Σελίδες

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Μάνος Χατζιδάκις: νεοναζισμός και εθνικισμός

 

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.
 
Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.
 
Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.
 
Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.
 
(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης)

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.
 
Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).
 
Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.
 
Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.
 
Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.
 
Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.
 
Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.
 
Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.
__________________________________
ΣΗΜ.1. Κείμενο του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτοκ. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.
ΣΗΜ.2. Το βρήκα πριν 2 χρόνια σε ανάρτηση του Λ. Αθανασίου στο facebook.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020

Ημερολόγιο κορωνοϊού, 25 Αυγούστου 2020

Ξανακολλάει ο ιος; γιατί αδειοδοτήθηκε η χορήγηση πλάσματος στις ΗΠΑ, τι άλλες νέες θεραπευτικές συγχύσεις έχουμε, και μια σημαντικότατη ελληνική ερευνητική δουλειά: 
 
1. Από χτες το βράδυ κυκλοφορεί ευρύτατα η είδηση για τον άνθρωπο (και όχι ασθενή) από το Χονγκ Κονγκ ο οποίος φαίνεται να κόλλησε ξανά τον ιο, κυρίως με βάση δελτίο τύπου των ερευνητών- το άρθρο ακόμη δεν δημοσιεύθηκε από το Clinical Infectious Diseases, και το άρθρο περιγράφει μια πολύ πιο σύνθετη κατάσταση ποικίλων προεκτάσεων, τόσο καθησυχαστικών όσο και προβληματικών. Τι περιγράφει λοιπόν το άρθρο; Νεαρό, 33 ετών, ο οποίος νόσησε ήπια (διάρκεια συμπτωμάτων 2-3 ημέρες) τον Μάρτιο (νοσηλεύθηκε βέβαια 20 ημέρες, μέχρι να αρνητικοποιήσει το τεστ- δείγμα της επιθειτκής πολιτικής ελέγχου της επιδημίας στο Χονγκ Κονγκ). Δεν ξέρουμε αν έκανε τότε αντισώματα (ξέρουμε ότι μέχρι την 10η ημέρα μετά την έναρξη των συμπτωμάτων δεν είχε κάνει, αλλά τα αντισώματα αρχίζουν να βγαίνουν κάπου εκεί, και δεν είχαμε δείγμα την 14η ημέρα πχ), και ο οποίος, τον Αύγουστο, σε έλεγχο αεροδρομίου, ξαναβρέθηκε θετικός σε μοριακό έλεγχο. Και η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι ήταν διαφορετικό το στέλεχος του ιου που μετέφερε αυτή την φορά (ήταν στέλεχος που κυκλοφορεί πρόσφατα σε Βρετανία και Ελβετία), ενώ στο αίμα του αντισώματα δεν βρέθηκαν. Προσοχή όμως: ο νεαρός δεν είχε συμπτώματα. Τυχαία βρέθηκε θετικός. Νοσηλεύθηκε αμέσως μετά, παρακολουθήθηκε στενά, και συνέχισε να χαίρει άκρας υγείας. Και μάλιστα, από την 5η ημέρα και μετά, άρχισε να ανεβάζει τίτλο αντισωμάτων. Και συνέχιζε να μην βγάζει συμπτώματα. 
 
2. Πού είναι το ενθαρρυντικό της όλης υπόθεσης; Θα μπορούσε λοιπόν να συμπεράνει κανείς πως η πρώτη μόλυνση δημιούργησε κάποια μορφή ανοσίας (που δεν ανιχνεύθηκε επαρκώς), και η οποία έκανε την δουλειά της: ο νεαρός δε νόσησε την δεύτερη φορά, δεν κατάλαβε τίποτε. Άρα, προστατεύθηκε. Και την δεύτερη φορά (ξανα)πυροδοτήθηκε και η άμυνα με αντισώματα, χωρίς το παραμικρό σύμπτωμα (λειτούργησε ο ιος σαν αναμνηστική δόση εμβολίου). Το άλλο ενθαρρυντικό είναι ότι δεν παρατηρήθηκε το διαβόητο φαινόμενο antibody-dependent-enhancement/ ADE, να νοσείς δηλαδή βαρύτερα την δεύτερη φορά, φαινόμενο που το βλέπουμε στον Δάγγειο Πυρετό και μας φόβιζε μήπως συμβεί και με τον SARS-CoV-2. 
 
3. Ποια είναι όμως τα ερωτηματικά και οι προβληματισμοί με την ιστορία του νεαρού από το Χονγκ Κονγκ; Πρώτον, αν και δε νόσησε, είχε ιικό φορτίο. Οπότε, θεωρητικά, θα μπορούσε να μεταδίδει (εκκρεμεί η απόπειρα καλλιέργειας του ιου από τους ερευνητές). Η πρότερη λοίμωξη μπορεί να απέτρεψε τη νέα νόσηση, αλλά δεν απέτρεψε τον εποικισμό από άλλο στέλεχος του ιου (ή τον ιο γενικότερα), και πιθανώς την μετάδοσή του. Οπότε, πρέπει να ξεχάσουν την ανοσία αγέλης οι οπαδοί της, εφόσον όσοι έχουν νοσήσει δεν αποτελούν τείχος ενάντια στην κυκλοφορία του ιου στην κοινότητα (και θα πρέπει να βρουν άλλη ασεβή πλάνη να διατυμπανίζουν). Είναι μια εικόνα που θυμίζει πολύ τα προβλήματα που βγάζουν κάποια εμβόλια στις δοκιμές στους μακάκους; Εντελώς. 
 
4. Τι δεν ξέρουμε σε αυτή την ιστορία; Αν τελικά όντως μετέδιδε τη δεύτερη φορά. Όπως και αν έβγαλε αντισώματα την πρώτη φορά, ή ενδέχεται οι ήπιες πρώτες νοσήσεις να μην επάγουν επαρκή αντισώματα και να σε κάνουν επιρρεπή σε νέα μόλυνση. Δεν ξέρουμε επίσης μήπως το ασυμπτωματικό της δεύτερης φοράς δεν οφείλεται στην ανοσία που απέκτησε ο νεαρός αλλά σε τυχόν ηπιότητα του δεύτερου στελέχους του ιου. Αν δηλαδή κολλούσε κάποιο άλλο στέλεχος, μήπως εκδήλωνε συμπτώματα. Συμπέρασμα: μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Αλλά ένα μόνο άτομο, από τα δεκάδες εκατομμύρια που έχουν νοσήσει. Που δεν μας επιτρέπει να εξάγουμε συμπεράσματα. Έως τον περαιτέρω εμπλουτισμό της γνώσης μας, κάνουμε προσωρινά τρόπο ζωής μας την αυτοπροστασία και την προστασία των οικείων μας, μέσω συμπεριφοράς, τελεία. 
 
5. Θεραπευτικά-1: γιατί ανακοινώθηκε μετά βαΐων και κλάδων η αποτελεσματικότητα της μετάγγισης πλάσματος από ιαθέντες, ως θεραπεία κατά της COVID-19; Τόσο εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα; Όχι, πολιτικοί είναι οι λόγοι, αλλά ίσως, είναι κι αυτή μια χρήσιμη θεραπευτική προσέγγιση. Έχουμε πει από μήνες πως η επιμονή και η ικανοτητα του σπουδαίου επιστήμονα Arturo Casadevall βοήθησε να επεκταθεί η ιδέα της θεραπευτικής χορήγησης πλάσματος, και ειδικά στις ΗΠΑ πήρε τέτοιες διαστάσεις που ούτε ο ίδιος ο Casadevall δεν προλάβαινε να αξιολογήσει τα δεδομένα. Κυκλοφόρησε προ ημερών προδημοσίευση από τα αποτελέσματα της χορήγησης πλάσματος σε περισσότερους των 30.000 ασθενών στις ΗΠΑ, και τα χονδρικά συμπεράσματα ήταν πως αν χορηγηθεί νωρίς μετά την διάγνωση (εντός 3 ημερών, το ερώτημα βέβαια είναι πόσο καθυστερημένα γίνεται η διάγνωση στις ΗΠΑ), και αν είναι πλάσμα με υψηλή συγκέντρωση αντισωμάτων, βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης. Είναι στατιστικά αξιολογήσιμη αυτή η ελάττωση της θνησιμότητας; Έχει τρόπους η στατιστική να σου πει και ναι, και όχι. Ακόμη διαφωνούν οι επαΐοντες, ανάλογα και με την πολιτική τους τοποθέτηση. Ήταν ανακριβή αυτά που ειπώθηκαν από τον επικεφαλής του FDA, τον Stephen Hahn, στην συνέντευξη τύπου; Ναι, ήταν δραματικά μεγαλοποιημένη η αποτελεσματικότητα του πλάσματος, όπως παρουσιάσθηκε, το παραδέχθηκε και συγγνώμη ο Χαν σήμερα. Αλλά μάλλον βοηθάει η χορήγηση πλάσματος από ιαθέντες, κάπως, κάποιους. Και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προσωρινά, μέχρι την ευρύτερη διαθεσιμότητα τεχνητών αντισωμάτων. Κι ας είναι εργώδης η παραγωγή του, κι ας έχει μικρούς αστερίσκους όσον αφορά την ασφάλεια, κι ας είναι ιατρική 120 ετών (ο Εμίλ φον Μπέρινγκ που την εισήγαγε πήρε Νόμπελ το 1901). Αφού δεν έχουμε καλύτερες θεραπείες...
 
6. Θεραπευτικά-2: δεν έχουμε καλύτερες θεραπείες, το έχω ξαναπεί, επειδή δεν κάναμε καλοσχεδιασμένες μελέτες, και επειδή επιτρέψαμε σε μη ιατρικές παραμέτρους να παρεμβαίνουν. Έτσι, δεν περιμένουμε, πλην τεχνητών αντισωμάτων, κάτι σημαντικό θεραπευτικά. Όσες νέες μελέτες βγαίνουν, μπορούν να αναγνωσθούν ποικιλοτρόπως: μια νέα μελέτη για το remdesivir στο JAMA πχ κατέδειξε την αδυναμία του σχεδιασμού της όταν οι ασθενείς που πήραν 5 ημέρες αγωγή πήγαν καλύτερα από όσους πήραν 10 ημέρες, που πήγαν το ίδιο με όσους δεν πήραν. Ακόμη και οι συγγραφείς της μελέτης μαγκώθηκαν, "uncertain clinical importance" λένε. Εγώ θα πω ότι είναι ενδεικτικό της (υπαρκτής, αλλά) περιορισμένης δραστικότητας της ουσίας (όπως 'Έμπολα...), άλλοι θα πουν "ναι, αλλά στις 5 ημέρες αγωγής υπήρξε διαφορά". Κακός σχεδιασμός υπήρξε. Από την άλλη, ακόμη μια αναδρομική μελέτη, 8075 Βέλγων ασθενών, κατέδειξε αποτελεσματικότητα της υδροξυχλωροκίνης στην ελάττωση της θνησιμότητας (ακόμη και οι πολέμιοί της κάπως πρέπει να εξηγήσουν κάποτε τόσες αναδρομικές- όπως πρέπει και οι υποστηρικτές της να εξηγήσουν τα λάθη των τυχαιοποιημένων προοπτικών μελετών που την βγάζουν άχρηστη, ΟΚ αυτό το τελευταίο είναι in peer review αν και φοβάμαι ότι θα παραμείνει επί μακρόν εκεί). 
 
7. Τέλος, μια πολύ σημαντική Ελληνική πειραματική μελέτη, κυκλοφόρησε ως προδημοσίευση αλλά είμαι βέβαιος πως θα πάει σε σημαντικό περιοδικό: Untuned antiviral immunity in COVID-19 revealed by temporal type I/III interferon patterns and flu comparison λέγεται, προέρχεται από συνεργασία του εργαστηρίου Ανοσοβιολογίας του Ιδρύματος Βιοϊατρικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών με επιστημονες από τα νοσοκομεία Σωτηρία και Αττικόν, υπό την επίβλεψη του Ευάγγελου Ανδρεάκου που διδάσκει και στο Imperial College του Λονδίνου: είναι ίσως η σαφέστερη περιγραφή του ανοσολογικού πανικού που προκαλεί ο ιος, συγκρίνοντας μάλιστα την αλληλουχία των ανοσολογικών γεγονότων με το τι συμβαίνει σε περιπτώσεις γρίπης, τόσο σοβαρής όσο και ηπιότερης. Μέσα από διαδοχικές μετρήσεις δεκάδων δεικτών (η σημασία ορισμένων όπως το CCL3 δεν είχε καταδειχθεί ξανά), οι επιστήμονες έδειξαν ότι "δεν είναι μια απλή γρίπη", ότι η άκαιρη ενεργοποίηση ανοσολογικών μηχανισμών συμβάλλει στην βαρύτητα της κλινικής εικόνας, και κυρίως ότι ο SARS-CoV-2 λειτουργεί ανάποδα: αντί να κινητοποιεί πρώτα την αντιιική απάντηση και μετά να κινητοποιεί προφλεγμονώδεις οδούς ως δεύτερη γραμμή προστασίας, κάνει το ανάποδο. Και αυτό το ανάποδο είναι το κλειδί της κλινικής εικόνας, αλλά και της πιθανής αποτελεσματικότητας διαφόρων θεραπευτικών προσεγγίσεων όπως διαφόρων μορφών ιντερφερόνης. Εξαιρετική μελέτη, άξια αναφοράς και τα ονόματα των από κοινού πρώτων συγγραφέων, της Ιωάννας-Ευδοκίας Γαλάνη και της Νικολέττας Ροβίνα. 
 
8. O Wong Kar-wai της εικόνας πάντως, καταλείπει ανοσία
__________________________
ΣΗΜ. η σημερινή ενημερωτική ανάρτηση του Γιωργου Παππά στο facebook: https://www.facebook.com/giorgos.pappas.376/posts/10158842326312490

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2020

επώνυμο "Ζαζάνης"


ψάχνοντας για το επώνυμο "Ζαζάνης" βρήκα ότι εμφανίζεται στην Απείρανθο της Νάξου τα έτη: 1600, 1700, 1800, 1900 και 2000. (https://orinosaxotis.blogspot.com/2013/11/1600_25.html
Στο ίδιο μπλογκ βρήκα στο ποστ "Ναξιώτες σε Αμερική , Καναδά και Αίγυπτο το 1947" κάποιον Μιχαήλ Ζαζάνη στην Ουάσιγκτον. (https://orinosaxotis.blogspot.com/2014/09/1947.html)
Επίσης, στο μπλογκ "Περιηγήσεις" ποστ Κόρωνος Νάξου: Οι άνθρωποι και τα επώνυμά τους - Οι πίνακες (Ι), βρήκα επώνυμο Ζαζάνης, Ζαζανο- με παρατσούκλι: Μανδηλαράς. (http://diadromesgr.blogspot.com/2011/04/2.html)
Ακόμη, βρήκα να αναφέρεται κάποιος Μανόλης Ζαζάνης στις σελίδες (pdf ) 22 και 232 του Τόμου 11 και στις σελίδες 100 και 400 του Τόμου 13 στον ιστότοπο "Αρχεία της Ελληνικής Παλλιγγενεσίας" (https://paligenesia.parliament.gr/anazitisi.php)

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2020

διολισθαίνοντας προς τον ολοκληρωτισμό

«διολισθαίνοντας προς τον ολοκληρωτισμό» είναι ο τίτλος του κειμένου που θέλω να γράψω και που υπόσχομαι να το γράψω σύντομα, επειδή (έχω πάψει να νομίζω και) έχω πλέον βεβαιωθεί ότι ακριβώς έτσι συμβαίνει: δεν αρκεί μια (απο την αναποδη) "χαρισματική" περσόνα τύπου π.χ. Χίτλερ, να "μαγέψει" τα πλήθη, να τα αφιονίσει, να τα κάνει ανθρωποφάγα, αλλά χρειάζεται μια εξαθλιωμένη ανθρώπινη "βάση" που θα καταπιεί αμάσητη την τροφή που της σερβίρει το "Σύστημα" και το σύστημα αυτό (μη το γελάς καθόλου, ε) είναι οι αντι-άνθρωποι, όλοι αυτοί που τίποτα δεν τους λείπει, τα έχουνε όλα που λένε, αλλά θέλουνε το κάτι τι παραπάνω κι εδώ μπαίνει το γνωστό παραμύθι του ψαρά με την άπληστη γυναίκα, αν το θυμάσαι, που αντικατοπτρίζει με ακρίβεια αυτό που συμβαίνει σήμερα (και συνέβαινε από πάντα) και το σύστημα αυτό κουνάει την περσόνα που θεωρεί αντάξια να το εκπροσωπεύει, σαν μαριονέτα την κουνάει απέναντι σε μια βάση ανθρώπων εξαθλιωμένων που δεν προλαβαίνουν καν να σκεφτούν επειδή η φτώχεια (τροφής και ιδεών) δεν τους αφήνει. Χρειάζεται λοιπόν αυτη η εξαθλίωση για να γλιστρήσει μαλακά μαλακά ο φασισμός και να γίνει κυρίαρχη "ιδεολογία" γιατί όσες φορές επιβλήθηκε με τη βία και δια μιάς, που λένε, έγινε αντιληπτός και (αργά ή γρήγορα) έφαγε τα μούτρα του. κλπ κλπ (συνεχίζεται)

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2020

ενδυματολογικές αναβαθμίσεις

Μετά από μερικές δεκάδες χρόνια, ποιος θα θυμάται από πού ξεκίνησε η μόδα της υποχρεωτικής μάσκας; Εδώ δεν θυμόμαστε ποιος ειναι ο πρωθυπουργός της χώρας κι ένας καημένος με ονοματεπώνυμο που αρχίζει από Κ.Μ. προσπαθεί, τρέχοντας από δω κι από κει, χωρίς κάμερες, να μας το θυμίσει (ανοίγει παρένθεση: ομολογώ ότι το έμαθα, πως έχουμε πρωθυπουργό με ονοματεπώνυμο που αρχίζει από Κ.Μ. εντάξει; μη ξεποδαριάζεται άλλο ο άνθρωπος, που δείχνει τόσο κουρασμένος να βαδίζει τρεκλίζοντας. Κλείνει η παρένθεση)

Ξεφεύγω από το θέμα όμως, που είναι η νέα μόδα που θα παλιώσει όταν ξεχαστεί η αιτία που τη γέννησε, όπως ξεχάστηκε η αιτία που σιάχτηκαν τα μανίκια: για να μη μας τσιμπάνε τα κουνούπια, το ξέρω, αλλά πολλοί δεν το γνωρίζουν, και όπως ξεχάστηκε η κατάργηση του παλαιού τύπου εσωρούχου (και βρακιού καλουμένου) το οποίο ήταν ένα μακρύ πανταλόνι με μπατζάκια τα οποία δεν ήταν ραμμένα στην εσωτερική πλευρά από το γόνατο και πάνω, ώστε μια κυρία με εκείνα τα υπέρκομψα φουστάνια, τα μακριά ως τον αστράγαλο και τα σφιγμένα στη μέση (ίσαμε και λίγο παρακάτω) με κορσέδες που προκαλούσαν ασφυξία, να μπορεί να ουρεί και να αφοδεύει χωρίς δυσκολία: άνοιγε απλώς τα πόδια πάνω από ένα καθίκι και καθόταν πάνω του, όπως σήμερα ακόμα κάνουν τα κακά τους οι ινδοί (κάποιας κάστας που δεν θυμάμαι τώρα) μέσα στη μέση του δρόμου και αυτός είναι ένας από τους λόγους που αποκλείεται να πάω στην Ινδία.

Ξέφυγα πάλι, θα πιάσω το νήμα από εκεί που το άφησα, διερωτώμενη γιατί άραγε επεβλήθη το βρακί. Αν ξεκινήσω από τους πρωτόπλαστους, ένα είδος αυτού του μικρού εσωρούχου ήταν το φύλλο συκής, το οποίο φόρεσαν ο Αδάμ και η Εύα μόλις άφησαν πίσω τους τον Παράδεισο, και η αιτία ήταν η ντροπή. Σιγά σιγά, φόρεσαν κι άλλα ρουχαλάκια από πάνω, άλλα από ντροπή επίσης και άλλα λόγω καιρικών συνθηκών.

Το θέμα μας όμως είναι η μάσκα και το αν αναρωτηθεί κανείς μετά από μερικές δεκαετίες γιατί φοράει μάσκα και μάλιστα υποχρεωτικά. Σκέφτομαι λοιπόν ότι ίσως να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τη φοράει από ντροπή, γιατί ως τότε ο κόσμος θα (έχει μάθει να) ντρέπεται που έχει μύτη και στόμα, όπως οι πρωτόπλαστοι ντράπηκαν που είχαν γεννητικά όργανα -στο περίπου. Ο κορονοϊός θα περάσει και η μάσκα θα μείνει, ίσως με μικρές αναβαθμίσεις: στρας και πούλιες π.χ. ή διάφορα κεντήδια και επικόλληση πανάκριβων κοσμημάτων για πλουσίους. Η μάσκα θα γίνει περισσότερο απαραίτητη (και άχρηστη) από τη γραββάτα.
__________________
ΣΗΜ. Το κειμενάκι είναι σατιρικό, φόρα τη μάσκα σου λοιπόν, αρκεί να θυμηθείς να τη βγάλεις όταν τελειώσει η πανδημία. Οι μόδες είναι για να περνάνε, εκτός από τη μόδα της γραββάτας που έχει κατσικωθεί στα γερά.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2020

Κρίσιμη συγκυρία

Οι Αγορές επιθυμούν ειρήνη, εμπόριο και ανοιχτά σύνορα. Νομίζω ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά στην υλοποίηση των επιθυμιών τους.

Αν δεν συνέβαινε αυτό, ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, η Ε.Ε. θα επιτάχυνε τις διαδικασίες προσδιορισμού των συνόρων της Ενωσης, αντί να συνιστά ηρεμία "και στις δύο πλευρές", μη αναγνωρίζοντας δηλαδή την ύπαρξη της Ε.Ε. και ως εδαφική κυριαρχία.

Η Ενωμένη Ευρώπη των Αγορών, λοιπόν, δεν ενδιαφέρεται για τους λαούς που την αποτελούν, ούτε για τα κράτη μέλη της, στο βαθμό που αυτά έχουν προβλήματα, είτε μεταξύ τους είτε με τρίτες χώρες εκτός Ε.Ε. Αυτό που την αφορά (και δεν το κρύβει πλέον) είναι το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, οι Τράπεζες, η οικονομία και, συνακόλουθα, το εμπόριο και τα ανοιχτά σύνορα διακίνησης των προϊόντων χωρίς δασμούς.

Η επιθετικότητα της Τουρκίας εκδηλώνεται αυτή τη χρονικη στιγμή, επειδή η Τουρκία έχει αντιληφθεί εδώ και αρκετό καιρό τις προθέσεις της ΕΕ, τον πυρήνα της ύπαρξής της.. Ποιος να ξέρει άραγε τι ακριβώς συζητήθηκε μεταξύ Μέρκελ και Ερντογάν στις προηγούμενες συναντήσεις και (εξακολουθεί να) συζητείται στις συχνές τηλεφωνικές τους συνδιαλέξεις;

Οθεν, υποθέτω ότι η Ελλάδα αποτελεί και πάλι το πειραματόζωο που θα δοκιμαστεί πρώτο στην νέα εποχή που έχει σχεδιαστεί, την εποχή που φέρνει την κατάργηση των συνόρων (και των κρατών-εθνών βέβαια) και μακάρι αυτό να μας βγει σε καλό.
________________
ΣΗΜ. διατηρώ επιφυλάξεις για την ορθότητα της κρίσης μου, αλλά κάτι τετοιο ψυχανεμίζομαι εισπράττοντας όσα ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια μου χωρίς να λέγονται.

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020

Ενας θάνατος ξυπνάει μνήμες, δυναμώνοντας την ανησυχία


Στις 11 Μαΐου 2020, το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου ενέκρινε κεκλεισμένων των θυρών, με μοναδική συμμετέχουσα παράταξη την πλειοψηφούσα και με ισχυρή αστυνομική προστασία, την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής καύσιμης ύλης SRF. Ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος χαρακτήρισε τη διαδικασία «αποθέωση του δημοκρατικού διαλόγου».

Στο πλαίσιο πολύχρονων κινητοποιήσεων για το ζήτημα, στις 13 Ιουνίου 2020 έγινε στον Βόλο διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών από την LAFARGE / ΑΓΕΤ και κατά της δημιουργίας εργοστασίου SRF από το Δήμο Βόλου. Η ΑΓΕΤ καίει τόνους εγώριων σκουπιδιών καθώς και εισαγόμενων από τη Νότια Ιταλία, ενώ υπάρχουν μέρες που η πόλη πνίγεται κυριολεκτικά από τη μυρωδιά του καμένου πλαστικού, καταγράφονται ρυπαντικά επεισόδια από την τσιμεντοβιομηχανία, αλλά οι μετρήσεις δεν διαπιστώνουν την παραμικρή ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι μετρήσεις των ρύπων που εκπέμπονται δεν αθροίζονται, αλλά τα όρια υπολογίζονται ανεξάρτητα για κάθε μία από τις 4 γραμμές παραγωγής, παρ’ όλο που στην ατμόσφαιρα ουσιαστικά αθροίζονται.

Παράλληλα, ο Δήμος Βόλου προωθεί την Εγκατάσταση Διαχείρισης Αποβλήτων (ΟΕΔΑ) Βόλου στον χώρο του ΧΥΤΑ, που μεταξύ άλλων θα παράγει δευτερογενές στερεό καύσιμο SRF (Solid Recovered Fuel), το οποίο θα αποτελείται από υπολείμματα αποβλήτων και θα είναι κατάλληλο για χρήση από τσιμεντοβιομηχανίες (δηλαδή την ΑΓΕΤ) σε ποσοστό 27%. Κάτι τέτοιο θα καταδικάσει την πόλη του Βόλου σε αποτεφρωτήρα των εγχώριων και εισαγόμενων απορριμμάτων και θα έχει αποτέλεσμα την περαιτέρω επιβάρυνση της υγείας των Βολιωτών, του περιβάλλοντος και της τοπικής οικονομίας.

Στις 14 Ιουνίου 2020 πραγματοποιήθηκε στο Βόλο συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της διαδήλωσης της προηγούμενης ημέρας, οπότε ξυλοκοπήθηκε επιτόπου αγρίως από τα ΜΑΤ ο αλληλέγγυος 27χρονος Βασίλης Μάγγος και οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας με συνεχιζόμενη σωματική και ψυχολογική βία από τους αστυνομικούς. Ελλείψει κατηγορητηρίου αφέθηκε ελεύθερος, ωστόσο η κατάσταση του ήταν άσχημη και νοσηλεύτηκε 4 ημέρες στο Νοσοκομείου Βόλου με τραύμα στο κεφάλι, 6-7 σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και ζημιά στην χοληδόχο κύστη. Η θεραπεία του συνεχίστηκε κατ’ οίκον και θα διαρκούσε 2-3 μήνες, σύμφωνα με αναφορές του ίδιου στα κοινωνικά μέσα.

Στις 13 Ιουλίου 2020 ο Μάγγος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέδωσε άμεσα ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίζει «αθλιότητα και ασύστολο ψέμα» την σύνδεση του θανάτου με τον ξυλοδαρμό, ενώ σε συντονισμό με την Περιφερειακή Αστυνομική Υπηρεσία Θεσσαλίας διέταξε νεκροψία-νεκροτομή παρουσία εισαγγελέα.

Υπεύθυνη ιατροδικαστής για την νεκροψία ορίστηκε η Ρουμπίνη Λεοντάρη, υποψήφια βουλευτής του ΛΑΟΣ και της ΝΔ.

Στο τέλος της τρέχουσας εβδομάδας (Ιούλιος 2020), το ΔΣ του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Πηλίου πρόκειται να βραβεύσει τον Αχιλλέα Μπέο από τον τ.Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, παρουσία πληθώρας επισήμων μεταξύ των οποίων και ο Μάκης Βορίδης. Σε δήλωσή του ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Στέργιος Παπαϊωάννου, τόνισε οτι «ο κ. Μπέος έχει κάνει ένα αξιόλογο έργο στον Βόλο, μας στήριξε σε δύσκολες εποχές, πριν ασχοληθεί με την πολιτική και εμείς θα του το ανταποδώσουμε βραβεύοντάς τον, ως τον καλύτερο δήμαρχο στην Ελλάδα».
_________________
ΣΗΜ.1. η καταγραφή (συρραφή ειδήσεων) έγινε από την Ελένη Κονιδάρη στο facebook σήμερα.
ΣΗΜ.2. άδικο έχω να θυμάμαι τον αξιότιμο κ. Καψάσκη, τον ιατροδικαστή της Χούντας;
ΣΗΜ.3. θυμάμαι επίσης το (διαχρονικό καθώς φαίνεται) ερώτημα «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» που διατύπωσε ο Κ. Καρμανλής μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και τη σύγκρουσή του με το Παλάτι, λίγο πριν φύγει για τα Παρίσια το 1963 με το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης.
ΣΗΜ.4. στη φωτό, η τελευταία ανάρτηση του αδικοχαμένου Βασίλη Μαγγου.
ΣΗΜ.5. ζούμε μέρες ταραγμένες και δεν ξέρω πια τι να περιμένουμε.
ΣΗΜ.6. σημερινή ανάρτηση από Constantinos Tachtsidis στο facebook επίσης:
«Ο Βασίλης Μάγγος διαδήλωνε πριν ένα μήνα κατά της καύσης σκουπιδιών στο Βόλο και λίγες μέρες αργότερα έξω από τα δικαστήρια για τη σύλληψη δύο πολιτών.
O Bασίλης Μάγγος, ξυλοκοπήθηκε, κακοποιήθηκε και στη συνέχεια βασανίστηκε στο τμήμα από άντρες των δυνάμεων ασφαλείας της αστυνομίας. Την ώρα που οι αγέλες του Χρυσοχοΐδη τον χτυπούσαν βάναυσα ο Βασίλης τους φώναζε «σταματήστε, δεν μπορώ να πάρω ανάσα». Αυτοί συνέχισαν.
Ο Βασίλης Μάγγος, νοσηλεύτηκε με πολλαπλά κατάγματα στα πλευρά και σοβαρές κακώσεις σε ζωτικά του όργανα.

Ο Βασίλης βρέθηκε χθες νεκρός στο σπίτι του.»
ΣΗΜ.7. απόσπασμα από σχετική ανάρτηση από Yioryos Spyridakis, στο facebook σήμερα επίσης: «Στο περιπολικό οι αστυνομικοί τον χτυπούσαν και γελούσαν μαζί του περιπαικτικά. Το ίδιο και στο κρατητήριο. Ζήτησε νερό και τον έβαλαν να πίνει σταγόνα-σταγόνα. Επειδή ήταν πολύ χτυπημένος θα έπρεπε να τον πάνε στο νοσοκομείο. Τον πέταξαν έξω από το τμήμα και τελικά στο νοσοκομείο τον πήγε μια παρέα περαστικών.
Εκεί έμεινε 4 μέρες. Είχε 6-7 κατάγματα στα πλευρά και θλάση στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη.»

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2020

Αφγανιστάν, άγνωστη χώρα εξωτική

ψάχνοντας για τον Χαμπιμπουλάχ Χαν, τον Εμίρη του Αφγανιστάν, (δυναστεία των Μπαρακζάι) πρωτότοκο γιο και διάδοχο του Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, που γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1872 και δολοφονήθηκε το 1919, βρήκα έναν κατάλογο των ηγετών του Αφγανιστάν, όπου παρουσιάζονται οι ηγεμόνες από την περίοδο της ίδρυσης της Αυτοκρατορίας των Χοτάκ το 1709 έως σήμερα.
Η Αυτοκρατορία των Χοτάκ δημιουργήθηκε μετά την επιτυχημένη εξέγερση του Μίρβαϊς Χοτάκ και άλλων Αφγανών αρχηγών τοπικών φυλών από την Κανταχάρ εναντίον της κυριαρχίας των Μουγκάλ και των Περσών. Μετά από μια μακρά σειρά πολέμων, η Αυτοκρατορία των Χοτάκ αντικαταστάθηκε τελικά από την Αυτοκρατορία των Ντουρανί που ιδρύθηκε από τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί το 1747. Μετά την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί το 1823, η Δυναστεία των Μπαρακζάι ίδρυσε το Εμιράτο του Αφγανιστάν (που μετατράπηκε σε Βασίλειο του Αφγανιστάν το 1926) και κυβέρνησε το Αφγανιστάν μέχρι το 1973, όταν ο τελευταίος του βασιλιάς, Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ, εκθρονίστηκε έπειτα από πραξικόπημα που πραγματοποίησε ο ξάδελφός του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν. Ο Νταούντ έπειτα προχώρησε στην ίδρυση της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν, η οποία άντεξε μέχρι την Εξέγερση του Σαούρ το 1978.
Από το 1978, το Αφγανιστάν βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχιζόμενου εσωτερικού πολέμου και ξένων παρεμβάσεων. Ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος ανώτατος άρχοντας του Αφγανιστάν και παρέμεινε στην εξουσία από τις 7 Δεκεμβρίου 2004 μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 2014. Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Ασράφ Γκάνι. 
Μελετώντας τον κατάλογο, βλέπουμε να διαδέχονται στην εξουσία οι ηγέτες ο ένας μετά τον άλλον, κατόπιν μιας θύελλας από δολοφονίες, εξορίες, απομακρύνσεις και παραιτήσεις. Ενας μυστήριος εμίρης, ο Τζεχαντάντ Χαν, είχε τον έλεγχο του Χοστ μετά την εξέγερση στις 2 Μαΐου 1912 και, μετά από σύντομη περιπέτεια και τρεχαλητά στις Βρεττανικές Ινδίες ζητώντας παρέμβαση των Βρεττανών να ενισχύσουν την εξέγερση ώστε να ανέβει στο θρόνο, επέστρεψε στη χώρα, δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και τελικά εκτελέστηκε τον ίδιο μήνα! Τότε, γενικός Εμίρης ολόκληρης της χώρας ήταν ο εμπνευστής της έρευνάς μου Χαμπιμπουλάχ Χαν, που βασίλεψε από την 1η Οκτωβρίου 1901 μέχρι την 20ή Φεβρουαρίου 1919 που δολοφονήθηκε.