Σελίδες

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Κανένας λαός δεν περισσεύει -ούτε ο περιττούσιος!

Τί στο καλό συμβαίνει με κείνους εκεί κάτω; Βάλθηκαν να αναγεννήσουν τον ήρωα του Σεξπίρου σε πολλαπλά αντίγραφα; Ας σκεφτούν ότι η συμπάθεια που έτρεφε η ανθρωπότητα για το λαό των εβραίων, συγκινημένη απο τα βάσανα, το κυνηγητό και την εξολόθρευση που υπέστησαν κατά το Β' Π. Πόλεμο απο τους ναζί, έχει ήδη εξανεμιστεί.
Εμείς οι άνθρωποι απεχθανόμαστε τους εχθρούς του ανθρώπου, όποιοι κι αν είναι. Η βία που σπέρνουν εναντίον των ξενιστών τους -των παλαιστινίων- στη γή των οποίων εγακαταστάθηκαν πριν από εξηντατόσα χρόνια μοιάζει με επιθετικό καρκίνωμα πλέον. Υποτίθεται πως ένας λαός μορφωμένος και πολύπαθος, όπως ήταν οι εβραίοι, θα ήταν πρόθυμος και σοφός να εργάζεται για την ειρήνη -την τοπική, αλλά και την παγκόσμια- αλλά αντί για τούτο δουλεύει όλο τον κόσμο προσπαθώντας να πουλήσει το παλιό παραμύθι ότι -τάχα μου και δήθεν- αμύνεται. Ναι, αμύνεται για τα δίκια του, όπως ακριβώς και ο Σάυλοκ για το δικό του δίκαιο και είδαμε τί έπαθε στο τέλος.
Δεν μπορώ πια να ακούω ειδήσεις για σφαγές, δεν θέλω να βλέπω πτώματα παιδιών. Ντρέπομαι.
Σήμερα, να βρεθούμε όλοι στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για το δίκιο των παλαιστινίων, να ενώσουμε και τη δική μας φωνή με τις φωνές όλων των λαών της Ευρώπης μήπως ακούσει κάποιος και δώσει εντολή για την κατάπαυση πυρός. Εγκυμονούνται φοβεροί κίνδυνοι αν αφεθεί να συνεχίζεται το τάισμα του φόβου. Η απάνθρωπη εξολόθρευση ενός λαού είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και ένας εγκληματίας είναι για τα σίδερα. Αυτό είναι το Δίκαιο και τίποτα δεν το αλλάζει -ούτε η συμπαράσταση των παγκόσμιων αγορών και των νεοφιλελέ αρχηγών και των εκπροσώπων τους προς τους εγκληματίες λαούς.
..και.. κανένας λαός δεν περισσεύει...
___________________
ΣΗΜ. φέρνω στο νου μου τους ισραηλίτες που αντιστέκονται στην ανάλγητη (το λιγότερο) κυβέρνησή τους και είμαι σίγουρη πως θα συναντήσω αρκετούς στο Σύνταγμα σήμερα να φωνάζουν κι αυτοί. Στο τέλος τα τέρατα νικιούνται Αδέρφια!!! όλα τα παραμύθια συμφωνούν σε αυτό.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

ποδοσφαιρο και τρίχες

Μένω έκπληκτη με τις εμπνεύσεις των ποδοσφαιριστών σχετικά με το μαλλί τους! Τί κάνει ο άνθρωπος όταν δεν έχει οικονομικά προβλήματα... «Δουλειά δεν είχ' ο διάολος... κλπ» που έλεγε κι η γιαγιά μου. Για χατήρι των πιστών αναγνωστών/τριών αυτουνού εδώ του τόπου, έκανα τον κόπο να συλλέξω μερικά παραδείγματα: Θαυμάστε λοιπόν!




Δύσκολα ένας άνθρωπος είναι ικανοποιημένος με την εικόνα του και προσπαθεί να τη φέρει στα μέτρα του παιδεύοντας το μαλλί του!

Ισως η ωριμότητα του ανθρώπου να φαίνεται και από το πόσο ασχολείται με το μαλλί του, πέρα από το βασικό: να το διατηρεί καθαρό, δηλαδή. Τί να πεις.. 
Τίποτα! Τίποτα να μη πεις! 
Νά'ναι καλά τα παιδιά να μας χαρίζουν γέλιο και παιχνίδι! Αμήν.

______________________
ΣΗΜ. Μη ρωτηξει κανεις τωρα ποιος ειναι ποιος, ε; Πού να θυμαμαι... Ψάξτε το λιγουλάκι το θέμα, αν σας ενδιαφέρει.