Ακούστε τα παιδιά!

«Το ουσιώδες αυτής της αλλαγής για μένα είναι ο πολίτης να αποκτήσει συνείδηση των δικαιωμάτων του και της δυνατότητας και ικανότητας να τα υπερασπιστεί.»
Λέει ο κ. Γ. Παπανικολάου, απο τη Λάρισσα, πατερας μαθητριας 15 χρονων η οποία κατηγορειται για τρομοκρατια, κλείνοντας τη συνέντευξη που παραχώρησε στο www.alterthess.gr - Κατερίνα Μπακιρτζή.
Συμφωνώ απολύτως. Ετσι είναι.
Οπως πάμε, θα ξεχάσουμε ότι τα παιδιά μας είναι η μοναδική μας ελπίδα για το μέλλον. Εγκλωβισμένη μέσα σε αριθμούς και ποσοστά, η σκέψη μας αρνείται τη μοναδική πραγματικότητα που είναι η ίδια η ζωή. Η σκέψη πίσω απο κάγκελα συντήρησης, φόβου και μικροσυμφερόντων είναι μη-σκέψη, πλησιάζει την άνοια ή την ανοησία, καλύτερα. Για δικαιολογία προβάλλεται ο φόβος, αλλά υπάρχει κάτι τι ακόμα για να φοβηθεί κανείς;
Φόβος και κλουβιά δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους που θέλουν να (και νομιζουν ότι) είναι ελεύθεροι...
Η ζωή και οι ιδέες των παιδιών πάνω από όλα! Ξυπνάτε ωρε!
____________________________
το άρθρο βρήκα εδω: www.sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

Θα ξαναγραψω για τη κυβερνηση μετα απο 100 μερες

..εκτός αν συμβεί κάτι τι και με αναγκάσει..
Κριτική λοιπόν μετά τις 6 Δεκεμβρίου, δηλαδή, μετά το μνημόσυνο του αδικοχαμένου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

tea time

Μάλιστα. Αυτό θα πει εξευρωπαϊσμός. Ο κ. υπουργός δικαιοσύνης ανέφερε ξεκάθαρα τη θέση του περί της Απόφασης της Δικαιοσύνης, εξισώνοντας τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο με τον άτυχο άγγλο που πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από αστυνομικό στο μετρό του Λονδίνου πριν μερικά χρονάκια -αν θυμάστε. Αθωώθηκε ο αστυνομικός και επανήλθε οπλοφορών στην υπηρεσία του. Μάλιστα. Τόσο απλά. Δια στόματος υπουργού δικαιοσύνης, ο οποίος δεν παρέλειψε να διασύρει και τον κατακαημένο Ισοκράτη.

-->> απομαγνητοφώνηση της αγόρευσης του κ. υπουργού, με την οποία θα γελάγαμε αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, σύντομα εδώ. Αναμείνατε.

ANOIXTH ΕΠΙΣΤΟΛΗ για όσα συμβαίνουν και μας απασχολούν

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Σε αυτή τη στιγμή της πολιτικής και κοινωνικής κατάθλιψης που μας σκεπάζει όλους, εκφράζουμε τη δική μας φωνή απόγνωσης, αλλά και ελπίδας. Απόγνωση, γιατί με τον αδιανόητο για μια «δημοκρατική» πολιτεία φόνο του, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έγινε άθελά του το παιδί όλων μας. Η απαράδεκτη και πασιφανώς αδικαιολόγητη βία εκείνων που θα έπρεπε να περιφρουρούν την ασφάλεια όλων των πολιτών, έβαλε αυτό το άτυχο παιδί στα σπίτια όλων μας. Ο ξαφνικός θάνατός του μας γέμισε με προσωπική θλίψη για το παρόν και το μέλλον όλων των σημερινών παιδιών, και μας θύμισε πόσο εύθραυστη είναι στη σημερινή πραγματικότητα όχι μόνο η μελλοντική τους ευτυχία αλλά και η ίδια τους η επιβίωση. Γιατί τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, η Ελληνική Αστυνομία συνεχίζει να δρα σαν ημιαυτόνομος «τρομερός» κατασταλτικός μηχανισμός και πολλοί ανάμεσά μας συνεχίζουν να υπεραμύνονται αυτού του χαρακτήρα της.

Απόγνωση, γιατί την επόμενη μέρα του φόνου και εν μέσω της βίας που σκοτείνιασε την Αθήνα, όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές παρατάξεις που διεκδικούν μερίδιο στις δημοσκοπήσεις, εντός και εκτός Βουλής, επέλεξαν να περιχαρακωθούν πίσω από τον βαρετό και στερεότυπο λόγο που εξασφαλίζει την ηγεμονία στο «δικό τους κοινό». Αντί να απολογηθούν με συντριβή για το δικό τους μερίδιο ευθύνης, να δουν με ειλικρίνεια τις ρίζες του κακού και να προσπαθήσουν έστω να ψελλίσουν μία κουβέντα ειλικρίνειας, επέλεξαν να επενδύσουν στην ανανέωση της σχέσης τους με το ίδιο κοινό στο οποίο πάντα απευθύνονταν. Δεν είναι άραγε χαρακτηριστικό ότι μέχρι και σήμερα ούτε ένας από τους «υπεύθυνους» της σημερινής κατάστασης δεν έχει «πάει σπίτι του», ενώ η κυβέρνηση της χώρας θεωρεί ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για παραιτήσεις υπουργών;

Απόγνωση, γιατί αγαπάμε την Αθήνα που κάηκε και δεν αντιμετωπίζουμε τις πόλεις και τα ιστορικά τους κτίρια σαν αναλώσιμη καύσιμη μάζα για την εκτόνωση αγνώστων που κρύβονται πίσω από κουκούλες. Και μας είναι αδιανόητη η οποιαδήποτε δικαιολόγηση της κατατρομοκράτησης και χημικής δηλητηρίασης της ζωής στην πόλη από όσους έχουν λόγο να δρουν στο σκοτάδι. Τέτοιες εκρήξεις ακατανόητης βίας εναντίον της ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας πολιτών που θα έπρεπε να θεωρούνται σύμμαχοι σε κάθε κοινωνικό αγώνα, τελικά ωφελούν μόνο όσους ευαγγελίζονται τη βασιλεία της βίαιης καταστολής και όσους λίγους ταυτίζουν την κοινωνική πρόοδο με την εξίσου βίαιη ανατροπή του συστήματος, ακόμα και ενάντια στη θέληση των πολλών.

Ελπίδα, γιατί η κατά κύριο λόγο μη-βίαιη και μονοιασμένη εξέγερση των μαθητών από τα σχολεία ολόκληρης της χώρας έχει καθαρό στόχο και λόγο. Γιατί με καθιστικές διαμαρτυρίες, πορείες, λουλούδια, ακόμα και πέτρες, οι μαθητές ζητούν να χτίσουν τοίχο απέναντι στην τυφλή βία, να βάλουν τα δικά τους θεμέλια για μία κοινωνική αλλαγή και να αναγκάσουν όλους εμάς να ακούσουμε το αίτημά τους για ένα μέλλον αντάξιό τους. Ένα μέλλον που δυστυχώς δεν προκύπτει, ούτε στο πλαίσιο των ιδεολογικά «κολλημένων» κομματικών νεολαιών, ούτε από το στείρο σύστημα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αλλά ούτε και από τη σκανδαλώδη και βαθιά διεφθαρμένη πολιτική, κοινωνική και οικονομική ελληνική πραγματικότητα.

Όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, ο καθένας προσωπικά και όλοι μαζί, αισθανόμαστε πως οφείλουμε να απολογηθούμε για το δικό μας μερίδιο ευθύνης στο αδιέξοδο που με τόσο καταιγιστικό και οδυνηρό τρόπο αποκαλύπτεται καθημερινά, μετά το φονικό βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου. Αυτό το αδιέξοδο που εμείς δημιουργήσαμε βυθίζει στο σκοτάδι το μέλλον των σημερινών παιδιών. Μέσα από ένα στείρο και αδιάφορο εκπαιδευτικό σύστημα, ασφυκτικές περιβαλλοντικές συνθήκες, απουσία της φωνής τους από τα ΜΜΕ, κοινωνική αδιαφορία και νωθρότητα, πολιτική φαυλότητα που διαπερνά όλους τους τομείς της δημόσιας πραγματικότητας και μέσα από τη διάχυτη βία που κυλάει στους δρόμους, στα πανεπιστήμια και στην πολιτική και οικονομική ζωή, η δική μας γενιά των ενηλίκων έχει αφαιρέσει από τα δικά της παιδιά τις βάσεις για ένα φωτεινό αύριο.

Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε για την ελληνική δημοκρατία. Αυτή τη δημοκρατία με τα πριονισμένα δεκανίκια, που όμως πρέπει να στηρίξουμε και να δυναμώσουμε, γιατί αγκαλιάζει όλες τις ελπίδες μας για μια ζωντανή και δίκαιη κοινωνία. Αυτός ο αγώνας για ουσιαστική δημοκρατία αφορά εμάς τους πολίτες, προσωπικά και συλλογικά, και δεν μπορεί να εξαντλείται σε προτάσεις εντυπωσιασμού από τα κόμματα που ήδη την εξευτελίζουν. Η δημοκρατία που στη χώρα μας αντιμετωπίζεται σχεδόν αποκλειστικά ως τυπικό δικαίωμα που ασκείται στις εκλογές, αφορά την καθημερινή σχέση του πολίτη με το κράτος που οφείλει να είναι κράτος δικαίου και αλληλεγγύης. Η δημοκρατία που χρειαζόμαστε τώρα περισσότερο από ποτέ αφορά το κράτος μη-βίας, διαφάνειας, κοινωνικής αλληλεγγύης και δικαίου που δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, την ευρεία κοινωνική συμμετοχή στη διαμόρφωση και εφαρμογή των πολιτικών, τη διεκδίκηση του καθαρού και ειλικρινούς δημόσιου λόγου και τον έλεγχο των μηχανισμών άσκησης εξουσίας.

To κείμενο αυτό υπογράφουν οι:

Θεοδότα Νάντσου, περιβαλλοντολόγος
Κωνσταντίνος Λιαρίκος, οικονομολόγος περιβάλλοντος
Λευτέρης Παπαγιαννάκης, νομικός
Χρήστος Ν. Πετράκος, νομικός
Φραντζέσκα Μπόθου, ιδιωτική υπάλληλος
Κατερίνα Παπαγιαννάκη, χημικός / περιβαλλοντολόγος
Μάριος Βαληνάκης, μουσικός
Γιώργος Παπαγιαννάκης, οικονομολόγος
Βαγγέλης Τερζής, τεχνολόγος περιβάλλοντος
Γιώργος Κατσαδωράκης, βιολόγος/ορνιθολόγος
Γιώργος Παξιμάδης, θαλάσσιος βιολόγος
Γιώργος Βλάχος, Γεωπόνος
Απόστολος Γ. Παπαδόπουλος, πανεπιστημιακός


ΣΗΜ.1. -->> Μόλις έλαβα αυτό το κείμενο με τη σημείωση:-->>

Αγαπητοί φίλοι,

Πολύ προβληματισμένοι από τα όσα ακολούθησαν τη δολοφονία του μαθητή το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου, συντάξαμε ένα ανοιχτό κείμενο, κάτι σαν δική μας παρέμβαση σε μια κατάσταση που θεωρούμε πολύ πιο σοβαρή από όσο δηλώνει ο τρόπος με τον οποίο έχει αντιμετωπιστεί μέχρι στιγμής. H Η ανοιχτή αυτή επιστολή εκφράζει εμάς που την υπογράφουμε προσωπικά. Υπογραμμίζουμε το «προσωπικά», γιατί πιστεύουμε ότι μεγαλύτερη σημασία έχει σε αυτή τη φορτισμένη φάση ο λόγος των πολιτών.

Είμαστε στη διάθεσή σας για κουβέντα ή επισημάνσεις σας επί του κειμένου αυτού.

Ευχαριστούμε πολύ

Θεοδότα Νάντσου (από τους υπογράφοντες)


ΣΗΜ.2. -->> συνυπογράφω με την παρατήρηση: αγαπητοί συμπολίτες, και λίγα γράφετε!
ΣΗΜ.3. -->> ανέβασα το κείμενο στο μπλογκ που διατηρώ εδώ: http://www.radiobubble.gr/el/blog/rodia/2869/anoixth

Τι έγινε χτες στη πλατεία Συντάγματος

Ανοιχτή Δράση: Τρίτη 16:00

Είναι επιτακτική ανάγκη κάθε προοδευτικός πυρήνας αυτής της χώρας να δραστηριοποιηθεί με το δικό του τρόπο και να συνεισφέρει στον αγώνα που ψάχνει τρόπο να σχηματοποιηθεί.
Μόνο μας όπλο η αλληλεγγύη, η δημιουργική μας ζύμωση.
Αυτό-οργανωνόμαστε, κινητοποιούμαστε, δραστηριοποιούμαστε, εκφράζουμε, αντιστεκόμαστε, διεκδικούμε, προτάσσουμε.

Σας καλούμε αύριο Τρίτη, 16/12 και ώρα 16:00 να συνοδεύσουμε το «Άρμα αντι-πληροφόρησης και διαδραστικής αφύπνισης» που θα ξεκινήσει από τα Προπύλαια τη χρωματιστή του βόλτα στους δρόμους της Αθήνας.
Ένα αυτοσχέδιο τροχοφόρο άρμα, 2 laptops, 1 προτζέκτορας, 2 αυτοενισχυόμενα ηχεία, 1 ανοιχτό μικρόφωνο και όλοι εμείς θα δώσουμε φωνή και χρώμα σε όλα αυτά που ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία.

παρακαλούμε αναμεταδώστε το μήνυμα
συνεισφέρετε με υλικό επί-τόπου
συμπορευθείτε

-->> Αυτή ήταν η πρόσκληση, και λυπάμαι που δεν πήρα χαμπάρι...



-->> Αυτές είναι ένα κομματάκι από την υλοποίηση, και πάλι λυπάμαι που δεν βρισκόμουν εκεί...

-->> πατείστε στους συνδέσμους για περισσότερα, ε

“We don’t forget, we don’t forgive”

Αλλη χάρη έχει το ασπρόμαυρο.

-->> αυτές οι φωτογραφίες, καθώς και πάρα πολλές ακόμα, από τις συλλογές «“We don’t forget, we don’t forgive”», και «ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ..» από τον alexandros__M στο http://www.flickr.com/photos/alexandros__m/

κινητοποιήσεις μαθητών στη Λίμνη Ευβοίας

http://www.youtube.com/watch?v=dui9pfqCdqo
From: panosv2008

Young people of Athens

Αφιερωμένο στα παιδιά της Πόλης_Που_Τρώει_Τα_Παιδιά_της.
Σε όλα τα παιδιά, τα παιδιά μας, που στριμώχνονται σε διαμερίσματα.
Στα παιδιά μας που (θέλουμε να) έχουν υποχρεώσεις και ποτέ δικαιώματα.
Στα δημιουργικά παιδιά, σαν κι αυτά που σκάρωσαν το βιντεάκι:

Paidi Thavma - Stin Athina



http://www.youtube.com/watch?v=fDQTdobNtlQ
From: alx396

-->> Παιδιά... ένα σας λέω: Σας θαυμάζω και να Προσέχετε...
-->> ΔΩΣΤΕ ΧΩΡΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
-->> ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ

...μόνο Παγκόσμιες Ημέρες για Το Παιδί και για Τα Δικαιώματα Του Παιδιού ξέρουμε να στήνουμε;..

.

με αφορμή τη δολοφονία ενός παιδιού

Παρατηρώντας προσεκτικά και για πολλήν ώρα το σπουδαίο και πασίγνωστο έργο του γιαπωνέζου ζωγράφου Hokousai με τίτλο "το κύμα", έρχονται σκέψεις σαν κύματα στο νου μου. Σκέψεις που, σαν καραβάκια, πηγαινοέρχονται από τη δολοφονία του άτυχου Αλέξανδρου στα δικαιώματα των παιδιών, από την κρατική βία στην οικονομική κατάσταση, από την έκφραση της οργής του πλήθους στην προσπάθεια αλλοτρίωσης της σκέψης (και της συμπεριφοράς) του πολίτη από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ με τη διαστρέβλωση του νοήματος των λέξεων -λες και όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας και του κόσμου ολόκληρου είμαστε βλάκες- και πάει λέγοντας...

Μίλησε ο πρωθυπουργός της χώρας, μίλησε ο υπουργός εσωτερικών, μίλησε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, μίλησε ο υπουργός παιδείας και θρησκευμάτων, μίλησαν πολλοί και προβεβλημένοι πολίτες της χώρας, μίλησαν, μίλησαν, μίλησαν... Και τι είπαν όλοι αυτοί; Τίποτα δεν είπαν, απλά άνοιξαν το χάσκον στόμα τους -από την απορία χάσκον, τη βαριεστημάρα ή τη χαζομάρα αδιάφορο- και αμόλησαν πομφόλυγες. Αφθονα παραδείγματα και αναλύσεις βρίσκονται σε ένα σωρό ποστ που αναρτήθηκαν αυτές τις μέρες. Οι πολίτες σκέφτονται, βλέπεις. Μάλλον και οι νεαροί πολίτες σκέφτονται, αλλιώς, αν δεν σκεφτόντουσαν δηλαδή, γιατί να οργίζονται και να κατεβαίνουν στους δρόμους; Γιατί να μη κάθονται ήσυχα ήσυχα στα σπιτάκια τους, κάτω από τις φτερούγες (και τα πορτοφόλια) της μαμάς και του μπαμπά, να βλέπουν τιβι και να παίζουν πλέι-στέσιον; Γιατί; Ε;

Εδώ που τα λέμε, μπορεί από το πολύ χάζεμα στην τιβι να τό 'παθαν αυτό. Να εξοργίστηκαν δλδ. Αυτό δεν το σκέφτηκε κανείς μέχρι τώρα; Οτι υπάρχει και η πιθανότητα αντί να αποβλακώνεται το μυαλό από το πολύ βλέπε_βλέπε_τιβι να ξυπνάει! Και το ξύπνημα αυτό να συμβαίνει σαν να βγαίνει από έναν εφιάλτη. Ενα άγριο ξύπνημα μετά από ένα άγριο όνειρο. Μάλιστα. Οσο το σκέφτομαι, μάλλον έτσι έγινε και τα πράγματα εξελίχτηκαν όπως εξελίχτηκαν. Αλλά, μπα... Είναι δυνατόν τα δικά μας κανάλια, με τους δικούς μας δημοσιογράφους -εδώ συμπληρώστε ονόματα, μη κουράζομαι να πληκτρολογώ- και με τους δικούς μας παρουσιαστές -συμπληρώστε κατά το δοκούν- να επηρεάζουν αρνητικά το κοινό τους; Είναι δυνατή η μετάλλαξη της καφρίλας σε οργή; Αδύνατον λέμε -αν και όλα είναι πιθανά.

Εξετάζω λοιπόν και τη περίπτωση να συμβαίνει κάτι άλλο, προς το μεταφυσικότερο βέβαια. Να ζούμε στο μυχό του κύματος. Η κοινωνία μας να βρίσκεται εκεί ακριβώς που το κύμα πισωγυρνάει για να πάρει φόρα και να ορμήξει προς τα μπρος. Ετσι κάπως γινόταν από πάντα: χωρίς ένα γερό πισωγύρισμα, δεν πήγε καμιά κοινωνία μπροστά. Η Γαλλική Επανάσταση είναι ένα καλό παράδειγμα. Από το πολύ πισωγύρισμα έσκασε ο λαός της Γαλλίας κι επαναστάτησε και μετά φτου ξανά και πάλι από την αρχή. Σαν να θέλει κλοτσιές ο κόσμος για να προχωρήσει. Κάπως έτσι.

Πώς μεταφέρεται αυτή η παρομοίωση στα δικά μας πρόσφατα Δεκεμβριανά; Θα εκθέσω αμέσως τη σκέψη μου, περιμένετε λιγουλάκι. Η κατάσταση της οικονομίας είναι στα χάλια της εδώ και μερικά χρονάκια, και το ότι σήμερα αυτό συμβαίνει και διεθνώς δεν της δίνει συγχωροχάρτι. Πρώτα η οικονομία, γιατί άμα η τσέπη είναι άδεια και κατ' επέκταση το στομάχι γεννιούνται οι διαμαρτυρίες, λογικό το βρίσκω.

Η κατάσταση στην ασφάλιση πάει κατά διαόλου, άμα είσαι φτωχός δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, πόσο μάλλον μια θεσούλα -έστω σε ένα ράντζο νοσοκομείου. Για να κοιτάξουν την υγεία σου σήμερα πρέπει να κλείσεις ραντεβού και το ραντεβού κλείνεται μετά από κάνα εξάμηνο κι άμα είσαι καρδιοπαθής πιθανότατα θα ακυρωθεί το ραντεβού από το νεκροθάφτη -πας πρώτα στον τάφο δλδ. Αν η τσέπη σου είναι γεμάτη, κανένα πρόβλημα, βλέπεις το γιατρό σου όποτε θέλεις, ακόμα και χωρίς ραντεβού για το ίδιο απόγευμα. Πονάει στομάχι π.χ. από βαρυστομαχιά -ένεκα η πολλή μάσα λέμε- έρχεται ο γιατρός στο σπίτι και σου κάνει και κλύσμα άμα λάχει, ανάλογα την αμοιβή της επίσκεψης. Το ότι την ασφάλεια για την υγεία σου την πλήρωνες για πάνω από τριάντα τόσα χρόνια, εξετάζεται ως αφελής σκέψη.

Οπως διαπιστώνουμε, το οικονομικό πάει πακέτο με το ασφαλιστικό.
Γιατί γίνονται κρατήσεις; Τι νόημα έχει να πληρώνουμε ασφάλιστρα;

Πάμε παρακάτω τώρα, στην Παιδεία. Η παιδεία λοιπόν, μετά από αγώνες πολλών δεκαετιών, παρέχεται δωρεάν στη χώρα μας. Αυτό το κεκτημένο δικαίωμα πρόκειται, κατά τα φαινόμενα και τις πρόσφατες εξελίξεις στην ΕΕ όπου ανήκουμε, να το χάσουμε ή να μειωθεί η εμβέλεια του. Αυτό θα οφείλεται όχι τόσο στη νόμιμη λειτουργία (και αναγνώριση των τίτλων σπουδών) νέων υποκαταστημάτων ξένων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αλλά στο ότι δεν προβλέπεται πουθενά έλεγχος της αξίας των ιδρυμάτων αυτών -μπάτε σκύλοι αλέστε δλδ- καθώς και στην υποχρηματοδότηση των ελληνικών ΑΕΙ (για τα ΤΕΙ τι να γράψω; κάθε τόσο πεθαίνει κι από ένα, λόγω ασιτίας) ώστε να πάψουν να λειτουργούν τα εργαστήρια, να φεύγουν άρον άρον οι αξιόλογοι καθηγητές, άνθρωποι είναι και αυτοί, θα κοιτάξουν το συμφέρον τους -υποθέτω- άρα η εκπαίδευση των νέων μας βλαστών θα περιοριστεί στα "βου και α βα" που σημαίνει ότι θα μείνει στον πάτο, δεν θα είναι ανταγωνιστική δλδ ως τίτλος στην αγορά εργασίας. Τζάμπα τα λεφτά για τα φροντιστήρια, δώστε τα στα ξένα ιδρύματα να πάρετε χαρτιά με καλύτερες σπουδές ή και κατευθείαν χαρτιά χωρίς καν σπουδές -ανάλογα το ανέλεγκτο "παν/μιακό" ίδρυμα, πωλούνται ευρύτατα τέτοια, χύμα στο ίντερνετ. Πολλοί υψηλά ιστάμενοι παράγοντες το γνωρίζουν, τουλάχιστον όσοι κατέχουν ένα τέτοιο χαρτάκι. Προσέξτε, δεν είμαι αντίθετη στην εγκατάσταση και λειτουργία ξένων παν/μιακών ιδρυμάτων, απλά θέλω να ελέγχεται ποιο είναι αυτό το ξένο ίδρυμα και αν είναι πράγματι πανεπιστήμιο ή "πανεπιστήμιο" μαϊμού και θέλω επίσης να αναβαθμιστεί ο ρόλος των ελληνικών ΑΕΙ και ΤΕΙ με πρόσθετη χρηματοδότηση για εργαστηριακή έρευνα. Εργαστήριο δε, δεν σημαίνει μόνο ιατρική αλλά και βιολογία και μαθηματικά και λογοτεχνία και και και, να εξηγούμαστε. Αντί να οδηγείται η χώρα στο στενόχωρο μέλλον ενός λαού αποκλειστικά υπηρετών του τουριστικού ρεύματος, να οδηγείται -παράλληλα με τον τουρισμό- σε τόπο καλλιέργειας και ανάπτυξης της γνώσης στα δικά μας πανεπιστήμια και να κάνουμε κι εμείς εξαγωγή πανεπιστημίων. Εδώ όμως λειτουργούμε κάπως παράλογα: έναν ΟΤΕ κερδοφόρο είχαμε και πάει, πάπαλα ΟΤΕ, μια Ολυμπιακή έχουμε και όπου νά'ναι μας τελειώνει και αυτή, για Πανεπιστήμια θα μιλάμε; Ελλάς Ανοήτων Μικρονόων, αυτού θα καταλήξουμε -αν δεν ήδη.

Πάλι το οικονομικό στη μέση. Τα χρήματα που δεν δίνονται για την Παιδεία.
Γιατί λοιπόν πληρώνουμε φόρους;

Ας εξετάσουμε λοιπόν τώρα πού πάνε οι φόροι, αυτό δεν είναι το ενδιαφέρον;

Τα ποσά των υπέρογκων -για τα μέτρα του απλού εργαζόμενου έλληνα πολίτη- φόρων, εκτός από αυτά που πάνε κατευθείαν σε τσέπες διαφόρων χαραμοφάηδων τεμπελχανάδων, πάνε: σε εξοπλισμούς (με γερές μίζες, μη ξεχνιόμαστε) σε επιδοτήσεις επιχειρηματιών, συνηθέστατα της κακιάς ώρας, σε στήριξη του τραπεζικού συστήματος (τρομάρα μας!) και σε μπαλώματα διαφόρων τρυπών που ανοιγοκλείνουν διαφορες ψαλίδες. Καταλάβατε τίποτα; Ούτε και 'γώ.

Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως βρισκόμαστε περίπου εκεί ακριβώς από όπου ξεκινήσαμε πριν από σαρανταπέντε χρόνια σχεδόν, για να μη πω εβδομηνταπέντε.

Τότε ήταν, δηλαδή πριν σαρανταπέντε χρόνια ακριβώς, που εγκατέλειψε τη χώρα με διαβατήριο στο όνομα "Τριανταφυλλίδης" ο συνονόματος συγγενής του σημερινού πρωθυπουργού μας και μένει να δούμε αν και με πόση ακρίβεια θα επαναληφθεί η Ιστορία. Ιδωμεν. Κυριακή κοντή γιορτή, που λέει και ο θυμόσοφος λαός.

Τότε ήταν, δηλαδή πριν εβδομηνταπέντε χρόνια περίπου, που τα γυμνασιόπαιδα ζούσαν εφιαλτικές μέρες και νύχτες στη σκιά των "Παιδονόμων", καθηγητών επιφορτισμένων να παρακολουθούν τη συμπεριφορά τους. Θυμάμαι ιστορίες που έλεγε ο πατέρας μου για το τι κόλπα εφάρμοζε για να πηγαίνει να βλέπει παραστάσεις του Καραγκιόζη στη μικρή επαρχιακή του πόλη, πως το να κυκλοφορεί ένας μαθητής στο δρόμο μετά το σχολείο ισοδυναμούσε με έγκλημα, όπως και το να κυκλοφορεί παντού και όλες τις μέρες της βδομάδας χωρίς να φορά το "κουκάκι" -το μαθητικό πηλίκιο με το σήμα της κουκουβάγιας. Μεχρι το θάνατό του στενοχωριόταν που είχε αναγκαστεί να ρίξει στο τζάκι του χωριατόσπιτου τα άπαντα του Βίκτωρος Ουγκώ και του Ρουσσώ, επειδή φοβήθηκε (τα είχε κλάσει κανονικά λέμε) τον Παιδονόμο καθηγητή των γαλλικών του γυμνασίου του, που περιφερόταν στη γειτονιά. Τόσο καλά.

Σε τι διαφέρει η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα η Κυβέρνηση Καραμανλή από την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η κυβέρνηση Καραμανλή του '63; Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Εκτός αν κυβερνά με τον τρόπο που διαπιστώσαμε, όχι μόνο πρόσφατα που δολοφονήθηκε ένας νέος άνθρωπος και κάηκαν καμπόσα μαγαζά, αλλά και τη χρονιά που κάηκαν ζωντανοί εβδομηντατόσοι άνθρωποι και χιλιάδες στρεμματα δασών...

Σε τι διαφέρει η σημερινή έκφραση βίας των ειδικών φρουρών από τη βία των Παιδονόμων; «Στο ότι οι Παιδονόμοι ήταν άοπλοι», θα πείτε και θα έχετε δίκιο.

Μένει να δούμε τι και πότε θα φέρει το κύμα μόλις ορθοποδίσει, μόλις ορμήξει εμπρός με δύναμη. Ας περιμένουμε οι γηραιότεροι και ας δράσουν οι πιο νέοι. Μακάρι να ξημερώσει το πιο όμορφο Αύριο και μακάρι να μη ξαναγράψω γι αυτό το θέμα. Καληνύχτα σας.

Αλέξη, ποιος φρόντισε για τα δικαιώματά σου;

κλικ!-->> 11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά
Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα

Θα μιλήσει κάποιος σήμερα για σένα; Θα ενδιαφερθεί κανείς για όλα τα παιδιά της ηλικίας σου; Τελειώσαμε με τα παιδιά μας ώστε να ενδιαφερθούμε και για άλλα παιδιά έξω από τη χώρα μας; Πόσο θυμώνω που δίνουμε ευρώ σε σχετικούς εράνους, επειδή αυτό δεν κοστίζει τίποτα από το χρόνο μας. Πόσο χρόνο θα διαθέσεις εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, για το δικό σου παιδί; Για τα παιδιά της γειτονιάς σου; Θα αφήσεις τους ειδικούς φρουρούς να το διαπαιδαγωγήσουν; Με δακρυγόνα και σφαίρες; Θα αφήσεις το κράτος να του προσφέρει αφειδώς ανασφάλεια; Να το εχθρεύεται; Να το απογοητεύει διαρκώς; Κλέβοντας την αθωότητά του; Θεωρώντας το ένα γρανάζι για τον εύκολο πλουτισμό των "δικών του παιδιών", των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των κουμπάρων; Ελπίζω ο κ. Λάμπης Ταγματάρχης, τον οποίο θαύμαζα παλιά στο ραδιόφωνο, να σταθεί στο ύψος του ως συντονιστής της συζήτησης ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

..αυτά για την ώρα και θα επανέλθω στο θέμα..

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας στο Αστυνομικό Τμήμα Χαλανδρίου

Την Παρασκευή 12/12/2008 (ώρα: 13.00), οι εργαζόμενοι στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας για παιδιά και εφήβους που λειτουργούν στο Δήμο Χαλανδρίου θα συγκεντρωθούμε μπροστά στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής. Με αυτή τη συμβολική πράξη επιθυμούμε ως πολίτες και ως μέλη της επιστημονικής κοινότητας να καταθέσουμε δημόσια την αποδοκιμασία μας και τον βαθύτατο προβληματισμό μας για την δολοφονία του 15χρονου αγοριού, την νύχτα της 6ης Δεκεμβρίου 2008, από ειδικό φρουρό της αστυνομίας.

Το κείμενο διαμαρτυρίας εδώ: -->>
http://psi-action.blogspot.com/2008/12/blog-post_10.html

ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΟΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ

Ενα παλιό ποίημα της Κατερίνας Σάκαλακ. Παλιό μεν, αλλά επίκαιρο, προφητικό θα έλεγα -δυστυχώς. Από τη ποιητική της συλλογή "Με κόκκινο φόρεμα θλίψης". Προσέξτε τον τρόπο αποτύπωσης, με πολλαπλές αναγνώσεις. κλικ! εδώ , να μεγαλώσει η εικόνα σε νέο παράθυρο.

Επιστολή "φίλων του Αλέξη"

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί-άγνωστοι"
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ


ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας.

UPDATE -->> σημειώνω ότι, καθώς έμαθα, την επιστολή αυτή την έγραψαν πράγματι ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ και τη διέδωσε στο διαδίκτυο μια καθηγήτρια. Και τη βρήκα συγκλονιστική...

ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ (από το blog Λευκός θόρυβος)

«Με τα όσα διέπραξαν χθες απέδειξαν ότι κίνητρό τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο η βία. Ότι στόχος τους είναι μόνο η καταστροφή. Για μια ακόμη φορά, η δράση τους στράφηκε κατά αθώων πολιτών και των περιουσιών τους. Και έτσι κατά ολόκληρης της κοινωνίας», είπε χτες ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στα επεισόδια.

«Θα κάνουμε αυτό που πρέπει και εκείνοι οι οποίοι δρουν όπως δρουν, θα πρέπει να θυμηθούν ότι εκτίθενται και ότι αυτό που κάνουν το κάνουν για να εξυπηρετήσουν ιδιοτελείς στόχους για τους οποίους δεν θέλω περισσότερο να αναφερθώ» είπε ο υπουργός Εσωτερικών και αναρωτήθηκε, αρκετές φορές, ποιους μπορεί να εξυπηρετούν τα επεισόδια και η ανεξέλεγκτη βία.

Καταλαβαίνεις τίποτα τώρα;

Τα δικαστήρια αθωώνουν τους φονιάδες και τους τραμπούκους –υπάρχει δεδικασμένο.

Ο πρωθυπουργός ανακάλυψε και μας παρουσιάζει (σε πρώτη μετάδοση) το κίνητρο των παιδιών εκεί έξω! Ποιο είναι αυτό; Η αγανάκτηση επειδή δεν αποδίδεται δικαιοσύνη; Η οργή επειδή ένας ακόμα δολοφόνος θα τη σκαπουλάρει; Όχι δα! «Το κίνητρό τους είναι η βία»! Δηλαδή, η ενέργεια από μόνη της είναι κίνητρο για την ίδια την ενέργεια! Σουτάρω έχοντας σαν κίνητρό μου το ίδιο το σουτ, όχι για να βάλω γκολ! Κατουράω έχοντας σαν κίνητρό μου το ίδιο το κατούρημα, όχι για να ξαλαφρώσω τη φούσκα μου! Υποκλίνομαι –έχουμε πρωθυπουργό με οντολογικές ανησυχίες που θα ζήλευε κι ο Ντεριντά! Ή ο πρωθυπουργός πάσχει από άνοια και δεν ξέρει τι λέει -μπα δε νομίζω! Μάλλον το πρώτο ισχύει –οι ανησυχίες περί του όντος και του μη όντος, η αγωνία της ύπαρξης, το άγχος της επανεκλογής.
Το λέω αυτό γιατί ενώ η πρώτη πρόταση του πρωθυπουργού είναι εντελώς γειά σου, η δεύτερη είναι ακριβής. Όντως ο στόχος των παιδιών εκεί έξω είναι η καταστροφή. Ενός άθλιου συστήματος όπου οι αθώοι πεθαίνουν και οι ένοχοι παρασημοφορούνται. Μιας εξουσιαστικής δομής όπου οι ποινικές ευθύνες εξαρτώνται από τα ποσοστά των στημένων γκάλοπ. Λένε τα γκάλοπ ότι υπάρχουν ποινικές ευθύνες; Αν ναι –θα καταλογιστούν. Αν όχι –άντε γαμήσου κι εσύ και το δίκιο σου.
Τελικά μήπως ο πρωθυπουργός είναι κι αυτός ένας «γνωστός –άγνωστος»; Δεν το πιστεύω –απλώς ρωτάω μπας και κάποιος έχει διαφορετική γνώμη. Ρωτάω, για λόγους δημοκρατικότητας -κατάλαβες;

Ο Υπουργός Εσωτερικών προειδοποιεί τα παιδιά να μην εκτίθενται με τον τρόπο δράσης τους. Δηλαδή τι; Προφανώς να καλύπτουν τα πρόσωπά τους, να φοράνε κουκούλες για να μην τους πάρουν κοντινά οι κάμερες της τηλεόρασης! Σωστός ο Υπουργός! Δικός μας ο Υπουργός! Θα τον χαρακτήριζα «γνωστό –άγνωστο» επίσης, αλλά αποκάλυψα ήδη το όνομά του, οπότε δεν γίνεται να είναι άγνωστος. Γίνεται;
Και προχωράει παρακάτω, μιλάει για «ιδιοτελείς στόχους που εξυπηρετούνται» -συμφωνώ με τον Υπουργό. Η προστασία της ζωής σου από τους μπάτσους είναι, όπως και να το κάνουμε, ένας ιδιοτελής στόχος. Η προστασία του δικαιώματός σου να κινείσαι ελεύθερα, όπου και όποτε γουστάρεις –είναι εξίσου ιδιοτελής στόχος. Η διαμαρτυρία ενάντια στην κοινωνική αδικία –επίσης –τίγκα στην ιδιοτέλεια! Η αγανάκτηση για μια ακόμα εν ψυχρώ δολοφονία –εκεί να δεις ιδιοτέλεια!

Μόνο η προστασία των πολυκαταστημάτων, η υπεράσπιση του ιερού δικαιώματος της υπερχρέωσης της πιστωτικής κάρτας για τα χριστουγεννιάτικα ψώνια, το ευλαβικό προσκύνημα στο παρκαρισμένο Τσερόκι ή Καγιέν (ινδιάνικα τοτέμ είναι αυτά –αν έχεις απορία), μόνο αυτά αποτελούν ανιδιοτελείς στόχους πλέον! Σωστά;

Ρε άντε από δω –και ξεβουλώστε λίγο τα αυτιά σας ν΄ακούσετε τις φωνές των παιδιών εκεί έξω. Κρετίνοι, που έχετε το θράσος να ισχυρίζεστε ότι όλα αυτά τα παιδιά ρισκάρουν τη σωματική τους ακεραιότητα, τη ζωή τους την ίδια, μόνο και μόνο για να βουτήξουν ένα κινητό τηλέφωνο από μια σπασμένη βιτρίνα ή για να κάνουν χαβαλέ!

Ακούστε ΕΣΤΩ το ηχητικό απόσπασμα από τον ξυλοδαρμό των πιτσιρικάδων που κυκλοφορεί παντού αυτές τις μέρες κι αν σας έχει μείνει λίγη τσίπα,

ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ.

-->>αναμετάδοση από το blog "Λευκός θόρυβος" του The Motorcycle boy
-->> διαβάστε ολόκληρο το ποστ, αξίζει! http://themotorcycleboy.blogspot.com/2008/12/blog-post_09.html
-->> γράφει τα πράγματα ξεκάθαρα, διαβάστε το μπας και ανοίξουν και τα δικά σας μάτια...

Οταν δολοφονείται το Αύριο

Με αυτό τον τίτλο ήθελα να γράψω κάτι, αλλά δεν θα το γράψω. Το Αύριο δολοφονήθηκε και πάει και να δούμε πώς θα ξημερωθούμε -χωρίς Αύριο- και ΑΝ.

Τώρα θέλω να μεταφέρω ένα προβληματισμό. Είναι δυνατό να προκλήθηκαν όλα αυτά από τον πυροβολισμό και τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου; Είναι δυνατό να μην ήταν προγραμματισμένα; Τόσο ανίκανη είναι η αστυνομία; Τόσο ανεύθυνη είναι η κυβέρνηση; Τόση βλακεία μας κυβερνά;

Είναι δυνατό να μιλούν στα κανάλια για περιουσίες, τη στιγμή που χάνεται η ζωή του μικρούλη Αλέξανδρου; Η ζωή του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που δεν "χάθηκε", αλλά του την έκλεψαν βίαια -εννοείται.

-->> Πρόταση για να βρεθούν οι κουκουλοφόροι:
Να γίνει έλεγχος στη χρήση των μυστικών κονδυλίων που διαχειρίζεται το Υπ. Δημόσιας Τάξης (υπ. Εσωτερικών) και το θέμα θα λήξει. Θα μάθουμε επιτέλους ποιοι είναι, ποιοι αποτελούν το λεγόμενο παρακράτος και ποιοι το εκτρέφουν.

-->> Πρόταση για την καλή σχέση μεταξύ αστυνομίας και πολιτών:
Να αφοπλιστούν τα σώματα Ασφαλείας και να καταργηθούν αμέσως οι δυνάμεις των "ειδικών φρουρών". Στη Μεγάλη Βρεττανία και στον Καναδά οι αστυνομικοί είναι άοπλοι, χωρίς αυτό να μειώνει την αποτελεσματικότητά τους. Οι "ειδικοί φρουροί", παρόλη τη σπουδαιοφανή τους ονομασία, είναι κάτι ρεμάλια που τα συλλέγουν από ένα σωρό ηλίθιων νταήδων, τα εξοπλίζουν και τα αμολάνε σαν αγριόσκυλα στους δρόμους.

-->> Κάτι που μου είχε εκμυστηρευτεί ένας φίλος που υπήρξε υπουργός σε κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας:
«Οταν ολοκληρωθεί η Εγνατία Οδός, να αρχίσεις να φοβάσαι», μου είχε πει. Παρακολουθούσα την πορεία των κατασκευών αυτού του δρόμου να γίνεται σταδιακά, κομμάτι κομμάτι, λίγα χιλιόμετρα εδώ και λίγα παραπέρα χωρίς σύνδεση μεταξύ τους, και ήμουν ήσυχη -θα αργούσε να τελειώσει. Πρόσφατα, έμαθα από Δελτία Ειδήσεων ότι όπου νά 'ναι η Εγνατία Οδός θα παραδοθεί σε χρήση.

-->> Ο κοσμάκης κλαίει για το αδικοχαμένο παιδί και'γώ σκέφτομαι ότι στα θεμέλια των νέων κτιρίων σφάζουν ένα κόκκορα. Τι θα χτιστεί, άραγε, πάνω σε αυτόν το μικρούλη μάρτυρα;

-->> Είναι δυνατό να διαθέτει η κυβέρνηση 28 δισ. στις τράπεζες και να υποχρηματοδοτείται η Παιδεία; Είναι δυνατό να υπόσχεται ο κ. Αλογοσκούφης αποζημείωση των καμμένων περιουσιών και να αρνείται αξιοπρεπείς αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις; Είναι δυνατό να ξεπουλιέται μια κερδοφόρος (αφού βαφτιστεί ζημιογόνος) επιχείρηση, αντί να εξοφληθούν τα χρέη του Δημοσίου προς αυτή; Ξέρω, αυτά φαίνεται να είναι από άλλο ανέκδοτο, αλλά τα φαινόμενα απατούν συχνά.

περί των ασκών του Αιόλου, κλπ

Οταν ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου... κάποιος τους ανοίγει.
-->> Προμελετημένα.
-->> Κατόπιν σχεδίου.
-->> Κατά λάθος.
-->> Από βλακεία.
-->> Για να καλύψει τα λάθη του και να τα ρίξει στον άνεμο.
-->> Για αντιπερισπασμό.
-->> Για να δυναμώσει τις φωτιές που είχε ανάψει και να κρυφτεί πίσω από αυτές.
-->> κλπ κλπ, βάλτε τη δική σας εκδοχή.

Καίγονται τα κτίρια απέναντι από την Εθνική Βιβλιοθήκη

Τώρα πριν από λίγο έλαβα τηλεφώνημα

αναμετάδοση από blog Jungle-Report (VIDEO MEGA)

http://www.youtube.com/watch?v=LPfwXMg06H0
From: JoRgO1977

«Μαρτυρίες περαστικών αυτόπτων μαρτύρων -από ρεπορτάζ του MEGA- για το περιστατικό με την εν ψυχρώ εκτέλεση του 15χρονου από τον ειδικό φρουρό.

Ούτε αντικείμενα εκτοξεύθηκαν προς τους αστυνομικούς, ούτε βία ασκήθηκε από την πλευρά των νεαρών, ούτε μολότωφ, ούτε αυτοάμυνες, ούτε πυροβολισμοί στον αέρα, ούτε εξοστρακισμοί σφαιρών ούτε άλλα παραμύθια της Χαλιμάς.

Ηταν μια στυγνή εκτέλεση. Πήγαν απλά για να σκοτώσουν και να φύγουν.»
Από http://jungle-report.blogspot.com/2008/12/video-mega.html

ανταπόκριση από Γιάννενα

Αποφαση Γεν. Συνέλευσης: 3ημερη καταληψη μεχρι και την Τεταρτη, αυριο (ημερα κηδειας του Αλεξανδρου) συμμετοχη στη πορεια-συμπαρασταση, συμμετοχη και στη πορεια για τον προυπολογισμο/εργασιακες σχεσεις/υποχρηματοδοτηση για τη Παιδεια, στησιμο κατασταλτικων μηχανισμων, κλπ
Συντονισμος Συλλογων ολων των σχολων κ Συνελευση ξανα την Πεμπτη.

-->> αλλα δυο περιστατικα:
1. την περασμενη βδομαδα, δυο μαθητριες του 8ου Λυκειου Ιωαννινων(ελεγχεται αν προκειται ακριβως γι αυτο το Λυκειο) που συμμετειχαν στην καταληψη του σχολειου τους, θα περασουν Μαθητοδικειο, απο εισαγγελεα δλδ, κατοπιν αναφορας των ονοματων τους στην αστυνομια απο το Λυκειαρχη(ψαχνω το ονομα).
2. πριν 10 μερες, δυο φοιτητριες του τμηματος Βιολογικων Εφαρμογων κ Τεχνολογιων, που μετα απο Αποφαση του Συλλογου τους πηγαν να σταματησουν το μαθημα σε ενα εργαστηριο, παραπεμφθηκαν στο Πειθαρχικό μετα απο καταγγελια ενος καθηγητη (ψαχνω το ονομα) με κινδυνο να απειλειται το μελλον τους, η φοιτητικη τους ιδιοτητα δλδ...

κλπ κλπ...

Ολη η χωρα ειναι αναστατη εδω και μερες και χαμπαρι δεν θα παιρνε ο κοσμος αν δεν σκοτώναν τον Αλεξανδρο.

YouTube: το Video με τον πυροβολισμό

http://www.youtube.com/watch?v=jwJZHcMolUA
From: GiaNtakos