Σελίδες

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Κιλιάν Εμπαπέ Λοτέν (γαλλικά: Kylian Mbappé Lottin)

Το Bodi είναι ένα χωριό στην κοινότητα της Bassila στην περιφέρεια Donga του δυτικού Μπενίν. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Togo. Το Bodi έχει 10.221 κατοίκους. Το μέγεθος και η θέση του στο χάρτη δεν εμπόδισε καθόλου να γεννηθεί εκειπέρα το σημερινό αστέρι της Γαλλίας, που άστραψε με το χαμόγελό του (και τα γκολ που πέτυχε να βάλει, φυσικά) στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Ο νεαρότατος ποδοσφαιριστής Κιλιάν Εμπαπέ Λοτέν (γαλλικά: Kylian Mbappé Lottin), γεννημένος στις 20 Δεκεμβρίου 1998 στο Μποντί, είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Παρί Σεν Ζερμέν και της Εθνική Γαλλίας, απέκτησε ήδη τη θέση του στη Βίκη: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BD_%CE%95%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%AD Του εύχομαι ολόψυχα να αρνηθεί στις Σειρήνες να τον πλησιάσουν, αλλά κι αν τον πλησιάσουν να βουλώσει τα αφτιά του στο τραγούδι τους. Τη χρειάζεται πολύ αυτή την ευχή, επειδή γεννήθηκε ημέρα Κυριακή. Να είσαι καλά παιδί μεταναστάκι!

ο Κιλιάν Εμπαπέ προέρχεται από οικογένεια αθλητών: ο πατέρας του, Ουιλφρίντ, καμερουνέζικης καταγωγής, εργάζεται ως παιδαγωγός στη ποδοσφαιρική ομάδα του Μποντί, ενώ η μητέρα του, αλγερινής καταγωγής, πραγματοποίησε επαγγελματικού επιπέδου καριέρα ως αθλήτρια του χάντμπολ. Ο Ζιρές Κεμπό-Εκοκό, θετός αδερφός του, είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σταντ Ρενναί.
Έχοντας ξεκινήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ΑΣ Μποντί, εντάχθηκε στο ΑΝΦ Κλαιρφοντέν, πέρασε μέρος των σχολικών του χρόνων φοιτώντας στο Κολλέγιο Κατρίν ντε Βιβόν του Ραμπουγιέ, προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΑΣ Μονακό το 2013.


100% αφρικανός, δηλαδή.

πανηγυρίζουν οι Γάλλοι για τον συμπατριώτη τους, τον γεννημένο στο Μπενίν από πατέρα Καμερουνέζο και μάνα Αλγερινή. Μάλιστα, αυτό θα πει πολυπολιτισμικότητα και παγκοσμιοποίηση και όχι τα οικονομοτέτοια με τα οποία μας έχουν πρήξει!!  

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Ελάτε λοιπόν, αδέρφια μας!

Πριν από πολλά χρόνια, μετά την πτώση της χούντας, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» είχε τη φαεινή ιδέα να προσκαλέσει (με προσωπικές επιστολές μάλιστα) λαμπρούς έλληνες επιστήμονες που έκαναν καριέρα σε ξένες χώρες να επιστρέψουν για να εργαστούν στην Ελλάδα. Δυστυχώς, επέστρεψαν αρκετοί, αφού εγκατέλειψαν τις πανεπιστημιακές έδρες που κατείχαν, αφού ξεπούλησαν τις κατοικίες τους, αφού διαλύσαν τις "στρωμένες" τους ζωές. Αγαπούσαν την πατρίδα και έσπευσαν να το δείξουν εμπράκτως, χωρίς να υπολογίσουν ότι ίσως η αγαπημένη πατρίς να μην είχε αλλάξει και τόσο ή να μη τους αγαπούσε αρκετά. Μόλις επέστρεψαν λοιπόν, έτρεξαν περιχαρείς στον "Δημόκριτο" αλλά και στα Πανεπιστήμια (δύο ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά) με τα χαρτιά τους παραμάσχαλα για να προσφέρουν γνώσεις και εμπειρία, με αποτέλεσμα να εισπράξουν ένα "περάστε αύριο", ένα "μα γιατί βιαστήκατε τόσο;" κι ένα "δεν περιμέναμε να πάρετε τόσο σοβαρά την πρόσκληση" και γυρίσαν σπίτια τους περιμένοντας και τρώγοντας από τα έτοιμα μέχρι να διευθετηθεί το πράγμα. Κάποιοι από αυτούς δεν αντέξαν να περιμένουνε πολύ και ξαναξενιτευτήκαν, μερικοί άντεξαν και διορίστηκαν σε θέσεις άσχετες με το αντικείμενό τους στο παρατσάκ, πάνω που τέλειωναν τα "έτοιμα" και ελάχιστοι, μετά από περιπέτειες και μετακινήσεις από Σχολή σε Σχολή, επέμεναν πάρα πολύ και πέτυχαν το λαχείο! Γιατί στην Ελλάδα είναι λαχείο να εργαστείς πάνω στο αντικείμενο που σπούδασες και διακρίθηκες και είχες κιόλας καριέρα στα ξένα. Ελάτε λοιπόν, αδέρφια μας! Ελάτε, λαμπρά μυαλά, όπως σας καλούν ανερυθρίαστα μερικές εφημερίδες με άρθρα τους σχετικά και, αν μείνετε άνεργοι και μπατίρηδες, μπορεί να σας προσλάβουν στα τυπογραφεία τους.

(κάτι σαν απάντηση στο σχετικό άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ που
μόλις διάβασα, ψάξε να το βρεις)
_______________
ΣΗΜ. μόλις γράφτηκε στο f/b

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

το τροπάριο της κανονικότητας


Αγορές μου, η κανονικότητα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες,
σαν ένοιωσε την αναγκαιότητά σας, γίνηκε φορομπήχτρα και σας πασάλειψε με μειώσεις
πριν από τον εκσυγχρονισμό σας κι έλεγε οδυρόμενη:
Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι,
η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.


Δεχτείτε από μένα τις πηγές των δακρύων,
εσείς που ανακατεύετε με τα πετρέλαια το νερό της θάλασσας.
Λυγίστε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου,
εσείς που ήρθατε ουρανοκατέβατες στη γης.

Θα καταφιλήσω τα βρωμερά ποδάρια σας,
και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου·
αυτά τα ποδάρια, που σαν η Δυστυχία κατά το δειλινό, τ' άκουσε να περπατάνε,
από το φόβο της κρύφτηκε.

Των αμαρτιών μου τα πλήθη
και των κριμάτων σας την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση,
ψυχοβγάλτρες Αγορές μου;
Μην καταφρονέσετε τη δούλη σας,
εσείς που έχετε τ' αμέτρητα πλούτη.

(μεταγραφή: Rodia)

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

το παλιό μου Φροντιστήριο και το Χημείο

1. Σόλωνος και Ιπποκράτους βρισκόταν το Φροντιστήριο όπου πήγαινα τους καλοκαιρινούς μήνες πριν δώσω εισαγωγικές εξετάσεις και ήταν ένα παλιό σπίτι τριώροφο με σοφίτα διαμορφωμένο σε σχολείο με άνετα δωμάτια, μεγάλα και ψηλοτάβανα, με στολίδια στα ταβάνια και στους τοίχους, με μια ωραία ξύλινη σκάλα πλατειά με ξεκούραστα σκαλοπάτια. Στα διαλείμματα βγαίναμε έξω και χαζολογούσαμε, κάναμε συχνά και δυο βήματα πιο πέρα να δούμε τί γίνεται στο Χημείο. Σήμερα, στην ίδια θέση βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια ένα υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, με βρώμικα πεζοδρόμια απέξω και λερωμένες κολόνες από αφισσοκολλήσεις.

2. Το Χημείο ήταν η πιο δραστήρια πανεπιστημιακή Σχολή και βρισκόταν στη Σόλωνος, δυο βήματα από το φροντιστήριό μου, στο απέναντι πεζοδρόμιο. Από τα σκαλιά του Χημείου ξεκινούσαν τα παλιά χρόνια όλες οι φοιτητικές εξεγέρσεις, όλα τα αιτήματα εκεί συζητιόντουσαν από συγκεντρωμένους νεαρούς που απλώνονταν σε αυτά τα μαρμαρένια σκαλοπάτια, καπνίζοντας και συζητώντας ολημερίς κι ολονυχτίς μέχρι να πάρουν τις αποφάσεις τους. Μετά, ξεκινούσαν οι πορείες με τα πανώ, τις φωνές και τις σημαίες. Ισως δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Φυσικομαθηματική Σχολή υπήρξε από τις πρώτες που μετακομίσαν στου Ζωγράφου, να βρίσκεται ο φοιτητικός κίνδυνος μακριά από κέντρο της πόλης, να αποφεύγονται οι συνενώσεις των φοιτητών με τους οικοδόμους και άλλους πολίτες.
_______________
ΣΗΜ. ανέβηκε πριν από λίγο στο f/b 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Η πλατεία Συντάγματος άλλοτε και τώρα

1. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 2018, από το χάρτη του Google. Εκεί όπου υπήρχαν τραπεζάκια φυτεύτηκαν μίζερα παρτέρια και στέγαστρα στάσεων για λεωφορεία και τρόλεϋ, ο Παπασπύρος έκλεισε πριν από χρόνια, οι τουρίστες και τα καμάκια εξαφανίστηκαν ή αλλάξαν στέκι, το αραχτό καφεδάκι έγινε φαστ φουντ στο πόδι, οι συζητητές μουγγάθηκαν. Τα λοιπά, τα γνωρίζεις.

2. Η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ "Οικογένεια Χωραφά" με τα τραπεζάκια και τις απολαυστικά αναπαυτικές πολυθρόνες σε χρώμα βυσσινί του ζαχαροπλαστείου "Παπασπύρος". Διακρίνονται αριστερά στο βάθος τα προστατευτικά πανώ της ανεγειρόμενης (τότε) οικοδομής όπου στεγάζεται σήμερα το Υπουργείο Οικονομίας (παλιά λεγόταν υπ. Συντονισμού)

 
3. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ "Οικογένεια Χωραφά" με τα τραπεζάκια του ζαχαροπλαστείου "Παπασπύρος", στις αναπαυτικές πολυθρόνες του οποίου καθόμασταν για ένα σύντομο καφεδάκι τα πρωϊνά, ανάμεσα στα ψώνια ή για ατέρμονες συζητήσεις τα βραδάκια. Εκεί δίναν τα ραντεβού τους και λιάζονταν τα μεσημέρια οι τουρίστες και, κυρίως τα βράδια, ήταν το στέκι των καμακιών. Τα "καμάκια" ήταν ένα είδος νεαρών ανδρών που έχει πλέον εξαφανιστεί.
_______________
ΣΗΜ. μόλις πριν από λίγο ανέβηκε στο f/b

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

η Ημέρα της Μητέρας είναι μια ξεκάθαρα αντιπολεμική Ημέρα

Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.

Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μη στέλνονται στον πόλεμο.

Λίγο πριν ξημερώσει η σημερινή Ημέρα Της Μητέρας, η κατεξοχήν αντιπολεμική μέρα, βράβευσε η Γιουροβίζιον την Netta Barzilai, που ανήκε στο Ισραηλινό Ναυτικό το 2014, όταν έγινε η σφαγή των παιδιών στη Γάζα, αν θυμάσαι. Το τραγούδι, λέει, είναι εναντίον των διακρίσεων και υπέρ της διαφορετικότητας. Υποθέτω λοιπόν ότι ένα παιδί στην Παλαιστίνη είναι ένα κοινό παιδί, καθόλου διαφορετικό, οπότε, άνετα μπορεί να σφαχτεί βεβαίως.

Η Γιουροβίζιον, λέει, δεν ασχολείται με την πολιτική, λέει, αλλά θα έπρεπε να απαγορεύει συμμετοχές προσώπων που υπήρξαν σφαγείς, λέω. Κραυγαλέο φτύσιμο στα μούτρα μας ήταν αυτό το βραβείο, λέω επίσης.

ζήτω η διαφορετικότητα λέμε! όσο νά 'ναι είναι διαφορετικό να είσαι στέλεχος και να τραγουδάς κιόλας, ε

δυο αναρτήσεις απο @tovarishchpanda στο twitter:

1. Φωναζαν τα παλαιστινιακα μεσα να μην κερδισει το Ισραηλ, αλλα νταξ, δε γαμιεται, βαρβαρους μουσουλμανους σκοτωνει στη Γαζα, και ειναι και πρωτη γραμμη αμυνας του Δυτικου Πολιτισμου, και στην τελικη, ποιος χεστηκε για τους Παλαιστινιους, εχουμε female empowerment εδω λεμε.

2. Για να εορτασει την νικη του Ισραηλ στη Γιουροβιζιο η IDF θα ξαναβομβαρδισει αποψε τη Γαζα και ισως κανει και κανα δυο επιδρομες στη Δαμασκο, και ολα αυτα υπο τους ηχους του νικητηριου τραγουδιου, η τραγουδιστρια του οποιου εχει υπαρξει στελεχος του.

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Τα ελπιδοφόρα προγράμματα για νέους

Πέτυχα κάπου, πριν από λίγο, μια επιστολή όπου εκφράζεται η δικαιολογημένη οργή που ένιωσε ένας νέος άνθρωπος και την καταθέτω να τη διαβάσεις κι εσύ:

//Να δουλεύεις 8μηνο ΟΑΕΔ, στην άλλη άκρη του κόσμου, για 495€ το μήνα, σε αρκετά κακές συνθήκες και να λες "δεν πειράζει, θα πάρω προϋπηρεσία"...
Σε όλο αυτό υποτίθεται πως παρέχονταν και κατάρτιση σε υπολογιστές με πιστοποίηση και απ' όλα... Ευκαιρία, λες, να πάρω κι ένα χαρτί που γενικά κοστίζει και συχνά το ζητάνε... Τα μαθήματα θα γίνονταν κάθε Παρασκευή αντί για τη δουλειά.

Εν τέλει το Υπουργείο άργησε τόοοοοσο τη διαδικασία με τα ΚΕΚ κλπ (αντί να ξεκινήσει στο δίμηνο ετοιμάστηκαν στο εξάμηνο) ώστε θα κάναμε μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα για να προλάβουμε...


Ε, σήμερα, αφού έχεις υπογράψει με το ΚΕΚ, μία μέρα πριν απ' αυτή που θεωρητικά θα ξεκινούσες, σου λένε ότι χωρίς να έχεις κάνει κανένα λάθος, κι ας ήσουν μέχρι αηδίας τυπική και εντάξει (με όλα τα χαρτιά και τις προθεσμίες) θα πάρεις τα @@ τους. Το σύστημα σε πετάει έξω, γιατί δεν συμπληρώνονται για μια-δυο μέρες οι απαιτούμενες ώρες της κατάρτισης πριν λήξει η σύμβαση στην εργασία και άρα η διάρκεια του επιδοτούμενου από τον ΟΑΕΔ προγράμματος...


Κοινώς, το Υπουργείο που τα έκανε σκατά, συνεχίζει να αφοδεύει πάνω μας, λες και για κάποιο λόγο μας άξιζε να πληρώνουμε τα λάθη και τις καθυστερήσειςτους! Μας πετάει έξω, γιατί έτσι.... Ή "γιατί μπορεί"


Το αστείο θα είναι να με αποκλείσουν και από μελλοντικά προγράμματα αντίστοιχης κατάρτισης, επειδή θεωρητικά θα έπρεπε να το είχα κάνει τώρα....
Είναι η άβολη φάση που αισθάνεσαι τόσο μαλάκας που το περίμενες, ρώταγες, τους κυνήγησες, βγήκε, χάρηκες και μετά απλά ΠΟΥΛΟ!!!!//

_______________________
ΣΗΜ. Δεν είναι δίκαιο!!!! ΝΤΡΟΠΗ ΚΥΡΙΟΙ (που δεν είστε καθόλου, μα καθόλου κύριοι, μια από τα ίδια είστε)