Ομιλία Ε. Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Βουλής, 20 Οκτωβρίου 2011

Μεταφέρω την ομιλία του υπουργού οικονομικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όπως ακούστηκε χθες το απόγευμα στη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου. Εγινε χρήση των λέξεων του συρμού "πόνος", "πλάτη" και "πατρίδα" συν τα παράγωγά της, παρατήρησα όμως ότι χρησιμοποιήθηκε και η λέξη "εθνικός" με τα παράγωγά της. Τα σημεία που μου έκαναν εντύπωση δεν τα σχολίαζω, περιορίζομαι απλώς να τα τονίσω (bold) καθώς επίσης και τα σημεία της ομιλίας που, κατά τη γνώμη μου, θέλουν αποκρυπτογράφηση. Η ομιλία τελειώνει με σπαραξικάρδιο όσο και δραματικό -ίσως και μυστικοπαθή- τρόπο, σαν να λέει τα αντίθετα απο όσα εννοεί ή σαν να θέλει να σπείρει αμφιβολίες και φόβο. Σημειώνω επίσης ότι το παράδειγμα του Σίσυφου που χρησιμοποίησε ο κ. υπουργός, κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικό είναι. Ο Σίσυφος στη μυθολογία αντιπροσωπεύει το ανέλπιδο, την προσπάθεια χωρίς ελπίδα, μια προσπάθεια που διαδραματίζεται μάλιστα στον κάτω κόσμο.

Οσο τον άκουγα να μιλά, δεν έφευγε απο το νου μου το βιβλίο της Ναόμι Κλάιν "Το Δόγμα του Σοκ", όπου περιγράφει τους τρόπους καθυπόταξης του ακροατηρίου και τα κλισέ που χρησιμοποιήθηκαν σε πολλές χώρες του κόσμου, που βρέθηκαν σε δεινή θέση πολύ πριν απο τη δική μας, απο τους πολιτικούς επίδοξους σωτήρες τους, οι πράξεις των οποίων τις οδήγησαν ασφαλώς στο ξεθεμέλιωμα, ελέω παγκοσμιοποίησης και νόμου των αγορών.

Σκέφτομαι να τη παρουσιάσω σε προσεχή εκπομπή, εκτός αν συμπιεστεί πολύ ο χρόνος και τα γεγονότα με ξεπεράσουν γρήγορα. Διάβασε και κρίνε:

Ηγγικεν η ώρα! (χειροκροτήματα)

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

απευθύνομαι στον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, τον κύριο Αλέξη Τσίπρα. Τον κοιτάζω στα μάτια και του λέω: «Ου συ με λοιδωρείς, αλλ' ο τόπος» ο τόπος, που κινδυνεύει. Και, επειδή στη συνείδηση και στις πλάτες των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στηρίζεται η αντοχή και το μέλλον του τόπου, εσείς κύριε Τσίπρα μπορείτε να ασχημονείτε. (χειροκροτήματα)

Και, αφού εξηγήσατε σε απλά ελληνικά τί σημαίνει "ομερτά", εγώ θα σας εξηγήσω σε εξ ίσου απλά και απλούστερα ελληνικά τί σημαίνει "τζάμπα μάγκας". (χειροκροτήματα)

"Τζάμπα μάγκας", κύριε Τσίπρα, είναι ο πολιτικός ο οποίος κάνει φτηνό συνδικαλισμό.. ο οποίος προσπαθεί να αντλήσει μικρά κομματικά οφέλη μέσα από μια εθνική κρίση πρωτοφανών διαστάσεων.

Κύριε Τσίπρα, λοιπόν, πρέπει να ξέρετε ότι δεν ταιριάζει στο ρόλο ενός πολιτικού να εμφανίζεται στο βήμα της Βουλής και να προσβάλλει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τα συγκεκριμένα επώνυμα πρόσωπα των 154 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που ως Σίσυφοι -όπως είπα και χθες- σηκώνουν στις πλάτες τους το βάρος αυτής της πατρίδας.

Και επιτρέπουν.. επιτρέπουΜΕ, επειδή έχουμε αναδεχθεί αυτή την ευθύνη, σε εσάς, αζημίως, δηλαδή τζάμπα, να νομίζετε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα και ότι βρισκόμαστε σε συνηθισμένες, συμβατικές, πολιτικές συνθήκες, ενώ ο τόπος τα παίζει όλα μέσα σε μία Ευρώπη αμήχανη που αναπαράγει και διογκώνει τους κινδύνους που την περιβάλλουν.
Και περιμένω να ανακαλέσετε τώρα, γιατί καταθέτω στα πρακτικά την επιστολή που έστειλα στην κυρία Λαγκάρντ. (χειροκροτήματα)

Και καταθέτω και την επιστολή.. και καταθέτω σε λίγη ώρα και την επιστολή που έστειλε ο πρωθυπουργός, εισάγοντας τη δική μου επιστολή.. διότι η επιστολή του πρωθυπουργού λέει ότι «Η χώρα δεσμεύεται. Η επιστολή του υπουργού οικονομικών εξηγεί αναλυτικότερα ποια ειναι αυτά τα οποία δεσμεύεται η χώρα.» Την έχω ζητήσει από το γραφείο του κυρίου πρωθυπουργού να έρθει.

Είχα επιφυλαχθεί -να σας θυμίσω- και να δώσω την επιστολή στη δημοσιότητα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση που έχετε καταθέσει. Αλλά βιαστήκατε και εδώ. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στις διαδικασίες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η χώρα βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση. Παρακολουθείτε στα διεθνή ΜΜΕ τί συμβαίνει. Ποια είναι η δυσκολία να διαμορφωθεί μια καθαρή ευρωπαϊκή γραμμή. Πώς καθυστερεί και παλινωδεί η ευρωζώνη να στείλει καθαρά πολιτικά και οικονομικά μηνύματα στις αδηφάγες αγορές. Το μεγάλο πρόβλημα είναι αυτή η αντίφαση, μέσα στην οποία είμαστε εγκλωβισμένοι, όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης.

Να διαχειριζόμαστε τη μεγαλύτερη και πλουσιότερη οικονομία του κόσμου, το ισχυρότερο νόμισμα, και να μην έχουμε πολιτικούς θεσμούς, να μην έχουμε το αναγκαίο επίπεδο πολιτικής και θεσμικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης.

Οι αγορές, πραγματικά, μας κοροϊδεύουν. Διότι, ενώ κερδοσκοπούν και κερδίζουν λόγω αυτής της ιστορικής αντίφασης της Ευρώπης και ειδικότερα της ευρωζώνης, εμφανίζονται να απαιτούν αυτές από τις πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης να ολοκληρώσουν τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και να υποστηρίξουν το ευρώ με τους ανάλογους πολιτικούς, δημοσιονομικούς, οικονομικούς και αναπτυξιακούς θεσμούς.

Τα εθνικά κράτη είναι ζωντανά όμως, είναι ισχυρά. Υπάρχουν πατριωτισμοί, υπάρχουν συμφέροντα, υπάρχουν αδράνειες, και είναι πάρα πολύ δύσκολο να επέλθουν συμφωνίες, να διαμορφωθούν εκείνοι οι άξονες που μπορούν να καθοδηγήσουν την Ευρώπη. Να θέσουν τις σιδηροτροχιές πάνω στις οποίες να μπορεί να πορευθεί το μεγάλο τρένο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Και το πληρώνει αυτό η ευρωζώνη. Και πιο πολύ απ' όλους το πληρώνουμε εμείς, που έχουμε βρεθεί τη λάθος ώρα, υπό λάθος περιστάσεις, στην πιο αδύναμη κι εκτεθειμένη θέση. Με το συντριπτικά μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, με ένα υπερβολικό έλλειμμα που το συμμαζεύει ο ελληνικός λαός με υπέρμετρες θυσίες, έχοντας καταφέρει ένα επίτευγμα μοναδικό στη δημοσιονομική ιστορία των δυτικών προηγμένων χωρών. Αλλά, βλέπετε, έχουν διαμορφωθεί αρνητικά στερεότυπα που -όπως έχω πει κατ' επανάληψη αυτές τις μέρες- επιτρέπουν στον καθένα να χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως εύκολο άλλοθι, ως πρόσχημα, να τη μετατρέπει σε ένα πραγματικό κλωτσοσκούφι, ταπεινώνοντας ένα έθνος και προσβάλλοντας ένα λαό.

Δεν είναι πρόθεση των κυβερνήσεων, δε είναι πρόθεση των επισήμων εκπροσώπων των κρατών-μελών της ευρωπαϊκής Ενωσης και των ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμών. Αλλά υπάρχουν μεμονωμένα πολιτικά πρόσωπα, Μέσα Ενημέρωσης, αναλυτές, δημοσιογράφοι, όλοι αυτοί που προχειρολογούν και, τελικώς, δημιουργούν αυτό το κλίμα της ασάφειας και της αβεβαιότητας που στρέφεται κατά των οικονομιών και κατά των λαών της Ευρώπης. Εν προκειμένω, κατά της ελληνικής οικονομίας και κατά του ελληνικού λαού.

Αλλά εμείς είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι, δυστυχώς. Γιατί, αν εμείς είχαμε προλάβει τις εξελίξεις, αν εμείς δεν είχαμε διαμορφώσει τις χειρότερες δυνατές προϋποθέσεις, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο αποτέλεσμα το δημοσιονομικό και το αναπτυξιακό του 2009, δεν θα είμασταν αναγκασμένοι να υποταχθούμε σε αυτή τη μοίρα τώρα, απο την οποία πρέπει να ξεφύγουμε το ταχύτερο δυνατό και πάση δυνάμει.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

τα πράγματα είναι πάρα πολύ εύθραυστα. Περιμένουμε πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Να κατατεθεί επισήμως η έκθεση της Τρόικας για το βαθμό συμμόρφωσης της Ελλάδας στις υποχρεώσεις της, που είναι το εισαγωγικό κείμενο του Μνημονίου. Οχι η συμφωνία μας, που είναι το Μνημόνιο, αλλά η εκδοχή των εταίρων μας. Είναι αυτό το πολύ μεγάλο και λεπτομερές κείμενο, όπου αναλύονται τα πάντα από μία πάρα πολύ αυστηρή οπτική γωνία.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναμένεται να καταθέσει τη δική του εκτίμηση για τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Η έκτη δόση, από την οποία δεν εξαρτάται μόνον η εκπλήρωση διεθνών υποχρεώσεων, δηλαδή η καταβολή λήξεων ομολόγων, χρεολυσίων και τόκων, αλλά και η πλήρωση εσωτερικών πολιτικών υποχρεώσεων, όπως είναι η καταβολή μισθών και συντάξεων. Η καταβολή, λοιπόν, της έκτης δόσης για μεν την Ευρώπη εξαρτάται από την απόφαση του Γιούρογκρουπ, για το ΔΝΤ εξαρτάται από το αν το χρέος είναι βιώσιμο και η Ελλάδα έχει από την Ευρώπη διασφαλισμένη χρηματοδότηση για τους επόμενους δώδεκα μήνες.

Δείτε πόσο επικίνδυνος είναι αυτός ο φαύλος κύκλος. Πρέπει το χρέος να είναι βιώσιμο και η χρηματοδότηση διασφαλισμένη για να δοθεί η χρηματοδότηση και να τεθεί σε εφαρμογή ένα σχέδιο μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Σύζευξη ελληνικής με διεθνή οικονομική κουζίνα

Η μαγειρική είναι πολύ στη μόδα τον τελευταίο καιρό, έχει κατακτήσει τα τηλεοπτικά κανάλια διεθνώς, ένας άγγλος κι ένας καναδός μάγειρας δίνουν χρώμα στα γαστριμαργικά μας βίτσια και παίρνουν τις καρδιές και τα στομάχια μας. Εδώ όμως αποφάσισα να παρουσιάσω μερικά υλικά μιας συνταγής αλλιώτικης από τις άλλες, μια συνταγή που ανήκει στον "Τσελεμεντέ" της οικονομίας και όποιος προσπαθήσει και πετύχει την εφαρμογή της, παρακαλώ να ενημερώσει. Παίρνουμε λοιπόν ένα μπουτάκι ΔΝΤ, προσθέτουμε δυο σκελίδες Strauss-Kahn και μια πρέτζα ΓΑΠ με γεύση απαλή χωρίς πιπέρι, ανακατεύουμε καλά και ρίχνουμε δυο κουταλιές της σούπας ΕΛΣΤΑΤ/Γεωργίου μάρκας προέλευσης Γ. Παπακωνσταντίνου. Τοποθετούμε το παρασκεύασμα σε φόρμα Eurostat υψηλής πιστότητας και μετά σε φούρνο ημιϋπαίθριο πλινθόκτιστο προθερμασμένο στους 200 βαθμούς Κελσίου, έβδομης έκτακτης φορολογίας αυθαιρέτου. Οταν το ψητό πλησιάζει να γίνει -έχει χύσει όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα του- ανακατεύουμε ξανά και το βγάζουμε από το φούρνο. Σερβίρεται κρύο, οπότε έχουμε αρκετό χρόνο να στρώσουμε τραπέζι -και τράπεζες- για ένα λουκούλειο φαγοπότι. Καλή επιτυχία!

*** *** ***

Πηγή 1. Hμερομηνία δημοσίευσης: 20-02-11

Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα.

Σύμφωνα με τον κ. Στρος-Καν, όταν ο Ελληνας πρωθυπουργός του έθεσε πριν από 14 μήνες την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ, εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης. Η εκτίμηση του Γάλλου πολιτικού επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το θέμα στους ομολόγους του, για να εισπράξει την κατηγορηματική τους άρνηση.

Πηγή 2. In May 2011, Strauss-Kahn was arrested in New York City and charged with the sexual assault of a housekeeper who entered his Sofitel hotel suite, but all charges were later dismissed at the request of the prosecution.

Πηγή 3. 27 Ιουνίου 2011
E-006139/2011
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 117 του Κανονισμού
Andreas Mölzer (NI)

Θέμα: Κερδοσκοπία του έλληνα πρωθυπουργού σε βάρος της χώρας του

Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου κατηγορήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο ότι απέκτησε μια περιουσία εκμεταλλευόμενος εμπιστευτικές πληροφορίες για την ελληνική δυσχερή θέση. Κατά το έτος 2009, η συντηρητική κυβέρνηση αγόρασε τις συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (Credit Default Swaps) στην αξία του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, οι οποίες πωλήθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στον Παπανδρέου με κέρδος σχεδόν 30 εκατομμυρίων ευρώ, επομένως σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία το πρόβλημα στη χρηματοπιστωτική αγορά δεν ήταν γνωστό, ενώ στα παρασκήνια ήδη γίνονταν διαπραγματεύσεις με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για πακέτο ενίσχυσης. Η πώληση των συμβάσεων ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης, μέσω της οποίας η ελληνική χρεοκοπία μπορεί να μετατραπεί σε κερδοφόρα επιχείρηση, πραγματοποιήθηκε στην καλύτερη στιγμή για τον αγοραστή και στη χειρότερη για τον πωλητή. Λόγω των πακέτων στήριξης, αυτές οι συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης θα αποκτούσαν στο μεταξύ αξία 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Επομένως, ο Παπανδρέου επωφελείται όσο η Ελλάδα δεν εξυγιαίνεται.

1. Γνωρίζει η Επιτροπή της ΕΕ τις εν λόγω κατηγορίες;

2. Πώς αντέδρασε ή θα αντιδράσει η Επιτροπή απέναντι σε αυτές τις κατηγορίες;

3. Εάν δεν έχει αντιδράσει, ποιες αντιδράσεις προβλέπονται;

4. Πώς θα αποτραπούν μιμητές σε άλλες χώρες, οι οποίοι από τη θέση ισχύος τους επηρεάζουν σημαντικά τη διαχείριση των χρεών;
_______________
Πρωτότυπη γλώσσα της ερώτησης: DE

Πηγή 4. Δημοσιεύτηκε: Σεπτέμβριος 19 2011 09:22 Ενημερώθηκε: Σεπτέμβριος 19 2011 15:49

Ο Ντομινίκ Στρος Καν τάχθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη υπέρ της διαγραφής του ελληνικού χρέους. Κατηγόρησε την ΕΕ ότι δεν καταλαβαίνει το μέγεθος της κρίσης.

Η συνέντευξη του Ντομινίκ Στρος-Καν στο τηλεοπτικό δίκτυο TF1 έσπασε το ρεκόρ τηλεθέασης για δελτίο ειδήσεων στην Γαλλία, από το Νοέμβριο του 2005, με περισσότερους από 13 εκατομμύρια τηλεθεατές, ανακοίνωσε σήμερα το Ινστιτούτο Mediametrie.

Πηγή 5. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/10/2010, 06:45

Η Naomi Klein, διάσημη καναδέζα δημοσιογράφος και ακτιβίστρια, συγγραφέας του «Δόγματος του σοκ» που κατακρίνει τον «καπιταλισμό της καταστροφής», μιλάει για τον ρόλο του ΔΝΤ και τους κινδύνους για την Ελλάδα.

«Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2008, οι περισσότεροι ανέμεναν ότι το ΔΝΤ θα άλλαζε μυαλά. Περιμέναμε ότι το ευρωπαϊκό μοντέλο θα υπερίσχυε του αμερικανικού. Τώρα γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιοπαραμένει άγνωστο. Ισως οι άνθρωποι του ΔΝΤ να έχουν πέσει όλα αυτά τα χρόνια σε μια ιδεολογική παγίδα».

Ωστόσο, όπως εξηγεί η κυρία Κλάιν, μετά και την εμπειρία της Αργεντινής, «το ΔΝΤ ήταν έτοιμο κυριολεκτικά να χρεοκοπήσει, τόσο ιδεολογικά όσο και χρηματικά. Σε αυτό είχε βοηθήσει και η οικονομική κρίση μετά το 2008. Μην ξεχνάτε ότι το ΔΝΤ είχε αναγκαστεί να πουλήσει ακόμη και χρυσό από τα αποθέματά του. Και βέβαιαη εικόνα του στον αναπτυσσόμενο κόσμο ήταν τόσο κακή που οι ηγεσίες των χωρών αυτών δεν ήθελαν να το δουν μπροστά τους». «Τώρα όμως» επισημαίνει «το ΔΝΤ βρήκε μια νέα “αγορά”: την Ευρώπη. Κατά έναν περίεργο τρόπο,σώσατε το ΔΝΤ από τη χρεοκοπία».

Πηγή 6. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 14/11/2010, 06:45

Αύριο ή το αργότερο την Τρίτη θα γίνουν οι αποκαλύψεις της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Εurostat) για τα κρυφά χρέη της περιόδου 2004-2009, δηλαδή της «γαλάζιας» διακυβέρνησης που αγγίζουν κατά πληροφορίες τα 32 δισ. ευρώ(!). Το στοιχείο αυτό αλλάζει άρδην τη βάση του χρέους που προβλεπόταν από την κυβέρνηση και τους δανειστές μας και έφθανε τα 274 δισ. ευρώ στο τέλος του 2009, ήτοι 115% του ΑΕΠ.

Επίσης αλλάζει και τη βάση του ελλείμματος που τον Οκτώβριο είχε υπολογιστεί στο 13,8% του ΑΕΠ από τον υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και όλα δείχνουν ότι θα υπερβεί το 15,5% του ΑΕΠ.

Πηγή 7. Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

«Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% από τη Eurostat. Επρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας», αποκαλύπτει στην «Ε» η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.

Πηγή 8. Από factorx στις 15/09/2011

Έτσι μένει ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου, που προέρχεται από το ΔΝΤ, και διώχνουν τους: Νίκο Λογοθέτη (αντιπρόεδρος), Ζωή Γεωργαντά, Ανδρέα Φιλίππου, Κώστα Σκορδά, Γιώργο Συμιγιάννη.

Πηγή 9. 11/05/2011, updates: 17/9/2011 & 18/9/2011

Ενδιαφέρουσα παρουσίαση του θέματος με πολλούς συνδέσμους απο τον blogger Omadeon

Πηγή 10. "Η" Online 30/6/2010 15:19

To υπουργείο Οικονομικών είπε την Τετάρτη ότι η Βουλή επέλεξε τον Ανδρέα Γεωργίου, μέχρι πρότινος στέλεχος του ΔΝΤ, για τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, ο Ανδρέας Γεωργίου ήταν μέχρι πρότινος αναπληρωτής προϊστάμενος του τμήματος στατιστικής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, απόφοιτος του Amherst College των ΗΠΑ και διδάκτορας του πανεπιστημίου του Michigan.

Πηγή 11. 17 Σεπτεμβρίου 2011 4:28 π.μ.
Σχόλιο από Omadeon: Ο Γεωργίου ΔΕΝ ΗΤΑΝ απλό στέλεχος του ΔΝΤ. Ηταν ο αναπληρωματικός γενικός διευθυντής της Στατιστικής Υπηρεσίας του ΔΝΤ! Υπηρέτησε στο ΔΝΤ από το 1989 μέχρι και το 2010. Ηταν και ο "επικεφαλής των αποστολών" του ΔΝΤ σε διάφορες χώρες, κατά τη διάρκεια της πιο καυτής περίοδου του "πειράματος της Αργεντινής".

*** *** ***

Συνδυάζοντας τα συστατικά των δέκα πηγών, βλέπουμε ότι ήδη απο τις αρχές Δεκεμβρίου 2009 (πηγή 1) ο έλληνας πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου φλερτάριζε με την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ. Η θέση του προέδρου του ΔΝΤ κ. Strauss-Kahn διαγραφόταν τότε όπως και σήμερα (πηγή 4) αρνητική ως προς την εμπλοκή της χώρας μας με το ΔΝΤ και -κατεπέκταση- της Ευρωπαϊκής ένωσης. Μπορώ λοιπόν να υποθέσω ελεύθερα ότι η σύλληψη του κ. Strauss-Kahn τον Μάιο του 2011 (πηγή 2) στη Ν. Υόρκη και μάλιστα τρεις μηνες μετά την αποκάλυψη της συνάντησής του με τον κ. Παπανδρέου και του περιεχομένου της συνομιλίας τους, δεν ήταν καθόλου άσχετη με αυτό το γεγονός και ότι μάλλον είχα δίκιο που έγραφα για πιθανή σκευωρία με τη φάση "καμαριέρα". Η πολιτική εξόντωση του κ. Strauss-Kahn δεν έγινε για λόγους ηθικής τάξεως, αυτό φαίνεται τώρα πολύ καθαρά. Παράλληλα, μαθαίνω πριν λίγες μέρες (πηγή 3) ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας πιθανότατα κερδοσκοπούσε εναντίον της χώρας την οποία το κόμμα του είχε εκλεγεί για να κυβερνήσει και να προασπίσει τα συμφέροντά της. Ανατρέχω (πηγή 5) σε παλιότερο δημοσίευμα, όπου η δαιμόνια καναδή δημοσιογράφος Naomi Klein διατυπώνει καθαρά τη γνώμη της περί ΔΝΤ, που μπερδεύει αρκετά τη σκέψη μου: τελικά, τί ήθελε ο κ. Στρος-Καν; Την εμπλοκή του ΔΝΤ με την Ελλάδα και την Ε.Ε. ή τη διαγραφή των χρεών της Ελλάδας; Ξαναβρίσκω και ξαναδιαβάζω τί έγραφαν και μετέδιδαν τα ΜΜΕ της εποχής (πηγή 6) τότε που τα ποσοστά ανέβαιναν ιλιγγιωδώς κάθε μέρα, πράγμα που επιβεβαιώνει το διακαή πόθο των κυβερνητών για την ένταξή μας πάση θυσία στο ΔΝΤ, άρα η καναδέζα δημοσιογράφος Naomi Klein μάλλον είχε δίκιο, πράγμα που επιβεβαιώνεται μετά την αποκάλυψη (πηγή 7) της πανεπιστημιακού και μέλους της ΕΛΣΤΑΤ κας Ζωής Γεωργαντά περί τεχνητού φουσκώματος των ποσοστών του ελλείματος. Η επιβεβαίωση γίνεται ισχυρότερη μετά τη σπασμωδική ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης (πηγή 8) να απολύσει τον αντιπρόεδρο και τέσσερα μέλη της ΕΛΣΤΑΤ, να διαλύσει με δυο λόγια την υπηρεσία. Ο λόγος είναι προφανής, νομίζω. Οι επόμενες πηγές προς τις οποίες παραθέτω συνδέσμους, επιβεβαιώνουν πόσο χρήσιμο είναι ένα απλό γραναζάκι στην οποιαδήποτε μηχανή, πραγματική ή με την άλλη έννοια της λέξης "μηχανή", που σημαίνει μηχανεύομαι κάποιο τέχνασμα. Σπάει ένα γρανάζι στο κιβώτιο ταχυτήτων και αχρηστεύεται μια ή περισσότερες ταχύτητες, με αποτέλεσμα να στουκάρει το όχημα, να γκρεμοτσακιστεί ή και να πάψει να κινείται, άσχετα με το ποιος το οδηγεί και ποιον μεταφέρει. Παρατηρώ ότι η τοποθέτηση του μικρού γραναζιού κ Γεωργίου τον Ιούνιο του 2010 προηγήθηκε έναν ολόκληρο χρόνο από την αχρήστευση του κ Στρος-Καν το Μάιο του 2011, πράγμα που σημαίνει ότι το μικρό γραναζάκι έκανε καλά τη δουλειά του. Οι ημερομηνίες πάνε κι έρχονται χορεύοντας το χορό τους στους μήνες των δυο τελευταίων χρόνων, ένα σωρό ειδήσεις άσχετες περνούν μπροστά από τα μάτια μας, σαν τα τοπία που διαδέχονται το ένα το άλλο σε μια τυχαία τρελλή διαδρομή. Μήπως όμως η διαδρομή δεν είναι καθόλου τυχαία και καθόλου τρελλή; Μελέτησε και κρίνε μόνος/η σου, αγαπημένε μου αναγνώστη/τρια και, αν σκεφτείς κάτι διαφορετικό, ενημέρωσε παρακαλώ.

Σεξ και Χρέος

Μια φορά, ήταν ένας διεφθαρμένος γέρος, ένας σκατόγερος που λένε, που είχε βάλει στο μάτι μια ζουμερή νταρντάνα. Ηθελε να την κατακτήσει -με όλη τη σημασία της λέξης- ελπίζοντας να ξαναβρεί το χαμένο του σφρίγος. Η νταρντάνα είχε μπόλικες κόρες, η μια καλύτερη και ομορφότερη από την άλλη, περίπου 27 αν θυμάμαι καλά. Θέλοντας να γλιτώσει από τα σάλια του αηδιαστικού ραμολιμέντου, δεν δίστασε να προωθήσει στην πορνεία μια από τις πανέμορφες κόρες της, την πιο τσαχπίνα, θεωρώντας ότι έτσι θα γλίτωνε τον εαυτό της και τις υπόλοιπες κόρες που φαινόντουσαν πιο φρόνιμες και σωστές. Του γέρου τού καλάρεσε η μικρά και άρχισε αμέσως να τη γυροφέρνει φλερτάροντας με το γνωστό τρόπο, λέγοντας ψέμματα δηλαδή. Χρησιμοποιούσε τη γλώσσα των επίδοξων εραστών, ωραιοποιώντας κοινές λέξεις, διανθίζοντας με σαχλά και παιδαριώδη νοήματα τα λόγια του.

Κατακαημένε Ντομινίκ, τί σού 'μελλε να πάθεις...

Με δυο λόγια, ο διασυρμός του Ντομινίκ Στρωςς Καν, που υπέβαλλε κιόλας την παραίτησή του, είναι η μπόμπα που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη με παράπλευρη απώλεια την καθυπόταξη του ΔΝΤ, πιθανότατα με τη συναίνεση της Γαλλίας του Σαρκό -ή τούμπαλιν- και εξηγώ:
Εχοντας στο νου τις φιγούρες των ηγετών που κατέρρευσαν μέσα σε μια νύχτα, που λένε, ταπεινώθηκαν, εξευτελίστηκαν και είχαν κι ένα θάνατο αποτρόπαιο, φτάνουμε στη φάση Ντομινίκ Στρωςς Καν. Στο προχτές, δηλαδή. Αυτή είναι μια περίπτωση πιο σύνθετη, γιατί παίζουν πολλά και διάφορα, μια και τον βλέπουμε να πρωταγωνιστεί στο ρόλο του "κακού", το ρόλο που του χάρισαν να παίξει οι "καλοί", κι ανησυχώ. Επειδή όσο τα σενάρια γυριζόντουσαν σε χώρες μακρινές δεν καταλάβαινα και πολύ τι ακριβώς γινόταν, ανησυχούσα βέβαια, αλλά δεν πήγαινε ο νους μου ότι μπορεί να πλησιάσουν τόσο επικίνδυνα. Θεωρούσα την Ευρώπη ασπίδα αδιαπέραστη, βλέπεις. Ακόμα κι ο Μιλόσεβιτς φαινόταν μακρινός. Ελα όμως που η καρδιά της Ευρώπης, η Γαλλία, θίγεται άμεσα! Γιατί, μη πει κανείς ότι όλο αυτό το πατιρντί έγινε επειδή ο Κυριάκος ήθελε να γαμήσει νέγρα(!!), όπως τραγούδαγε ένας ταξιτζής (La Camisa Negra) πριν μερικά χρόνια.

Επιμένω ότι κάποια άλλη εξήγηση έχουν όλα αυτά και καλό θα ήταν να μας έλεγε ο δικός μας πρωθυπουργός τί έγινε στις ΗΠΑ και τί του ψιθύρισε ο πρόεδρος στ' αυτί. Επειδή τον έκοψα σαν λιγουλάκι μουδιασμένο στις εικόνες της επιστροφής του.

Μαγειρική αλά ΔΝΤ (αποκαλύψεις του Davison L. Budhoo)

Ετσι όπως πάει το πράγμα, θα γίνουμε όλοι οικονομολόγοι, όπως τα παλιά χρόνια είμασταν όλοι δικηγόροι και πιο πρόσφατα είμασταν όλοι αρχιτέκτονες και πολιτικοί μηχανικοί. Ευτυχώς και μυαλό έχουμε και θέληση για μάθηση, άσχετα που τώρα τελευταία έχουμε παραζαλιστεί λιγουλάκι από τις απανωτές κεραμίδες που πέφτουν σα βροχή στα κεφάλια μας, τα σχέδια επί σχεδίων και την απίστευτη ροή χρήσιμων και -κυρίως- άχρηστων πληροφοριών που παρατάσσονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας και σφυρίζουν σκοπούς παραπλανητικούς στα αυτιά μας. Ας έχουμε τα μυαλά στο κεφάλι μας κι ας μη τρομάζουμε: ούτε θα μας μπερδέψουν ούτε θα μας τρελλάνουν. Μεταφέρω ένα μικρό κομμάτι από το διαφωτιστικότατο βιβλίο «Το Δόγμα του Σοκ», μελετήστε το να μάθετε πράματα και θάματα, όπως π.χ. τα... μαγειρέματα του ΔΝΤ. Και ο Πρώτος Σεφ λέμε! Ιδίως η συνταγή "Σχετική Μονάδα Εργατικού Κόστους", μου θύμισε τα δικά μας κόλπα με τον αριθμό των Δ.Υ. και το κόστος των μισθών και συντάξεων... μιαμ μιαμ...

οικονομικά παιχνίδια πάνω στις πλάτες μας #1

Οπως και ο ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ είχαν ιδρυθεί ως άμεση αντίδραση στη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με στόχο να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά τα λάθη που είχαν επιτρέψει στο φασισμό να σηκώσει κεφάλι στην καρδιά της Ευρώπης, οι παγκόσμιες δυνάμεις συνεδρίασαν το 1944 στο Μπρέτον Γουντς του Νιού Χάμσερ για να δημιουργήσουν μια νέα οικονομική αρχιτεκτονική. Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που χρηματοδοτούνταν από τις εισφορές των αρχικώς σαραντατριών χωρών-μελών, εξουσιοδοτήθηκαν ρητά να αποτρέπουν μελλοντικά οικονομικά σοκ και κραχ σαν αυτά που είχαν αποστεθεροποιήσει τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στη μεσοπολεμική Γερμανία. Η Παγκόσμια Τράπεζα θα πραγματοποιούσε μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές επενδύσεις ώστε οι χώρες να βγουν από τη φτώχεια, ενώ το ΔΝΤ θα δρούσε ως ένα είδος παγκόσμιου απορροφητή των σοκ, προωθώντας οικονομικές πολιτικές που θα περιόριζαν τη χρηματοοικονομική κερδοσκοπία και την αστάθεια των αγορών. Οταν μια χώρα κινδύνευε να βυθιστεί σε κρίση, το ΔΝΤ θα παρενέβαινε με σταθεροποιητικά δάνεια και χρηματικές ενισχύσεις, ώστε να αποτρέπονται οι κρίσεις προτού ξεσπάσουν. Οι δύο θεσμικοί οργανισμοί, που εδρεύουν ο ένας απέναντι στον άλλο στον ίδιο δρόμο, θα έπρεπε να συντονίζουν τις δράσεις τους.

Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, επικεφαλής της αντιπροσωπείας των ΗΠΑ στο Μπρέτον Γουντς, ήταν πεπεισμένος ότι η ανθρωπότητα θα αναγνώριζε επιτέλους τους πολιτικούς κινδύνους που ελλοχεύουν όταν η αγορά αφήνεται να αυτορυθμιστεί. «Ελάχιστοι πιστεύουν ότι είναι εφικτό», είχε δηλώσει ο Κέινς όταν τέλειωσε η συνδιάσκεψη, όμως, αν οι δυο θεσμικοί οργανισμοί παρέμεναν πιστοί στις ιδρυτικές αρχές τους, «η αδελφοσύνη των ανθρώπων θα γίνει κάτι περισσότερο από μια απλή φράση».