Σελίδες

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009

από ένα σχόλιο του TV

«Μπορεί και να γράφω ακόμη γιατί προσπαθώ να καταλάβω τι συνέβη πολιτικά τις τελευταίες δεκαετίες που παρήλθαν και τις οποίες εγώ δεν ήμουν ανήλικος, αν όχι αγέννητος, όπως και γιατί ντρέπομαι με τα όσα διαβάζω στις εφημερίδες και βλέπω σε τηλεοπτικές εικόνες στα δελτία ειδήσεων. Είναι τρομερό, η αίσθηση αυτή καθώς μεγαλώνεις να νιώθεις κοινωνικά λεπρός, ψυχικά άπλυτος και ιστορικά γαμημένος και να μην καταλαβαίνεις το γιατί, ποιό τ'ορυμαγδό αμάρτημα που σ'έκανε άνθρωπο αντί για ένα ανέμελο ζωντανό και σε κάθε κουρνιαχτό ν'ασφαλίζεσαι μια στην υλική αποχαύνωση, μια στον σατιρικό συρμό και μια στον πνευματικό ή σωματικό αυνανισμό..»

-->> Μεταφορά από ένα σχόλιο του TV στου Old Boy

-->> Βλέποντας το γυμνό σωματάκι του Σων Πεν στο φιλμ "21 γραμμάρια" σκέφτηκα πόσο ανυπεράσπιστο είναι το ανθρώπινο κορμί. Ούτε τρίχωμα, ούτε λέπια, τίποτα προστατευτικό πάνω του. Ερμαιο του καιρού, έρμαιο του εχθρού, έρμαιο του εαυτού, έρμαιο του έρωτα και του χώματος...

Μια σφαίρα το αφανίζει, ένα φιλί το δυναμώνει.



Ενα δωράκι: Πατρίδα (Αλκίνοος Ιωαννίδης)

ακούστε το εδώ:-->>http://www.radiobubble.gr/el/audio/3019
Κατεβάστε από εδώ: -->>http://www.sendspace.com/file/r1rwzo

οι στίχοι

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός
πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός

Μα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν
ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ’ τους πιο πατριώτες
να ’χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με τ’ όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους να μπαίνουν σήμερα στη Βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σα λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ:
«κοίταξε τι ωραίοι που είναι, κοίταξε τι ωραίοι που είναι»

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ’ τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψαν’ οι Γερμανοί

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ’ άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες τα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη
είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ’ την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπας ζητάει,
Ολυμπιάδες - κι η χώρα ένα γραφείο τελετών
θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι κι απ’ την Ομόνοια
να πετάνε δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Είδα μετά τους δικούς μου να περνούν τη Γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα
έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμός με Αρμάνι και την καρδιά ανοιχτή

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ’ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν θα ’ταν αγέννητη η Γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου, με τρομάζεις εσύ

Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

Προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, «δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω»

----------------

Το ζουμί είναι τι θέλουμε τώρα. Να συνεχιστεί αυτό το βιολί και μέχρι πότε; Να ψάχνουμε για συνομωσίες, για το ποιος ωφελείται, για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, κλπ κλπ; Τη στιγμή που τρίβουν τα χέρια τους οι μεγαλοΜΜΕδες, τη στιγμή που ξεπουλιέται ό,τι απόμεινε; Υπάρχει κάτι ή κάποιος όπου να προσβλέψουμε, έξω από τα οράματά μας;
Νομίζω ότι μάθαμε αρκετά από όσα έγιναν αυτό το 30ήμερο, καταλάβαμε πόση δύναμη έχει η γνώμη του κόσμου, μπορεί και να καταλάβαμε αρκετοί το παραμύθι της δήθεν τρομοκρατίας, ίσως και να απορρίψαμε τις διάφορες "διαγνώσεις", να αντισταθήκαμε στη διαμόρφωση της "γνώμης" που μας πασάρανε και να διατηρήσαμε τη δική μας, αλλά είναι εξίσου πιθανό να μην έχουμε ακόμα ούτε γνώμη ούτε άποψη, όπως η αφεντιά μου.
Εμένα θα με στενοχωρούσε πάρα πολύ να αποτελέσουν αυτά τα γεγονότα την έναρξη μιας περιόδου βίας μέσα στις πόλεις, μιας περιόδου βίαιων ξεσπασμάτων που θα κουκουλώσουν όλα αυτά που γίνονται τάχα "στο όνομα του λαού"...
Τείνω να βεβαιωθώ ότι ο δρόμος του "δρόμου" δεν οδηγεί σε ασφαλές μέρος, τη στιγμή που δεν υπάρχει οδηγός, τη στιγμή που βαδίζουμε στα τυφλά. Αν μπαίναν οδηγοί κάποιοι σοφοί μας, ίσως να άξιζε τον κόπο η προσπάθεια. Με οδηγούς γιαλαντζί όμως, ΔΕΝ. Ολοι (για μένα, γνώμη μου) αποδείχτηκαν πολύ μικροί.

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

άνθρωπος= αναλώσιμο προϊόν

Μου κάνουν εντύπωση οι -σχετικά πρόσφατες- αναφορές σε ανθρώπους ως "65χρονος", "35χρονη", "16χρονος", 20χρονος", κλπ κλπ.
Μήπως θέλουν να μας πουν κάτι περισσότερο από μια απλή αναφορά στην ηλικία των ανθρώπων αυτών; Ανθρώπων με όνομα, ανθρώπων που υπάρχουν (ή υπήρξαν) ζωντανοί ανάμεσά μας.
Η δικαιολογία που προβάλλεται είναι ο σεβασμός στα "ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα" των προσώπων αυτών, η απόκρυψη της πραγματικής ταυτότητας δλδ, λες και πρόκειται για εφτασφράγιστο μυστικό η οντότητά τους.

Μετά τη μετατροπή των ανθρώπων σε "άτομα", χαρακτηρισμό που παραπέμπει σε κάτι τι ουδέτερο, σε μέρος ενός συνόλου ανώνυμου και χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, σε κομμάτια ενός συνόλου άμορφου, σε τμήματα μάζας και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο, τίποτα διαφορετικό, περάσαμε κιόλας στον ηλικιακό προσδιορισμό των ανθρώπων.

Οι εικόνες από τους πρόσφατους πολέμους -κοσοβάροι να περνούν και να ξαναπερνούν μπροστά από τις οθόνες μας, ιρακινοί τσουβαλιασμένα έρμαια των βασανιστών τους, πτώματα σωρηδόν στη Γάζα, κλπ- αλλά και εικόνες καμμένων ανθρώπων στην Ηλεία, καθώς και εικόνες σωρών ανθρώπινων πτωμάτων/θυμάτων φυσικών καταστροφών, προβάλλουν έντονα την αναλωσιμότητα του είδους μας.

Ο άνθρωπος δεν είναι πλέον ένα όν μοναδικό και ανεπανάληπτο, χάνει ολοένα και περισσότερο την αξία του, η ζωή του είναι φτηνότερη από τη ζωή άλλων -προστατευμένων- ειδών, όπως π.χ. η χελώνα καρέτα-καρέτα και η φώκια μονάχους-μονάχους. Ο άνθρωπος πλημμυρίζει τον πλανήτη χάρη στο θεϊκό "αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι" και όσο πλησιάζει τον τελικό στόχο, προς την κατακυρίευση της Γης δλδ, τόσο προβάλλεται η αναλωσιμότητά του. Αυτή είναι η αντίδραση στο θεϊκό σχέδιο, άραγε;

Οι παροχές υγείας όλο και μειώνονται, σε λίγο μόνο οι πλούσιοι θα έχουν το δικαίωμα να φροντίζουν την υγεία τους. Το όριο συνταξιοδότησης αυξάνεται, ο άνθρωπος θα ξεζουμίζεται μέχρι τελευταίας ρανίδας. Ο νέος άνθρωπος είναι ένας αριθμός, ένα γραναζάκι, που η χρησιμότητά του καθορίζεται από το ύψος της αμοιβής του. Το άστοχο είναι ότι ολόκληρη γενιά αυτοπροσδιορίστηκε κιόλας ως η "γενιά των 700 ευρώ", πράγμα που ενοχλεί την αισθητική μου -τουλάχιστον. Πώς γίνεται ένας νέος άνθρωπος να παραιτείται από τις ιδέες, να παραμερίζει το σθένος και την ορμή του εξαιτίας του ύψους ενός μισθού; Αν ήταν π.χ. η "γενιά των 7.000 ευρώ" τι θα άλλαζε; Θα γινόταν αυτομάτως πιο έξυπνη και πιο παραγωγική;

Ο υποκριτικός προστατευτισμός των ΑμεΑ από το κράτος, ακυρώνεται με την άμεση αδιαφορία των πολιτών. Εφημερίδες χαρίζουν όπλα στους αναγνώστες τους. Τα κουμπούρια βγήκαν αντικαθιστώντας τα παρωχημένα μαχαίρια, σε λίγο θα φιγουράρουν και κανόνια στις ταράτσες έτσι όπως πάει το πράγμα. Θα δούμε και ρουκετοπόλεμο μεταξύ συνοικιών, άραγε;

Ο Νόμος της ζούγκλας των καννιβάλων θα υπερνικήσει το Νόμο της αγάπης προς τον πλησίον; Ο χριστιανισμός έγινε περιουσία των παπάδων που την εκποίησαν προς χάρη των βαλαντίων τους; Ποιο είναι τελικά το συμφέρον μας; Το αλληλοφάγωμα ή η αλληλοπροστασία;

Το μέλλον του ανθρώπου εντοπίζεται, άραγε, στο ποια γόμμα θα τον σβήσει;

-->> το ποστ ανήκει στις -λίγες ευτυχώς- στιγμές απαισιοδοξίας μου. Σε επόμενο, θα επανορθώσω!

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009

Ζητούνται απλές απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα

Χτες λέγαν στα δελτία ότι ο κ. πρωθυπουργός θα πάει οπωσδήποτε στα Κύθηρα, τονίζοντας τη λέξη "οπωσδήποτε". Σήμερα, ο κ. πρωθυπουργός, καθώς φαίνεται, δεν τα βρήκε τα Κύθηρα. Αραγε θα τα βρει κάποτε;

Πριν δυο λεπτά άκουσα την επίκαιρη διαφήμιση του Εθνους, ότι δηλαδή χαρίζει μια καραμπίνα και πεντακόσια φυσίγγια σε κάθε τυχερό. Λέτε να αλλάξει το σύστημα με τα σιντιά; Να εκσυγχρονιστούν και οι υπόλοιπες εφημερίδες;

...και μετά η αστυνομία ψάχνει για γιάφκες... Στα περίπτερα πρέπει να στήσει καρτέρι.

-->> προτείνω τα πιο εξτρίμ συνθήματα, διαλέξτε:
μια παραποίηση του απλού και δοκιμασμένου ΔΩΣΤΕ ΟΠΛΑ ΣΤΟ ΛΑΟ
το εξειδικευμένο ΜΙΖΕΡΙΑ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑ
το δρακουλιάρικο ΔΩΣΤΕ ΣΤΟ ΛΑΟ ΦΥΣΣΙΓΓΙΑ ΜΗ ΣΑΣ ΚΟΨΕΙ ΤΑ ΛΑΡΥΓΓΙΑ


Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2009

πόλεμος και ειρήνη

Πόλεμος σημαίνει αποκλεισμός και θάνατος, ειρήνη σημαίνει επικοινωνία. "Διαβάστε" τις εικόνες, καθεμιά μόνη αλλά και σε διάφορους συνδυασμούς:

-->> καπνός: μια πόλη καίγεται, άνθρωποι σκοτώνονται, πόλεμος
-->> ένα δυνατό όχημα που ξερνάει θάνατο
-->> ένα δυνατό όχημα ταξιδεύει ειρηνικά και βγάζει καπνούς

..και τώρα, σχολιάστε -αν μπορείτε..

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009

Ετοιμαστείτε για την microγραφή.



Δεν είναι απλώς ένας ακόμη διαγωνισμός!

Γράφεις?
Γράφεις καλά?
Γράφεις καλά, μικρά?
Γράφεις καλά, μικρά σενάρια?

Αν είναι έτσι, σκέψου από τώρα την καλύτερη μικρή ιδέα που θα αναπτύξεις, στο μικρότερο σενάριο που μπορείς να δομήσεις για τον καλύτερο διαγωνισμό μικροσεναρίων "microγραφή" που ανοίγει σε λίγες μέρες.

Δεν έχει σημασία μόνο να γράψεις το σενάριο αλλά να το κάνεις και ταινία. Κι εμείς φροντίζουμε γι αυτό.

περισσότερα σε λίγες μέρες από εδώ αλλά και από το site της t-short, www.t-short.gr

-->> θα το παρακολουθώ πολύ στενά λέμε...

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2009

Η χρονιά δείχνει να αρχίζει με πολύ γέλιο!

Για την ώρα, μια και δεν έχω αρκετό χρόνο για ψάξιμο, βρηκα αυτά:

1. Απίστευτο κι όμως αληθινό!!


http://www.youtube.com/watch?v=UOMR1F1BeUg
From: XTpower

Το ιστορικό εδώ και η... πηγή(!) εδώ

-->> σχόλιο: Εχουμε Πρωτοχρονιά ή... Πρωταπριλιά; Καλή διασκέδαση, να έχετε καταπιεί ΠΡΙΝ... διερευνήσετε το θέμα. Η χρονιά ξεκινά με πολύύύ γέλιο, καλό αυτό! :)

2.
2008 Awards
Μια φοβερή λίστα με τα βραβεία που απονέμει ο μπλόγγερ Vagelford στα σημαντικά που συνεβησαν το 2008. Μελετήστε και συμπληρώστε εδώ. Καλή διασκέδαση! :)

3.
Καζαμεύς του έτους δισχιλιοστού και ενάτου. Αι εξελίξεις 3 έτη προ του τέλος του κόσμου, και 13 προ της ανάκτησης της ΜΠόλης

Συνελλ’νίδες, Συνέλλ’νες.

Ιδού λοιπόν οι έγκυρες προβλέψεις του διακεκριμένου Πολσεμανόγλειου ινστιτούτου, όπως και πέρυσι έτσι και φέτος με την ευγενική χορηγία του ιδρύματος της μεγάλης μεταρρυθμιστρώνης Καραμανλάρης.

-->> τύπωσα το ποστ του κ. Λουκανικοπώλου και ακόμα το διαβάζω, για τούτο δεν έχω σχολιάσει ακόμα. Εμπνευσμένη σινδόνη γαρ!!! :) Και του χρόνου αγαπητέ Κάρολε να... καζαμιεύσετε με τετράδιπλες προδιαγραφές!

4.
Συμπλήρωμα της λίστας του Vagelford με τα Περισσότερα Βραβεία 2008 από Stazybo Horn

5.
Απίστευτος ο Καζαμίας 2009 από τον πιτσιρίκο (όπου και το... αναρχικό δεντράκι!)

-->> Το ποστ θα ανανεώνεται συχνά το πρώτο 15ήμερο του Γενάρη. Παρακολουθείτε και μη χανόμαστε...