Σελίδες

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

ΝΤΡΟΠΗ._


from odysseasgp's Stream -->> http://img17.yfrog.com/i/czcz.jpg/

UPDATE, 22:47-->>
αλλη μια εικονα απο το διαδικτυο, για να μην υπαρχει υποψια οτι ταχα ο "νεος" δεν γνωριζε το Μανωλη Γλεζο-->>

Ο "υπεύθυνος για τη Προστασία του Πολίτη" ψεκάζει στο προσωπο -πράγμα που απαγορευεται ρητως στις οδηγιες χρησης της δακρυγονοσυσκευης, γραμμενες επανω της- ενα *υπεργηρο και ως εκ τουτου αδυναμο* πολιτη.
(αν δεν ψεκαζε το Μανωλη Γλεζο, ισως και να μη μαθαιναμε τπτ).
Publish Post

ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ -ΤΩΡΑ

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

το γκαρσόνι!


ΚΥΡ “Το Βήμα 28 Φεβρ.2010″
-->> via http://roides.wordpress.com/2010/03/04/4mar10c/

δειτε και αυτο το βιντεακι απο ΗΠΑ.. ειναι σουπερ! -->>
http://www.colbertnation.com/the-colbert-report-videos/265310/february-25-2010/2-25-10-in--60-seconds

-->> Γνωριζει καποιος κανα τροπο να το κατεβασουμε;

.

Το χρήμα πνέει τα λοίσθια


Που σημαίνει πως το χρήμα όπως το γνωρίζαμε όπου νά'ναι πεθαίνει, μας αφήνει χρόνους -που λένε- οριστικά. Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε μετέωροι στο κενό, ανάμεσα στο παλιό απτό νομισματάκι και το καινούργιο ονειρικό φαντασιακό κατασκεύασμα: το άϋλο μέσον συναλλαγής.

Ποιος είπε ότι οι ασχολούμενοι με τα πρακτικά πράγματα δεν έχουν φαντασία;

Ισως για τούτο να νοιώθουμε ανασφαλείς και έντρομοι, επειδή δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θα συμβεί, τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί, πώς θα ονομαστεί, πώς θα αξιολογηθούμε ώστε να απολαμβάνουμε τα καλά του, κλπ κλπ.

Αυτή τη κοσμική στιγμή, βρισκόμαστε ακριβώς στη θέση του εμβρύου λίγο πριν εκτιναχτεί στον άγνωστο εξωμητρικό κόσμο. Σπαράζουμε -και σε λίγο θα κλάψουμε κιόλας!- γιατί νοιώθουμε μόνοι και ανυπεράσπιστοι ως κοινωνία, τρομαγμένοι για ζητήματα που δεν χωρούν στη φαντασία μας.

Σίγουρα, τα πράγματα θα είναι πλέον πολύ διαφορετικά από όσο τα γνωρίζαμε: θα είναι εντελώς καινούργια, άγνωστα, ακατανόμαστα -μέχρι να τους δώσουμε όνομα, να τα κατονομάσουμε και να ηρεμήσουμε...

Σίγουρα υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει η κοινωνία μας, όπως την έχουμε γνωρίσει εδώ και χιλιάδες χρόνια, αλλά η απώλεια των Αξιών του ανθρώπινου πνεύματος παίζεται -ευτυχώς! Είναι στο χέρι μας να διατηρηθούν αλώβητες αυτές οι Αξίες, με μοναδικό μέσο την Αλληλεγγύη, τη φροντίδα του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο.

Ο Στόχος φαίνεται πως είναι το πλάσμα "άνθρωπος" σε πλήρη κατάσταση, σώμα και πνεύμα, διαθέσιμο στις απαιτήσεις των νέων Κυρίαρχων του Πλανήτη Γη, των ουδέτερων (εδώ μπαίνει ένα ερωτηματικό) Αγορών. Ολόκληρα κράτη, έθνη, πληθυσμιακές ομάδες και σχηματισμοί, μπαίνουν οσονούπω στο Χρηματιστήριο Αξιών Αναλώσιμων Αντικειμένων και μετριούνται, κρίνονται και συγκρίνονται μεταξύ τους αλλά και σε σχέση με άλλα πράγματα, διαφορετικά, που ακόμα δεν γνωρίζουμε.

Θα μετρήσει η Αντίστασή μας; Πόσο θα μετρήσει, ΑΝ μετρήσει; Θα συμβάλλει μονάχα σε μια μικρή καθυστέρηση, όπου η κατάσταση ζόφου θα είναι αφόρητη, όπως π.χ. η ασφυξία του εμβρύου που το πνίγει ο τυλιγμένος στο λαιμό του ομφάλιος λώρος; Ιδωμεν!

Εδώ βάζω μερικές φράσεις του Τάκη Σιμώτα, που... κολλάνε παντού:
Ο λόγος αρχίζει τη στιγμή που ονομάζουμε το ανείπωτο, αλλά τελειώνει κιόλας τη στιγμή που παραλύουμε μπροστά στο ακατανόμαστο -εκείνο, μάλιστα, που τις περισσότερες φορές οι ίδιοι προκαλούμε. Ωστε το «σταθερό» σημείο στο οποίο στεκόμαστε βρίσκεται ένα μόλις βήμα μπροστά από την αρχή της γλώσσας αλλά και ένα μόλις βήμα πίσω από το τέλος της. Βρισκόμαστε από πάντα ανάμεσα και σε απόσταση αναπνοής από την αρχή και από το τέλος. Κρεμόμαστε από τη μέση ενός μικρού κομματιού έλλογης και εύθραυστης κλωστής. Οσο κρατάνε αυτά που προσπαθούμε να κάνουμε, να πούμε, να δούμε, να ακούσουμε, να σκεφτούμε και να ονομάσουμε.
_____________________
ΣΗΜ. Τακης Σιμώτας, "Περί φαντασίας", εκδ. ΑΓΡΑ, στη σελ. 400.


UPDATE ενα ωραιον βιδεον περι του καφενειου ΕΕ-->>
http://www.youtube.com/watch?v=GxXyJSPeOMw

Θελω Κυβερνηση να κυβερνα - δεν ειμαι πακετο για την Αγορα!


Ειδα πριν απο λιγο στη ΝΕΤ το ντοκυμαντερ του Εξαντα -σεναριο/σκηνοθεσια Γ. Αυγεροπουλος- και έφριξα με οσα συμβαινουν στη διπλανη μας χωρα, την Ιταλια. Ποσο οι ανθρωποι χανουν την ανθρωπια τους κατω απο τη μποτα του επικίνδυνου λαϊκιστή Μπερλουσκονι. Θα πειτε ισως οτι αυτοι τον ψηφισαν και καλα παθαινουν και τον λουζονται.. αλλα δεν ειναι ετσι. Η αναβιωση του φασισμου κατω απο ενα χαζουλο -ταχα μου και δηθεν- προσωπείο, ειναι γεγονος, με συμμαχο τις διαφορες αντικοινωνικες ομαδες τυπου Κοζα Νοστρα, κλπ.

Στη Γερμανια, ειδαμε τι συμβαινει. Πληρης απαξιωση του παραγοντα "Ανθρωπος" μπροστα στο πανισχυρο παραγοντα "Χρημα". Η Γαλλια του Σαρκοζυ κρατα καπως τα μποσικα, το Ηνωμενο Βασιλειο δεν ξερω τι θα κανει αν στριμωχτει λιγο ακομα.. Ισπανια, Ιρλανδια και Πορτογαλια χορεύουν παραζαλισμενες, το Βελγιο με το τζουτζε που εχει τι να κανει... οι υπερβορειες χωρες κοιταζουν ελαφρως αδιαφορα... κι εμεις εδω; τι κανουμε εμεις εδω κατω; Τι φοβομαστε, ωστε να αντιταχθουμε στα τεκταινομενα; Ισως να θελει καποια στηριξη απο μας, τα ανωνυμα πληθη, ο Πρωθυπουργός μας...

Για τουτο, ας βγουμε στο δρομο να διαδηλωσουμε την ανθρωπια μας και την αντισταση μας σε οσα μαγειρευονται απο τις περιφημες "Αγορες".

ΠΕΜΠΤΗ, 4 Μαρτιου 2010, ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΑΘΗΝΑ - ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 18.00

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΙΣ 18.00

ΠΑΤΡΑ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΛΓΑΣ ΣΤΙΣ 18.30

ΗΡΑΚΛΕΙΟ - ΣΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΙΣ 19.00

ΚΑΒΑΛΑ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΗ ΣΤΙΣ 18.00

ΒΟΛΟΣ - ΣΤΗ ΜΕΤΚΑ (ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ) ΣΤΙΣ 17.30

ΑΓΡΙΝΙΟ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΙΣ 19.00

ΓΙΑΝΝΕΝΑ - ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΙΣ 18.30

ΚΑΛΑΜΑΤΑ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ 19.00

ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ:

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΜΕ ΜΑΥΡΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ - ΠΑΝΟ - ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ - ΠΑΛΜΟ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΟΥΜΕ - ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΟΥΜΕ - ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

χτυπανε κατακτήΣΕΙΣ ΕΝΟΣ αιώνΑ - ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Η διαφωτιστική συζήτηση στο χθεσινο PRESS της ΝΕΤ



-->> απο το ιστολογιο του Μιμη Ανδρουλακη

.

Η χαμένη δεκαετία του '80


Θυμάμαι τις μέρες πριν τις εκλογές του 1981, εκείνες που εκτίναξαν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Κυκλοφορούσε ένας τρόμος στα σαλόνια και στα γραφεία των παλιών εξουσιαστών, ότι ο Αντρέας θα τα κάνει όλα λίμπα, θα διαλύσει το γραφειοκρατικό κράτος και θα σιάξει ένα νέο μοντέλο (η πρώτη "πασοκική" λέξη) και χαιρόμουν αφάνταστα -από μέσα μου, φυσικά, για να μαθαίνω όσα περισσότερα μπορούσα.

Ηρθε το ΠΑΣΟΚ, χαρές μεγάλες στα πλήθη που το ψήφισαν για το προεκλογικό του ευρηματικό σλόγκαν "ΑΛΛΑΓΗ", περιμέναμε με τη ψυχή στο στόμα που λένε. Περιμέναμε αυτή την Αλλαγή, αλλά αλλαγή δεν βλέπαμε. Σε λίγο, την είδαμε, βέβαια, αλλά δεν ήταν η Αλλαγή που περιμεναμε, δεν ήταν αλλαγή θεσμών, εκσυγχρονισμός νοοτροπιών, κλπ, ήταν απλώς μια αλλαγή των χεριών που κρατούσαν τα κουτάλια της εξουσίας, αλλαγή των προσώπων που "έτρωγαν" στον ίδιο ρυθμό των προηγούμενων -μη γραψω και.. με περισσοτερη όρεξη, δλδ, πιο λιμασμενα!

Στην εφορία μου, το πράγμα ήταν ολοφάνερο. Νέα πρόσωπα, ορμητικά, θρασύτατα μερικές φορές, είχαν αντικαταστήσει ή επισκοπούσαν τους παλιούς διευθυντάδες και τμηματάρχες. Μερικά εργαζόντουσαν αποτελεσματικά, μερικά ήταν αραχτά και παρατηρούσαν αν εργάζονται οι άλλοι. Στα υπουργεία συνέβαινε το ίδιο. Νέοι ανθρωποι παντού, άλλοι ορεξάτοι για δουλειά και άλλοι ορεξάτοι για... κάρφωμα! Εξ ού και το προσωνύμιο "πρασινοφρουροί", που σημαίνει τεμπαλχανάδες χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη και καρφιά των συναδέλφων τους. Ιντριγκα στην ίντριγκα λέμε. Αρκετοί ανταμείφθηκαν με θέσεις Νομάρχη, Δήμαρχου, κλπ, μη χαθει η ράτσα.

(παρένθεση) Ευτυχώς, δεν υπήρξα δημόσιος υπάληλος, είχα τη δουλειά μου και με αυτή πορεύτηκα στο βίο. Μάθαινα ομως απο φίλους και γνωστούς τί γινόταν.(κλείνει η παρένθεση)

Τότε, εκείνη τη δεκαετία, συνέβη η Μεγάλη Μεταστροφή του πολίτη από έλληνα σε.. ελληναρά! Μάλιστα. Τότε βγήκαν στην επιφάνεια όλα τα κουσούρια της ράτσας, με εμπροσθοφυλακή τη τεμπελιά, τη σπιουνιά, τη προχειρότητα (αυτο που λέμε "αρπακόλλα) και τη ρεμούλα -όποιος προλάβει να αρπάξει, θέση, χρήμα, κλπ.

Αν είχες φίλο πασόκο, τη βόλευες μια χαρά, αν ήσουν γραμμένος σε καμμιά τοπική, ακόμα καλύτερα. Ξεπατίκωσαν στο άψε σβύσε όλα τα κακά χούγια των προηγούμενων δεκαετιών και νόμιζαν (πίστευαν ευλαβικά μάλλον) ότι αυτό σημαίνει "αλλαγή". Αρχισαν να διορίζουν αφειδώς τα "δικά μας" παιδιά, τα πράσινα! Ηταν πολύ σημαντικό να είσαι "δικός", να ανήκεις στο κόμμα, διαφορετικά ήσουν ψιλοχαμένος. Αυτό άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τη φιλοσοφία του έλληνα και, από ριψοκίνδυνος και φιλόδοξος επενδυτής ονείρων ζωής, έγινε βολεψιματίας ζήτουλας μιας θέσης στο δημόσιο. Εχω ξαναγράψει κάπου πόση εντύπωση μου είχε κάνει η απάντηση μιας κοπελίτσας απόφοιτης Λυκείου, όταν τη ρώτησα τι σχέδια έχει για το μέλλον και μου απάντησε «να διοριστώ στο δημόσιο»! Ετσι, ξερά, να διοριστεί, χωρίς να έχει (ή να θέλει να) σπουδάσει κάτι, χωρίς τίποτα: να διοριστεί. Ο μπαμπάς της είχε τη ΔΕΛΤΑ της γειτονιάς, που λένε, γαλακτοπωλείο δλδ, και ανήκε στη τοπικη οργάνωση. Το ότι επί δικτατορίας ήταν ο χαφιές της γειτονιάς -όπως συνηθιζόταν παλιά να είναι οι γαλατάδες, θυρωροί και οι περιπτεράδες, όχι όλοι, γενικά μιλάμε- καθόλου δεν είχε εμποδίσει τη νέα του δράση...

Μέσα στην αφέλεια που με δέρνει παιδιόθεν, πίστεψα και'γώ ότι κάτι μεγάλο και καλό κυοφορείται για τον τόπο, και -θυμάμαι- έστελνα με το τσουβάλι "εκδηλώσεις ενδιαφεροντος" για έργα που προκηρύσσονταν. Πρέπει να είχα στείλει πάνω από 250, όταν κατάλαβα επιτέλους ότι δεν είχα καμμιά ελπίδα αν δεν ανήκα, έστω σε μια τοπική, οπότε σταμάτησα να στέλνω να χαλάω και χρήματα στα ταχυδρομικά τέλη, και περιορίστηκα στα δικά μου. Αφού δεν με θέλαν μία, δεν τους ήθελα δέκα! (αυτο ειναι ρητό της γιαγιάς μου)

Με το δικό μου μικρό παραδειγματάκι, δίνω να καταλάβεις, καλέ/ή μου αναγνώστη/τρια, τί συνεβαινε σε ενα τομέα ώστε να μπορέσεις να προεκτείνεις και σε άλλους τομείς της κοινωνικής και εργασιακής σφαίρας στη χώρα μας.

Ο Αντρέας είχε αφήσει χαλαρά πολλές πρωτοβουλίες στους υπουργούς του και άστραφτε και βρόνταγε μοναχα όταν το παραξήλωναν(!) πράγμα που σημαίνει πως όλοι διαγκωνίζονταν γύρω του, ποιος θα είναι πιο αρεστός στον Πρόεδρο και -ίσως, αλλά μπορεί να μην είναι κι έτσι- ίσως να μην έπαιρναν χαμπάρι τι γινόταν παρακάτω. Ετσι, κάποιες ομάδες (αφελών και αγνών πατριωτών, προσώπων χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες προβολής) από τις πρώτες που είχαν υποστηρίξει το ΠΑΣΟΚ να ανέβει στο θώκο της εξουσίας, διαγράφτηκαν στο πιτς φιτίλι με συνοπτικές διαδικασίες και οι άνθρωποι απλώς πήγαν σπίτια τους. Ετσι είναι. Στα "υψηλά" κλιμάκια ανέρχονται πάντα οι φελλοί και δεν ξερω αν αυτό θα μπορέσει κάποτε να αλλάξει -ίσως σήμερα που έχουν σφίξει τα πράγματα και μακάρι.

Πάντως, σε γενικές γραμμές, τα πράγματα δείχναν πως είναι δυνατό να ισορροπήσουν, έτσι περιμέναμε την επόμενη περίοδο να δούμε φως... και τότε έπεσαν τα πάμπερς του Κοσκωτά! Σκάνδαλο από τα λίγα, που αποκαλύφθηκε τί έπαιζε στ' αλήθεια, μόνο που διέκοψε τον ρουν της Ιστορίας με την έλευση του... αρχιερέα Μητσοτάκη! Αυτό ήταν το άδοξο τέλος μιας νικηφόρας πορείας, που ίσως, αν συνεχιζόταν, να μην είχαμε σήμερα τα γνωστά προβλήματα. Η μεταμητσοτάκειος πασοκική περίοδος είναι άλλο θέμα και δεν εξετάζεται εδώ.


Ρεζουμέ με δυο λόγια: Εχω την αίσθηση ότι σήμερα βρισκόμαστε σε μια παρόμοια θέση, σαν να ξεκινά η δεκαετια του '80 ξανά. Μόνο που τότε υπήρχε μπόλικη ελπίδα και όραμα για ένα καλύτερο αύριο, ασχέτως αν διαψεύστηκε. Τότε, ο κόσμος περίμενε τα δώρα της κοινωνίας του καταναλωτισμού. Σήμερα, πρέπει να κανει στροφή 180 μοιρών και να πάψει να καταναλώνει, να ξαναγνωρίσει το Μέτρον το Αριστον. Τη φειδώ, που σημαίνει οικονομία, αυτοσυγκράτηση. Πώς να το μάθει αυτό όμως ένα παιδί με δυο και τρία κινητά στις τσέπες;

Η εικόνα της Φτώχειας που βροντά τη πόρτα μας είναι πολύ άγρια και, προσωπικά, δεν θα ήθελα να γυρίσω στη μεταπολεμική εποχή που δεχόμουν ως δώρο γενεθλίων ένα πακετάκι βούτυρο ή μια σακκουλίτσα με δέκα καραμέλες και το παλτό μου ήταν ραμμένο από μια κουβέρτα της RAF -ωραίο χρώμα! Αν δεν το πάρει καθένας μας ως υπόθεση προσωπική το θέμα, δεν μας βλέπω να τη γλυτώνουμε φτηνά, η Φτώχεια θα τη ρίξει τη πόρτα...

Μια τελευταία σκέψη: Αφού δεν μπορεί το κράτος να φορολογήσει τους έχοντες, ας τους διώξει απο δω πια! Να μη κλέβουν άλλο. Να δημεύσει τα ακίνητα και κινητά περιουσιακά τους στοιχεία και να τα κάνει τόπους διαμονής π.χ. πλουσίων τουριστών -ενα παραδειγα δινω. ΤΕΛΟΣ για σήμερα.
_____________________
UPDATE -->> ενα ωραιο σχολιο, που πετυχα στο blog arkoudos.com -->>

Lorel :

ναι ρε...

σοβαρά τώρα, δεν είναι όλοι αδιάφοροι. απλά ίσως δεν ξέρουν πως να αλλάξουν.


Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Ο φασισμος προ των πυλων...

...με διαφορετική μάσκα, ίσως πιο αποτρόπαια και πιο απατηλή, αυτη τη φορά. Εξηγούμαι:
Το αρθρο στο περιοδικο Focus με έβαλε σε σκέψεις. Το άρθρο με τον τίτλο «2000 χρονια παρακμής», εννοώ, που είχε την υπομονή να μεταφράσει ο Νότης Τουφεξής. Το άλλο αρθράκι που κυκλοφόρησε πρώτο στο διαδίκτυο, ειναι απλώς ενα σατιρικο κειμενακι.

Διάβασα και ξαναδιάβασα τις δυο πρώτες φράσεις του άρθρου πολύ προσεκτικά:
Ακόμα και οι μεγάλοι φιλόσοφοι είναι δυνατό να κάνουν λάθος – ορισμένοι χωρίς αμφιβολία σχετικά γρήγορα, για άλλους περνούν αρκετοί αιώνες μέχρι να φανερωθεί το λάθος. Στους τελευταίους ανήκει ο Αριστοτέλης με την διαπίστωσή του πως οι κάτοικοι των κρύων περιοχών της Ευρώπης είναι φτωχοί στο πνεύμα σε σύγκριση με τους λαούς του νότου και ανίκανοι να δημιουργήσουν πραγματικές πολιτείες.

και διαπίστωσα ότι, αν δεν πρόκειται για σκέτη βλακεία του συντάκτη που θέλει (θά'θελε!) να βγάλει τον Αριστοτελη εκτός παιδιάς απαξιώνοντας συνολικά το έργο του σοφού και τοποθετώντας τον στο σωρό εκείνων που "έκαναν λάθη", τότε πρόκειται για κάτι απείρως χειρότερο -ιδίως μετά την πολύ απλή σκεψη οτι ενα περιοδικο μεγάλης κυκλοφορίας (όπως το Focus στη Γερμανία) δύσκολα δημοσιεύει κάτι τι άσκοπα και... ελαφρά τη καρδία!

Για μενα (γνωμη μου) αυτές οι μικρές αρχικές φράσεις ειναι αρκετές. Δεν χρειάζεται να προχωρήσω παραπέρα, στο χλευασμό και τη ξινίλα που αποπνέει ολόκληρο το άρθρο. Στέκομαι λοιπόν σε αυτές και τις αναλύω, όσο μου επιτρέπουν οι γραμματικές μου γνώσεις, δεν είναι και τόσο δύσκολο.

Γράφει λοιπόν ο συντάκτης ότι οι βόρειοι λαοί διαθέτουν περισότερο *πνεύμα* απο τους νότιους λαούς. Για περισσότερο *χρήμα*, συμφωνώ, αλλά για το ποιος διαθέτει περισσότερο *πνεύμα* και αν είναι δυνατό να μετρηθεί το *πνεύμα* των κατοίκων του Πλανήτη μας, αναλόγως με τη γεωγραφική θέση του τόπου όπου κατοικούν, είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης. Μιας συζήτησης δλδ, μεταξύ παρανοϊκών... μεταφυσικιστών! Αυτό, βέβαια, λέγεται ρατσισμός.

Ρατσισμός με παραμέτρους διαφορετικές από εκείνες που μας είχε μάθει το Γ' Ράιχ. Εδώ δεν υπάρχουν *εβραίοι* που μισουν τους καημενους τους γερμανους και θελουν να τους καταστρεψουν οικονομικα, διαχειριζομενοι το εμποριο της χωρας, *εβραιοι* με χαρακτηριστικα σημιτικά, με γαμψές μύτες, που δεν ειναι *άρειοι* -ξανθοι, γαλανοματηδες, κλπ κλπ. Εδω εχουμε *ελληνες* που θελουν να καταστρεψουν την οικονομια της Ε.Ε. -συνεπως και της Γερμανιας- με χαρακτηριστικα *πνευματικως* πολυ κατωτερα, ως *νοτιοι* που ειναι. Κατώτερα των βόρειων, αλλα και κατώτερα των αρχαίων προγόνων τους, που αποκλείεται να είναι πρόγονοί τους ή, ακομα και αν πράγματι ειναι πρόγονοί τους, είχαν ενα δήθεν και τάχα μου σοφό ονόματι *Αριστοτέλη* που μόνο σοφός δεν ήταν αφού έκανε *λάθη*, όπως π.χ. το λάθος να διατυπώσει τη πεποίθηση ότι οι βόρειοι λαοί είναι λειψοί τω πνεύματι! Μύστητί μου Κύριε! (που θάλεγε και η θρησκευάμενη γειτόνισσα) πώς ξέχασε το βασικό "λάθος" του Αριστοτέλη, ότι η Γη είναι επίπεδη, κλπ κλπ, πράγμα που υπενθύμισε ο καλός σχολιαστής exogiinos (σχ.76) στο ιστολογιο του Ν. Σαραντακου.

Βεβαίως, ο Αριστοτέλης έκρινε με τα όσα συνέβαιναν στην εποχή του, όταν αυτοι οι *βορειοι* λαοι ζουσαν σε εντελως διαφορετικες -πολυ δυσκολότερες- συνθηκες απο τους *νοτιους*. Κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες, πού να καταλάβουν τι σημαίνει Τέχνη οι φουκαράδες... και οικτίρω τον Αριστοτέλη που -αν οντως το ειπε αυτο- δεν ελαβε υπόψη του τη παράμετρο *περιβάλλον*.

Σήμερα, το περιβάλλον είναι λίγο πολύ το ίδιο και στο βορά και στο νότο της Ε.Ε., υπάρχει καλοριφέρ για το κρύο και κλιματισμός για τη ζέστη, υπάρχει οργανωμένη παραγωγή τροφίμων και οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να κυνηγούν και να συλλέγουν ρίζες για να τραφουν και η τροφή, γενικα, δεν τους απασχολεί και τόσο πολύ όσο η... δίαιτα!

Σήμερα, λοιπόν, αυτό που ξεχωρίζει -θα μπορούσαμε να πούμε- το βορά από το νότο της Ε.Ε. είναι η οικονομική ευμάρεια. Οι βόρειοι κερδίζουν περισσότερο *χρήμα* και αυτό συμβαίνει (γνωμη μου) επειδή το σηκώνει η ιδιοσυγκρασία τους να έχουν εργοστάσια και να στριμώχνεται εκει ο λαός και να εργάζεται, επειδή το κλίμα δεν επιτρεπει να μενουν και πολύ έξω στο ύπαιθρο και να απολαμβάνουν το ηλιοβασίλεμα πίνοντας τσιπουράκια! Μπορει όμως και να οφείλεται στο ότι ο βοράς ειναι πλουσιος σε πρωτες υλες ή ακόμα επειδή η θρησκεια του ειναι πιο... πραγματιστικη(!) αλλα αυτα ειναι ολα δευτερεύοντα πράγματα, που μπορεί να οδηγήσουν επίσης σε δυϊσμούς και δεν έχω πρόθεση να αντιταχθώ στο άρθρο καθεαυτό, αλλά να ψάξω παραμέσα: στο τί άραγε να έσπρωξε το συγγραφεα του να το γράψει.

Μου κάνει εντύπωση η αναφορά στο *πνεύμα*. Αυτο έχει, κατά τα φαινόμενα, ενοχλήσει ιδιαίτερα το συντάκτη του άρθρου. Το ότι αμφισβητείται απο τον Αριστοτέλη η ύπαρξη ανεπτυγμένου *πνεύματος* στους βόρειους λαούς. Την αιτία της ρήσης (ΑΝ το ειπε, βεβαια) του Αριστοτέλη, την εξηγησα προηγουμενως, αλλά εδώ ψάχνω να βρω την αιτία που ο συντάκτης έγραψε το άρθρο και νομίζω πως αποκλείεται να είναι αυτός ο λόγος, μια και, αφού απορρίπτει τη σοφία του Αριστοτέλη, τί τον ενοχλούν πια τα λόγια του;

Η άποψη πως το έγραψε για να (με σκοπο να) περάσει ο ίδιος για έξυπνος(!) είναι μάλλον αφελής. Ενα άρθρο τόσο κραυγαλέο, δημοσιευμενο σε περιοδικο μεγαλης κυκλοφορίας (βλ. ΣΗΜ.1.), δεν μπαινει με το "καλημερα", σίγουρα αποσκοπεί κάπου.. αλλά πού;

Αναφέρεται ρητώς στη *φτώχεια του πνεύματος* και όχι στη *φτώχεια* γενικως και αορίστως, οπότε η περιέργειά μου οξύνεται και ψάχνω σύμφωνα με τα όσα μου έμαθε ο πατέρας μου -να ψάχνω το νόημα πίσω απο τις γραμμές, δλδ- και τί βρίσκω; Βρίσκω (ανακαλύπτω ή αποκαλύπτω μάλλον) κάτι τι σκεπασμένο με μαεστρία: Την απουσία της λέξης *χρήμα*. Μάλιστα. Αυτό είναι λοιπόν.

Το *χρήμα*, πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα τους γερμανικού άρθρου, είναι απόν! Ο συγγραφέας, που θέλει ξεκάθαρα να μας πει ότι είμαστε ξεπουπουλιασμένοι φουκαρατζίκοι, μας το λέει κρύβοντάς το. Αντί να μας πει "αφου δεν εχετε φραγκο, τι μιλατε;" μας λέει ότι ο Αριστοτέλης, κλπ κλπ, παπαριές... Είναι όμως έτσι;

Βεβαίως, αναδύονται παρακάτω η *δραχμή* και το *ευρώ* και τα *χρέη*, αλλά αυτό που πονά το σημερινό γερμανό (η απώλεια του Μάρκου Του) δεν αναφέρεται πουθενά. Μπορεί κάτι να σημαίνει και αυτό -νομίζω, δλδ.

Ας το προχωρήσω λίγο ακόμα. Βρήκαμε το *χρήμα*, έχουμε ήδη ξεκάθαρο το *πνεύμα*. Τί έχουμε λοιπόν; Μια αντιδιαστολή μεταξύ *πνεύματος* και *χρήματος*. Μάλλον αυτό πρέπει να είναι τελικά. Ο αρθρογράφος θέλει να μας πει (κι ας μη το γράφει) ότι σήμερα το *χρήμα* έχει αντικαταστήσει το *πνεύμα*, ή μάλλον το έχει υποκαταστήσει...

Χρήμα εναντίον Πνεύματος λοιπόν;...

-->> εδώ τελειώνω για σήμερα, αγαπημένοι/ες μου αναγνώστες/τριες, όχι γιατί δεν έχω τί άλλο να γράψω... ισα ισα, υπάρχουν πάρα πολλά, αλλά αφήνω να σκεφτείτε καλά και να βρείτε κι εσείς μερικά χρήσιμα να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας.
-->> αν ο ΓΑΠ τύχει να διαβάσει αυτό το μικρό ποστ (όλα είναι πιθανά, τπτ δεν αποκλείεται!) ελπίζω να βρει κάποιο επιχείρημα επιπλέον ωστε να στηρίξει όλους εμας, τους -δήθεν ανέμελους και χαζουλούς!- νότιους, πορτογάλους, ιρλανδους, έλληνες, ισπανούς.
-->> το οτι οι ιταλοί δεν περιλαμβάνονται στα PIGS, είναι άραγε φόρος τιμής στο 3ο μέλος του άξονα; :Ρ
-->> σταματω, γιατι φοβάμαι πως θα γραψω κι αλλα. ΣΤΟΠ.

__________________________
ΣΗΜ.1. Κυκλοφορίες απο εδω: "Der Spiegel" 1.027.000 αντίτυπα, "Stern" 987.000, "FOCUS" 752.000, τον Αυγουστο 2008.
ΣΗΜ.2. Ενημερώνω το γερμανό αρθρογράφο ότι οι *νότιοι* εργάζονται απειρως περισσότερο και πιο κοπιαστικά απο τους *βορειους*, σε δυο και τρεις δουλειες, ωστε να κερδίζουν *χρήμα* για να ψωνίζουν τα ακριβά τεχνολογικά προϊόντα των *βορείων*, άρα δικαιούνται να απολαμβάνουν τα ηλιοβασιλέματά τους, μετά ή άνευ τσίπουρου!
ΣΗΜ.3. Το ότι οι *νότιοι* τα βγάζουν πέρα παρ' όλες αυτές τις δυσμενείς συνθήκες ζωής, που τους φορτώνουν οι κυβερνήσεις τους, εμένα κάτι μου λέει για τη... ποιότητα του *πνεύματός* τους! ΤΕΛΟΣ.

ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΟΛΩΝΙΑΣ: ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ - ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ


Athens, 5 February 2010
DPIK/5/21/10

Mr. Yiannis Alavanos
President of T.E.E.

The Embassy of the Republic of Poland in Athens, has the honour to transmit the information about the announcement of the international architectural competition for the design of the Museum of the Second World War.
This Competition concerns the development of the architectural conceptual design of the building to house the Museum of the Second World War in Gdańsk, intended to become a new identity landmark of the City of Gdańsk, and the conceptual site landscape design commensurate with the nature, status, and location of the site.
Total value of awards: 200,000 EUR
1st prize: 80,000 EUR
The Competition Participant whose Entry is awarded the first prize by the Competition Jury shall further be awarded with the invitation to participate in the public contract award proceedings to be held under the single-source procurement procedure and concern detailed elaboration of the Competition Entry, consisting in the development of the design documentation (i.e. the building design appended with the site landscape design and the comprehensive construction design) for the Museum of the Second World War.
The Awarding Entity shall award the prize money to maximum three Competition Entries; it can also award pecuniary distinctions.
Composition of the Competition Jury includes George Ferguson; Tomasz Konior; Daniel Libeskind; Jack Lohman; Andrzej Pągowski; Hans Stimmann; and others.
Deadline for the Submission of the Requests to Participate in the Competition is the 26th March 2010. Deadline for the Submission of the Competition Entries is the 13th August 2010. For further information please do not hesitate to contact the Embassy or visit the site www.muzeum1939.pl or send your questions to konkurs.arch@muzeum1939.pl

Charge d’ Affairs
Andrzej Jankowski


To the information of:
1) SADAS, President Mr. Liroudias
2) SARCHA, Mrs Theodorou
3) Press Office of MinEnv, Mrs. Zavitsanou
4) Department of International Relations of YPPO, Director Mrs. Zoe Kazazaki
5) The Presidents of the Architecture Schools of Ε.Μ.Π., Α.Π.Θ., Δ.Π.Θ., Π.Θεσσαλίας, Π.Πάτρας, Π.Κρήτης