ΚΛΕΒΟΝΤΑΣ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ

Το νέο ντοκιμαντέρ του Εξάντα
από τον Γιώργο Αυγερόπουλο

Διάρκεια: 55 λεπτά

Original Airdate:
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011, 23:00 - ΝΕΤ

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί, από πού έρχονται τα ψάρια που τρώτε; Θα ήταν ένας τρόπος να ελέγξετε μια τεράστια πειρατική βιομηχανία που εγκληματεί στο πιάτο σας! Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για ψάρι στην παγκόσμια αγορά, έχει οδηγήσει ευρωπαϊκούς και ασιατικούς αλιευτικούς στόλους, στις ακτές της Δυτικής Αφρικής. Εκατοντάδες βιομηχανικά σκάφη-πειρατές ψαρεύουν παράνομα στα χωρικά ύδατα των κρατών της περιοχής, ρημάζοντας τον ωκεανό από κάθε μορφή ζωής και καταδικάζοντας εκατομμύρια αφρικανούς στη φτώχεια και την πείνα. Το καινούριο ντοκιμαντέρ του Εξάντα «Κλέβοντας απ' τους φτωχούς» γυρίστηκε στη Σενεγάλη, όπου η πειρατική αλιεία που διεξάγουν τεράστια σκάφη ανεπτυγμένων κρατών αποστερεί από τους κατοίκους τον βασικό πόρο διαβίωσής τους.

Μη χάσετε το νέο ντοκιμαντέρ του Εξάντα, την Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011, στις 23:00 στη ΝΕΤ

Σενάριο, σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Γεωργία Ανάγνου
Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος
Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου
Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2010 - 2011
_____________________________
ΣΗΜ. Και, τώρα που μιλάμε, κατασκευάζονται κι άλλοι φτωχοί -οι νεόπτωχοι της Δύσης- για να χορτάσουν την απληστία των κλεφτών, όπως συμβαίνει π.χ. στη χώρα μας και στις χώρες του Ευρωνότου.

Το Αίμα του Κουάν Κουάν Μεγάλος Νικητής στο Ρίο ντε Τζανέιρο

Με το μεγάλο βραβείο Καλύτερης Ταινίας Roberto Farias, τιμήθηκε το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου "Το αίμα του Κουάν Κουάν" στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.

Το 4ο διεθνές φεστιβάλ κοινωνικού και περιβαλλοντικού κινηματογράφου, διοργανώθηκε στη πόλη Nova Friburgo, που δοκιμάστηκε σκληρά τον Ιανουάριο του 2011 από καταρρακτώδεις βροχές και κατολισθήσεις οι οποίες κόστισαν τη ζωή σε περισσότερους από 200 ανθρώπους. Διαγωνίστηκαν συνολικά 41 ταινίες από τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Ελβετία, το Ιράν, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ουγγαρία, τη Φιλανδία, το Βέλγιο, τη Σουηδία, τη Κίνα, τη Νέα Ζηλανδία, τη Σερβία, την Ισπανία, την Βενεζουέλα, το Μεξικό, την Ινδία, την Αυστραλία και την Ιαπωνία.

Με ομόφωνη απόφαση της η κριτική επιτροπή, απέδωσε την ανώτατη διάκριση στο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου "Το Αίμα του Κουάν Κουάν", που εξετάζει την καταστροφή της Αμαζονίας του Εκουαδόρ από πετρελαικές εταιρείες και μεταδόθηκε από την ΝΕΤ στο πλαίσιο της σειράς ντοκιμαντέρ "Εξάντας". Είναι το έβδομο διεθνές βραβείο που αποσπά η συγκεκριμένη ταινία.

Στο φεστιβάλ διακρίθηκαν επίσης οι ταινίες PERCEPÇÃO DE RISCO (Καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους) της Sandra Alves και Vera Longo από την Βραζιλία, και O PRESENTE DE PACHAMAMA (Βραβείο Κοινού) του Ιάπωνα σκηνοθέτη Tosifumi Matsushita.

ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (Exandas)

Συγκλονιστικό το σημερινό αφιέρωμα του Εξάντα. Εβλεπα και άκουγα και ο νους μου ήταν στα δικά μας και αναρωτιόμουν αν θα λέμε τα ίδια και χειρότερα σε λίγο καιρό, αν τα παιδιά μας θα πεθαίνουν από πείνα, αν τα χωράφια μας θα τα λυμαίνονται εταιρείες καλλιεργώντας βιοκαύσιμα, μέχρι πού μπορεί να φτάσουν οι ανενδοίαστες εξουσίες που μας κυβερνούν, και άλλα τέτοια τρομαχτικά. Ελεγα από μέσα μου ότι, τελειώνοντας η εκπομπή θα πάψω να τα σκέφτομαι τόσο μαύρα, αλλά δυστυχώς τα σκεφτομαι ακόμα...

ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΟ Δ.Ν.Τ. βρίσκεται στη Γουατεμάλα από το 1984. Τα τελευταία εφτά χρόνια η χώρα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλά ανεπτυγμένα κράτη. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%! Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το 1 στα 2 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν από την πείνα και τον υποσιτισμό. Ένα ντοκιμαντέρ συγκλονιστικών αντιφάσεων, όπου τα υπέροχα οικονομικά στοιχεία δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή.

Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός
Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης
Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2010-2011

«Ο πλούτος μας πάντα δημιουργούσε την πείνα μας
και έθρεφε την ευημερία των άλλων.
Στην αποικιοκρατική και νεο-αποικιοκρατική αλχημεία,
ο χρυσός μετατρέπεται για εμάς σε σκουριασμένη λαμαρίνα
και η τροφή σε δηλητήριο».

Εδουάρδο Γαλεάνο - Συγγραφέας και φιλόσοφος

Η Γουατεμάλα, στην Κ. Αμερική, έχει πληθυσμό και έκταση περίπου όση η Ελλάδα. Μακροοικονομικά, είναι η χώρα των χιλίων θαυμάτων! Εμφανίζεται ως μια από τις πιο σταθερές και αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Ο πληθωρισμός της είναι ελάχιστος, η νομισματική της ισοτιμία συνεχώς σταθερή, η ανεργία βρίσκεται κάτω απ’ το 3% και οι εξαγωγές της ανθίζουν.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιτηρεί την οικονομική πορεία της χώρας, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, Φερνάντο Ντελγάδο: «Η Γουατεμάλα έχει κάνει ρεκόρ. Παρουσιάζει ένα ιστορικό συμμόρφωσης και εκπλήρωσης υποχρεώσεων ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Έχει επιδείξει αξιέπαινη φορολογική πολιτική και έχει επιτύχει σε όλα τα επίπεδα με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο!». Τα τελευταία εφτά χρόνια, η Γουατεμάλα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%!

Όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, και κάποια άλλα στοιχεία έρχονται να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. «Είμαστε η χώρα της Κ. Αμερικής με τον υψηλότερο δείκτη χρόνιου υποσιτισμού. Έχουμε περισσότερο από το μισό πληθυσμό μας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα. Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες και μεγάλες αντιφάσεις, που παρά τη μεγάλη παραγωγή πλούτου, και παρόλο που η χώρα μας είναι παραγωγός τροφίμων, το 49% των παιδιών μας κάτω των 5 ετών υφίστανται χρόνιο υποσιτισμό», σημειώνει ο Χόρχε Σάντος, συντονιστής του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Πράγματι, η Γουατεμάλα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στον κόσμο σε ποσοστά χρόνιου παιδικού υποσιτισμού. Σύμφωνα με έρευνα που εξέδωσε η UNICEF το 2009, από τα 1200 παιδιά που γεννιούνται καθημερινά, τα 599 παιδιά πρόκειται να ζήσουν υποσιτισμένα. Λόγω και του υποσιτισμού της μητέρας, 3 παιδιά θα πεθάνουν την πρώτη μέρα της γέννησής τους, 6 πριν κλείσουν μια εβδομάδα ζωής, 4 πριν κλείσουν ένα μήνα, και 64 μωρά θα πεθάνουν πριν γίνουν 5 ετών. Ο χρόνιος παιδικός υποσιτισμός είναι η εθνική τραγωδία της Γουατεμάλα, μια σιωπηλή γενοκτονία που διεξάγεται υπό την ευημερία των αριθμών...

«Έχουμε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό υποσιτισμένων και την ίδια στιγμή έχουμε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου σε όλη την Κ. Αμερική. Σε αυτή την κατάσταση έφτασε η χώρα μας μετά τις συμφωνίες με το ΔΝΤ!», λέει θυμωμένα ο Χάκομπο Ομάρ Χερόνιμο, συνδικαλιστής της οργάνωσης αγροτών Platforma Agraria.

Μέχρι το 1980, αν και τότε υπέφερε ακόμα τον αιματηρότερο εμφύλιο πόλεμο όλης της αμερικανικής ηπείρου, η Γουατεμάλα ήταν μια χώρα αυτάρκης σε παραγωγή τροφίμων. Το 1984, η αιμοσταγής δικτατορία προχώρησε σε συμφωνία με το ΔΝΤ, ξεκινώντας μια άγρια οικονομική πολιτική, η οποία συνεχίστηκε από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, στρατιωτικές ή δημοκρατικές. Μέσα σε σκάνδαλα διαφθοράς για τα οποία ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε, οι κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν, οι φυσικοί πόροι πουλήθηκαν σε ξένες πολυεθνικές, το κράτος συρρικνώθηκε, οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα περικόπηκαν. Σήμερα, η χώρα παράγει μόνο το 50% των τροφίμων που χρειάζεται, και τα υπόλοιπα είναι εισαγόμενα. Κι όμως, υπολογίζεται ότι με τις εκτάσεις γης που έχει, η Γουατεμάλα θα μπορούσε να παράγει τρόφιμα για όλη την Κ. Αμερική!

Στα νοσοκομεία, οι γονείς αγωνιούν για τη ζωή των παιδιών τους. «Τα λεφτά δε φτάνουν για να αγοράσεις τα απαραίτητα για τα παιδιά. Ούτε μια λίβρα ζάχαρη δε μπορείς να αγοράσεις. Υπάρχουν μέρες που σε πιάνει απόγνωση και θλίψη, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα!», λέει η Μαρία Λεονόρα και η Κωνσταντίνα συμπληρώνει: «Η Κυβέρνηση στέλνει ανθρώπους να ζυγίσουν τα παιδιά, αλλά ποτέ δεν στέλνει κάτι για τα παιδιά. Έρχονται να τα ζυγίσουν, λένε ότι είναι υποσιτισμένα και ότι πρέπει να παχύνουν. Αλλά πώς θα παχύνουν, αφού δεν στέλνουν τίποτα! Στέλνουν μόνο ανθρώπους για να τα ζυγίσουν!».

Ο σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος Άλβαρο Κολόμ κέρδισε τις εκλογές το 2008, υποσχόμενος διατροφική ασφάλεια για τους φτωχούς. Το 2009 κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε μια προσπάθεια να βρει διεθνή χρηματοδότηση, για να αντιμετωπίσει την επισιτιστική κρίση που πλήττει τη χώρα του. Επί των ημερών του, οι τιμές που ήδη είχαν εκτιναχθεί στα ύψη αυξήθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά κατά 83%! Σχεδόν ο μισός πληθυσμός αποκλείστηκε από βασικά είδη τροφίμων.

«Διαχρονικά, αυτό οφείλεται στις πολιτικές της υποτιθέμενης απελευθέρωσης του εμπορίου, γιατί τελικά δεν απελευθερώνεται. Δεν έχουμε καν ελεύθερη Αγορά! Στην πραγματικότητα αυτό που έχουμε είναι νομοθεσίες χωρίς τέλος, που ωφελούν τις μεγάλες εταιρίες κι αφήνουν σε μειονεκτική θέση τους μικροκαλλιεργητές!», επιχειρηματολογεί ο συνδικαλιστής αγρότης Χερόνιμο. Στη Γουατεμάλα, το 97% της παραγωγικής γης βρίσκεται στα χέρια του 3% του πληθυσμού. Η κατοχή γης είναι άπιαστο όνειρο για το μεγαλύτερο –και φτωχότερο- τμήμα του πληθυσμού.

Το όνειρο αυτό έγινε πραγματικότητα το 1954, με την Αγροτική Μεταρρύθμιση του Χάκομπο Άρμπενς. Ήταν τα χρόνια της χαράς και της ελπίδας, τα «10 χρόνια της Άνοιξης». Άρχισαν το 1944 με μια λαϊκή επανάσταση που ανέτρεψε μια δικτατορία, έκανε ελεύθερες εκλογές, νομιμοποίησε τα συνδικάτα και την ελευθερία της έκφρασης, και το σημαντικότερο, έβαλε τις βάσεις για αναδιανομή της γης, ως τη μόνη λύση για να ξεφύγει ο φτωχός λαός από την πείνα. Όμως, το όνειρο δεν κράτησε για πολύ. Όταν η κυβέρνηση του Άρμπενς άρχισε να απαλλοτριώνει εκτάσεις της αμερικανικής United Fruit Company, οι Η.Π.Α. οργάνωσαν πραξικόπημα για να την ανατρέψουν. Το καθεστώς έγινε και πάλι δικτατορικό και η γη επιστράφηκε στους παλιούς ιδιοκτήτες της.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου που ακολούθησε, εκατοντάδες χιλιάδες ιθαγενείς Μάγια εκτοπίστηκαν από τα πατρογονικά τους εδάφη, τόσο εξαιτίας των σφαγών, όσο και της άκρατης ιδιωτικοποίησης του φυσικού πλούτου της χώρας. Σύμφωνα με τον Εισαγγελέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Σέρχιο Μοράλες: «Αυτή η απώλεια των εδαφών για την καλλιέργεια των βασικών προϊόντων είναι που έχει προκαλέσει στην πραγματικότητα την πείνα σ' αυτές τις περιοχές». Δεν είναι τυχαίο ότι οι ιθαγενείς Μάγια είναι αυτοί που περισσότερο υποφέρουν από τον υποσιτισμό.

Η Γουατεμάλα έχει γίνει σήμερα ο παράδεισος των ολιγοπωλίων. Μόνο ένας επιχειρηματικός όμιλος ελέγχει το 50% του σιταριού, ένας άλλος το 60% του ρυζιού, και ένας τρίτος το 80% του καλαμποκιού. Στα πιο εύφορα εδάφη δεν καλλιεργούνται πλέον τρόφιμα. Καλλιεργούνται μπανάνες, καφές, ζαχαροκάλαμα, καουτσούκ και βιοκαύσιμα, σε τεράστιες φυτείες που ανήκουν σε εταιρείες. Κι όπως λένε οι αγρότες πικρά: «Σήμερα στη Γουατεμάλα τα παραγωγικά εδάφη του Πολοτσίκ χρησιμοποιούνται για τον αφρικανικό φοίνικα. Ο αφρικανικός φοίνικας παράγει λάδι, που τελικά θα καταλήξει στο ντεπόζιτο των αυτοκινήτων, και όχι στην κοιλιά των φτωχών!».

____________________________
-->> Μεταφορά όσο γίνεται πιστή, από εδώ
-->> Δείτε το film on line
-->> Αξίζει όσο δεν λέγεται και άμα το δείτε, αγαπημένοι/ες μου αναγνώστες/τριες, θα καταλάβετε γιατί.

Ο Εξάντας σε δικο του τόπο. Επιτέλους!

Μεταφέρω το εναρκτήριο κάλεσμα:

Φίλοι και φίλες του Εξάντα,

Από σήμερα (1/10/2010) είναι στον αέρα η νέα επίσημη ιστοσελίδα του Εξάντα, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.exandasdocumentaries.com/

Στο ανανεωμένο official site της σειράς, μπορείτε να παρακολουθείτε online όλα τα ντοκιμαντέρ μας, που προβλήθηκαν στη ΝΕΤ, από το 2004 μέχρι και σήμερα. Επίσης, παρέχεται πρόσβαση σε επιπλέον αδημοσίευτο οπτικοακουστικό υλικό.

Όλες οι ταινίες του Εξάντα έχουν ταξινομηθεί κατά χρονική, θεματική και γεωγραφική σειρά. Έμφαση δόθηκε στον σχεδιασμό, προκειμένου η περιήγηση για τον χρήστη να είναι απλή παρά τον όγκο της πληροφορίας.

Σκοπός είναι να συγκεντρωθούν σε ένα σημείο και να ταξινομηθούν όλες οι δουλειές του Εξάντα από το 2000 που ξεκίνησε ως σήμερα. Και αυτό να αποτελέσει ένα ζωντανό ημερολόγιο των κρίσεων και των προβλημάτων που βασανίζουν τον πλανήτη την τελευταία δεκαετία.

Γνώμες, ιδέες και παρατηρήσεις είναι πάντα ευπρόσδεκτες

Χαιρετισμούς
Γιώργος Αυγερόπουλος
Δημιουργός και σκηνοθέτης της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας

Αύγουστος: Ενας μήνας είναι, θα περάσει...

Οσο και να καλοπιάνουμε τον Αύγουστο, να τον λέμε "καλό" -καλάμια και παλούκια- αυτός ο μηνας έχει δώσει ένα σωρό διαπιστευτήρια για την αναποδιά που φέρνει. Εκμεταλλεύεται την αποχαύνωση που φέρνει στον κοσμάκη η θερμότητα του κλίματος, και βοηθά τους εξουσιαστές να χώνουν διάφορα: από δικτατορίες μέχρι τροπολογίες της κακιάς ώρας -που λενε.

Καλοκαιρινές διακοπές εμεις; Διασκέψεις επί διασκέψεων αυτοί, να διαλεξουν τον καταλληλοτερο τρόπο να μας τη φέρουν -ξανά και ξανά.

Ο κινέζικος Δράκος υποκλίνεται στο Θεό_Χρήμα και ξαφνιαζομαι (κακώς) πού κατάντησε ένας λαός ικανός να αντέξει τη Μεγάλη Πορεία -τότε, παλιά, με το Μάο. Δεν πρέπει να ξαφνιάζομαι όμως, γιατί το αλισβερίσι με τις υποθήκες είναι κινέζικο εφεύρημα, γινόταν εδώ και αιώνες, το εφάρμοζαν επιτυχώς οι κινέζοι μεγαλογεωκτήμονες και κατάφερναν με αυτή τη μέθοδο να ξεπουπουλιάζουν τους φτωχούς ή και να δημιουργούν κινέζους νεόπτωχους -τότε, παλιά, πριν τη Μεγάλη Πορεία. Αυτά τα στραβά, τις στρεβλώσεις που φέρνει η υπερβολική κερδοφορία χωρίς να λαβαίνει υπόψη καμμιά κοινωνική μέριμνα, προσπάθησε να καταπολεμήσει και να διορθώσει ο Μάο και τα κατάφερε για μικρό χρονικό διάστημα, με το ξαναμοίρασμα της γης, κλπ κλπ.

Σήμερα όμως, η αγροτική γη δεν είναι το άπαν. Το σημαντικό είναι η σπόροι, ο έλεγχος της αγροτικής παραγωγής μέσω αυτών και, στη συνέχεια, ο έλεγχος της τροφης των κατοίκων του πλανήτη. Η Ινδία ήδη έπεσε στην παγίδα των εταιρειών "δημιουργίας" μεταλλαγμένων σπόρων, ο λαός της λιμοκτονεί, το έδαφός της αποψιλώνεται. Η διαστρεβλωμένη διαφήμιση των σπόρων λέει ότι με αυτούς μειώνεται η κατανάλωση λιπασμάτων, πράγμα που αποδεικνύεται ψευδέστατο, γιατί η γη όλο και ζητά περισσότερα χημικά μετά την πρώτη εφαρμογή μεταλλαγμένων καλλιεργειών. Δείτε το σχετικό ντοκυμαντερ "Πεθαίνοντας στην Αφθονία" του Γ. Αυγερόπουλου.



Πάρτε μια ιδέα για το πού θα φτάσουμε κι εμείς οι πολιτισμένοι ευρωπαίοι, αν συνεχιστεί ο ρυθμός παράδοσής μας στους έχοντες και κατέχοντες. Οταν ενσκήψει ο λιμός, όταν θα πεθαίνουν οι άνθρωποι σαν τις μύγες, όταν απομείνει το ένα τρίτο του σημερινου πληθυσμού της Ευρώπης, ε, τότε θα λυθεί σίγουρα το οικονομικό της πρόβλημα. Πώς λέμε «η εγχείριση πέτυχε, ο ασθενής απέθανε»; Κάπως έτσι. Οι Οικονομικοί Δείκτες θα ευημερήσουν και ο πολιτισμός μας θα προχωρήσει ξανά προς ένδοξα πεδία... Ποιο είναι το ζουμί;

Αυτό είναι: ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΕΙΤΕ (εθελοντικά) ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ (sic)

-->> Αλλοι χάνονται βεβαίως, αλλά έχουν καταφέρει -μέχρι στιγμής- να μεταφέρουν το πρόβλημά τους στους δικούς μας ώμους. Ας αντισταθουμε αδέρφια! Ας μην αφήσουμε τις θυσίες των προγόνων μας να πάνε στα χαμένα. Εκείνα τα κορμιά, τα κομμένα πόδια, τα χέρια τα κομμένα, τα μάτια, όλα όσα έμειναν στα αλβανικά βουνά αντιτασσόμενα στο φασισμό, ας δικαιωθουν σήμερα!
-->> Εκείνοι δώσαν τα πάντα όλα τους για να μείνουμε εμείς ελεύθεροι κι εμείς τι κάνουμε; Στηνόμαστε να μας αλλάξουν τον αδόξαστο οι μεγαλοκαρχαρίες, εγχώριοι και.. εξωχώριοι!
-->> ΞΥΠΝΑΤΕ ΩΡΕ!
-->> Καλό Σεπτέμβρη, λέμε :)

Ακόμα Δύο βραβεία για τον Εξάντα, στο Παρίσι

Δύο βραβεία απέσπασε χθες (Τετάρτη 18 Μαρτίου) το «Αίμα του Κουάν Κουάν», του Γιώργου Αυγερόπουλου στο 8o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που διοργανώθηκε στο Παρίσι.

Στο ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε η Ειδική Μνεία, στην κατηγορία «Σύγχρονα θέματα και ερευνητική Δημοσιογραφία», καθώς σύμφωνα με την κριτική επιτροπή «παρουσιάζει μια κατάσταση που επαναλαμβάνεται σε όλες τις ηπείρους: την καταστροφή του περιβάλλοντος από τις εθνικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις».

Το Αίμα του Κουάν Κουάν βραβεύτηκε επίσης και με το «Ειδικό Βραβείο» της Κριτικής Επιτροπής Φοιτητών, η οποία παρουσιάζοντας το σκεπτικό της τόνισε ότι «η μαγευτική εκτέλεση του έργου, μας βυθίζει στην ζούγκλα του Αμαζονίου εκεί όπου οι λαοί και η κουλτούρα τους θυσιάζονται στον βωμό του κεφαλαίου, στο όνομα των πετρελαϊκών εταιριών».

Αξίζει να αναφερθεί ότι το σύνολο των βραβείων που έχει αποσπάσει το «Αίμα του Κουάν Κουάν» σε φεστιβάλ ντοκιμαντέρ ανά τον κόσμο ανέρχεται πλέον στα έξι, ανεβάζοντας τον αριθμό των συνολικών διεθνών διακρίσεων του Εξάντα στις είκοσι τρεις.

-->> Περισσότερα για το 8ο FIFDH
-->> Περισσότερα για το Αίμα του Κουάν Κουάν
____________________
Το μοναδικό παράπονο που έχω απο το Γ. Αυγερόπουλο είναι οι δυσανάγνωστες γραμματοσειρές που χρησιμοποιεί. Ωραίο το καλλιτεχνικό, αλλά τα γράμματα μπαίνουν για να διαβάζονται λέμε... Ξανασκέψου το Γεώργιε και κάνε κάτι, να μη βγάζουμε τα ματάκια μας! :))