Εγκλήματα κατά της Γενετήσιας Ελευθερίας

Ολόκληρο το μήνα Φεβρουάριο απασχόλησαν τους Ελληνες πολίτες διάφορα σεξουλικά εγκλήματα, έγιναν καταθέσεις μαρτύρων, ο δ/ντής του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρης Λιγνάδης, μαζί με την υπόληψή του έχασε και τη θέση του, και αρκετοί ακόμη καλλιτέχνες του θεάτρου και άλλων καλών τεχνών βρέθηκαν στη θέση του κατηγορούμενου. Ο χορός των καταγγελιών άνοιξε τον περασμένο μήνα από την καταγγελία της θαρραλέας αθλήτριας Σοφίας Μπεκατώρου, που αποκάλυψε σε δημόσια εξομολόγηση τα όσα σεξουαλικά εγκλήματα υπέστη ως ανήλικη από τον Αντώνη Αδαμόπουλο, παράγοντα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας.

Μεταφέρω το αρθρο του Δημήτριου Χ. Καραγιάννη, δικηγόρου, όπου περιγράφονται σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα τα Εγκλήματα κατά της Γενετήσιας Ελευθερίας και Εγκλήματα Οικονομικής Εκμετάλλευσης της Γενετήσιας Ζωής.

Άρθρο 336. Βιασμός. 1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία εξώγαμη ή σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξης τιμωρείται με κάθειρξη. 2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Άρθρο 337. Προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας. 1. Όποιος με ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις, προσβάλλει βάναυσα την αξιοπρέπεια άλλου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή. 2. Με φυλάκιση τριών μηνών μέχρι δύο ετών τιμωρείται η πράξη της προηγούμενης παραγράφου, αν ο παθών είναι νεότερος από 12 ετών.

Άρθρο 338. Κατάχρηση σε ασέλγεια. 1. Όποιος καταχράται την παραφροσύνη γυναίκας ή την από οποιαδήποτε αιτία προερχόμενη ανικανότητά της να αντισταθεί για να έλθει σε εξώγαμη συνουσία μαζί της, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. 2. Όποιος καταχράται τις παραπάνω καταστάσεις και ενεργεί άλλη ασελγή πράξη σε γυναίκα ή άντρα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών.

Άρθρο 339. Αποπλάνηση παιδιών. 1. Όποιος ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο νεότερο από 15 ετών ή το παραπλανά με αποτέλεσμα να ενεργήσει ή να υποστεί τέτοια πράξη τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δέκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών. β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δέκα, όχι όμως και τα δεκατρία έτη, με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και γ) αν συμπλήρωσε τα δεκατρία έτη, με φυλάκιση. 2. Αν στην περίπτωση του στοιχείου γ’ της προηγούμενης παραγράφου ο υπαίτιος όταν τέλεσε την πράξη δεν είχε συμπληρώσει τα 17 έτη, το δικαστήριο μπορεί να του επιβάλλει μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα. 1. Αν μεταξύ του υπαιτίου και του παθόντος τελέστηκε γάμος, δεν ασκείται ποινική δίωξη, και αν τυχόν είχε ασκηθεί δεν συνεχίζεται, αλλά κηρύσσεται απαράδεκτη. Η ποινική δίωξη ασκείται ή συνεχίζεται μετά την ακύρωση του γάμου.

Άρθρο 340. Γενική διάταξη. Αν κάποια από της πράξεις των άρθ. 336, 338 και 339, είχε ως συνέπεια το θάνατο του παθόντος επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών ή ισόβια κάθειρξη.

Άρθρο 341. Απατηλή επίτευξη συνουσίας. Όποιος επιτύχει να έλθει σε συνουσία με γυναίκα προκαλώντας ή χρησιμοποιώντας πλάνη εξαιτίας της οποίας η παθούσα θεώρησε ότι η συνουσία πραγματοποιήθηκε σε γάμο, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.

Άρθρο 342. Κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια. 1. Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους τιμωρείται ο ανιών εξ’ αγχιστείας ή ο θετός γονέας, που ενεργεί ασελγή πράξη με ανήλικο κατιόντα ή με το θετό του τέκνο. ο επίτροπος ή ο επιμελητής ή οι κάθε είδους ανατροφείς με τον ανήλικο που έχουν στην επιμέλειά τους. οι δάσκαλοι ή παιδαγωγοί με τους ανήλικους μαθητές τους ή με εκείνους που παιδαγωγούν. οι κληρικοί με τα ανήλικα πνευματικά τους τέκνα. 2. Με την ίδια ποινή τιμωρούνται οι υπηρέτες και οι συγκάτοικοι, αν ενεργήσουν ασελγή πράξη με ανήλικο που ανήκει στον ίδιο οικιακό κύκλο, καθώς και κάθε άλλος που ενεργεί ασελγή πράξη με ανήλικο που του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά.

Άρθρο 343. Ασέλγεια με κατάχρηση εξουσίας. Με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους τιμωρούνται: α) ο δημόσιος υπάλληλος που ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο που εξαρτάται υπηρεσιακά από αυτόν, εκμεταλλευόμενος αυτή τη σχέση. β) οι διορισμένοι ή οπωσδήποτε εργαζόμενοι σε φυλακές ή άλλα κρατητήρια, σε σχολές, παιδαγωγικά ιδρύματα, νοσοκομεία, κλινικές ή κάθε είδους θεραπευτήρια και αναρρωτήρια ή σε άλλα ιδρύματα, προορισμένα να περιθάλπουν πρόσωπα που έχουν ανάγκη από βοήθεια, αν ενεργήσουν ασελγή πράξη με πρόσωπο που έχει εισαχθεί σ’ αυτά τα ιδρύματα.

Άρθρο 344. Έγκληση. Στις περιπτώσεις των άρθρων 337, 338, 339, 342 και 343 για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση. Στις περιπτώσεις του άρθρου 336 η ποινική δίωξη ασκείται αυτεπαγγέλτως. Ο εισαγγελέας όμως μπορεί κατ’ εξαίρεση με αιτιολογημένη διάταξή του ύστερα από έγκριση του εισαγγελέα εφετών, να απέχει οριστικά από την άσκηση της ποινικής δίωξης, ή, αν έχει ασκήσει την ποινική δίωξη, να εισαγάγει την υπόθεση στο αρμόδιο συμβούλιο πλημμελειοδικών. αυτό μπορεί να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη εκτιμώντας τη δήλωση του θύματος ή των κατά το άρθρο 118 προσώπων ότι η δημοσιότητα από την ποινική δίωξη θα έχει ως συνέπεια το σοβαρό ψυχικό τραυματισμό του θύματος.

Άρθρο 345. Αιμομιξία. 1. Η συνουσία μεταξύ συγγενών εξ αίματος ανιούσας και κατιούσας γραμμής τιμωρείται ως προς τους ανιόντες με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, ως προς του κατιόντες με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. μεταξύ αμφιθαλών ή ετεροθαλών αδελφών η συνουσία τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2. Συγγενείς κατιούσας γραμμής μπορούν να απαλλαγούν από κάθε ποινή, αν κατά το χρόνο της πράξης δεν είχαν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους.

Άρθρο 346. Ασέλγεια μεταξύ συγγενών. 1. Η επιχείρηση άλλης ασελγούς πράξης που γίνεται μεταξύ των συγγενών που αναφέρονται στο άρθρο 345 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους. 2. Η παρ.2 του άρθρου 345 έχει εφαρμογή και σ’ αυτήν εδώ την περίπτωση.

Άρθρο 347. Ασέλγεια παρά φύση. 1. Η παρά φύση ασέλγεια μεταξύ αρρένων που τελέστηκε: α) με κατάχρηση μιας σχέσης εξάρτησης που στηρίζεται σε οποιαδήποτε υπηρεσίας. β) από ενήλικο με αποπλάνηση προσώπου νεότερου από 17 ετών ή από κερδοσκοπία τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. 2. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και όποιος ασκεί την ασέλγεια της παρ.1 κατ’ επάγγελμα.

Άρθρο 348. Διευκόλυνση ακολασίας άλλων. 1. Όποιος κατ’ επάγγελμα διευκολύνει με οποιοδήποτε τρόπο την ασέλγεια μεταξύ άλλων τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους. 2. Με φυλάκιση μέχρι 3 ετών και με χρηματική ποινή τιμωρείται όποιος διευκολύνει την ασέλγεια μεταξύ άλλων χρησιμοποιώντας απατηλά μέσα και αν ακόμη δεν ενεργεί κατ’ επάγγελμα.

Άρθρο 349. Μαστροπεία. 1. Όποιος για να εξυπηρετήσει ακολασία άλλων προάγει στην πορνεία ή εξωθεί στη διαφθορά ανήλικα πρόσωπα η υποθάλπει ή διευκολύνει τη πορνεία ή τη διαφθορά των ανηλίκων τιμωρείται με φυλάκιση εννέα μηνών μέχρι τριών ετών και με χρηματική ποινή, αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί για άλλη βαρύτερη αξιόποινη πράξη. 2. Η ποινή επιτείνεται σε φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και σε χρηματική ποινή, αν το έγκλημα τελέστηκε: α) εναντίον προσώπου νεότερου από δεκαέξι ετών. β) με απατηλά μέσα. γ) από τον ανιόντα συγγενή εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή από θετό γονέα, σύζυγο, επίτροπο ή από άλλον στον οποίο έχουν εμπιστευθεί τον ανήλικο για ανατροφή, διδασκαλία, επίβλεψη ή φύλαξη, έστω και προσωρινή. 3. Όποιος κατ’ επάγγελμα ή από κερδοσκοπία προάγει στην πορνεία γυναίκες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δεκαοκτώ μηνών και με χρηματική ποινή.

Άρθρο 350. Εκμετάλλευση πόρνης. Άνδρας που συντηρείται ολικά ή εν μέρει από γυναίκα που ασκεί κατ’ επάγγελμα την πορνεία και από την εκμετάλλευση των σχετικών ανήθικων κερδών της τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών μέχρι τριών ετών.

Άρθρο 351. Σωματεμπορία. 1. Όποιος για να εξυπηρετήσει την ακολασία άλλων: α) προσλαμβάνει ή παρασύρει, έστω και με τη συναίνεσή της, ανήλικη γυναίκα με σκοπό την πορνεία. β) με τη βία, με απατηλά μέσα, με απειλές, με επιβολή ή κατάχρηση εξουσίας ή με κάθε άλλο εξαναγκαστικό μέσο προσλαμβάνει ή παρασύρει ενήλικη γυναίκα με σκοπό την πορνεία. γ) με τα προαναφερόμενα μέσα κατακρατεί παρά τη θέλησή της σε οίκο ανοχής μια γυναίκα ή την εξαναγκάζει να παραδοθεί σε πορνεία τιμωρείται με φυλάκιση ενός έτους μέχρι τριών ετών κι με χρηματική ποινή αν δεν συντρέχει περίπτωση βαρύτερης αξιόποινης πράξης. 2. Το πιο πάνω όριο φυλάκισης επιτείνεται έως πέντε έτη, αν το έγκλημα διέπραξε ένα από τα πρόσωπα του άρθρου 349 παρ.2 στοιχ. γ’. 3. Οι ποινές αυτές επιβάλλονται και αν ακόμη οι κατ’ ιδίαν πράξεις που απαρτίζουν τα συστατικά στοιχεία των παραπάνω εγκλημάτων εκτελέστηκαν σε διάφορες επικράτειες.

Άρθρο 352. Μέτρα ασφαλείας. Στις περιπτώσεις των άρθρων 347 παρ.2, 348, 349, 350 και 351 εφαρμόζονται και οι σχετικές με τον οίκο εργασίας και τους περιορισμούς διαμονής διατάξεις των άρθρων 72, 73 και 74.

Άρθρο 353. Πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις. 1. Όποιος δημόσια επιχειρεί ακόλαστη πράξη και προκαλεί μ’ αυτήν σκάνδαλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2. Όποιος εν γνώσει προσβάλλει βάναυσα την αιδώ άλλου με ακόλαστη πράξη που επιχειρείται ενώπιόν του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με χρηματική ποινή. Για την ποινική δίωξη αυτής της πράξης απαιτείται έγκληση.

Δημήτριος Χ. Καραγιάννης, δικηγόρος, Θεσσαλονίκη - Αθήνα

Κάντε «Λυσιστράτη», όχι πόλεμο

Σπουδαστές κολεγίων στο Τέξας θα αναγνώσουν το κείμενο της «Λυσιστράτης» σε αμφιθέατρο. Νοικοκυρές από τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ θα οργανώσουν ειδική βραδιά σε λέσχες βιβλίων.

Δάσκαλοι από την Αυστραλία θα αφιερώσουν τις ώρες διδασκαλίας στη μελέτη της. Ενας εθελοντής από τη Βηρυττό θα παρουσιάσει τη δική του διασκευή στην οποία θα ενσωματώσει αραβική και αγγλική αντιπολεμική ποίηση. Μία σύζυγος ασθενούς που πάσχει από καρκίνο θα διαβάσει αποσπάσματα σε νοσοκομείο της Καλιφόρνιας μπροστά σε γιατρούς και ασθενείς. Για 24 ώρες, η αρχαία κωμωδία του Αριστοφάνη θα κάνει αύριο μια πρωτότυπη παγκόσμια αντιπολεμική πρεμιέρα σε 679 ραντεβού από 40 χώρες. Σε θέατρα, σπίτια, ραδιοφωνικούς σταθμούς, ακόμα και μέσω Ιντερνετ...

Χάρις σε μια 35χρονη αμερικανίδα θεατρολόγο από το Πόρτλαντ του Ορεγκον, επαγγελματίες και ερασιτέχνες ηθοποιοί, φοιτητές, εργάτες, πολίτες όλων των κοινωνικών στρωμάτων ενώνουν τις φωνές τους ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ παρουσιάζοντας το αυθεντικό κείμενο ή διασκευές του. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν σε ανθρωπιστική βοήθεια σε οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή. «Σε πολλούς από αυτούς τους ανώνυμους πρωταγωνιστές μπορεί η "Λυσιστράτη" να ήταν μέχρι πρότινος άγνωστη. Ομως το βαθύτατο αντιπολεμικό της μήνυμα τους συνάρπασε» λέει στο «7» η θεατρολόγος και ηθοποιός Κάθριν Μπλουμ, που μαζί με τη φίλη της, επίσης ηθοποιό Σάρον Μπάουερ, προετοίμασαν τους δυο τελευταίους μήνες το «Σχέδιο Λυσιστράτη».

Χρησιμοποιώντας μόνο το Ιντερνετ, από τα χαράματα μέχρι αργά τα μεσάνυχτα κάθε μέρας, οι δύο γυναίκες ξεσήκωσαν τον πλανήτη έχοντας ως στόχο το «Σχέδιο Λυσιστράτη» να μπει στο χάρτη των αντιπολεμικών διαμαρτυριών. «Πριν από 2.400 χρόνια ήταν τα σπαθιά. Τώρα είναι τα όπλα μαζικής καταστροφής. Αντιμέτωποι με την προοπτική μιας ανθρώπινης τραγωδίας, καλλιτέχνες και μη θα πουν όχι» εξηγεί η κ. Μπλουμ που η πρωτοβουλία της την έχει φέρει εδώ στις ΗΠΑ στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας. Τα περιοδικά «Newsweek» και «Time», το πρακτορείο Ασοσιέντεντ Πρες, το CNN, οι εφημερίδες «New York Times» και «Village Voice» παρουσίασαν το «Σχέδιο Λυσιστράτη» με ειδικά αφιερώματα. «Η ανταπόκριση ήταν ομολογουμένως τεράστια. Πολλοί άνθρωποι επικοινώνησαν μαζί μας και δήλωσαν το πόσο αντίθετοι ήταν στην προοπτική ενός πολέμου. Ηθελαν να κινητοποιηθούν και η "Λυσιστράτη" ήταν μια μοναδική ευκαιρία».

Η οικογένεια της Μπλουμ κατάγεται από τη Ρωσία και από τις χώρες της Βαλτικής. Ο προπάππος της ήταν μπολσεβίκος και συμμετείχε στη ρωσική επανάσταση του '17, ενώ η μητέρα της υπήρξε ενεργό στέλεχος του αντιπολεμικού κινήματος τη δεκαετία του '60. Η ίδια δεν έχει ασχοληθεί ποτέ ενεργά μέχρι σήμερα με κάθου είδους πολιτική δραστηριότητα. Εχει σπουδάσει υποκριτική και περιβαλλοντολογία στο πανεπιστήμιο του Γέιλ και μέχρι σήμερα η μοναδική επαφή της με την Ελλάδα ήταν μόνο η γοητεία που της προκαλούσε από τα παιδικά της χρόνια η ελληνική μυθολογία.

Παρά τα εξαγριωμένα μηνύματα των υπερασπιστών της πολιτικής Μπους που λαμβάνει καθημερινά η κ. Μπλουμ μέσω του ηλεκτρονικού της ταχυδρομείου, η ίδια περιγράφει τον εαυτό της ως γνήσια αμερικανίδα πατριώτισσα. «Η Αμερική έχει αξίες, έχει ελευθερία λόγου, έχει πλούτο, αλλά έχει και ευθύνες. Αυτός ο πόλεμος δεν είναι μια υπεύθυνη πράξη», υποστηρίζει. «Εάν η Αμερική επιχειρήσει μια μονομερή επίθεση στο Ιράκ, ο Λευκός Οίκος όχι μόνο οδηγεί τη χώρα μας σε περιπέτειες και μας αποξενώνει από τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά και αναζωπυρώνει τις φλόγες του αντιαμερικανισμού».

Το «Σχέδιο Λυσιστράτη» μπήκε σε εφαρμογή στις 4 Ιανουαρίου. «Οταν ένας φίλος μου από το Βερμόντ μου πρότεινε να κάνω μία σύγχρονη διασκευή της "Λυσιστράτης" το θεώρησα υπέροχη ιδέα. Αρχισα να την ετοιμάζω όταν διάβασα ότι στη Νέα Υόρκη η οργάνωση Θέατρα Ενάντια Στον Πόλεμο (TH.A.W.) θα οργανώσει στις 2 Μαρτίου μια σειρά από αντιπολεμικές παραστάσεις. Αποφάσισαν να εντάξουν τη "Λυσιστράτη" στο πρόγραμμά τους, αλλά μεταθέσαμε την ημέρα, γιατί στις 3 Μαρτίου, ημέρα Δευτέρα, οι ηθοποιοί έχουν ρεπό και έτσι θα είναι διαθέσιμοι να βοηθήσουν όπου χρειαστεί. Η ανταπόκριση ήταν συγκλονιστική. Μέσα σε τρεις εβδομάδες είχαμε κινητοποιήσει ανθρώπους σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Χιλιάδες επισκέφθηκαν την ιστοσελίδα www.lysistrataproject.com ενδιαφερόμενοι να πάρουν μέρος...»

Πριν από 15 μέρες η Μπλουμ συμμετείχε στη διαδήλωση της Νέας Υόρκης, όπου συνειδητοποίησε ότι η μεγάλη ποικιλία απόψεων και η διαφορετική σύνθεση των διαδηλωτών που συμμετείχαν την έκανε ακόμα πιο συναρπαστική. «Αυτό το αντιπολεμικό κίνημα έχει ένταση, απομένει να δούμε αν έχει και αντοχή. Κι αυτή η αντοχή θα προέλθει από διάλογο μέσα από τις μικρές κοινότητες. Αλλωστε το σύνθημα του "Σχεδίου Λυσιστράτη" έχει αυτό το νόημα: "Σκέψου Παγκόσμια, Δράσε Τοπικά". Σκοπός μας είναι να κάνουμε σαφές ότι ο πρόεδρος Μπους δεν μιλά εξ ονόματος όλων των Αμερικανών. Διαφωνούμε με την επιλογή του πολέμου και το φωνάζουμε».
_________________________
ΣΗΜ.1. πρόκειται για άρθρο του Θανάση Τσίτσα, που είχα ανεβάσει στον Pathfinder στις 03-03-2003
7 - 02/03/2003
Copyright © 2001 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.
http://www.enet.gr/online/online_hprint.jsp?q=%E9%F1%E1%EA&a=&id=48096368 (ο σύνδεσμος είναι σήμερα ανενεργός)
ΣΗΜ.2. Η φωτογραφία είναι από τα Αρχεία του Εθνικού Θεάτρου http://www.nt-archive.gr/viewfiles1.aspx?playID=803&photoID=10179

ο Γερμανός συγγραφέας που ξύπνησε την Ανοιξη

Ο Φρανκ Βέντεκιντ (Frank Wedekind, 24 Ιουλίου 1864 - 9 Μαρτίου 1918) ήταν Γερμανός θεατρικός συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Αννόβερο το 1864, λίγο μετά την επιστροφή των γονέων του στη Γερμανία από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η μητέρα του, μια νεαρή Γερμανίδα (κατ' άλλους Ουγγαρέζα) ηθοποιός που ζούσε στο Σαν Φρανσίσκο, γνωρίστηκε με τον κατά πολύ μεγαλύτερό της στα χρόνια σύζυγό της, που ήταν γιατρός, είχε φύγει από τη Γερμανία και είχε εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια.

Ο πατέρας του Βέντεκιντ ήταν ένας παθιασμένος δημοκράτης που αντιπαθούσε τον Μπίσμαρκ. Ήταν επόμενο τις πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα να κληρονομήσει και ο γιος του. Το 1899, ο Βέντεκιντ φυλακίστηκε, γιατί δημοσίευσε κάποια ποιήματά του με πολιτικό περιεχόμενο στο σατιρικό περιοδικό Simplicissimus.

Ο Βέντεκιντ ήταν θαυμαστής του Ίψεν και του Στρίντμπεργκ. Είχε συμπαραταχθεί επίσης με τους νατουραλιστές συγγραφείς, πιο πολύ με το σύγχρονό του «ηγέτη» της νατουραλιστικής σχολής στη Γερμανία, το μεγάλο θεατράνθρωπο Γκέρχαρτ Χάουπτμαν (1862 - 1946).

Ο Βέντεκιντ άρχισε τη θεατρική σταδιοδρομία του το 1890, με το εικονοκλαστικό και αισθησιακό έργο του «Το Ξύπνημα της Νιότης», όπου περιγράφει τις ερωτικές ανησυχίες της νεότητας σ' ένα οικοτροφείο θηλέων. Το πιο αξιόλογο έργο του Βέντεκιντ, «Το Ξύπνημα της Άνοιξης» (Fruehling Erwachen, 1891) έχει ως θέμα και πάλι το σεξουαλικό ξύπνημα στα χρόνια της εφηβείας και προαναγγέλλει τις ψυχαναλυτικές ιδέες του Σίγκμουντ Φρόυντ στο θέατρο.

Στο «Πνεύμα της Γης» (Der Erdgeist, 1895), η ηρωίδα του, η διαβολική Λούλου (Lulu), που την πλημμυρίζει μια ασυγκράτητη λαγνεία, ενσαρκώνει τη δύναμη του κακού. Σχετίζεται διαδοχικά με τρεις άνδρες και τους ξεπαστρεύει τον ένα μετά τον άλλο: Ένας ηλικιωμένος γιατρός πεθαίνει πρώτος από αποπληξία, ο ζωγράφος που τον διαδέχεται κόβει το λαιμό του, ενώ τον τρίτο εραστή της τον σκοτώνει η ίδια, αφού κάνει πρώτα σχέση με το γιο του.

Άλλα θεατρικά έργα που εδραίωσαν τη φήμη του Βέντεκιντ είναι: «Το Κουτί της Πανδώρας» (1903), όπου η Πανδώρα είναι η προσωποποίηση του έρωτα, «Ο Μαρκήσιος του Κάιτ» (1901), το αρσενικό αντίστοιχο της Λούλου, «Ο Χορός του Θανάτου» (1906), «Η Λογοκρισία» (1908), «Θάνατος και Διάβολος» (1909), «Ο Πύργος του Βέττερσταιν» (1910), «Ο Βασιλιάς Νικολό ή Έτσι είναι η ζωή» (1911), «Μπίσμαρκ» (1916), «Ηρακλής» (1917). Ο βαγκνερικός «Τενόρος» (Der Kammersaenger, 1899) είναι το πιο δημοφιλές και πολυπαιγμένο σ' όλο τον κόσμο έργο του Βέντεκιντ.

Αμοραλισμός, άκρατος αισθησιασμός, ελευθεροστομία, λεσβιακές σχέσεις, σεξουαλικές φαντασιώσεις, προπαγάνδα του ελεύθερου έρωτα, αλλά και νατουραλιστική ειλικρίνεια για τη σεξουαλικότητα και την «τυραννία του σεξ», βασιλεύουν στα έργα του Βέντεκιντ. Έχει δίκαια αναγνωρισθεί ως ιδεολόγος του εξπρεσιονισμού και προάγγελος του Θεάτρου του Παράλογου (Theatre of the Absurd).

O Βέντεκιντ πέθανε στο Μόναχο το 1918.
____________________
ΣΗΜ.1. κείμενο από -->> https://el.wikipedia.org/…/%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%BA_%…
ΣΗΜ.2. φωτό (1883) από -->> http://monsieurcocosse.blogspot.gr/…/spring-awakening-trage… όπου υπάρχουν και άλλες, μαζί με μικρό απόσπασμα από το σημαντικό του έργο "Frühlings Erwachen, 1891" (Το ξύπνημα της Ανοιξης)

Η μηχανή Μαριάννα Δημητρίου

Πριν καμμιά 10ριά μέρες πήγα στο θέατρο! Με τί λεφτά; Με πρόσκληση βέβαια, αφού δεν περισσεύει μία λέμε.. Αυτά κάνει η σκατοκρίση. Να στερεί από μένα -που δεν άφηνα παράσταση για παράσταση, αρχής γενομένης απο τα παλιά χρόνια του υπογείου (ποιανού υπογείου; ένα είναι ΤΟ υπόγειο!)- τη βασική μου πνευματική τροφή. Ισως λοιπόν επειδή ήμουν αποστερημένη τα τελευταία (κρίσιμα) χρόνια με λυπήθηκε η θεά τύχη και με κληρώσαν στο κόκκινο, στην εκπομπή του κ. Μανόλη Πολέντα την προπερασμένη Κυριακή, να θεατριστώ επιτέλους κομμάτι... Η πρόσκληση ήταν για τη Δευτέρα 20 του μήνα που σήμερα μας αφήνει και θα ξανάρθει του χρόνου -ώρα του καλή.
Τηλεφώνησα στη κορούλα μου τη μικρή, αλλά δε μπορούσε να με συνοδέψει κι έτσι πήγα με το φίλο και συνεταίρο μου (στην ανεργία) κ. Papadoc που ψόφαγε κι εκείνος για μια παραστασούλα. Φτάσαμε ωραία στο θεατράκι CAMP που βρίσκεται κάπου πίσω από την εκκλησια των Αγ. Ασωμάτων σε ένα μικρό δρομάκι με μεγάλο όνομα που αρχίζει απο "Τ" -μη με πιέζετε, δεν το θυμάμαι και δεν έχουν τη διεύθυνση στη σελίδα... Εχουν όμως τα τηλέφωνα! Ψάξ το, αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια και θα το βρεις στα σίγουρα.

Φτάσαμε λοιπόν αρκετά νωρίς, ο κ. Papadoc με το μετρό κι η αφεντιά μου χαλαρά χαλαρά με το πόδι. Καπνίσαμε καναδυό στριφτά έξω στο δρόμο κι όταν είδαμε τις σκιές να απομακρύνονται από το τζάμι της πόρτας μπήκαμε. Ο μικρός χώρος είχε σχεδόν γεμίσει και στενοχωρέθηκα που καθήσαμε στην άκρη άκρη κοντά στη μπόρτα, πράγμα που αργότερα θα έβρισκα θείο δώρο.

Αρχίζει το έργο HAMLETMACHINE τουHeiner Muller, το οποίο σημειωτέον γνώριζα ήδη από το 2004 ή 2005 που είχα πετύχει το βιβλιαράκι των εκδόσεων ΑΓΡΑ, γνώριζα λίγο-πολύ την ιστορία του κειμένου και τη θεατρική του πορεία στο Αμέρικα -θεατροφρίκ γαρ. Το ίδιο βιβλιαράκι πουλιέται και στο κυλικείο του θεάτρου εμπλουτισμένο με τα στοιχεία της παράστασης.

Αρχίζει το έργο και λέω από μέσα μου «άντε να δούμε τί ψάρια πιάνει η νεαρή ηθοποιός που δεν την έχω ακουστά» σκουντάω και τον κ. Papadoc να μην έχει και μεγάλες απαιτήσεις, τζάμπα είναι στο κάτω κάτω. Αυτοσυγκεντρώνεται η κοπέλλα και ξεκινάει το πράγμα να τσουλά ομαλά να απαγγέλει με διάφορους τρόπους το κείμενο το γνωστό, κάτι ψευτομαχαιρώματα που απομυθοποίησα επιτόπου, λίγα χαχανητά από κάποιον που εξέφραζε έτσι την αμηχανία του -υποθέτω- και πάμ' παρακάτ'...

Ετσι κύλησαν τα πρώτα είκοσι λεπτά σε συνολική διάρκεια μιας ώρας. Στα εικοσπέντε περίπου λεπτουδάκια έπαθα τη πλάκα μου λέμε. Σκύβω στον ώμο του κ. Papadoc και ψιθυρίζω «θέλω να φύγω, δεν αντέχω άλλο, εσύ μείνε αν αντέχεις, δεν πειράζει» εκείνος μου λέει «κάνε λίγη υπομονή, μικρό είναι τελειώνει όπου νά'ναι» αλλά έχω κολλήσει το πρόσωπό μου στον ώμο του, το μέτωπό μου είναι πηγή κρύου ιδρώτα, έχω παραλύσει, δεν θέλω να βλέπω άλλο και -κυρίως- δεν θέλω άλλο ν' ακούω, όμως τα χέρια μου είναι ψόφια και δεν ανεβαίνουν να βουλώσουν τα αυτιά μου. Εκείνος, μόλις αντιλαμβάνεται πως μου συμβαίνει κάτι τι σοβαρό, χαϊδεύει απαλά τον καρπό του δεξιού μου χεριού και κάθε τόσο με καθησυχάζει «άντε, πέντε λεπτάκια μείναν ακόμα» αλλά τα πέντε λεπτάκια είναι περισσότερα από μια ζωή ολόκληρη μερικές φορές.

Δεν ξέρω τί μού γίνεται. Χείμαρρος συναισθημάτων έχει κάνει κατάληψη στο βαθύ μου είναι, μάχη συναισθημάτων, πόλεμος εικόνων μαίνεται, πολυβολεία ηχούν από παντού, αν έβλεπα κάποιον να σφάζεται μπρος στα μάτια μου πιθανότατα να μην ένοιωθα έτσι, τόσο τρομερά και ανεξήγητα δηλαδή. Είχαν ορμήσει να με κατασπαράξουν όλα όσα αδυνατούσα να καταλάβω, όλα όσα γνώριζα, όλα όσα θα ήθελα και δεν θα ήθελα να ξέρω, όλα όσα απεχθανόμουν... Ολα τα θηρία του κόσμου παρουσιάστηκαν μπροστά μου, λέμε, και μάλιστα χωρίς να τα βλέπω έτσι που έσκυβα με το πρόσωπο κρυμένο στον ώμο του καλού μου κ. Papadoc. Τρέλλα! Παράνοια! Παραλογισμός! Μπέρδεμα! Μέχρι τώρα δα που γράφω αυτές τις γραμμές -που χρωστάω να γράψω για την αποκάλυψη "Μαριάννα Δημητρίου"- δεν έχω καταφέρει να ξεχωρίσω ποιο ακριβώς συναίσθημα ήταν το κυρίαρχο. Ολη η φρίκη του ανθρώπινου πλάσματος -τα φριχτά πράγματα που είναι ικανό να πράξει και να δεχτεί- περνούσαν σαν χίλια μύρια βέλη από το μυαλό και τρύπαγαν τη σκέψη μου. Η ηθοποιός -με όλη τη σημασία της λέξης ηθοποιός- παλλόταν, εκφράζοντας με κάθε δυνατό τρόπο -ήχο, κίνηση, ομιλία- το δυνατό κείμενο του Χάινερ Μύλλερ, το βίδωνε σε μυαλά και καρδιές, με κάθε τρόπο σήμαινε «ξυπνάτε ωρέ!» σαν ένα υπερκόσμιο ξυπνητήρι ξεχώνοντάς μας από την εποχή των παγετώνων.

Προς το τέλος, μου λέει σιγανά ο κ. Papadoc «έλα, δες τώρα, είναι η κάθαρση, πλησιάζει το τέλος» και ανοίγω τα μάτια και ήταν πραγματικά η κάθαρση, αλλά με πολύ μικρή διάρκεια μετά από όλο αυτό το σφυροκόπημα. Ηθελα κι άλλη κάθαρση. Ηθελα να αποκρυσταλλώσω μέσα μου την εικόνα του γυμνού μυαλού που γεννιέται, να ρουφήξω την υπόσχεση ελπίδας που ανατέλλει, να γεμίσω το δικό μου μυαλό -το αδειασμένο εντωμεταξύ- με όμορφα καινούργια πράγματα.

Η Μαριάννα είχε ρίξει πάνω της μια κάτασπρη αστραφτερή ρομπίτσα και υποκλινόταν, ο κόσμος χειροκροτούσε μανιασμένα που γλύτωσε απο τον εφιάλτη φαντάζομαι, τα δικά μου χέρια σηκώθηκαν και τα παρακολουθούσα να χειροκροτούν αραιά αραιά στο ύψος του προσώπου, ενώ τα χείλη μουρμούριζαν «τί μας έκανες σήμερα βρε κοπέλλα μου» και «μας πέθανες ρε Μαριάννα κορίτσι μου» και αν υπήρχαν έξω απο το θεατράκι γραμμές τρένου σίγουρα θά'πεφτα για να ξαναγεννηθώ, δεν ήθελα να δω άλλο θέατρο στη ζωή μου! Τί Παξινού και Συνοδινού λέμε τώρα -και ας με συχωρέσουν όλες οι μεγάλες τραγωδοί- τί Κουν και υπόγεια και παράλογα και πρωτοπορειακά -ζητώ συγγνώμη κι απο σένα μεγάλε Κάρολε, φαντάζομαι δεν θα είχες αντίρρηση αν έβλεπες αυτή τη θεά- μπάζα δεν πιάνουν μπροστά στο φαινόμενο Μαριάννα Δημητρίου. Πραγματική αποκάλυψη το αστέρι που γεννήθηκε μπροστά στα μάτια μου, μέσα σε φόνους και τρικυμίες, το άστρο που έλαμψε ολοκάθαρο σε μαύρο φόντο φόβου και φρίκης.

Μετά, πήγαμε για φαϊ, αλλά δεν κατέβαινε μπουκιά. Επινα νερό και δεν μιλούσα, μονο επιφωνήματα και βογγητά και «ευτυχώς που δεν ήρθε το παιδί, είναι και ευαίσθητο», ο κ. Papadoc τά'παιξε κανονικά και «ήταν πραγματικά σπουδαία παράσταση, αποκάλυψη η μικρά» και «αυτό είναι μέθεξη Μαρίνα» μού'λεγε κάθε τόσο και γύρισα σπίτι κι άνοιξα το λεξικό αλλά τη λέξη δεν τη βρήκα. Υποθέτω πως προέρχεται από το ρήμα μετέχω -ή μήπως το μεθίημι; Ευτυχώς τη βρήκα σήμερα εδω και πράγματι είναι από το "έχω". Δεν θυμόμουν ότι ο μέλλων "έξω" παίρνει δασεία. Ατιμο αλτσχάιμερ.

Η κορούλα μου πήγε βέβαια και το είδε το έργο με μια φίλη της κι ενθουσιαστήκανε κι αγκάλιασαν τη Μαριάννα μετά την παράσταση και «αυτό το έργο πρέπει να το δει όλη η Ελλάδα μαμά, έγινα άλλος άνθρωπος» ήταν το συμπέρασμά της και «αυτή η παράσταση είναι εμπειρία ζωής» απάντησα και το πιστεύω στ' αλήθεια πως έτσι είναι. Ευχαριστούμε Μαριάννα και υπόλοιποι συντελεστές! Είστε σπουδαίοι! Υπόσχομαι να έρθω να ξαναδώ κανονικά την παράσταση μόλις ηρεμήσω λιγουλάκι, ε...
___________
Η φωτό από εδώ: http://campoint.gr/?p=3992 έχει κι άλλες σε φωτοκύμα, στο πλάι δεξιά, δες τες μόνος/η σου.

To Κάτι Αλλο

ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΥΣΑΚΙ, Βρυσακιου 17 Πλακα (δίπλα στα γραφεία του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων - ΣΑΔΑΣ)

Περιγραφή

Μια παράξενη ιστορία για ένα πλασματάκι που δεν ήταν σαν τα άλλα, ήταν... “Κάτι Άλλο” που έψαχνε φίλους και ονειρευόταν παιχνίδια και γέλια.
Γιατί τα άλλα ζωάκια δε το αποδέχονται; Και αυτό με τη σειρά του, όταν του χτυπάει τη πόρτα ένα εξίσου περίεργο ζωάκι, ένα “Κάτι Τι” γιατί δε θέλει να το κάνει παρέα;
Δύο αλλόκοτοι αφηγητές καλούνται να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα και να ζωντανέψουν τα δύο πλασματάκια, σε μια διαδραστική παράσταση όπου σημαντικό ρόλο παίζουν και τα παιδιά.
Μια παράσταση για την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Για τη φιλία, το φόβο, την αγάπη και την ομαδικότητα.

Παραστάσεις ΓΙΑ 6 ΣΑΒΒΑΤΑ στις 5 μμ μέχρι το Σάββατο 18 Φεβρ. 2012 στις 6:00 μμ
Κράτηση κάνετε στο τηλέφωνο του θεάτρου: 210 32 10 179

Δραματουργικη επεξεργασια: Οι Αστροναυτες
Σκηνοθεσια και υποκριτικη: Μαρκελλα Φανου, Kάλλι Μαυρομάτη.
Μουσικη: Μαριος Κωστακης
Σκηνογραφια και Κούκλες: Δημητρης Μικιος
Κατασκευη Σκηνικου: Νικος Νικολοπουλος

Βασισμένο στο παραμύθι "Το Κάτι Αλλο" της Καθριν Κέιβ
Εικόνες: Κρις Ρίντελ
_____________________
ΣΗΜ. Πήγα και'γώ στην πρεμιέρα, σαν παδάκι που είμαι.. και πέρασα πολύ καλά! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα για παιδάκια από 2 μέχρι 102 χρονών.

Το Αυγό

Από τον αξέχαστο Δημήτρη Χορν, ένα κομματάκι από το διεισδυτικό έργο του Félicien Marceau: (πληροφ. για αγγλομαθείς εδώ)


http://youtu.be/FnwiiadGrPo

..και το Μαύρο Αβγό (βαλσάκι) από μένα και τον retrorius:



Ποιο είναι το ποθούμενο; να βγούμε από το Αβγό ή να μπούμε στο Αβγό;
Τη δική μου θέση πάντως τη δήλωσα ήδη τραγουδιστά σε συνεργασία με τον retrorius, που εκτός από τη φωνή του, έδωσε χρώμα στο τραγουδάκι με την εξαιρετική ενορχήστρωση. Τα γρατζουνίσματα που ακούγονται μπήκαν επίτηδες ώστε να δίνεται η εντύπωση παλιού δίσκου. Δεν ξέρω αν έχω καταφέρει πολλά πράγματα, αλλά εξακουλουθώ να προσπαθώ να βγω... Είναι λίγο σκληρό το τσόφλι βλέπετε!

Οι στίχοι του τραγουδιού πρωτοανέβηκαν εδώ στις 19/02/2005 και λείπει (πάντα) η τελευταία εναλλακτική στροφή -ακατάλληλη δι' ανηλίκους!

Ευχαριστώ, καλέ μου Ανθρωπε

Ευχαριστώ για όλα.
Για όσα μου έδειξες, για όσα μου έμαθες.
Για την αξία του γέλιου, που έκανες πράξη.
Για τη δύναμη του λυτρωτικού αυτοσαρκασμού.
Για τις δυνατότητες της αντίφασης και της ανατροπής.
Για την ευγένεια της καρδιάς.
Για τη συνέπεια λόγου και στάσης ζωής.
Για την προσωποποίηση του Ηθους.
Ευχαριστώ για το παράδειγμα που έδωσες με την ίδια σου τη ζωή, όχι μονάχα με την απατηλή ζωή που έπαιζες στο πανί και στο σανίδι. Ολόκληρη η ζωή σου ήταν μια διαρκής πάλη, όπου το καλό νικούσε, μια και δεν υπέκυψες στις διάφορες Σειρήνες και μάλιστα χωρίς να έχεις βουλωμένα αφτιά.

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ (του Τάκη Κουφόπουλου)

Το πρώτο ακρόαμα που ανέβασα στις 2/9/2008 ώρα 19:40 στο www.radiobubble.gr είναι το έργο του Τάκη Κουφόπουλου "Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ". Υπάρχει στην ιστοσελίδα του, όπου διατίθεται για προσωπική (μη κερδοσκοπική) χρήση.
Το διήγημα αυτό γράφτηκε το 1966 και δημοσιεύτηκε το 1970 στη συλλογή "18 ΚΕΙΜΕΝΑ" από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.
Το βρίσκω εξαιρετικά επίκαιρο, για τούτο το ξαναφέρνω στην επιφάνεια.
Καλή ακρόαση :) αν και έχει παράσιτα και δεν έχει μουσικούλα. Ελπίζω η διήγησή μου να μη... ζημιώσει(!) την ακοή των ακροατών. Αντέξτε, 18 λεπτά είναι μόνο, θα περάσουν...

Ικέτιδες (του Αισχύλου)

Το ποστ αφιερώνεται σε όλους όσοι επικαλούνται την δήθεν ελληνικότητά τους και, κρυπτόμενοι πίσω από νομικίστικα τεχνάσματα, προσβάλλουν τον πολιτισμό μας, τον πολιτισμό των ελλήνων, αυτόν τον πολιτισμό που φώτισε την ανθρωπότητα και σήμερα κοντεύει να χαθεί στα σκοτάδια...

Η υπόθεση: Για να γλιτώσουν από τον αιμομικτικό γάμο με τα ξαδέλφια τους, τους γιους του Αιγύπτου, οι πενήντα κόρες του Δαναού, καθοδηγούμενες από τον πατέρα τους, καταφεύγουν στο Άργος απ’ όπου κατάγονται, προσπέφτουν ικέτισσες στους βωμούς των θεών και ζητούν άσυλο από τον βασιλιά της χώρας Πελασγό, ο οποίος τους το παρέχει, αφού πρώτα ζητήσει τη συγκατάθεση των Αργείων.

Στις Ικέτιδες, το πρώτο ιστορικά κείμενο όπου γίνεται λόγος για δημοκρατία και προσφέρεται μια ιδανική εικόνα της, θίγονται θέματα ενεργά ακόμη και σήμερα: το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (habeas corpus) και, στους αντίποδες, η ύβρις που συνιστά η άρνηση των νόμων της φύσης, εδώ η άρνηση της ένωσης με το αρσενικό (φυξανορία), η αινιγματική και αντιφατική φύση του θεού, η ιερότητα του ικέτη, του πρόσφυγα, καθώς επίσης και η υποχρέωση της δημοκρατικής πολιτείας να τον προστατεύσει (ασυλία), ακόμη και με κίνδυνο της ίδιας της ακεραιότητάς της. Πρόκειται για την πιο λυρική από τις σωζόμενες τραγωδίες και ίσως από τις πιο δύσκολες στο ανέβασμά τους εξ αιτίας των πολλών προβλημάτων, σκηνικών και ιδεολογικών, που θέτει.
____________________________
από εδω
στη φωτογραφία το πρόγραμμα της παραστασης (2η εκδοχή) από την ομάδα Angelus Novus στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (17-18-19.01.2011)

Θέατρο Μαζί!

Θεατρικός διάλογος

- Θα κάνουμε προσπάθεια όλοι οι έλληνες για την πατρίδα, για την Ελλάδα!
- Α, καλά, χεστήκαμε...
- Θα αλλάξουμε!
- Πάνες;
- Θα πετύχουμε σήμερα την αλλαγή!
- Εντάξει, μη φωνάζεις...
- Ελληνες! Αλλάζοντας χώρα, θα αλλάξουμε!
- Και πού να πάμε;
- Ελληνίδες! Πρέπει όλοι να κάνουμε δύσκολη προσπάθεια!
- Μην ανησυχείς, μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια...
- Θα γίνει η χώρα δύσκολη για τους έλληνες και τις ελληνίδες!
- Εχει κιόλας γίνει!
- Θα πετύχουμε σήμερα!
- Προλαβαίνουμε πριν βραδιάσει;
- Θα αλλάξουμε εδώ, σήμερα!
- Εδώ; Δημοσίως;
- Θα είναι δύσκολη η αλλαγή, αλλά πρέπει να αλλάξουμε!
- Δεν είναι και τόσο δύσκολη, έχουν επικαιροποιηθεί τα πάμπερς.
- Θα γίνουμε πολίτες της χώρας αυτή τη χρονιά!
- Γιατί, τις άλλες χρονιές ποιανής χώρας είμαστε;
- Θα είναι μια χρονιά δύσκολη για τη χώρα!
- Είπαμε: χεστήκαμε για τη χώρα...
- Αλλάξαμε την Ελλάδα, θα σας αλλάξουμε και τα φώτα!
- Είδες η ΔΕΗ;
- Ολοι για την Ελλάδα! Ολοι για την πατρίδα!
- Για το ΔΝΤ και την ΕΕ εννοεις, έτσι;
________________
Εικονα και λέξεις από εδώ
Αν θυμίζει κάτι ο διάλογος αυτός, δεν φταίω...

2o Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου στην Αθήνα!

Ο Νίκος Χατζηπαπάς, πρωτοπορος του Θεατρου Δρομου, μας προσκαλεί:

To 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου είναι γεγονός. Θα περίμενε κανείς, ότι το 2ο Φεστιβάλ θα ήταν μια πιο εύκολη υπόθεση. Η εμπειρία από το πρώτο, αλλά και η αδιαμφισβήτητη επιτυχία του, θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν δημιουργήσει ένα πιο πρόσφορο έδαφος. Κι όμως, είναι σαν να ξεκινάμε τώρα, σαν να περπατάμε στο σκοτάδι και δεν ξέρουμε ποιό θα είναι το επόμενο βήμα. Βρεθήκαμε ξαφνικά και αυτό φυσικά αφορά όλους μας στην Ελλάδα, σε ένα ασφυκτικό οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό περιβάλλον, που συνθλίβει σχέδια, προσπάθειες, οράματα. Πράγματι, σε ένα τέτοιο πλαίσιο που βιώνουμε, προβάλλει σαν τρέλα να επιχειρείς αυτό το δεύτερο βήμα, με μοναδικό συμπαραστάτη το Δήμο της Αθήνας και τον Πολιτιστικό Οργανισμό.

Το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου πραγματοποιείται κόντρα στις συνθήκες, κόντρα στη μίζερη εποχή μας, κόντρα στη μικρότητα και την κατήφεια των καιρών. Σύνθημά μας: «Ψυχή στο Δρόμο». Φράση από την πάροδο των Βακχών του Ευριπίδη. Ψυχή στο δρόμο, γιατί το χρειαζόμαστε. Ψυχή στο δρόμο, γιατί αυτό χρειάζεται ο καλλιτέχνης για να εκτεθεί στο δημόσιο χώρο. Ψυχή στο δρόμο, γιατί αυτό είναι το θέατρο του δρόμου και της δράσης. Στόχος να αλλάξει για λίγο τη ζωή μας, προσφέροντας χαρά και περιεχόμενο. Δύο χέρια σφιχτά δεμένα, μια φλόγα και ένα πλατύ χαμόγελο, η εικόνα μας και ό,τι μπορεί να προσφέρει ο θαυματοποιός, ο θεατρίνος, ο σαλτιμπάγκος, ο πεταυριστής, ο σχοινοβάτης, ο ηθοποιός της πλάνης και της περιπλάνησης.

Νίκος Χατζηπαπάς

Χώροι διεξαγωγής του Φεστιβάλ: Το ιστορικού κέντρο, εκτός από την πλατεία Κλαυθμώνος. Κεντρικό σύνθημα του φετινού φεστιβάλ: «Η Ψυχή στο Δρόμο», από την Πάροδο των «Βακχών» του Ευριπίδη.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Aπό την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου έως τη Δευτέρα 4 Οκτωβρίου, σε κεντρικές πλατείες της Αθήνας.
Ρίξε μια ματιά και εδω
Γνώρισε τους καλλιτέχνες εδω

ΓΙΑ 14 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟ

Η Θεατρική Εταιρεία Πόλις επαναλαμβάνει για 14 παραστάσεις την βραβευμένη από την ένωση Ελλήνων θεατρικών κριτικών, θεατρική παράσταση Κοραή 4 - Προσβάσιμος χώρος στον χώρο Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, (πρώην Κρατητήρια της Κομαντατούρ) στο Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής της οδού Κοραή, στην Αθήνα. Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν από της 9 μέχρι της 31 Οκτωβρίου του 2009 κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα στις 21:15, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
_______________
http://rodiat7.blogspot.com/2008/05/korah-4.html

το όργιο ανεκτικότητας φέρνει το "όριο νομιμότητας"

Αντιγράφω/κοινοποιώ το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Μυρόεσσας Μεταξά (επειδή αποκλείεται να τα έγραφα καλύτερα) από τη σελίδα iNews, mixtape -οι εικόνες από τον ίδιο τόπο.

"Το Όργιο της Ανεκτικότητας" του Jan Fabre στο Θέατρο Παλλάς

Ο σημαντικός εκπρόσωπος της φλαμανδικής nouvelle vague βρίσκεται στην Αθήνα στις 10 και 11 Ιουνίου στο Θέατρο Παλλάς για να παρουσιάσει, μαζί με την ομάδα του Troubleyn, την παράσταση «Orgy Of Tolerance», στο πλαίσιο της περιοδείας τους.

Eνα κυνικό σχόλιο στην υπερβολική ανεκτικότητα ενός κόσμου που βρίσκεται σε αποσύνθεση- του δικού μας δηλαδή- απέναντι σε κάθε τι. Η πολιτική, το σεξ, ο καταναλωτισμός, ο έρωτας, η ηθική γίνονται ένα κουβάρι που η κοινωνία μας κλωτσάει γουργουρίζοντας αδιάφορα σαν καλοταϊσμένη ψιψίνα. Και ο πολυσχιδής Βέλγος καλλιτέχνης το επισημαίνει, γρονθοκοπώντας τις συνειδήσεις μας με χαμόγελο μέσα από μια δυνατή παράσταση που ερευνά με χιούμορ τα όρια της κανονικότητας.

Ο Jan Fabre είναι εικαστικός, χορογράφος, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας και αναγνωρίζεται ως μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στη σύγχρονη τέχνη. Είναι ο δεύτερος εν ζωή εικαστικός καλλιτέχνης του οποίου το έργο παρουσιάζεται στο Λούβρο στην πτέρυγα της Φλαμανδικής Ζωγραφικής, παράλληλα και σε διάλογο με τα έργα μεγάλων Φλαμανδών Ζωγράφων.

Κάθε νέα του σύλληψη αποτελεί παγκόσμιο καλλιτεχνικό γεγονός, απασχολεί τον κόσμο της τέχνης σε όλο της το φάσμα και προκαλεί έντονες συζητήσεις. Όπως και η τελευταία παράσταση του εικονοκλάστη καλλιτέχνη που γίνεται αντικείμενο έντονης διαμάχης ανάμεσα στους κριτικούς και το κοινό διεθνώς όπου και αν ανέβει.

Δεν βλέπει κανείς πολύ συχνά τον αυνανισμό ως Ολυμπιακό αγώνισμα για εναρκτήρια σκηνή σε μια παράσταση, ή έναν ηθοποιό να γδύνεται και να εισχωρεί μια καραμπίνα στον πισινό του επί σκηνής. Ούτε είναι συνηθισμένο να παρακολουθείς στο θέατρο live sex ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τις ακτίνες μιας ρόδας ποδηλάτου. Και ίσως μετά από αυτές τις σκηνές να ταράζει λιγότερο η εικόνα του Ιησού που, με το σταυρό στο χέρι, να παίρνει μέρος σε casting ενός φωτογράφου μόδας. Κυνισμός; Ναι. Πρόκληση; Φυσικά! Αλλά όχι από εκείνες τις προκλήσεις που συμβαίνουν αποκλειστικά και μόνο προς χάριν εντυπωσιασμού.

Η αλήθεια είναι πως με μια πεταχτή ματιά στις φωτογραφίες της παράστασης και διαβάζοντας τις κριτικές στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης το πρώτο που αναρωτιέται κανείς είναι πώς θα αντιμετωπίσει η πουριτανική (φαινομενικά) ελληνική κοινωνία την παράσταση του Βέλγου καλλιτέχνη που ταξιδεύει τον Ιούνιο στη χώρα μας.

Πόσες κυρίες με γούνες και βαρύ make up θα φύγουν εν εξάλλω, στη μέση της παράστασης, προσβεβλημένες από το θέαμα, από το Παλλάς άραγε; Και πόσοι ανοιχτόμυαλοι θεατές θα μείνουν να παρακολουθήσουν τη σύνδεση που επιχειρεί ο σκηνοθέτης ανάμεσα στον αυνανισμό και τον καταναλωτισμό χωρίς να ηθικολογούν επιφανειακά; Να ένα καλό debate για τα γραφεία στοιχημάτων!

Στον πυρήνα της εφιαλτικής απεικόνισης του κόσμου μας, όπως τον αναπαριστά ο Jan Fabre στο τελευταίο του έργο, υπάρχει μια εμμονή: η ιδέα πως η δύναμη που κινεί την καταναλωτική κοινωνία μας είναι μια ναρκισσιστική και βάναυση διαστρέβλωση της σεξουαλικής ενέργειας. Όχι, δεν πρόκειται για μια «βολική» ή ευχάριστη εμπειρία το να βρεθείς θεατής της παράστασης αυτής. Αλλά το να καταλάβει κανείς πώς λειτουργεί η αναίσχυντη και σε τελικό στάδιο αποσύνθεσης κοινωνία μας αντί να το αγνοεί όπως εκατομμύρια ανθρώπων δεν είναι, επίσης, βολικό και ευχάριστο. Η ανεκτικότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε την φθορά και την κατάπτωση, πάλι, είναι βόλεμα. Και ο 50χρονος Βέλγος καλλιτέχνης δε διστάζει να πατήσει μερικά κουμπιά μας μήπως και μας παρακινήσει να αφήσουμε το τηλεκοντρόλ και να κουνηθούμε από τον καναπέ μας.

Σύλληψη/ Σκηνοθεσία/ Χορογραφία/ Σκηνογραφία: Jan Fabre
Δραματουργία: Miet Martens
Περφόρμερ: Linda Adami, Christian Bakalov, Katarina Bistrovic-Darvas, Annabel Chambon, Cedric Charron, Ivana Jozic, Goran Navojec, Antony Rizzi, Kasper Vandenberghe
Μουσική/ Στίχοι: Dag Taeldeman

______________________
-->> Δυστυχώς, το έργο παρουσιάστηκε μόνο για δυο μερούλες, 10 και 11 Ιουνίου, και πολύ λίγοι το πήραμε χαμπάρι. Ενα έργο τόσο σημαντικό και τόσο -πολύ, πάάάρα πολύ λέμε- ταιριαστό με όσα συμβαίνουν στην ΕΕ και ιδίως στη χώρα μας...

-->> Ενα σχολιάκι που άφησα εδώ: Η φράση "όρια νομιμότητας" μου θύμισε την παρουσίαση -χτες και προχτες στο ΠΑΛΛΑΣ- απο το βέλγο καλλιτέχνη Γιαν Φαμπρ του έργου του «Οργιο Ανεκτικότητας», όπου μεταξύ άλλων εκκρηκτικών (παρόλο που είναι αυτονόητα) είπε: "το να ανοίξει κανείς διάλογο με εκπροσωπο της άκρας δεξιάς, το θεωρώ όργιο ανεκτικότητας" και μου θύμισε τον Τσάμπερλαιν να ανεμίζει το χαρτί με τη συμφωνία του με το Χίτλερ.
(κάπως έτσι, χαλαρά και ειδυλλιακά, ξεκινά το σουλάτσο της η βία)
..αφού δλδ ανοίχτηκε η πόρτα με κλειδί την ανεκτικότητά μας ("μας"= ΜΜΕ) έρχονται να επιβάλλουν "όρια νομιμότητας"..

-->> η παροιμία που ταιριάζει στο "φαινόμενο ΛΑΟΣ" είναι: Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ' ανέβει στο κρεββάτι.

-->> κι άλλο ένα σχολιάκι που άφησα εδώ: Ενα όργιο ανεκτικότητας (δικής μας) έφερε τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα. Οταν το ΕΣΡ ανέχεται εκπομπές όπως του Τηλεπλασιέ, των "επιστημόνων" Αστρολόγων, κλπ, στο όνομα -τίνος άραγε;- της "ενημέρωσης" του λαού ή του δικαιώματος προβολης των "προϊόντων" του εμπορίου της απάτης και της μισαλλοδοξίας -υποθέτω.
Το ΕΣΡ, το όργανο που θεσμοθετήθηκε με σκοπό να προστατέψει/καταγγέλλει τα στραβά της τιβι, μετατράπηκε σε προστιμοδότη χαζοεκπομπών σε κανάλια που *είχαν λεφτά να πληρώνουν τα πρόστιμα* ενώ άφηνε τα *πτωχά καναλάκια* να ροκανίζουν σαν τρωκτικά τα μυαλά των (απελπισμένων εξαιτίας της πολιτικής των σκανδάλων, κλπ) θεατών και να δημιουργούν "Σχολές".
Η διαστρέβλωση των λέξεων είναι επικίνδυνο πράγμα -το γράφω εδώ και πάνω από 10 χρόνια όπου βρω ευκαιρία. Σήμερα βλέπουμε καθαρά τι σημαίνει αυτό: Ανθρωπος=άτομο=μετανάστης=πράγμα ανεπιθύμητο, σαν ένα κουνούπι που το λιώνουμε στον τοίχο. ΦΡΙΚΗ λέμε.
(αν αυτό είναι πολιτική για τη μετανάστευση *που εμεις οι δυτικοι προκαλεσαμε* με πολεμους, κλπ, εγώ είμαι ο πάπας της Ρώμης)

16 Μαρτίου: Hatzidakis tribute day!

Ανοικτό κάλεσμα προς όλους!!! Mακριά από επετείους και μνημόσυνα...
Γιατί βαρεθήκαμε να μην ακούμε τα τραγούδια του από τα συμβατικά Μέσα.
Γιατί η τέχνη του παραμένει η καλύτερη αφορμή... για να κάνουμε τέχνη.
Σας καλούμε εκείνη την ημέρα να απλώσουμε μέσα από τα blogs και τα social networks, ως τον νέο επικίνδυνο ιό του διαδικτύου, κείμενα, ήχους, εικόνες, μουσικές, εκπομπές, podcasts, λέξεις, βίντεο, ποιήματα, vcasts, θεατρικά...
ότι νομίζετε....
ότι για εσάς είναι "Χατζιδάκις".

Σύνθημα: για να μη συνηθίσουμε ποτέ

Tag: Hatzidakis

Bunners: από εδώ (φτιάξτε και τα δικά σας)

Στόχος: να απλωθεί στη bloggόσφαιρα μια τέχνη που παράγεται από την τέχνη του.

Ξέρουμε ήδη ότι στις 16 Μαρτίου:
-Αρκετοί γραφίστες θα ανεβάσουν στα blogs τους, εικόνες εμπνευσμένες από τη μουσική και τη σκέψη του.
-Ομάδα ανταρτών των social networks θα “χτυπήσει” συντονισμένα το twitter με αποσπάσματα από ποιήματα και στίχους του συνθέτη. Όπου ο Χατζιδάκις έχει απλά μελοποιήσει στίχους άλλων, θα αναφέρεται και το όνομα του ποιητή.

Ειδικότερα το radiobubble:
-Θα εκπέμπει από τα μεσάνυχτα της Κυριακής 15/3 και μέχρι τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 16/3 εκπομπές και podcast που δημιουργήθηκαν με αφορμή τη μουσική και τα τραγούδια του Χατζιδάκι.

-->> Περισσότερα στο www.radiobubble.gr
-->> μια δική μου πρόταση για μπάνερ -->>

1978: παρουσίαση του Αμλετ στο Ηρώδειο

Το ποστ αυτό το χρωστάω στο Thas. Είχα σκεφτεί να ανεβάσω ολόκληρο το πρόγραμμα της παρουσίασης (δεν έγραφε πουθενά τη λέξη "παράσταση") του Αμλετ από τη θεατρική ομάδα του Παν/μίου Αθηνών στο Ηρώδειο, το Μάη του 1978. Δυστυχώς, δεν είχα σημειώσει και τις ημ/νίες των δημοσιευμάτων στις εφημερίδες, ούτε καν το όνομα των εφημερίδων όπου αυτά δημοσιεύτηκαν. Απλώς, φύλαξα τα αποκόμματα.

1 2
3 4

Η εικ.1. είναι ένα δημοσίευμα που παρουσιάζει/αναγγέλλει την δραστηριότητα των φοιτητών.
Η εικ.2. είναι η σελίδα 21 του προγράμματος.
Η εικ.3. είναι η σελίδα 25 του προγράμματος.
Η εικ.4. είναι η κριτική του κ. Γεωργουσόπουλου την επομένη ή τη μεθεπομένη της παράστασης.

-->> Το πρόγραμμα είναι ένα ογκώδες βιβλίο μεγέθους 25Χ34 εκ. 120 σελίδων με αναλύσεις, πληροφορίες για την εποχή του Σαίξπηρ, ιστορικά ντοκουμέντα, πληροφορίες από διάφορες παραστάσεις του έργου, κλπ. Εξαιτίας του μεγέθους του, είναι πολύ δύσκολο να σκαναριστεί. Ισως το φωτογραφίσω κάποτε, επειδή είναι πολύ ενδιαφέρον.

-->> Οταν διάβασα την κριτική του κ. Γεωργουσόπουλου θύμωσα πολύ και συνέταξα ένα κείμενο με τη δική μου -εκ διαμέτρου αντίθετη- άποψη, το οποίο κάπου βρίσκεται, μόνο που δεν το βρήκα να το ανεβάσω τώρα. Από τότε διατηρώ μεγάλη επιφύλαξη για τις απόψεις του κ. Γεωργουσόπουλου.

-->> Για να μη κουράζομαι να ξαναγράφω τί είχα εισπράξει από την παράσταση αυτή -σίγουρα σημαντική, μετά από 30 χρόνια ακόμα τη θυμάμαι!- διαβάστε την κριτική του κ. Γεωργουσόπουλου από την... ανάποδη! Οπου γκρινιάζει δλδ, εσείς διαβάστε ένα διθύραμβο. Απλά πράγματα.

-->> Σήμερα, μπορώ να εκφράσω την απορία μου δημοσίως: Αν ο Αμλετ παιζόταν με τη μετάφραση του κ. Γ. θα εξέφραζε στην κριτική του τόση πίκρα και τόση λύπη; Θα ήταν τόσο πικρόχολη η κριτική, δηλαδή, ή θα ήταν γεμάτη επαίνους; Η απορία υπάρχει επειδή δεν έχω διαπιστώσει αρνητική κριτική για έργα που παίζονται με δικές του μεταφράσεις.

-->> ΟΥΦΦΦ