Σελίδες

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

γκρίνια!...


Ωραία, βρε παιδί μου, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, γκρινιάξαμε, άντε πια.. Καιρός είναι να σκεφτούμε κιόλας τι κάνουμε από αύριο! Θα μας φάει η γκρίνια λέμε... κι όσο γκρινιάζουμε, τόσο θα μας έρχονται κεραμίδες. Αμάν πια!

2 σχόλια:

Το Φαούδι είπε...

Μου τη δίνει η γκρίνια...! Κι σένα, ε;

Rodia είπε...

Η μουρμούρα τα νεύρα μου σπάει,
με τη γκρίνια η ψυχή μου γερνάει,
στο μυαλό μου το αίμα ανεβαίνει
και δεν ξέρω και' γώ τί συμβαίνει.

Ολη η σκέψη στο στόμα σου πάει,
που γκρινιάζει αντί να γελάει,
στη ματιά σου, την τόσο αγριεμένη,
και δεν ξέρω κα 'γώ τί συμβαίνει.
_____________
Αφιερωμένο σε ολοκληρο το υπουργικό συμβούλιο με τις στυφές φάτσες, που μας λέει ότι "θα πονέσετε" ετοιμάζοντας τα μαχαίρια να μας σφάξουν. Εμεις τι κανουμε; καθομαστε και περιμενουμε μιμούμενοι αυτους και το χάλι τους: γκρινιαζοντας. Αμαν πια!