Σελίδες

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2009

..οδεύοντας προς τη θάλασσα..

Για να φτάσεις στη θάλασσα
χρειάζεται συχνά να περάσεις μέσα από πολλές σήραγγες


Ωρες ώρες νομίζεις πως οι σήραγγες σε καταπίνουν


Μοιάζουν με ένα τεράστιο οισοφάγο


Πιστεύεις ότι οδηγείσαι στο στομάχι του θηρίου που λέγεται δρόμος


Βλέπεις να μπαίνει φως και ελπίζεις


Ναι, η σήραγγα-οισοφάγος σε ξερνάει, σε φτύνει στο φως


Αποκτάς τη βεβαιότητα πως θα φτάσεις στη θάλασσα
-- θα κολυμπήσεις επιτέλους!

_____________________
Κυριακή, Ιούλιος 02, 2006

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

ολίγη από Διάφανα Κρίνα

Ο plagal συνιστά:

Η Βαρβαρότητα της Εξουσίας - Μέρος 2

The Evilness of Power Part 2

Αντέγραψα τους υπότιτλους του 2ου μέρους του φιλμ, επειδή θέλω να υπάρχει κάπου γραμμένο ολόκληρο αυτό το κείμενο που το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον. Ερεθίζει τη σκέψη να πάει πιο πέρα, να ξεφύγει από το κλουβί όπου υποχρεωνόμαστε να ζούμε...

Το κομμάτι αυτό του φιλμ δεν έχει ήχο, οι λόγοι εξηγούνται εδώ. Ξεκινά με εικόνες που μεταφέρουν το θεατή στον κόσμο που περιγράφει ο George Orwell στο βιβλίο του "Homage to Catalonia". Πάμε κι εμείς να επισκεφτούμε αυτό τον κόσμο και μετά να συνεχίσουμε ...
Στα κουρεία υπήρχαν αναρχικές ανακοινώσεις. Οι περισσότεροι κουρείς ήταν αναρχικοί, διασαφηνίζοντας επίσημα ότι οι κουρείς δεν ήταν πλέον σκλάβοι. Στους δρόμους υπήρχαν έγχρωμες αφίσες, που απευθύνονταν στις πόρνες, ώστε να σταματήσουν να είναι πόρνες. Οι αναρχικοί ήταν ακόμα σε έναν εικονικό έλεγχο της Καταλωνίας και η επανάσταση ήταν ακόμα σε πλήρη ταλάντευση. Ηταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ήμουν σε μια πόλη όπου η εργατική τάξη είχε την διαχείριση. Κάθε κατάστημα και καφετέρια είχαν μια επιγραφή που έλεγε ότι ήταν κολλεκτιβοποιημένη. Ακόμα και οι λουστραδόροι ήταν κολλεκτιβοποιημένοι. Οι σερβιτόροι και οι εργαζόμενοι των καταστημάτων σε κοίταζαν στο πρόσωπο και σου συμπεριφέρονταν ως ίσοι. Οι δουλικές, ακόμα και εθιμοτυπικές, μορφές ομιλίας είχαν εξαφανιστεί σε πολύ λίγο χρόνο. Κανένας δεν έλεγε το "κύριε" ή το "Δον" ή ακόμα και το "Εσείς". Ο καθένας καλούσε τον άλλο "Σύντροφο" και "Εσύ", και έλεγε "Σε χαιρετώ" αντί του "Καλημέρα". Εβλεπες πολύ λίγους άπορους ανθρώπους και κανέναν επαίτη, εκτός από τους τσιγγάνους. Προπάντων, υπήρχε η πίστη στην επανάσταση και στο μέλλον, ένα συναίσθημα να έχει ξαφνικά προκύψει σε μια εποχή της ισότητας και της ελευθερίας. Τα ανθρώπινα όντα προσπαθούσαν να συμπεριφερθούν ως ανθρώπινα όντα, και όχι ως ο τελευταίος τροχός της αμάξης στην καπιταλιστική μηχανή.

Μετά από αυτές τις ιδανικές εικόνες του κόσμου, ακολουθούμε τη σκέψη του ομιλητή, που νομίζω ότι είναι ο Νόαμ Τσόμσκυ. Δεν είμαι σίγουρη πως μιλά αυτός από εδώ και περα, γιατί δεν υπάρχει ήχος. Αργότερα όμως, εμφανίζεται η εικόνα του και για τούτο υποθέτω ότι πιθανόν να είχε ξεκινήσει την ομιλία του από εδώ:

Ενα γρήγορο βλέμμα στην ιστορία αποκαλύπτει ένα μεγάλο ποσό κακίας και βασάνων στον κόσμο.

Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας οι άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να προσδιορίσουν και να κατανοήσουν την αρχική αιτία αυτού.

Οι εξηγήσεις έχουν κυμανθεί από την διεφθαρμένη επιρροή των τεχνητών θεσμών, την εγγενή μοχθηρία της ανθρώπινης φύσης, ως τα έργα του διαβόλου και των κακών πνευμάτων, ή ορισμένων ομάδων όπως: οι Βασιλικες Οικογένειες, οι Καπιταλιστές, οι Κομμουνιστές, οι Ιδιοκτήτες Σκλάβων, οι Αθεοι, οι Θεϊστές, οι Εβραίοι, οι Μασόνοι, κλπ.

Ενώ θα ήταν αδύνατο να αποδοθεί όλο το κακό του κόσμου σε μια αιτία, φαίνεται να υπάρχει μια έννοια που είναι αρκετά κεντρική στις περισσότερες εκδηλώσεις αυτής: Η Ιεραρχία! (σημ. αυτό με εκπλήσσει γιατί έχω κάνει αρκετές φορές τη σκέψη ότι η ταξινόμηση των ανθρώπων είναι κάτι τι απάνθρωπο, η σχετική ταύτιση της σκεψης με ξαφνιάζει)

Μια μορφή οργάνωσης στην οποία οι άνθρωποι ή οι ομάδες είναι ταξινομημένες, ο ένας επάνω από τον άλλο σύμφωνα με μια θέση ή εξουσία.

Αυτό συνδέεται με την παραβίαση μιας βασικής ηθικής αρχής: Εκείνοι που έχουν ή επιδιώκουν περισσότερη δύναμη από τους άλλους, δεν εφαρμόζουν στους εαυτούς τους τα ίδια πρότυπα που εφαρμόζουν στους άλλους.

Προφανώς, κάποιος δεν μπορεί να πει ότι όλες οι μορφές εξουσίας είναι κακές. (σημ. εδώ δείχνει τη σχέση μητέρας-παιδιού και άλλες σχέσεις θετικές, όπως π.χ. γιατρού-ασθενή, κλπ)

Ιδιαίτερα η μη-εκμεταλλευτική, η επιχειρηματολογημένη και η υπεύθυνη εξουσία, που επιτρέπει στα άτομα να επιζήσουν και να αναπτυχθούν.

Εντούτοις, η ιεραρχική εξουσία συνδέεται περίπλοκα με την περιθωριοποίηση και την αποδυνάμωση εκείνων χωρίς εξουσία, σε μια έλειψη ελέγχου των ενεργειών και των πεπρωμένων τους, και σε μια επακόλουθη αιτιολόγηση της θέσης κάποιου πάνω στον ιεραρχικό κανόνα.

Αυτό, όχι μόνο ξυπνάει ένστικτα που προδιαθέτουν τους ανθρώπους στη σκληρότητα και την αδιαφορία, παρά το βάσανο των συνανθρώπων τους, αλλά παρεμποδίζει την τίμια επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων σε διαφορετικά επίπεδα εξουσίας, και μετατρέπει τους ανθρώπους σε υποτελείς - που να ακολουθούν διαταγές από τους ανωτέρους τους ανεξάρτητα από την επίδραση στους άλλους.

Δεδομένου ότι η εξελικτική βιολογία έχει αποδείξει ότι η "αμοιβαία υποστήριξη" είναι περισσότερο σημαντικη για την επιβίωση από τον ανταγωνισμό, δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη ότι οι ογκώδεις δομές της ιεραρχίας και του ανταγωνισμού, που έχουμε δημιουργήσει στην πρόσφατη εκπολιτισμένη ιστορία, έχουν φτάσει τώρα να εκθέτουν σε κίνδυνο την επιβίωσή μας, καθώς και αυτήν πολλών άλλων ειδών. (σημ. Δεν έχω υπόψη μου κάποια σχετική μελέτη)

Στη σύγχρονη εποχή, εάν μετρήσουμε τον αριθμό των εγκλημάτων, για παράδειγμα, τον αριθμό των ανθρώπων που σκοτώνονται και το χρηματικό ποσό που κλέβεται από τους ιεραρχικούς θεσμούς των προνομιούχων, όπως τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις, και τα συγκρίνουμε με τους μικρότερους εγκληματίες, όπως τους ληστές τραπεζών, τους ειδεχθείς δολοφόνους, τις συμμορίες, τους ισλαμικούς τρομοκράτες, κλπ, τότε αυτά μεταξύ τους δεν είναι ούτε καν ίσα.

Επιπλέον, τα στοιχεία δείχνουν ότι, αντίθετα προς την κοινή πεποίθηση, οι θεσμοί της εξουσίας που διαμορφώνουν το νόμο δεν περιορίζουν την εγκληματική συμπεριφορά, αλλά στην πραγματικότητα προωθούν την αποξένωση, τη βία και την κοινωνικο-οικονομική ανισότητα, πράγματα τα οποία δημιουργούν τους περισσότερους από αυτούς τους μικρότερους εγκληματίες.

Πρόκειται για μια συνήθη υπόθεση, ότι κάθε άνθρωπος με σάρκα και οστά είναι ένα ηθικό πρόσωπο. Ξέρετε, έχουμε πάρει τα ίδια γονίδια, είμαστε λίγο πολύ ίδιοι. Αλλά η φύση μας, η φύση των ανθρώπων, επιτρέπει όλα τα είδη συμπεριφοράς. Εννοώ, καθένας από μας κάτω από μερικές περιστάσεις, θα μπορούσε να είναι ταυτόχρονα ένας χρήστης (σημ. "χειριστής" ήθελε να γράψει, νομίζω) θαλάμου αερίων και ένας Αγιος.

Θέλεις να κάνουμε το χωρισμό μεταξύ του θεσμικού και του ατομικού. Ετσι, η δουλεία για παράδειγμα, ή άλλες μορφές τυραννίας, είναι εγγενώς τερατώδεις. Αλλά τα άτομα που συμβάλλουν σε αυτά, μπορεί να είναι οι συμπαθητικότεροι τύποι που μπορείτε να φανταστείτε: γενναιόδωροι, φιλικοί, καλοί με τα παιδιά τους, ακόμα και συμπαθητικοί στους σκλάβους τους, που νοιάζονται για τους άλλους ανθρώπους. Εννοώ, σαν άτομα μπορούν να είναι ό,τιδήποτε. Αλλά στο θεσμικό τους ρόλο είναι τέρατα, επειδή ο θεσμός είναι τερατώδης.

Εσύ βλέπεις ένα πεινασμένο παιδί και μπορείς να κλέψεις το φαγητό του, αφού δεν υπάρχει κανένας αστυνομικός τριγύρω. Ομως πολύ λίγοι άνθρωποι θα το έκαναν. Εάν θα το έκαναν, τότε είναι πραγματικά άρρωστοι. Εννοώ, υπάρχουν μερικά παθολογικά άκρα. Αλλά οι κανονικοί άνθρωποι δεν θα συμπεριφέρονταν κάπως έτσι.

Συμπεριφέρονται όμως έτσι σε μια μεγαλύτερη κλίμακα, γιγαντιαία κλίμακα, αλλά είναι απληροφόρητοι για αυτό, και υπάρχει ένα τεράστιο σύστημα πολιτικής κατήχησης σχεδιασμένο για να τους καταστήσει απληροφόρητους για αυτό, και ακόμη και για να τους κάνει να νομίζουν ότι το πεινασμένο παιδί κλέβει από αυτούς, και οπότε εμείς είμαστε τα θύματα.

Δηλαδή, όλα αυτά σχετίζονται με την προπαγάνδα και την επιβολή στην πειθαρχία και την τάξη. και κάπως έτσι δουλεύει όλο αυτό.

- Και πώς στο καλό τόλμησε κάποιος εκεί έξω να κάνει πλάκα με τη Britney. Μετά από όλα όσα έχει βιώσει! *

Και αυτό φθείρει τον ηθικό χαρακτήρα. Σε αποτρέπει να εξετάσεις αυτό που εσύ κάνεις, ή αυτό που οι ηγέτες σου κάνουν και να έχεις ανησυχία για τους άλλους.

- Και τώρα αυτή δίνει τη μάχη για την κηδεμονία των παιδιών της.

Το βλέπετε αυτό όλη την ώρα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι μπορούν να είναι πολύ ηθικοί.

- Αυτή είναι άνθρωπος!

Αλλά αυτοί ενεργούν μέσα στις θεσμικές δομές κατασκευασμένων συστημάτων, στα οποία μόνον ορισμένες επιλογές είναι εύκολο να ακολουθηθούν.

______________________
ΣΗΜ.1. * οι φράσεις με μεγαλύτερα και italic στοιχεία εκστομίζονται από μια γυναίκα συγκινημένη, που κοιτάζει τη κάμερα κλαίγοντας σχεδόν, σε κατάσταση μεγάλης θλίψης και οργής, και διανθίζουν την ομιλία του Τσόμσκυ.
ΣΗΜ2. Μέσα σε παρενθέσεις και italic στοιχεία γράφω τις παρατηρήσεις μου για το κείμενο.
ΣΗΜ.3. Τονίζω με bold στοιχεία τις φράσεις που ενδιαφέρουν τη σκέψη μου.
ΣΗΜ.4. Το 2ο μέρος δεν έχει ήχο, δείτε τις εικόνες και τους υπότιτλους στα ελληνικά:
http://www.youtube.com/watch?v=30tCv3q53_k part -2
ΣΗΜ.5. Το 1ο μέρος, με υπότιτλους στα ελληνικά επίσης:
http://www.youtube.com/watch?v=RtU9-ToEBKo part -1


Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

αν ήμουν στη θέση του κ. Παντερμαλή...

Πιθανότατα θα έπραττα το ίδιο, ακριβώς το ίδιο!

Γιατί, ποιος είναι στο κάτω κάτω ο κ. Παντερμαλής; Ενας καθηγητάκος Πανεπιστημίου εκεί πάνω, ένας αρχαιολογίσκος που τι έκανε; έστησε τη σκαπάνη του στο Δίον και ανέσυρε κάτι αρχαία ακόμα εκεί πέρα.. ε, και; τόσα αρχαία υπάρχουν στη χώρα, τίγκα στα κομμάτια και στα θρύψαλλα είμαστε, τι βρήκαμε τι χάσαμε...

Επειτα, οι Ιερείς της Ιεράς έχουν έναν κάποιον όγκο -ιδίως κυριολεκτικά- και μπορεί να φοβήθηκε κιόλας ο άνθρωπος μη του χώσουν μια με τη θεόρατη κοιλιά τους και του κόψουν την ανάσα ή τον στριμώξουν σε κάναν ανελκυστήρα κι από δω πάν' κι άλλοι λέμε...

Σου λέει λοιπόν ο παντέρμος, εδώ που κάθομαι έχει καρφιά -κυρίως μεταφορικά καρφιά, ε- και η θέση αυτή είναι που είναι επισφαλής και δεν πάω πάλι εκεί πάνω στα χωράφια μου να τσακίζω και κάνα παΐδι κάνα ψαράκι κάνα μύδι βουτηχτό στο τσίπουρο; Εχει και θαλασσίτσα κοντά, να ρίχνω και καμμιά βουτιά.. τι δουλειά έχω εδώ πέρα να ψήνομαι στη ζέστα, να μπουκώνω καυσαέριο, να τηλεφωνιέμαι κάθε τρεις και λίγο με τα παπαδαριά και να μου τα πρήζουν;

Τό'φερε από δω, τό'φερε από κεί, δεν ξεχείλωνε άλλο και τ' αποφάσισε: Θα τους τη κάνω τη χάρη! Θα το κόψω το ρημάδι! Να δω τότε που θα τρέχουν και δε θα φτάνουν να συμμαζέψουν τ' ασυμάζευτα!!!

Γιατί, είναι αδύνατο να πιστέψω ότι ο κ. Παντερμαλής δεν είναι γάτα! Μη βλέπετε το προηγούμενο ποστ, ήταν κάτω από οργισμενη διάθεση, τα είχα πάρει, πώς το λένε! Αλλη φορά δεν θα ξαναγράψω υπό βρασμόν και σε θερμοκρασία άνω των 30 βαθμών. Συγγνώμη σου ζητώ, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια και ελπίζω να με συγχωρέσεις, βασίζομαι στη κατανόησή σου, έτσι;

Ο κ. Παντερμαλής, ως γάτος κολοπετσωμένος που είναι, μια και -σίγουρα, όπως σε βλέπω και με βλέπεις, λέμε- θα έχει αντιμετωπίσει τρισχειρότερες περιπτώσεις, τα σκέφτηκε όλα αυτά καλά καλά και (θα) είπε μέσα του: «ό,τι και να γίνει, χαμένος δεν πρόκειται να βγω, έχω τη δουλίτσα μου, τις ανασκαφούλες μου, όλα οκ και υπό έλεγχο, τη δουλειά μου στο Μουσείο την έβγαλα πέρα και με το παραπάνω, ξενάγησα στα εγκαίνια, συνεντευξιάστηκα και με τον κ. Τσουμί και με τα ελληνοαμερικανά, νοιώθω πλήρης και δε χρειάζομαι άλλα μεγαλεία, άσε που έχω ένα νιονιό που ξέρει καλά πως μετά το μεσουράνημα ο ήλιος αρχίζει να πέφτει σιγά σιγά κι έρχεται το ηλιοβασίλεμα, που μπορεί να έχει πορτοκαλί χρωματάκι κι ένα γκλάμουρ αλλά σηματοδοτεί -έστω και δοξαστικά- το τέλος κι εγώ δεν νοιώθω τελειωμένος, πώς να το κάνουμε;»

Αυτά ή περίπου κάτι τέτοια (θα) σκεφτόταν ο κ. Παντερμαλής και την έκανε τη κουτσουκέλα! Η γραμματεύς, σίγουρα (θα) τον ρώτηξε «μα κ. Πρόεδρε, να μη πάρουμε στο τηλ. τον κ. Γαβρά; Μήπως ενοχληθεί;» κι αυτός σίγουρα (θα) απάντηξε «μα τι λες παιδί μου; φυσικά και θα του μιλήσω ο ίδιος να ζητήσω τη γνώμη του! αλλίμονο!» και (θα) έφυγε από το γραφείο του πηγαίνοντας προς το εργαστήριο του βιντεά που (θα) τον ρώτηξε κάτι περίπου στο ίδιο γκεζί, εκείνος (θα) απάντηξε ό,τι περίπου και στη γραμματέα του βάζοντας και ολίγη σάλτσα περί συμφωνίας του κ. Γαβρά να κοπούν εκειδανά μερικά ψωροδευτερόλεπτα και μετά (χωρίς "θα") πήγε σπιτάκι του κι έρριξε κάτι ύπνους.. μα κάτι ευλογημένους ύπνους!.. που δεν λέγεται πόσο τους απόλαυσε. Σίγουρο αυτό, στο όνειρό του βρισκόμουν, να, φυλάω και σταυρό!

Ακόμα δεν είμαι σε θέση να σου πω, φίλε/η μου, πού θα βγάλει όλη αυτή η ιστορία, όμως η πράξη του κ. Παντερμαλή είναι μεγαλειωδώς απίστευτη! Ούτε σε εκατό χρόνια δεν θα φτάναμε σε τέτοιο εξευτελισμό της Ιεραρχίας χωρίς αυτό το ξεμπρόστιασμα και για τουτο του βγάζω το καπέλλο: Respect Δημήτριε, είσαι γάτος με πέταλα λέμε! :)

Να φύγει ο Παντερμαλής απο τη θέση του προέδρου του Μουσείου της Ακρόπολης αμέσως

Επειδή ντρέπομαι να βρίσκεται εκεί πέρα -ως υψηλόβαθμο στέλεχος του πολιτισμού- ένας ζηλόφθων, μικρόνους, κουτοπόνηρος οσφυοκάμπτης. Επίσης, ζητώ να μάθω πώς έφτασε εδώ που έφτασε. Δεκτά και ανώνυμα σχόλια.

________________
UPDATE, 14:47 -->>
Ο κ. Παντερμαλής διευκρινίζει εδω "πως δεν δέχθηκε πιέσεις από την Ιερά Σύνοδο, αλλά πως υπήρξαν πολίτες που δήλωσαν ότι «σκανδαλίζονται από τις επίμαχες σκηνές»."
Οπότε, ακολουθώντας τη "λογική" του, ζητώ τη παύση του από τη θέση του προέδρου του Μουσείου επειδή σκανδαλίζομαι από την ασέβειά του προς την -σημαντική για τον πολιτισμό- θέση που κατέχει.

-->> εάν υπάρξει αντίδραση οποιουδήποτε τύπου εναντίον αυτού του ποστ, θα καταδειχθεί απλώς ότι οι μεμονωμένες φωνές διαμαρτυρίας είναι ισχυρότερες από τη σιγή των πολλών. Δεν ξέρω βέβαια, αν αυτό είναι καλό και ωφέλιμο... Δεν ξέρω δλδ, αν η σιγή πρέπει να ορίζεται ως διαμετρικά αντίθετη προς τη κραυγή.

UPDATE, 17:40 -->>
Αλλαξα γνώμη, πήρα στροφή 180 μοιρών και παραπέμπω στο επόμενο ποστ εδώ
http://rodiat7.blogspot.com/2009/07/blog-post_7867.html
Επίσης, υπόσχομαι να σκέφτομαι περισσότερο ΠΡΙΝ γράψω κάτι. Δεν υπόσχομαι όμως ότι θα κρατησω την υπόσχεσή μου! ;)

ο Κώστας Γαβράς θα ανεβάσει το φιλμάκι του στο YouTube




Κάπου διάβασα ότι ο κ. Κ. Γαβράς θα ανεβάσει το φιλμάκι για την Ακρόπολη στο YouTube και σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος διασφάλισης της ακεραιότητας ενός έργου τέχνης από τη δημόσια έκθεσή του, ιδίως όταν αυτό γίνεται από τον ίδιο το δημιουργό.

Περιμένω λοιπόν με αγωνία το γεγονός. Να ξεφύγουμε από κανιβαλισμούς και διαφημιστικές αναρτήσεις, επιτέλους!

η δύναμη των εικόνων που σχηματίζει ο εγκέφαλος

Πώς, άραγε, συνέβη να εκλάβει η Ιερά Σύνοδος τις μαύρες φιγούρες, που φαίνονται στο βίντεο animation του Κώστα Γαβρά να καταστρέφουν τον γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, ως «ρασοφόρους ορθόδοξους ιερείς»; Ελα μου ντε!

Οταν ο εγκέφαλος έχει εκπαιδευτεί/προπονηθεί στο να μεταμορφώνει το φανταστικό σε πραγματικό, όταν η λογική έχει εξοριστεί από τις εγκεφαλικές έλικες, ε, τότε όλα να τα περιμένει κανείς...

Αυτό που με ικανοποίησε είναι το ξεμπρόστιασμα του κ. προέδρου του Μουσείου με την ευλύγιστη μέση και τον τσιμενταρισμένο εγκέφαλο. Αν και δήλωσε «Θα επικοινωνούσα. Το είχα σκοπό. Είναι αλήθεια πως καθυστέρησα», η κουτοπονηριά του αυτή τη φορά δεν φαίνεται να τον σώζει.

Μου άρεσε το άρθρο της Μαίρης Αδαμοπούλου στα ΝΕΑ-on line. Ρίξτε μια ματιά.

το ελληνορθόδοξο σχέδιο καταστροφής της Ακρόπολης

Εδώ μιλάμε σοβαρά, όπως θα έχεις διαπιστώσει τόσο καιρό που με παρακολουθείς, αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, έτσι λοιπόν, σήμερα αποφάσισα να γράψω άλλο ένα αποκαλυπτικό ποστ για άσκηση της σκέψης, ανατρέποντας τα... σερβιρισμένα!

Η Ακρόπολη είναι το βάσανο των θρησκευτικών αρχηγών της χώρας εδώ και πάρα πάρα πολλά χρόνια.. πολλούς αιώνες δλδ, ούτε θυμάμαι από πότε... Είναι πεπεισμένοι ότι εκεί πάνω εχουν την έδρα τους ένα σωρό διαβολικά πνεύματα, που δεν αφήνουν εμάς τους καλούς ανθρώπους να ησυχάσουμε, να δουλεύουμε χωρίς να παραπονιόμαστε για αμοιβές και κουραφέξαλα, να μας βαράνε από εκατό μεριές και να μην αντιμιλάμε, να μένουμε ήρεμοι και να προσευχόμαστε να αλλάξουν τα πράγματα προς ένα καλύτερο κόσμο όμορφο κι αγγελικά πλασμένο, κλπ κλπ, ακριβώς όπως ο κόσμος των παπάδων με τα μαύρα ράσα, γεμάτος ροζ στρινγκάκια και ντροπαλά παπαδοπαίδια. Να μας απολύει το αφεντικό με μέιλ και να τρέχουμε στον παπά της ενορίας μας να διαβάζει ευχές «προς επαναπρόσληψιν», καταθέτοντας σε αυτόν τις τελευταίες μας οικονομίες. Να ψάχνουμε μαζί (με τον παπά) τι αμαρτιες κάναμε και μας τιμωρησε ο Θεός με απόλυση.

Πού κολλάει η Ακρόπολη; Μα.. εκεί ακριβώς που ξεκολλάει το μυαλό.. εκεί όπου αρχίζει η σκέψη να φεύγει κατά μεταφυσικά μυστήρια μεριά και να μπερδεύει γλυκά το λογικό με τη παράνοια... «Στην Ακρόπολη ζουν τα δαιμόνια», λένε, «και την Ακροπολη πρέπει να εξαφανίσουμε. Δεν τα καταφέραμε τα παλιά τα χρόνια, δεν είχαμαν και κατάλληλα εργαλεία, αποτελεσματικά, δεν τα καταφέραν οι οθωμανοί, δεν τα κατάφεραν ο Μοροζίνης και ο Ελγίνος, ε, σήμερα αποκλείεται να μη τα καταφέρουμε: με πεισμα (ισχυρή θέληση, το λένε!) και μαεστρία, σίγουρα θα εξαφανίσουμε αυτό το "πνευματικό κουσούρι" που δεν καταφέραμε να... εξαγιάσουμε»!

Μετα από προσπάθειες πολλών χρόνων, λοιπόν, καταφέραμε να γίνει το Μουσείο της Ακρόπολης. Φυσικά, έγινε αγιασμός του κτιρίου. Προετοιμάστηκε σωστά ο χώρος, για να υποδεχτεί όχι μόνο τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα αλλά και τον Παρθενώνα Ολόκληρον και ό,τι χωρέσει ακόμα να στοιβαχτεί εκεί μέσα από το βράχο της Ακρόπολης! Ετσι, πετυχαίνονται δυο βασικοί στόχοι του ιερατείου, για την επίτευξη των οποίων εργάζεται σκληρά επί αιώνες: ο εξαγιασμός των ειδωλολατρικών κτισμάτων και η ανέγερση νέου μητροπολιτικού χριστιανικού ορθόδοξου ναού πάνω στον ιερό βράχο -αφού του ρίξουν τόννους αγιασμό, φυσικά, να ξερριζώσουν τα κακά δαιμόνια. Δε γίνεται να δεσπόζει στη πόλη της Αθήνας ένα κατασκεύασμα αλλόθρησκων και να ποτίζει το ποίμνιο ξυπνητίλα.. ως πότε πια!

Φυσικά, ως προοδευτικός άνθρωπος που δηλώνω ότι είμαι, βρίσκω αυτό το θεάρεστο σχέδιο πραγματικά υλοποιήσιμο και εξαιρετικής σύλληψης. Μακάρι να εφαρμοστεί! Μπορεί τότε να ξυπνήσουμε από το λήθαργο της βλακείας, να γίνουμε Ανθρωποι και να κυνηγήσουμε τους ρασοφόρους διαστρεβλωτές του μυαλού και της σκέψης μέχρι τα τάρταρα κι ακόμα παραπέρα. Οταν θα έχουν εξαφανιστεί όλες οι αυταπάτες περί δήθεν καλών χριστιανών, υπερασπιστών του γένους, κλπ παπαριές...


Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

όλα όσα θέλατε να μάθετε για τη σοκολάτα, αλλά ντρεπόσασταν να ρωτήσετε!

Ποτέ μου δεν φαντάστηκα ότι θα μπορούσα να καταλάβω τα κινέζικα. Εγινε όμως ένα θαύμα και μπορώ να διαβάζω και να γράφω κινέζικα!!! Απολαύστε με:
(οι τονισμένες λέξεις/φράσεις και τα διπλανά σχόλια σε παρένθεση) έγιναν από μένα)

Μάρτιος είπε ...

Σοκολάτα (σοκολάτα), τον τύπο του κακάο μετά τη ζύμωση, ξήρανση, ψήσιμο, το τρόχισμα, (να είναι κοφτερή!!) χυμοί που παρασκευάζονται από κακάο. Κακάο χυμός μπορεί να γίνει από κακάο σε σκόνη και το βούτυρο κακάο, ή μια επιλογή υψηλής ποιότητας αργού κακάο (σα να λέμε "αργό πετρέλαιο!) χυμό από περαιτέρω μεταποίηση σε σοκολάτα. Επειδή σοκολάτας (σοκολάτα) στην παραγωγική διαδικασία, με την προσθήκη διαφόρων συστατικών, αλλά και δημιούργησε το πρόσωπο της αλλαγής του.

Σοκολάτα (σοκολάτα) μπορεί να περιγραφεί ως ένα μαγικό επιδόρπιο, (ωραία ποιητική έκφραση!) στη Δύση, που χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν το πάθος και η αγάπη, στην πραγματικότητα, η σοκολάτα είναι ένα πολύ πρωτότυπο με την ενέργεια των τροφίμων, σε ψυχρούς χώρους, (χώρες εννοεί ή ψυγεία;) η σοκολάτα πρέπει να θεωρείται ως ένα βασικό τρόφιμο. Είτε πρόκειται για την πλήρη ενέργεια της αγάπης σοκολάτα (οι λέξεις "πλήρη+ενέργεια+της+αγάπης", πιθανότατα είναι επιθετικός προσδιορισμός για τη σοκολάτα) ή τη σοκολάτα, η σοκολάτα πάντα δύσκολο να αντισταθεί στην μαγεία. Η σοκολάτα είναι σήμερα διαθέσιμα στην αγορά, ανάλογα με τη σύνθεση μπορούν γενικά να διακριθούν σε:

1. Σκούρο σοκολάτα: καθαρή σοκολάτα είναι συνήθως αναφέρεται ως, σχετικά με το περιεχόμενο των λιγότερο από 12% σοκολάτα γάλακτος. Η σύνθεση του κακάο της σοκολάτας αντιπροσωπεύουν περισσότερο έντονη πικρή γεύση, αλλά ορισμένοι πιστεύουν ότι η κατανάλωση σοκολάτας σκοτάδι (αχ, αυτή η σοκολάτα σκοτάδι!) είναι πραγματική σοκολάτα να φάνε. Για οποιοδήποτε λόγο, σκούρα σοκολάτα μπορεί να λεχθεί ότι είναι ομοειδή ή δεν αρέσει η γλυκιά γεύση του λαού (να φάμε και το λαό τώρα!) πάρα πολύ η καλύτερη επιλογή.

2. Λευκή σοκολάτα: κακάο σκόνη είναι πράγματι μια μη σοκολάτα, (με επιστημονικό πνεύμα) αλλά και επειδή δεν υπάρχει λευκή σοκολάτα με κακάο σε σκόνη, μόνο το βούτυρο κακάο και το γάλα, ώστε το συνολικό χρώμα του άσπρο. Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η λευκή σοκολάτα δεν είναι σοκολάτα, επειδή μόνο η μυρωδιά του κακάο, αλλά η έλλειψη ενός κακάο γεύση, (σα να λέμε "ενός κοκόρου γνώση"!!) έτσι φαίνετα ι少了一点 γεύση σοκολάτα, λευκή σοκολάτα είναι συνήθως χρησιμοποιείται για να διακοσμήσει περισσότερο.

3. Σοκολάτα γάλακτος: λευκής σοκολάτας και δεν είναι το ίδιο με το λεγόμενο σοκολάτα γάλακτος είναι ένα μείγμα που περιέχει τουλάχιστον 10% του πολτού κακάο και τουλάχιστον 12% του γάλακτος, η σοκολάτα γάλακτος και κακάο γεύση και τα δύο, όπως και η πλέον ενδεδειγμένη Shannon 奶味 τους ανθρώπους, αλλά σοκολάτα γάλακτος είναι συνήθως περισσότερο για να προσθέσετε και άλλα στοιχεία, ώστε η συνολική γεύση του γλυκιά πλευρά, εκείνοι που δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε τρώνε λιγότερο γλυκιά γεύση καλύτερα.

4. Ιατροί σοκολάτα: (ποια σοκολάτα να εννοεί, άραγε;) Σοκολάτα υγρού μπορεί να λεχθεί ότι είναι μια πιο ειδική σοκολάτα, η σοκολάτα σε μια ποικιλία από οινοπνευματώδη ποτά μέσα, δαγκώνοντας τη στιγμή που μπορεί να αισθάνεται την απόλαυση του κρασιού και τη σοκολάτα να λιώσει σε μία γλυκιά γεύση της μαγείας (όποια και να εννοεί, αυτή φαίνεται να του αρέσει περισσότερο!!!) είναι οι άνθρωποι που τους αρέσει η σοκολάτα fancy ωριμότητα επιλογής.

Έτσι, πολλές μορφές της σοκολάτας, υπάρχουν διαφορετικές εθνικές ομάδες, (ναι, οι σοκολάτες παίζουν και στο... μουντιαλ!!) όπως η σοκολάτα (σοκολάτα), τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά της Ευρώπης, δεν περιέχει τίποτα με τον πιο δημοφιλή στερεών σοκολάτα. Ωστόσο, στην Ανατολή, ένα μείγμα από τα πιο δημοφιλή σοκολάτα ξηροί καρποί, ιδίως οι αραχίδες (που τη θυμήθηκε τη λέξη; με φυστίκια σαν αράχνες μοιάζει) και μπισκότα γεύση, υφή μπορεί να είναι διαφορετική από την άσκηση, πολλοί Ασιάτες προτιμούν να αλλάξετε τη γεύση. Dark γεύση σοκολάτα είναι το μεράκι των ανθρώπων, όπως το αγαπημένο, γιατί λιγότερο τα συστατικά του γάλακτος, η ζάχαρη είναι συνήθως χαμηλά. Η μυρωδιά του κακάο γεύση δεν ήταν καλυμμένη από την άλλη, μετά το λιώσιμο στο στόμα, το άρωμα του κακάο θα ξεχειλίζει στα δόντια για μεγάλο χρονικό διάστημα. (ωχ! πολλή δουλειά για οδοντίατρους που ασχολούνται με αρώματα!!) Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η κατανάλωση σοκολάτας σκοτάδι (πάλι αυτή η σοκολάτα σκοτάδι) είναι πραγματική σοκολάτα να φάνε. Ωστόσο, από μόνη της δεν αποτελεί το γλυκό του κακάο, (δεν γράφει τπτ για το πικρό του κακάο και θα θυμώσω!) και ακόμα και κάποια δυσκολία, θα ήταν πιο δημοφιλές. Όσο για τη λευκή σοκολάτα, επειδή δεν περιέχουν σκόνη κακάο, το βούτυρο κακάο και το γάλα μόνο, είναι λευκό, το οποίο μόνο κακάο της σοκολάτας γεύση, υφή και γενικά διαφορετικά σοκολάτα, ορισμένοι δεν ταξινομούνται ως σοκολάτα.

Σοκολάτα, σοκολάτα, κέικ σοκολάτας, κέικ σοκολάτας τυρί (και σοκολατα τυρί στα tags!) >>> Αναφορά στο Web
26/7/09 07:08 26/7/09 07:08

..και τώρα, το αυθεντικό κείμενο:

march είπε...

巧克力(chocolate)的種類
可可豆經過發酵、乾燥、烘焙、研磨,製成可可汁。可可汁可製成可可脂與可可粉,或選高品質的粗制可可汁經進一步加工製成chocolate。因為巧克力(chocolate)在製造過程中所加進的成分不同,也造就了它多變的面貌。

巧克力(chocolate)可以說是一種神奇的甜點,在西方用來表達熱情與愛情,其實巧克力原本就是一個相當具有能量的食物,在寒冷的地區,巧克力更是被當成一種必備的食物。不論是愛情的巧克力或是充滿能量的巧克力,巧克力的魔力總是讓人難以抵擋。目前市面上的巧克力,依成分大約可分為:

1.黑巧克力:通常又稱為純巧克力,指的是牛奶含量低於12%的巧克力。這種巧克力可可豆的成分佔了較多,味道濃苦,不過有些人認為吃黑巧克力才是吃真正的巧克力。不論如何,黑巧克力可以說是喜歡原味或是不喜歡甜味太重的民眾最佳的選擇。

2.白巧克力:其實就是不含可可粉的巧克力,也因為白巧克力沒有含可可粉,只剩下可可油和牛奶,所以整體的顏色呈現白色。有些人認為白巧克力根本不是巧克力,因為只有可可的香味,卻缺少了可可的口感,所以似乎少了一點巧克力的氣息,通常白巧克力用來裝飾比較多。

3.牛奶巧克力:和白巧克力並不相同,所謂的牛奶巧克力就是至少混和含有10%的可可漿和至少12%的牛奶,這種巧克力牛奶和可可的味道兼具,最適合喜歡香濃奶味的人了,不過牛奶巧克力通常會添加較多的其他物品,所以整體的口感偏甜,不能適應太甜口感的人少吃為妙。

4.酒類巧克力:酒類巧克力可以說是一種較為特殊的巧克力,在巧克力裡面注入各種酒類,咬下去的瞬間可以感受到香醇美酒和巧克力的甜美融化為一體的神奇口感,是喜歡花式巧克力的人成熟的選擇。

這麼多形式的巧克力,分別有不同喜歡的族群,在巧克力(chocolate)最大消費市場的歐洲,以不含任何東西的實心巧克力最受人青睞。但在東方社會,混有果仁巧克力較受歡迎,尤其是花生及餅乾口味,也許是追求口感的不同,東方人較喜歡多變化的口感。黑巧克力則是喜歡品嘗原味人的最愛,因為牛奶成分少,通常糖類也較低。可可的香味沒有被其他味道所掩蓋,在口中融化之後,可可的芳香會在齒間四溢許久。有些人認為,吃黑巧克力才是吃真正的巧克力。不過可可本身並不具甜味,甚至有些苦,因此較不受歡迎。至於白巧克力,因為不含有可可粉,僅有可可油及牛奶,因此為白色,此種巧克力僅有可可的香味,口感上和一般巧克力不同,也有些人並不將其歸類為巧克力。

巧克力、chocolate、巧克力蛋糕、巧克力乳酪蛋糕>>>參考網站
26/7/09 07:08
__________________
Ολα από εδώ: http://e-roosters.blogspot.com/2009/07/xinjiang.html
ΣΗΜ. αυτό είναι σημάδι ότι έχει αρχίσει ο ευρωκινεζικός πόλεμος ή δείχνει απλώς την εμπορική ευστροφία των κινέζων;

Ας ετοιμαζόμαστε λοιπόν, για μια εισβολή κινέζικων προϊόντων σοκολάτας τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου!!! Μάρτιε, ακούς; Βάλε μπρος και πλημμύρισε την αγορά σοκολάτες όλων των εθνικοτήτων!! Σοκολάτες-τυρί, σοκολάτες-σκοτάδι, σοκολάτες με αραχίδες, κλπ κλπ. Δώσε Κίνα σοκολάτες στο μουρόχαβλο δυτικό, που δεν ξέρει να εκφράσει διαφορετικά την αγάπη του. Πλημμύρισε με άρωμα σοκολάτας τα ευαίσθητα ευρωπαϊκά δοντάκια -και μετά, βάλε μπρος για οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, γλουτς γλουτς ιιιιχχχχ.. φίλε μου Μάρτιε, ξέρεις εσύ!!! -->> του Αη Βαλεντίνου πέφτει Φλεβάρη όμως...


Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

σύγχρονοι κανίβαλοι

ποιοι; πώς; πού;
εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=1rFgq7MsRe8
(σιγά που θα δώσω σύνδεσμο προς ανθρωποφάγους, διαλέξτε και δείτε μόνοι σας)

Απορία: γνωρίζει, άραγε, ο σκηνοθέτης κ. Κώστας Γαβράς ότι το λογοκριμένο βιντεάκι του για την Ακρόπολη διαφημίζει τη ζούγκλα του κ. Τριανταφυλλόπουλου στο youtube...???...

______________
αυτή η θέαση ήταν το κερασάκι στη τούρτα των απανωτών θεάσεων διαφημιστικών πανώ με τον κ. Καρατζαφέρη να διαφημίζει το κόμμα του στην Αττική Οδό.

"αριστερά-δεξιά" οι χαρακτηρισμοί αυτοί ισχύουν σήμερα;

Το έναυσμα μου έδωσε το ερώτημα «μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τον καρατζαφέρη αριστερό;» στο οποίο απάντησα «Οι χαρακτηρισμοί αυτοί ανήκουν σε παρελθόντα χρόνο. Είναι λογικό σφάλμα να ερμηνεύονται καταστάσεις σύγχρονες με παλιά υποδείγματα. Νομίζω, δλδ.»

Τι εννοώ; Εννοω ότι οι πράξεις χαρακτήριζαν και (εξακολουθούν να) χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο. Ενας που λεγόταν παλιά "αριστερός", σήμαινε πως ήταν ένας άνθρωπος με υψηλά ιδεώδη και αρχές -κυρίως- ανθρωπιστικές προοδευτικός, γενικά. Ενας που λεγόταν παλιά "δεξιός", σήμαινε πως ήταν ένας άνθρωπος συμφεροντολόγος, προσκολλημένος στη θρησκεία και στη παράδοση. Αυτά πολύ σύντομα, δεν σκοπεύω να γράψω σεντόνι, λίγο πολύ καταλαβαίνεις τι θέλω να εκφράσω, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια. Ετσι δεν είναι;

Ενας αριστερός π.χ. θα έστελνε τα παιδιά του στο δημόσιο σχολείο και όχι σε ιδιωτικά κολλέγια, ένας δεξιός π.χ. θα υπεραμυνόταν του πορτοφολιού του και δεν θα έκανε δωρεές.

Οι δυο αυτοί χαρακτηρισμοί λοιπόν, χρειάζεται να καταργηθούν, επειδή σήμερα δεν σημαίνουν τίποτε απολύτως. Μόνο μπερδεύουν εμάς, τους απλούς ανθρώπους. Υπάρχει η "αριστερή" φιλοσοφία, η προοδευτική στάση απέναντι στα πράγματα, εκείνοι όμως που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπεύουν αυτά τα ρεύματα κάθε άλλο δειχνουν με τη στάση τους στον ιδιωτικό τους βίο. Μπορούν άνετα να βαράνε τη γυναίκα τους, να κερατώνουν τον άντρα τους, να αποκληρώνουν το ομοφυλόφιλο παιδί τους, κλπ κλπ, πράγματα και καταστάσεις που δεν είναι καθόλου προοδευτικές.

Ενας άνθρωπος που μπορεί να δηλώνει "δεξιός" πιθανότατα είναι ένας άνθρωπος με αρχές "αριστερές" σύμφωνα με το παλιό πρότυπο. Οι ιδεολογίες έχουν εκπέσει, ή έχουν μπερδευτεί αγκαλιασμένες γλυκά μεταξύ τους και άλλα εμπόδια έχουν αναδυθεί για το διαχωρισμό των ανθρώπων.

Αριστερός και δεξιός λοιπόν, είναι παρωχημένοι χαρακτηρισμοί, χωρίς νόημα στην εποχή που ζούμε, χαρακτηρισμοί που χρειάζονται για να περιγράφουμε γεγονότα που ανήκουν σε παλιές εποχες και παλιά κοινωνικά συμπτώματα.

Γράφω πως χρειάζεται να καταργηθούν, χωρίς όμως να αντικατασταθούν από άλλους χαρακτηρισμούς με αναφορά σε ιδεολογικά ρεύματα. Ενας καινούργιος δυϊσμός δεν νομίζω πως είναι απαραίτητος, ιδίως σήμερα που διάφοροι δυϊσμοί έχουν κατακλύσει τον κόσμο μας: άλλοι με βάση θρησκευτικές δοξασίες, άλλοι με πνευματικές ικανότητες ή/και διαφορές, άλλοι με κοινωνικές ή/και οικονομικές θέσεις, κλπ κλπ.

Δεν καταλήγω κάπου, δεν έχω σκεφτεί πολλά πάνω στο θέμα αυτό, το μόνο που σκέφτηκα είναι πως το να χρησιμοποιούνται εργαλεία σκέψης σκουριασμένα εμποδίζει την ανάπτυξη της φρέσκιας σκέψης -και αυτή τη σκέψη τη χρειαζόμαστε. Σήμερα.

Με δυο λόγια, υπάρχουν τόσα πράγματα -καταστάσεις, ιδέες, νοήματα- που μπερδεύουν το νου του σύγχρονου ανθρώπου, που δεν χρειάζεται κι άλλο μπέρδεμα. Μια πρόσθετη παραπλάνηση είναι περιττή.

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

Jungle Soup


______________________
UPDATE: δεν πρόλαβαν να κρυώσουν τα πλήκτρα του πληκτρολογίου και κανιβαλίστηκε το βίντεο του σκηνοθέτη Κ. Γαβρά.. αυτό για την Ακρόπολη λέμε.. με τα "επίμαχα" σημεία που δεν αρέσαν στο διευθυντή του Μουσείου της Ακρόπολης. Μάλιστα. Ενας διευθυντής με χαρακτήρα λέμε. Αχαρακτήριστο.

.."διευθυντής" έγραψα; συγγνώμη.. Πρόεδρος φυσικά. Πρόεδρος!

το επίμαχο κομμάτι του βίντεο που λογοκρίθηκε:



http://www.youtube.com/watch?v=MuLNv8TKlAs




2.500 € τη μέρα τουλάχιστον!

Μάλιστα. Κερδίζω τόσα τη μέρα, συχνά και την ώρα! Από Αουστράλια κυρίως, αλλά και από ΗΠΑ, Χόλαντ, και άλλες εξωτικές χώρες. Από καζίνα και από λόττα. Χώρια οι κληρονομιές που μού έρχονται σύννεφο απο Ζιμπάμπουε και Νιγηρία. Αμέ!
..και μετά λέτε να μη λογαριάζω το χρήμα.. Γίνεται; Εμ, δε γίνεται.

Μετά από αυτά τα μεγαλεία, να λογαριάσω και τα ψωροδωράκια που βάλθηκαν να μου χαρίσουν τα κινητά; Μπα...

Κολυμπάω στο χρήμα λέμε!!!









Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

αναμνήσεις από το μέλλον (μαρούλια στα μπαλκόνια)

Στον ευλογημένο τόπο μας, το παρελθόν σφιχταγκαλιάζεται με το μέλλον, ενώ το παρόν αποτελεί απλή υποψία ύπαρξης. Δεν υπάρχουμε σήμερα, κανείς και τίποτα δεν υπάρχει σήμερα. Υπήρξαμε στο δοξασμένο παρελθόν και θα υπάρχουμε στον αιώνα τον άπαντα. Ετσι, τα όσα συμβαίνουν γύρω μας δεν μας αφορούν καθόλου εμάς, τους πολλούς. Μερικούς μόνο τους αφορούν ελάχιστα, ίσα για να πουν «είδες; δε στά 'λεγα;» και να δρέψουν δάφνες προφήτου.

Επειδή και 'γώ γραπώνομαι από τη καρέκλα για να υπάρξω -να την ακουμπάω, να νοιώθω πως βρίσκεται κάποιο έπιπλο αποκάτω μου και δεν κάθομαι σε κάνα συννεφάκι- καταπίνω κάπου κάπου μικρές δόσεις παρελθόντος, τις ανακατεύω με πράγματα σημερινά -αλλά που στοχεύουν στο μέλλον!- και βγάζω τα συμπεράσματά μου. Ωφέλιμα συμπεράσματα; μα την αλήθεια, δεν ξέρω. Εμένα πάντως με ικανοποιούν επειδή με βεβαιώνουν ότι ο εγκέφαλός μου όχι μονάχα λειτουργεί αλλα συνεχίζει να αναπτύσσεται -κι αυτό πάρτο όπως θέλεις (θετικά ή αρνητικά) καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια, από σένα δεν κρύβω τίποτα λέμε.

Ενα σημαντικό στοιχείο από το παρελθόν είναι μια φράση από μια παλιά συζήτηση σε συναδελφικό κύκλο ευρωπαίων τεχνικών επιστημόνων (αυτός ο όρος βρίσκω να ταιριάζει γάντι) δηλαδή, ιταλών, ισπανών και ελλήνων μηχανικών, που έλαβε χώρα σε ελληνική πόλη. Η φράση εκστομίστηκε από έναν ισπανό αρχιτέκτονα και ήταν η εξής: «Εσείς εδώ δεν έχετε κανένα πρόβλημα να εκσυγχρονίσετε τη κατασκευή των κτιρίων σας και να τη κάνετε συμβατή με την Οδηγία της ΕΕ, έχετε όλα αυτά τα μπαλκόνια στα πολυόροφα κτίρια*, τα μισά από αυτά να κλείσετε και να φυτέψετε είστε οκ από άποψη εξοικονόμησης ενεργειας.»

Η φρασούλα αυτή, όσο αθωα και αν ειπώθηκε, ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών από την ομηγυρη. Στο πιτς φιτίλι ξεχώρησαν οι φατρίες, οι κομματικοί συνδυασμοί, τα βρισίδια δώσαν και πήραν -σε τόνο πολιτισμένο, πάντα. Σήμερα που ξαναήρθε στο νου μου, κατάλαβα πολλά περισσότερα από όσα είχα καταλάβει τότε, που δεν εννόησα και πολλά πράγματα, να λέω την αληθεια: απλώς στεκόμουν μεταξύ των ένθεν κακείθεν πυρών και έπαιζα ρόλο αναχώματος.

Λίγο καιρό μετά τη συζήτηση εκείνη, όπου είχε ειπωθεί η περίφημη φρασούλα, διάβασα ότι στην Ισπανία είχε αρχίσει να εφαρμόζεται η ενεργειακή πολιτική με πολύ καλά αποτελέσματα, βασισμένη στις μελέτες/οδηγούς των ισπανών συναδέλφων. Περίμενα λοιπόν να ξεκινήσει να γίνεται και στη χώρα μας κάτι τι σχετικό, αλλά αντί γι αυτό άκουγα διάφορες ασχετουά αναγγελίες με πολλά φουσκωμένα λόγια -ε, είμαστε μανούλες να λέμε πολλά και να μην εννοούμε τίποτα! Οχι, δεν τα λέμε εμείς οι απλοί πολίτες, οι πολιτικοί που εμείς ψηφίζουμε τα λένε και ίσως τους ψηφίζουμε (κυρίως) και γι αυτή την ικανότητά τους, 'ξηγημένα πράγματα.

Τώρα τελευταία, κάπου πήρε το αφτί μου κάτι για την "ταχτοποίηση" των ακαλύπτων χώρων που -φυσικά, στο ελλαντάν ζούμε- κλείστηκαν αμέσως μετά τη κατασκευή του κτιρίου: ούτε νομιμοποίηση, ούτε κατεδάφιση, αλλά ταχτοποίηση. Μάλιστα. Νόμιμα κλείστηκαν λοιπόν ή είναι παράνομοι; άγνωσται αι βουλαί των βουλευτάδων. Πάει αυτό, πάμ' παρακάτ' τώρα.

Προχτές, έμαθα και για τον καυγά μεταξύ των πυργοδεσποτάδων του Φρουρίου ΥποΑνάπτυξιν και του Πύργου ΧωροΑταξίας. Δε χρειάστηκε και πολλή σκέψη να καταλάβω ποιο είναι το (πραγματικό) Μήλον της Εριδος. Το Μήλον, που δεν είναι μήλο αλλά το μάνα εξ ουρανού, η φορμουλα που βγάζει τη χώρα από τα αδιέξοδα και "κινεί την οικονομία" μας όσο και ο τουρισμός, είναι... τι είναι; το μάντεψες καλέ; Οχι; Να το πάρει το ποτάμι; Ναι.. μια προσπάθεια ακόμα.. έλα.. Ναι! Αυτό ακριβώς: Η οικοδομική δραστηριότητα, δλδ, οι Εργολάβοι! Μπράβο το μωρό μου, το βρήκες!

Το ζουμί λοιπόν δεν είναι η ενεργειακή μελέτη και πόσο θα παίρνει ο μηχανικός και ποιος μηχανικός θα την υπογράφει και αν θα την κάνει καν μηχανικός ΑΕΙ ή ΤΕΙ ή απλός απόφοιτος Λυκείου με θείο εργολαβέ. Το ζουμί είναι το χρημα που θα πέσει στα κλεισίματα των μπαλκονιών για φύτευση, η "ταχτοποίησή" τους με τη βούλα, λέμε. Ολα τα λοιπά είναι οδοντόκρεμες και να το θυμηθείτε. Ολη η χώρα ένα απεραντο εργοτάξιο, οι πολεοδομίες στις δόξες τους με τον Αρχηγό τους δαφνοστεφή, οι εφορίες μέσα στην ευφορία, οι τράπεζες επίσης, μια ανάκαμψη της οικονομίας που θα γεμίσει τις ήδη τιγκαρισμένες τσέπες και θα αδειάσει -θα στίψει εντελώς- τις δικές μας. Μάλιστα. Για λίγα μαρούλια στα μπαλκόνια.

Σκέφτομαι λοιπόν να κλείσω από τώρα το δικό μου το μπαλκονάκι και να το φυτέψω κι ας τολμήσει κανείς να μου το βγάλει αυθαίρετο! Θα έχω έτοιμη και την ενεργειακή μελέτη. Με υπογραφή. Καλό;

-->> ας αφήσουμε τους χαζοδανούς να εκμεταλλεύονται τον αέρα στη θάλασσά τους και τους τρελοπορτογάλους τα κύματα. Εμείς κατέχουμε τον Υψιστο Μοχλό. Οχι, όχι τον ήλιο.. τι λέγαμε τοσην ώρα; την Αυτής υψηλότητα ΤΗΝ οικοδομή και τον Υπηρέτη Αυτής, ΤΟΝ εργολάβο.
-->> αναρωτιέμαι, εκείνα τα μπαλκόνια που είναι ήδη κλεισμένα και έχουν προστεθεί στο εμβαδόν των διαμερισμάτων, θα φυτευτούν και αυτά; Ξέρω μερικά κατά Κολονάκι μεριά, κάποια βγάζουν μάτι κιόλας, εκείνα που βρίσκονται σε πολυκατοικία πρώην ενδόξου υπουργού εννοώ.
_____________________
* τις πολυκατοικίες, εννοούσε ο ισπανός

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

ο ωραίος Μεργκαέλ παίρνει των ομματιών του



Σήμερα το πρωί, ο ωραίος Mεργκαέλ Ωγκαίο ξύπνησε και έτριψε τα μάτια του να ανοίξουν. Οπως τα έτριβε, κατάλαβε ότι το δεξί του μάτι δεν ήταν ακριβώς μάτι. Η ξανάστροφη της δεξιάς του παλάμης άγγιζε κάτι τι σκληρό και κρύο. Το δεξί του μάτι δεν άνοιγε με τίποτα. Ετρεξε πανικόβλητος στον καθρέφτη του λουτρού του και είδε -με το αριστερό του μάτι- τί συνέβαινε: στη θέση του δεξιού του ματιού, βρισκόταν ένα αλουμινένιο κουτάκι από αναψυκτικό! Κούνησε το κεφάλι του δεξιά-αριστερά και κατάλαβε ότι το κουτάκι ήταν άδειο. «Λες να είναι το κουτάκι από το αναψυκτικό που ήπια χτες το βράδυ;» αναρωτήθηκε «αλλά πάλι, το κουτάκι εκείνο το πέταξα» συνέχισε τη σκέψη του «μόνο που δεν θυμάμαι ακριβώς πού...» το μυαλό του έψαχνε απεγνωσμένα την αιτία της μεταμόρφωσης του ματιού του από μάτι σε κουτάκι αλουμινίου. «Μυστήρια πράγματα συμβαίνουν στον κόσμο που ζούμε...» μουρμούρισε μέσα από τα δόντια του και πήρε των ομματιών του κι εγκατέλειψε τη σκατοχώρα όπου μέχρι τότε ζούσε.

(στην εικόνα, ο Μεργκαέλ σέρνει το πλήθος των ματιών του)
__________
εικονα απο http://ecomonkey.blogspot.com/

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Η κατάντια μας (homo rubbish)

εμείς...


-->> Η φωτο απο εδώ

...και η εξουσία που μας αξίζει:


-->> Η φωτο απο εδώ

ΔΥΟ ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ
(Αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, γράψε όσες ιστορίες θέλεις για το -πολύπλευρο- θέμα)

_______________________
-->> http://bookofrubbishideas.co.uk/
-->> http://ecomonkey.blogspot.com/

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2009

όταν το άλογο φορά πέδιλα βατράχου


Μια φορά, ήταν ένα άλογο που φοβόταν το νερό και, για να αντιμετωπίσει το φόβο του, πηγαινορχόταν στο Παρίσι κολυμπώντας. Στο δρόμο, έπινε πολύ νερό αλμυρό, αλλά συνέχιζε απτόητο την άσκηση. Το σωσίβιο που φορούσε στο λαιμό, του θύμιζε τα χάμουρα κι έτσι νόμιζε πως ο -ανύπαρκτος- αναβάτης είχε την ευθύνη της πορείας στη θάλασσα. Οταν κατάλαβε ότι αναβάτης δεν υπήρχε, ζήτησε τη συμβουλή του ναυτικού κι ο ναυτικός του είπε να φορέσει βατραχοπέδιλα. Το άλογο σκότωσε ένα βάτραχο κι έκλεψε τα πέδιλά του. Ξέχασε να σκοτώσει κι άλλον ένα βάτραχο για να κλέψει κι άλλα δυο βατραχοπέδιλα. Ετσι, το οικοδόμημα της εμπιστοσύνης του στα βατράχια κατέρρευσε μέσα σε μια νύχτα. Χρέωνε όλα τα βατράχια με τη λιποψυχία του, που δεν μπορεσε να σκοτώσει δυο, αλλά μόνον ένα. Οταν ξημέρωσε, αποφάσισε να δοκιμάσει να ταξιδέψει -πάλι για Παρίσι, εννοείται- με το σωσίβιο και δυο βατραχοπέδιλα μονάχα. Ο εξοπλισμός αυτός δεν το βοήθησε καθόλου κι έτσι το άλογο πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό. Ο ναυτικός κρατούσε το κουτάλι.

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

η γραββάτα μού πέφτει στενή, ας την απλώσω λίγο...

Persepolis - Oscar Nominee Best Animation

http://www.youtube.com/watch?v=-nRmfivlUj0
From: blacktreemedia
25 February 2008

Αρχές του '80, οι παρισινοί οίκοι μόδας εμφάνισαν διάφορα μοντέλα με μαντήλες, σαλβάρια, μπούρκες, ενδυμασίες ανατολίτικες, το λεγόμενο στιλ "έθνικ". Τότε, είχα την εντύπωση ότι αυτές οι παρουσιάσεις -τάσεις της μόδας- οδηγούσαν σε μια ενδυματολογικώς παγκόσμια σύγκλιση, μέσω της αμοιβαίας αναγνώρισης και αποδοχής του "διαφορετικού". Λίγο αργότερα, κατάλαβα ότι ήμουν μακριά νυχτωμένη. Επειδή, όσο περνούσε ο καιρός, αυτά τα μοντέλα περιορίστηκαν σε ιδιωτικές επιδείξεις στα χαρέμια των εμίρηδων και δεν είχαν ανταπόκριση στον πολύ κόσμο -κυρίως εξαιτίας του κόστους τους: ήταν πανάκριβα.

Κεντημένα με πολύτιμες πέτρες, ραμμένα με βαρύτιμα υφάσματα, αστραφτερά και ακατάλληλα για τον καθημερινό βίο, τα "μοντέλα-σαν-καλύμματα-επίπλων" έπαψαν να με ενδιαφέρουν και να απασχολούν τη φαντασία μου. Δεν σκόπευα δα να διεκδικήσω θέση σε... χαρέμι!

Σήμερα, τα μοντέλα επανέρχονται όχι ως ενδυματολογική πρόταση, αλλά ως θρησκευτική/ιδεολογική επιβολή. Πάνε τα χαρέμια και οι λαγγεμένες ανατολίτικες νύχτες, οι (δήθεν) εντολές του Κορανίου έχουν τον πρώτο λόγο. "Δήθεν", επειδή διάβασα ότι το Ιερό Κοράνι πουθενά δεν αναφέρει κάτι τι σχετικό και όλα αυτά είναι αποκυήματα της φαντασίας των ιερατείων -όπως συμβαίνει με όλα τα ιερατεία, είναι πιο απόλυτα και από τους ιδρυτές των θρησκειών. Για ποιο λόγο; Μαντέψτε!

Πώς αλλοιώς θα είχαν τον έλεγχο των κοπαδιών; Και στη δική μας γειτονιά, τη δυτική, πριν μερικές δεκάδες χρόνια απαγορευόταν η επίδειξη του αστραγάλου των κυριών, από το μυαλό των κυρίων δεν περνούσε καν να βγουν χωρίς καπέλο από το σπίτι τους, και, σήμερα που μιλάμε, οι πραγματικοί κύριοι δεν διανοούνται να συμμετέχουν σε σοβαρή σύσκεψη (μίτιγκ) χωρίς γραββάτα. Φυσικά, η γραββάτα είναι το σήμα κατατεθέν των "σοβαρών" -και συντηρητικών- βουλευτών. Ισως πρόκειται και για σήμα ανδρισμού, το οποίο δηλώνει και την εικόνα του οργάνου ταυτοποιώντας τη με το σχήμα (μήκος, πλάτος, άνεση -πετάει/δεν πετάει-, τύπο υφάσματος, μέγεθος κόμπου, κλπ) της γραββάτας.

Η γραββάτα όμως, όσο ακριβά και να κοστίζει, δεν μπορεί να στηρίξει αποτελεσματικά μια βιομηχανία υφασμάτων ούτε και τα σχετιζόμενα με αυτή επαγγέλματα. Οπότε, βουρ στα βαθειά! Τα "μάξι" και τα "μίντι" δεν μπόρεσαν να εκτοπίσουν τη μίνι φούστα, οι υφασματέμποροι τα βάψαν μαύρα και, αν ήταν στο χέρι τους, θά 'σφαζαν στο γόνατο την ευφάνταστη Μαίρη Κουάντ! Μετά την ενδυματολογική επανάσταση των '60τις, η οποία ταυτίστηκε με τη βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου για ελευθερία -σε τόσες επαναστάσεις του την υποσχέθηκαν, ε, αποφάσισε μια φορά να τη πάρει μοναχός του!- το "θηρίο" της Εξουσίας δεν έμεινε αδρανές. Σκέφτηκε, έβαλε τα όργανά του να σκέφτονται, και... άδραξε την ευκαιρία -αν δεν τη δημιούργησε κιόλας.

Η ευκαιρία ήρθε μετά το εξαγρίωμα (εδώ πάει η "δημιουργία" της ευκαιρίας) των ισλαμικών κρατών και το φούντωμα του μουσουλμανισμού παγκοσμίως. Ευκαιρία ολκής, γιατί «μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια» που λέει η παροιμία, αν και τα τρυγόνια είναι περισσότερα, απο τα οποία αναφέρω μερικά με σειρά τυχαία:

τρυγόνι Νο 1. Ανάσταση των βιομηχανιών υφασμάτων --βλ. Κίνα, Ινδία (όλοι οι δυτικοί βιομήχανοι εκεί βρίσκονται, είναι φτηνά τα χέρια Αρη)
τρυγόνι Νο 2. Πάταξη της ανεργίας --βλ. υποδούλωση των φτωχών λαών -κυρίως στην Ασία
τρυγόνι Νο 3. Ελεγχο των μαζών --βλ. ηθικοπλαστικά κηρύγματα θρησκευτικού (και μη) περιεχομένου, άνοδο των τηλεπροφητών, επέκταση της βλακείας με "κουκουρούκου" αντιφατικά κείμενα και συνεντεύξεις "σοβαρών" ανθρώπων
τρυγόνι Νο 4. Ελεγχο της σεξουαλικότητας των ανθρώπων --βλ. αποφυγή σκανδαλισμού των ανδρών, κλπ κουλά
τρυγόνι Νο 5. Ελεγχο της ελευθερίας σε κάθε επίπεδο --βλ. προτάσεις νόμων περί ελεύθερης διακίνησης ιδεών, κλπ, με προεξάρχουσα τη δαιμονοποίηση του ίντερνετ, με διαχωρισμό του σώματος από το πνεύμα και άλλα παραμύθια

Ορεξη νά'χω να παραθέτω τρυγόνια λέμε! Γράψε κι εσύ καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια για τις δικές σου εμπειρίες και ιδέες πάνω στο θέμα. Είναι ανεξάντλητο και με πολλές διαπλεκόμενες πτυχές. Καλό Σ/Κ :)

____________________
ειδικός αρωγός για το κείμενο: ο ενδυματολογικός σύμβουλος κ. Αλ. Μουπέφτης.

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

ενα δωράκι για μένα!

Tanita Tikaram -Twisted My Sobriety

from: Feketemate
07 October 2007

Πίστη vs Επιστήμη, νέος αγών εν όψει, προπωλήσεις εισιτηρίων: Πρακτορείον «Ο Ανθιμος»

Η επικαιρότητα με παίρνει φαλάγγι... με ξεπερνά, πώς το λένε!
Πάνω που ετοίμαζα κάτι νόστιμο (το έσωσα για πιθανή μελλοντική χρήση) τσουπ! νάτος νάτος πετιέται ο... Ανθιμος!

Με μια κοτσάνα ολκής -τυφλα νά'χουν τα μυδραλιοβόλλα κι οι ρουκέττες Χίου λέμε- όπου αναπτύσσει τη φιλοσοφία του σε μια μικρή φρασούλα:
Πρόσθεσε ακόμη ότι και από την πλευρά της πίστης, η Εκκλησία δεν δέχεται ότι μπορεί να γίνει μετάδοση (Σημ. του ιού της γρίππης των χοίρων) λέγοντας πως «είναι σαν να λέμε ότι δεν θα χρησιμοποιήσουμε κουτάλια στα σπίτια και στα εστιατόρια, διότι μπορεί να μεταδοθεί η γρίπη».

Και μπορεί να έχει δίκιο: Μήπως ήρθε η ώρα να καταργήσουμε το σαπούνι και να γλείφουν οι προηγούμενοι τα μαχαιροπίρουνα που θα χρησιμοποιήσουν οι επόμενοι;
Αν συμβεί αυτό, δύο τα πλεονεκτήματα:
1. θα μειωθεί η μόλυνση που προκαλούν τα απορρυπαντικά στις θάλασσες
2. θα μειωθεί ο αριθμός των πιστών που μας πρήζουν τα ούμπαλα (των ανεγκέφαλων, δλδ)

Α! επιπλέον, θα αναβαθμιστεί το επάγγελμα του Γλείφτη!

______________________
-->> «Τα πραγματα ειναι απλα: αν πιστευεις στην Ανασταση, δεν φοβασαι καμια γριπη και η ολη κουβεντα ειναι περιττη. Αν δεν πιστευεις, δεν εχεις κανενα λογο να κοινωνησεις.» γράφει ο plagal
-->> αναρωτιέμαι... Είναι πράγματι σοβαρό το επιχείρημα που επικαλέστηκαν για την απαγόρευση του καπνίσματος περί οικονομίας στις δαπάνες για την Υγεία, τη στιγμή που τα νοσοκομεία θα φουλάρουν (καθώς φαίνεται) από πιστούς χριστιανούς;

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Αρχηγός και Μαϊντανός

Ο Αρχηγός είναι ένα παράξενο ανθρώπινο κατασκεύασμα. Λαμβάνετε ένα ημίτρελο και ημιμαθές πρόσωπο, το οποίο νομίζει πως α) τα έχει τετρακόσια και β) ότι γνωρίζει τα πάντα. Προσθέτετε μια δόση μεγαλομανίας και τρεις σταγόνες εσσάνς από μανία καταδίωξης, μια πρέτζα ανάγκης για αυτοπροβολή και τρεις ουγγιές πατερναλισμού. Ξεσκονίζετε το αποτέλεσμα συχνά, προσπαθώντας να το κρατάτε φρέσκο για παν ενδεχόμενο. Προσοχή στη χρήση, μη το ακουμπάτε χωρίς γάντια, το αρχηγιλίκι είναι κολλητικό. Μόλις ο Αρχηγός που κατασκευάσατε τελειώσει το έργο για το οποίο τον προορίζατε, του ρίχνετε λίγη λάσπη και τον πετάτε στη χωματερή -αυτό ισχύει κυρίως για τους περιστασιακούς Αρχηγούς. Μερικοί πετυχημένοι Αρχηγοί, καλό είναι να απομακρύνονται προσεκτικά και να παραμένουν στο μούσκιο (ή στο ψυγείο) για πιθανή μελλοντική χρήση. Γενικά, πριν πετάξουμε έναν Αρχηγό στα σκουπίδια μελετούμε το ενδεχόμενο επαναφοράς του στο προσκήνιο. Σε περίπτωση που κρίνεται απαραίτητη η ανάσυρση ενός απορριφθέντος και λασπωθέντος Αρχηγού, αρκεί να δημιουργήσετε ένα (μικρό ή μεγάλο) μύθο γύρω από το πρόσωπό του -σε μεγάλη ανάγκη κάντε και μια μικροεπανάσταση- και ο Αρχηγός σας θα επανακάμψει φρεσκότατος.



Ο Μαϊντανός μοιάζει πολύ με τον Αρχηγό, μόνο που αναλώνεται συντομότερα και κοστίζει απείρως πιο φτηνά. Μπορείτε να τον χρησιμοποιείτε όποτε, όπου και όπως θέλετε, ψιλοκομμένο ή με ολόκληρα τα φύλλα του, μόνο του ή μαζί με άλλα ζαρζαβατικά. Βασικό προτέρημα του Μαϊντανού είναι ότι βρίσκεται σε αφθονία στη Φύση και δε χρειάζεται κόπο και χρόνο για να κατασκευαστεί. Σε μερικούς τόπους απαντάται άγριος σε απέραντα λιβάδια, αλλού τον φυτεύουν σε γλάστρες. Οπως και να είναι, σε όποια κατάσταση και να βρίσκεται, ο Μαϊντανός είναι ένα προϊόν αναλώσιμο (προσωρινής χρήσης) και δεν αξίζει να φυλάσσεται: όταν μαραθεί, πετιέται στα σκουπίδια, συχνότατα κι από μοναχός του και χωρίς να υπάρχει ανάγκη λασπώματος.

δυο τρύπες στο νερό


Μια φορά, ήταν δυο σταγόνες νερού που συζητούσαν. Ξαφνικά, η μια κατέβασε μια ιδέα: «Δεν κάνουμε δυο τρύπες στο νερό;» ρώτησε την άλλη και η άλλη σταγόνα απάντησε: «Μα αφού το ξέρεις, δεν γίνονται τρύπες στο νερό!» Με το πες πες όμως, η πρώτη σταγόνα έπεισε τη δεύτερη να δοκιμάσουν.

«Ας το δοκιμάσουμε, τουλάχιστον, τι έχουμε να χάσουμε;» της είπε. Ετσι, αποφάσισαν να κάνουν δυο τρύπες στο νερό κι έπεσαν με ορμή πάνω σε μια νερένια επιφάνεια και το νερό κατάπιε και τις δυο και ξεδίψασε.

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009

ο ωραίος Μεργκαέλ και το αυγό

Ο ωραίος Μεργκαέλ είχε τρία μερόνυχτα να κοιμηθεί και νύσταζε πολύ. Νύσταζε τόσο πολύ, που επιθυμούσε να βρεθεί μέσα σε ένα αυγό και να κοιμηθεί μακαρίως μακριά από κάθε θόρυβο. Το αυγό -έτσι νόμιζε και μπορεί να είχε και δίκιο- είναι στεγανό από κάθε ήχο, με άψογη ηχομόνωση. Ετσι, το μόνο μέρος όπου θα μπορούσε κανείς να ησυχάσει και να κοιμηθεί όσο θέλει, ήταν, κατά τη γνώμη του, ένα αυγό. Πήρε λοιπόν ένα αυγό, αποφασισμένος να κάνει πράξη τη φαντασία του. Πώς όμως θα έμπαινε μέσα στο αυγό χωρίς να το σπάσει; Αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα και ο ωραίος Μεργκαέλ καθόταν και κοίταζε το αυγό ψάχνοντας να βρει κάποια λύση. Καθόταν και κοίταζε το αυγό με τις ώρες, μέχρι που έγινε αληθινό κοτόπουλο!

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Κατεδάφιση καταυλισμού προσφύγων στην Πάτρα 12.07.09 (BBC)



BBC world news: Greek police flatten migrant camp in Patras, Greece
http://www.youtube.com/watch?v=Tczfjf5wuBw

via suciogato:
Eφοδο πραγματοποίησε τα ξημερώματα (12.07.2009) η αστυνομία στον καταυλισμό προσφύγων στην Πάτρα, στη συμβολή των οδών Ηρώων Πολυτεχνείου και Ευρώτα. Οι δυνάμεις της αστυνομίας, με τη συνδρομή της περιφέρειας, της πολεοδομίας και άλλων φορέων, προχώρησαν στην κατεδάφιση του καταυλισμού, η οποία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.


-->> πάνω που έλεγα να πάω για κάνα μπανάκι.. ΦΡΙΚΗ λέμε.
ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ. ΕΣΕΙΣ..???

-->> το μεγαλείο των ΕΛ:
Λιώστε τους ρεεεε
τι περιμένετε; Να πάμε για τα μπάνια του λαού για να “δράσετε”; Λιώστε τους σα σκουλήκια, στη ψύχρα λέμε.. Για να μπορείτε να κοιτάζετε από δω και πέρα τα (δίδυμα, αλλά και όλα τα υπόλοιπα) παιδιά σας στα μάτια. Ετσι ακριβώς.
ΒΡΕ ΟΥΣΤ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ (όχι, αυτό δεν πάει σους αστυνομικούς, αυτοί είναι απλά όργανα της ευνομούμενης πολιτείας μας -μη χ.)

-->> πρόσεξε ένα φουκαρά που τρέχει κρατώντας λίγα πραγματάκια μπροστά από τη μπουλντόζα στο 0':29'' -ή μήπως είναι ο υπάλληλος της Πολεοδομίας με τα ντοσσιέ;

-->> τι λέει η Ντόρα για το θέμα των αυθαιρέτων:


http://www.youtube.com/watch?v=L28KcsVUO1w


Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2009

Ενας ακαταλαβίστικος Νόμος για να μη γράψω "βλακώδης"


Αλήθεια, έχει καταλάβει κανείς (συμπεριλαμβανόμενης της κυβέρνησης και των οργάνων της) πώς εφαρμόζεται ο Νόμος που απαγορεύει το κάπνισμα;

Προχτές το μεσημέρι, βρέθηκα σε ένα ταβερνάκι και είχα μια σχετική συζήτηση με τον ιδιοκτήτη. Η αφορμή ήταν ότι με τη παρέα μου θέλαμε να καθήσουμε μέσα, όπου είχε κλιματισμό ο χώρος και μόνο ένα τραπέζι ήταν πιασμένο από ένα χοντρό κύριο που περιδρόμιαζε στα γερά καθισμένος σε δυο -ναι, δυό! δεν χωρούσε σε μία- καρέκλες, ενώ έξω στην αυλή δεν έπεφτε καρφίτσα και η ζέστη με την υγρασία κάναν ένα θανάσιμο κοκτέιλ. Μπήκαμε μέσα λοιπόν, ρωτήσαμε «μπορούμε να καπνίζουμε;» και λάβαμε την απάντηση «όχι, δυστυχώς, απαγορεύεται». Αμέσως μετά, ακολούθησε η ενημερωτική συζήτηση και ξεβούλωνα τα αφτιά μου, μη πιστεύοντας όσα άκουγα.

- Μπορούμε να καπνίζουμε;
- Οχι, δυστυχώς, απαγορεύεται.
- Μα, τα παράθυρα είναι ανοιχτά...
- Ναι, αλλά ο χώρος θεωρείται κλειστός, αν και η εγκύκλιος δεν λέει τίποτα για χώρο με ανοιχτά παράθυρα...
- Δεν μπορείτε να κάνετε όλο τα μαγαζί για καπνιστές, είναι λιγότερο από 70 τετραγωνικά -δεν είναι;
- Πενήντα τετραγωνικά είναι ο ωφέλιμος χώρος με τα τραπεζάκια...
- Τότε; Γιατί δεν το κάνετε ολόκληρο για καπνίζοντες να ξεμπερδεύετε;
- Το σκέφτηκα.. έκανα και τα χαρτιά και τα υπέβαλα στη Δήμο..
- Και;...
- Και.. σάμπως ξέρουν κι αυτοί; χαμένα τά'χουν!
- Δηλαδή;
- Να.. για να πάρεις άδεια για καπνιστές, πρέπει να προσκομίσεις -μεταξύ άλλων- και λογαριασμό της ΔΕΗ..
- Και...
- Και στο λογαριασμό της ΔΕΗ το μαγαζί φαίνεται 148 τετραγωνικά.
- Γιατί;
- Γιατί περιλαμβάνονται και οι βοηθητικοί χώροι, δηλαδή, η κουζίνα, το βεσέ, το πατάρι...

Το βλέμμα του έδειξε προς τα πάνω, όπου είναι ένας κλειστός χώρος κάτω από το ταβάνι που χρησιμεύει για να αποθηκεύει τα βαρέλια με το κρασί.

- Μα...
- Δεν έχει "μα".. Η ερμηνευτική εγκύκλιος συμπεριλαμβάνει στην επιφάνεια του καταστήματος και το εμβαδόν των βοηθητικών χώρων.
- Ε, τότε, αν υπολογίσετε το 30% για καπνιστές.. τρία επί εκατόν πενήντα.. ίσον 45 τετραγωνικά!..
- Οχι. Για τον υπολογισμό του 30% του χώρου των καπνιστών, η εγκύκλιος λέει πως υπολογίζεται επί του εμβαδού του ωφέλιμου χώρου!!!
- Δηλαδή;
- Δηλαδή επί των πενήντα τετραγωνικών με τα τραπεζάκια.
- ..που είναι αδύνατο να χωριστεί έτσι όπως είναι..
- Ναι, έχετε δίκιο, έσπασα το κεφάλι μου να βρω τρόπο να χωρίσω ένα μέρος.. αλλά και πάλι.. δεν υπάγεται το μαγαζί σε αυτή την περίπτωση, μια και το συνολικό εμβαδόν -είπαμε και πριν- είναι αυτό που γράφεται στο λογαριασμό της ΔΕΗ.
- Δηλαδή, 148 τετραγωνικά!
- Μάλιστα.
- Και τι θα κάνετε;
- Θα χάσω τη πελατεία μου το χειμώνα. Μέχρι το χειμώνα όμως, ελπίζω να έχει βρεθεί κάποια λύση.
- Μακάρι.
- Ξέρετε, πέφτει και κάρφωμα!
- Τι "κάρφωμα";
- Ενας φίλος που έχει ταβέρνα στα Πετράλωνα μου έλεγε...
- Ναι...
- ..ότι κάποιος τηλεφώνησε στην αστυνομία πως είδε κάποιον να καπνίζει στο μαγαζί του και..
- Και πήγε η αστυνομία;
- Βέβαια!
- Και τι έγινε;
- Τίποτα. Ο φίλος μου είπε ότι η εγκύκλιος δεν είναι σαφής και περιμένει οδηγίες από το Δήμο και οι αστυνομικοί είπαν "μας συγχωρείτε" και φύγαν.
- Εσείς τι σκέφτεστε να κάνετε;
- Είμαι μπερδεμένος. Γιατί, αν το κάνω ολόκληρο για καπνίζοντες θα χάσω επίσης πελάτες.
- ... ... ...
- Επειδή απαγορεύεται η είσοδος σε χώρους καπνιστών σε παιδιά και νέους κάτω των 18 ετών και είμαστε μια οικογενειακή ταβέρνα...
- Οπότε, θα το ρίξετε στο ντελίβερυ;
- Το σκέφτομαι σοβαρά. Περιμένω πάντως, την ερμηνεία του Νόμου.

«Καλό κουράγιο!» ευχηθήκαμε και πήγαμε να στριμωχτούμε στην αυλή. Φάγαμε ψαράκια, σαλάτες, κι ένα υπέροχο μουσακά.

_______________________
Καλά, 300 μυαλά (μυαλά που ψηφίζουμε ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ γι αυτή τη δουλειά, δλδ να νομοθετούν) δεν μπόρεσαν να συντάξουν ένα Νόμο της προκοπής; Να ξέρει τι να κάνει ο μικροεπαγγελματίας...

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Ράδιο Αρβύλα για "γρίππη των χοίρων" στην Ελλάδα

Διαδίδονται φήμες ότι το Σεπτέμβρη θα υπάρξουν προβλήματα με τη λειτουργία των σχολείων στη χώρα μας, εξαιτίας της γρίππης των χοίρων. Το έμαθα σήμερα το πρωί από το φωτογράφο μου.
Τι φταίει για τις διαδόσεις αυτές; Τι άλλο, εκτός από την ασάφεια που διατηρείται στις σχετικές "ειδήσεις" των ΜΜΕ;...
Εμένα μου φαίνεται ότι όλη αυτή η ιστορία είναι πλασ(μα)τική.

________________________
UPDATE, 11/07/2009, ώρα 01:20 (σχόλιο)
Α.Α.Τ. είπε...

Το θέμα δεν είναι αν πρόκειται για "ράδιο αρβύλα" η γρίπη των χοίρων στην Ελλάδα.

Η γρίπη αυτή είναι μια πραγματικότητα και, λαμβάνοντας υπ' όψη το πώς και το πόσο γρήγορα γίνεται η μετάδοσή της, είναι βέβαιο ότι σε λίγους μήνες τα κρούσματα θα είναι χιλιάδες. Το ενθαρρυντικό είναι, ότι από κανένα μέχρι στιγμής στοιχείο δεν προκύπτει ότι πρόκειται για νοσολογική οντότητα που είναι πιο επικίνδυνη από την κοινή γρίπη (που σκοτώνει χιλιάδες κάθε χρόνο).

Και εδώ έγκειται το θέμα. Στο πώς γίνεται ο χειρισμός της υπόθεσης. Και μάλιστα, όχι μόνο από τους Έλληνες αλλά κυρίως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Καλά. Για τη χώρα μας δεν μιλάμε διότι εδώ γίνεται "σπέκουλα" υπέρ το δέον.

Ο ορισμός της πανδημίας της WHO "πάσχει". Έχει γίνει δε, και μια "κουτσουκέλα" τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, η διάσταση που δίνεται στον ορισμό της πανδημίας είναι στην ουσία γεωγραφική και δεν αναφέρεται στη σοβαρότητα της νόσησης και τη θνητότητά της (δηλαδή, πόσα άτομα θα πεθάνουν από αυτά που θα νοσήσουν). Ήδη όμως, έχουν γίνει διαμαρτυρίες για τον επανακαθορισμό του όρου "πανδημία" (#).

Το πρόβλημα λοιπόν είναι τί εκλαμβάνει ο μέσος πολίτης και τί συναισθήματα-αντιδράσεις του προκαλεί.
Είναι προφανές ότι ζούμε σε μια εποχή "τρομοκράτησης" του πληθυσμού (και αυτό προκύπτει και από άλλα θέματα στο χώρο της υγείας) που αν επιτύχει, οδηγεί στην απόλυτα "φοβική" κοινωνία. Ευτυχώς, η φυσιολογική αντίδραση είναι η απόρριψη των μηνυμάτων όταν διαπιστώνεται ότι αυτά δεν έχουν αντίκρυσμα (false alarms).
Έτσι όμως, τίθεται το ερώτημα: τί θα γίνει όταν πραγματικά θα υπάρξει κίνδυνος; Τί αντανακλαστικά θα έχουν οι πολίτες;

(#) Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για να πάρετε μια καλύτερη εικόνα:
http://www.greekmeds.gr/forum/index.php?showtopic=26258&pid=350850&st=0&#entry350850
Νομίζω ότι η σημείωση με αριθμό (1) είναι εξαιρετικά κατατοπιστική (άρθρο των Los Angeles Times).

-->> Σχόλιο στο σχόλιο του Α.Α.Τ., από μένα:
Ξεχωρίζω τη φράση: τί θα γίνει όταν πραγματικά θα υπάρξει κίνδυνος; Τί αντανακλαστικά θα έχουν οι πολίτες;
Νομίζω ότι όλη αυτή η τρομολαγνεία οδηγεί στην υπερ/παρα/πληροφόρηση για ζοφερά πράγματα και αναζητώ την αιτία: Γιατί γίνεται αυτό;


Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

μερικά πραγματάκια σαν συνδετικοί κρίκοι...

...μιας ατέλειωτης αλυσίδας γεγονότων. Χρησιμοποιώ τη λέξη "ατέλειωτης" όχι επειδή δεν τελειώνει η αλυσίδα, αλλά επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η διερεύνηση των γεγονότων που την αποτελούν.

Κατά χρονολογική σειρά δημοσίευσης:
1. http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/2007/12/09/091207%2016.pdf
2. http://manchurianman.blogspot.com/2008/10/blog-post_20.html
3. http://archive.enet.gr/online/online_print?id=98107848

Καθώς φαίνεται, έχει ψωμί η υπόθεση. Τώρα μάλιστα με τις νέες εξελίξεις, όπου σε ανάλογες υποθέσεις εμπλέκονται νέα πολιτικά πρόσωπα με παλιούς δημόσιους υπαλλήλους, ελπίζω να μάθουμε πολλά. Οποιος είναι υπερευαίσθητος, ας κρατά τη μύτη του κλειστή.

-->> ψάξε, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια, υπάρχουν και άλλα δημοσιεύματα εξίσου -ή και περισσότερο- ενδιαφέροντα.
-->> πόση αντοχή έχουν τα δεσμά του τρόμου; αμάν και πότε να λιώσουν αυτά τα σχοινιά!
-->> ευχαριστώ πολύ πολύ τους bloggers: akindynos, Manchurian, talos. Xάρη σε εκείνους βρήκα πολλούς συνδέσμους σχετικούς με το θέμα (και αυτούς του ποστ).

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2009

μωαμεθανικό ρητό

«Η μοίρα κάθε ανθρώπου είναι δεμένη γύρω από το σβέρκο του», που σημαίνει πως ό,τι συμβαίνει στη ζωή ενός ανθρώπου είναι αποτέλεσμα των πράξεών του -ή/και των παραλείψεών του.

____________________
Update, 19:22 -->> Ενας άνθρωπος όμως δεν ζει μόνος του μέσα σε μια γυάλα. Ζει μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους, ζει μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, άρα, δεν είναι (μόνο) οι δικές του πράξεις (ή/και παραλείψεις) που επιδρούν στη ζωή του.

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

μικρό κομμάτι από διάλογο διαρκείας πολλών χρόνων


Η- Βλεπεις, οταν γεννηθει κανενας, τα ξερει ολα !!! κι αυτα που δεν ξερει κι αυτα που αγνoει. Μετα, σιγα σιγα μαθαινοντας ειναι που χανει το φως του και στραβωνεται.

Ρ- Και βέβαια συμφωνώ! Ταιριάζει απολύτως με τη.. θεωρία μου περί ΕΙΚΟΝΩΝ.. καιρός είναι να την αναπτύξω λιγουλάκι:
Πριν απ' όλα λοιπόν.. το ΧΑΟΣ.. το μεγάλο απέραντο ΤΙΠΟΤΑ! Μέσα στο χάος υπάρχει (χαοτικά!) μια συλλογική συνείδηση.. Απο τη συνείδηση αυτή παίρνει ο άνθρωπος με τη γέννησή του ένα μικρό κομματάκι. Απο εκεί και μετά αρχίζει το μαρτύριό του. Ολοι βάζουν τα δυνατά τους να του μεταδώσουν τις ΕΙΚΟΝΕΣ τους, να τον ΔΙΔΑΞΟΥΝ τι είναι το κάθε τι.. πράγματα, συναισθήματα, κλπ κλπ. Ο καημενούλης ο ανθρωπάκος, ρουφάει σα σφουγγάρι τα διδάγματα.. "μαθαίνει" π.χ. τι είναι (τι σημαίνει) τραπέζι. Αν δεν το είχε μάθει.. το τραπέζι, απλά, ΔΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ (για κείνον) !!! (το τραπέζι είναι ένα απλοϊκό δείγμα.. όπου "τραπέζι" μπορείς να βάλεις ό,τι θέλεις: ειρήνη, πόλεμος, αγάπη, παιδεία, κλάμμα, δυστυχία, ευτυχία, λουλούδι, άρωμα, φίλος, κλπ κλπ)
Διδάσκεται ένα σωρό καταναγκασμούς και βαρετά (το λιγώτερο) πράγματα.. που.. τάχα.. θα του χρησιμέψουν στη ζωούλα του.. Διδάσκεται -απο τους προγόνους- τις ΕΙΚΟΝΕΣ των πραγμάτων (υλικών και άϋλων) και, με τη σειρά του, τις μεταδίδει στους επιγόνους. Παραθέτω ένα μικρό κείμενο

ψευδαισθήσεις ελευθερίας...

..και όχι μόνο. Ζούμε την ψευδαίσθηση. Σ' ένα κόσμο πλασματικό, μακριά και έξω απο το μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ. Οχι αυτό το μικρό "τίποτα", "δεν τρέχει τίποτα", "είμαι ενα τίποτα", κλπ κλπ
Το ΤΙΠΟΤΑ που σημαίνει ΚΕΝΟ. Απόλυτο συνειδησιακό κενό. Αν εμείς δε δωσουμε χρώμα και ήχο και εικόνα σ' αυτό, παραμένει ΤΙΠΟΤΑ. Ο κόσμος μας είναι το δικό μας δημιούργημα. Ζούμε μέσα στις εικόνες μας και μέσω των εικόνων μας. Αν δεν παραλάβουμε εικόνες δε θα τις μεταφέρουμε κιόλας...
Φαντάσου έναν άνθρωπο που μεγαλώνει μακριά απο τον πολιτισμένο κόσμο μας, σ' ένα ιδεατό χώρο, κάπου στο διάστημα -μη ρωτήσεις πως αναπνέει, "φαντάσου" λέω.Αν δεν υπήρχαν εικόνες να παραλάβει, ποιές εικόνες θα σχημάτιζε; Τι θα ήταν ο δικός του κόσμος; Θα ήταν κάτι περισσότερο π.χ. απο μια αμοιβάδα; Με τι είδους ερεθίσματα θα "ανέπτυσσε" μνήμη και κρίση;

Αυτά τα ολίγα για την ώρα... Μη φοβάσαι για μένα βρε! και τα καλά καλά.. και τα.. κακά.. καλά καμωμένα!

Η- Παλι καλα. δινεις την εντυπωση.. πως η ταση στους δυισμους νικαει μεσα σου και φοβαμαι...

Ρ- Πώς θα γίνει διάλογος άμα δε βάζουμε που και που το.. δικηγόρο του διαβόλου? ..πάντως να μη ξεχνάμε κιόλας.. πως.. η "έξωθεν μαρτυρία" είναι πιο σημαντική απο τη γνώμη του καθένα για τον εαυτό του! ;-)

Η- Α ναι ? δεν το ξερα !!! δαφωνω τρυφερα παντως....

Ρ- Εδώ.. να σου πω

Η- Πες το αλλα δεν σε πιστευω και τοσο !!!

Ρ- ..ότι δε με νοιάζει η γνώμη των άλλων για τις δικές μου πράξεις -ή παραλείψεις??.. Βέβαια και δε με νοιάζει.

Η- Παραπανω λες σχεδον το αντιθετο (στο υπογραμιζω)

Ρ- Επειδή όμως δεν έχω γνώμη ούτε για μένα.. ε.. απλά.. ακούω.. ;-)

Η- Μπορεις να γινεσαι διαφανη αν θες... αδειανη ομως οχι.

Ρ- και.. διαφώνα όσο θέλεις!

Η- Θα αποφασισεις τωρα αν υπαρχεις η οχι ? γιατι μονα και ζυγα και ταυτοχρονα δε γινεται !!! Ποιος εισαι ο παρταολα?

Ρ- Χμμ.. μου φαίνεται πως τζάμπα βάζω τα εισαγωγικά και κλείνω και το μάτι κιόλας! "έξωθεν μαρτυρία" σε αυτό που λένε οι "άλλοι" αναφέρομαι, στο γενικώς παραδεκτό-αποδεκτό. Το τι έχω στο νου μου.. ε.. αυτό αλλάζει διαρκώς!

Η- ΜΛΜ. !!!!!

Ρ- ???ΜΛΜ???

Η- Μ η Λ ες Μ αλακιες

Ρ- Γηράσκω αεί διδασκομένη ;-)

Η- Το κεντρο ειναι μεσα σου !!! λιγο πολυ κοντα στον ομφαλο σου. .. Τα υπολοιπα ειναι δορυφοροι. Κανενας δεν μπορει να σ αγγιξει.. αν δεν το θες. Η αιτια εισαι παντα εσυ !!! οι αλλοι ειναι μονο η αφορμη και η ευκαιρια !!!

Ρ- Χμμ.. πλησιάζουμε το κέντρο του παγόβουνου μου φαίνεται.. ή κάπως έτσι...

Η- αν δεν το βαλεις στα ποδια...... !!! Χα!

Ρ- Κάποιες φορές είσαι σοφός ή έτσι νομίζω;

Η- Πριν να με ρωτησεις.. ηξερα.. την απαντηση... οταν με ρωτησεις δεν την ξερω πλεον !!!..

Ρ- Εχεις γνώμη για σένα;

Η- Κανε αυτα που λεω κι οχι αυτα που κανω, γιατι αυτος που ξερει κανει, κι αυτος που δεν ξερει διδασκει !!!

Ρ- Χμμ.. πίσω έχει η αχλάδα την ουρά! ;-) Ξέρεις αλήθεια τι ήταν η αχλάδα? αμα δεν.. ρώτα με να σου πω.

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

Ιδεολογίες...

Πότε θα τελειώσουν πια αυτά τα κατασκευάσματα που φέρνουν τρικυμίες στα κρανία;
Ιδεολογήματα είναι και οι θρησκείες -εννοείται.

προς bloggers

Η μπλογκόσφαιρα διψάει για αίμα. Ζωντανό, παχύρευστο, κόκκινο ζωηρόχρωμο, αίμα αιματί.
Περιμένει πώς και πώς να δει το Θ. Τενέζο να πεθαίνει (και πολύ έζησε, λένε πολλοί από μέσα τους) και τη Χριστίνα Κυριμοπούλου να πετυχαίνει στη πολλοστή απόπειρα αυτοκτονίας. Αυτοί είμαστε, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια; Αυτοί είμαστε και όχι οι άλλοι, εκείνοι που ονειρευόμαστε να είμασταν;

Εδώ υπάρχει μια προσπάθεια για να σωθεί μια κοπέλα, μια νέα γυναίκα που δεν υπήρξε ποτέ της παιδί, που δεν έζησε εφηβία: http://www.keli.gr/2009/07/blog-post_03.html

Ζήτησε κι εσύ, με το δικαίωμα που έχεις ως φορολογούμενος/η πολίτης/ις, να λυθεί ευνοϊκά (για την ίδια, αλλά και για τη κοινωνία μας) το ζήτημα της Χριστίνας.


αναμνήσεις από το funEL (μη ξεχνιόμαστε)

Monday, September 19, 2005

Λιακουροακράτεια στα ΜΜΕ

Ο φοβερός προφήτης-πλασιέ είναι πλέον πρώτη είδηση (ΣΗΜ. της μεταφορέως: Δυστυχώς, η σελίς εσβήσθη. Τι ανάγκη την έχει σήμερον ένας Προφήτης την Βικιπίδιαν...) σε όλα τα ΜΜΕ του σύμπαντος κόσμου. Η λυσσαλέα αντίδραση των σκοτεινών ηγετών του κόσμου να φιμωθεί η ΑΛΗΘΕΙΑ του Θεού και της Ορθοδοξίας αποβαίνει μάταιη. Όλοι οι δημοσιογραφικοί κολοσοί που ελέγχονται από το γνωστό λόμπυ, τρέπονται σε άτακτη φυγή στη θέα και μόνο της φοβερής προσωπικότητος του ήρωα-επιστήμονα.



Ένα προς ένα και με μορφή χιονοστιβάδας όλα τα έντυπα του κόσμου φωτίζονται από τη θεία πρόνοια ενώ το Ιχώρ αφυπνίζει ελληνορθόδοξες συνειδήσεις σε Δύση, Ανατολή, Βορά και Νότο. O Λιάκουρας είναι πλέον ακράτητος. Η ιερή αυτή ακράτειά του παρασέρνει στο διάβα της ανώνυμους και επωνύμους.
Απόπερα αυτοκτονίας Pavarotti (ΣΗΜ. της μεταφορέως: επειδή ο αξέχαστος τενόρος μας άφησε χρόνους, αντικαταστήσατε με άλλη διασημότητα της αρεσκείας σας, αν επιθυμείτε τον απόλυτον εκσυγχρονισμόν του ποστ. Κατά τα άλλα, δεν αλλάξαν και πολλά). Oι Faithless ισοπεδώνονται με το πασίγνωστο "Δυνατά και ΕΛληναράδικα" (η μουσική δε θάναι ποτέ ίδια μετά απ' αυτό), η Madonna βαπτίζεται ορθόδοξη και μονάζει στο κτήμα Κοινούση. Η Britney Spears εισάγεται κατ' επανάληψη σε κλινικές μετά από κρίσεις υστερικής νυμφομανίας (Let me kiss your fine fingers, my lord Liakoura). Ο Μπους κρύβεται στη τρύπα του Σαντάμ, ο Πούτιν υποβάλει παραίτηση, ο Ρουβάς ξαναγυρίζει στο Ψινάκη.

Business Week
Quik Japan
Tailand
Mogol
Arab
Time 1
Hollywood
Glamour
Mad
New African
Russia
Time 2
Rock
Rolling Stone
Cosmopolitan
FHM

______________________
Μετά από τόση διαφήμιση και πλύση εγκεφάλου από το γνωστό blog του/των funEL, δεν μου κάνει καμμιά εντύπωση η άνοδος του ποσοστού του προσκείμενου στον Προφήτη Μας κόμματος.
Εσένα, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια, σε εντυπωσιάζει;
Πάμε όλοι μαζί, ΔΥΝΑΤά ΚΑΙ ΛΙΑΚΟΥΡΙΚά:
ΛΙΑΚΟΥΡΑ ΠΡΟΧΩΡΑ ΜΠΡΟΣ, ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΑΟΣ!

στάθηκε αδύνατο να αγνοήσω το σουξέ "Chicken Dance Charly"



http://www.youtube.com/watch?v=tk8QTBL2mOc
From: caltola
27 December 2006

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2009

Η Ελλάδα σήμερα και τα ακροβατικά του υπουργού Ανάπτυξης

Θέμα 1ον:


ή μήπως του υπουργού... Σύμπτυξης; του υπουργού... Διάλυσης; Τι θέλει να πετύχει ο κ. Χατζηδάκης;
Για διαβάστε εδώ και, αν καταλάβετε, ενημερώστε... με σήματα καπνού!

Θέμα 2ον:

Παράξενη η χθεσινή εκπομπή. Εξω από συνηθισμένες εύπεπτες νόρμες. Μουσικό χαλί, το ίδιο θρησκευτικό τραγούδι σε διάφορες εκτελέσεις. Λόγια, οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, που άλλοτε σακατεύεται και άλλοτε ενθαρρύνεται να δημιουργήσει. Καλό κουράγιο. Μετά τη πρώτη ώρα -γροθιά στο στομάχι- στρώνουν τα πράγματα και η ελπίδα ανατέλλει.

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

3 posts για θέμα που αγνοείται επιδεικτικά απο τα διαπιστευμένα ΜΜΕ



Διάβασα τρία κείμενα και θέλω να τα διαβάσεις κι εσύ, αγαπημένε/η αναγνώστη/τρια, να μάθεις τι συμβαίνει γύρω μας, λίγο πιο πέρα από τη πόρτα του σπιτιού μας, λίγο πιο πέρα από το βολικό καναπέ μας.

1. Το έγκλημα του σωφρονισμού ποιος θα το δικάσει;
2. ελευθερία δεν έχει...
3. εγκλεισμός για ζωή και θάνατο;




Θα επανέλθω στο θέμα. Aυτή την ώρα, αρκούμαι να μεταφέρω το ποίημα του Εγγονόπουλου:

ΣΟΝΕΤΤΟ ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟ

Mit der Dummheit kampfen die Gotter
selbst vergebens
FR. SCHILLER

το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου
να διέκρινε άραγε των ροδόδενδρων την αρμονία;
όχι -- όχι -- μιαν απέραντη ηθικολογία
δεν θα βοηθήση να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

να ελπίζης -- να ελπίζης πάντα -- πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους
-- που τους ρημάζει η τρομερή «ευκολία» --
θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλωσύνη - πόθος ευγένειας -- ηρεμία

ίσως όχι πολλές -- ίσως νάσ' άτυχος: καμμία --
τότες εσύ προσπάθησε να γενής καλλίτερος
εις τρόπον ώστε να ερθή κάποια σχετική ισορροπία

άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζονται πως κάνουν κάτι
συ σκεψου -- τώρα πια -- με τί γλυκειά γαλήνη
προσμένεις νάρθ' η ώρα να ξαπλώσεις στο παρήγορο του θάνατου κρεββάτι


κλικ! να μεγαλώσει η εικονα



1st July 2009: NO SMOKING from today!



...αυτά που ξέρατε, να τα ξεχάσετε!

UPDATE-->> 3/7/2009-->> Ελπιδοφόρα νέα:

O Mary Don't You Weep

Περνάω μια Godspell φάση! εντυπωσιάζομαι με την ορμη των εκτελεστών, λες και θα πέσει σφαλιάρα αν η φουκαρού η Μαίρη δεν πάψει να κλαίει...
Να και δυο δείγματα:

O Mary Dont You Weep --Bruce Springsteen and The Sessions Band

http://www.youtube.com/watch?v=plh2Tr2yYhc

O Mary Dont You Weep --Caravans--DOROTHY NORWOOD, INEZ ANDREWS, DELORES WASHINGTON, ALBERTINA WALKER

http://www.youtube.com/watch?v=04aDS2y9rxA