Σελίδες

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου -22


ΑΡΘΡΟ 22

Κάθε άτομο, ως μέλος του κοινωνικού συνόλου, έχει δικαίωμα κοινωνικής προστασίας, η κοινωνία, με την εθνική πρωτοβουλία και τη διεθνή συνεργασία, ανάλογα πάντα με την οργάνωση και τις οικονομικές δυνατότητες κάθε κράτους, έχει χρέος να του εξασφαλίσει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

___________________________
ΣΗΜ.1. Αυτή τη φορά το άρθρο ατόφιο, χωρίς σαρκαστική παραποίηση.
ΣΗΜ.2. Αντε, σιγά σιγά να γλιτώνουμε απο αυτα τα καταραμένα δικαιώματα και πίσσα στα κόκκαλα εκείνων που τα κατέγραψαν πριν καμμιά πενηνταριά και βάλε (το 1948) χρονάκια!
ΣΗΜ.3. Για φανταστείτε μόνο πόσοι ζητιάνοι θα κυκλοφορούσαν στους δρόμους, πόσοι άρρωστοι και ανάπηροι θα πεθαίναν σαν τις μύγες, πόσα παιδάκια που θα γεννιόντουσαν μη αρτιμελή θα ρίχνονταν στον Καιάδα... Ολοι αυτοί, ανασφάλιστοι, καταραμένοι από τη "μοίρα", θα ονομαζόντουσαν τεμπέληδες ή/και χαραμοφάηδες. Στην καλύτερη περίπτωση, θα λέγονταν ανίκανοι να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Ποιο όνειρο; Να γίνουν χαλίφηδες στη θέση των χαλίφηδων, βέβαια!
ΣΗΜ.4. Εδώ, μερικούς μετανάστες φουκαράδες έχουμε στη χώρα μας -ΚΑΙ από δικά μας σφάλματα, συμμετοχές σε πολέμους εξόντωσης λαών, κλπ, μη τα ξαναγραφω- και θέλουμε να τους εξαφανίσουμε.
ΣΗΜ.5. Αλήθεια, σκέφτομαι τώρα δα, αν ζούσε ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης, πώς θα αντιμετώπιζε τη συμπεριφορά του δικού του παιδιού; Θα επικροτούσε το νεποτισμό; Τα τζάκια; Είναι κάτι που δεν το ξέρουμε και γι αυτό δεν επιμένω να λάβω απάντηση και δεν αμαυρώνει η ερώτησή μου τη μνήμη ενός νεκρού, αλλά η συμπεριφορά των δικών του ανθρώπων που πατάνε πάνω σε αυτή τη μνήμη για να βολευτούν.
ΣΗΜ.6. Αλήθεια, πόσα περισσότερα προσόντα διαθέτουν οι πολιτικοί γόνοι πολιτικών;

Δεν υπάρχουν σχόλια: