Σελίδες

Πέμπτη 6 Απριλίου 2017

Το άλας της ζωής: Natrum muriaticum (της Ελένης Σπυρίδου)

Το αλάτι κατέχει σημαντική θέση στη ζωή των λαών, στις συνήθειες, στη θρησκεία και στις παραδόσεις τους. Κατά τους αρχαίους Έλληνες συμβολίζει τη φιλία και την αλληλεγγύη. Με αλάτι επισφράγιζαν τις συμφωνίες τους. Επίσης το χρησιμοποιούσαν στις θυσίες και στις προσφορές τους προς τους θεούς. Το αλάτι θεωρείται ότι είναι ιερή ουσία και έχει συσχετισθεί με κάθε τύπο θρησκείας.
Η σχέση του αλατιού με την θάλασσα είναι εμφανής. Η θάλασσα είναι η μητέρα και η πηγή κάθε μορφής οργανικής ζωής, και το αλάτι είναι το κύριο ορυκτό συστατικό της. Είναι επίσης το κύριο συστατικό των υγρών του σώματος του ανθρώπου και το πιο σημαντικό άλας του πλάσματος του αίματος. Αλάτι έχουν και τα δάκρυά μας– και όχι τα δάκρυα που προκαλούνται όταν καθαρίζουμε κρεμμύδια –  αλλά τα δάκρυα που κυλούν για συναισθηματικούς λόγους. Τα δάκρυα αυτά έχουν υψηλότερα επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών και ως εκ τούτου αλμυρή γεύση. Αυτό οφείλεται στις υψηλές συγκεντρώσεις χλωριούχου νατρίου που βρίσκονται στα όργανα της αντίληψης και αίσθησης, και αυτό δείχνει τη σύνδεση της ψυχής με το σώμα.
Το χλωριούχο νάτριο, το κοινό μας αλάτι, ένα ορυκτό τόσο σημαντικό για τη ζωή, παρέχει στην ομοιοπαθητική φαρμακολογία ένα φάρμακο βαθιάς σημασίας για τη θεραπεία του συναισθηματικού πόνου, για τις τύψεις και τις πληγές της ζωής, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι κρυφές από τους άλλους. Αφού περάσει από την διαδικασία αραίωσης και κρούσης, αφού δηλαδή δυναμοποιηθεί, γίνεται ένα πολύχρηστο φάρμακο, το σωτήριο Natrum muriaticum.
Χρησιμοποιείται για να βοηθήσει ανθρώπους με συναισθηματικά προβλήματα που προκύπτουν από καταπιεσμένα συναισθήματα και φυσικά για τα προβλήματα υγείας που προκαλούνται από αυτήν την καταπίεση, όπως ημικρανίες και πονοκεφάλους, εξανθήματα στο δέρμα ή υψηλή αρτηριακή πίεση. Ο τύπος Natrum muriaticum είναι σοβαρός, ειλικρινής, ιδεαλιστής και άκαμπτος σαν στήλη άλατος, είναι πολύ ευαίσθητος και τραυματίζεται εύκολα. Αντιπαθεί την παρηγοριά και την συμβουλή, προτιμά να λύνει τα προβλήματα μόνος του και είναι αδύνατον να συγχωρέσει κάποιον που του έχει προκαλέσει σοβαρή θλίψη. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της παθολογίας του Natrum muriaticum είναι η εσωστρέφεια, που πηγάζει από ένα αίσθημα μεγάλης συναισθηματικής τρωτότητας. Επειδή είναι συναισθηματικά πολύ ευαίσθητοι και δεν θα μπορούσαν να αντέξουν κανένα είδος απόρριψης, γελιοποίησης, ταπείνωσης ή λύπης, δημιουργούν ένα άτρωτο τείχος γύρω τους, κλείνονται στον κόσμο τους και προτιμούν να διατηρούν τον έλεγχο των καταστάσεων. Αποφεύγουν να πληγωθούν με κάθε τρόπο.
Πρέπει να εμφανίζονται ισχυροί, δεν δείχνουν αδυναμία, αλλά μέσα τους είναι εξαιρετικά ευάλωτοι και φοβούνται μην πληγωθούν. Συχνά υπάρχει μια ιστορία ενός χωρισμού και μια ερωτική απογοήτευση. Από εκείνη τη στιγμή δεν πλησιάζουν κανέναν και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τους πλησιάσει συναισθηματικά. Δεν είναι η προσκόλληση που φοβούνται, αλλά το αποτέλεσμα, το οποίο αναμένουν με τρόμο: το τέλος της σχέσης, η προδοσία, η απογοήτευση, η τρομερή απώλεια, το πένθος και η ταπείνωση. Ο βαθύτερος φόβος τους είναι η κλοπή των συναισθημάτων τους και της ευτυχίας τους και η παραβίαση της εμπιστοσύνης τους (η συμβολική σημασία του «Φόβος των ληστών» στην ψυχολογία του Nat Mur). Με το να «κοιτάνε συνεχώς πίσω» και με το να κρέμονται στο παρελθόν, επιδιώκουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους από παρόμοιες καταστάσεις. Επειδή γνωρίζουν από πρώτο χέρι τον συναισθηματικό πόνο, προσέχουν πάρα πολύ να μην προκαλέσουν κακό σε κάποιον άλλον. Δεν θα ήθελαν με τίποτα να μπει κάποιος στη θέση τους και να πληγωθεί. Γι’ αυτό το λόγο, πιθανόν να ακούνε με συμπάθεια τους άλλους, που όταν είναι απελπισμένοι απευθύνονται σ’ αυτούς. Η συναισθηματική ευαισθησία κι η αίσθηση της ευθύνης πρόθυμα οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους στα επαγγέλματα του συμβούλου (δικηγόρου), ψυχοθεραπευτή, ιερωμένου, κ.λπ.
Στην βιβλική καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, η γυναίκα του Λωτ δεν έλαβε σοβαρά υπόψη την προειδοποίηση να μην κοιτάξουν πίσω, καθώς έτρεχε με τον άντρα της να φύγει από τις πόλεις που καίγονταν. Μετατράπηκε σε στήλη άλατος! Αυτή είναι η προσωπική τραγωδία του παιδιού και ενήλικα Natrum muriaticum: Κοιτάζουν συνεχώς πίσω, συχνά ασυνείδητα, τα τραύματα του παρελθόντος τους, τη θλίψη τους και την ενοχή τους. Δεν μπορούν να συγχωρήσουν τον εαυτό τους ή τους άλλους, δεν μπορούν να ξεχάσουν, να αφήσουν πίσω και να προχωρήσουν. Τα συναισθήματά τους και τα δάκρυά τους αποκρυσταλλώνονται σε στήλη άλατος και κρύβονται βαθιά μέσα στο ασυνείδητο. Και το αλάτι τα διατηρεί. Γιατί το αλάτι διατηρεί και δεν διατηρεί μόνον υγρά και τρόφιμα, αλλά επίσης παλιά συναισθήματα, και δυστυχώς τα φυλάσσει προσεκτικά όπως ένας τσιγκούνης φυλάει τους θησαυρούς του. Επίσης το αλάτι χρησιμοποιείται για να καθαρίσει, ως διάλυμα για το πλύσιμο πληγών, καθώς και να θέσει το παρελθόν σταθερά στο παρελθόν – ρίψη άλατος πάνω από τον ώμο.
Αυτοί οι άνθρωποι ακούν ωραία αλλά λυπητερή μουσική και βλέπουν λυπητερές ταινίες. Ο ήλιος, η μεγάλη μας πηγή ζωτικής ενέργειας, λιώνει το αλάτι. Έτσι οι ιδιοσυγκρασίες Natrium muriaticum αναπτύσσουν πολλά προβλήματα στον ήλιο και σε θερμό περιβάλλον, όπως πονοκεφάλους, ημικρανίες, έρπητα ζωστήρα γύρω από το στόμα με συμπτώματα που επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στην παραλία αισθάνονται ή καλύτερα ή πολύ χειρότερα. Αισθάνονται καλύτερα με τον αέρα και κρύο νερό.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα τρία τέταρτα της επιφάνειας της γης καλύπτονται από θαλασσινό νερό και ότι το μεγαλύτερο στερεό συστατικό του νερού είναι το απλό αλάτι, ακόμα λαμβάνοντας υπόψη, ότι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται και καταναλώνουν αλάτι στο φαγητό τους, άρα ίσως το Natrum muriaticum να είναι μια πολύ σημαντική θεραπεία για πολλές ασθένειες και ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιείται πιο εκτεταμένα. Όπως ευχάριστη είναι και η γεύση του αλατιού στον ουρανίσκο, όταν δοθεί Natrum muriaticum σε έναν ασθενή αυτής της ιδιοσυγκρασίας αποκαθιστά την όρεξη και το μεράκι για τη ζωή, και βοηθά την πέψη των δοκιμασιών της ζωής.
Φωτογραφία/Κείμενο: Ελένη Σπυρίδου

Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017

The Rough House-1917 (η εξέλιξη μιας ιδέας)


Αν θέλεις να μάθεις κι εσύ πότε κινηματογραφήθηκε πρώτη φορά η ιδέα να χορεύουν ψωμάκια καρφωμένα σε πηρούνι, κατέβασε και δες το φιλμ The Rough House (1917) που μπορείς να το βρεις σε λιγότερη ευκρίνεια και στο γιουτούμβιον  Φυσικά, μπορείς να βρεις εδω σχετικές πληροφορίες, αλλά και να δεις πώς εξελίχθηκε η ιδέα στο Χρυσοθήρα (1925) του Τσάπλιν. Οι ιδέες είναι για να κυκλοφορούν, όχι για να παγιδεύονται. Ετσι δεν είναι;
Ο ταλαντούχος Rosco "Fatty" Arbuckle δυστυχώς πέθανε στα 46 του χρόνια. Ισως να είχαμε κι άλλα μικρά θαύματα, αν ζούσε περισσότερο.

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

σιτροέν VS φορντ

Ε, λοιπόν το σιτροέν φαίνεται πολύ βολικό αυτοκίνητο! Ο άστεγος της γειτονιάς κατοικεί σε ένα τέτοιο (όχι της εικόνας φυσικά) τουτού, ουρεί στους φεγγίτες των υπογείων και αποπατεί στις σχάρες των υπονόμων. Πριν ένα χρόνο ήρθαν και πήραν το δικό του (ενα παλιό φορντ) και τον ίδιο τον πήγαν σε εγκατάσταση του Δήμου, εκείνος όμως επέστρεψε -τοσο πολύ του αρέσει η γειτονιά καθώς φαίνεται- και κάποιος του χάρισε ένα παλιό σιτροέν. Τις προάλλες, είδα κάποιον να του πηγαίνει ένα μάτσο χαρτονομίσματα, που τα μοιράστηκε με έναν άλλο ζητιάνο της περιοχής -ήταν εικοσάευρα, τα πρόσεξα καλά. Στη γειτονιά κατοικεί παράγοντας του ΥπΕξ και ένας φίλος είπε πως μπορεί να μη πρόκειται για ζητιάνο άστεγο και να είναι κατάσκοπος, πράγμα που δυσκολεύομαι να πιστέψω.

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

Ελλειψη περιέργειας


Εβλεπα σε οθόνη την πόλη μου από ψηλά. Αργά αργά, ζουμάριζα μέχρι που έφτασα στη μικρή πλατεία, την άλλοτε γεμάτη ζωή, όπου γέροι άνθρωποι μαζευόντουσαν τα απομεσήμερα και λιαζόντουσαν αραγμμένοι στα παγκάκια, παιδιά παίζαν μετά το σχολείο κι οι μανάδες τους κουτσομπόλευαν πριν τα μαζέψουν για το σπίτι.

Σήμερα, η πλατεία έχει νεκρώσει. Ηλιος δεν φαίνεται πια, ένα θολό χρώμα αρρωστημένο σκεπάζει τα δέντρα, σαν να έχει πέσει βρώμικη σκόνη. Αραιά και που, κάποιοι τρέχουν με σηκωμένο γιακά και χαμηλωμένο το κεφάλι, διασχίζοντας διαγωνίως το χώρο που κάποτε ήταν ζωντανός.

Η ατμόσφαιρα δείχνει αποπνικτική -μέσα κι έξω- και'γώ είμαι υποχρεωμένος βάσει συμβολαίου να παρατηρώ και να συγκεντρώνω πληροφορίες για ό,τι βλέπω συμφωνα με τη λίστα:

01. χρώμα ενδυμάτων ατόμου
02. είδος ενδυμάτων ατόμου
03. ύψος ατόμου
04. βάρος ατόμου
05. φύλο ατόμου
06. αν φορά κοσμήματα, ρολόι, κλπ
07. χρώμα μαλλιών
08. χρώμα ματιών (αν είναι ευδιάκριτα)
09. ταχύτητα βηματισμού ατόμου
10. ηλικία ατόμου

Εκτός από τα αναγραφόμενα στη λίστα, πρέπει να σημειώνω οτιδήποτε έλκει την προσοχή μου. Η επιπλέον παρατήρηση στοιχείων αποδίδει στον ηλεκτρονικό παρατηρητή ένα αξιόλογο μπόνους και, στις σκοτεινές μέρες που ζούμε, δεν μπορώ να κάνω χατηράκια. Ενας συνάδελφος που δεν σημείωσε τον κουμπάρο του που έτρεχε βραδιάτικα σαν τρελλός, απολύθηκε από την Υπηρεσία και εξορίστηκε στον Αρη την επόμενη μέρα.

Αναρωτιέμαι, τί να συμβαίνει στον Αρη και γιατί στέλνουν τόσους πολλούς ανθρώπους εκειπέρα. Ισως, μια μέρα που θα έχω βαρεθεί τον εαυτό μου για την άχαρη δουλειά που κάνω, να διαπράξω ένα παρόμοιο σφάλμα. Ετσι, για να ικανοποιήσω την περιέργειά μου, αν και δεν φημίζομαι γι αυτήν. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός λόγος για την πρόσληψή μου στην εμπιστευτική αυτή θέση: Ελλειψη περιέργειας.

Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

αναπόφευκτα, οι άνθρωποι γερνούν

Ολοι θυμόμαστε τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη σαν λιοντάρι να διευθύνει τις συναυλίες του. Σήμερα, ο άνθρωπος Μίκης παραμένει ζωντανός αλλά ανήμπορος, αδύναμος πάνω στο κρεββάτι των γηρατειών. Σκέφτομαι ότι όλοι γερνάμε -αν έχουμε την τύχη (ή την ατυχία)- και μένουμε ξεχασμένοι, γιατί κανεις δεν θέλει να θυμάται ενα γέρο/γριά, λες και είναι δυνατόν ο άνθρωπος να αποφύγει τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.

Ανεβάζω το βίντεο με πλήρη συναίσθηση, ώστε να θυμάμαι καλά ότι και ο θρύλος Μίκης γέρασε και βρίσκεται σε καλά χέρια που τον φροντίζουν και όχι "ακουμπισμένος" σε κάποιο γηροκομείο, όπως τέλειωσε τη ζωή του ο Μίνως Αργυράκης και όπως θα την τελειώσει ο Γιωργος Μαρίνος, καθώς φαίνεται, και πολλοί άλλοι σπουδαίοι καλλιτέχνες που μας χάρισαν στιγμές πνευματικής ανάτασης -καθένας στον τομέα του.

Ευχαριστούμε Μαργαρίτα.

Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017

Καλή χρονιά!

Από σήμερα ξεκινά ο καινούργιος χρόνος, μη τρέφετε αυταπάτες. Μετά το Τριώδιο, έρχονται τα Διόδια και κατόπιν οι Μονωδίες, αυτή είναι η ορθή σειρά και.. αν νομίζει κανείς πως αστειεύομαι να με μηνύσει επί απάτη. Ετσι είναι αυτά τα πράγματα. Αλλος μασκαρεύεται, άλλος απλώς ρεύεται, άλλος ταξιδεύει δωρεάν -στου κασίδη το κεφάλι, δλδ- και τα σπάει κι άλλος ταξιδεύει και ψοφάει. Ετσι είναι αυτά τα πράγματα. Στο τέλος (νομίζουν ότι) τραγουδούν όλοι μαζί, αλλά τραγουδάει καθένας μοναχός του τη δικη του Μονωδία, που μάταια ψάχνεται προσπαθώντας να μοιάσει -να πλησιάσει έστω- με Χορωδία, με Ψαλμωδία, με κάτι τι προς το ομαδικό κατασκεύασμα τεσπά. Αυτά και Καλή Χρονιά να έχωμεν και τα μυαλά στη θέση τους -πάνω στα κάγκελα, όπως πάντα. Χαίρετε. Αλήθεια, σας χαιρέτισα;
Φιλούμπες ωρέ! Πάντα εδώ, αν και κάπως μακράν!
_______________________________________________
ΣΗΜ. αφιερώνεται στην περικοπή 2 μηνών προς επάρκειαν του εισοδήματος. Αυτή είναι η νέα μέθοδος: αντί για το εισόδημα, να κόβεται ο χρόνος! Ωραίο, ε; Φοβερή πολιτική σκέψη λέμε.

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016

Αριστοτέλης εναντίον Καντ (αναδημοσίευση)

Σπάνια πλέον εντυπωσιάζομαι από ένα κείμενο που πετυχαίνω σε κάποιο έντυπο ή στο διαδίκτυο. Σήμερα μεταφέρω από εδώ ενα σημαντικό μικρό κείμενο, που, μα την αλήθεια, θα ήθελα να το σκεφτώ πρώτη την εποχή που ισχυριζόμουν σε κάποιο παλιό μου ποστ ότι "ο Καντ είναι εγκληματίας" -και πέσαν όλοι να με φάνε! Βγάζω λοιπόν το καπέλο στο συγγραφέα του (τον Θωμά Γιούργα) που κατάφερε να συνοψίσει σε λίγες λέξεις τις χαρακτηριστικές διαφορές μεταξύ των δυο προβεβλημένων σοφών του πολιτισμού μας -τον Καντ δεν τον θεωρώ σοφό, αλλά τεσπα, λέμε τωρα.

Φιλοσοφικοί Περίπατοι: Που βρίσκεται η Ηθική αξία; 
Αριστοτέλης εναντίον Καντ

Δύο από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους και διανοητές όλων των εποχών, Ο Αριστοτέλης και ο Καντ, βρίσκονται απέναντι σε ένα πολυσχιδές και δύσκολο ερώτημα: Που έγκειται η αξία της Ηθικής;

Η ηθική σκέψη του Αριστοτέλη περιστρέφεται γύρω από την έννοια της ευδαιμονίας, της πραγματικά ευτυχισμένης ζωής. Η επιθυμία κάθε ανθρώπου, θα μας έλεγε ο Αριστοτέλης, είναι να είναι ευτυχισμένος και αυτός είναι ο τελικός, μη εργαλειακός σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης. Η επίτευξη της ευδαιμονίας, όμως, απαιτεί την κατάκτηση της αρετής (διανοητικής αλλά και ηθικής). Η κατάκτηση της αρετής είναι μια πολύχρονη και επίπονη διαδικασία σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.

Σκεφτείτε το παράδειγμα ενός σολίστα στο πιάνο. Εκτός από το φυσικό ταλέντο και το κατάλληλο περιβάλλον που επιτρέπει και προωθεί την μουσική καλλιέργεια, ένας επίδοξος σολίστας πρέπει να έχει πολύ καλούς καθηγητές, να παίζει πολλές ώρες πιάνο, να μαθαίνει από τα λάθη του αλλά και παίρνει παράδειγμα από άλλους σπουδαίους πιανίστες. Έτσι και στο ηθικό επίπεδο, το περιβάλλον που μεγαλώνουμε, η εκπαίδευση που λαμβάνουμε, η αυξανόμενη εμπειρία μας στο να ισορροπούμε μεταξύ ακραίων συναισθημάτων, τα ηθικά πρότυπα που έχουμε, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καλλιέργεια της ηθικής αρετής. Άρα όσο πιο πολύ πλησιάζουμε στην αρετή, τόσο μεγαλύτερη ηθική αξία έχει ο χαρακτήρας και η πράξεις μας. Στον Καντ, από την άλλη, η κεντρική ηθική ιδέα είναι αυτή του καθήκοντος. Μέσα από ιδιοφυείς φιλοσοφικούς συλλογισμούς, ο Εμάνουελ Καντ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υπέρτατη ηθική αξία έγκειται στις πράξεις που επιλέγουμε θέλοντας να δράσουμε με αίσθηση ηθικού καθήκοντος. Η Καντιανή δεοντολογία είναι ένα σύστημα κανόνων που στην τελική του μορφή θυμίζει ένα πολύ αυστηρό οδηγό χρήσης. «Ποτέ μην πεις ψέματα», «ποτέ μην σπάσεις μια υπόσχεση», «ποτέ μην χρησιμοποιήσεις έναν άλλο άνθρωπο μονάχα ως μέσο στις επιδιώξεις σου, ανεξάρτητα από το πιθανό όφελος για σένα ή την κοινωνία», κλπ.

 Στην Καντιανή σκέψη, η ηθική αξία της αρετής και της διαμόρφωσης καλού χαρακτήρα αποκτά διαφορετικό περιεχόμενο από ότι στην Αριστοτελική εκδοχή της. Ο Καντ προσφέρει μια πιο απαισιόδοξη ψυχολογική ανάλυση για τον άνθρωπο, πιστεύοντας ότι η φυσική κλίση να παραβούμε ηθικά καθήκοντα είναι σχεδόν αδύνατον να σβηστεί τελείως. Επομένως, όσο μεγαλύτερη μάχη δίνουμε για να κάνουμε το ηθικά σωστό, έχοντας καλές προθέσεις τόσο μεγαλύτερη ηθική αξία λαμβάνει η πράξη μας. Αυτό μπορεί να ακούγεται διαισθητικό σε κάποιες περιπτώσεις, για παράδειγμα, όταν αποφασίζω να συγχωρέσω έναν άνθρωπο που με έβλαψε, όταν υπερνικώ έναν μεγάλο μου φόβο και δείχνω γενναιότητα, ή όταν επιστρέφω ένα γεμάτο πορτοφόλι που βρήκα στον δρόμο. Έχει μεγαλύτερη αξία, θα έλεγε ο Καντ, να δράσεις σύμφωνα με το ηθικό καθήκον σου και για τους σωστούς λόγους όταν νιώθεις αντίρροπα συναισθήματα. Όταν θα ήθελες να κάνεις το αντίθετο αλλά τελικά έδρασες με γνώμονα το ηθικό σου καθήκον. Βεβαίως, υπάρχουν και παραδείγματα που κάνουν την Καντιανή σκέψη να φαίνεται πολύ αντιδιαισθητική. Για παράδειγμα, αν έχω ηθικό χρέος να βοηθήσω την γιαγιά μου να πάει στο νοσοκομείο, έχει μεγαλύτερη αξία αυτή η πράξη εάν μισώ την γιαγιά μου; (Αυτή είναι μια καρικατούρα κριτικής στην Καντιανή σκέψη και σίγουρα απαιτεί μεγαλύτερη εμβάθυνση και επεξήγηση).

Αντιθέτως, στον Αριστοτέλη η ηθική πράξη λαμβάνει μεγαλύτερη αξία όσο περισσότερο ευθυγραμμίζεται με την επιθυμία. Η συγχώρεση, μια γενναία πράξη, η επιστροφή του γεμάτου πορτοφολιού, η βοήθεια στην γιαγιά, λαμβάνουν μεγαλύτερη αξία όσο μειώνεται η εσωτερική διαμάχη για το εάν πρέπει να συντελεστούν. Όσο περισσότερο φυσικά και σε μεγαλύτερη αρμονία με τα συναισθήματά μου επιτελώ την ηθική πράξη, τόσο μεγαλύτερη αξία προσδίδω στην συμπεριφορά μου.

Είναι ακριβώς σαν τον σολίστα στο πιάνο, θα μπορούσε να μας πει σήμερα ο Αριστοτέλης. Όσο καλύτερος γίνεται, τόσο λιγότερο σκέφτεται ποια είναι η επόμενη νότα που πρέπει να πατήσει…

- Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, το Σάββατο 3.12.2016
- Κάθε Σάββατο κυκλοφορεί στα περίπτερα το έντυπο Νόστιμον Ήμαρ ένθετο στον Δρόμο της Αριστεράς.
________________________________
ΣΗΜ.1. Οχι, πείτε μου.. ίδιος ο κ. Σόιμπλε δεν είναι ο κ. Ιμμάνουελ;

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016

ALL IS BLACK

Not only this Friday #blackfriday
αλλά δεν το βάζω κάτω και ανεβάζω ροζουλιά χρώματα: 
σε πείσμα του "καθαρού κατάμαυρου" χρώματος που άκουσα να διαφημίζεται σε κάποιο καναλι ή ραδιοφωνο -δεν θυμαμαι. Ετοιμάζονται να μας χωσουν σε επιβεβλημένο πένθος ή μήπως να ειμαστε αόρατοι όταν κυκλοφορούμε νύχτα; Κάτι τρέχει... αλλά τί;