Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποκαλυψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποκαλυψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Λιάνα Κανέλλη: "Το Αιγαίο πεδίο ιδιότυπου ενεργειακού πολέμου τα επόμενα 20 χρόνια"

Συνέντευξη της Λιάνας Κανέλλη στον Μιχάλη Σιάχο, εφημ. "ο δρόμος":
Γιατί κορυφώνεται σήμερα η συζήτηση για τα πετρέλαια στο Αιγαίο; Πώς «ξαφνικά» η Ελλάδα... απέκτησε τόσο χρυσό και ουράνιο; Ποια σχέδια προωθούνται μέσω της μυστικής διπλωματίας και τι υποκρύπτουν οι διαβεβαιώσεις Παπανδρέου ότι δεν τίθεται ζήτημα συνεκμετάλλευσης; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα απαντά με σαφήνεια η βουλευτίνα του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη, κάνοντας λόγο για υλοποίηση ενός παλιού και πολύ συγκεκριμένου ενεργειακού σχεδίου στα βαλκάνια.

Επιπλέον, σημειώνει με νόημα ότι «ο Παπανδρέου από το Καστελόριζο έβαζε το σημείο στο χάρτη για τα αφεντικά της περιοχής. Τον έπιασε ο πόνος για το Καστελόριζο; Το ΔΝΤ πάτησε πρώτα στο Καστελόριζο και μετά οπουδήποτε αλλού».


Μ. Σ. Ξαφνικά γέμισε η Ελλάδα πετρέλαιο, η Χαλκιδική χρυσό κ.λπ. Ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει ζήτημα συνεκμετάλλευσης...

Λ. Κ. Αυτά τα έχω γραμμένα εκεί που τα έχουν γραμμένα και οι κατσίκες στα Ίμια. Σου θυμίζω πως από εμάς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, άνθρωποι την εποχή των Ιμίων, των S300, του Μάαστριχτ, της Λισσαβόνας της κοινής εξωτερικής πολιτικής του Σολάνα κ.λπ. φωνάζαμε και λέγαμε ότι ήρθαν οι γκριζάδες και η διάλυση των συνόρων. Και να σημειώσουμε ότι έχουμε πίσω μας Βοσνίες - Ερζεγοβίνες, κατεχόμενα, βόρια και νότια Κορέα, Βιετνάμ, αλλά και Ιράκ. Να μιλάνε για πολυπολιτισμικότητα και να φτιάχνουν τον όρο διαλύοντας λαούς. Πολυπολιτισμικά κράτη, όπως η Γιουγκοσλαβία, να την εθνοκαθάρουν σε κρατίδια, αντιστρατευόμενοι ακόμη και την έννοια της ενωμένης Ευρώπης -ακόμη και ως φράση. Ενωμένη Ευρώπη σημαίνει διαμελίζω το πτώμα και το ανασυνθέτω. Αυτή είναι η ενωμένη Ευρώπη. Σε αυτή την Ευρώπη κάποιοι φωνάζανε με ντοκουμέντα. Στo περιοδικό NEMECIS δημοσιεύτηκε το ’97-’98 το σχέδιο της οικονομικής επιτροπής των Ναζί. Και ό,τι συμβαίνει σήμερα αποτυπώνεται στο συγκεκριμένο σχέδιο κατά λέξη. Έχει μοιρασμένο το ποσοστό εκμετάλλευσης μεταξύ Ιταλών και Γερμανών του χρυσού στην Αλεξανδρούπολη, έχει αναφορές στο στρόντιο, από το οποίο φτιάχνεται η βαφή των στελθ κ.λπ. Κάποιοι μιλούσαν με ντοκουμέντα ότι αυτά είναι προσχεδιασμένες αξιοποιήσεις. Ο τρόπος διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας είναι σχεδιασμένος και δημοσιοποιημένος. Γι' αυτό πήγα μάρτυρας στη Χάγη. Το σχέδιο έλεγε ότι η Σερβία πρέπει να έχει τη μορφή που έχει σήμερα, η Κροατία το ίδιο, η Ελλάδα και τα βαλκάνια να λειτουργούν ως κήπος της βαριάς βιομηχανικής Ευρώπης.

Πρόκειται για αξιοποίηση παλαιοτάτων σχεδίων. Οι Γερμανοί ήταν πάντα εδώ, από την εποχή του Κάιζερ. Υλοποιείται ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο στα βαλκάνια, το οποίο είναι ενεργειακό.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι έχει πετρέλαιο το Αιγαίο -και δεν θα μπορούσε να μην έχει. Δεν θα μιλήσω για κόστος εξόρυξης, ούτε για τις έρευνες που γίνονται στο Ιόνιο από πολυεθνικές κ.λπ. Απλά αναρωτιέμαι πού θα την πάνε αυτή τη χώρα. Αν έχεις, ας πούμε, μία πετρελαιοκηλίδα επιπέδου ΒΡ, όπως συνέβη στον κόλπο του Μεξικού, στο Αιγαίο, οι επιπτώσεις ποιες θα είναι; Θα μιλάμε για δολοφονία από οποιαδήποτε πολυεθνική, από οποιαδήποτε εταιρία –ακόμα και αν είναι κρατική. Θα μιλάμε για φόνο… Ποιος θέλει να το βγάλει αυτό το πετρέλαιο; Με τι τίμημα και με τι κόστος;

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

ΤΗΣ Α(Λ)ΗΘΕΙΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ



Μέρες τώρα παρακολουθούμε τη χυδαία επίθεση που ξεκίνησε το ΛάΟΣ ενάντια στη Θ. Δραγώνα, κατηγορώντας τη για «ανθελληνισμό» (τι πρωτότυπο!), και ζητώντας την απομάκρυνσή της από τη θέση της γ.γ. του Υπουργείου Παιδείας. Κι από κοντά, και κάποιοι καλοθελητές της ΝΔ και «υπερπατριώτες αριστεροί».

-->> η συνέχεια αναλυτικά στο άρθρο του Jungle-Report -->>
Η λα.ο.σ.πολογία ενάντια στη Θ. Δραγώνα και οι "πατριωτικές" αλήθειες
________________
ΣΗΜ.1. Παρατηρώ ότι το πράγμα τείνει να ξεφύγει, έχει περάσει τα εσκαμμένα, το Μέτρο αγνοείται -κάπου χάθηκε μάλλον και κανείς δεν ψάχνει να το βρει- ή το ποσοστό που δώσαν τα γηροκομεία της χώρας μας στον κ. Καρατζαφιόζη του πήρε τα μαλλιά και τα έκανε κομοδινί! Τι άλλο να σκεφτώ όταν κριτικάρεται απαξιωτικά και μάλιστα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, απο βουλευτές, δηλαδή εκλεγμένους αντιπροσώπους των ελλήνων πολιτών, ένα βιβλίο πανεπιστημιακού προσώπου -γυναίκας ερευνήτριας, συμπτωματικώς- που δεν έχει καν διαβαστεί από τους κριτές του; Πού βρίσκομαι; Κοιμάμαι και βλέπω εφιάλτη; Μπα, απλώς κάποιοι ψηφοφόροι έχουν αστείρευτο χιούμορ και αναζητούν τον έλληνα Μπερλουσκόνι (ή τη Τσιτσιολίνα) τους. Μόνο που εδώ είναι Ελλάδα και (θέλουμε να πιστεύουμε ότι) είμαστε σοβαροί.
ΣΗΜ.2. Τι σημαίνει η λεξη "βουλευτής"; Σημαίνει αυτόν που βουλεύεται, που σκέφτεται δηλαδή, έναν αντιπρόσωπο που στέλνει ο λαός στο Κοινοβούλιο να σκεφτεται μαζί με άλλους βουλευτές (κάτι σαν brain storming στο περίπου) και να χαράζει πολιτικές για το καλό του -του λαού το καλό και όχι το καλό (την επανεκλογη με όποιο μέσο) του βουλευτή.
ΣΗΜ.3. Εμένα, όλες αυτές οι κορώνες και οι τσιρίδες μου δίνουν την εντύπωση ότι οι φουκαράδες ανησυχούν μήπως δεν ξαναβγούν (ειναι μια εργασία καλά αμειβόμενη το βουλευτιλίκι και με σύνταξη στα πολύ λίγα χρόνια) και κάνουν τα αδύνατα δυνατά εκλιπαρώντας για μια ακόμα θητεία: ενσπείροντας φόβο, διασύροντας πρόσωπα άξια σεβασμού, λασπολογώντας, διαδίδοντας ψεύδη και συκοφαντίες, τρομοκρατώντας, θεωρώντας ηλίθιους εκείνους που τους στείλαν να τους εκπροσωπήσουν στη Βουλή των Ελλήνων. Ο βουλευτής είναι δέκτης των προβλημάτων του πολίτη και του παλμού της κοινωνίας, μεταφέρει αυτά στο Κοινοβούλιο προς σκέψη και δεν επιβάλλει στη κοινωνία με το ζόρι τις δικές του απόψεις που εξυπηρετούν (με όποιο τρόπο) το δικό του στενό συμφέρον.
ΣΗΜ.4. Προτείνω στον κ. Παπανδρεου και τη κυβέρνησή του να συνταξιοδοτούνται οι βουλευτές στα 35 τουλάχιστον χρόνια θητείας στα έδρανα της Βουλής, χτυπώντας κάρτα καθημερινά και με δικαιολογημένες απουσίες τις απαραίτητες ημέρες/ώρες που θα βρίσκονται στις περιφέρειές τους -για να σκεπτονται λύσεις σε προβλήματα και όχι να κάνουν κουμπαριές, εννοείται. Αν δεν συμπληρώσουν τα συντάξιμα χρόνια, να συνταξιοδοτούνται απο τον επαγγελματικό τους φορέα. Το βουλευτιλίκι ΔΕΝ είναι επαγγελμα. Γραφεία, λογαριασμοί, οδοιπορικά, κλπ έξοδα, κομμένα. Μόνον ό,τι είναι απαραίτητο για ένα Δημόσιο Υπάλληλο του Κράτους. Ο βουλευτής δεν είναι (και δεν πρεπει να είναι) "μια καλή δουλειά", αλλά ένα δυσβάσταχτο βάρος ευθύνης απέναντι στους πολίτες. Πότε πια θα το καταλάβουμε αυτό;
ΣΗΜ.5. Φυσικά, το φταίξιμο είναι δικό μας. Ας διαλέγαμε καλύτερους να στείλουμε στη Βουλή. Ανθρώπινο το σφάλλειν και τα προϊόντα της ψήφου δεν αποσύρονται πριν περάσει μια 4ετία. Τι να γίνει; Να προσέξουμε καλύτερα την επόμενη φορά. Οι εκλογές δεν είναι παιχνίδι. Μάλλον τώρα αρχίζουμε να το εμπεδώνουμε, αλλά "κάλλιο αργά παρά ποτέ" που λέει και η σοφή παροιμία. Τι χρειάζεται; Ενημέρωση και... Κουράγιο!!!
ΣΗΜ.6. Καλοπροαίρετη πρόταση: Να διανεμηθεί το επίμαχο βιβλίο στους βουλευτές που (όπως αποδεικνύεται απο το άρθρο του J.R.) το κρίνουν χωρίς να το έχουν διαβάσει, ώστε να το μελετήσουν καλά και να εξεταστούν απο την ίδια τη συγγραφέα. Α! το βιβλίο είναι προϊόν συνεργασίας, η κ. Θ. Δραγώνα συμμετέχει στη συγγραφή του. Μεταφέρω τη παρουσίασή του, να πάρεις μια ιδέα καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια:-->>
Τι είν η πατρίδα μας;
Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση
Συγγραφείς: Αννα Φραγκουδάκη
Θέμα: Εκπαίδευση (γενικά)
Εκδότης: Αλεξάνδρεια
Επιμέλεια: Άννα Φραγκουδάκη
Σελίδες: 539
Ημ. Έκδοσης: 01/01/1997

Στο συλλογικό αυτό τόμο γράφουν οι ακόλουθοι κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και ιστορικοί από τα πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Θράκης: Έφη Αβδελά, Νέλλη Ασκούνη, Λίνα Βεντούρα, Θάλεια Δραγώνα, Χρυση Ιγγλέση, Γεράσιμος Κουζέλης και Αννα Φραγκουδάκη.
Το βιβλίο περιέχει δεδομένα και αναλύσεις από δύο συλλογικές έρευνες: μια ανάλυση δείγματος σχολικών εγχειριδίων ιστορίας, γεωγραφίας και γλώσσας και μια έρευνα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με αντικείμενο την εικόνα και την αξιολόγηση του ελληνικού έθνους και των άλλων εθνών.
Αντί για πρόλογο το βιβλίο έχει ένα μικρό απόσπασμα από μια σκηνή του θεατρικού έργου του Μπέρτολντ Μπρεχτ "Η ζωή του Γαλιλαίου", όπου ο Μεγάλος Δούκας της Φλωρεντίας και οι ακόλουθοί του καθηγητές του πανεπιστημίου επισκέπτονται τον Γαλιλαίο για να τους αποδείξει με το τηλεσκόπιο ότι ο ήλιος δεν γυρίζει γύρω από τη γη. Οι πανεπιστημιακοί εξηγούν στον Γαλιλαίο ότι, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, αυτό που ισχυρίζεται αποκλείεται να συμβαίνει. Ο Γαλιλαίος τους προτρέπει να κοιτάξουν στο τηλεσκόπιό του για να πεισθούν. Μετά από πολλή συζήτηση, οι εκπρόσωποι του παλατιού φεύγουν χωρίς να κοιτάξουν από το τηλεσκόπιο, για να μη δουν κάτι που θα ανέτρεπε τις πεποιθήσεις τους.
Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι τα σχολικά βιβλία περιγράφουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων ίδια και αναλλοίωτα από την αρχαιότητα και αυτή η κατάργηση του ιστορικού χρόνου οδηγεί σε ταύτιση της αλλαγής και της εξέλιξης με την αλλοίωση και την παρακμή. Προβάλλουν την αρχαιότητα ως κυρίαρχη αξία και συστατικό της υπεροχής του ελληνικού έθνους, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν το κοινωνικό και πολιτισμικό παρόν αρνητικά. Συγχρόνως παρουσιάζουν έμμεσα ή άμεσα αρνητικά όλα τα άλλα έθνη.
Δηλαδή, η αξιολόγηση του ελληνικού έθνους στηρίζεται στη ρομαντική αντίληψη και η αξιολόγηση των άλλων εθνών στην ευρωκεντρική επιστημονική παράδοση του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα των δύο είναι ότι ο «ελληνισμός» παρουσιάζεται να έχει πολιτισμική υπεροχή σε σχέση με άλλα έθνη, με την αιτιολογία ότι διατήρησε αναλλοίωτα τα πολιτισμικά του χαρακτηριστικά από την αρχαιότητα, χωρίς ποτέ να έχει δεχθεί επιδράσεις από κανέναν άλλο πολιτισμό. Η αντίληψη αυτή διαμορφώνει μια αμυντική διάσταση της εθνικής ταυτότητας, με αποτέλεσμα η εξιδανίκευση του παρελθόντος να συνδυάζεται με αμηχανία απέναντι στο παρόν και φόβο για το μέλλον.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα των εργασιών που περιέχονται σε αυτό το βιβλίο είναι ότι η εθνική ταυτότητα που καλλιεργεί ο εκπαιδευτικός θεσμός σήμερα είναι εύθραυστη και αντιφατική, «ανάδελφη» και υποτιμημένη, απειλημένη από παντού και σε διαδικασία παρακμής.
Οπως γράφουν οι συγγραφείς, το βιβλίο προτείνεται σε όλους/ες και ιδίως τους/τις εκπαιδευτικούς ως αντικείμενο διαλόγου, με στόχο τις αλλαγές που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε η καλλιέργεια της εθνικής αυτογνωσίας στις νέες γενιές να οδηγεί σε μια εθνική ταύτοτητα αρκετά ανθεκτική, ώστε να μη φοβούνται την αλλοίωση ή παρακμή της από τη συνεργασία των λαών και την αλληλεπίδραση των πολιτισμών, και αρκετά ανεκτική, ώστε να μην την υπερασπίζονται αμυντικά απορρίπτοντας τις ετερότητες, τις διαφορές και τους «άλλους».

ΣΗΜ.7. Το βιβλίο δεν το διάβασα ακόμα, το παρήγγειλα σε μερικά αντίτυπα, να το δωρήσω κιόλας σε μερικούς φίλους και συγγενείς. Τέτοια διαφήμιση που τού έγινε -κυρίως απο το ΛΑΟΣ- ουτε στα πιο τρελλά όνειρά τους δεν θα το περίμεναν οι συγγραφείς του, τυχεράκιας ο εκδότης, μπεστ σέλλερ θα γίνει!!!! Κάθε σπίτι κι ένα αντίτυπο. Θα είναι παρόν σε κάθε βιβλιοθήκη. Αμήν.
_____________________________________________
σχετικες αναρτησεις-->>
1. stratos fountoulis: Δραγώνα: «Οι επιθέσεις αφορούν την ίδια τη δημοκρατία...»
2. Κωστής Παπαϊωάννου: Η στοχοποίηση της κ. Δραγώνα
3. Γιάννης Χάρης: κι απ' το ολόμαυρο πιο μαύρο
4. Γιάννης Χάρης: Τι είν' η πατρίδα τους;
5. τουκιθεμπλομ: Όχι στο νέο κυνήγι μαγισσών

Τρίτη 7 Ιουλίου 2009

μερικά πραγματάκια σαν συνδετικοί κρίκοι...

...μιας ατέλειωτης αλυσίδας γεγονότων. Χρησιμοποιώ τη λέξη "ατέλειωτης" όχι επειδή δεν τελειώνει η αλυσίδα, αλλά επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η διερεύνηση των γεγονότων που την αποτελούν.

Κατά χρονολογική σειρά δημοσίευσης:
1. http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/2007/12/09/091207%2016.pdf
2. http://manchurianman.blogspot.com/2008/10/blog-post_20.html
3. http://archive.enet.gr/online/online_print?id=98107848

Καθώς φαίνεται, έχει ψωμί η υπόθεση. Τώρα μάλιστα με τις νέες εξελίξεις, όπου σε ανάλογες υποθέσεις εμπλέκονται νέα πολιτικά πρόσωπα με παλιούς δημόσιους υπαλλήλους, ελπίζω να μάθουμε πολλά. Οποιος είναι υπερευαίσθητος, ας κρατά τη μύτη του κλειστή.

-->> ψάξε, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια, υπάρχουν και άλλα δημοσιεύματα εξίσου -ή και περισσότερο- ενδιαφέροντα.
-->> πόση αντοχή έχουν τα δεσμά του τρόμου; αμάν και πότε να λιώσουν αυτά τα σχοινιά!
-->> ευχαριστώ πολύ πολύ τους bloggers: akindynos, Manchurian, talos. Xάρη σε εκείνους βρήκα πολλούς συνδέσμους σχετικούς με το θέμα (και αυτούς του ποστ).

Κυριακή 21 Ιουνίου 2009

Strategic lawsuit against public participation (SLAPP)

Τι ακριβώς σημαίνει SLAPP, μπορείς να το μάθεις αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, πολύ εύκολα. Για σένα μεταφέρω σήμερα σύνδεσμο προς το άρθρο της WIKIPEDIA, καθώς και σύνδεσμο προς τη συζήτηση που διαδραματίζεται.

-->> αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι, διάλεξε:

1. Strategic lawsuit against public participation
http://en.wikipedia.org/wiki/Strategic_Lawsuit_Against_Public_Participation
2. Talk:Strategic lawsuit against public participation
http://en.wikipedia.org/wiki/Talk:Strategic_lawsuit_against_public_participation


-->> μέχρι πριν λίγες μέρες, στο SLAPP μπορούσαμε να εντάξουμε άνετα τη περίπτωση blogme.gr, σήμερα όμως, μήπως έχεις να προτείνεις και κάποια άλλη, κάποια νέα υπόθεση;
-->> πολύ περιληπτικά: SLAPP σημαίνει επιλεκτικές δικαστικές προσφυγές με στόχο τον εκφοβισμό του χρήστη του ίντερνετ (οποιουδήποτε, σε οποιοδήποτε καθεστώς), ο οποίος πιθανώς προτίθεται να ασκήσει οποιαδήποτε (με οποιοδήποτε τρόπο και εναντίον ό,τινος) κριτική.
-->> με τον τρόπο αυτό, του εκφοβισμού δλδ,
α) (νομίζουν μερικοί ότι) επιτυγχάνεται εμμέσως ο έλεγχος του διαδικτύου, η λεγόμενη -και διαφημιζόμενη!- "αυτορρύθμιση".
β) γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί η φίμωση κάθε διαδικτυακού χρήστη ο οποίος επιθυμεί να ανακοινώσει/διαδώσει κάτι τι που τα συμβατικά ΜΜΕ καταπνίγουν.
-->> τι θέλουμε λοιπόν τελικά; Ενα ίντερνετ με "ειδησούλες" για σκυλάκια και λουλουδάκια;
-->> το όνειρό μας είναι ένα ίντερνετ με καλημεροκαλησπερίσματα; Χαίρετε. Σας χαιρέτισα;

_______________________
UPDATE (διαρκείας, με ό,τι σκεφτώ στο εξής):
Υπάρχει μπροστά μας μια ευκαιρία να ξεφύγουμε από τα δίχτυα της υποκρισίας που αναπτύχθηκε σε διάφορα συστήματα εξουσίας, κατά τη διάρκεια των περασμένων χρόνων και... αιώνων!
Υπάρχει μπροστά στα μάτια μας ένα δρόμος φωτεινός που ανοίγεται προς τη γνώση, προς τη διεκδίκηση καλύτερης ζωής για όλη την ανθρωπότητα, προς την απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, κι εμείς θα κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε ή/και θα βάζουμε εμπόδια σε όσους τον βλέπουν καθαρά και θέλουν να τον ακολουθήσουν; Μη χειρότερα!


Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Θ.ΤΕΝΕΖΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 21-3-2009

Προς Πρωθυπουργό

κ. Κ.Καραμανλή

Αριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.

Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδήρου μπετόν για οικοδομές

Αυτοδημιούργητος!

Στον χώρο του χάλυβα από το 1989, εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα, συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.

Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδήρου (στον Ρεντη, στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα) που εμπορεύονταν αποκλειστηκά σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR,με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.

Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους, δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.

Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.

Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους, αποφάσισα να φέρω σίδηρο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.). Για αυτή μου την κίνηση, που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών (διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80-100 ευρώ/τόνο, πιο φθηνό), το καρτελ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.

Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.

Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006, για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, οικονομικής εξάρτησης και οριζοντίων συμπράξεων, δηλαδή καρτελ.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τόν καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους, δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους, παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.

Απελπισμένος κατάφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλαχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.

Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε "Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω"!!

Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους, καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.

Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Ελληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους, την Πολιτική Απεργία Πείνας.

Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α., Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!

Κύριε Πρωθυπουργέ

Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:

Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και

-ζητήστε συγνώμη από τους Ελληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.

-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους

-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο, σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.

Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!

Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009

Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα

Θεόδωρος Τενεζος

Κοινοποίηση Προς:
Πρόεδρο Δημοκρατίας κ.Κάρολο Παπούλια Αριθμ. Πρωτ. 8/20-3-2009
Γεώργιο Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ Αριθμ.Πρωτ.127/20-3-2009
Αλέξανδρο Τσιπρα ΣΥΡΙΖΑ Αριθμ. Πρωτ. 69966/20-3-2009
Γεώργιο Καραντζαφερη ΛΑΟΣ Αριθμ.Πρωτ. 1318/20-3-2009
Αλέκα Παπαρήγα ΚΚΕ Αριθμ.Πρωτ. 87/20-3-2009

-->> τα "παραδοσιακά" και τα "σύγχρονα" ΜΜΕ πού είναι; Με ποιον/ποιους πίνουν καφέ; Πόσα έχουν αρπάξει οι "αδιάφθοροι" και οι "αντικειμενικοί" της ενημέρωσης;
-->> η επιστολή από εδώ: -->>
http://panosz.wordpress.com/2009/03/26/tenezos/
-->> Για τους απληροφορητους, η επανασταση του '21 ξεκίνησε από τη διαμαρτυρία ενός ονόματι "Καρατζάς" -το μικρό δεν το θυμάμαι- υποδηματοποιού με κεφαλονιτικη καταγωγη, στη Πάτρα. Δεν εξανέστη εναντίον των τούρκων και της οθωμανικής αυτοκρατορίας ο άνθρωπος, αλλά εναντίον των εμπόρων της εποχής.
Οι κρατουντες, εναντιον των οποιων επαναστατησε ο ραγιας, ακομα τον/μας εξουσιαζουν.
-->> STOP CARTEL

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009

Διατροφή και είδη διαβίωσης

Σήμερα πήγα στη λαϊκή της γειτονιάς μου και ψώνισα:
10 πορτοκάλια (σχεδόν 2 κιλά) -->> 1 € (0,60 το κιλό)
1 μαρουλάκι -->> 0,50 €
2 πράσα -->> 0,80 € (1,20 το κιλό)
1 κουνουπιδάκι -->> 0,80 € (0,80 το κομμάτι)
1 κιλό χόρτα -->> 0, 50 €
1 μικρό φαγκρί κατεψυγμένο -->> 2,50 € (6,80 το κιλό)
ΣΥΝΟΛΟ: 6,10 €
Αλλες φορές ψωνίζω και ξηρούς καρπούς, περίπου 6 € τη βδομάδα δηλαδή, άρα περίπου 60 € με 70 € το μήνα για λαϊκή. Σήμερα δεν δούλευε το ΑΤΜ για να πάρω χρήματα, έτσι την έβγαλα φτηνά.
Με αυτά και με μερικά όσπρια, ρύζι, κλπ, που υπάρχουν στο ντουλάπι μου, καθώς και λαχανικά και φρούτα από την περασμένη βδομάδα, θα περάσω μπέικα. Το ψωμί το έχω κόψει, έχω ακόμα παξιμαδάκια από τη λαγάνα της Καθαρής Δευτέρας που υπολογίζω να φτάσουν μέχρι το Πάσχα. Εχω και μαρμελάδες που έφτιαξα το καλοκαίρι.
Κάπου κάπου, από το ταβερνάκι που έχω ελέγξει την ποιότητα των φαγητών του, ψωνίζω μια μερίδα φαγητό που την καταναλώνω σε τρία ή και τέσσερα γεύματα, το πρώτο κανονικό και στα υπόλοιπα συμπληρώνω κάτι.
Καθημερινό έξοδο είναι ο καπνός, 3 € δηλαδή 90 € το μήνα. Χαρτάκια ψωνίζω περίπου 5 τεμ. στις δέκα μέρες και ξοδεύω γι αυτά 7,50 € το μήνα.
Αλλα φαγώσιμα, απορρυπαντικά, κλπ, ψωνίζω μια φορά το μήνα και ξοδεύω περίπου 50 € στο μικρό σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου. Ε, δεν είμαι και η καλύτερη πελάτισσα!
Μια φορά τη βδομάδα κάποιο έντυπο από το περίπτερο, περίπου 2,50 €. Μια φορά το μήνα, ίσως πάρω και εφημερίδα, άρα δίνω για τύπο περίπου 15 € το μήνα.
Οταν βρίσκονται τα παιδιά στην Ελλάδα ξοδεύω πολύ περισσότερα, αλλά τότε δεν τα μετράω καν τα έξοδα!
Τα βασικά μου έξοδα που δεν γίνεται να ελαττώσω είναι το νοίκι, τα κοινόχρηστα, οι λογαριασμοί παροχών.
Τα υλικά της δουλειάς μου τα ψωνίζω μαζικά μια φορά στα δυο χρόνια περίπου, για να μην πονοκεφαλιάζω και για να έχω στοκ ώστε να νοιώθω ασφαλής.
Για βιβλία ξοδεύω περίπου 50 € με 80 € το μήνα σε ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.
Ρούχα μου αγοράζουν τα παιδιά κάπου κάπου, αν και νομίζω ότι αυτά που έχω είναι αρκετά.
Χρειάζομαι ένα ζευγάρι παπούτσια χειμωνιάτικα, αλλά τα αφήνω για του χρόνου -όπως έκανα και πέρυσι!
Δεν κάνω οικονομία, απλά ξοδεύω για ό,τι μου χρειάζεται. Στις διακοπές δεν σκέφτομαι τα χρήματα. Ούτε και καθημερινά τα σκέφτομαι, απλώς σήμερα ήμουν αναγκασμένη να τα λογαριάσω λόγω κενού ΑΤΜ.

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

«διατί είσθε ανάποδα;» ερωτά ο κ. Polsemannen...

...εις το ιερόν postιον το οποίον ανήρτησεν σήμερον εν τω ιστολογίω αυτού και ικανοποιώ πάραυτα την επιθυμίαν του ανδρός και συναδέλφου θολοκουλτουριάρεως βίκιγκος:

Είμαι ανάποδα, επειδή εξακολουθώ να είμαι ανάποδα! Απλά πράγματα.
Αν και εγεννήθην πανευκόλως -ατάκα κιεπιτόπου, που λένε, ξεπετάχτηκα εκ της κοιλίας της νεαράς μητρός μου, ήτις ήτο λίαν καλώς γεγυμνασμένη και έκανε τη "ρόδα" με την κοιλιά στο στόμα και έχει να το λέει ακόμα!- η μετέπειτα πορεία μου εις την ζωήν -εξ απαλών ονύχων λέμε- προέκυψεν αντιστρόφως ανάλογος του φαινομένου της ορθής γεννήσεώς μου, τουτέστιν:
01. Εις την τρυφεροτάτην ηλικίαν των οκτώ μηνών, το πρώτο γράμμα που είπε καθαρά το στοματάκι μου ήταν το γράμμα ΡΟ, εν αντιθέσει με τη πλέμπα των -συνηθισμένων και ορθώς αναπτυσσομένων βρεφών.
02. Εις ηλικίαν μόλις τεσσάρων ετών, μανιώδης του παιγνίου "κούνια" ηυρέθην ανάποδα και αυτό με είχεν καταγοητεύσει, αντί να με τρομάξει όπως θα συνέβαινε σε ένα κανονικό νήπιο, και δεν παρητήθην της απολαύσεως του παιγνίου αυτού, αντιθέτως εζήτουν όλο και ισχυροτέρας ωθήσεις από τον/την ατυχή που ετύχγανε του προνομίου να σπρώχνει την κούνια.
03. Επέμενα ανέκαθεν να (θέλω να) διακρίνω και την ανάποδη πλευράν των πραγμάτων, διότι αντελήφθην λίαν ενωρίς ότι τα πράγματα δεν έχουν μόνον μίαν πλευράν, δεν είναι δλδ όπως ακριβώς μας βολεύει να τα βλέπομεν και ότι, δια να τα κατανοήσομεν καλώς, χρειάζεται να εξετάζομεν όλας τας πλευράς -και τις ανάποδες, κυρίως αυτές!
04. Η μήτηρ μου είχεν αντιληφθεί, ως καλή μητέρα που ήτο, αυτό το συστατικόν του χαρακτήρος μου, όθεν με απεκάλει συχνότατα με τας προσφωνήσεις «μα τι ανάποδο πλάσμα που είσαι!» και «τι ανάποδο πλάσμα έβγαλα μέσαθέ μου!»
05. Ακόμα και τα αναγνώσματά μου ηκολούθησαν πορείαν ανάποδον, δλδ εις την ηλικίαν κατά την οποίαν τα παιδάκια διαβάζουν παραμυθάκια, εντρυφούσα εις την βιβλιοθήκην της γιαγιάς μου και είχα ξεσκονίσει το Λασκαράτο, το Νίτσε και το Σοπενάουερ πριν καβατζάρω καν τα δώδεκα έτη και εις τα οκτώ μου εδιάβαζα την ιστορίαν του "Φερδινάνδου του ταύρου", ενώ η μήτηρ μου επεμενε απεγνωσμένα να μελετήσω και τις "τρεις νοικοκυρούλες" τις οποίες -ευτυχώς ή δυστυχώς- ουδέποτε εμελέτησα!
06. Ως κόρη που ήμουν, ένα μικρό κοριτσάκι δλδ, προτιμούσα τα αγορίστικα παιχνίδια κίνησης -σκαρφαλώματα, κυνηγητό, κλπ- αντί να παίζω με κούκλες όπως "όλα τα κοριτσάκια" και η μήτηρ μου είχε να λέει ότι «καλύτερα δέκα αγόρια παρά αυτό το θηλυκό!» και απέμενε να καλύπτει με ιώδιο τις πληγές μου αλείφοντας ολόκληρα τα πόδια ένεκα του ότι δεν ξεχώριζε δέρμα απλήγωτο!
07. Περιττό να γράψω πως όλα αυτά με διεσκέδαζαν τα μάλα. Ο,τιδήποτε απειλούσε την ειρήνην μετά του εαυτού μου, το έφερνα στα μέτρα μου τα ανάποδα, όπως π.χ. το θέμα του μουρονόλαδου και των ενέσεων: Είχα πείσει τον εαυτό μου -εικονικά βεβαίως, μόνο η ίδια εγνώριζα την εμήν αλήθειαν- ότι τρελαίνομαι για το μουρουνόλαδο και τις ενέσεις που ήταν υποχρεωτικό να υφίσταμαι εις ηλικίαν επτά ετών (157 μπουκαλάκια στρεπτομυκήνες μου έκαναν ένεκα η αδενοπάθεια) τας υφιστάμην εις στάσιν ορθίαν, μη τυχόν αργήσω να ξανατρέξω στο παιχνίδι!
08. Το ότι επέζησα ίσως ανήκει εις την σφαίραν των θαυμάτων, καθώς λέγαν τότε γιατροί και συγγενείς, η δική μου εκδοχή όμως είναι ότι ουδέποτε εκινδύνεψα!
09. Οσες φορές προσεπάθουν να πράττω "το σωστό", όλα μου πηγαίναν ανάποδα -εδώ εννοώ γάμους, αισθηματικά, και τα τοιαύτα- ενώ όποτε έπραττα το ανάποδο όλα πηγαίναν ρολόι, π.χ. τα λίαν επιτυχημένα διαζύγιά μου και η εξαιρετικά επιτυχής διάλυσις της εταιρείας εις ήν συμμετείχον!
10. Το φαινόμενον αυτό ήτο οφθαλμοφανές ακόμη και εις την επαγγελματικήν μου καρριέραν, τουτέστιν όταν όλοι παρεπονούντο δι ανεργίαν το εμόν γραφείον να πήζει στη δουλειά και τούμπαλιν: όταν όλοι πήζαν στη δουλειά, έλεγα το ψωμί ψωμάκι!
12. Επίσης, ο τρόπος υποδήσεώς μου συμβαίνει να είναι ακατανόητος δια τους πολλούς. Οχι πως φορώ πρώτα τα παπούτσια και ύστερα τις κάλτσες, δεν φτάνω εις τόσον ακραίον σημείον, αλλά εξακολουθώ και σήμερον, εις την λίαν προκεχωρημένην ηλικίαν όπου ευρίσκομαι, να φορώ κάλτσες και υποδήματα εις στάσιν ορθίαν, ακροβατούσα μια εις τον ένα και μια εις τον άλλον πόδα, πράγμα που εκλιπαρώ την μικράν μου θυγατέρα να απαθανατίσει δια κάμερος τινος προτού τινάξω τα πέταλα -εις ορθίαν στάσιν φαντάζομαι!
13. Περιττό να γράψω ότι τυχερή μου μέρα θεωρώ την 13ην εκάστου μηνός!
_______________________
-->> Η ανάποδος θέασις των πραγμάτων δεν συνεπάγεται μόνιμον αντίθεσιν προς αυτά, ίσα ίσα. Με την θέασιν αυτήν είναι δυνατή η πληρεστέρα κατανόησίς των...
-->> Καταλαβαίνετε λοιπόν, αγαπητέ Καρολε και πεταλωτά διαστημικών κενταύρων, ότι ήτο αδύνατον εκ των πραγμάτων να χρησιμοποιήσω έτερόν τι αβατάριον πλην αυτού το οποίον χρησιμοποιώ.
-->> Βεβαίως, πλην ανακαλύψω το παρόν, είχον χρησιμοποιήσει και έτερα τινα, τα οποία παραθέτω κατωτέρω, δεδομένης της σουρεάλ καταστάσεως ήτις με χαρακτηρίζει -ανέκαθεν, όπως είπαμε.

Παλαιά ιστορικά αβατάρια, ακατανόητα δια τους πολλούς, τα οποία όμως σε μένα λένε "κάτι":




Εκδηλώνω το διακαές ενδιαφέρον μου να πληροφορηθώ το ιστορικόν της επιλογής άβαταρ όλων των bloggers που παρακολουθώ εις το εμόν profile
Εμπαίνετε παίδες λέμε!



Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

Επώνυμα μελλοντικών ηγετών, παραγόντων και πατέρων του έθνους!

Ταπαίρναγας
Ταπαιρνάγης
Ταπαιρνάγκας
Ταπαιρνάδης
Ταπαιρνάζης
Ταπαιρνάκης
Ταπαιρνάκος
Ταπαιρναλής
Ταπαιρναλιάς
Ταπαιρνάνης
Ταπαιρνάνος
Ταπαιρνάος
Ταπαιρναράκης
Ταπαιρναράκος
Ταπαιρναράτος
Τάπαιρνας
Ταπαιρνάτος
Ταπαιρνέας
Ταπαιρνεζάς
Ταπαιρνέζης
Ταπαιρνέζος
Ταπαιρνέοντος
Ταπαιρνέος
Ταπαιρνέρης
Ταπαιρνές
Ταπαιρνής
Ταπαίρνης
Ταπαιρνιάδης
Ταπαιρνιάς
Ταπαιρνίδας
Ταπαιρνίδης
Ταπαιρνίκας
Ταπαιρνίκης
Ταπαιρνίκος
Ταπαιρνίου
Ταπαιρνίτας
Ταπαιρνίτης
Ταπαιρνίτσης
Ταπαίρνογλου
Ταπαίρνολας
Ταπαιρνολές
Ταπαιρνόλης
Ταπαιρνόπουλος
Ταπαιρνούζος
Ταπαιρνούκος
Ταπαιρνούτας
Ταπαιρνούτης
Ταπαιρνούτσης
Ταπαιρνούτσος
Ταπαιρνώρος
κλπ κλπ, προσθέστε κατά βούληση και φαντασία!

_______________________
UPDATE-->> Προφητικό το ποστ! -->>
«Με το ερώτημα της απόλυσης παραπέμπεται στο υπηρεσιακό συμβούλιο από τον περιφερειάρχη Αττικής Χ. Μανιάτη ο δασάρχης Δημήτρης Κόκκας, στην κατοχή του οποίου βρέθηκαν καταθέσεις ύψους 1.7 εκατ. ευρώ.»
Περισσότερα, εδώ
-->> Μετά από αυτό, προστίθεται το επώνυμο "Ταπαιρνόκκας"!


Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

happy birthday to me!



Πόσα κλείνω; Αισίως, τα 30! Επειδή καμμιά γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της δεν ξεπερνά ποτέ τα 39, βεβαίως. Μόλις τα φτάσει, αρχίζει να ανεβοκατεβαίνει εννιά χρόνια πάνω εννιά κάτω χωρίς να κουράζεται. Ετσι λοιπόν, κλείνω και φέτος ακόμα μια φορά τα τριάντα και νοιώθω εξαιρετικά ξεκούραστη.

Ευχηθείτε μου κάτι τι πρωτότυπο, αλλοιώς μη γράψετε τίποτα! Αυτά τα ξενερέ "να τα εκατοστήσεις" ή/και "να τα χιλιάσεις" δεν είναι ευπρόσδεκτα, αφού αποκλείεται να φτάσω ποτέ... ούτε καν στα σαράντα!