Σελίδες

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

το παλιό μου Φροντιστήριο και το Χημείο

1. Σόλωνος και Ιπποκράτους βρισκόταν το Φροντιστήριο όπου πήγαινα τους καλοκαιρινούς μήνες πριν δώσω εισαγωγικές εξετάσεις και ήταν ένα παλιό σπίτι τριώροφο με σοφίτα διαμορφωμένο σε σχολείο με άνετα δωμάτια, μεγάλα και ψηλοτάβανα, με στολίδια στα ταβάνια και στους τοίχους, με μια ωραία ξύλινη σκάλα πλατειά με ξεκούραστα σκαλοπάτια. Στα διαλείμματα βγαίναμε έξω και χαζολογούσαμε, κάναμε συχνά και δυο βήματα πιο πέρα να δούμε τί γίνεται στο Χημείο. Σήμερα, στην ίδια θέση βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια ένα υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, με βρώμικα πεζοδρόμια απέξω και λερωμένες κολόνες από αφισσοκολλήσεις.

2. Το Χημείο ήταν η πιο δραστήρια πανεπιστημιακή Σχολή και βρισκόταν στη Σόλωνος, δυο βήματα από το φροντιστήριό μου, στο απέναντι πεζοδρόμιο. Από τα σκαλιά του Χημείου ξεκινούσαν τα παλιά χρόνια όλες οι φοιτητικές εξεγέρσεις, όλα τα αιτήματα εκεί συζητιόντουσαν από συγκεντρωμένους νεαρούς που απλώνονταν σε αυτά τα μαρμαρένια σκαλοπάτια, καπνίζοντας και συζητώντας ολημερίς κι ολονυχτίς μέχρι να πάρουν τις αποφάσεις τους. Μετά, ξεκινούσαν οι πορείες με τα πανώ, τις φωνές και τις σημαίες. Ισως δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Φυσικομαθηματική Σχολή υπήρξε από τις πρώτες που μετακομίσαν στου Ζωγράφου, να βρίσκεται ο φοιτητικός κίνδυνος μακριά από κέντρο της πόλης, να αποφεύγονται οι συνενώσεις των φοιτητών με τους οικοδόμους και άλλους πολίτες.
_______________
ΣΗΜ. ανέβηκε πριν από λίγο στο f/b 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Η πλατεία Συντάγματος άλλοτε και τώρα

1. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 2018, από το χάρτη του Google. Εκεί όπου υπήρχαν τραπεζάκια φυτεύτηκαν μίζερα παρτέρια και στέγαστρα στάσεων για λεωφορεία και τρόλεϋ, ο Παπασπύρος έκλεισε πριν από χρόνια, οι τουρίστες και τα καμάκια εξαφανίστηκαν ή αλλάξαν στέκι, το αραχτό καφεδάκι έγινε φαστ φουντ στο πόδι, οι συζητητές μουγγάθηκαν. Τα λοιπά, τα γνωρίζεις.

2. Η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ "Οικογένεια Χωραφά" με τα τραπεζάκια και τις απολαυστικά αναπαυτικές πολυθρόνες σε χρώμα βυσσινί του ζαχαροπλαστείου "Παπασπύρος". Διακρίνονται αριστερά στο βάθος τα προστατευτικά πανώ της ανεγειρόμενης (τότε) οικοδομής όπου στεγάζεται σήμερα το Υπουργείο Οικονομίας (παλιά λεγόταν υπ. Συντονισμού)

 
3. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ "Οικογένεια Χωραφά" με τα τραπεζάκια του ζαχαροπλαστείου "Παπασπύρος", στις αναπαυτικές πολυθρόνες του οποίου καθόμασταν για ένα σύντομο καφεδάκι τα πρωϊνά, ανάμεσα στα ψώνια ή για ατέρμονες συζητήσεις τα βραδάκια. Εκεί δίναν τα ραντεβού τους και λιάζονταν τα μεσημέρια οι τουρίστες και, κυρίως τα βράδια, ήταν το στέκι των καμακιών. Τα "καμάκια" ήταν ένα είδος νεαρών ανδρών που έχει πλέον εξαφανιστεί.
_______________
ΣΗΜ. μόλις πριν από λίγο ανέβηκε στο f/b

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

η Ημέρα της Μητέρας είναι μια ξεκάθαρα αντιπολεμική Ημέρα

Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.

Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μη στέλνονται στον πόλεμο.

Λίγο πριν ξημερώσει η σημερινή Ημέρα Της Μητέρας, η κατεξοχήν αντιπολεμική μέρα, βράβευσε η Γιουροβίζιον την Netta Barzilai, που ανήκε στο Ισραηλινό Ναυτικό το 2014, όταν έγινε η σφαγή των παιδιών στη Γάζα, αν θυμάσαι. Το τραγούδι, λέει, είναι εναντίον των διακρίσεων και υπέρ της διαφορετικότητας. Υποθέτω λοιπόν ότι ένα παιδί στην Παλαιστίνη είναι ένα κοινό παιδί, καθόλου διαφορετικό, οπότε, άνετα μπορεί να σφαχτεί βεβαίως.

Η Γιουροβίζιον, λέει, δεν ασχολείται με την πολιτική, λέει, αλλά θα έπρεπε να απαγορεύει συμμετοχές προσώπων που υπήρξαν σφαγείς, λέω. Κραυγαλέο φτύσιμο στα μούτρα μας ήταν αυτό το βραβείο, λέω επίσης.

ζήτω η διαφορετικότητα λέμε! όσο νά 'ναι είναι διαφορετικό να είσαι στέλεχος και να τραγουδάς κιόλας, ε

δυο αναρτήσεις απο @tovarishchpanda στο twitter:

1. Φωναζαν τα παλαιστινιακα μεσα να μην κερδισει το Ισραηλ, αλλα νταξ, δε γαμιεται, βαρβαρους μουσουλμανους σκοτωνει στη Γαζα, και ειναι και πρωτη γραμμη αμυνας του Δυτικου Πολιτισμου, και στην τελικη, ποιος χεστηκε για τους Παλαιστινιους, εχουμε female empowerment εδω λεμε.

2. Για να εορτασει την νικη του Ισραηλ στη Γιουροβιζιο η IDF θα ξαναβομβαρδισει αποψε τη Γαζα και ισως κανει και κανα δυο επιδρομες στη Δαμασκο, και ολα αυτα υπο τους ηχους του νικητηριου τραγουδιου, η τραγουδιστρια του οποιου εχει υπαρξει στελεχος του.

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Τα ελπιδοφόρα προγράμματα για νέους

Πέτυχα κάπου, πριν από λίγο, μια επιστολή όπου εκφράζεται η δικαιολογημένη οργή που ένιωσε ένας νέος άνθρωπος και την καταθέτω να τη διαβάσεις κι εσύ:

//Να δουλεύεις 8μηνο ΟΑΕΔ, στην άλλη άκρη του κόσμου, για 495€ το μήνα, σε αρκετά κακές συνθήκες και να λες "δεν πειράζει, θα πάρω προϋπηρεσία"...
Σε όλο αυτό υποτίθεται πως παρέχονταν και κατάρτιση σε υπολογιστές με πιστοποίηση και απ' όλα... Ευκαιρία, λες, να πάρω κι ένα χαρτί που γενικά κοστίζει και συχνά το ζητάνε... Τα μαθήματα θα γίνονταν κάθε Παρασκευή αντί για τη δουλειά.

Εν τέλει το Υπουργείο άργησε τόοοοοσο τη διαδικασία με τα ΚΕΚ κλπ (αντί να ξεκινήσει στο δίμηνο ετοιμάστηκαν στο εξάμηνο) ώστε θα κάναμε μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα για να προλάβουμε...


Ε, σήμερα, αφού έχεις υπογράψει με το ΚΕΚ, μία μέρα πριν απ' αυτή που θεωρητικά θα ξεκινούσες, σου λένε ότι χωρίς να έχεις κάνει κανένα λάθος, κι ας ήσουν μέχρι αηδίας τυπική και εντάξει (με όλα τα χαρτιά και τις προθεσμίες) θα πάρεις τα @@ τους. Το σύστημα σε πετάει έξω, γιατί δεν συμπληρώνονται για μια-δυο μέρες οι απαιτούμενες ώρες της κατάρτισης πριν λήξει η σύμβαση στην εργασία και άρα η διάρκεια του επιδοτούμενου από τον ΟΑΕΔ προγράμματος...


Κοινώς, το Υπουργείο που τα έκανε σκατά, συνεχίζει να αφοδεύει πάνω μας, λες και για κάποιο λόγο μας άξιζε να πληρώνουμε τα λάθη και τις καθυστερήσειςτους! Μας πετάει έξω, γιατί έτσι.... Ή "γιατί μπορεί"


Το αστείο θα είναι να με αποκλείσουν και από μελλοντικά προγράμματα αντίστοιχης κατάρτισης, επειδή θεωρητικά θα έπρεπε να το είχα κάνει τώρα....
Είναι η άβολη φάση που αισθάνεσαι τόσο μαλάκας που το περίμενες, ρώταγες, τους κυνήγησες, βγήκε, χάρηκες και μετά απλά ΠΟΥΛΟ!!!!//

_______________________
ΣΗΜ. Δεν είναι δίκαιο!!!! ΝΤΡΟΠΗ ΚΥΡΙΟΙ (που δεν είστε καθόλου, μα καθόλου κύριοι, μια από τα ίδια είστε)

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Γιώργος Κουρής

Χάρη στο Γιώργο Κουρή μάθαμε για ένα σωρό σοβαρά σκάνδαλα, επίσης ήταν καθαρός και έντιμος στις αποκαλύψεις του με μοναδικό λάθος τη στράτευσή του σε ένα κόμμα και έναν άνθρωπο -τον Α.Παπανδρέου. Αθυρόστομος ως κεφαλονίτης, αλλά και παράτολμος, κρίνεται ακόμα και πεθαμένος, για πολλές αστοχίες του. Πάντως, δεν ήταν ούτε προδότης ούτε αδιάφορος, να τα λέμε κι αυτά. Σίγουρα θα βρεθεί τόπος να τον δεχτεί, μεταξύ Κόλασης και Παράδεισου.
___________________
ΣΗΜ. γράφτηκε πριν από λίγες ώρες στο f/b

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

multi-war, ενα νέο παιχνίδι

στη Συρία δοκιμάζεται σήμερα ένα νέο μοντέλο πολέμου, που θα μπορούσε να ονομαστεί multi-war, ένας πόλεμος που κανείς δεν γνωρίζει ποιος πολεμά εναντίον τίνος και γιατί, ένα γενικό πλιάτσικο συμβαίνει, μια λεηλασία ούτως ειπείν, σε έναν τόπο που κάποτε (μόλις λίγες μέρες νωρίτερα) ήταν χώρα, με κανόνες, νόμους και Σύνταγμα, αλλά περιέπεσε σε κατάσταση παράνοιας, όπως εσύ που τυχαίνει να ονειρεύεσαι και σου γυρίζει το όνειρο σε εφιάλτη, και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα ξημερώσει: όλοι δρουν εκ του ασφαλούς και εκ του προχείρου ταυτόχρονα, όλοι σκοτώνουν και σκοτώνονται, τυχαία και κατά συρροήν ταυτόχρονα, κλπ κλπ, και αν βρεις αιτία στον παραλογισμό του πολέμου γράψε μου.
______________
ΣΗΜ. γράφτηκε πριν από λίγο στο f/b

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Oι ευρωπαϊκές εφημερίδες αρχίζουν να χρεώνουν για την πρόσβαση στις ιστοσελίδες τους


«Ο,τι έχει αξία κοστίζει». Με αυτή τη φράση, χωρίς απολογίες και χωρίς αμφιβολίες, η ισπανική Ελ Παϊς έγινε η πρώτη μεγάλη καθημερινή εφημερίδα της Ευρώπης που χρεώνει την πρόσβαση σε οποιοδήποτε τμήμα της ιστοσελίδας της.  
 
«Όπως ακριβώς ο αναγνώστης της έντυπης μορφής της εφημερίδας θεωρεί σωστό να πληρώνει για την ενημέρωσή του από πρώτο χέρι, έτσι και ο απαιτητικός χρήστης του Διαδικτύου αρχίζει να καταλαβαίνει ότι το να παίρνει όλες τις πληροφορίες δωρεάν από το μέσο αυτό δεν είναι συνώνυμο της ποιότητας και της αξιοπιστίας». Με 80 ευρώ το χρόνο, λοιπόν μπορεί κανείς να μπει στο «κλαμπ των ενημερωμένων πολιτών».
Μια γενναία απόφαση; Γενναία, αλλά και ριψοκίνδυνη. Εφημερίδες όπως η Ουολ Στριτ Τζέρναλ, η Μοντ, η Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και η Τάιμς χρεώνουν για ορισμένες ειδικές υπηρεσίες τους, καθώς και για πληροφορίες αρχείου. Όταν όμως η Φαϊνάνσιαλ Τάιμς έλαβε αυτή την απόφαση, τον περασμένο Ιούλιο, διαπίστωσε ότι από μια βάση τριών εκατομμυρίων αναγνωστών της ηλεκτρονικής της σελίδας, μόνο 17.000 έγιναν συνδρομητές. Η Αϊρις Τάιμς έκανε το ίδιο: κι από το ένα εκατομμύριο αναγνωστών, μόνο 6.000 έγιναν συνδρομητές.
Η Ελ Παϊς υποστηρίζει ότι 500.000 άνθρωποι επισκέπτονταν καθημερινά μέχρι τώρα την ιστοσελίδα της, και υπολογίζει ότι θα χάσει το 90% απ’αυτούς. «Αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό,» λέει ο διευθυντής της ιστοσελίδας. «Από εδώ και μπρος, θα μετράμε την επιτυχία μας από τον αριθμό των ανθρώπων που είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν για την ενημέρωσή τους».
Οι διαφημίσεις δεν θα έλυναν το πρόβλημα. «Οσοι το δοκίμασαν, διαπίστωσαν ότι τα αποτελέσματα είναι πενιχρά».
Να λοιπόν που τη μια στιγμή το Web είναι ένα θαύμα, και την άλλη μια καταστροφή, σχολιάζει στην Ομπζέρβερ ο βρετανός δημοσιογράφος Πίτερ Πρέστον. Τα οφέλη από την είσοδο των εφημερίδων στο Διαδίκτυο δεν είναι τελικά τόσο μεγάλα όσο είχε αρχικά υπολογιστεί. Ας πάρουμε την πιο επιτυχημένη ιστοσελίδα του βρετανικού Τύπου: πρόκειται για την ιστοσελίδα της Γκάρντιαν, που δέχεται κάθε μήνα πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Πόσους αναγνώστες κάτω των 25 ετών έχει το φύλλο; Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα αναγνωσιμότητας, ο αριθμός τους φτάνει τους 207.000. Πόσοι από αυτούς τους αναγνώστες χρησιμοποίησαν το Internet τους τελευταίους 12 μήνες; 206.000.
Ανάλογοι είναι οι αριθμοί για την Ιντιπέντεντ: 98.000 αναγνώστες νεαρής ηλικίας, από τους οποίους οι 90.000 χρησιμοποιούν συχνά το Internet. Είναι φανερό ότι, με εξαίρεση τα ταμπλόιντ, οι νέοι αναγνώστες μοιράζουν το χρόνο τους ανάμεσα στην έντυπη και στην ηλεκτρονική μορφή της εφημερίδας. Θα μπορούσαν λοιπόν οι εφημερίδες να επωφεληθούν από αυτό το φαινόμενο. Να μη δημοσιεύουν, για παράδειγμα, στην έντυπη μορφή τους μακροσκελείς καταλόγους με ονόματα νεοδιοριζομένων καθηγητών, αλλά να τους «αναρτούν» μόνο στην ιστοσελίδα τους.
Το βέβαιο είναι ότι το τοπίο της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας αλλάζει. Και, όπως γράφει η Σόνια Πέρνελ στην Ιντιπέντεντ, σε ένα χρόνο οι χρήστες του Διαδικτύου, οι ελεύθεροι ρεπόρτερ που δουλεύουν από το σπίτι και οι ερευνητές που ψάχνουν τα αρχεία θα διασπιστώσουν ότι είναι κατά μερικές εκατοντάδες λίρες (ή ευρώ) φτωχότεροι. Η εποχή της ελεύθερης ενημέρωσης μέσω του Διαδικτύου τελειώνει. Το ερώτημα που απασχολεί τώρα τις εφημερίδες δεν είναι πόσοι επισκέπτονται τις ιστοσελίδες τους, αλλά πόσοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για την ενημέρωση που λαμβάνουν.
Ορισμένες χώρες έχουν ήδη προχωρήσει αρκετά. Στη Σουηδία, για παράδειγμα, πολλές εφημερίδες εφαρμόζουν ένα σύστημα συνδρομών σε συνεργασία με τράπεζες και εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Το βέβαιο είναι ότι τα βήματα αυτά πρέπει να γίνονται προσεκτικά. Οι χρήστες του Internet δεν είναι συνηθισμένοι να πληρώνουν, με εξαίρεση τις σελίδες πορνογραφικού περιεχομένου. «Για τον λόγο αυτό, είναι πιθανό τα ταμπλόιντ να αρχίζουν να χρεώνουν για τις κυρίες με τα εσώρουχα», λέει ένας βρετανός αναλυτής. «Η σελίδα 3 της Σαν, για παράδειγμα, θα μπορούσε να γίνει συνδρομητική».
Μετά την Τάιμς και τη Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, ετοιμάζονται τώρα να χρεώσουν κάποιες από τις υπηρεσίες τους η Γκάρντιαν, η Ντέιλι Τέλεγκραφ και η Ιντιπέντεντ. «Οι αναγνώστες δεν είναι ενθουσιασμένοι με την ιδέα ότι θα πληρώνουν για κάτι που στο παρελθόν ήταν δωρεάν», επισημαίνει ο Ντέιβιντ Φέλτον, υπεύθυνος της ηλεκτρονικής μορφής της Ιντιπέντεντ. «Πρέπει όμως να τους πείσουμε ότι αυτό είναι αναγκαίο. Η παραγωγή δεν είναι δωρεάν, κι εμείς πρέπει να αυξήσουμε τα μακροπρόθεσμα έσοδά μας».
(Πηγή: Observer, Independent) Από Alfis στις 28/11/2002 
________________
ΣΗΜ. από club μου στον Pathfinder