Μια φορά τον είχανε προτείνει για βράβευση, να του δώσουνε μετάλλιο τότε που έσπασε το πανελλήνιο ρεκόρ στο ελεύθερο, αλλά ήτανε πολύ σεμνός για να το παραλάβει. Για να μη τον εύρουνε, κατέφυγε σε μια σπηλιά και απο τοτε η σπηλιά εκείνη είχε γίνει το πνευματικό του καταφύγιο και, όπως άλλοι πάνε στις εκκλησιές, ο Δρόνος την έβρισκε στη σπηλιά του.
Κάποια μέρα ήρθεν η ώρα του να αποδημήσει εις Κύριον και, ώρα του καλή, επήγε καρφί στον Αη Πετράν στον Παράδεισο. Περάσανε χρόνια πολλά απο τοτε και, κάτι που δεν ηξέρουνε πολλοί, η ψυχή του Δρόνου άφηνε προσώρας τον παράδεισο κι επήγαινε στη σπηλιά για να θυμάται τα νιάτα και τη δύναμή του.
Γιατί ο Δρόνος ήτανε πολύ δυνατός άνθρωπος όταν εζούσε, ανώτερος κι από τον Δράκουλα των Καρπαθίων, αλλά δυστυχώς υπάρχουνε κακεντρεχείς που το κρύβουν. Μάλλον επειδή η Λευκάδα είναι πολύ μικρότερο νησί απο την Κρήτη, όπου συνήθως βρίσκανε καταφύγιο τα άλλα τερατα της Οικουμένης, όπως ο Ταύρος του Ποσειδώνα, ο Δράκουλας, ο Δρακουμέλ, κλπ.
Ο άρχων Δρόνος είχε βόρεια καταγωγή, αν και ήτο κατάμαυρος, και η δύναμή του ήταν εκρηκτική, έκανε μπαμ! έμοιαζε με εκείνη του Δία, του αρχαίου θεού που έκανε τα σύννεφα να βροντάνε. Η χώρα των παπούδων του ήτανε πολύ εύφορη, έβγαζε σιτάρι ικανό να τρέφει το μισό πλανήτη, δεν ήτανε δλδ τόπος κρανίου και για τούτο την ελέγαν Ουκρανίου. Τα παλιά τα χρόνια, γιατί σήμερα το όνομα έχει απλοποιηθεί.
---------------
(συνεχίζεται, δώσε κι εσύ καμμια κατευθυνση)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου