Σελίδες

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

η Ωρα της αλλαΓής!

Σαν πολύ σκεφτήκαμε για τη σημερινή ώρα της Γης, της διαταΓής, της αρπαΓής, της υποταΓής, κλπ κλπ, μόνο την ώρα της αλλαΓής δεν σκεφτήκαμε και πολύ κακώς λέμε. Επειδή αυτή την ώρα την περιμένουμε πάνω από έναν αιώνα κι ακόμα νά'ρθει στο ραντεβού! Μπορεί να ξέχασε το μέρος και την ώρα που είχαμε ορίσει, μπορεί να χάθηκε στο δρόμο -οι δρόμοι έχουν γίνει αγνώριστοι, ασφαλτοστρώθηκαν κιόλας, ακόμα και'γώ μπερδεύομαι- άσε που μπορεί να έπεσε θύμα βιασμού, ληστείας, ίσως και φόνου (μετά ληστείας ή άνευ), μπορεί και να τη σπίτωσε κάνας μάγκας νταβατζής και πιθανότατα να μην έρθει ποτέ...

Και τότε, τι θα κάνουμε; Εμείς είμαστε ερωτευμένοι με την αλλαΓή! Της γράφουμε σπαραχτικά γράμματα, άλλα με κλάψες και άλλα τίγκα στα ερωτόλογα, ακόμα και πολιτικούς λόγους αναπέμπουμε από μπαλκόνια, είναι δυνατό να μη συγκινείται; Πολύ σκληρή βρε παιδί μου, ούτε η γυναικάρα με τα κόκκινα να ήταν!

Εμένα, φυσικά, ως γυναίκα δεν με αφορά και τόσο το θέμα αλλαΓή, αυτό είναι καθαρά αντρικό ζητούμενο μια και η δεσποινίς -ή μήπως κυρία;- αλλαΓή είναι γένους θηλυκού, αλλά συμπονώ όλα αυτά τα αντράκια που την έχουν κορνιζωμένη πάνω από το προσκεφάλι τους και σε κείνη προσεύχονται κάθε βράδυ, ένεκα μάλλον που είναι κοκκινομάλλα η σκασμένη, Ρίτα Χέηγουωρθ στο περίπου να φανταστείτε!

Και πες, λεμε τώρα, πες λοιπόν ότι αριβάρει στο ραντεβού σεινάμενη κουνάμενη... Ποιος άντρας θα μείνει ζωντανός να την υποδεχτεί; Ολοι από έμφραγμα θα πάνε ολοσούμπιτοι! Καρδιακό επεισόδιο ή πνευμονικό οίδημα -για να είμαστε και του συρμού. Ποιος λοιπόν θα την υποδεχτεί -στη περίπτωση που θα βρει το δρόμο και θα φτάσει φυσικά- ποιος θα την πάρει αγκαζέ να τη κεράσει καμιά πάστα; ε; Μια γυναίκα ή το πολύ πολύ ένας άντρας που δεν ενδιαφέρεται για γυναίκες. Πολύ απλό, έτσι; Ετσι.

Αμ, δε! Καθόλου απλό δεν είναι. Επειδή, για ποιον θα έρθει αυτή η προκομμένη αλλαΓή; Αν είναι γυναίκα κατά πώς φαίνεται από το όνομά της -γιατί κανείς δεν την έχει συναπαντήσει ως τώρα να την κόψει πώς μοιάζει- αν είναι γυναίκα λοιπόν, θα αναζητήσει ένα άντρα, έναν άντρα κανονικό, με γένια και μουστάκια, έναν άντρα τριχωτό και με φωνή μπάσα και βραχνή και πολύ ντούρο λέμε. Γιατί θά'χει λυσσάξει τόσα χρόνια -μιλάμε για πάνω από εκατό, έτσι;- μόνη να σούρνεται ψάχνοντας στους χωματόδρομους που γίναν άσφαλτοι για έναν (τουλάχιστον) άντρα...

Οπότε, θα τον θέλει βαρβάτο, σίγουρο αυτό! Να της αλλάξει τα φώτα κι ακόμα κάτι περισότερο: να την αλλάξει την ίδια, να την κάνει γυναίκα με τα... δόντια της! Οχι με τα ούλα της, όπως είθισται να λέγεται επειδή ούλα έχει αλλά δόντια δεν έχει -αιωνόβια και βάλε γαρ- αλλά αυτό ξεπερνιέται με μια μασελίτσα τη σήμερον ημέρα ή και με φυτευτά, ξέρω κι ένα καλό οδοντίατρο να της συστήσω άμα λάχει.

Αφού ξεπεραστεί το εμφανισιακό πρόβλημα της αλλαΓής, θα την πάμε και για μιζανπλί, και για ανανέωση γκαρνταρόμπας -εμείς οι γυναίκες είμαστε αλληλλέγγυες σε κάτι τέτοια- το πρόβλημα της εξεύρεσης αντρός αντρένιου ντούρου και βαρβάτου θα ενσκήψει ορμητικότερο: Πού να βρεθεί τέτοιος εκείνην την ημέραν, την ημέραν και ώραν της αλλαΓής; Αφού όλοι στο άκουσμα και μόνο του ερχομού της θα έχουν τεζάρει;

Θα τηλεφωνήσω στο φίλο μου το Σωτήρη να μου λύσει το πρόβλημα, ένεκα ονόματος αυτός λύνει τα πάντα λέμε κι αν ήταν Μεγαλέξαντρος θα είχε λύσει χωρίς κόπο το γόρδιο δεσμό, όχι σπαθιές και αηδίες ηρωϊσμοί τάχα μου, κι αν ήταν Ομπάμα το όνομα της ΠΓΔΜΓΡΤΞΛΝΚΛΠΔΕΝΞΕΡΩΔΕΝΑΠΑΝΤΩ θα το είχε βρει στο πίτσι φιτίλι! Αν του τηλεφωνήσω όμως δεν θα βάλω τη ζωή του σε κίνδυνο; Μήπως πέσει κι αυτός ξερός, λέω, μόλις ακούσει ότι ενδέχεται να καταφτάσει η πολυπόθητη αλλαΓή...

Μπα, δε θα το ρισκάρω. Θα κάνω του κεφαλιού μου, όπως πάντα. Τι θα κάνω; Θα ανάψω το φακό μου και θα κατέβω στην είσοδο της πόλης και μόλις τη δω να έ-έ-έρχεται θα της κάνω νόημα να κάνει σιγά να μη την καταλάβει κανείς κι έτσι να εμφανιστεί άξαφνα λίγες μέρες (και ώρες) αργότερα, σένια και ωραία, κι όποιον πάρει ο Χάρος!
________________________
-->> η φωτο από το post του Argos, τη μερα (Jump around, 20 Ιουλίου 2006) που πήδηξαν οι ευρωπαίοι για να μετακινήσουν την γη από την τροχιά της και να μειώσουν το φαινόμενο του global warming και να επιμηκύνουν την μέρα κατά μια ώρα. Ετσι λοιπόν, μερικά εκατομμύρια δυτικοί πήδηξαν ταυτόχρονα για να γίνει αυτό, στις 2:39:13 ώρα κεντρικής Ευρώπης (CET).
-->> μήπως αν πηδούσαμε κιόλας στα σκοτάδια όλοι μαζί ταυτόχρονα την Ωρα της Γης θα είχαμε καλύτερο αποτέλεσμα;


7 σχόλια:

Ο Αιρετικός - The Heretic είπε...

Μωρέ πολύ ωραία τα λέει ο polse για την "ώρα της Γης". Εγώ προσωπικά στο γραφείο θα έχω αναμμένα όλα τα φώτα κι όλες τις συσκευές και να πάνε να...

Με τέτοιες χαζομάρες δε σώζεται ο πλανήτης. Είναι στάχτη στα μάτια για να καίνε τα παρθένα δάση τα οικολαμόγια σαν το Λούλα. Και για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα βιοκαύσιμα κλπ ετοιμάζω ένα ΠΟΛΥ χοντρό άρθρο.

Rodia είπε...

Χαλλλαρά... ηρέμησε λέμε.. Δεν είναι ανάγκη να ισοφαρίσουμε τη χασούρα της ΔΕΗ!!!
Μπορούμε να τους γράψουμε κανονικά και χωρίς να αλλάξουμε τις συνήθειές μας. Απλά πράγματα.

(περιμενω το αρθρο, ε; Ωραια γραφεις)

pølsemannen είπε...

Μμμμ... καλά τα πηδήματα, αλλά οι βλόγερς πηδάνε (εεε... τραβάνε το καζανάκι θέλω να πω) καλύτερα.
Μην λησμονούμε την ιστορική 1-4-2008 όπου κατεγράφησαν τα εκπληκτικά αποτελέσματα της συντονισμένης δράσης 30.000 ΕΛ-λήνων βλόγερς!

Όσο για την ΑλλαΓη, αυτή δεν την έφερε ο Αντρέας; Και τώρα ο Ομπάμα; Τι έγινε με αυτό το κορίτσι; Δεν μπορεί να στεριώσει με έναν η νευρωτικιά;
Αχ, όλες ίδιες είναι και βασανίζουν εμάς τα αγνά και απονήρευτα παλικάρια...

Στο ράφι θα μείνει, να μου το θυμηθείτε!!!

solomantzaros είπε...

απαλλαγή εδώ και τώρα
(απο άλλη γη δηλαδή)
δηλαδή ούφο!
Παιδιά ο Λιακόπουλος θα μας σώσει μην το ψάχνετε.
Εγώ πάντως δεν μπορώ κάθε τρεις και λίγο να σώζω τη γη για ψύλλου πήδημα (και μάλιστα στο σκοτάδι)
Όπως τραγουδούσε παλαιά και ο Άσιμος
"Μόνο ένας σεισμός μας σώζει
φοβερός κατακλυσμός
μαϊντανός να γίνουν όλα
να χαθεί ο πολιτισμός.

όπως η Ατλαντίς "

Rodia είπε...

Πολσε, μας περιτριγυρίζουν αλλαΓές μαϊμού λέμε...
Η γνήσια, η αυθεντική, με τη σφραγίδα των 120 εργοστασίων, ακόμα να φανεί.

Rodia είπε...

Σολομάντζαρε, δεν ξέρω τι τραγουδάς εσύ, εμένα μου αρέσουν τα δημοτικά και τα εμβατήρια.

ellinaki είπε...

Διαφωνώ με το ταυτόχρονο σβήσιμο των φώτων και πηδήματος. Αι συνέπειαι θα ήτο καταστροφικαι!
Τόσο πολλή οικολογία θα μετέτρεπε τη Γη ξαφνικά σε Αμαζόνιο.
Ευτυχώς που χθες μερικοί αντιστάθηκαν και δεν έσβησαν τα φώτα, ενώ ακόμα περισσότεροι δεν πήδηξαν (παρόλο που ήταν σαββατόβραδο). Διαφορετικά σήμερα θα ξημέρωνε με όλους τους Έλληνες έχοντες ισχυρή περιβαλλοντική συνείδηση, πράγμα που θα προκαλούσε σύγχιση στο κατεστημένο. Φτηνά τη γλυτώσαμε σας λέω!