Σελίδες

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Blogάρω ασυστόλως #01

Μου εκαναν εντύπωση οσα διάβασα εδω:

//Στις 20 του Σεπτέμβρη βραβεύθηκαν από τον ΟΗΕ σημαντικές προσπάθειες για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας σε συνδυασμό με την ανάπτυξη για την κάλυψη των ανθρωπίνων αναγκών. Μικρές γηγενείς κοινότητες σε μακρινά μέρη του πλανήτη, κάνουν πράξη αυτή τη νέα συνάφεια/συνεργασία. Με στρατηγική και δραστηριότητες που ωφελούν οικονομικά τον τοπικό πληθυσμό αλλά είναι ταυτόχρονα στοχευμένες προς μια βιώσιμη σχέση με το περιβάλλον. Ιδού:


http://www.youtube.com/watch?v=nJCiDDgYLu0

Είναι τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι αυτές οι προσπάθειες γίνονται πράξη από τους πιο φτωχούς, από αυτούς που όλοι τους εκμεταλλεύονται, από αυτούς που ίσως έχουν την λιγότερη ευθύνη για το πρόβλημα. Αναρωτιέμαι λοιπόν πως σε κάνει να αισθανθείς αυτό το γεγονός, εσένα που βολεύεσαι στον καναπέ, πίσω από μια οθόνη υπολογιστή, το ότι σου δίνουν το παράδειγμα και σου δείχνουν το δρόμο αυτοί οι άνθρωποι. Και μέσα από μια ρομαντική θέαση σκέφτομαι μήπως τελικά αυτοί είναι λίγο πιο ευτυχισμένοι από σένα.//

___________________________________
ΣΗΜ.1. Ποια ειναι η επανάσταση του αυτονόητου, αν δεν είναι αυτη;
ΣΗΜ.2. Γιατί με τη λέξη "πολιτισμός" εννοούμε κυρίως τα προϊόντα της "Τέχνης"; (εντος και εκτος εισαγωγικων, αλλα μαλλον εντος εισαγωγικων στις μερες μας)

Δεν υπάρχουν σχόλια: