Ο φασισμός και οι αγορές είναι δυνατό να νικήσουν την Ενωμένη Ευρώπη;

Μεταφέρω από τη Ναυτεμπορική (Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011 19:45) το άρθρο με τίτλο "Πέφτει η αυλαία" και υπότιτλο "H Ευρώπη υποχωρεί, υποστηρίζει ο Μάρτιν Κετλ", μη θέλοντας να πιστέψω ούτε λέξη. Αν και υπάρχουν οι ενδείξεις που αναφέρονται, θέλω να πιστεύω ότι τελικά τα πράγματα θα είναι υπέρ των ευρωπαϊκών λαών. Δεν θα την πατήσουμε. Το νου μας, αδέρφια!!!

«αν οι ευρωπαϊκοί λαοί επιτρέψουν με την υποταγή τους να ξανακυλήσουν σε πολέμους τότε έιναι άξιοι της μοίρας τους» έγραψε ένας φίλος και απάντησα «Οταν βλεπουμε τι συμβαινει στις περισσοτερες χωρες.. και σε μας ακομα.. η πιθανοτητα βρισκεται στην κοψη του ξυραφιου.. Στη Φινλανδια εγινε το πρωτο μεγαλο βημα.. Ποιος θα το πιστευε πριν λιγα χρονια;» διατηρώντας προσεκτικά το φως της ελπίδας -ή την ελπίδα για φως;

«Η γενιά μας ζει την κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δήλωσε πρόσφατα ο βρετανός ιστορικός Νιλ Φέργκιουσον, χωρίς στην πραγματικότητα να αιφνιδιάσει κανέναν αφού είναι γνωστός ευρωσκεπτικιστής.

Πολύ λιγότερο αναμενόμενη ήταν η πρόβλεψη ενός ανθρώπου που πιστεύει στην ευρωπαϊκή ιδέα, καθώς χρημάτισε μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας του στην Ε.Ε. από το 1995 ως το 2000. «Εχουμε δει την κορύφωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης», δήλωσε τις προάλλες ο βρετανός διπλωμάτης Σερ Στίβεν Ουολ. «Με λίγη τύχη, δεν θα προλάβω τον θάνατό της [ο Ουολ είναι 64 ετών]. Ομως είναι σαφές ότι πεθαίνει. Στο κάτω-κάτω, λίγοι θεσμοί κρατούν για πάντα».

Οπως επισημαίνει ο Μάρτιν Κετλ στην «Γκάρντιαν», ο Ουολ ήταν ο σημαντικότερος φιλοευρωπαίος βρετανός διπλωμάτης της εποχής του. Ελαβε μέρος στις σημαντικότερες διαπραγματεύσεις για τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Ηταν σύμβουλος του Τόνι Μπλερ. Κι έγραψε ένα βιβλίο που αρχίζει με τη φράση: «Είμαι πεισμένος ότι η ολόψυχη συμμετοχή στην Ε.Ε. είναι προς το εθνικό συμφέρον της Βρετανίας».

Το αξιοσημείωτο στην απαισιοδοξία του Ουολ είναι ότι δεν είναι πια αξιοσημείωτη. Οι συζητήσεις που γίνονται αυτόν τον καιρό στις Βρυξέλλες δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα ή την ευρωζώνη, αλλά το μέλλον της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο Ντέιβιντ Μάρκαντ, ένας φιλοευρωπαίος σοσιαλδημοκράτης, παραφράζει στο καινούργιο του βιβλίο τον Λένιν γράφοντας ότι «η σημερινή πολιτική της Ευρώπης είναι ένα βήμα μπροστά και τρία πίσω».

αγωνιά η οπτική μου γωνία και αγχώνομαι

http://www.youtube.com/watch?v=Kav0FEhtLug

Ο πριγκηπικός γάμος επισκίασε ακόμα και την εμφάνιση της κυρίας Βάνας Μπάρμπα στην εκπομπή της κυρίας Μπήλιως, σημερα το μεσημερι στη ΝΕΤ. Απαράδεκτον λέμε.
Στη φωτό η Κέιτ κρατάει άνθη, αλλά και ο πρίγκηψ κρατάει κάτι τι!
Φαντάζομαι τον Ανθιμο (ένας είναι Ο Ανθιμος) στη θέση του επισκόπου, να κάνει τσαλιμάκια!

Η Μεσόγειος φλέγεται στον πυρετό του πετρελαίου

Πώς έλεγαν παλιά για τον πυρετό του χρυσού; Κάπως έτσι. Το περιμέναμε εδώ και αρκετές δεκαετίες, από τότε που κέρδισε (ή τον άφησαν να κερδίσει) την εξουσία ο Γκαντάφι. Απλώς περίμεναν το πλήρωμα του χρόνου (το αμετάφραστο timing) για να δράσουν οι Μεγάλες Πλανητικές Δυνάμεις, οι αχόρταγες για φτηνά ενεργειακά αποθέματα. Τον είχαν στο μούσκιο, που λένε, και απλώς περίμεναν. Αργά αλλά σταθερά, χάλαγαν την εικόνα του. Τι παράφρονα τον είπαν, τι αλαζόνα, τι εκκεντρικό, τι γερασμένο με χαμένα τα λογικά... Ολα αυτά τα επίθετα όμως ήταν χωρίς αποτέλεσμα, δεν έβρισκαν στόχο στους λαούς του κόσμου, αντίθετα μεγάλωναν τη γοητεία που ασκούσε, ως ο τελευταίος των πραγματικά μεγάλων προσωπικοτήτων του περασμένου αιώνα. Βρήκαν λοιπόν την αχίλλειο πτέρνα στην πολυφυλετική σύνθεση του ίδιου του λιβυκού λαού, καλλιέργησαν τις αντιθέσεις ποτίζοντας με μίσος και ανταγωνισμό, και περίμεναν να ανάψει το φυτίλι.

Λιάνα Κανέλλη: "Το Αιγαίο πεδίο ιδιότυπου ενεργειακού πολέμου τα επόμενα 20 χρόνια"

Συνέντευξη της Λιάνας Κανέλλη στον Μιχάλη Σιάχο, εφημ. "ο δρόμος":

Γιατί κορυφώνεται σήμερα η συζήτηση για τα πετρέλαια στο Αιγαίο; Πώς «ξαφνικά» η Ελλάδα... απέκτησε τόσο χρυσό και ουράνιο; Ποια σχέδια προωθούνται μέσω της μυστικής διπλωματίας και τι υποκρύπτουν οι διαβεβαιώσεις Παπανδρέου ότι δεν τίθεται ζήτημα συνεκμετάλλευσης; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα απαντά με σαφήνεια η βουλευτίνα του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη, κάνοντας λόγο για υλοποίηση ενός παλιού και πολύ συγκεκριμένου ενεργειακού σχεδίου στα βαλκάνια.

Επιπλέον, σημειώνει με νόημα ότι «ο Παπανδρέου από το Καστελόριζο έβαζε το σημείο στο χάρτη για τα αφεντικά της περιοχής. Τον έπιασε ο πόνος για το Καστελόριζο; Το ΔΝΤ πάτησε πρώτα στο Καστελόριζο και μετά οπουδήποτε αλλού».

Μ. Σ. Ξαφνικά γέμισε η Ελλάδα πετρέλαιο, η Χαλκιδική χρυσό κ.λπ. Ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει ζήτημα συνεκμετάλλευσης...

Λ. Κ. Αυτά τα έχω γραμμένα εκεί που τα έχουν γραμμένα και οι κατσίκες στα Ίμια. Σου θυμίζω πως από εμάς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, άνθρωποι την εποχή των Ιμίων, των S300, του Μάαστριχτ, της Λισσαβόνας της κοινής εξωτερικής πολιτικής του Σολάνα κ.λπ. φωνάζαμε και λέγαμε ότι ήρθαν οι γκριζάδες και η διάλυση των συνόρων. Και να σημειώσουμε ότι έχουμε πίσω μας Βοσνίες - Ερζεγοβίνες, κατεχόμενα, βόρια και νότια Κορέα, Βιετνάμ, αλλά και Ιράκ. Να μιλάνε για πολυπολιτισμικότητα και να φτιάχνουν τον όρο διαλύοντας λαούς. Πολυπολιτισμικά κράτη, όπως η Γιουγκοσλαβία, να την εθνοκαθάρουν σε κρατίδια, αντιστρατευόμενοι ακόμη και την έννοια της ενωμένης Ευρώπης -ακόμη και ως φράση. Ενωμένη Ευρώπη σημαίνει διαμελίζω το πτώμα και το ανασυνθέτω. Αυτή είναι η ενωμένη Ευρώπη. Σε αυτή την Ευρώπη κάποιοι φωνάζανε με ντοκουμέντα. Στo περιοδικό NEMECIS δημοσιεύτηκε το ’97-’98 το σχέδιο της οικονομικής επιτροπής των Ναζί. Και ό,τι συμβαίνει σήμερα αποτυπώνεται στο συγκεκριμένο σχέδιο κατά λέξη. Έχει μοιρασμένο το ποσοστό εκμετάλλευσης μεταξύ Ιταλών και Γερμανών του χρυσού στην Αλεξανδρούπολη, έχει αναφορές στο στρόντιο, από το οποίο φτιάχνεται η βαφή των στελθ κ.λπ. Κάποιοι μιλούσαν με ντοκουμέντα ότι αυτά είναι προσχεδιασμένες αξιοποιήσεις. Ο τρόπος διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας είναι σχεδιασμένος και δημοσιοποιημένος. Γι' αυτό πήγα μάρτυρας στη Χάγη. Το σχέδιο έλεγε ότι η Σερβία πρέπει να έχει τη μορφή που έχει σήμερα, η Κροατία το ίδιο, η Ελλάδα και τα βαλκάνια να λειτουργούν ως κήπος της βαριάς βιομηχανικής Ευρώπης.

Πρόκειται για αξιοποίηση παλαιοτάτων σχεδίων. Οι Γερμανοί ήταν πάντα εδώ, από την εποχή του Κάιζερ. Υλοποιείται ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο στα βαλκάνια, το οποίο είναι ενεργειακό.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι έχει πετρέλαιο το Αιγαίο -και δεν θα μπορούσε να μην έχει. Δεν θα μιλήσω για κόστος εξόρυξης, ούτε για τις έρευνες που γίνονται στο Ιόνιο από πολυεθνικές κ.λπ. Απλά αναρωτιέμαι πού θα την πάνε αυτή τη χώρα. Αν έχεις, ας πούμε, μία πετρελαιοκηλίδα επιπέδου ΒΡ, όπως συνέβη στον κόλπο του Μεξικού, στο Αιγαίο, οι επιπτώσεις ποιες θα είναι; Θα μιλάμε για δολοφονία από οποιαδήποτε πολυεθνική, από οποιαδήποτε εταιρία –ακόμα και αν είναι κρατική. Θα μιλάμε για φόνο… Ποιος θέλει να το βγάλει αυτό το πετρέλαιο; Με τι τίμημα και με τι κόστος;

Δεν θα πληρωθείς ποτέ ποτέ ποτέ, συμβασιούχε χαζέ!

Φωτογραφική ανταπόκριση στο www.guardian.co.uk/ σήμερα, πριν από λίγες ώρες:

Farima Fooladi, μια νέα ζωγράφος από το Ιράν

Μάλιστα. Πολλά δεν γνωρίζουμε γι αυτή την οχι και τόσο μακρινή χώρα, ή μάλλον, γνωρίζουμε όσα μας σερβίρουν, όσα θέλουν τα ΜΜΕ να γνωρίζουμε. Χτες, λοιπόν, ανακάλυψα τον υπέροχο διαδικτυακό τόπο SAATCHI -χάνεται κανείς εκεί μέσα!- βρήκα την Farima Fooladi και σκέφτηκα να παρουσιάσω τα έργα της και την πορεία της μέχρι σήμερα.

Η Farima γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1982 στην Tehran, την Τεχεράνη όπως τη λέμε εμείς, πρωτεύουσα του Iran ή Περσίας, όπως αγαπατε. Παραθέτω το βιογραφικό της όπως το γράφει η ίδια:

Education and biography
Farima Fooladi
Born on August 1982

graduated from alzahra university, Faculty of Art.
- Drawing Group Exhibition,Atashzad Gallery.Jan 2010.
- painting Group Exhibition, Iranian Art Museum Garden,Pardis Gallery,Fall 2009.
- Painting Group exhibition of Alzahra's art students.Fall 2009
- 1st Pictorial Arts Festival on Humanitarian Assistance,April 2009.
- Painting Group exhibition of Alzahra's art students.Fall 2008.
- Group exhibition of paiting, Aminpour art Gallery. Feb 2008
- Photo Group exhibition of Alzahra University, Dec 2007
- Photo Group exhibition entitled “space, painting, photography” Elahe Gallery, Dec 2007
- Dr.Soundozi drawing festival, Autumn2007
-Drawing Group Exhibition of charsoo honar, Autumn 2006
-Visual Art festival, Marivan,Iran, Summer 2006

Future shows

August2010,Seyhoun Art Gallery,Tehran

Μεταφέρω και μερικά έργα της, να δείτε τη δεξιοτεχνία της στην επεξεργασία των χρωμάτων, πόσο διάφανα, παλλόμενα και προκλητικά είναι:



______________
κλικ! πανω στις εικονες να μεγαλωσουν, αν μπειτε ομως στη σελιδα της (ανω συνδεσμος στο ονομα της) θα τα απολαυσετε καλυτερα.

Πάσχα στο Λονδίνο

Η επιστολή του Περικλή Αντωνίου που κοινοποιήθηκε στον Πρέσβη της Βρετανίας στην Ελλάδα από το TVXS.gr (BETA).

«Αγαπητέ Κύριε Πρέσβη,

Βρέθηκα στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια των Πασχαλινών διακοπών μου με την οικογένεια μου και φίλους μου και σας γράφω να σας καταγγείλω αυτά που μου συνέβησαν με την παράκληση, αφού ελέγξετε τις καταγγελίες μου, να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς τις αρχές της χώρας σας, ώστε και κάθε περαιτέρω ταλαιπωρία μου να σταματήσει, αλλά και να αποκατασταθεί η υπόληψή μου. Κυρίως όμως να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά που θεωρώ ότι δεν έχουν θέση στη σημερινή εποχή, ιδίως στον χώρο της ΕΕ και μάλιστα σε σχέση με ευρωπαίους πολίτες.

Λέγομαι Περικλής Αντωνίου, είμαι 53 ετών και εκτός από τις άλλες δραστηριότητές μου ασχολούμαι καλλιτεχνικά τα τελευταία 25 χρόνια με τη φωτογραφία.

Την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου 2009, γύρω στις 11.30 π.μ. στη γραμμή Jubillee του μετρό και καθώς πήγαινα στην Modern Tate Gallery για να επισκεφθώ την έκθεση του Ρώσου φωτογράφου και ζωγράφου Ροτσένκο. Κατά τη διαδρομή , συνεπαρμένος από το ενδιαφέρον του θέματος, έβγαζα ορισμένες γενικές φωτογραφίες από το κοινό στο μετρό, όταν μου διαμαρτυρήθηκε μία κυρία επειδή θεώρησε ότι φωτογράφιζα την ανήλικη κόρη της. Αμέσως, όπως παγίως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις και επιτάσσει η διεθνής φωτογραφική πρακτική και ηθική, ζήτησα συγγνώμη, επέδειξα τις γενικές φωτογραφίες που είχα βγάλει και διέγραψα ενώπιόν της, τις φωτογραφίες στις οποίες συμπεριλαμβανόταν η κόρη της. Και ενώ θεωρούσα το επεισόδιο λήξαν, άγνωστός μου επιβάτης με ακολούθησε στην έξοδο του μετρό, και με πρώτη ευκαιρία προσέγγισε διερχόμενους αστυνομικούς, δήλωσε πατέρας της ανήλικης και ζήτησε τη σύλληψή μου.

Από αυτή τη στιγμή άρχισε το μαρτύριό μου: ατιμωτική σύλληψή μου, εγκλεισμός στο κελί του αστυνομικού τμήματος, στέρηση κάθε δικαιώματός μου για επικοινωνία, καμία δυνατότητα επίσκεψης της γυναίκας μου, του δεκατετράχρονο γιού μου ή των φίλων μου, νυχτερινή παραμονή στο αστυνομικό τμήμα σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης τη στιγμή που όλοι ήξεραν ότι δεν είχα καμία δυνατότητα να διαφύγω, αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων όπως του ρολογιού μου χειρός, απαγόρευση χρήσης των υποδημάτων μου, κατάσχεση της φωτογραφικής μηχανής. Και όλα αυτά χωρίς να μου έχει απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία και χωρίς οι οικείοι μου να έχουν οποιαδήποτε ενημέρωση. Σημειώνω ότι ούτε οι αρμόδιες ελληνικές αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν την παραμικρή ενημέρωση για το συμβάν και την κράτησή μου, την οποία πληροφορήθηκαν από τους οικείους μου.

Τελικά, μετά από παραμονή μου στο κρατητήριο ολόκληρη την Μεγάλη Πέμπτη, το πρωινό της Μ. Παρασκευής, αφού ολοκληρώθηκε η μακρά, εξακολουθητική και μειωτική ανάκριση, έγινε η προσαγωγή μου, με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου πληροφορήθηκα ότι κατηγορούμαι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5,1 και 6 ενός νόμου του 1986, με τις πράξεις μου (τράβηξα φωτογραφίες !!!), «πιθανόν να προκαλούσα αίσθημα φόβου ή άγχος στους γύρω». Φυσικά δήλωσα αθώος και αποφασίσθηκε η αναβολή της δίκης για τις 18 Μαΐου 2009, στην οποία υποχρεούμαι να παραστώ, διότι, όπως μου τονίστηκε, διαφορετικά θα κριθώ ένοχος και θα καταδικασθώ ερήμην μου.

Αποτέλεσμα : Καταστράφηκαν οι διακοπές οι δικές μου, της γυναίκας μου, του παιδιού μου και των φίλων μας. Ψυχική διαταραχή, όχι μόνο δική μου, αλλά της συζύγου και ιδίως του ανήλικου γιού μου. Οικονομική ζημία. Έξοδα. Υποχρέωσή μου να ξαναπάω στο Λονδίνο, να υποστώ νέα έξοδα εισιτηρίου, διαμονής, δικηγόρου. Υποχρέωση επίσης να πείσω να υποβληθούν σε αντίστοιχα έξοδα και να υποστούν αντίστοιχη ταλαιπωρία μάρτυρες υπεράσπισης, που μου υποδείχθηκε ότι θα είναι χρήσιμο να καταθέσουν, προκειμένου να μη καταδικασθώ. Πέραν τούτου η συνεχιζόμενη κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής μου στερεί το κύριο μέσο για να εξασκήσω την τέχνη μου. Τέλος, θα πρέπει να διακόψω τις λοιπές επαγγελματικές μου δραστηριότητες την περίοδο 15 έως 19 Μαίου.

Κυρίως όμως, από την όλη δυσάρεστη εξέλιξη διατηρώ ένα έντονο αίσθημα εξευτελισμού της προσωπικότητάς μου, ενώ, τόσο εγώ, όσο και η οικογένειά μας διακατεχόμεθα από έντονο αίσθημα ανασφάλειας και φόβου ότι δε θα ξεμπλέξω εύκολα με μια γραφειοκρατία που δίνει συνέχεια σε μια κυριολεκτικά αστήρικτη υπόθεση. Φοβούμαι ότι έχω εμπλακεί σε υπόθεση που αντιπαραβάλλει έναν απλό πολίτη, που κατηγορείται για την επίδειξη καλλιτεχνικής ευαισθησίας με ένα τεράστιο κρατικό μηχανισμό που, στα πρότυπα μυθιστορήματος του Κάφκα μεταχειρίζεται κάθε μέσο για να στοιχειοθετήσει μια αστεία κατηγορία Και όλα αυτά για μια απλή φωτογράφηση δημόσιου χώρου και όταν από τη πρώτη στιγμή δήλωσα στην Αστυνομία και σε αυτούς που με ανέκριναν, ότι δεν ήταν στις προθέσεις μου να κάνω κακό σε κανένα, δεν έβλαψα κανένα με τις πράξεις μου, οι φωτογραφίες που έβγαλα δεν έθιγαν με κανένα τρόπο κανένα και ότι δεν θα τις χρησιμοποιούσα για εμπορικό σκοπό.

Θεωρώ ότι εκτός από τις καταστραμμένες μου διακοπές, τα έξοδα τα οποία υπέστην και θα υποστώ, την ψυχική μου οδύνη και ταλαιπωρία και την ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία των συγγενών μου και φίλων που με συνόδευαν, εκείνο που με έχει ενοχλήσει περισσότερο είναι η προσπάθεια της αστυνομίας να με εξευτελίσει. Ο εγκλεισμός μου στο απομονωμένο κελί του αστυνομικού τμήματος, η αφαίρεση του ρολογιού μου ώστε να μην έχω αίσθηση του χρόνου, οι χειροπέδες, το γεγονός ότι δεν επετράπη στη γυναίκα μου, στο παιδί μου και στους φίλους μου να με επισκεφθούν, η αφαίρεση τμήματος του ρουχισμού μου, ο εξαναγκασμός να εμφανιστώ στο δικαστήριο με άθλια εμφάνιση (ούτε ζώνη στο παντελόνι μου δεν επέτρεψαν να βάλω, γεγονός που με ανάγκαζε να το κρατάω για να μη πέσει κατά τη διάρκεια της δίκης!), η κατάσχεση της φωτογραφικής μου μηχανής και η γενικότερη αντιμετώπισή μου ως εγκληματία, δημιουργούν τη χειρότερη ανάμνηση για τη υπόλοιπη ζωή μου.

Αναρωτιέμαι, γιατί διαμαρτυρηθήκατε έντονα στις ελληνικές αρχές και στα μέσα ενημέρωσης, όταν Βρετανοί τουρίστες συνελήφθησαν πριν από χρόνια να φωτογραφίζουν αεροπλάνα ενώ δίπλα τους υπήρχε η διεθνής απαγορευτική πινακίδα; (Ας σημειωθεί, ότι τότε εγώ προσωπικά έπαιρνα τη θέση των Βρετανών πολιτών, διότι έκρινα ότι όντας σε ξένη χώρα δικαιολογούνται να μη γνωρίζουν τις ευαισθησίες μας για τους εθνικούς εναέριους χώρους! Επαναλαμβάνω όμως, φωτογράφιζαν δίπλα στην απαγορευτική πινακίδα και μετά δημοσιοποιούσαν τις φωτογραφίες τους!). Γιατί διαμαρτύρεσθε έντονα όταν συλλαμβάνονται συμπατριώτες σας που, υπό την επήρεια του αλκοόλ, βρίζουν, ασχημονούν και ξυλοκοπούν σε ελληνικά νησιά τους συμπατριώτες μου; Ποια είναι συμπεριφορά της ελληνικής αστυνομίας ; Μήπως τους μαντρώνει σε συνθήκες αυστηρής απομόνωσης και τους εξευτελίζει, όπως έγινε με εμένα προσωπικά στη χώρα σας, επειδή στο δημόσιο χώρο του μετρό τράβαγα φωτογραφίες (!!!);

Είναι αδιανόητο στη χώρα των μεγάλων φωτογράφων Bill Brandt, Marτin Parr, Killip κλπ που μέρος του έργου τους οφείλεται σε φωτογραφίες προσώπων στο δρόμο, να εξευτελίζομαι και να διώκομαι επειδή φωτογράφιζα (!!!) στο μετρό. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη National Portrait Gallery εκτίθενται αυτή τη στιγμή φωτογραφίες ενός άλλου φωτογράφου που απεικονίζουν πρόσωπα στο δρόμο !!!.

Και αυτά σε μία χώρα που θεωρείται αναπτυγμένη, πολιτισμένη, πολυπολιτισμική και αν μη τι άλλο την αγαπάω και την επιλέγω ως προορισμό των ταξιδιών μου.

Επιφυλασσόμενος κάθε περαιτέρω ενέργειάς μου για προάσπιση της υπόληψής μου και των συμφερόντων μου, σας γράφω αυτό το γράμμα, αναμένοντας την παρέμβασή σας προς τις αρχές σας, ώστε η πραγματικά εξωφρενική αυτή υπόθεση που θεωρώ ότι δεν περιποιεί τιμή στη Βρετανική Αστυνομία, να λήξει το ταχύτερο δυνατόν και κυρίως, για να μην επαναληφθούν παρόμοια θλιβερά περιστατικά, που τραυματίζουν την εικόνα της χώρας σας ως κράτους δικαίου, που υποτίθεται ότι σέβεται τόσο τα δικαιώματα των πολιτών όσο και την καλλιτεχνική έκφραση.

Από πλευράς μου προτίθεμαι να κοινοποιήσω την επιστολή μου αυτή σε ελληνικά ΜΜΕ, ενώ προτίθεμαι να ενημερώσω σχετικά τον Ευρωπαίο, Έλληνα και Βρετανό Συνήγορο του Πολίτη, καθώς και τις ελληνικές ευρωπαϊκές και διεθνείς ενώσεις καλλιτεχνών φωτογράφων.

Περικλής Αντωνίου

21 Απριλίου 2009»

-->> Τι να σχολιάσω; Ευτυχώς που το Πάσχα δεν φεύγω από το σπίτι...
-->> Αυτό θα πει "πολιτισμός" ή να περιμένουμε να δούμε πώς θα αντιμετωπιστεί από τη δικαιοσύνη της χώρας της η (υπερ)ευαίσθητη μητέρα; (και η αστυνομία φυσικά)
-->> Να σχολιάσω την αποφράδα ημερομηνία αποστολής της επιστολής; Ορίστε: Τό'χει η μέρα.

Update, 19:37 -->>


Mάλιστα, πρόκειται για τον ίδιο φωτογράφο, αυτόν που εκθέτει 6-16 Μάη στο Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης. Προοδεύουμε ως ανθρώπινο είδος.