Σελίδες

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

το μικρό αγόρι που έκλεβε τη μαρμελάδα


Μια φορα, ηταν ενα μικρο αγόρι που έκλεβε τη μαρμελάδα απο το ντουλάπι της μαμάς του, επειδή η μαμά του δεν το τάιζε αρκετά και συχνά το άφηνε νηστικο για να μάθει να είναι φρόνιμο και σοβαρό, να μη γελάει και να μη χοροπηδάει πολύ και της σπάει τα νεύρα. Το μικρό αγόρι έβλεπε τα άλλα αδερφάκια του, που έτρωγαν ωραία φαγιά και γλυκά, και ζήλευε. Οταν ανακάλυψε τη κλοπή της μαρμελάδας η μαμά του -για το καλό του, βεβαίως- το έβαλε τιμωρία να μη τρώει τπτ πλέον, το άφηνε νηστικό εντελώς λέμε. Οπότε, το μικρό αγόρι εξαναγκάστηκε να κλέβει για να ζήσει.

Μόλις το πήρε μυρουδιά η μαμά του, το αγκάλιασε και έκλαψαν μαζί, γιατί, στο μεταξύ, τα άλλα αδερφάκια είχαν ξεσαλώσει και, παρόλο που ήταν χορτάτα, έκλεβαν πολλά περισσότερα και απο το ντουλάπι αλλά και από το ψυγείο και από τις βιβλιοθήκες και από τις κασέλες! Δεν έκλεβαν επειδή είχαν ανάγκη να φάνε για να ζήσουν, αλλά για να ξεπουλήσουν ό,τι υπήρχε και δεν υπήρχε στο σπιτάκι τους. Εκλεβαν και πούλαγαν π.χ. τα βιβλία τους για να ψωνίσουν καινούργια κινητά, έκλεβαν και πούλαγαν τα φάρμακα για να τα δίνουν στα σκυλιά της γειτονιάς και να τα βλέπουν να τρελλαίνονται...

Το μικρό αγόρι συζήτησε με τη μαμά του, που κατάλαβε επιτέλους τη δύσκολη θέση όπου το είχε φέρει με τις διαρκείς τιμωρίες, και μαζί αποφάσισαν να εμποδίσουν τα άλλα παιδιά να κάνουν σκανταλιές. Η μαμά έβαλε μια μεγάλη κατσαρόλα στη φωτιά και μαγείρεψε φαγητό αρκετό για όλους και το μικρό αγόρι ανέλαβε να διδάξει τη μαμά του και τα αδερφάκια του πώς να γελούν και να χοροπηδούν. Απλό πράγμα, αλλά τα απλά πράγματα είναι δύσκολο να τα συλλάβει ο ανθρώπινος νους.

-->> Update, με το σχόλιο του Παπούλη απο το ποστ του Πάνου «Οι αριθμοί λένε την αλήθεια: μας λένε ψέματα!»
______________________________
Φεβρουαρίου 16, 2010 --- 6:10 μμ
Παπούλης

Μερικές ακόμα αλήθειες(...):

Οτι έχουμε το γκουβέρνο που αξίζουμε (ως λαός και ως ψηφοφόροι) δεν υπάρχει αμφιβολία ... το ίδιο ισχύει και για τους Γερμανούς

Ότι χρωστάμε τα μαλλιοκέφαλά μας ως κράτος και καθένας μας ξεχωριστά επίσης δε σηκώνει συζήτηση ... και οι γερμανοί το ίδιο

Ότι ο γερμανός φορολογούμενος θα κληθεί να πληρώσει για να διασωθεί η Ψωροκώσταινα είναι μεγάλη φούσκα και τη φυσάνε στη κατάλληλη στιγμή, οι κατάλληλοι άνθρωποι και μέσα.

Φαντάζομαι ότι ως σοβαρός άνθρωπος και εξόριστος επί μακρόν στα Βερολίνα, αντιλαμβάνεσαι ότι αν το Greece δηλώσει παύση πληρωμών, τα σπασμένα θα πληρώσουν πάλι οι Γερμανοί και οι λοιποί "δουλευταράδες" και "νοικοκύρηδες" της ΕΕ αφού πολλές τράπεζες εκεί που κρατούν μέρος του Ελληνικού χρέους, θα φορτώσουν ως είθισται τη ζημιά στον απλό καταθέτη – δανειολήπτη. Συνάμα το Ευρώ, για την ισχύ του οποίου κόπτωνται και σκίζωνται όλοι εκεί ομού μετά της Αγγέλας, θα πάει κατά διαβόλου και μαζί τα υπόλοιπα "γουρούνια" (PI...S). Σε αυτή τη περίπτωση θα ακριβύνουν τα ταξίδια σε εκείνους τους ειδικούς προορισμούς της Άπω Ανατολής και ο νοικοκύρης γερμαναράς δεν θα μπορεί να βγάλει τα απωθημένα του στα παιδάκια της Ταϋλάνδης. Τότε θα έχουμε επανάσταση στη Γερμανία, θα αναστηθεί ο Λήμπκνεχτ, η Ρόζα, ο Τέλμαν και τα Freikorps και το γερμανικό "νοικοκυριό" θα γίνει καλοκαιρινό.

Αυτά βέβαια δεν τα λένε ανοιχτά οι κατάλληλοι και τα ΜΜΕ τους, μόνο στεναχωριούνται που καίνε μερικοί ανεγκέφαλοι τη σημαία της ΕΕ.

(...) το παίγνιο είναι πολύ ευρύτερο και η Ελλάδα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Φαντάζομαι ότι και στη Γερμανία δεν τρώνε όλοι κουτόχορτο.
______________________________
Μετα την ανάγνωση του σχολίου, ξαναδιαβάστε το παραμυθάκιον :)

ειπε κανεις οτι οι γερμανοι δεν εχουν χιουμορ;

Volker Pispers history of USA and terrorism 1 of 5

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Καθαροδευτεριάτικη Αντιβαρύτης


Ντοκουμέντα περί των Λιακουρορθόδοξων εμφανίσεων της Καθαρής Δευτέρας.
Προφητικά Αποκαλυπτικά Στοιχεία. Με τη σφραγίδα του γέροντος +ευλόγησον+

Καθαρή Δευτέρα

Καθαρή και όχι "Καθαρά". Απο πού ξεφύτρωσε πάλι αυτό το καθαρευουσιάνικο "-ά"; Τουλάχιστον 60 χρόνια που θυμάμαι, Καθαρή τη λέγαν ολοι γύρω μου: και οι κεφαλονίτες ψηλομύτηδες κόντηδες και οι χωρικοί ρουμελιώτες συγγενείς. Ετσι, "Καθαρή" τη γράφαν τα φύλλα των εφημερίδων -ίσως η "Εστία" να την έγραφε καθαρευουσιάνικα, αλλά αυτή δικαιολογημένα, λόγω αναγνωστικού κοινού και καθαρολαγνείας- έτσι τη λέγαν οι εκφωνητές του ραδιοφώνου, έτσι ο μπακάλης, ο μανάβης, ο φούρναρης, κλπ.
Χτες έπεσε το μάτι μου σε τίτλους προγραμμάτων στη κρατική τιβι, είδα "Καθαρά Δευτέρα" και αναρωτήθηκα μήπως δεν βλέπω καλά!
..τι συμβαίνει παιδιά;..


Μου θυμίζουν όλα αυτα τα βλαχομπαρόκ τον ευγενή νάπτην, όστις θα ερχόταν... την Δεπτέραν! Τι να πω πια και για κείμενα στο κανάλι της Βουλής (διαφημιστικά εκπομπών) όπου γράφεται το λανθασμενο "επισκευθειτε" (σωστο: επισκεφθείτε) που εχω βαρεθει πια να το διορθωνω σε δικτυακους τοπους, παραθετοντας και τους γραμματικους κανονες.
Είναι κι άλλα... Λέτε να αρχίσω να κρατώ αρχείο;
..ώρες ώρες προτιμότερη η λογοκρισία απο την ασυδοτη πληροφορηση.. Ουπς! το παιρνω πισω αμεσως!!!

Τι εγραψα; "αμέσως"; Αλλο καρφί στο αυτί κι αυτό. Ξαναβαφτίστηκε σε "άμεσα" και χάνει το νόημα της η λέξη. Να πιστεψω οτι γινεται και... γλωσσικος πολεμος; Πού είσαι ωρε Κισιντζερ!

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

deltio typu

Μολις τωρα δα ελαβα (SPAM mail) ενα καθυστερημενο (με ολες τις σημασιες) deltio typu, που γραφει:
«SOS from Greece.Help us.We have a huge public sector and nobody cares. We sink. Help us get rid of these politics that grow the public sector»

-->> ποιος στελνει αυτες τις παπαριές και πού τις στελνει;


Αφιερωμα στον Αη Βαλεντινο, μεγαλη η χαρη του

Μάλιστα. Ρίχνω το επίπεδό μου και γράφω γι αυτον το σαχλαμαράκια, που ενας Θεος ξερει πούθε ξεφύτρωσε! Πρωτοφάνηκε στα μέρη μας στις αρχές του '70 και -ό,τι κι αν λέγεται- δεν έγινε δεκτός με πολύ ενθουσιασμό εδώ πέρα. Ιδρωναν οι ζαχαροπλάστες και οι μικρέμποροι να διαφημίζουν τα προϊόντα τους, τυπώνοντας χαρτάκια (φέιγ βολάν τα λέγαν τότε) και μοιράζοντάς τα πόρτα πόρτα, θέλοντας να πείσουν πως είναι υποχρέωση κάθε ερωτευμένου να χαρίζει σοκολάτες σε καρδιόσχημα κουτάκια και χνουδωτά κουκλάκια στο ταίρι του -όλα σε χρώμα ροζ, εννοείται.

Λέγαν πως ήταν εφεύρημα των εμπόρων για τη τόνωση της αγοράς, ήταν και κάτι τι ανώδυνο πολιτικά... Δικτατορία είχαμε και, όσο νά'ναι, ένας ροδαλός άγιος ήταν ό,τι έπρεπε για να ξεχνιέται ο κοσμάκης. Πράγμα ταιριαστό (χέρι χέρι) με τη γνωστή διαφήμιση "με ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι". Κάθε οικογένεια είχε κι από έναν αντιφρονούντα -κοντινό ή μακρινό συγγενή, φίλο ή κουμπάρο ή συμμαθητή- που "έβαζε μυαλό" σε κάποιο ξερονήσι και "επρεπε" να τον ξεχάσει. Δώσε βαλεντίνια προϊόντα στο λαό, λοιπόν!

Εφεύρημα των εμπόρων, ξενόφερτο πανηγύρι, φάρμακο τονωτικό της αμνησίας, έτσι λέγαν -τότε. Σήμερα όμως που το ξανασκέφτομαι καλύτερα -και πιο... σφαιρικά!- λέω πως η "γιορτή" αυτή βολεύει κυρίως τους παπάδες και τους "αγνους χριστιανούς". Με ποιο τρόπο; Εξηγούμαι, αμέσως:

Η εμμονή των αγίων Πατέρων της Εκκλησιας και του ποιμνίου τους στην αγνότητα του Χριστού, είναι γνωστή. Τα μοναστήρια είναι γεμάτα παρθένους και παρθένες, στους περισσότερους χριστιανούς ιερείς (εξαιρούνται οι προτεστάντες και μερικοί αιρετικοί ακόμα) απαγορεύεται ο γάμος. Ο χριστιανισμός βάζει πάνω από όλα την αγνότητα του σώματος, δλδ την αγαμία, που τη θεωρεί αγνότητα. Ασχετο αν, στην ουσία, πολύ λίγοι από όσους την κηρύττουν την πετυχαίνουν κιόλας! Αμαρτάνουν, μετανοούν και συγχωρούνται, γιατί ενας καλός χριστιανός πρέπει να ακολουθεί αυτή τη πορεία: αμάρτημα, μετάνοια και άφεση. Απλά πράγματα. Πώς θα λειτουργήσει το μυστήριο της εξομολόγησης, αν δεν αμαρτήσει και πώς, αν δεν αμαρτήσει και μετανοησει για το αμάρτημα, θα συχωρεθεί; ε;

Ο χριστιανισμός διαθέτει δυο περίλαμπρες γιορτές, καταξιωμένες στη συνείδηση όλων των ανθρώπων -ένθεων και μη- κατά τις οποίες γιορτάζεται η Αγάπη: τα Χριστούγεννα και το Αγιον Πάσχα. Μηπως πέφτουν λίγες και εφευρέθηκε ο αη Βαλεντίνος μεγάλη η χάρη του; Μπα, καμμία σχέση. Ο "αγιος" αυτος που εμφανίστηκε χαλαρά ως επινόηση των εμπόρων, απενοχοποιεί τους αγνούς θρησκευόμενους και τους ταγούς τους. Επειδή στην αγαπη τους δεν χωράει άλλη αγάπη από τη λεγόμενη αγνή, όπου περιλαμβάνονται οι αγάπες (αγνές πάντα) των παιδιών προς τους γονείς και τούμπαλιν, η αγάπη μεταξύ αδερφών, συγγενών και φίλων, μεταξύ ανθρώπων που απαγορεύεται (ηθικά, κοινωνικά, κλπ) να ερωτευτούν μεταξύ τους. Η χριστιανική αγάπη αποκλείει τον έρωτα και το σεξ. Οπότε, οι ανυπαντροι, οι ομοφυλόφιλοι, και λοιποί τεχνητά διαχωρισμένοι άνθρωποι και ομάδες ανθρώπων, εκτός. Απαντες λέμε, πλην των μαυροφόρων που την αγάπη αυτή τη νέμονται και τη τσιγγουνεύονται -προς τους άλλους, να εξηγούμαστε. Μη γράψει κανείς για φιλανθρωπίες, κλπ, γιατί θα ανεβάσω κι άλλο ποστ! Πάτε καλύτερα στο μπλογκ του κ. Ροϊδη, που τα γνωρίζει καλά αυτά τα θέματα, να δειτε.

Ετσι λοιπόν, οι μάγοι του Βατικανού (νομιζω οτι απο εκει ξεκινησε ο ντόρος και αν κανω λαθος διαψεύστε με) βγάλαν απο το καπέλο τους μια φαεινή ιδέα, γιατί ιδέα ανθρώπινου μυαλού αποκλείεται να είναι. Ισως και να ζήτησαν οι τοπικοί έμποροι μια χάρη απο τον τότε Πάπα -μπορεί να έγινε κι έτσι- να εμφανίσει έναν άγιο που θα γέμιζε τις τσέπες τους, ο ποντίφηκας να τους έκανε το χατηράκι και -τσουπ!- νάτος νάτος ο Βαλεντίνος!

Με αυτό το κολπάκι μπορουν να γιορτάζουν την αγάπη (την "κατώτερη" αγαπη, όχι την ανώτερη, τη χριστιανική, αυτη που είναι μονάχα για χριστιανούς) και οι δευτεροκλασσάτοι πολίτες, οι αμαρτωλοί και τρισάθλιοι, που έχουν το μυαλό τους μακριά απο την αγνότητα και τα αγνά αισθήματα και (θα εγραφα εδώ και κατι αλλο, αλλα συγκρατηθηκα) αντί να κερδίζουν τη συχώρεση στο διηνεκές, γλιτώνουν τα σπυράκια στα μάγουλα και τον ψυχαναλυτή.

Εμπρος λοιπον, με χαρά, να γιορτάσετε του Αη Βαλεντίνου, να τονώσετε την αγορά, να ικανοποιήσετε τον παπά της ενορίας σας, να φάτε τα σοκολατάκια και να χαϊδέψετε τα χνουδωτά ζωάκια -ολα δωρακια απο το καλό σας κολασμένο ταίρι- και να κοιμηθείτε το βράδυ ευτυχισμένοι και ανάλαφροι: Σήμερα, δείξατε την αγάπη σας τη παράνομη, την αντίχριστη, την άπληστη, τη μουτζουρωμένη! Εμένα, μη μου χαρίζετε τπτ, γιορτάζω κάθε μέρα και θα καταξοδευτείτε. Προτιμώ να σας αγαπώ πολύ και, αν με αγαπάτε κι εσείς λιγουλάκι, με φτάνει. Μου αρκεί και το καθόλου λέμε... Κι αυτό, μια μορφή αγάπης είναι, καταλαβαίνει κανείς πως υπάχει.

Αλήθεια, γιατί στις μέρες μας όλοι θέλουν να αγαπιούνται και κανείς δεν θέλει να αγαπά;
Εχμ... Αυτό είναι τεστ και περιμενω απάντηση! :))
_________________
ΣΗΜ. αν δεν ετυχε να ακουσετε περισυ το επίκαιρο αη_βαλεντίνικο τραγουδακι μου -μεγάλη επιτυχια λέμε!- «Ο έρωτας ανθεί στα κρατητήρια (tango version)» τρέξτε φέτος εδω: -->> http://www.radiobubble.gr/el/audio/3362/tango-version

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Μουσικη συντροφια για μια Καθαρη Δευτερα!


Φιλοσοφικές και ψυχολογικές προσεγγίσεις σε μουσικα κομματια με μασκες και χαρταετους, διαλεγμένα ένα κι ένα απο ποστ και σχόλια των bloggers A.F.Marx, natassaki, kanaliotis, τους οποιους ευχαριστω. :) Διασκεδασα πολυ να σιαχνω αυτη την εκπομπή, ελπίζω να συμβει το ιδιο και σε σας... άμα την ακουσετε!
Και του χρόνου!
-->> H εκπομπη διαρκεί 85' της ωρας και... κλικ! στο ραδιοφωνακι για να τη κατεβάσετε -->>