, την τωρινή των Αγορών και μη, μια γυναίκα είναι αδύνατο να πάψει να ελπίζει γιατί αν πάψει, παύει μαζί με την ελπίδα της και η ζωή.

Αυτα λοιπόν για σήμερα και καλό κουράγιο γυναίκες απανταχού της γης! Να σημειώσω εδώ ότι ευτυχώς έχουν αρχίσει και πολλοί άνδρες να πιάνουν το ρυθμό της ελπίδας. Αμεν.
_______________________
ΣΗΜ. όταν γραφω "γυναίκα" εννοώ τη γυναικεία ευαίσθητη καρδούλα! Οσο περνούν τα χρόνια, τόσο αυξάνονται οι γυναικείες καρδιές -ακόμα και μεταξύ των ανδρών, ευτυχώς. Παλιά, λέγαν για το εφευρετικό μυαλό, αυτό που γεννά ιδέες, πως είναι "γυναικείο". Σήμερα, το μυαλό έχει ψιλοξεφύγει γιατί οι ιδέες που κατεβάζει είναι ακόμα και εναντίον της δικής του (φυσικής) ύπαρξης.. ένα μυαλό συχνότατα αντιανθρώπινο. Ψέμματα;


Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

ακατανόητα ή αυτονόητα;





Γύρω μου συμβαίνουν πράγματα που δεν καταλαβαίνω. 
Ζω ανάμεσά τους. 
Νοιώθω πολύ μικρή και πολύ λίγη. 
Αλλοτε εξοργίζομαι, άλλοτε παραλύω. 
Θέλω με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα, να ξεφύγω. 
Σαν τη νυφίτσα που κόβει το πόδι της με τα δόντια για να ξεφύγει από το δόκανο και σέρνεται κουτσή αλλά ελεύθερη για την υπόλοιπη ζωή της -αν ζήσει.