περί Υπερδνειστερίας

τις τελευταιες μερες εχω απευθειας ενημερωση απο Υπερδνειστερία. Η πρωτη ενημερωση, τοτε που εμαθα μερικα πραγματακια για τη χώρα αυτή, ητανε στις 9 Απριλίου:

 

«σκέψου τώρα κυρία Μαρίνα: βρίσκεσαι στο σπίτι σου και μπαίνουνε κάτι τραμπούκοι και τα κανουν όλα ανωκάτω, δέρνουνε τον άντρα σου μεχρι θανατου, βασανίζουν τους γονείς σου, κρεμάνε τα παιδιά σου σε τσιγγέλια κι εσύ τα βλέπεις όλα αυτά κρυμμένη κάπου και κραυγάζεις προς τους γείτονες να βοηθήσουν κι αυτοί σου λένε "γράψε γράμμα στον εισαγγελέα" κι εσύ κάθεσαι και γράφεις όχι μονο ένα αλλά χιλιάδες γράμματα και όχι μόνο στον εισαγγελέα αλλά σε φίλους και συγγενείς, σε όλο τον κόσμο τελοσπάντων, και περιμένεις ανταπόκριση, κάποιος να έρθει να σε γλιτώσει και να τιμωρήσει τους τραμπούκους, αλλά κανείς δεν έρχεται, γίνονται και κάτι συσκέψεις και απόφαση δεν βγάζουν, έρχεται και μια κυρία αμερικάνα και λέει "όλα καλά και θα δώσω στους τραμπούκους ένα κάτι τι να γίνουνε καλά παιδιά" και φεύγει και αφηνει πίσω της τα πράγματα χειρότερα από όσο ήταν κι εσύ πλέον πού μπορείς να ελπίσεις αλλού από έναν αρχιτραμπούκαρο δικό σου, αίμα σου, να πλακώσει τους τραμπούκους, να σε στηρίξει και να σώσει εσένα και τους δικούς σου, κι ας είναι να διαλυθεί εντελώς το σπίτι σου; ε;»

----------------

κάπως ετσι μού τα έλεγε προχτες η κοπέλα απο την Υπερδνειστερία που τρέμει και κλαίει, κι ακόμα σκέφτομαι.

----------------

ΣΗΜ. αντιγράφω απο βικιπαιδεια:

//Η Υπερδνειστερία είναι κράτος (de facto) στη Μολδαβία στην Ανατολική Ευρώπη. Το μη αναγνωρισμένο αυτό κράτος είναι ανεξάρτητο (de facto) από τη Μολδαβία από τις 2 Σεπτεμβρίου του 1990, οπότε και διακήρυξε την ανεξαρτησία του υποβοηθούμενο από Ρώσους, Κοζάκους και Ουκρανούς εθελοντές, καθώς και τη 14η Ρωσική (πρώην Σοβιετική) Στρατιά, νίκησε τις Μολδαβικές δυνάμεις στον Πόλεμο της Υπερδνειστερίας. Ενώ υπάρχει κατάπαυση του πυρός από το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει την Υπερδνειστερία ως περιοχή «παγωμένης διαμάχης».

 

 Η αυτοδιάθεσή της είναι διαφιλονικούμενη. Η Υπερδνειστερία συνεχίζει να ισχυρίζεται ανεξαρτησία και διατηρεί κυριαρχία στην περιοχή της. Σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006, οι ψηφοφόροι της αυτοανακηρυγμένης Δημοκρατίας ψήφισαν με ποσοστό 93,1% υπέρ της ανεξαρτητοποίησής τους από τη Μολδαβία και της ένωσης με τη Ρωσία, με την οποία η περιοχή δεν συνορεύει.

Η Δημοκρατία της Μολδαβίας ορίζει την Υπερδνειστερία ως αυτόνομη εδαφική ενότητα της Υπερδνειστερίας με ειδικό νομικό καθεστώς (ρουμανικά: Unitatea teritorială autonomă cu statut juridic special Transnistria‎), ή Stînga Nistrului ("Αριστερή Όχθη του Δνείστερου").

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, οι εντάσεις μεταξύ της Μολδαβίας και της αποσχισθείσας Υπερδνειστερίας οδήγησαν σε στρατιωτική σύγκρουση που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1992 και ολοκληρώθηκε με εκεχειρία τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Στο πλαίσιο της εν λόγω συμφωνίας, μια τριμερής Επιτροπή Κοινού Ελέγχου (Ρωσία, Μολδαβία και Υπερδνειστερία) επιβλέπει τις ρυθμίσεις ασφαλείας στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, η οποία περιλαμβάνει είκοσι τοποθεσίες και στις δύο πλευρές του ποταμού. 

Παρόλο που η εκεχειρία έχει διατηρηθεί, η πολιτική κατάσταση της περιοχής δεν έχει επιλυθεί: η Υπερδνειστερία είναι μια μη αναγνωρισμένη αλλά ντε φάκτο ανεξάρτητη ημιπροεδρική δημοκρατία με τη δική της κυβέρνηση, κοινοβούλιο, στρατό, αστυνομία, ταχυδρομικό σύστημα, νόμισμα και πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων. Οι αρχές της έχουν υιοθετήσει σύνταγμα, εθνικό ύμνο, σημαία και εθνόσημο. Είναι η μόνη χώρα που χρησιμοποιεί ακόμα το σφυροδρέπανο στη σημαία της.

Μετά από συμφωνία του 2005 μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας, όλες οι επιχειρήσεις της Υπερδνειστερίας που επιδιώκουν να εξάγουν αγαθά μέσω των ουκρανικών συνόρων πρέπει να εγγραφούν στις αρχές της Μολδαβίας. Η συμφωνία αυτή εφαρμόστηκε μετά την έναρξη ισχύος της Ευρωπαϊκής Αποστολής Συνοριακής Βοήθειας στην Μολδαβία και την Ουκρανία (EUBAM) το 2005. Οι περισσότεροι Υπερδνειστέριοι έχουν Μολδαβική υπηκοότητα, αλλά πολλοί Υπερδνειστέριοι έχουν επίσης Ρωσική και Ουκρανική υπηκοότητα. Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα είναι οι Ρώσοι που αποτελούσαν το 34% το πληθυσμού το 2015.

Η Υπερδνειστερία, η Αμπχαζία, η Νότια Οσετία και το Αρτσάχ είναι μετασοβιετικές ζώνες «παγωμένων συγκρούσεων». Αυτά τα τέσσερα εν μέρει αναγνωρισμένα κράτη διατηρούν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους και αποτελούν την Κοινότητα για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα των Εθνών.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2017, η κυβέρνηση της Υπερδνειστερίας ζήτησε το καθεστώς παρατηρητή στον ΟΗΕ και διαμαρτυρήθηκε για την επιθετικότητα της Μολδαβίας.

Στην επικράτεια της Υπερδνειστερίας κατοικούν 213 χιλιάδες πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας.//

-->> https://el.wikipedia.org/wiki/Υπερδνειστερία

δουλειές με φούντες!

και που λές, μια μέρα ξυπνήσαν οι νορβηγοί κι είπανε "ας πάμε να κάνουμε κανα καλό στην Αφρική, σκουριάσαμε δω πέρα" και κινήσανε και πήγαν σ' ένα χωριό όπου είχε πέσει ξηρασία κι είχανε ψοφήσει όλα τα ζωντανά κι οι αθρώποι σε μαύρη φτώχεια, πείνα και δυστυχία βρισκόντανε και είπαν μόλις είδανε τα νορβηγά "αχ, αυτούνοι οι καλοί αθρώποι θα μας σώσουνε" και κάναν γλέντια και χαρές και ξεφάντωσες πολλές με τα φαγιά των νορβηγών και νά 'σου αγκαλίτσες και φιλάκια, αλλά οι βόρειοι δεν γνωρίζανε τίποτα από ζώα και βοσκοτόπια, μονάχα για ψάρια ήτανε καλά κατατοπισμένοι κι έτσι ψάξαν ένα γύρω και βρήκανε μια λίμνη εκεί κοντά που είχε ψαράκι μπόλικο και νόστιμο, ποιότης πρώτη που λένε, και βαλθήκανε να διδάξουνε στους βοσκούς την τέχνη της ψαρικής κι οι βοσκοί, (προκειμένου να πεινάνε) δοκιμάσαν το ψαράκι και το βρήκανε καλό και το εντάξανε στην κουζίνα τους με άνεση. 

Αρχίσανε οι ντόπιοι να ψαρεύουν με μανία, να ξεραίνουνε τα ψάρια και να τα εξάγουν σε κοντινές πόλεις, σε πολυτελή εστιατόρια, ντελικατέσσεν που λένε, κι όλα πηγαίνανε πρίμα έξτρα γκουτ, μέχρι που οι βόρειοι το προσέξανε αυτό και καταχάρηκαν. Χαρήκανε το λοιπόν οι νορβηγοί, πολύ χαρήκανε, τόσο που είπανε να σιάξουν έναν τόπο να παγώνουνε τα ψάρια να αναπτυχθεί περισσότερο το εμπόριο και μαζί του οι καλοί αφρικάνοι, αλλά αντί να σιάξουν ένα μεγάλο ψυγείο, ας πούμε, που να μπορεί να λειτουργεί με μπαταρίες, λέμε τώρα, ανασκουμπώθηκαν (μελέτες, μηχανικάρες, τσιμέντα, κλπ) φωνάξαν και τα γερμανά που είναι μανούλες στα κατασκευαστικά έργα, να φάνε τπτ κι αυτά, και σηκώσαν μια εργοστασιάρα καταψύξεως με τέλεια πορτοπαράθυρα και προβόλους, να τη βλέπεις και να χάσκεις από την μοντερνιά της (παρεμπιπτόντως, βρήκανε δουλειά στο χτίσιμο και εξειδικεύτηκαν πολλοί ντόπιοι) αλλά όταν πήγανε να βάλουν μπρος τα μηχανήματα, ανακάλυψαν ότι δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα στο χωριό και το εργοστάσιο δεν ήτανε δυνατό να λειτουργήσει με μπαταρίες. Τόσο καλή μελέτη και προετοιμασία λέμε.

Ούτε που πέρασε μια στιγμούλα από το μυαλό τους (αυτό το μαλακό πράμα που υπάρχει στα βόρεια κεφάλια, δλδ) ότι εκειπέρα δεν ήτανε Νορβηγία, Αφρική ήτανε και η δουλειά πήγε στράφι, εκτός από τους ειδικευμένους εργάτες που μετανάστεψαν γρήγορα γρήγορα να πάνε σ' άλλες πολιτείες να βρούν δουλειά, όχι που θα καθόντανε μορφωμένοι άνθρωποι να πεινάνε μαζί με τσι ντόπιοι, τσι αμόρφωτοι γύφτουλες, που όλα τα λεφτά που βγάλανε τα ρίξαν στην αγορά αμνοεριφίων και ξαναγυρίσανε στα βοσκοτόπια τους, όπου ξαναξεραθήκαν και ξαναπεινάσαν και φτου κι απ' την αρχή ξανακατέβασμα στη λίμνη και ξαναψαροφαγία, αλλά χωρίς ξένη βοήθεια πλέον και μ' ένα κάρο χρέη ίσαμε την κορφή του Εβερεστ λέμε, κι ότι βγάζανε το δίναν πίσω να ξεπληρώσουνε τσι έξυπνοι νορβηγοί που τους βοηθήσαν να αναπτυχθούνε και οι νορβηγοί ξανακατεβήκαν στο χωριό να ξαναβοηθήσουν και ρίχνανε τρόφιμα και ρουχισμό από τ' αεροπλάνα και τώρα οι αφρικάνοι χωριάτες δεν είναι πλέον μονάχα φτωχοί και καταχρεωμένοι, αλλά γίνανε και πρώτης τάξης τεμπέληδες, γιατί σου λέει "γιατί να πα να κοψομεσιάζομαι να δουλεύω, αφού μου τα ρίχνει ο ουρανός τα χρειαζούμενα;"

Οι νορβηγοί μη νομίζεις ότι χάνουνε, κερδίζουνε τα μάλα, που λένε, θησαυρίζουνε, γιατί αυτούνες οι επιχειρήσεις χρηματοδοτούνται από δουνουτιά και οηέδες για να βοηθάνε να αναπτύσσεται ο κόσμος και είναι εξαιρετικά κερδοφόρες. Αμ, πώς!

Ουρλιάζω για τα δικαιώματά μου, αλλά ποιος με ακούει;

Μόλις πριν από λίγο γεννήθηκα και είμαι ένα έξαλλο μωρό! Ουρλιάζω για τα δικαιώματά μου! Πρώτα πρώτα για το δικαίωμά μου να ζήσω, το βασικό δικαίωμα πριν από όλα τα υπόλοιπα που αναφέρονται στη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού. Το μέλλον μου προβλέπεται ζοφερό μετά από την (επίσης διεθνή) καμπάνια που γίνεται εδώ και λίγους μήνες εναντίον της ζωής μου, αν είχα βεβαίως την ατυχία να γεννηθώ με κάποιο πρόβλημα υγείας... Θα διαμαρτύρονται μερικοί ανάλγητοι γείτονες, θα διαμαρτύρονται οι ναζιστές (που είναι στη μόδα σήμερα) και αλλίμονό μου! Οι άνθρωποι, μετά τα οικονομικά προβλήματα που τούς φορτώνουν οι εξουσιαστές τους, δέχονται επίθεση και εναντίον των παιδιών τους.

Ποιος θα με προστατέψει; Ποιος θα εμποδίσει το τέρας της ευημερίας και του σύγχρονου απολίτιστου πολιτισμού να με κατασπαράξει; Θέλω να ζήσω λέμε και θα ζήσω, σε πείσμα του κακού που πλημμύρισε την οικουμένη. 

Θα ζήσω και θα γεράσω και θα αδειάσω τα ταμεία του κ. Αδωνη και όλων των φρικαλέων ευρωπέων, αμερικάνων, κινέζων. Είμαστε κοινωνία ανθρώπων ή δεν είμαστε; Αλλά, τί ρωτάω; Αφού σε όλες τις ομάδες όλων των πλασμάτων τα παιδιά προστατεύονται, γιατί κολλάω στους ανθρώπους; Επειδή μάλλον είμαι κι εγώ (ή τουλάχιστον φαίνομαι) ανθρωπάκι...

Δώστε τα δικαιώματά μου και γρήγορα γιατί θα σπάσουν τα τζάμια από το ουρλιαχτό μου!

... φαίνεται πως το δικαίωμα στη ζωή το έχουν σίγουρο μονάχα τα παιδάκια που γεννιούνται σε τίποτε άγριες φυλές στα βάθη της ζούγκλας του Αμαζόνιου ή στα ασήμαντα νησάκια του Ειρηνικού...

Ο πολιτισμός ζει και αναπτύσσεται (άλλη μια ωραία λέξη) τρώγοντας τα παιδιά του; Αμα είναι έτσι, λάθος τόπο διάλεξα να γεννηθώ και... άντε γεια!

____________

ΣΗΜ. κάπου διάβασα ότι στην Ευρώπη (όπου όλα υπολογίζονται) ένας άνθρωπος κοστολογήθηκε ένα εκατομμύριο ευρά, οπότε, δώστε το μύριο να πααίνω...

Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Oρισμένα από τα δικαιώματα που περιέχονται στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του ΟΗΕ, από το ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

• Όλα τα παιδιά είναι ίσα και πρέπει να προστατεύονται από διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής, πεποιθήσεων, νομικής κατάστασης των ίδιων ή μελών της οικογένειάς τους.
• Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ταυτότητα, δηλαδή σε ένα όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια.
• Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά (στέγη, ρούχα, τροφή) και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μην αποχωρίζονται από τους γονείς τους, εκτός αν αυτό γίνεται με κοινή απόφαση των γονέων ή ύστερα από απόφαση της Πολιτείας, επειδή οι γονείς τα παραμελούν ή τα κακομεταχειρίζονται.
• Όλα τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη και τις απόψεις τους σε θέματα που τα αφορούν. Οι ενήλικες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους πριν πάρουν αποφάσεις γι' αυτά.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις τους.
• Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα στην ιδιωτική ζωή των παιδιών, στην οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία τους, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα) αλλά πρέπει και να προστατεύονται από τις αρνητικές επιδράσεις τους.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική) και εκμετάλλευση, μέσα και έξω από την οικογένεια.
• Τα παιδιά που προέρχονται από ξένη χώρα έχουν δικαίωμα φροντίδας και προστασίας.
• Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν δικαίωμα στη δωρεάν ειδική φροντίδα, εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε να απολαμβάνουν ισότιμη και αξιοπρεπή ζωή.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λπ.
• Όταν η οικογένεια δεν μπορεί να φροντίσει ένα παιδί, τότε η Πολιτεία αναλαμβάνει τη φροντίδα του με θεσμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα, που πρέπει να σέβονται πλήρως τα δικαιώματά του.
• Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές τους. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν στο σχολείο, να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους. Τα πειθαρχικά μέτρα δεν πρέπει να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια των μαθητών.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ανάπαυση, στο παιχνίδι και την ψυχαγωγία.
• Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.) Έχουν όμως δικαίωμα στην εργασία με ασφάλιση και υπό προϋποθέσεις, ανάλογα με την ηλικία, το είδος εργασίας, το ωράριο, κ.λπ..
• Τα παιδιά που είτε τα ίδια είτε μέλη της οικογένειάς τους κάνουν χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών που προκαλούν εξάρτηση έχουν δικαίωμα κατάλληλης υποστήριξης.
• Τα παιδιά που συλλαμβάνονται και δικάζονται έχουν δικαίωμα να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ιδιωτική τους ζωή, να ενημερώνονται αναλυτικά από τις Αρχές σε κατανοητή γλώσσα και να έχουν νομική βοήθεια. Σε περίπτωση που είναι απολύτως απαραίτητη η κράτησή τους, αυτή πρέπει να γίνεται χωριστά από ενήλικα άτομα και με σεβασμό στην προσωπικότητα και τις ανάγκες τους. 

Το ερώτημα είναι: Πόσους μετανάστες χρειάζεται η Ευρώπη;

Ψάρεψα κάτι τι εξαιρετικό και αναμεταδίδω. Πρόκειται για το σχόλιο του integr8or στο εξαιρετικό αφήγημα που ανέβηκε εδώ:

Σχετικα με το θεμα της μεταναστευσης γενικα, υπαρχει ενα πολυ ενδιαφερον επιχειρημα υπερ αυτης στο blog της αλληλεγγυης στους απεργους πεινας που παραπεμπει σε μια μελετη του ΟΗΕ που εγινε το 2000 η οποια αναφερει οτι, δεδομενης της γηρανσης του ευρωπαικου πληθυσμου, αν η Ευρωπη θελει να σταματησει την συρρικνωση του πληθυσμου της θα πρεπει να δεχθει 35 εκατ. μεταναστες μεχρι το 2025, ενω αν θελει να διατηρησει την αναλογια ηλικιωμενων προς ενεργο εργατικο δυναμικο σε επιπεδα 1995 θα πρεπει να δεχθει 135 εκατ. μεταναστες, οπως εκανε στο παρελθον η Αμερικη, ο Καναδας και η Αυστραλια. 35 εκατ. μεχρι το 2025 σημαινει περιπου 1.4 εκατ. το χρονο, δηλαδη ρυθμος περιπου ισος με τον μεσο αριθμο μεταναστων που ερχονται στην ΕΕ καθε χρονο (1.7 εκατ.) και διπλασιος του αριθμου οσων λαμβανουν ευρωπαϊκη υπηκοοτητα καθε χρονο. 135 εκατ. σημαινει οτι η ΕΕ θα πρεπει επιπλεον να ενθαρρυνει συστηματικα την μεταναστευση προς αυτην.

Η μεταναστευση δεν ειναι λοιπον προβλημα αλλα αναποφευκτη επιλογη για την μακροπροθεσμη διατηρηση δημογραφικων ισορροπιων μεταξυ παραγωγικων και μη-παραγωγικων κοινωνικων συνιστωσων και η αποψη οτι “δεν χωρανε αλλοι μεταναστες” δεν αποτελει παρα υπερασπιση του ημιχρεωκοπημενου νεοφιλελευθερου παραγωγικου μοντελου που χαριζει τα κερδη απο τον αυξανομενο παραγομενο πλουτο στους κεφαλαιοκρατες, που τους "απελευθερωνει" απο το να τα επανεπενδυσουν στην κοινωνια που τα δημιουργησε, την ιδια ωρα που αυξανει την ηλικια συνταξιοδοτησης δηθεν λογω γηρανσης του πληθυσμου κλπ.

_______________________
ΣΗΜ.1. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ λοιπον, είμαστε πρωτοπόροι στο θέμα μετανάστευση και θα είμασταν σε καλύτερη θέση αν, αντί να ξορκίζουμε τους -τάχα μου και δήθεν- "κακούς μετανάστες", να οργανώσουμε ταχύτατα τη διοχέτευση των ανθρώπων αυτών, ως υπεραναγκαίου ανθρώπινου δυναμικού πνευμάτων και κορμιών, στις χώρες της ΕΕ και για το δικό μας το καλό.
ΣΗΜ.2. Κορόιδα είναι τα πουλιά που μεταναστεύουν εδώ και αιώνες; Οπως οι ουρανοί δεν έχουν σύνορα, έτσι και η στεριές και οι θάλασσες. Αμήν.

απο τον ΟΗΕ στο ΔΝΤ

Το τέλος του ψυχρού πολέμου και όλα τα απελευθερωτικά κινήματα που το συνόδεψαν άνοιξαν πολλούς νέους δρόμους ταυτόχρονα, που θα έδιναν λύση στα περισσότερα προβλήματά μας.

Πριν τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών, η διεθνής κοινότητα ήταν μια αφηρημένη ιδέα. Με την ίδρυση της διεθνούς οργάνωσης, αυτή η ιδέα έγινε πραγματικότητα. Ηταν ένα γιγάντιο άλμα για την πολιτική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ομως, ο αληθινός σκοπός θα γίνει εμφανής όταν τα κράτη θα σταματήσουν να καταφεύγουν σε απειλές και στη χρήση βίας μεταξύ τους, όταν θα διευθετηθούν τα ζητήματα με πνεύμα δικαιοσύνης και λογικής.

Η αληθινή σημασία του Οργανισμού θα φανεί όταν ο άνθρωπος θα πάψει να φοβάται την πυρηνική καταστροφή, όταν οι λαοί του κόσμου δεν θα βυθίζονται στην απελπισία που επιφέρει η φτώχεια και η άγνοια.

Το φως της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που εκπέμπουν τα Ηνωμένα Εθνη, είναι ένα φως για όλους τους λαούς του κόσμου. με τη στήριξη όλων μπορούμε να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε επιτυχίες. Με αφοσίωση και ένθερμη υποστήριξη, που τόσο ανάγκη έχουν οι σκοποί του Οργανισμού, τα Ηνωμένα Εθνη μπορούν να γίνουν η κινητήρια δύναμη της διεθνούς συνείδησης που τόσο χρειάζεται ο κόσμος μας.

Τα δε έφη Javier Pérez de Cuéllar, γεν. γραμματέας του ΟΗΕ 1981-1991
______________________
ΣΗΜ.1. ο ΟΗΕ ξκινησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, με πολλή ελπίδα, με τον πρώτο γεν. γραμματέα του -τον νορβηγό Trygve Halvdan Lie, 1946-1952. Δεύτερος γεν. γραμματέας, ο Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjold, που δεν τελείωσε τη θητεία του, μια και σκοτώθηκε σε ένα αμφιλεγόμενο αεροπορικό δυστύχημα κοντά στη Νότια Ροδεσία -τώρα Ζάμπια. Ηταν η εποχή που η Κατάγκα έβραζε, του αξέχαστου αγωνιστή Λουμούμπα, κλπ, τότε που παρουσιάστηκαν στη δημόσια σκηνή τα πρώτα σκιρτήματα για ελεύθερα αφρικανικά κράτη. Μετά, άρχισε να χαλά η μαγιονέζα. Ολο και βαθύτερα ο ΟΗΕ θα υποκλίνεται προς τα αφεντικά του κτιρίου που τον στεγάζει. Οι γεν. γραμματείς, πάντως, κράτησαν όσο μπορούσαν τα προσχήματα ώστε να διατηρούν την ελπίδα στον κόσμο. Δεν βγήκε κανένας μέχρι τώρα να αποκαλύψει ανοιχτά τα εμπόδια που μπαίνουν κάθε τρεις και λίγο στον κουτσουρεμένο του ρόλο. Τα ξέρουμε αυτά, δεν τα ξέρουμε;

ΣΗΜ.2. σήμερα, νομίζω ότι χρειαζόμαστε μια διεύρυνση του ρόλου του ΟΗΕ, να μπορέσει να εκπληρώσει το βασικό του ρόλο, που δεν είναι αυτός που υποβάλλουν και εγκρίνουν οι ΗΠΑ. Σήμερα, η κατάσταση έχει αλλάξει πολύ. Η φτώχεια είναι ο παρών φόβος και όχι τα πυρηνικά. Η τρομολαγνεία βρήκε άλλους τρόπους να εκφράζεται -πιο άμεσους, πιο κοντά μας και για τούτο πιο αποτελεσματικά- και το ΔΝΤ δεν είναι ο άη Γιώργης, είναι ο Δράκος!

(σκέφτομαι πολλά, αλλά θέλω να τα σκεφτώ καλύτερα)