Σελίδες

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2023

Κόριννα, μια άγνωστη ποιήτρια της αρχαιότητας

Εμαθα για την Κόριννα, χάρη στον Μπαλζάκ, που την αναφέρει στο "Μαγικό δέρμα".
Η Κόριννα ήταν Αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια, τοποθετημένη κατά παράδοση στον 6ο αι. π.Χ. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Πλούταρχος και ο Παυσανίας, καταγόταν από την Τανάγρα της Βοιωτίας, όπου ήταν δασκάλα και αντίπαλον δέος του γνωστότερου Θηβαίου ποιητή Πινδάρου. Αν και δύο από τα ποιήματά της επέζησαν σε επιτομή, το μεγαλύτερο μέρος του έργου της διατηρείται σε αποσπάσματα παπύρου του 2ου αι. π.Χ.
Η ημερομηνία γέννησης της Κόριννας είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι γεννήθηκε το μήνα Μάιο. Αν ο Πίνδαρος ήταν όντως μαθητής της, μπορεί να υποτεθεί ότι είχε γεννηθεί μερικά έτη πιο νωρίς από τη χρονιά γέννησης του (522 π.Χ.). Μερικοί συγγραφείς, ωστόσο, την τοποθετούν στον 5ο ή 4ο αι. π.Χ. Ο Παυσανίας ισχυρίζεται ότι κέρδισε σε ποιητικό διαγωνισμό τον Πίνδαρο, γεγονός για το οποίο η ίδια παράγγειλε να της κατασκευάσουν μνημείο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η επιτυχία της μάλλον οφειλόταν κυρίως στην ομορφιά της και στη χρήση της τοπικής βοιωτικής διαλέκτου, σε αντίθεση με τη δωρική των ποιημάτων του Πινδάρου. Ο Αιλιανός ισχυρίζεται ότι νίκησε πέντε φορές τον Πίνδαρο, κι ως αντίδραση στις ήττες αυτές, ο Πίνδαρος την αποκάλεσε γουρούνα. Ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς τη συγκαταλέγει στις εννέα θνητές μούσες.
 
Η Κόριννα έγραψε χορική λυρική ποίηση για πανήγυρεις στη βοιωτική διάλεκτο. Λέγεται ότι επέκρινε τον Πίνδαρο για εισαγωγή αττικισμού στα ποιήματά του. Αντίθετα με τον Πίνδαρο, έδωσε έμφαση σε τοπικούς μύθους, και χάραξε παραλλήλους μεταξύ του κόσμου της μυθολογίας και της συνήθους ανθρώπινης συμπεριφορας. Τα σχεδιάσματα δύο ποιημάτων της έχουν επιζήσει. Το ποίημα Μινύαι μιλά για τις τρεις ενήλικες κόρες του βασιλιά Μινύα του Ορχομενού: τη Λευκίππη, την Αρσίππη, και την Αλκαθόη. Το ποίημα Κορωνίδες μιλά για τις δύο κόρες του Ωρίωνα, τη Μενίππη και τη Μητιόχη, οι οποίες έκοψαν το λαιμό τους με τη σαΐτα του αργαλιού τους, θυσιάζοντας τον εαυτό τους για χάρη των συμπολιτών τους. κλπ-->> https://el.wikipedia.org/wiki/Κόριννα

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022

πώς παίζεται το "πίτσι"

Και στήνανε κάτω στο χώμα, δεκάρες και πεντάρες, ή "ίτζαλα" και "πιτσακούρες". Οι πιτσακούρες ήταν ίτζαλα αλλά από το μέρος του σπασμένου πιάτου που είχε σχέδια, επομένως ήταν λιγότερες και ήταν και μεγαλύτερης αξίας από τα σκέτα ίτζαλα. 

Τσι μπάλες που με αυτές κυνηγούσαμε τα ίτζαλα για να τα σημαδέψουμε, να τα ρίξουμε και να τα κερδίσουμε- τσι μιτσές τσι λέγαμε "σφιγκιά" και τσι μεγάλες "βούβαλους". Τσι μεσαίες, μπάλες. Το μέρος που ξεκίναγε το παιχνίδι και από κει βαρούσαν ο καθένας στη σειρά του- και που ήταν μια ίσια γραμμή στο χώμα, το λέγαμε "λάη" (ο λάης). 

Αλλά δεν κυνηγούσαμε μόνο αυτά. Μεγαλύτερη αξία είχε όταν "χτυπούσες" με τη μπάλα σου τη μπάλα του αντίπαλου και τον έβγαζες όξω από το παιχνίδι. Οι μεγάλοι παίζανε με δεκάρες κι εμείς τα μιτσά με ίτζαλα. Έχει κι άλλα, π,χ. έχουμε παρατσούκλι "Πιτσης". ή όταν θέλει να αγοράσει κάτι κάποιος αλλά δεν έχει τα λεφτά, λέει στη γυναίκα του: "Και με τι να τ΄ αγοράσω ορή. Με "ίτζαλα;" έχει κι άλλα, αλλά πάω να φάω τώρα γιατί φωνάζουνε, αμιά!

__________________

ΣΗΜ. με την ευγενική φροντίδα του Χρήστου Κρασάκη

Κυριακή 29 Μαΐου 2022

ΕΝΟΠΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ - ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Μπαίνοντας στην Τράπεζα, ο ληστής φώναξε στους πελάτες:

– Μην κινηθείτε, τα λεφτά ανήκουν στο Κράτος! Η ζωή σας όμως ανήκει σε σας!!!

Όλοι ξάπλωσαν κάτω ήσυχα.

Αυτή η μέθοδος ονομάζεται: «MIND CHANGING CONCEPT»

Ελληνιστί: «ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ».

Όταν οι ληστές γύρισαν σπίτι με τα εκατομμύρια που έκλεψαν, ο μικρός αδερφός, με πτυχίο Master στα Οικονομικά, λέει στο μεγάλο αδερφό, απόφοιτο δημοτικού:

– Έλα να μετρήσουμε τα χρήματα που αρπάξαμε. Ο μεγάλος αδελφός του Δημοτικού του λέει: 

– Είσαι βλάκας! Είναι πολλά τα χρήματα και θα κάνουμε ώρες να τα μετρήσουμε. Το βράδυ στις ειδήσεις που θα ανακοινώσουν τη ληστεία, θα πουν και το ακριβές ποσό που εκλάπη! 

Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται: «EXPERIENCE» (ΕΜΠΕΙΡΙΑ) και είναι σαφέστατα χρησιμότερη στις μέρες μας από τα πτυχία Master. 

Όμως στην Τράπεζα, μετά τη ληστεία, ο ταμίας φωνάζει στο Διευθυντή να καλέσει την αστυνομία. Ο πτυχιούχος Διευθυντής όμως του λέει:

– Μην τηλεφωνήσεις ακόμα! Ευκαιρία είναι, κοντά στα 20 εκατομμύρια που μας έκλεψαν, να πάρουμε άλλα 10 εμείς, συν τα 70 που έχουμε ήδη καταχραστεί, να πούμε ότι μας έκλεψαν 100!

Αυτή η μέθοδος στα Πανεπιστήμια ονομάζεται: «SWIM WITH THE TIDE»

Ελληνιστί σε παράφραση: «ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ»

Ο ταμίας λέει:

– Μακάρι δηλαδή να ‘χουμε μια ληστεία κάθε μήνα! 

Αυτό λέγεται: «ΚΙLLING BOREDOM» του λέει ο πτυχιούχος Διευθυντής.

Ελληνιστί σε παράφραση σημαίνει: «Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ»

Το βράδυ, στις ειδήσεις ανακοινώθηκε ότι εκλάπη το ποσό των 100 εκατομμυρίων. Οι καημένοι οι ληστές μετρούσαν και ξαναμετρούσαν, αλλά το ποσό που είχαν στα χέρια τους ήταν 20 εκατομμύρια. Θυμωμένος λοιπόν ο ένας ληστής λέει:

– Ρισκάραμε τις ζωές μας για 20 εκατομμύρια, ενώ ο Διευθυντής με το πάτημα ενός κουμπιού καθάρισε 80 εκατομμύρια! Φαίνεται τελικά ότι είναι πιο επικερδές και ακίνδυνο να είσαι Διευθυντής Τράπεζας παρά ληστής!

Αυτό λέγεται: «KNOWLEDGE IS WORTH AS MUCH AS GOLD!»

Ελληνιστί: «Η ΓΝΩΣΗ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ Ο ΧΡΥΣΟΣ!»

Ο Διευθυντής ήταν πολύ χαρούμενος, που με τη ληστεία κάλυψε τις καταχρήσεις του.

Αυτό λέγεται: «SEIZING THE OPPORTUNITY and DARING TO TAKE RISKS!»

Ελληνιστί σημαίνει: «ΑΡΠΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ και ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΡΙΣΚΟ!» 

(Συγγνώμη αν είστε πτυχιούχος Πολιτικής Οικονομίας…)

Κατά τα άλλα, φίλοι και φίλες ανησυχείτε! Στις Βρυξέλλες κάποιοι μας επαινούν, και φοβάμαι ότι θα μας φορτώσουν και όλα τα δικά τους λάθη εν αναμονή μιας ευκαιρίας για να μας αδειάσουν… που βασίζεται στην αρχή: «EXPLO’I’T every OPPORTUNITY» 

Ελληνιστί: «ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΕΙΤΕ κάθε ΕYΚΑΙΡΙA!»


Υ.Γ. Η διαφορά μεταξύ ιδιοφυΐας και βλακείας είναι ότι η ιδιοφυΐα έχει όρια ενώ η βλακεία δεν έχει!

Η φουσκα που εστειλε η Αμερικη στην Ευρωπη το 2009, στη Γερμανια συγκεκριμενα. Εκεινοι βρηκαν τους Έλληνες, ως ηλιθιους διαρκειας, σε μια ληστεια διαρκειας. 

Και το εργο συνεχιζεται.
------------------------

ΣΗΜ1. πηγή: Κωστας Πρακτορας, 2017

ΣΗΜ.2. όταν ακούς για *ευκαιρίες* (η κριση ειναι μια ευκαιρια π.χ.) ή για *αναπτυκσις*, κλπ "προοδευτικά", "φιλοσοφημένα" και "βαθυστόχαστα", εχε και αυτο στο νου σου!!

Παρασκευή 20 Μαΐου 2022

Η Μακρόνησος ως τόπος εξορίας Πόντιων προσφύγων: άγνωστες λεπτομέρειες στο φως

Για τον Θεόφιλο Καστανίδη, πρόεδρο του Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται-Κομνηνοί», είναι το Μακρονήσι, το οποίο λύνει τη σιωπή του.

Υπολογίζεται ότι στον Άγιο Γεώργιο, ένα νησάκι μεταξύ Περάματος και Σαλαμίνας, μεταφέρθηκαν περίπου 100.000 άνθρωποι που, εκτός από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και την εχθρότητα, είχαν να αντιμετωπίσουν και την εκμετάλλευση. Στο Καραμπουρνάκι στην Καλαμαριά λειτούργησε ένα ακόμα λιμοκαθαρτήριο· σε αυτό το χώρο πέθαναν περίπου 20.000 άνθρωποι. «Απολυμανθείς» έγραφαν τα βιβλιάρια που έπαιρναν οι πρόσφυγες, μαζί με λίγα χρήματα, λίγα ρούχα και τροφή.

 
«Το 1922-1923 είναι ένα αχαρτογράφητο κεφάλαιο της ιστοριογραφίας μας. Οι πρόσφυγες ερχόμενοι στην Ελλάδα είχαν ήδη επιβαρυνθεί με μολυσματικές ασθένειες από τις ατέρμονες πορείες. 
Μεταφέρθηκαν 1.850 άτομα με το πλοίο “Ιωνία” που χωρούσε μόλις 500», σημείωσε ο Θεόφιλος Καστανίδης. Τα πλοία λόγω καιρού έμεναν έξω από τη Μακρόνησο αρόδο μέχρι να επιτραπεί ο ελλιμενισμός – οι Αρχές υπό το φόβο των ασθενειών άφηναν ανθρώπους στιβαγμένους, με στερήσεις, ψυχικά ράκη. Όσα παιδιά πέθαιναν τα έριχναν στη θάλασσα· τα άψυχα κορμιά έρχονταν στην επιφάνεια και χτυπούσαν στις λαμαρίνες των πλοίων. «Χανόταν η λογική, ο σεβασμός και κάθε αξιοπρέπεια», τόνισε.
 
Ακόμα, αναφέρθηκε στο στρατόπεδο Σελημιέ έξω από την Κωνσταντινούπολη απ’ όπου ξεκινούσε το ταξίδι, στον Ιάπωνα πλοίαρχο που πέταξε πολύτιμο εμπόρευμα στη φλεγόμενη Σμύρνη για να σώσει Έλληνες και Αρμένιους, αλλά και στη μαρτυρία της εθελόντριας Αμερικανίδας γιατρού Έσθερ Πολ Λόβτζοϊ. «Ελπίζω το μυαλό μου να ξεχάσει το ανοιχτό κοιμητήριο στο Χαρκούτ», είχε πει στην Daily Telegraph αναφερόμενη στην πορεία των καραβανιών των προσφύγων.
 

«Στη Μακρόνησο οι Πόντιοι και Ασσύριοι πρόσφυγες έμεναν μέσα σε σκηνές, έπιναν νερό μέσα από σκουριασμένες δεξαμενές που τις έφερναν από το Λαύριο, ενώ στήριγμά τους ήταν ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, άλλα διεθνή τμήματα του Ερυθρού Σταυρού, καθώς και περίπου 1.000 εθελόντριες γιατρίνες από τις ΗΠΑ», εξήγησε ο Θεόφιλος Καστανίδης.
 
Και συμπλήρωσε: «Οι πρόγονοί μας έζησαν το μεγαλείο της αλληλεγγύης, αλλά και την απόπειρα εκμετάλλευσής τους, είτε για κάποια κρυμμένη πάνω τους χρυσή λίρα, ή για κάποια σκουλαρίκια. Αρκετές προσφυγοπούλες δεν ήθελαν να κουρευτούν για να μην φανεί στο αυτί η αναπηρία από τη βίαιη αφαίρεση του σκουλαρικιού. Άλλοι αντάλλαξαν εικόνες αγίων με λίγο νερό ή λίγο ψωμί και έγιναν βορά σε άρπαγες».
 
Πριν από την άφιξη των Ποντίων προσφύγων (η απόφαση ελήφθη στις 10 Ιουνίου 1922), στη Μακρόνησο την περίοδο 1912-1913 κρατούνταν Τούρκοι αιχμάλωτοι.
 
Οι λάντζες έδεναν στον όρμο Κόκκινα, το λοιμοκαθαρτήριο ήταν στον Αγκαλιστό, στο νότιο τμήμα του νησιού ήταν οι λάκκοι με τον ασβέστη για τα πτώματα. Μάλιστα, ο Θεόφιλος Καστανίδης κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αποκάλυψε ότι το υπουργείο Πολιτισμού θα συνεδριάσει προκειμένου να αποφασίσει για την τοποθέτηση αναμνηστικής στήλης στη Μακρόνησο για τους Πόντιους και Ασσύριους πρόσφυγες, στον τόπο όπου «σαν πληγωμένα πουλιά άφησαν την τελευταία τους πνοή», όπως είπε.

 
Και πρόσθεσε: «Η γενοκτονία του λαού και η δραματική κατάληξη των Ποντίων προσφύγων μαζί με αρκετές οικογένειες Ασσυρίων επάνω στο Μακρονήσι παρέμενε μέχρι πρόσφατα δίχως τεκμηρίωση. Σε πολλούς συμπατριώτες μας ήταν εντελώς άγνωστη ιστορία, ακόμα και αν είχαν χάσει συγγενείς τους εκεί πάνω».
 
Στη Μακρόνησο άρχισαν νέα βάσανα και θάνατοι» – Πόντιος πρόσφυγας διηγείται
 
Μαρτυρία Ιγνάτιου Ορφανίδη (Δραπετσώνα 14/6/1962).
 
Μια εν πολλοίς αγνοημένη πτυχή της σύγχρονης ιστορίας των προσφύγων, που ξεριζωμένοι, μέσα από φωτιά και αίμα ήρθαν στην Ελλάδα, ήταν το αναγκαστικό πέρασμά τους από «σταθμούς καραντίνας» που εγκαθιδρύθηκαν στη μεγάλη πατρίδα, προς «απολύμανσίν των και εξυγίανσιν», όπως έγραφε η εφημερίδα Εμπρός στο φύλλο τής 10ης Ιουνίου 1922. Άγιος Γεώργιος Κερατσινίου, Καλαμαριά, Μακρόνησος... Στο ξερονήσι που χρόνια αργότερα στάλθηκαν χιλιάδες άνθρωποι εξόριστοι, πολιτικοί κρατούμενοι «προς αναμόρφωση», κάποιοι άλλοι Έλληνες, της μεγάλης Ελλάδας, έχοντας γλιτώσει από το μαχαίρι του Τούρκου, είχαν έρθει ξανά αντιμέτωποι με την πείνα, τη δίψα και το θάνατο.
 
Στο έργο του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών «Η Έξοδος» αποτυπώνονται, μέσα από μαρτυρίες, και τα βάσανα των προσφύγων κατά την εγκατάσταση. Στο παρακάτω απόσπασμα μιλά ο Ιγνάτιος Ορφανίδης από το χωριό Αϊ-Γιαννέτ’ (Αϊ-Έννες) Άρδασας Αργυρούπολης:
 
Εμείς οι Αι-Γιαννέτ’ φύγαμε και πήγαμε στο Νοβοροσίσκ. [...] Μείναμε τρία χρόνια στο Νοβοροσίσκ και στις 24 Ιουλίου του 1922 με το ατμόπλοιο «Κίος» ήρθαμε στην Ελλάδα. Οχτώ μέρες ταξίδι κάναμε. Στην 1η Αυγούστου μας κατέβασαν στη Μακρόνησο.
 

Στη Μακρόνησο άρχισαν νέα βάσανα και θάνατοι. Μας έκαναν καραντίνα. Εμείς ιδρύσαμε τη Μακρόνησο. Εμείς χτίσαμε τα παραπήγματα, στέρνα για νερό, ό,τι χρειαζόταν. Έρημο νησί ήταν η Μακρόνησος. Ακατοίκητο. Όλο βράχια. Απ’ τους οχτώ χιλιάδες που έφερε το «Κίος» μείναμε στο τέλος δύο χιλιάδες. Οι άλλοι έξι χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν. Έπεσε αρρώστια και μας θέρισε. Ήταν η κυβέρνηση Γούναρη. Επειδή ήρθαμε απ’ τη Σοβιετική Ρωσία, μας πέρασαν για μπολσεβίκους και ήθελαν να μας εξοντώσουν.

Την αρρώστια, στη Μακρόνησο την αποχτήσαμε. Ζούσαμε μες στη βρώμα, στην πείνα και τη δίψα.
Νερό δεν υπήρχε στάλα στο νησί. Μια μαούνα μάς έφερνε απ’ το Λαύριο νερό και εκείνο γλυφό και λιγοστό. Μας τάιζαν βρώμικα μακαρόνια, ελιές σκουληκιασμένες, χαλασμένες ρέγγες κι έπεσε τύφος. Και νερό πουθενά. Κάποτε έκανε τρεις μέρες η μαούνα να φέρει νερό. Λιποθυμούσε ο κόσμος από τη δίψα. Μας τάιζαν και αλμυρές ρέγγες, χαλασμένες και... καταλαβαίνεις. Οι εργολάβοι που μας τροφοδοτούσαν μας έφερναν αυτές τις χαλασμένες τροφές και έπιασε τον κόσμο τύφος. Η διοίκηση της καραντίνας τα έβλεπε αυτά αλλά δεν μιλούσε, ούτε συνελάμβανε τους εγκληματίες εργολάβους τροφοδότες. Εκείνοι πλούτιζαν εις βάρος χιλιάδων ανθρώπων. Πάτησαν πάνω στα πτώματά τους.
 
Μια ομάδα νέων, μαζί και γω, δημιουργήσαμε μια επιτροπή. Πήγαμε στον Ελευθεριάδη, τον διευθυντή του λοιμοκαθαρτηρίου, και παρουσιαστήκαμε μπροστά του. Ζητήσαμε να βγούμε ανεξάρτητοι. Ανεξάρτητος είναι όποιος βγει από το λοιμοκαθαρτήριο με δικά του έξοδα και η κυβέρνηση δεν θα έχει καμία υποχρέωση απέναντί του. Ο πρόσφυγας πάλι δεν θα είχε κανένα δικαίωμα. Πολλοί, για να σωθούν, ζητούσαν να βγουν ανεξάρτητοι, αλλά η διοίκηση και πάλι δεν άφηνε. Ήθελαν σου λέω να μας εξοντώσουν.
 
Αλλά εμείς, η νεολαία του Πόντου και του Καυκάσου, πήραμε πέτρες και ξύλα και φοβερίζαμε ότι θα κάψουμε το λοιμοκαθαρτήριο. «Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα μας δώσετε χαρτιά να πάμε έξω», του είπαμε. Έτσι αναγκάστηκε να μας δώσει άδεια εξόδου.
 
Ήμασταν πενήντα νομάτοι νέοι. Νοικιάσαμε ένα ιστιοφόρο. Ξέχασα να σου πω ότι κάπου-κάπου έρχονταν έμποροι με ιστιοφόρα και πουλούσαν λαθραία σε μας ψωμί. Σπείρα σωστή ήταν. Ένα ψωμί το πουλούσαν μια λύρα χρυσή, ένα δαχτυλίδι χρυσό, ένα ρολόι. Ναυλώσαμε λοιπόν ένα ιστιοφόρο για να πάμε απέναντι στο Λαύριο. Αλλά απ’ τους πενήντα που μπήκαμε μέσα, μόνο ένας είχε να πληρώσει τα ναύλα του, ο Γ. Βασιλειάδης. Όταν φτάσαμε στο Λαύριο, ο Βασιλειάδης πλήρωσε για άλλους δύο. Όταν όμως ήρθε η σειρά να πληρώσουμε και οι άλλοι, του είπαμε του καπετάνιου ότι δεν έχουμε. 
Ζητήσαμε και υπογράψαμε ένα χαρτί ότι θα δουλέψουμε και θα του το φέρουμε.
 
«Καλά. Αν τα φέρετε, τα φέρατε». Δεν πίστευε ότι θα του τα φέρουμε. Εμείς όμως δουλέψαμε, βγάλαμε χρήματα και του τα φέραμε.
 
Πήγαμε στον Πειραιά και από κει σκορπίσαμε. Εγώ πήγα στη Δραπετσώνα. Οι άλλοι Αϊ-Γιαννέτες, όσοι γλίτωσαν, βγήκαν αργότερα και σκόρπισαν κι αυτοί. Άλλος στον Πειραιά, άλλος στον Περισσό κι άλλος στη Μακεδονία. Στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται δυο-τρεις.
__________________________
ΣΗΜ. μεταφορά από ανάρτηση του Σταμάτη Χαραλαμπίδη στο facebook

Τετάρτη 27 Απριλίου 2022

περί Υπερδνειστερίας

τις τελευταιες μερες εχω απευθειας ενημερωση απο Υπερδνειστερία. Η πρωτη ενημερωση, τοτε που εμαθα μερικα πραγματακια για τη χώρα αυτή, ητανε στις 9 Απριλίου:
 
«σκέψου τώρα κυρία Μαρίνα: βρίσκεσαι στο σπίτι σου και μπαίνουνε κάτι τραμπούκοι και τα κανουν όλα ανωκάτω, δέρνουνε τον άντρα σου μεχρι θανατου, βασανίζουν τους γονείς σου, κρεμάνε τα παιδιά σου σε τσιγγέλια κι εσύ τα βλέπεις όλα αυτά κρυμμένη κάπου και κραυγάζεις προς τους γείτονες να βοηθήσουν κι αυτοί σου λένε "γράψε γράμμα στον εισαγγελέα" κι εσύ κάθεσαι και γράφεις όχι μονο ένα αλλά χιλιάδες γράμματα και όχι μόνο στον εισαγγελέα αλλά σε φίλους και συγγενείς, σε όλο τον κόσμο τελοσπάντων, και περιμένεις ανταπόκριση, κάποιος να έρθει να σε γλιτώσει και να τιμωρήσει τους τραμπούκους, αλλά κανείς δεν έρχεται, γίνονται και κάτι συσκέψεις και απόφαση δεν βγάζουν, έρχεται και μια κυρία αμερικάνα και λέει "όλα καλά και θα δώσω στους τραμπούκους ένα κάτι τι να γίνουνε καλά παιδιά" και φεύγει και αφηνει πίσω της τα πράγματα χειρότερα από όσο ήταν κι εσύ πλέον πού μπορείς να ελπίσεις αλλού από έναν αρχιτραμπούκαρο δικό σου, αίμα σου, να πλακώσει τους τραμπούκους, να σε στηρίξει και να σώσει εσένα και τους δικούς σου, κι ας είναι να διαλυθεί εντελώς το σπίτι σου; ε;»
----------------
κάπως ετσι μού τα έλεγε προχτες η κοπέλα απο την Υπερδνειστερία που τρέμει και κλαίει, κι ακόμα σκέφτομαι.
----------------
ΣΗΜ. αντιγράφω απο βικιπαιδεια:
//Η Υπερδνειστερία είναι κράτος (de facto) στη Μολδαβία στην Ανατολική Ευρώπη. Το μη αναγνωρισμένο αυτό κράτος είναι ανεξάρτητο (de facto) από τη Μολδαβία από τις 2 Σεπτεμβρίου του 1990, οπότε και διακήρυξε την ανεξαρτησία του υποβοηθούμενο από Ρώσους, Κοζάκους και Ουκρανούς εθελοντές, καθώς και τη 14η Ρωσική (πρώην Σοβιετική) Στρατιά, νίκησε τις Μολδαβικές δυνάμεις στον Πόλεμο της Υπερδνειστερίας. Ενώ υπάρχει κατάπαυση του πυρός από το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει την Υπερδνειστερία ως περιοχή «παγωμένης διαμάχης».
 
 Η αυτοδιάθεσή της είναι διαφιλονικούμενη. Η Υπερδνειστερία συνεχίζει να ισχυρίζεται ανεξαρτησία και διατηρεί κυριαρχία στην περιοχή της. Σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006, οι ψηφοφόροι της αυτοανακηρυγμένης Δημοκρατίας ψήφισαν με ποσοστό 93,1% υπέρ της ανεξαρτητοποίησής τους από τη Μολδαβία και της ένωσης με τη Ρωσία, με την οποία η περιοχή δεν συνορεύει.

Η Δημοκρατία της Μολδαβίας ορίζει την Υπερδνειστερία ως αυτόνομη εδαφική ενότητα της Υπερδνειστερίας με ειδικό νομικό καθεστώς (ρουμανικά: Unitatea teritorială autonomă cu statut juridic special Transnistria‎), ή Stînga Nistrului ("Αριστερή Όχθη του Δνείστερου").

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, οι εντάσεις μεταξύ της Μολδαβίας και της αποσχισθείσας Υπερδνειστερίας οδήγησαν σε στρατιωτική σύγκρουση που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1992 και ολοκληρώθηκε με εκεχειρία τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Στο πλαίσιο της εν λόγω συμφωνίας, μια τριμερής Επιτροπή Κοινού Ελέγχου (Ρωσία, Μολδαβία και Υπερδνειστερία) επιβλέπει τις ρυθμίσεις ασφαλείας στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, η οποία περιλαμβάνει είκοσι τοποθεσίες και στις δύο πλευρές του ποταμού. 

Παρόλο που η εκεχειρία έχει διατηρηθεί, η πολιτική κατάσταση της περιοχής δεν έχει επιλυθεί: η Υπερδνειστερία είναι μια μη αναγνωρισμένη αλλά ντε φάκτο ανεξάρτητη ημιπροεδρική δημοκρατία με τη δική της κυβέρνηση, κοινοβούλιο, στρατό, αστυνομία, ταχυδρομικό σύστημα, νόμισμα και πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων. Οι αρχές της έχουν υιοθετήσει σύνταγμα, εθνικό ύμνο, σημαία και εθνόσημο. Είναι η μόνη χώρα που χρησιμοποιεί ακόμα το σφυροδρέπανο στη σημαία της.

Μετά από συμφωνία του 2005 μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας, όλες οι επιχειρήσεις της Υπερδνειστερίας που επιδιώκουν να εξάγουν αγαθά μέσω των ουκρανικών συνόρων πρέπει να εγγραφούν στις αρχές της Μολδαβίας. Η συμφωνία αυτή εφαρμόστηκε μετά την έναρξη ισχύος της Ευρωπαϊκής Αποστολής Συνοριακής Βοήθειας στην Μολδαβία και την Ουκρανία (EUBAM) το 2005. Οι περισσότεροι Υπερδνειστέριοι έχουν Μολδαβική υπηκοότητα, αλλά πολλοί Υπερδνειστέριοι έχουν επίσης Ρωσική και Ουκρανική υπηκοότητα. Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα είναι οι Ρώσοι που αποτελούσαν το 34% το πληθυσμού το 2015.

Η Υπερδνειστερία, η Αμπχαζία, η Νότια Οσετία και το Αρτσάχ είναι μετασοβιετικές ζώνες «παγωμένων συγκρούσεων». Αυτά τα τέσσερα εν μέρει αναγνωρισμένα κράτη διατηρούν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους και αποτελούν την Κοινότητα για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα των Εθνών.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2017, η κυβέρνηση της Υπερδνειστερίας ζήτησε το καθεστώς παρατηρητή στον ΟΗΕ και διαμαρτυρήθηκε για την επιθετικότητα της Μολδαβίας.

Στην επικράτεια της Υπερδνειστερίας κατοικούν 213 χιλιάδες πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας.//

-->> https://el.wikipedia.org/wiki/Υπερδνειστερία

Κυριακή 24 Απριλίου 2022

περί Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ένα μη εκλεγμένο σώμα στο οποίο ηγείται μια διορισμένη από τις κυβερνήσεις ομάδα Επιτρόπων, ενώ το μόνιμο προσωπικό της που περιλαμβάνει γύρω στους 12.000 ανώτατους αξιωματούχους αποτελεί μια γραφειοκρατία με έντονο νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό προσανατολισμό και, το κυριότερο, με μια παράδοση συνδιαχείρισης των πιο σημαντικών υποθέσεων μαζί με τις εργοδοτικές οργανώσεις.»
__________________________
ΣΗΜ. 22/4/2011 απο ενα τόπο που έγινε συνδρομητικός

Τετάρτη 20 Απριλίου 2022

Το ΤΡΑΜ το τελευταίο

1920s-1950s: Στην μακρά και θλιβερή ιστορία των σκανδάλων των αμερικανικών επιχειρήσεων εναντίον του αμερικανικού λαού και ίσως το πιο καταστροφικό, είναι το σκάνδαλο των ηλεκτροκίνητων οχημάτων, για το οποίο συνεργάστηκαν, η προμηθεύτρια όπλων στους ναζί, General Motors Corp. (GM), με την προμηθεύτρια καυσίμων στους ναζί, Standard Oil/Rockefeller, την Firestone, την Phillips Petroleum και την Mack Truck.


 
Στόχος της συνωμοσίας ήταν η καταστροφή των δικτύων ηλεκτροκινουμένων οχημάτων, κάτι που ωφέλησε τις εταιρείες κατασκευής οχημάτων εσωτερικής καύσης και τις πετρελαϊκές και δη τους Rockefeller και την GM. 
 
Εν ολίγοις, οι εταιρείες που εμπορεύονταν αυτοκίνητα, πετρέλαια, ελαστικά και λοιπά αναλώσιμα έκριναν ότι ένα αναπτυγμένο δίκτυο τραμ, όπως αυτό του Σικάγο, δεν τους άφηνε μεγάλα περιθώρια για πολλά κέρδη. 
 
Έτσι και με τη "βοήθεια του κράτους" έφτιαξαν μια εταιρεία την National City Lines (NCL), στην οποία συμμετείχαν οι GM, Standard Oil και Firestone, που αγόρασε το δίκτυο τραμ. 
 
Περί το 1941, η NCL είχε αγοράσειτα δικαιώματα και τον εξοπλισμό των τραμ σε 83 πόλεις.
 
Αίφνης η NCL άρχισε με γοργούς ρυθμούς να υποβαθμίζει το δίκτυο (καθυστερήσεις, βλάβες, απεργίες) συνεπικουρώντας την υποβάθμιση με την κατάλληλη προπαγάνδα (θόρυβος, τροχαία, απουσία ευελιξίας κτλ) και έτσι το "χρεοκόπησε", οπότε η NCL, αρχίζει να ξηλώνει τα ηλεκτρικά συστήματα και τις σιδηροτροχιές και στην θέση τους, αφού ασφαλτόστρωσε, βάζει λεωφορεία. 
 
Ο αριθμός των τραμ που λειτουργούσαν,έπεσε από 73.000 σε 18.000. 
 
Όμως, η μεταφορική ικανότητα των λεωφορείων ήταν υποπολλαπλάσια του τραμ, έτσι ο κόσμος στράφηκε στο ιδιωτικό αυτοκίνητο, αφού δεν χωρούσε στα λεωφορεία και έτσι επωφελήθηκαν οι προαναφερθείσες εταιρείες σε αυτοκίνητα, πετρέλαια, λάστιχα κτλ.
 
Οι μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες της συνωμοσίας, είναι ανυπολόγιστες. 
 
Η υποχρεωτική αντικατάσταση του φιλικού στο περιβάλλον τράμ με πετρελαιοκίνητα οχήματα, σήμαινε κατασπατάληση του πετρελαίου, που τα αποθέματά του εξαντλούνται, ενώ για τους ισχυρούς της γης, εμφανίζεται πλέον σαν ζωτικό ζήτημα η απόκτησή του, ακόμη και με πόλεμο, ανατροπές κυβερνήσεων, ή κλοπή από άλλα κράτη.
 
Η συνωμοσία επίσης συνετέλεσε στην μόλυνση του περιβάλλοντος, ενώ η εξώθηση του κόσμου στο ιδιωτικό αυτοκίνητο οδήγησε σε εκατομμύρια θανάτους και τραυματισμούς και μια καταστροφική αλλαγή στην ανάπτυξη των πόλεων, με την εξαφάνιση των συνοικιών και των μικρών επιχειρήσεων.
 
Καθώς μειώνονται τα αποθέματα πετρελαίου και η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου γίνεται αντιοικονομική, κάποτε θα κληθούν οι φορολογούμενοι να πληρώσουν για την επαναφορά των τραμ και δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ποιος θα επωφεληθεί.
 
Και καθώς η αγορά των ΗΠΑ, ανέχεται να πατάς επί πτωμάτων, αλλά όχι να μονοπωλείς κλείνοντας τους ανταγωνιστές σου, η GM κρίθηκε ένοχη για απόπειρα δημιουργίας μονοπωλίου και της επεβλήθη το εξοντωτικό τότε πρόστιμο των $ 5.000 καθώς και το επίσης εξοντωτικό πρόστιμο $1 για κάθε μέλος του ΔΣ.
 
Το 1921, ο χημικός Thomas Midgley, υπάλληλος της General Motors, ιδιοκτησίας της Dupont, ανακαλύπτει μία από τις πλέον επικίνδυνες και τοξικές ουσίες, την tetraethyl lead (TEL). 
 
Η TEL, είναι ένας αντικραδασμικός παράγοντας, που επιτρέπει στις μηχανές γκαζολίνης να λειτουργούν με μεγαλύτερη συμπίεση και πιο αποτελεσματικά, κάτι που μείωνε τον θόρυβο και τις φθορές στους κινητήρες. 
 
Η General Motors, εμφανίζει την TEL, σαν σωτηρία των ΗΠΑ, από την επερχόμενη μείωση των αποθεμάτων πετρελαίου. 
 
Η καταστροφικότητα της TEL για όλο τον κόσμο, παρακάμπτεται χάριν του κέρδους.
 
Το 1925 οι Dupont, μέσω της General Motors και οι Rockefeller, μέσω της Standard Oil (Exxon), σχηματίζουν την ανίερη συμμαχία της Ethyl Corporation, για την παραγωγή και διάθεση του δηλητηριώδους προϊόντος, στο ανυποψίαστο κοινό. 
 
Το 1925, σε έρευνα για την δημόσια υγεία, αξιωματούχος της Standard Oil (Exxon), αναφέρει την TEL σαν θείο δώρο. 
 
Ωστόσο με τον καιρό, πάνω από 200 εργάτες της Ethyl Corporation, συμπεριλαμβανομένου του Midgley, δηλητηριάζονται από τον μόλυβδο και πεθαίνουν.
 
Από την αρχή, υπάρχουν προειδοποιήσειςγια τον κίνδυνο εισαγωγής μολύβδου στην γκαζολίνη, αλλά η μηχανή προπαγάνδας και οι εξαγορασμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, διότι ανέκαθεν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εξαγοράζονταν, για να λειτουργήσουν ενάντια στα συμφέροντα του λαού, διασφαλίζουν τα κέρδη των Dupont και Rockefeller, αδιαφορώντας για την μόλυνση, σε αέρα, νερό, έδαφος, μέχρι την τελική απαγόρευση το 1995 και αφού οι έρευνες απέδειξαν ότι το 2008, ένας στα έξι παιδιά, είχε αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο σώμα του, ενώ τρία εκατομμύρια παιδιά, είχαν μόλυβδο στο σώμα τους, αρκετό για να εμποδίσει την νευρολογική τους ανάπτυξη.
 
Ανικανοποίητοι με τα κέρδη τους από την δηλητηρίαση των ΗΠΑ, οι Dupont και Rockefeller, θα δώσουν τα μυστικά της TEL, στην ναζιστική Γερμανία, πριν και κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, για να μπορέσουν να κινηθούν τα πολεμικά αεροσκάφη των ναζί, Stukas, Messerschmits και Focke Wulffs.
 
Το 1930 ο Midgley, θα ανακαλύψει το ψυκτικό Freon για την General Motors των Dupont και θα γίνει από τους επιστήμονες που συνετέλεσαν τα μέγιστα στην καταστροφή του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. 
 
Το 1940 ο Midgley, θα παραλύσει και η παράλυση θα αποδοθεί σε πολυομυελίτιδα και όχι στην δηλητηρίαση από μόλυβδο. 
 
Το 1944 ο Midgley, τυχαία απαγχονίζεται στο αναπηρικό κρεββάτι από μία εφεύρεσή του με σκοινιά και τροχαλίες που τον βοηθούσε να κάθεται στο κρεβάτι, πριν προλάβει να εφεύρει κάτι άλλο.
 
Ο Thomas Midgley, δημιουργός του tetraethyl και του Freon, για τα αυτοκίνητα της General Motors των Dupont, χαρακτηρίζεται σαν ο πλέον καταστροφικός για το περιβάλλον επιστήμονας του πλανήτη.
 
Με τα χρόνια, εκατομμύρια τόνοι Freon θα εισέλθουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και θα καταστρέψουν το στρώμα του όζοντος, ένα φίλτρο για τις ηλιακές ακτίνες, ουσιώδες για την ζωή. 
 
Η τρύπα στο στρώμα του όζοντος στον βόρειο πόλο, αυξάνει κάθε χρόνο και επιτρέπει στις υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου να φτάνουν στην επιφάνεια της γής, με αποτέλεσμα από το 1973 μέχρι το 2000, να τετραπλασιαστούν οι θάνατοι από καρκίνο του δέρματος, με συνέπειες στην παραγωγή τροφής, σε ξηρά και θάλασσα. 
__________________________
ΣΗΜ. άρθρο του Θανάση Πολυζόπουλου (μεταφορά από Facebook)

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022

ενα βιβλιο που με άφησε ξερή!

 ε λοιπόν, δεν μπορείς να φανταστείς τι συνέβαινε την εποχή που ο Β'ΠΠ μαινόταν στην Ευρώπη, ιδίως τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, τότε που μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα.

 
Τότε ακριβώς, στη Μέση Ανατολή γινόταν το έλα να δεις, το μάλε βράσε δηλαδή. Γελούσα φωναχτά (περασμένα μεσάνυχτα!) όταν διάβαζα τα σχετικά κείμενα του Φρανκ Βέμπερ (Frank G. Weber), βασισμένα / τεκμηριωμένα σε σημαντικά αρχεία και βιβλία, καμμιά 300ριά τουλάχιστον, που έψαξε κι έβγαλε το ζουμί τους ο πανάξιος αυτός καθηγητής και άνθρωπος, και εξέδωσε το Παν/μιο Τεμπλ του Μισσούρι το 1979 με τίτλο The Evasive Neutral (© by the curators of the University of Missouri)
 
Κάθε σελιδα (μη πω παράγραφος και φανεί πως υπερβάλλω) θα μπορούσε να γίνει σενάριο για ενα ενδιαφέρον (και αγωνιώδες) φιλμ εποχής, ένα κωμικοτραγικό θρίλλερ ας πούμε. Τα στοιχεία εναλλάσσονται δυναμικά, τόσο που είναι αδύνατο να "χωνευτούν" πάνω απο 2-3 σελίδες τη μέρα.
 
Γεμάτο ανατροπές που προκαλούν γέλιο, με στρατηγους που οδηγούν (χωρις να το επιθυμούν) μεραρχίες και νικάνε σε μάχες χωρίς να εχουν αυτη την πρόθεση! Με πρεσβευτές που ενεργούν παρά τη θέληση και τις οδηγίες των κυβερνήσεών τους, κλπ κλπ απίστευτα ευτράπελα.
 
Εδώ δεν υπάρχει τρόπος αναχαίτισης του γέλωτα, όσο κι αν σκεφτούμε ότι χάνονταν άνθρωποι, ολόκληροι λαοί ήταν έρμαια των ηγετών που αλλού πατούσαν κι αλλού βρίσκονταν, καθένας μιλούσε τη δική του γλώσσα (και δεν εννοώ ανθρώπινη γλώσσα, αλλά την ασυνεννοησία που υπήρχε: άλλα έλεγε ο ένας κι άλλα εννοούσε ο άλλος). Δολοπλοκίες, παζάρια, χαζοεπαναστάσεις, απ' όλα εχει ο μπαχτσές.
 
Ενα πρωτοφανές μπέρδεμα, ένα μπλέξιμο όπου έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Καλύτερο απο Τζαίημς Μποντ, καλύτερο από οποιοδήποτε βιβλίο έχεις διαβάσει ίσαμε σήμερα: ατόφια Ιστορία.
Λέμε για την ανικανότητα ή/και τη βλακεία των τωρινών ηγετών του κόσμου, αλλά διαβάζοντάς το διαπιστώνεις ξαφνικά ότι υπάρχουν και χειρότερα!
 
Ομολογώ ότι ξεκινώντας το δεν περίμενα να το βρω τόσο διασκεδαστικό: το Παράλογο αυτοπροσώπως.
________________________
ΣΗΜ. πρόκειται για το βιβλίο Ο ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΣ του Φρανκ Βεμπερ, μτφρ. Εύη Νάντσου, εκδ. ΘΕΤΙΛΗ, 1983