Σελίδες

Τρίτη, 8 Απριλίου 2008

αντιγραφοντας βινυλια

Σημερα χτυπησε το κουδουνι μια φορα και το τηλεφωνο εμεινε σιωπηλο. Ασχοληθηκα απερισπαστη με το σπασιμο της σιωπης, μετατρεποντας παλιους δισκους βινυλιου σε mp3. Θα σκεφτω αν πρεπει να ανεβασω μερικους εδω περα. Φυσικα, τους ακουγα κιολας και ενα σωρο φαντασματα με περιτριγυρισαν.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Η επίσκεψη του Larry -Νο 3

Στο πλαίσιο της προσπάθειας απεγκλωβισμού από τις εικόνες οι οποίες μας δυναστεύουν, ανεβασα μερικες τολμηρες ιστορίες του ευγενους ιπποτου Larry. Επειδή οσο προχωρουσαν οι εξιστορησεις, τοσο τολμηροτερες γινοντουσαν, μενω στις πρωτες 4 που ανεβηκαν και δεν μπορω να τις παρω πισω.


Ο ιππότης Λάρρυ, είς ανήρ ευρισκόμενος πάντοτε εν πλήρει ετοιμότητι δι ερωτικάς περιπετείας, ηγέρθη εκ της κλίνης αυτού κατόπιν ύπνου βαθέως και πλήρους ονείρων τε και ονειρώξεων. Τα ενύπνια άτινα επεσκέπτοντο αυτόν κατά την διάρκειαν της νυκτός διήγειρον συνήθως την ευμεγέθη ψωλήν του, ήντινα κατεπράϋνεν με ελαφράς τοπικάς μαλάξεις, άμα τη εγέρσει αυτού.

Σήμερον όμως, το όργανον της ηδονής ηρνείτο επιμόνως να καταπραϋνθή. Ιστατο ως κεντρικόν κατάρτι πλεούσης πλησιστίου ποντοπόρου σκούνας, έχον μεταμορφώσει τα σκεπάσματα της κλίνης του εις πέλαγος, ούτως ειπείν. Τούτον βεβαίως ωφείλετο εις το ενύπνιον, όν ήτο καλώς εγκατεστημένον εντός του εγκεφάλου του, μη δυνάμενον να εγκαταλείψει την φαιάν ουσίαν εξ ής ετρέφετο. Ηυρίσκετο είς τινα εγκεφαλικήν έλικα εσφηνωμένον, ελλοχεύον επιμόνως, ούτως ώστε να ορμήσει δριμύτερον, εις την παραμικράν χαλάρωσιν των βλεφάρων, επαναφέρον τον ιππότην εις τα χλοερά τοπία μυριάδων ανθισμένων πριγκηπικών αιδοίων.

Ισως είπει τις «τι τάχα να έχωσιν τα πριγκηπικά αιδοία, όν εκ τών λοιπών απουσιάζει» αλλά εις την ερώτησιν αύτην μόνον ο ιππότης Λάρρυ δύναται να απαντήσει. Διότι ο Λάρρυ είχεν τεραστίαν γαμιστικήν πείραν. Μυριάδας αιδοίων, καν και καν, είχεν επισκεφθεί ο μεγαλοπρεπής του ψώλος κατά την διάρκειαν του βίου του. Εγνώριζεν λοιπόν πολύ καλώς ότι έν πριγκηπικόν αιδοίον είναι -πρώτον και κύριον- μοσχομυριστόν. Αλλωστε, το δέρμα των πριγκήπων ευωδιάζει ούτως ή άλλως, πόσον μάλλον τα αιδοία των πριγκηπισσών, αι οποίαι άλλο τι δεν κάμνουν από του να τα περιποιούνται ανελλιπώς κατά την διάρκειαν της ημέρας, πολλάκις δε και της νυκτός.

Το ενύπνιον όν παρετήρει διαρκούντος του ύπνου του ο Λάρρυ, ήτο είς θαυμαστός τόπος επί του οποίου, αντί ανθέων, ήνθιζον πλείστα όσα αιδοία, άτινα ήσαν πολύχρωμα και διαφόρων μεγεθών. Μικρούτσικα ροδαλά και γαλαζωπά, σε τόνους απαλούς, αλλά και κατακόκκινα και μπλαβιά με τόσον έντονον χρώμα, ώστε να νομίζει τις ότι είναι έτοιμα να εκραγούν. Ταύτα δε όλα ευρίσκοντο εμφυτευμένα εν μέσω μουνοτριχών κυματιστών, ξανθών ως επί το πλείστον αλλά και καστανών και μελανών και χρωματιστών. Το εντελώς παράλογον της υποθέσεως είναι ότι αντί μίσχων τα αιδοία είχον χείρας με λεπτά δάκτυλα, άτινα εκράτουν κτένας πολυχρώμους επίσης και εκτένιζον τας περιβαλλούσας αυτά τρίχας.

Εκάστη χείρ εκτένιζεν μετά μεγίστης προσοχής, ουχί μόνον το αυτής αιδοίον, αλλά και τον περίγυρον αυτού, πότε πότε δε ηπλώνετο μακράν, μέχρις ότου φθάσει αιδοίον τι γειτονικόν, το οποίον περιεποιείτο επίσης μετά προσοχής. Ο ιππότης Λάρρυ ίστατο εν τω μέσω του παραμυθένιου, ούτως ειπείν, τούτου αιδοιοκόσμου πιέζων τον ψώλον αυτού, όστις επεθύμει σφόδρα να εκσφενδονισθεί ως πύραυλος. Το μόνον το οποίον τον εμπόδιζεν ήτο η αδυναμία εκλογής συγκεκριμμένης κατευθύνσεως. Δεν ηδύνατο δήλα δή να επιλέξει ποίον αιδοίον να γαμήσει πρώτον, τουτέστιν από ποίον αιδοίον να εκκινήσει τας γαμικάς του ασκήσεις.

Ο νους του έφερεν απείρους σπειροειδείς περιστροφάς χωρίς να δύναται να λάβει οριστικήν απόφασιν και, ήτο πλέον ή βέβαιον ότι θα παρεννόει εντελώς εάν δεν έδιδεν την έγκαιρον λύσιν το ξυπνητήρι, το οποίον ήρχισεν να λαλεί μανιωδώς, επί του παρακειμένου κομοδίνου ευρισκόμενον. Η ευώνυμος χείρ του ιππότου ηπλώθει χαλαρώς ως δια να χαϊδέψει αιδοίον τι, συνήντησεν όμως την αδράν επιφάνειαν του ξυπνητηριού ήτις τον επανέφερεν εις την ωμήν πραγματικότητα, όπου τα πριγκηπικά αιδοία σπανίζουν.

Προσεπάθησεν, είναι η αλήθεια, να επανέλθει εις την προτέραν κατάστασιν, αυτήν του ύπνου. Ο εγκέφαλός του όμως, όστις επεθύμει σφόδρα να απαλλαγεί του παρασίτου όν είχεν εμπλακεί εις την φαιάν του ουσίαν, τουτέστιν να εκδιώξει το ενύπνιον κακήν κακώς, τον ηγνόησεν επιδεικτικώς. Ούτω, ο Λάρρυ ηναγκάσθη επι τέλους να εγερθεί. Ηρπασεν έν λινόν προσόψιον και κατηυθύνθη προς το λουτρόν ένθα κατεσίγασεν εντός της λεκάνης την πρωϊνήν του έγερσιν, κατά τι πλουσιωτέραν κατά την ποσότητα της συνήθους.

Φρεσκολουσμένος και ενδεδυμένος εν ιαπωνικόν ελαφρύ ένδυμα, το και κιμονό επονομαζόμενον, κατηυθύνθη προς την εστίαν ίνα παρασκευάση ρόφημά τι εκ φύλλων τιλιάς, το γνωστόν τοις πάσι φλαμούρι. Το ρόφημα τούτον είναι εξαίρετον καταπραϋντικόν και ο ιππότης το εχρειάζετο αδιαμφιβόλως, κατόπιν του εξόχως διεγερτικού ενυπνίου. Συνήθως απελάμβανε ένα στιγμιαίον καφέν ώστε να διεγείρη την ψωλήν του, σήμερον όμως αύτη απήτει κατευνασμόν αντί διεγέρσεως. Ετοποθέτησεν το ρόφημα εις εν κύπελον εκ λεπτής πορσελάνης και εκάθησεν επί τινος ανακλίντρου και ερέμβαζεν. Η όψις του απέπνεεν μυστηριώδη συναισθήματα, δεδομένου ότι οι οφθαλμοί του ευρίσκοντο σχεδόν εκτός των κογχών των.

Εξαίφνης, εξετινάχθη αποτόμως. Το τηλέφωνον ήρχισεν ηχόν εκκωφαντικώς. «Ποίος με ενεθυμήθη πρωΐ πρωΐ» επρόφθασε να σκεφθεί και έλαβεν το ακουστικόν λέγων μετά μεγίστης ευγενείας:

- Παρακαλώ...
- Ο ιππότης Λάρρυ; Ηκούσθη λεπτής χροιάς φωνούλα.
- Ο ίδιος, αυτοπροσώπως. Απήντησεν ο ιππότης.
- Εδώ πριγκήπισσα Λενώρα. Θα ηδύνασθο αγαπητέ να έλθετε σήμερον ίνα γευματίσωμεν ομού;
- Βεβαίως υψηλοτάτη! Δούλος σας! Απήντησεν ο Λάρρυ, συγκρατών μετά κόπου το δέμας αυτού, ίνα μη σωριασθή επί του τάπητος.
- Ω! Δεν γνωρίζετε οποίαν χαράν μου δίδετε ιππότα! Κατά τας δύο είναι καλά; Μήπως επιθυμείτε ενωρίτερον; Ηκούσθη λέγουσα η λεπτή αρωματική φωνούλα -πριγκηπική γαρ.
- Ομορφα! Δύο ακριβώς θα ευρίσκομαι εις τα ανάκτορα.
- Μη κάμνετε τον κόπον αγαπητέ ιππότα, θα στείλω την προσωπικήν μου άμαξαν να σας μεταφέρει. Να ευρίσκεσθε δύο παρά είκοσιν έμπροσθεν της οικίας υμών.
- Ω, υψηλοτάτη! Οποία τιμή δι εμέ τον πτωχόν ιππότην!
- Ουδεμία τιμή είναι αρκετή δια το πρόσωπόν σας, πιστέ μου Λάρρυ. Θα ηδυνάμην να στείλω να σας μεταφέρουν και εκ του Βορείου Πόλου... Δύο παρά είκοσιν ακριβώς, έτσι;
- Ναι, βεβαίως.. δύο παρά είκοσιν ακριβ...

Πριν αποτελειώσει την φράσιν του ο ιππότης, η πριγκήπισσα Λενώρα -κλατς!- έκλεισεν το ακουστικόν. Το κλείσιμο του ακουστικού κατάμουτρα του συνομιλητού είναι το μόνον πριγκηπικόν ελάττωμα, δια τούτο και συγχωρητέον, εσκέφθη πάραυτα ο Λάρρυ, όστις εσχημάτισεν αυτομάτως τον αριθμόν του φενακοποιού του ίνα βελτιώσει την εμφάνισιν της κόμης και του λεπτού μύστακός του.

Εις αυτό το σημείον δυνάμεθα να παραλείψωμεν τα του θεσπεσίου γεύματος, άλλωστε, λίγο-πολύ, όλοι γνωρίζουν τι περιλαμβάνει έν πριγκηπικόν γεύμα. Εκείνον το οποίον έχει ενδιαφέρον είναι το επακόλουθον του γεύματος, εκείνον όν διημείφθη κατόπιν δήλα δή, μεταξύ του ιππότου και της πριγκηπίσσης. Αμα τη λήξει του γεύματος και την αποχώρησιν των σερβιτόρων, η πριγκήπισσα Λενώρα απώλεσεν πάσαν αιδημοσύνην και ήρθη κραδαίνουσα τας δαγκάνας του αστακού, του οποίου είχεν μόλις απολαύσει την σάρκαν, και εφώρμησεν επί των γονάτων του ιππότου. Με την μίαν εκ των δαγκανών εγαργάλη το ευώνυμον ούς αυτού και με την ετέραν τον μύστακά του, ψιθυρίζουσα:

- Τώρα αγοράκι, οι δυο μας! Τι θα μου κάνεις; Θα παίξεις με το μουνάκι μου; Θα μου το γαργαλίσεις με το μουστακάκι σου;
- Ω, αγαπητή.. ω, υψηλοτάτη Λενώρα...
- Ω, Λάρρυ, αφήστε τα σεις και τα σας... τώρα είμεθα δύο ανθρώπινα όντα λιμασμένα δια έρωτα... τίποτε περισσότερον...
- Μα...
- Δεν έχει μα και ξεμά, ορμήστε μου Λάρρυ και ξεσκίστε με! Δικαιώσατε την φήμην υμών. Επί τέλους, φθάνουν αι ευγένειαι. Αρκετά.

Ο ιππότης εκράτει ακόμη το ποτήριόν του πλήρες οίνου ξανθού και ευόσμου και ολίγον έλειψεν να καταβρέξει την πανοπλίαν αυτού. Το εγκατέλειψεν με όσην προσοχήν ημπόρει επί της τραπέζης και εφώρμησεν επί των ασθενικών πριγκηπικών βυζιών. Τι να ζουλήξει από αυτά, τα ελαχίστου μεγέθους βυζάκια, χωρίς να φοβείται ότι θα τα βλάψει; Εμπροσθεν όμως της σφοδράς επιθυμίας της μανιώδους πριγκηπίσσης, ήρχισεν μαλάζων ταύτα κατά το δυνατόν.

Εφούσκωσαν αι ρόγες και εσκληρύνθησαν ως ώριμαι φράουλαι, εφούσκωσαν και τα βυζάκια ολόκληρα και απέκτησαν χρώμα ρόδινον. Μετεμορφώθησαν ως λοφίσκοι όπισθεν των οποίων χάραζεν ροδόχρους η αυγή. Ο ιππότης εγαργάλιζεν τα όμορφα πρώην καχεκτικά στηθάκια με τον λεπτόν του μύστακα, τον άρτι περιεποιηθέντα υπό του φενακοποιού. Η πριγκήπισσα εξέβαλλεν κάθε τόσον μικράς κραυγάς χαράς καί τινα γελάκια κεχαριτωμένα, λικνίζουσα τον κορμόν αυτής δεξιά και αριστερά ξεφεύγουσα δήθεν του απειλητικού μύστακος. Ο Λάρρυ είχεν τοσούτον καυλώσει ώστε μετά κόπου συνεκρατείτο ίνα μη της τον χώσει αποτόμως. Αι πριγκήπισσαι δεν αγαπούν τα παθιασμένα γαμήσια, αυτό το εγνώριζεν καλώς.

Η Λενώρα όμως, αν και ήτο πριγκήπισσα, εξακριβωμένο αυτό, εφαίνετο απολαμβάνουσα την ιπποτικήν ορμήν και ωδήγει την χείρα του ανδρός προς τα χαμηλώτερα σημεία.

- Ω, ελάτε Λάρρυ, ελάτε πλέον. Ολο με τα βυζάκια μου θα παίζετε; Παίξτε και με κάτι τι άλλο!
- Λενώρα.. ω.. Λενώρα.. Μανάρι μου.. Μουνάρα μου.. Πες μου τι να σου κάνω τώρα..
- Να με γαμήσεις επί τέλους αγορίνα μου! Να με γαμήσεις ψωλαρά μου!

Εφώναξεν η πριγκήπισσα τόσον, ώστε θα ηδύνατο να ακουσθεί και εκτός του περιβόλου των ανακτόρων. Ο Λάρρυ προσεπάθησεν να φράξει δια της χειρός του τα χείλη αυτής, αλλά κατενόησεν εγκαίρως ότι κατά την διάρκειαν μίας τοιαύτης διεγέρσεως αι αισθήσεις είναι άκρως ωξυμέναι και, ως εκ τούτου, και ο ψίθυρος ομοιάζει με κραυγήν, οπότε εγκατέλειψεν την προσπάθειαν αποφράξεως της φωνητικής οδού της πριγκηπίσσης και, αποβάλλων πάσαν αιδώ, άρπαξεν το κάθυγρον μουνί της πρώτα με τα δάκτυλα της δεξιάς χειρός του και κατόπιν με τα ακονισμένα άκρα των οδόντων του.

Η πριγκήπισσα Λενώρα έκειτο τώρα εις υπτίαν στάσιν επί της τραπέζης, όπου ευρίσκοντο ακόμη τα κενά σκεύη του προηγηθέντος γεύματος. Οι ερασταί, εις έν διάλειμμα του επικρατούντος πάθους των, είχον την πρόνοιαν να τραβήξωσι το λινόν κατάλευκον τραπεζομάνδηλον, απελευθερώνοντες ούτωπως το ήμισυ της ξυλίνης εκ δρυός επιφανείας. Η κόμη της πριγκηπίσσης είχεν βυθιστεί εντός της κενής, ευτυχώς, σουπιέρας και τα άκρα των ποδών της εξείχον του πέρατος της τραπέζης από του γόνατος και πέραν. Ακριβώς εις την ακμήν ηυρέθη το μουνί αυτής, όν περιεποιείτο ο ιππότης μετά δακτύλων, μύστακος και γλώττης, χωρίς να καταβάλλει ιδιαιτέραν προσπάθειαν.

Μμμμμ... και μμμμ... εμούγκριζεν ούτος, αφήνων την ασθμαίνουσαν αναπνοήν του εκπνέουσαν κατά ριπάς επί του πριγκηπικού μυρωδάτου ροδαλού αιδοίου. Εκόντευε να απωλέσει παντελώς τας φρένας αυτού, δια τούτο απέφευγεν σκοπίμως να σκέπτεται με ποίαν γυνήν τυγχάνει συνευρισκόμενος. Η προτροπή της πριγκηπίσσης, να φερθεί δήλα δή προς αύτην ως εις μίαν τυχούσαν γυναίκα, τον διευκόλυνεν εις την μείωσιν του άγχους του. Τοσούτον απηλευθερωμένος ησθάνετο, ώστε ετόλμησεν να σηκώσει το πριγκηπικόν κορμί δράττων αυτό από την οσφύν και την πλάτην και να το φέρει εις θέσιν καθιστήν επί της τραπέζης. Κατόπιν, κυλίων τούτον αργά και σταθερά, το έφερεν επί των γονάτων αυτού και ύστερον επί του περσικού τάπητος ός εσκέπαζεν το δρύϊνον δάπεδον.

Η πριγκήπισσα Λενώρα το λοιπόν, ηυρέθη, δίχως να το πολυκαταλάβει, γονατιστή έμπροσθεν του ιππότου να σμιλεύει με την απαλήν μικράν και αιχμηράν γλώτταν αυτής το υπέροχον θεόρατον όργανον ηδονής του ιππότου, τουτέστιν την ψωλήν του. Ο Λάρρυ εξηκολούθη καθήμενος, σχεδόν αναπαυτικώς. Δεν είχεν πολυμετακινηθεί. Το έπραττεν τούτον σκοπίμως, ίνα μη σπαταλά δυνάμεις αι οποίαι θα του εχρειάζοντο λίαν συντόμως. Πρέπει να αναφερθή οπωσδήποτε ότι οι ερασταί εξηκολούθουν ενδεδυμένοι, αν και κάπως ακατάστατα. Ελαφρώς αναμαλλιασμένοι, με ξεσφιγμένα τα ζωνάρια και ανασηκωμένα μανίκια, ενδεδυμένοι πάντως σχεδόν απολύτως.

Αφού αφήκεν την νέαν να παίξει αρκετά με τον υπερμεγέθη πούτσον αυτού, ός είχεν αποκτήσει τοσούτον μέγεθος όν ο ιππότης αντίκρυζεν δια πρώτην μέχρι τούδε φοράν, απεφάσισεν να δράσει με την γνωστήν μέθοδον αυτού. Ανεσηκώθη αποτόμως εκ του επενδεδυμένου μετά δέρματος καθίσματος, ήρπαξεν την κόμην της πριγκηπίσσης με τρόπον ώστε να μη της προξενήσει τον ελάχιστον πόνον, εκατέβασεν με ορμήν το φόρεμα αυτής από των υπερόχων ώμων μέχρι των αστραγάλων χωρίς να το ξεσχίσει, και ανέστρεψε το απαλόν και χαλαρόν σώμα, ούτως ώστε να ευρεθή η νέα με την κεφαλήν κάτω και τα γόνατα επί των ώμων του ιππότου. Η πριγκήπισσα, ακόμη και εις την δυσμενή θέσιν εις ήν απροσμένως ηυρέθη, εξηκολούθη σμιλεύουσα τον ευμεγέθη ψώλον. Ο Λάρρυ, με την μίαν χείρα επί του ενός ώμου της πριγκηπίσσης και με την άλλην στηρίζων την οσφύν της, εδάγκωνεν όπου του εδίδετο ευκολία. Πότε το υπέροχον ροδαλόν αιδοίον της και πότε τα υπέροχα κωλομέρια.

Κατόπιν, μετ’ ού πολύ, διότι η στάσις αύτη τυγχάνει λίαν κοπιώδης όσον εξησκημένοι και να είναι οι ερασταί, απέθεσεν την γυναίκα ελαφρώς επί του δαπέδου και ήρχισεν εκδυόμενος την πανοπλίαν αυτού. Η πριγκήπισσα, με το βλέμμα ιλαρόν και γλαρόν συνάμα, παρηκολούθη τον ιππότην εκδυόμενον και εθαύμαζεν την τάξιν μεθ’ ής ετακτοποίει τα διάφορα τεμάχια της στολής αυτού επί ενός εκ των καθισμάτων της τραπεζαρίας. Οταν εξεδύθη την πανοπλίαν και απέμεινεν φορών εν κατάλευκον υποκάμισον και μίαν μακράν περισκελίδα εκ λευκού επίσης ερίου, ηγέρθη αύτη, ώρμησεν ως μαινάς, και εξέσχισεν δια των οδόντων αυτής τα εναπομείναντα εσώρουχα του ιππότου. Γυμνοί λοιπόν και οι δύο ερασταί ήρχισαν να ξιστρίζονται μεταξύ των ως ίπποι, ταλαντευόμενοι και περιστρεφόμενοι. Δεν υπήρχεν το ελάχιστον σημείον επιδερμίδος του ενός, το οποίον να μη είχεν αγγίσει με την επιδερμίδα του ο έτερος των εραστών. Επραττον ωσάν να μη υπήρχεν πλέον χρόνος επί της γης ή ωσάν να ήτο, καθείς εξ αυτών δια τον έτερον, ο τελευταίος επιζών του φύλου του επί του πλανήτου.

Είχον τοσούτον διεγερθεί, ώστε ο γάμος, τουτέστιν η είσοδος του πελωρίου πούτσου εντός του λεπτεπιλέπτου μουνιού, να αποτελεί πλέον την μοναδικήν διέξοδον, την μοναδικήν πράξιν η οποία απετέλη σκοπόν και αιτίαν ταυτοχρόνως της υπάρξεώς των. Οποία ευχαρίστησις! Οποία ηδονή! Εξεχύθη το σπέρμα του ιππότου εντός του κόλπου της πριγκηπίσσης και ανερροφήθη ακαριαίως υπ’ αυτού. Ουδεμία σταγών επερίσσεψεν. Τα χείλη των ήσαν ηνωμένα εις περιπαθείς ασπασμούς καθ’ όλην την διάρκειαν των απιθάνων περιπτύξεων και εξηκολούθουν να ευρίσκονται ηνωμένα ακόμη και κατόπιν της μαγνητικής επαφής των δύο νεανικών σωμάτων.

Απέμεινον ούτωπως επί του σπανίου εκ Περσίας τάπητος του δαπέδου επί μακρόν, μέχρις ότου ο ιππότης ήρχισεν αναρριγών και ανεσηκώθη λέγων «Σηκωθείτε ωραία Λενώρα, μην αρπάξουμε και καμμιά γρίππη!» Η πριγκήπισσα ανεσηκώθη με την σειράν της, αναζητώσα την μεταξωτήν αυτής εσθήτα. Ενεδύθη τάχιστα και παρετήρη τον ιππότην ενδυόμενο καθήμενη επί ενός χθαμαλού καθίσματος, επονομαζομένου «πουφ». Ο Λάρρυ έλαμπεν ολόκληρος, σχεδόν όσον και η αργυρά πανοπλία αυτού. Η πριγκήπισσα επίσης έλαμπεν από κορυφής μέχρις ονύχων και το βλέμμα της εσπίθιζεν ως αστραπή.

Οταν ετελείωσαν με την ένδυσιν, και την υπόδησιν βεβαίως, ετακτοποίησαν το τραπεζομάνδηλον και έκρουσεν η Λενώρα τον κώδωνα ίνα οι υπηρέται συμμαζέψουν τα κενά σκεύη εκ της τραπέζης και σερβίρουν το επιδόρπιον. Πράγματι, ήλθον και έπραξαν ό,τι ακριβώς πράττουν οι υπηρέται υπακούοντες τους ανωτέρους των. Το επιδόρπιον ήτο χαλβάς εκ σιμυγδαλίου, αρκετά γλυκύς αλλά όχι τόσον όσον τα μέλη των νεαρών εραστών, άτινα είχον κορέσει τον έρωτά των. Απεχαιρέτησεν η πριγκήπισσα Λενώρα τον ιππότην Λάρρυ διαβεβαιώνουσα αυτόν ότι θα ενθυμείται καθ’ όλην την διάρκειαν του βίου αυτής την εξαιρέτου ποιότητος περίπτυξίν των, έως του θανάτου της.

Ηπόρησεν ο Λάρρυ ερωτών «Τι μας εμποδίζει να το επαναλάβωμεν ωραιοτάτη Λενώρα;» και έμαθεν αμέσως ότι εντός ολίγων ωρών θα απεχαιρέτα την χώραν η πριγκήπισσα ίνα υπάγει εις ξένον τινά τόπον όπως υπανδρευθή ένα γερόντιον αλλά βασιλέα διότι ούτω απαιτούν οι καιροί και οι υποσχέσεις του πατρός της. Εδάκρυσεν η πριγκήπισσα ταύτα λέγουσα μετά μεγίστης ταχύτητος και ο Λάρρυ έσπευσεν και εφυλάκισεν έν δάκρυ αυτής επί της λινής επιφανείας του ρινομάκτρου του. «Τούτο το δάκρυ θα ρέει διαρκώς εντός της εμής καρδίας πανωραία Λενώρα, δεν θα στεγνώσει ποτέ όσον θα σας ενθυμούμαι» είπεν δακρύζων επίσης και σφογγίζων το ιδικόν του δάκρυ με την ξανάστροφη της παλάμης του. Αντήλλαξον απαλούς ασπασμούς και ο ιππότης εισήλθεν εις την άμαξαν της πριγκηπίσσης ίνα επιστρέψει εις το κατάλυμμά αυτού. Εσκέπτετο πολλά και διάφορα, αλλά δεν του επέρασεν από τον νουν, ούτε ξυστά ούτως ειπείν, ότι θα εσυναντούσε μετ’ ολίγων ετών και πάλιν την πριγκήπισσαν υπό εντελώς διαφόρους συνθήκας.


-->> Η ιστορια αυτη πρωτοανεβηκε εδω: -->> http://rodiat3.blogspot.com/2006/03/larry-3.html
-->> Την ξαναδειχνω σημερα για λογους χαλαρωσης. Πηξαμε πια με το "σκοπιανο", τις ντοπες, τις ζαχοπουλιαδες, τις βρακατσελιαδες, και αλλα συγχρονα επη. Ελπιζω να τη χαρειτε και να απεγκλωβιστειτε απο τον ελεγχο της σεξουαλικοτητας σας!

Κυριακή, 6 Απριλίου 2008

Η ιστορία ενός πιάτου

Σε κάποιο ταξίδι μου σε μια πόλη της Σουηδίας συνάντησα έναν άντρα που, όπως πιστεύω τουλάχιστον, όλες οι γυναίκες θά 'καναν δέκα κολοτούμπες ανάποδες για να τον κατακτήσουν. Είχα πάει για λόγους επαγγελματικούς για λίγες μέρες. Συναντήσεις, μελέτες, ομιλίες, και άλλα ξενερωτικά και ψυχοφθόρα. Είχα κλείσει δωμάτιο σε μια μικρή πανσιόν, καθαρή και βγαλμένη σαν απο παραμύθι -σπάνιο για Σουηδία. Οταν ταξιδεύω, μου αρέσει να μένω σε παρόμοια νοικοκυρεμένα μέρη, όπου υπάρχει μια σχετική ανθρώπινη ζεστασιά. Αποφεύγω γενικά τα ξενοδοχεία, ιδίως τα πολυτελή. Τέτοιες μικρές πανσιόν βρίσκονται κυρίως στην Αυστρία και τη Γερμανία, όταν όμως ξέρει κάποιος τι ακριβώς ζητά μπορεί να τύχει να το βρει και αλλού! Κάπως έτσι λοιπόν είχα ανακαλύψει το μικρό μου σουηδικό θησαυρό, κοντά στο κέντρο της πόλης. Το τελευταίο βράδυ πριν την αναχώρησή μου, ήμουνα θεοσκοτωμένη στην κούραση. Γύρισα στην πανσιόν, παρήγγειλα λίγο φαγητό να είναι έτοιμο μετά απο μισή ώρα περίπου που θα χρειαζόμουν για ένα μπάνιο, και αποσύρθηκα στα ενδότερα.

Εκανα το μπανάκι μου, λούστηκα, έβαλα και καναδυό ρολά στα μαλλιά μου για να είναι στρωμένα την επόμενη μέρα του ταξιδιού της επιστροφής -τα μαλλιά μου τότε ήταν μάλλον μακριά- φόρεσα ένα εντελώς άκομψο φαρδύ πουλόβερ που με έκανε να φαίνομαι διπλή, και κατέβηκα στην τραπεζαρία, όπου πίστευα πως θα συναντούσα τη Μάρθα, την ιδιοκτήτρια της πανσιόν. Η τραπεζαρία ήταν άδεια κι έτσι πέρασα δίπλα, στο μικρό σαλονάκι με τις πολυθρόνες με τα πράσινα καλύμματα. Βούλιαξα σε μια απο αυτές περιμένοντας το βραδινό μου. Οπως ήμουν ταλαιπωρημένη μισόκλεισα και τα μάτια, αν και ο φωτισμός δεν ήταν κουραστικός. Τα μάτια μου όμως έγερναν προς τη δύση κι αν το φαγητό δεν ερχόταν σε πέντε λεπτά ήμουν αποφασισμένη να πάω για ύπνο νηστική. Απέναντι απο την πολυθρόνα, όπου καθόμουν, υπήρχε ένας καθρέφτης μικρός πάνω απο ένα μικρό μπουφέ σερβιρίσματος. Κάποια στιγμή στύλωσα το βλέμμα μου προσεχτικά πάνω σε αυτό τον καθρέφτη και... καλύτερα να άνοιγε η γη να με καταπιεί εκείνην ακριβώς τη στιγμή!

Μέσα στον καθρέφτη αυτό είδα το πιο αρσενικό πρόσωπο που έχω δει στη ζωή μου, να με κοιτάζει εξεταστικά με τα δυο καρβουνάκια που είχε για μάτια. Φαίνεται πως θα βρισκόταν εκεί πριν απο μένα, επειδή δεν είχα ακούσει τον παραμικρό θόρυβο ούτε είχα αντιληφτεί κάποια σκιά να μπαίνει στο σαλονάκι. Τι στην ευχή; Ημουν και κουφή και στραβή; Οχι βέβαια! Η μόνη εξήγηση ήταν πως ο άντρας αυτός υπήρχε εκεί πριν απο μένα. Ενοιωσα πολύ άβολα με τα ρολά στο κεφάλι -απο τότε δεν ξανάβαλα ρολά, άσε που τις περισσότερες φορές κουρεύομαι σχεδόν σύρριζα- και την πουλοβερούκλα που κρεμόταν απάνω μου σα ράσο. Βούλιαξα ακόμα βαθύτερα στην πολυθρόνα μου θέλοντας να εξαφανιστώ. Για να πιάσω κουβέντα μαζί του, ούτε λόγος βέβαια. Το πρόσωπο όμως παρέμενε εκεί, αμετακίνητο, και με παρατηρούσε καλά καλά. Δεν ήθελα ούτε να σηκωθώ ούτε να συνεχίσω να κάθομαι, και ανησυχούσα μήπως έρθει το φαγητό και αναγκαστώ να πάω στην τραπεζαρία, όπου πιθανότατα θα ερχόταν κι εκείνος. Διαφορετικά, τι δουλειά είχε σε μια πανσιόν τέτοια ώρα, στο σαλονάκι μάλιστα δίπλα στην τραπεζαρία, εκτός ίσως απο το να φάει; Ενας τέτοιος άντρας τα βράδια κυκλοφορεί στα μπαρ ή στα θέατρα. Τη σκέψη αυτή την έκανα λίγο αργότερα, όταν, απηυδισμένος κι αυτός φαίνεται απο την αργοπορία του φαγητού κι απο τη μουγγαμάρα τη δική μου, αποφάσισε να σηκωθεί να φύγει. Ειχε ένα όμορφο κορμί γυμνασμένο και λεπτό, έτσι μου ήρθε στο νου η ιδέα του θεάτρου. Μόλις έφυγε ο μυστήριος, κατέφτασε η Μάρθα με το δείπνο. Με είδε στα χάλια μου και προσφέρθηκε να με σερβίρει στο δωμάτιο, κάτι που κάνει μονάχα ως εξαίρεση.

Ανεβήκαμε μαζί και τη ρώτησα ποιος ήταν αυτός ο κύριος του σαλονιού. «Α, είναι ένας καλός πελάτης απο Ουγγαρία, που εμπορεύεται πιατικά χειροποίητα» απάντησε με ευκολία και συνέχισε «φαίνεται πως ήταν πολύ κουρασμένος γιατί έκανε χίλια διακόσια χιλιόμετρα... απο χτες τη νύχτα ταξίδευε μέχρι νάρθει εδώ... θα πήγε για ύπνο...» Ρώτησα φυσικά αν τα χειροποίητα πιατικά τα φτιάχνει ο ίδιος και μου απάντησε η πρόθυμη Μάρθα πως «ναι, και κάνει και εκθέσεις συχνά στην πόλη μας» πριν με καληνυχτίσει και μου ευχηθεί «καλό ταξίδι» μια και θα έφευγα πολύ νωρίς το πρωΐ.

Ταχτοποίησα στα γρήγορα τη βαλίτσα μου, είμαι πολύ γρήγορη όσον αφορά το θέμα «ετοιμασία ταξιδιού», και έπεσα για ύπνο κάτω απο το κάτασπρο φουσκωτό παπλωματάκι. Ελα όμως που ύπνος δε μου κολλούσε πλέον! Ούτε η κούραση, ούτε η έγνοια για την επιτυχία των επαγγελματικών συναντήσεων ήταν το εμπόδιο για έναν ύπνο βαθύ και αποτοξινωτικό. Το εμπόδιο ήταν η διαρκής σκέψη, το κόλλημα μάλλον που έφαγε το μυαλό μου με αυτό το πλάσμα που δεν άργησα καθόλου να το μυθοποιήσω. Το επόμενο πρωΐ στο πόστο βρισκόταν ο άντρας της Μάρθας, ο Σβεν. Πλήρωσα, πήρα το πρωϊνό μου στο χαρούμενο σαλονάκι με τις κλάρες, και, φεύγοντας «έχετε ένα δεματάκι» μου είπε ο Σβεν. Ηταν ένα δεματάκι πλακέ, καλοτυλιγμένο σε μπόλικα χαρτιά απαλά, χρώματος γκρενά. Ρώτησα τι είχε μέσα και μου απάντησε «το άφησε ένας κύριος για σας, έφυγε πολύ νωρίς, να τον συγχωρείτε που δεν περίμενε να σας το δώσει ο ίδιος». Φαντάστηκα ποιος θα ήταν αυτός ο κύριος, που δεν έμαθα ποτέ μου το όνομά του -αν και θα ήταν τόσο εύκολο. Ακόμα και πριν μερικά χρόνια θα μπορούσα να το είχα μάθει, να είχα βρει έστω κάποιο στοιχείο για εκείνον, με κάποια δικαιολογία, τάχα να του στείλω ένα «ευχαριστώ» για το πιάτο... ναι, ένα πανέμορφο κεραμεικό πιάτο περιείχε το δεματάκι! Τώρα πια, η Μάρθα έχει πεθάνει και την πανσιόν τη δουλεύει ο ανεψιός του Σβεν, κι ο Σβεν έχει πάει στο Χεμάβαν** να γηροκομηθεί στο χωριό του, κοντά στους Λάπωνες.

Ακόμα και σήμερα, η εικόνα εκείνου του άντρα που είδα μέσα στον καθρέφτη του πράσινου σαλονιού, βρίσκεται μαστορικά χαραγμένη στην ψίχα της ψυχής μου. Το καφτό βλέμμα, η ματιά η κοφτερή, αυτό μάλλον εμπόδισε οποιαδήποτε συνέχεια. Ηταν τόσο έντονη η εικόνα αυτή, που με τίποτα δεν ήθελε η ίδια, αφ' εαυτής της, να χαλάσει, να σβήσει, να σβηστεί απο τη μνήμη μου. Ακόμα και σήμερα με δαγκώνει κάποια περιέργεια, την απορρίπτω όμως γοργά. Τη θεωρώ κάτι πολύ ταπεινό για τη μοναδική στιγμή που έζησα, τη στιγμή της εικόνας που μου προσφέρθηκε τότε, εκεί. Ισως να σκέφτεται κι εκείνος κάτι παρόμοιο, ίσως και να με λέει ακοινώνητη και γαϊδούρα που δεν έψαξα να τον ευχαριστήσω για το δώρο του, ίσως και να μην ήταν ξεκάθαρα δώρο αυτό το πιάτο, ίσως να περίμενε κάποια νέα παραγγελία απο μένα... Ο,τι και να συμβαίνει απο αυτά, ένα είναι το σίγουρο: Το πιάτο αυτό βρίσκεται κοντά μου, είναι ολόγερο, τόσες μετακομίσεις κι ούτε ένα τσιμπηματάκι! Και όταν επιθυμώ να νοιώσω όμορφα και δροσερά, όταν θέλω να ευχαριστήσω ή να ξεκουράσω την ψυχή μου, το χρησιμοποιώ όπως χρησιμοποιεί ο παπάς το δισκοπότηρο και... Αγία Κοινωνία φυσικά είναι η ανάμνηση...


** Χεμάβαν: μικρό τουριστικό χωριό στο σουηδικό βορρά

-->> πρωτη αναρτηση εδω: -->>

http://rodiat3.blogspot.com/2006/03/blog-post_114185420952474944.html

Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

πρωταπριλια διαρκειας

Απιστευτα πραγματα συμβαινουν. Ο Απριλης κανει πλακα, αυτοσαρκαζεται. Το τελευταιο του κατορθωμα: Καροτσακι λαικης γεματο, τιγκα στα ζαρζαβατικα λεμε, εκλαπη απο αγνωστο σε λαικη αγορα κεντρικης περιοχης της πρωτευουσας. Η ιδιοκτητρια του (γεματου) καροτσιου εβαλε τα κλαμματα. Οι μαναβηδες εσπευσαν να δωσουν δωρεαν μικρες ποσοτητες ζαρζαβατικων να ταισει την οικογενεια της. Παλι καλα που υπαρχουν ευαισθητοι μαναβηδες. Προτεινω να στειλουμε στη Βουλη μερικους. Τους βουλευτες που θα αντικαταστησουν να τους στειλουμε στη λαικη να συνεχισουν εκει το θεαρεστο εργο τους: να πουλανε βρουβες.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2008

πολλες ειδησεις σημερα

-->> Στο Ηρακλειο Κρητης ενας γιατρος, διευθυντης του τοπικου ΙΚΑ, δαγκωσε το χερι ενος ασθενη. Πιθανοτατα προκειται για νεα θεραπευτικη μεθοδο. Δεν διευκρινιστηκε αν ο ασθενης, μετα το δαγκωμα, υπεβληθη σε αντιλυσσικη θεραπεια.

-->> Ο γεωγραφικος προσδιορισμος μαλλον, κατα τα μη λεχθεντα, πηγε περιπατο.

-->> Νεος ορισμος για το δικαιωμα της απεργιας. Συμπληρωθηκε με το αρθρο περι του δικαιωματος εκεινων που επιθυμουν να εργαστουν- κατα τη διαρκεια της απεργιας. Παλια, λεγοντουσαν απεργοσπαστες. Σημερα; Απεργοφαγοι ισως.

-->> Ξενοδοχος στην Καρπαθο διαφημιζε στο διαδικτυο διακοπες για παιδοφιλους. Αρνουμαι οτι αυτο συνεβη στην Καρπαθο. Μαλλον στα Καρπαθια εγινε.

βρεθηκα ντροπαρισμενη...

...χωρις να λαβω φαρμακευτικες ουσιες. Η ειδηση για τους 11 αθλητες της αρσης βαρων ηταν αρκετη να μου προκαλεσει ισχυροτατο ντροπαρισμα.

ΦΟΝΟΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ - εξι χρονια με αναστολη

Τοσο τιμωρειται ο φονος που διαπραττει ενας αξιοπρεπης κυριος που "δεν ειχα προθεση να σκοτωσω" ειπε, αλλα "πηγε για να ξυλοφορτωσει, αποδειξη πως δεν κρατουσε οπλο" ειπε η κυρια εισαγγελεας και, με τη σειρα μου λεω οτι αν ημουν ενορκος τα διπλα (απο οσα προβλεπει ο Νομος, εξηγουμαι) θα του ερριχνα του τυπου του μορφωμενου και αξιοπρεπους, ο οποιος ομως δεν ηξερε/δεν γνωριζε οτι υπαρχουν και αλλοι τροποι να διαφυλαξει και να υπερασπισει "την τιμη και την υποληψη του" εκτος απο το ξυλοφορτωμα -μεθοδος βιας και αυτη, ετσι;- που οδηγει τον αντιπαλο στο θανατο.

Το ιδιο θα επραττα και για τον κυριο μηχανικο που τσιμενταρησε στα πεδιλα της διπλανης πολυκατοικιας το πτωμα του γιου του με τα ψυχολογικα προβληματα, το οποιο αποκαλυφθηκε απο ενα πελμα που εξειχε. Κοτζαμ μηχανικος και δεν γνωριζε να τσιμενταρει στην εντελεια.

Ρε σεις, στεκουμε καλα ως κοινωνια; Ο απλος (χωριατης, κτηνοτροφος, κλπ) απαιδευτος ανθρωπακος να ονομαζεται "ανθρωπομορφο τερας" και "συμφορα για τον τοπο" και να σιχτιριζεται η γενια του μεχρι ογδοου βαθμου, επειδη διαπραξε φονο και ειδεχθες εγκλημα και ο,τι αλλο, και ο "αξιοπρεπης κυριος" που γνωριζει καλα τι κανει να τιμωρειται ελαφρα και να βγαινει εξω με αναστολη; Καλα, ε, αυτο που ειπε οτι δλδ ειναι συντετριμμενος και σκεφτεται (τωρα!) τα παιδια του καθως και τα παιδια εκεινου που δολοφονησε, ε, δεν παιζεται λεμε...

Α! η κυρια εισαγγελεας παρεπεμψε την υποθεση σε ανωτερους (δε θυμαμαι που ακριβως) ωστε να διερευνηθουν πιθανες ευθυνες της συζυγου του (της πετρας του σκανδαλου, ντε, που κοιταζε τον ξυλοδαρμο απο το "ματι" της πορτας), του αστυνομικου που ειδοποιησε τον ντετεκτιβ και του ιδιου του ντετεκτιβ. Μαααλιστα...

-->> εδω ενα κειμενακι που ειχα συνταξει την Κυριακή 25 Φεβρ. 2007, οταν εβραζε το θεμα, με τιτλο «τα μάτια της πόρτας»:-->>
http://rodiat4.blogspot.com/2007/02/blog-post_25.html

________________________
ΣΗΜ.1. Αγαπητοι συμπολιτες, οταν θελετε να "βγαλετε απο τη μεση" καποιον που σας ενοχλει, μη τυχον ξεχασετε να φορατε γραββατα, να ειστε καλοχτενισμενοι, να λογαριασετε προσεκτικα εναν "εξυπνο" και αξιοπρεπη φονο, καθως και εναν ιδανικο τροπο εξαφανισης του πτωματος. Μη ξεχασετε να αναφερετε τη μαγικη λεξη "παιδια". Για τα παιδια γινονται ολα σημερα -και οι αμαρτιες. Διαφορετικα, μαλλον θα καταληξετε στην ψειρου.
ΣΗΜ.2. Εικαζω οτι η κυρια που κοιταζε απο το "ματι" της πορτας και δεν επενεβη, κατι θα ηξερε παραπανω, καπως θα γνωριζε περισσοτερο τον συζυγο της, την συμπεριφορα του και μεχρι που θα μπορουσε να φτασει. Αυτο ομως, καθως φαινεται, μονο δικη μου εικασια ειναι. Σκεφτομαι τοσο αναποδα ωρες ωρες...

ΟΡΦΕΑΣ, Λαμία ~ Θεατρική παράσταση: Το διαβατήριο

από τη ομάδα Ε.Ρ.Ε.Τ.Α.

Ρωσία, τελωνείο. Χθες; Σήμερα; Ποια η σημασία; Μια γυναίκα, η Ναταλία, περιμένει το διαβατήριο της για 25 χρόνια. Ένας ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, ο Φεντόρ, «ενσάρκωση του κράτους», εφαρμόζει το νόμο, «μόνο το νόμο».

Η ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων που αναζητούν μέσα από τα συναισθήματα που τρέφουν ο ένας για τον άλλο τους εαυτούς τους είναι καθολική και διαχρονική. Φαίνεται από την προσπάθεια που καταβάλλουμε εμείς οι ίδιοι, να αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά που δημιουργείται από τις υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις.

Πρόκειται για μια παράσταση πραγματικό κόσμημα ιστορίας αγάπης.

Η Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. (Είμαστε Ρεαλιστές Επιδιώκουμε Το Αδύνατο) είναι το θεατρικό τμήμα της εταιρείας θεατρικών σπουδών και παραστάσεων «ΔΩΔΩΝΗ». Δημιουργήθηκε το 2001 και τα μέλη της, εκτός από τις θεατρικές σπουδές, ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, εκπαιδευτικοί).

Η βασική αναγκαιότητα της δημιουργίας της Ε.Ρ.Ε.Τ.Α. βρίσκεται στη λογική της έκθεσης ενός ευρύτερου προβληματισμού που άπτεται των ανθρωπίνων σχέσεων, των κοινωνικών εξελίξεων και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στο σύγχρονο κόσμο, μέσα από τη θεατρική πράξη.

«Το Διαβατήριο», σε σκηνοθεσία Νατάσας Βασιλείου είναι το τελευταίο έργο της Ε.Ρ.Ε.Τ.Α και θα παρουσιαστεί για μία μόνο παράσταση στο Καφωδείο ΟΡΦΕΑΣ (Όθωνος 10, τηλ. 22310 51075, 6936994980), την Κυριακή 6 Απριλίου στις 9.00 μ.μ.

ΠΑΜΕ ΛΑΜΙΑ..?

ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ... ουφφφ!

Χτες, 3 Απριλιου 2008, ελαβα μια ηλεκτρονικη επιστολη απο τον inlovewithlife, που εγραφε:

Παιδιά σόρρυ που καταχρώμαι το χώρο αλλά θα ήταν όμορφο να αναδημοσιεύατε αυτό:

http://whispering-planet.blogspot.com/2008/04/blog-post_7640.html

Σε 20 πόλεις ταυτόχρονα θα κατέβουν τα ποδήλατα στο δρόμο. Ελάτε κιόλας. Ξεθάψτε το ποδήλατό σας και φουσκώστε τα λάστιχα. Θα είναι η πιο τρελή πορεία, που θα έχετε κάνει ποτέ. Σφυρίχτρες, περούκες, μουσική, συνθήματα, γέλιο, διαμαρτυρία κτλ.

Είναι από αυτά που φιλοδοξούν να αλλάζουν ό,τι μας πικραίνει καθημερινά γύρω μας, μόνο που αυτή τη φορά αναλαμβάνουμε δράση εμείς οι ίδιοι.

Ευχαριστώ - inlovewithlife

ΥΓ. Μαζικές ποδηλατοπορείες σε όλη τη χώρα γίνονται από το 2005. Απλώς αυτή θα ξεπεράσει κάθε πρόβλεψη.


Σημερα, πριν απο λιγο, αποδειχτηκε προφητικο το υστερογραφο της επιστολης αυτης. Τα φοβερα και τρομερα μπλογκοσφαιροπαιδα arxediaMEDIA αποφασισαν να δρασουν! Με αφισες, κλπ, ολα τα σχετικα δλδ.

Tην Κυριακή 6/4 θα πραγματοποιηθεί η Μεγάλη Ποδηλατοπορεία (Πεδίον του Άρεως, 12:00) με τα κλασσικά αιτήματα (αναστολή απαγόρευσης μεταφοράς ποδηλάτων σε ΜΕΤΡΟ, Ηλεκτρικό και ΟΣΕ, κατασκευή ποδηλατοδρόμων κλπ).

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το arxediaMEDIA και άλλες 8 ανεπιτήδευτα δραστήριες ομάδες της πόλης συμπράττουν ώστε την Κυριακή να λάβει χώρα το πρώτο guerilla -mobile- street party στην Αθήνα!! (βασικά έχει προηγηθεί και αυτός ο πιλότος σε μικρότερη βέβαια κλίμακα). Αυτό θα πει ότι ένα άρμα κατασκευασμένο ειδικά γι αυτό το σκοπό (όχι αυτοκινούμενο), φορτωμένο με ηχητικό εξοπλισμό μεγαλύτερο των 2000W, τροφοδοτούμενο από γεννήτρια και επανδρωμένο με επίλεκτους guerilla-djs θα βολτάρει στην πόλη (ξεκινώντας από το τέλος της ποδηλατοπορείας) αλλά θα "τα στήνει" και εδώ κι εκεί. Τί άλλο να πούμε; Η κατάσταση μιλάει από μόνη της:


ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΚΟ !!!

(arxediaMEDIA),
space, facebook (Kormoranos), space, facebook(Vinyl Microstore)(Urban Disco)(ListenUP!)(Radiobubble)(MUZAK7)(d2)

RECLAIM THE FUN !!



MORE INFO, AFISA E.T.C. -->>
http://arxediamedia.blogspot.com/2008/04/what-street-party.html

ΣΗΜ. ερε και να ημουν 10 (δεκα, οχι περισσοτερα, μην ειμαι υπερβολικη) χρονακια μικροτερη!...

NATO - ONOMA - picture

τρια απο τα πολλα αποτελεσματα της αναζητησης:
01 02 03
01- κουφη αποκωδικοποιηση!
02- εγγραφο TOP SECRET
03- γραμματοσημο του 1940

-->> κλικ! να μεγαλωσουν οι εικονες

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

ειδες η ΔΕΗ..?

Η κυρια Γιαννα Χαλυβουργακη, αποφασισε να εγκαταστησει κοντα στην οικια της, στο προαστειο της Φιλοθεης, μια μοναδα παραγωγης ηλεκτρικου ρευματος σε συνεργασια με τη ΔΕΗ, τη στιγμη που υπηρξαν αντιδρασεις για την εγκατασταση του κοντα στα γραφεια της επιχειρησης του συζυγου της. Στο εγχειρημα αυτο προεβη μετα την εντονη αντιδραση των κατοικων του Θριασιου οι οποιοι θεωρουν βεβαρημενη απο μολυνση την περιοχη, κατα λανθασμενους υπολογισμους βεβαιως, διοτι ο οργανισμος των κατοικων Ελευσινας και περιχωρων εχει πλεον εθιστει στη μολυνση και ειναι ανθεκτικοτατος. Παραλληλα με το εργοστασιο παραγωγης ηλεκτρικης ενεργειας θα λειτουργησει και μοναδα επιστημονων βιομετρητων, ωστε να υπολογιστει με ακριβεια το χρονικο διαστημα που θα απαιτηθει ωστε να γινει ο οργανισμος των φιλοθεητων εξισου ανθεκτικος με αυτον των ελευσινιωτων. Επισης, γινονται σκεψεις μεταφορας του ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ στο Δημο Παλαιου Ψυχικου, οι οποιες βρισκουν εμποδια στη διαμαρτυρια των κατοικων, οι οποιοι δηλωνουν μεν φιλοζωοι αλλα μεχρις ενος οριου. Το παραγομενο ρευμα θα πωλει στην Ιταλια, διοτι οι ιταλοι, ως γνωστον, δεν διαθετουν ιδιαιτερως ανθεκτικο οργανισμο ωστε να επιβαρυνουν περαιτερω την ατμοσφαιρα τους.
Εμεις εδω, ειμαστε μια ωραια ατμοσφαιρα!

Ποσοι τραβηξατε το καζανακι..?

«κουνησε κι εσυ τον αξονα της Γης! click!»


Με αυτο το μπανερακι προετρεψε πριν λιγο καιρο για τη δραση αυτη ο κ. Καρολος Polsemanen και -ω, του θαυματος!- ενιωσα καποιο ανεπαισθητο κουνηματακι. Αν οχι 180 μοιρες, ο αξων εκινηθει. Η Γη καπως αλλαξε θεση, το ενιωσα. Το Βουκουρεστι ισως λιγουλακι περισσοτερο. Κατι κινηθηκε παντως, εστω και αν δεν ηταν ακριβως ο αξονας της Γης. Εσεις το νιωσατε; Αν τραβουσαν περισσοτεροι το καζανακι... τοτε... ισως...

αναβολη ενταξης των Σκοπιων..?

Κατα πασα πιθανοτητα, αναβαλλεται η ψυχρολουσια. Μεχρι να ζεσταθει το νερο ή μεχρι να συνηθισουμε τη θερμοκρασια; Θα δειξει.

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

συμβουλες

Η αντιπολιτευση, το καταλαβαινω να συμβουλευει την κυβερνηση. Το αναποδο, δυσκολευομαι να το καταλαβω. Τι δλδ σημαινει αυτο που λενε οι βουλευτες της ΝΔ και οι υπουργοι και ο πρωθυπουργος "να μας κανετε καλη αντιπολιτευση";

Ελληνικη πατεντα, τρεξατε!

Ελαβαμε το πλεον εκσυγχρονισμενο ντοκτορα. Καταθεσαμε τα στοιχεια (σχεδια, κλπ) και ετυχαμε εθνικης πατεντας. Ειδικοτης μας το ανοιγμα μετωπων. Το εχομεν αποδειξει πλεον παντοιοτροπως οτι ειμεθα ικανοτατοι εις τον τομεα της επιλογης μας. Μολις κλεισει ενα μετωπο, ειμεθα ικανοι να ανοιξομεν αλλα δεκα στη θεση του. Για του λογου το αληθες, προσεξτε τι συμβαινει σημερον. Εχομεν ανοιξει ταυτοχρονως ενα καρο μετωπα και παιζομεν απνευστι -ουτε παιχνιδι σκακι σιμουλτανέ να ηταν- σε:

01. σκοπιανο
02. ασφαληστρικο (Ταμεια, Τραπεζες, κλπ)
03. σκανδαλολογικο (Ζαχοπουλειαδα, κλπ)
04. μισθολογικο
05. πωληση Ολυμπιακης κλπ κρατικων επιχειρησεων
06. προβλημα με λιθανθρακα
07. υποθαλασσια Θεσσαλονικης και αλλα ευτραπελα
08. ακριβεια
09. ανεργια
10. καταναλωτικα δανεια, καρτες
11. χρηματιστηριο
12. ομολογα
13. Βονταφον
14. θρακικη μειονοτητα
15. Ζιμενς
16. Τελεκομ
17. ελληνοτουρκικο/παραβιασεις (καλα, αυτο ειναι το βασικο μετωπο)
18. κλπ κλπ κλπ

-->> και μεσα σε ολο αυτο τον ορυμαγδο, μπαινοβγαινει στο μπλογκ του ο πιτσιρικος! Φταιω να γινω νευρωτικια; ε;

my bro, καρνταση κι αδερφε μου

Βρε παιδι μου, ενα δεν καταλαβαινω λεμε. Αμα εχεις ενα φιλο γκαρδιακο -παιδιοθεν για να καταλαβουνε ολοι- κι εχετε φαει ψωμι κι αλατι κι εχεις δωσει το αιμα της καρδιας σου για δαυτονε, και στρατιωτης πηγες και πολεμησες σε πολεμους που δεν ηταν δικοι σου αλλα δικοι του, απο δικους του εχθρους τον προφυλαξες και σε δικους του εχθρους αντιπαραταχτηκες, και τραυματιστηκες, και σκοτωθηκαν οι δικοι σου, ε, τοτε δεν πρεπει, δεν ειναι ηθικο που λενε, να σε στηριζει και αυτος στα δικαια σου; Μηπως, επειδη τον στηριξες στο αδικο που επεδιωκε, νομιζει τωρα πως κι εσυ αδικο εχεις; Πως παιζεις θεατρο δηλαδη. Αλλα, και παλι, τι ζορι τραβαει να στηριξει εσενα, το φιλο και συμμαχο του, το καρντασι του; Κι αμα δεν σε στηριζει τη μια φορα που εχεις την αναγκη του, κι αμα λοξοκοιταζει γελαστα και κλεινει το ματι στον εχθρο σου, γιατι περιμενεις και στεκεσαι στο πλευρο του; Επειδη τον φοβασαι που ειναι αψηλοτερος; Ε, δωσε εναν πηδο πια και ξεκολλα οσο ειναι καιρος σου λεω. Αμα εχεις τετοιους φιλους, τι τους θελεις τους εχθρους; Ο σοφος λαος τα εχει πει ολα, αλλα ποιος τον ακουει; ε;

...παω να γινω νηπιαγωγος στη Πριστινα καλυτερα, εκει ειναι το μελλον λεμε

Κάθυ την έλεγαν -αν θυμάμαι καλά...

Πριν κάμποσα χρόνια, σ' ένα νησί του Αιγαίου γνώρισα μια καναδέζα συγγραφέα. Μια γυναίκα γλυκειά, που έγραφε αδιάκοπα και γεννοβολούσε παιδιά, όσο αδιάκοπα έγραφε επίσης. Ο μεγαλύτερος γιός της ήταν δεκαοχτώ χρονών και το μικρότερο παιδί -κορίτσι, αγόρι, πέρασαν και τόσα χρόνια και δε θυμάμαι- μόλις οχτώ μηνών κι η κοιλιά της φουσκωμένη ξανά στον τέταρτο κιόλας μήνα. Δε είμαι σίγουρη για τ’ όνομά της, μονάχα για το χρώμα που διαχυνόταν γύρω απ’ την ύπαρξή της. Ενα χρώμα φωτεινό, γλυκό και ζεστό σαν τη θαλπωρή του πρώϊμου φθινοπωρινού τζακιού και σαν ηλιοβασίλεμα χειμωνιάτικης λιακάδας.

Τότε ήταν τριανταεφτά χρονών μονάχα, όπως έλεγε, κι η ζωή της ήταν ένα ταξίδι αδιάκοπο σε χώρες όπου έβρισκε υλικό για τα βιβλία της. Τι έγραφε ακριβώς δεν είχα καταλάβει, ούτε που ρώτησα κιόλας, ήμουν πολύ νέα για να μ' απασχολήσει ιδιαίτερα αυτή η λεπτομέρεια. Παράλληλα, χαιρόταν τη ζωή σα μικρό παιδί κι εκείνη, ανάμεσα στο παιδομάζωμα που τη συντρόφευε, χτίζοντας φιλίες στις χώρες απ' όπου διάβαινε.

Που αλλού θα μπορούσε κανείς να συναντήσει αυτή τη γυναίκα παρά σ' ένα νησί του Αιγαίου, καθισμένη χαλαρά σε μια μεγάλη πολυθρόνα μ' ένα μελίσσι που βούϊζε γύρω της, το κάθε μελισσάκι αφοσιωμένο στα δικά του μικροπροβλήματα κι εκείνη με το φωτοστέφανο της τέλειας μάνας ν' αγκαλιάζει, να θηλάζει, να ταϊζει, να μαγειρεύει, να υποδέχεται τους ξένους της και να γράφει κιόλας κάθε τόσο κάποιες φράσεις στη γραφομηχανή της! Κάθε ξένος που έφτανε, αναλάμβανε με υπευθυνότητα όλο και κάποια φροντίδα στο μικρό της βασίλειο, τα παιδιά είχαν εξασκηθεί στην αυτοεξυπηρέτηση και την αλληλοφροντίδα κι η Κάθυ -έτσι την έλεγαν ή έχω ακόμα την επίδραση των ρομαντικών μυθιστορημάτων που διάβαζα τότε, θα σας γελάσω- απλά βρισκόταν εκεί, καθισμένη ή όρθια, δεν έχει και τόση σημασία.

Πέρασα αρκετά ηλιοβασιλέματα στο φιλόξενο σπίτι της, αρκετές βραδυές γεμάτες τραγούδι, παρέα με μπύρες, κρασάκι κι αγάπη. Τη θαύμασα πολύ μα δε μπόρεσα να τη μιμηθώ. Φοβήθηκα τον εγωϊσμό μου, πως θα μ' εμπόδιζε να γίνω κάτι παρόμοιο, φοβήθηκα τις αυταρχικές μου καταβολές, κάτι τέτοιο. Δεν είχε παντρευτεί ποτέ της και τα παιδιά δεν έμοιαζαν καθόλου το ένα με τ' άλλο, εκτός απο δυο ξανθά εφτάχρονα δίδυμα κορίτσια. Μπορούσε κανείς να δει συγκεντρωμένες στα πανέμορφα προσωπάκια των παιδιών της όλες τις φυλές του πλανήτη: Δέρματα κατάλευκα, μπρούτζινα ή μελαμψά, ματάκια γαλάζια, καστανά, κατάμαυρα, ολοστρόγγυλα ή σχιστά, κορμοστασιές γεροδεμένες ή λεπτεπίλεπτες, όλα ήταν όμως παιδιά της, αγγελούδια που τους μοίραζε απλόχερα την αγάπη και την προσοχή της.

Συνήθιζα να πηγαίνω για κάμποσες μέρες σχεδόν κάθε απόγευμα, χωρίς ιδιαίτερη πρόσκληση, έτσι κάποια φορά που έφτασα στην ώρα μου -λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα δηλαδή- βρήκα το σπίτι άδειο. Εφυγαν όλοι, πως έγινε αυτό, αναρωτήθηκα, τόσο ξαφνικά; Ο μεγάλος της γιός όμως μ' έβγαλε απ' την απορία μου ξεπροβάλλοντας απο ένα μισόκλειστο παντζούρι και λέγοντάς μου πως ναι, έφυγαν για τον Καναδά, όπου η μητέρα του θα φρόντιζε για την έκδοση του νέου της βιβλίου μαζί με τη γέννηση του νεαρού βλαστού της.

- Κι εσύ, πως έμεινες εδώ; Ρώτησα εντελώς αυθόρμητα.

Η απάντηση δεν άργησε καθόλου να ξεπροβάλλει δίπλα στ' όμορφο πρόσωπό του με τα ψηλά ζυγωματικά. Ηταν μια ντόπια κοπελλίτσα.

- Θα μείνει μαζί μου, μου απάντησε, μίλησε και στον πατέρα μου, θα παντρευτούμε σε δυο μήνες.

Η φαντασία μου έπλασε αμέσως ένα κόσμο παρόμοια αγγελικό μ’ εκείνο τον κόσμο που περιέβαλε την καναδή συγγραφέα, ο γιός της όμως δεν άργησε να με βγάλει απ' την πλάνη μου.

- Δεν αντέχω άλλα ταξίδια, θέλω να ριζώσω κάπου, μου είπε χαμογελώντας με τα καταγάλανα μάτια του και με τ' αστραφτερά του δόντια, σκέτα μαργαριτάρια πάνω σ' ένα πρόσωπο στο χρώμα του σιταριού.

Καληνύχτησα το νεαρό ζευγάρι κι έφυγα απορημένη. Στο τέλος όμως, περπατώντας την απόσταση -κι ήταν αρκετή- μέχρι το δικό μου σπίτι, κατάλαβα. Κατάλαβα το θαύμα της ζωής που ανέμελα μας δέχεται στους κόλπους της, όταν τη δεχόμαστε κι εμείς όπως ακριβώς έρχεται, απλά. Καμμιά φορά λέω στον εαυτό μου πως έπρεπε να κρατήσω κάποια στοιχεία γι αυτή τη γνωριμία, πως θά 'ταν πολύ ωραίο να ξανασυναντήσω την Κάθυ, άλλες φορές όμως η σκέψη αυτή υποχωρεί μπροστά στη μαγεία της ανάμνησης, μιας ανάμνησης που μοιάζει με παραμύθι, με κάτι που ίσως δε συνέβη ποτέ.


-->> πρωτη αναρτηση εδω: -->>
http://rodiat3.blogspot.com/2006/02/blog-post_10.html

QUIZ

01. τι ειδους ειναι ο ορυκτος πλουτος που βρισκεται στην περιοχη των βορειων συνορων της χωρας μας και για τον οποιο υπαρχει θερμο ενδιαφερον;
02. ποιος και με ποιο τροπο το εχει μαθει πρωτος, πριν απο μας;
03. απο ποτε ειναι γνωστο και σε μας αυτο το γεγονος;
04. γιατι υπηρχαν παλαιοτερα τοσες πολλες κωλυσιεργειες στην ολοκληρωση της Εγνατιας Οδου;
05. γιατι προσφατως επισπευδονται οι εργασιες;
06. ποια/ες θα μπορουσε να ηταν η/οι πηγη/ες της πληροφορησης μου;
07. γιατι τα ΜΜΕ δεν εχουν φερει στο φως τοσα χρονια το γεγονος;
08. ειναι δυνατο να το αγνοει ο Τυπος, τη στιγμη που το γνωριζουν οι (περισσοτεροι) πολιτικοι μας;

____________________
09. αναρωτιεμαι αν η χωρα δεν εχει ξεπουληθει εντελως και σε ποιο ποσοστο εξακολουθει να μας ανηκει. Εσυ που διαβαζεις, τι γνωμη εχεις;

Τρίτη, 1 Απριλίου 2008

VIDEOS

Euro, quand les marches attaquent - Ευρώ, όταν οι αγορές επιτίθενται

http://www.youtube.com/watch?v=HUs--QCSgss

Added: 06 January 2011

Category: News & Politics



Penguins, 1st April, BBC

Link: http://www.youtube.com/watch?v=23qDl1aH9l4

Added: March 31, 2008

From: EIbrandedcontent

Category: Entertainment



How to stop wars-Σταματώντας πολέμους

Link: http://www.youtube.com/watch?v=4V7bJzkI-Nc

Added: March 28, 2008

From: relaxpeace

Category: Education



Ενα ανατριχιαστικο ντοκυμαντερ σε εξι μερη: WWASP Behavior Modification Camps

- part 1 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=hO_W4VsWQ6w

Added: December 27, 2007

From: death2theNWOandNAU

About This Video

A look into the world of sanctioned child torture by the hands of the Mormons.

- part 2 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=xh3jBx8XmE0

- part 3 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=RZ6J7h_FCpg

- part 4 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=4dzLIZ00RZU

- part 5 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=-0OsPLLglyM

- part 6 of 6

Link: http://www.youtube.com/watch?v=CvSkxUYXRrs



puzzle

Link: http://www.youtube.com/watch?v=sKKl1bybZKg

Added: October 04, 2006

From: RinpaEshidan



The Dog, the Cat and the Rat

Link: http://www.youtube.com/watch?v=RuuesBhOR9g

Added: December 10, 2007

From: normankremer



Humanity Ascending movie trailer

Link: http://www.youtube.com/watch?v=ZTZOOUROBEU

Added: December 29, 2007

From: normankremer

Θανατικη ποινη προτεινει για τους bloggers η Ε.Ε.

Το Προγραμμα θα εφαρμοστει πιλοτικα στην Ελλαδα, για bloggers οι οποιοι αναρτουν προσβλητικα κειμενα. Πληροφοριες, εδω

Μια προωρη πρωταπριλιατικη φαρσα...

...δημοσιευτηκε προχτες Κυριακη, εδω -->>
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15322&m=A04&aa=1

-->> σχετικο ποστ, οπου σημειωνεται η πορεια με συνδεσμους, εδω-->>
http://metablogging.gr/archives/1415

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ VETO (νετο σκετο με ολιγον απο τζατζικι)

Η ιέρεια Ελλάς προχωρεί με την κεφαλήν υψηλά, ορθώνουσα το υπερήφανον ανάστημά της προ των εχθρών και ανεμίζουσα το ισχυρότερον όπλον αυτής, το φοβερόν και τρομερόν VETO, το οποίον, ειρρήσθω εν παρόδω, είχεν προαναγγείλει πλειστάκις οτι θα εχρησιμοποίει κατά το τελευταίον τετράμηνον -τουλάχιστον τετράμηνον, μπορεί και εξάμηνον, ίσως και έτος.

Η ιέρεια κρατεί στιβαρώς εις την δεξιάν αυτής χείρα το όπλον αυτό, τελευταίας τεχνολογίας, αγνοούσα τας πιθανάς επιπτώσεις εις τον ναόν όστις ευρίσκεται όπισθέν της, ακριβώς επειδή θέλει το χρησιμοποιήσει δια πρώτην φοράν. Εντός της καρδίας της πάλλονται φόβος και τρόμος, ειρηνική ούσα λογω χαρακτήρος, παραδόσεων και ασκήσεων επι αιώνας εις την βλακείαν -την πνευματικήν οκνηρίαν, αν το επιθυμείτε ελαφρύτερον.

Οι εχθροί, παρατεταγμένοι κατά φάλαγγας, αναμένουν την πράξιν της ιερείας. Γνωρίζουν την αποφασιστικότητα αυτής εις δυστήνους στιγμας, θέλουσι ομως δοκιμάσει και την τόλμην της. Είναι γνωστόν τοις πάσι, οτι η ιερεια είναι τσακάλι στην άμυνα, απορρίπτει επιτυχώς δια μεσου των αιώνων καθε απόπειραν βιασμού του σωματος της και τιμωρεί τους επιδόξους βιαστάς, αλλα είναι άγνωστη εις αυτήν ακόμη και η λεξις "επίθεσις". Οσο για τη λέξη "παζάρι" την απορρίπτει ως μη γηγενή -μαζί με την πράξιν του παζαρέματος- φτου φτου πτωχέ λαουτζίκο.

Την αναμένουν υπομονετικά, έχοντες προετοιμάσει ηδη την απόκρουσιν προς το φοβερόν και τρομερόν VETO, το οποίον, κραδαίνουσα εις την δεξιάν της χείρα, ανεμίζει ως σημαίαν και ως λάβαρον, αναμένουσα και αυτη ενα μέγα θαυμα, κατι οπως το "ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ" ας πουμε. Χάθηκε, Παναγιά μου, ενα θαυματάκι ακομα; Να δουν το όπλο οι οχτροί και να λακκίσουν;

Και τι δεν θα έδινε να ηυρίσκετο εις την θέσιν της αθλητρίας Χρυσοπηγής (προσέξατε την σημειολογιαν) Δεμετζή, ήτις ήναψεν με την ολυμπιακήν φλογα τον προ του Καλλιμαρμάρου Σταδίου βωμόν! Τι δεν θα έδινεν να ηυρίσκετο εις Μπαχάμας π.χ. αντί του βαλκανικού (φτου φτου) πτωχού χώρου!

Η μοίρα των ιερειών όμως είναι προβλεπομένη, πλήρης βασάνων και ανευ σκιών, ουτω, σύρονται εις -δήθεν και ταχα- διαπραγματεύσεις, διατηρώσαι ψευδαισθήσεις περί της σωτηρίας του ναού, του λαού, των πτωχών συμπολιτών, των οδοιπόρων, των πασχόντων, και παει λέγοντας.

Δια παν ενδεχόμενον, κάτωθεν της πλουσίας εις πτυχάς εσθήτος της χρώματος κυανού, φορεί μια "πάνα βρακάκι" ώστε να διατηρεί νωπή την εντολήν. Θα χρειασθεί απαραιτήτως ίσως να επιδείξει αυτήν εις τους φίλους και συμμαχους, αν δεν πιάσει τόπο το ανεμιζόμενον υπερόπλον και εάν οι σύμμαχοι έχουν προτρέξει με διαφόρους μεθόδους να το παρακάμψουν.

«Αχ! Μακάρι να γλίτωνα από αυτόν τον βραχνάν»! ψιθυρίζει όπισθεν της λαμπράς οδοντοστοιχίας της και προχωρεί προσθέτουσα: «Θεε των ελλήνων, κάνε τωρα το θαύμα Σου!»

____________________
-->> ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ, θα μπορούσε η μετονομασία της δικής μας τοποθεσίας ως ORIGINAL MACEDONIA να έδινε ένα γκλάμουρ στα προιόντα μας, να πρόσθετε μια κάποια αίγλη. Προτείνω μαλιστα την εφαρμογήν της ιδέας αυτής προκαταβολικώς και εις άλλας τοποθεσίας της χώρας, ώστε να προληφθουν σχετικαί ενέργεια υπο μελλοντικών σφετεριστών ονοματων και περιοχών π.χ. ORIGINAL CRETA, ORIGINAL CORFOU, ORIGINAL CEFALONIA, ORIGINAL THRACE, ORIGINAL LAMIA, ORIGINAL KALAMATA, ORIGINAL VOLOS, ORIGINAL KAVALA, ORIGINAL MYCONOS, ORIGINAL RHODES, ORIGINAL SALONICA, ORIGINAL ATHENS, -και ενα ORIGINAL GREECE ή ORIGINAL HELLAS, δεν θα με χαλαγε...

-->> Α! το νέο προγραμμα της Ε.Ε. περί μεταφοράς των απορριμάτων και ταφής αυτων στη Σελήνη, ορίζει ως πιλοτική εφαρμογή τον ελλαδικό χωρο. Οθεν, το επάγγελμα των σκουπιδιαραίων αντί να περάσει κρίση θα αναβαθμισθεί.

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

η χωρα ορθωνει το αναστημα της

Επιτελους, η νωπη εντολη ποτισε καλα και εις βαθος τα αγια ελληνικα χωματα και μεθαυριο τα αποτελεσματα θα ειναι ορατα. Θα ειμαστε σε θεση να δουμε πλεον τι δεντρο εχει φυτρωσει. Να δουμε αν θα χρειαστουν τπτ επιπλεον τομες και ρηξεις, κανα κλαδεματακι...
Οι συνταξιουχοι πανηγυριζουν για το επιπλεον ευρο και δεν ξερουν τι να πρωτοκανουν με αυτο, τα αρνακια (Βουλγαριας, Σκοπιων, Κοσσοβου και Αλβανιας) ετοιμαζονται για πασχαλινο σφαξιμο με ελληνικη σφραγιδα, ο Ζακυνθου εκφραζεται ελευθερα εναντιον του ορκου, οι αμερικανοι ετοιμαζουν κηδειες στο φεγγαρι. Αυτα ειναι νεα!

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008

Η καταιγιδα "ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ" χτυπα και την Ελαφονησο

Στηριζουμε την κυβερνηση στις αλλαγες -προς το χειροτερο εννοειται- στις τομες και στις ρηξεις και βροντοφωναζουμε:

ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΤΕ ΤΗΝ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ ! ! ! ! !

ΜΑΘΑΜΕ ΟΤΙ με τα φτερα που της δινει η "ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ" μετα τις πυρκαγιες που κατακαψανε τη χωρα, η κυβερνηση ετοιμαζεται να καταστρεψει ΚΑΙ την Ελαφονησο! -->>
http://save-elafonisos.blogspot.com/

Η Ελαφόνησος έχει ανάγκη τη βοήθειά σου. Το πανέμορφο νησί μας με τη μαγευτική παραλία του Σίμου κινδυνεύει από το ενδεχόμενο εγκατάστασης τεράστιας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής.

Πώς μπορείς να βοηθήσεις, να γλιτωσει ο τοπος απο τη φοβερη επιδημια της ΝΩΠΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ:

Πήγαινε σε αυτή τη σελίδα και συμπλήρωσε το ονοματεπώνυμο και μία έγκυρη διεύθυνση email. Στο πεδίο "Email Διεύθυνση Φίλου" συμπλήρωσε:
http://gr.mc256.mail.yahoo.com/mc/compose?to=save.elafonisos@gmail.com
Στο πεδίο "Μήνυμα" συμπλήρωσε: "Εναντιώνομαι στο ενδεχόμενο κατασκευής και λειτουργίας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας «Μεγάλης Θερμοηλεκτρικής Συνδυασμένου Κύκλου» καθώς και στην κατασκευή λιμανιού στο Δήμο Βοιών Λακωνίας απέναντι από την Ελαφόνησο."

Στείλε το μήνυμα αυτό σε όσους περισσότερους μπορείς.
Η βοήθειά σου είναι πολύτιμη.

το ονομα

πως τον λεν πως τον λεν τον ποταμο;
Ιλισσο! Ιλισσο!

-->> Η Ελλαδα ειναι μια χωρα σαν γκομενα ξενερε και δεδομενη. Ο,τι και να παθει, οσο ξυλο και να φαει, με σπασμενα πλευρα και πρησμενο ματι, στο νομιμο συζυγο/συνεταιρο/συμμαχο προσκολλημενη ειναι. Τελος. Τον ποταμο τον λενε Ιλισσο, παει και τελειωσε και ας μη τρεφουμε αυταπατες. Ολα τα αλλα ειναι πυροτεχνηματα.

-->> Ηθικον διδαγμα: το ονομα να συμφωνειται πριν γεννηθει το παιδι. Οταν γεννηθει, ειναι αργα. Επεμβαινουν οι συμπεθερες και τα σογια και κοβει η μαγιονεζα.

-->> Δεν παιρνουμε και κανα μαθηματακι απο την τσαχπινογαργαλιαρα Τουρκια. Πως παιζει τους λιγουρηδες και τους γιακαδακηδες στα δαχτυλα λεω.

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008

Εκσυγχρονισμενες απατες: Ψευτοτραπεζικοι βομβαρδισμοι στο e-mail μου

Σημερα και μονο ελαβα 5 (πεντε) απο ψευτοεθνικη και 3 (τρια) απο ψευτοCitiBank. Γιατι ανεβαζω ποστ; Ε, ολο και καποιος μπορει να την πατησει και να... πατησει πανω στο λινκ που παραθετουν οι απατεωνες. Που καταλαβα οτι ειναι μουφα η υποθεση; Ντεν ειμαι πελατης τους καρντια μου. Αλλα και να ημουν, αυτο το διαδικτυακο αλισβερισι μυριζει ασχημα.
Τα μηνυματα (τα οποια φαινοντουσαν ολοκαθαρα στο μηνυμα) τα μετεφερα με copy-paste και ιδου πως εμφανιστηκαν, με διαφορα μπλιμπλικια αναμεσα στις λεξεις. -->>

ΨΕΥΤΟ-CitiBank:

Αγαπητε πελατη CitiBank,

Λογω της ραγδαιας αυξησης των περιπτωσεων δολιας δραστηριοτητας στον τομεα του online banking, θα υλοποιηθει μια σειρα μεθοδων που αυξανουν το επιπεδο ασφαλειας. Θα διασφαλισουν τα χρηματα σας ειναι απ ;ολυτω&# Θα διεξαγει συνεχη, 24 ωρη παρακολουθηση του συνολου των κεφαλαιων, καθως και στην περιπτωση που μια υποψια τιθεται εξαπατησης, τους διευθυντες μας επαφη με τους πελατες τηλεφωνο για να διευθετ&# 951;σουν `
Παρακαλεισθε να δωσετε την αδεια διαδικασια και ακολουθηστε τις συμβουλες που παρεχονται απο το συστημα.
Για να ξεκινησετε, καντε κλικ στον παρακατω συνδεσμο:

http://www.citibank.gr/state.cgi?τμημα=συνδεσης&ενημερωση

Ζητουμε συγνωμη για οποιαδηποτε ταλαιπωρια, και εκτιμουμε τη βοηθεια σας και τη βοηθεια του για τη διατηρηση της ακεραιοτητας του CitiBank ολοκληρο το συστημα.
Σας ευχαριστουμε για την αμεση προσο` 7;η σας σ br> Παρακαλουμε σημειωστε οτι αυτη ειναι μια μη απαντηση του e-mail. Ευχαριστω.

CitiBank Team.

ΨΕΥΤΟ-ΕΘΝΙΚΗ:

Επιβεβαιωση της Εθνικης Τραπεζας της Ελλαδος λογαριασμο

Για να ολοκληρωθει η ενεργοποιηση, πρεπει να κανετε κλικ στο συνδεσμο
Κατωτερω, και εισαγετε τον αριθμο της καρτας σας στην επομενη σελιδα
Για να επιβεβαιωσετε τον λογαριασμο σας στην Εθνικη Τραπεζα της Ελλαδος.

Καντε κλικ εδω για να ενεργοποιησετ&eps ilon; το λογαριασμο σας

Μπορειτε επισης να επιβεβαιωσετε το λογαριασμο στο http://www.ethniki.gr/

Παρακαλω μην απαντησετε σε αυτο το email. Αυτο το γραμματοκιβωτι&omicro n; δεν παρακολουθειτ αι
Και δεν υπαρχει απαντηση θα σταλει.

Σας ευχαριστουμε που επιλεξατε την Εθνικη Τραπεζα της Ελλαδος

Εθνικη Τραπεζα της Ελλαδος Team

ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ -1-

Υπάρχει ένα καράβι όπου δεν ισχύει ο νόμος της βαρύτητας ή, μάλλον, ο νόμος αυτός ισχύει αντιστρόφως. Μόλις επιβιβάζεται ο ταξιδιώτης σε αυτό το καράβι, μια δύναμη πανίσχυρη σαν μαγνήτης τον τραβά προς τα πάνω φέρνοντάς τον ταυτόχρονα σε ύπτια θέση, τον οριζοντιώνει δηλαδή και τον ανεβάζει ψηλά με τέτοιο τρόπο ώστε να βρίσκεται σε κλάσμα δευτερολέπτου καρφωμένος με την πλάτη στην οροφή του σαλονιού. Ο τρόπος αυτός να ταξιδεύει κανείς είναι αρκετά πρωτότυπος και ξεκούραστος, μια και το ταβάνι του σαλονιού αυτού του καραβιού είναι ντυμένο, σε όλη του την επιφάνεια, με βελούδινο μαλακό στρώμα.

Το πρόσωπο κοιτάζει αναγκαστικά προς το κρυστάλλινο δάπεδο του καραβιού, διάφανο και πεντακάθαρο. Ταξιδεύοντας λοιπόν, ο επιβάτης είναι υποχρεωμένος να βλέπει διαρκώς τη θάλασσα, εκτός κι αν κλείσει τα μάτια. Το θέαμα είναι υποβλητικό και ανανεώνεται διαρκώς, οπότε, μια και δε νυστάζει, σπάνια αποφασίζει να τα κλείσει.

Αν η θάλασσα είναι γαλήνια, μπορεί να διακρίνει ως τα απύθμενα βάθη, να καμαρώνει όλα τα θαλασσινά πλάσματα, να βλέπει παράξενα ψάρια με καρούμπαλα, αστακούς να ζευγαρώνουν, αστερίες να τρέχουν σα δαιμονισμένοι, θεώρατα καβούρια, καταχθόνιες σμέρνες, κυματιστά σαλάχια, καρχαρίες τρικάταρτους, φύκια σα θεόρατα δέντρα να τρέχουν χωρίς ρίζες, κι άλλα πολλά και θαυμαστά. Συχνά, η θάλασσα γίνεται πολύχρωμη εξ αιτίας των χρωματιστών κοπαδιών απο ψάρια πορτοκαλιά, καφετιά, μωβ ή κιτρινοπράσινα.

Αν η θάλασσα είναι φουρτουνιασμένη, αυτό που βλέπει ο ταξιδιώτης είναι μονάχα η επιφάνειά της η ταραγμένη, που πάλλεται ανάμεσα στο λευκό του αφρού και το σκούρο μπλε, παίζοντας με μυριάδες παράξενα σχήματα.

Οταν το καράβι ταξιδεύει νύχτα, υπάρχουν ειδικοί προβολείς που φωτίζουν δυνατά και τότε η εικόνα της θάλασσας είναι συναρπαστική, επειδή -έχει δεν έχει φουρτούνα- ο βυθός είναι ορατός πεντακάθαρα.

Απολαμβάνοντας αυτό το υποχρεωτικό θέαμα, που εναλλάσσεται με άτακτο ρυθμό, οι ταξιδιώτες δεν αντιλαμβάνονται καθόλου τη διάρκεια του ταξιδιού καρφωμένοι όπως είναι στο ταβάνι. Ο χρόνος εξαφανίζεται δηλαδή, όσο κρατάει το ταξίδι τους.

Δε βρίσκονται πολλοί άνθρωποι στον κόσμο πρόθυμοι να ταξιδέψουν με αυτό το καράβι και θεωρούν όσους το προτιμούν τρελλούς κι αλλοπαρμένους. Οι περισσότεροι δεν αντέχουν το μηδενισμό του χρόνου και των αποστάσεων. Χρειάζονται το χρόνο και τις αποστάσεις για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Ο χρόνος είναι ανθρώπινο δημιούργημα κι ο άνθρωπος δεν τον αποχωρίζεται εύκολα. Η απόσταση χωρίζει, όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι που επιζητούν να ζουν απομακρυσμένοι, χωρισμένοι ο ένας απο τον άλλο.

Στο καράβι που αντιστρέφει το νόμο της βαρύτητας, η απόσταση που διανύει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μηδενίζεται, επειδή δεν υπάρχει χρόνος για να την υπολογίσει κανείς. Ακόμη, η απόσταση των ανθρώπων που είναι καρφωμένοι στην οροφή του καραβιού είναι μηδενική μεταξύ τους, μια και είναι κολλημένοι ο ένας με τον άλλο και όλοι μαζί επάνω στο βελούδινο στρώμα. Αυτό τρομάζει τον κοινό άνθρωπο, που θέλει να νοιώθει τον εαυτό του ως κάτι το εντελώς ξεχωριστό. Η ανάσα και η μυρωδιά του διπλανού ενοχλούν, έτσι τον έχουν διδάξει.

Το καράβι αυτό ταξιδεύει σπάνια και πάντα τα δρομολόγιά του μένουν μυστικά για να μην ενοχλείται ο λαός, οι παπάδες και οι κυβερνήσεις. Ανακοινώνονται ιδιαιτέρως στους ενδιαφερόμενους και διαδίδονται με μεγάλη μυστικότητα. Το πώς βρίσκονται νέοι επιβάτες, αφήνεται στους παλιούς ταξιδευτές, στους γνώστες αυτής της ιδιαίτερης εμπειρίας. Αυτοί ανακαλύπτουν εκείνους που θα συνεχίσουν τα παράξενα -για τους υπόλοιπους- ταξίδια.

Η αναγνώριση γίνεται μονάχα με ένα βλέμμα. Φτάνει ένας σπινθήρας βλέμματος για να αναγνωριστούν οι άνθρωποι που διαφέρουν, οι πρωτοπόροι.

Με τον καιρό, λένε, η βαρύτητα θα εξαφανιστεί εντελώς από τον πλανήτη και τίποτα δε θα μας κρατά στην αναγκαστική όρθια στάση και τόσο μακρυά μεταξύ μας. Οπότε, αυτό το καράβι είναι μια πρόγευση απο το μέλλον του ανθρώπου και, όπως όλα τα μελλούμενα να συμβούν, προκαλεί φόβο και ανησυχία στον πολύ κόσμο. Λένε ακόμα, πως είναι κατασκεύασμα τρομοκρατών ή ότι πίσω του κρύβονται σκοτεινά συμφέροντα.

Η αλήθεια είναι ότι το καράβι αυτό απλώς υπάρχει και ότι υπήρχε απο πάντα. Αυτό όμως είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό. Για να το εννοήσει κάποιος, χρειάζεται να κάνει πρώτα ένα ταξίδι μαζί του. Και πώς να αποφασίσει ένα παρόμοιο ταξίδι όταν βρίσκεται με τις πατούσες καρφωμένες στο χώμα; Πώς να ταξιδέψει κοιτάζοντας τη θάλασσα, αφού, ακόμα κι όταν βρίσκεται μέσα της, θάλασσα γι αυτόν δεν υπάρχει;

____________________
ΣΗΜ.1. κλικ! στην εικονα να μεγαλωσει. Ειναι ενας ακομα "βυθος", σε διαστασεις 1,50Χ0,90 εκ.
ΣΗΜ.2. προηγουμενες αναρτησεις:
-->> http://stachtes.stratosfountoulis.com/14.htm
τευχος (14) Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2006, ηλεκτρονικο περιοδικο
www.stachtes.com
-->> http://rodiat3.blogspot.com/2006/03/1.html

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2008

Oι Κατερίνες και το ψάρι

Ηταν μια Κατερίνα που δούλευε στο φούρνο και ήταν πεντάμορφη, έσφυζε από νιάτα και υγεία, ένα τσακ νά 'κανες πάνω στο δέρμα της το κάτασπρο και τεντωμένο και δροσερό και λες πως, αν το άγγιζες, δε θα χρειαζόταν να ξαναπιείς σε όλη τη ζωή σου. Είχε κόκκινα μαλλιά μακριά που πετούσαν ελεύθερα ένα γύρω και σάρωναν ξαφνικά τον αέρα, όταν άλλαζε κατεύθυνση στο πρασινόγκριζο βλέμμα της.

Τη γνώρισα όταν πήγα για ψήσιμο το ψάρι. Ενα ψάρι στρουμπουλό κι ασημένιο, τυλιγμένο σε λαδόκολλα κι αλουμινόχαρτο, να ψηθεί στο φούρνο της γειτονιάς για να μη μυρίσει το σπίτι ψαρίλα. Κάθε που πήγαινα στο φούρνο, η Κατερίνα λες και με περνούσε από ρεκτιφιέ. Το κέφι μου έφτιαχνε στο πιτς φιτίλι, το γέλιο της σαν νά 'ταν κολλητικό. Το ίδιο θα σκεφτόταν κάθε άντρας στην ηλικία μου, αλλά αυτό δεν είχε περάσει από το νου μου -τότε. Ηταν στα είκοσί της και 'γώ στα εικοσπέντε μου, άρτι απολυθείς του στρατεύματος και άνευ σταθερής εργασίας, θα κάναμε το τέλειο ζευγάρι λέμε, αν δεν την πλεύριζε ο μηχανικάκιας της απέναντι υπόγας, ένας μπαρμπούλης ψαρομάλλης γύρω στα σαράντα κάτι. Αυτός της φούσκωσε τα μυαλά και η Κατερίνα, αχ, γράφτηκε σε μια δραματική σχολή της πλάκας να γίνει ηθοποιός του θεάτρου.

Κάθε που σχόλαγε απο την οχτάωρη ορθοστασία του φούρνου και πριν πάει στη Σχολή, πέρναγε από το γραφειάκι του τυπά να δανειστεί βιβλία λογοτεχνικά να καλλιεργήσει το πνεύμα της και, βάζω στοίχημα, ότι ο μπάρμπας όλο και κάτι θα σούφρωνε από το καλλιεργημένο της κορμάκι. Τι κορμάκι δηλαδή, κορμάρα ήταν η Κατερίνα, ζουμερή κορμάρα με τέλειες αναλογίες λέμε. Μεταξύ μας, έσκασα που δεν πρόλαβα να παίξω τον κηπουρό σε αυτό τον Παράδεισο και να κατοικήσω μέσα του δια βίου, που λένε, αλλά έτσι είναι με τους νέους κι άβγαλτους άντρες. Διστάζουμε, να πάρει!

Πέρασαν κάτι χρόνια και τη συνάντησα στο δρόμο, κοντά στο καινούργιο μου σπίτι. Σουρωμένο το πρόσωπο, τα μαλλιά κατσιασμένα, τα μάτια ανήσυχα να παίζουν πέρα δώθε, το κορμί μαραγκιασμένο αλλά λεπτό -τάχα μου, τι λεπτό, πετσί και κόκκαλο-, οι κινήσεις της αγχωμένες, της είπα πως γράφω στην εφημερίδα, με ρώτησε αν γνωρίζω συγγραφείς, της είπα πως όλο και κάτι γίνεται, μου έδωσε το τηλέφωνό της αν ακούσω για κάνα θεατρικό ή κάνα βίντεο, είπα πως θά 'χω το νου μου, με ευχαρίστησε και χωρίσαμε. Γύρισα να την ξανακοιτάξω, να μαντέψω πού να είχε πάει εκείνο το γάργαρο σαν καταρράχτης γέλιο της, μπορεί και νά 'χε χαθεί κάτω από τα βήματά της που έσκαφταν την άσφαλτο όπως έτρεχε να διασχίσει το δρόμο.

Πάνω από δεκαπέντε χρόνια είναι που μετακόμισα στη γειτονιά όπου κατοικώ τώρα και μόλις σήμερα πρόσεξα την Κατερίνα που δουλεύει στο φούρνο της πλατείας. Κοντούλα και ζουμερή, τριανταπέντε πάνω κάτω, κοκκινωπό μαλλί με ανταύγειες, φωνή μπάσα κι ένα γέλιο θεϊκό, με εξυπηρέτησε πρόθυμα αν και είχε τελειώσει το αγιορείτικο καρβελάκι που ψωνίζω συνήθως, ένεκα η ώρα. «Αργήσατε πάλι» μου είπε, «να σας φυλάξω γι αύριο;» ρώτησε στο καπάκι, την παρακάλεσα να μου φυλάξει, έγραψε τ' όνομά μου σ' ένα χαρτάκι και το κόλλησε στην ταμειακή μηχανή, τη ρώτησα αν ψήνουν ψάρι στο χαρτί, με διαβεβαίωσε πως ναι, αλλά να το πάω γύρω στις έντεκα που θά 'χει πάψει να βγαίνει ψωμί, είπα ότι θα το φροντίσω και γύρισα σπίτι.

Σαράντα κάτι εγώ, λογάριασα με το νου μου, σταθερή δουλειά έχω για την ώρα, αλλά και να τη χάσω δεν τρέχει τίποτα θα βρω άλλη, Κατερίνα όμως έχω καιρό να ξαναβρώ άραγε; Πετάχτηκα στα γρήγορα χωρίς να το πολυσκεφτώ, έτρεξα στην πλατεία, μπήκα στο φούρνο, η Κατερίνα δεν ήταν στο πόστο της, τη ζήτησα, «μόλις έφυγε, θα την προλάβετε στη στάση» μου είπαν, την πρόλαβα, την πήρα για ένα καφέ στο κοντινό μπαράκι, τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε, παντρευόμαστε, πετάω πετάω πετάω!!!

-------------
ΣΗΜ.1. Η ιστορία γραφτηκε ατάκα κι επιτόπου, στις 8.3.07, στο "Φιλοξενείο" -->>
http://filoxeneio.blogspot.com/2007/03/o.html
ΣΗΜ.2. Πατα πανω στο ψαρι να μεγαλωσει.
ΣΗΜ.3. Ψαξε και για αλλα κειμενα στη κεντρικη σελιδα -->>
http://filoxeneio.blogspot.com/
ΣΗΜ.4. Το κειμενο που με ταρακουνησε για τα καλα ηταν το "Τσίκα Κολιμπρί", που εγραψε στις 29.1.07 ο Dark Angel -->>
http://filoxeneio.blogspot.com/2007/01/blog-post_29.html
ΣΗΜ.5. Να επαναληφθει το πειραμα; Τοσος καινουργιος κοσμος πλακωσε στο μπλογκοχωριο*!
* Πανος ©

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

Ραντεβου Παρασκευη

Τοτε θα γραψω κατι ζουμερο που θα ικανοποιησει τους επισκεπτες του τοπου τουτου -σαν αφρικανικο ηχει: ΤΟΥΤΟ-ΠΟΥΤΟΥΤΟΥ! Ισαμε τοτε, -τι αλλο;- υπομονη. θα εχομεν και εικονιτσες μαζι με τα λογακια.

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2008

παραλειπομενα μιας εκδηλωσης στην Καβαλα

1. Ενα ενδιαφερον μπλογκ βαζει λουκετο, εδω:
http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blog-post.html
2. Η ΨΙΛΙΚΑΤΖΟΥ εκφραζεται (με το γνωστο δικο της τροπο) φιλοξενουμενη, εδω:
http://alekos.blogspot.com/2008/03/h-x-psilikatzoy.html
3. Δεν χανει την ευκαιρια(!) ο Σ. Χαικαλης να ασκησει το χομπυ του, τη στρατηγικη, εδω:
http://stathishaikalis.blogspot.com/2008/03/blogs_24.html
4. Ο Γ. Α. Παπανδρεου τοποθετειται σχετικα με τα blogs, καθως επισης και σχετικα με το συγκεκριμενο γεγονος, εδω:
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?m=10525&rm=20785475&l=2
5. Το κυκνειο ασμα του blog "διαθλάσεις", οπου περιγραφεται η περιπετεια της εκδηλωσης απο τη γεννηση της ιδεας μεχρι την υλοποιηση της, εδω:
http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blogging_27.html

-->> οι "αλλοι", εκεινοι που επιμενουν να μιζεριαζουν, ειναι "αλλου". Προτεινω μαλιστα να παρουν τα κουβαδακια τους και να πανε παραπερα να παιξουν -ωσπου να ενηλικιωθουν! :-)
..και.. οποιος το παρει "προσωπικα" σημαινει πως εχει τη μυγα και... μυγιαστηκε!..

-->> το σχετικο ποστ οπου αναφερω τα περι εκδηλωσης και ενημερωνω διαρκως με ο,τι πεσει στην αντιληψη μου, εδω:
http://rodiat7.blogspot.com/2008/03/kavala.html

ΗΡΩΕΣ


Αναζητουμε ηρωες στο παρελθον, αλλα δεν χρειαζονται σημερα Λεωνιδες και Κολοκοτρωνηδες να σωσουν/προστατεψουν/φυλαξουν πολιτισμο, χωματα και κορμια. Σημερα πολιτισμος σημαινει μοιρασμα, διαχυση, εξαπλωση, και χρειαζονται ηρωες που θα απελευθερωσουν τη σκεψη μας. Οι ηρωες αυτοι δεν φορουν περικεφαλαια και δεν κρατουν ξιφη και λιανοτουφεκα. Τα υπεροπλα του αφανισμου σκονταφτουν στην ανθρωπινη σκεψη, για τουτο τετοιοι ηρωες ειναι απαραιτητοι και δεν βρισκονται μακρια, ουτε σε τοπο, ουτε σε χρονο. Βρισκονται κοντα μας, διπλα μας, γυρω μας, μπροστα μας. Ας μαθουμε να τους αναγνωριζουμε, να ακολουθουμε δρομους που ανοιγονται για χαρη μας...

-->> μου αρεσε αυτο το βαρυγδουπο που εγραψα στο προηγουμενο ποστ και το ξαναγραφω εδω περα -μπορει να το επαναλαβω και αλλου, αν εξακολουθησει να μου αρεσει.

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2008

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΗΡΩΕΣ και Fraggle Rock

Ποιος ειναι ο ηρωας σημερα, αν δεν ειναι ο δημιουργικος, ο χαρουμενος και ασυμβιβαστος πολιτης; Σημερα εχουν αλλαξει τα πραγματα και οι μαχες δεν δινονται σωμα με σωμα, αλλα μυαλο με μυαλο. Ηρωας ειναι ο ανθρωπος που σκεφτεται και μοιραζεται, ο ανθρωπος της διπλανης πορτας, που λεμε, ο καλοκαρδος δημιουργος, ο συλλεκτης και αναμεταδοτης ιδεων, αυτος που εντοπιζει προβληματα και -πολυ συχνα- δινει και λυσεις, αυτος που κανει λαθη και δεν τα κουκουλωνει αλλα μαθαινει απο αυτα, καποιος σαν τη "μικρη μας τυροπιττα" δηλαδη -μη γραψω σαν και μενα, που κοντευω να ταυτιστω με τη... Μαρτζορυ, τη Σκουπιδόμαζα! (Marjory, The Trash Heap)

Μικρη μας τυροπιττα, γυριστε πισω, μας λειπετε αφορητα!!!

Θυμηθηκα την τηλεοπτικη σειρα Fraggle Rock, με την ευκαιρια του πανηγυριου στην Καβαλα. Συνειρμικα με οδηγησαν απαλα οι σκεψεις για τη μικρη μας κοινωνια, που, οσο πιο μικρη ειναι, τοσο ισχυροτερα αναδυονται απο τη μαζα της τα ανθρωπινα παθη, η χαρα, αλλα και μια ζηλοφθονια -καπου καπου- σκαει μυτη με το πρωτο ξαφνιασμα! Γιατι, μονο ως αποτελεσμα ξαφνιασματος μπορω να δεχτω οσα ειπωθηκαν για την αγαπημενη μας, τη μικρη μας τυροπιττα -μα που ειστε πια κ. funEL- το καμαρι του μπλογκοχωριου μας. Δεν ηταν παρα μια μπαρουφα που πεταχτηκε χωρις καθολου σκεψη. Απλο.

Εψαξα λοιπον και βρηκα πολλα σχετικα, η αναζητηση στο Google δινει περιπου 1,160,000 αποτελεσματα για fraggle rock, αλλα ξεκινησα απο τη wikipedia.org -->>
http://en.wikipedia.org/wiki/Fraggle_Rock
απο οπου μεταφερω μερικες πληροφοριες:

The television show

Fraggle Rock is a children's television series with a total of 5 seasons and 96 episodes running from January 10, 1983 to March 30, 1987 on HBO in the United States, CBC Television in Canada and ITV in the UK. In 2008, Fraggle Rock will be showing in Australia on Boomerang. The series was created by Jim Henson, primarily featuring a cast of Muppet creatures called Fraggles, with music by Philip Balsam and Dennis Lee. It was one of the first shows to be co-produced by HIT Entertainment since its foundation in 1989 when it was called Henson International Television, the international arm of Jim Henson Productions.
(...)
The show was a worldwide hit, like Sesame Street and The Muppet Show. The "Theme song from Fraggle Rock" was a top 40 pop hit in Britain during the phenomenon

Κατοπιν, περασα στο Βιντεοσωληνα μας και βρηκα παααααρα πολλα, απο τα οποια ανεβαζω κανονικα το πρωτο, το γνωστο τραγουδακι που ειναι και μικρο! -->>
(για τα υπολοιπα δινω συνδεσμους)

Fraggle Rock Intro



http://www.youtube.com/watch?v=TSDeoO-j3G0
Added: March 02, 2006
From: anarthaile
Fraggle Rock - Tubthumping
http://www.youtube.com/watch?v=AVgW1ELPm5A
Added: April 20, 2006
From: Piporge
About This Video
This is a random music vid I made cause I was majorly bored and missed editing in college. The song is called Tubthumping and is about getting drunk...but when your drunk you sing alot like the Fraggles OMG that's a theory! Do Doozer Buildings Make Fraggle's Drunk?
Fraggle Rock - Doozer Contest part 1
http://www.youtube.com/watch?v=Pr_zwgEdm4c
Added: April 07, 2007
From: regulator867
Fraggle Rock - Doozer Contest part 2
http://www.youtube.com/watch?v=k3efmPvrFy0
Added: April 07, 2007
From: regulator867
Fraggle Rock - Doozer Contest part 3
http://www.youtube.com/watch?v=MjxxXp13K4Y
Added: April 07, 2007
From: regulator867
Fraggle Rock - Fraggle Wars part 1
http://www.youtube.com/watch?v=55ybcdhJshM
Added: April 11, 2007
From: regulator867
Fraggle Rock - The Gorg Who Would Be King part 1
http://www.youtube.com/watch?v=rszRvo8IaE4
Added: April 03, 2007
From: regulator867
Αν κανετε τον κοπο να επισκεφτειτε τη σελιδα του regulator867, θα βρειτε παρα πολλα επεισοδια συγκεντρωμενα εκει περα -->>
http://www.youtube.com/user/regulator867

Υπαρχει και ο τοπος του FRAGGLE ROCKER, οπου γινεται το ελα να δεις απο κουκλακια, βιντεο, κλπ κλπ

-->> http://www.fragglerocker.com/

Μπορειτε να παραγγειλετε σχετικα αντικειμενα στο ΑΜΑΖΟΝ -->>
http://www.amazon.com/o/ASIN/B000CNBKCW/105-8310509-7250821?SubscriptionId=0NBDJ3RDABJ5753HHX02

Εδω θα βρειτε DVD's -->>
http://www.imdb.com/title/tt0085017/
Εδω θα βρειτε εικονες -->>
http://www.imdb.com/media/rm1390255360/tt0085017

Εδω, ειναι μια σελιδουλα χαριτωμενη οπου θα βρειτε σχεδον τα παντα! -->>
http://home.no.net/fraggel/fraggel.htm
ELIN's CORNER OF


-->> Το ποστ ειναι συμβολικο. Αναζητουμε ηρωες στο παρελθον, αλλα δεν χρειαζονται σημερα Λεωνιδες και Κολοκοτρωνηδες να σωσουν/προστατεψουν/φυλαξουν πολιτισμο, χωματα και κορμια. Σημερα πολιτισμος σημαινει μοιρασμα, διαχυση, εξαπλωση, και χρειαζονται ηρωες που θα απελευθερωσουν τη σκεψη μας. Οι ηρωες αυτοι δεν φορουν περικεφαλαια και δεν κρατουν ξιφη και λιανοτουφεκα. Τα υπεροπλα του αφανισμου σκονταφτουν στην ανθρωπινη σκεψη, για τουτο τετοιοι ηρωες ειναι απαραιτητοι και δεν βρισκονται μακρια, ουτε σε τοπο, ουτε σε χρονο. Βρισκονται κοντα μας, διπλα μας, γυρω μας, μπροστα μας. Ας μαθουμε να τους αναγνωριζουμε, να ακολουθουμε δρομους που ανοιγονται για χαρη μας...

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2008

μια επισκεψη απο τη Mongolia

Σημερα δεχτηκα μια επισκεψη απο τη Mongolia, απο την πρωτευουσα Ulaanbaatar. Ηρθε σε μενα απο το Google Images, ψαχνοντας για "richard, zorge", απο τον οργανισμο "Mongolian Railway Commercial Center - Railcom" και εχει καλωδιακη συνδεση (Cable/DSL). Αναρωτιεμαι λοιπον: εχει καλωδιακο δικτυο η Μογγολια; Αν ειναι ετσι, αξιζει ενα παρατεταμενο ταξιδι εκει περα.
Ο κοσμος μικραινει ευχαριστα. Μια γειτονια ειμαστε!

-->> κλικ! να μεγαλωσει το τεκμηριο!
-->> εδω βρηκε αυτη την εικονα.
http://www.bbc.co.uk/collective/dnaimages/gallery/membergallery03/6.jpg

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

φιλοι μου, σας παρουσιαζω τον Rino

Χτες ανακαλυψα το Rino. Λιγο αργα, μια και γραφει σε μπλογκ εδω και ενα χρονο και βαλε. Ξετρελαθηκα, μα την αληθεια! Γλαφυρες περιγραφες ολο ζωντανια και φιλοσοφια, ανακατεμενα σαν σιροπακια χαρουμενου γελιου.
Τον παρουσιαζω λοιπον, καταγοητευμενη, μαζι με ενα αποσπασμα απο το ποστ που λυγισε τη χρονια απεχθεια μου για το ποδοσφαιρο. Εμενα, που αμα δω να βαζει ματς η τιβι αλλαζω καναλι πανικοβλητη!

Χρυσό Μπαλλοδέρας 2007

Και εγώ συνέχησα να σκέφτομαι καθώς έκανα τροχαδάκη, και είχα μόλις αρχήσει να αντιλαμβάνωμαι κάποια σπουδέα πράγματα που είχα σκοπό να έρθω εδώ και να σας τα εξιγήσω με κάθε λεπτομέρεια. Γιατί όπως θα καταλάβατε κι από τα όσα είπε ο Αντρέα, η μπλωνγκόσφαιρα και το τσιμπερνοσπάτσιο είναι κάτι το πολύ συναρπαστικό και μιστεριόζο, όπου όλοι ανεξεραίτος μπορούμε να κάνουμε μια καριέρρα τριονφάλε και να κατακτίσουμε το δικό μας Χρυσόμπαλλο Δέρας. Όμως δυστυχώς τότε ο ύστρος μου διακόπηκε και δεν πρόλαβα να καταλάβω περισσότερα. Γιατί ο Ρονάλντο βαριότανε όπως πάντοτε και δεν έκανε σωστό τροχαδάκη, κι έτσι ο τέκνικο Αντσελόττι σινχήστηκε και φούσκωσε τις μαγούλες του, κι έβγαλε μια στεντόρροια αγριοφωνάρα και είπε, αφήστε κατά μέρος το μπίριμπίρι κι ελάτε γλήγορα εδώ να παίξεται οικογεννειακό δηπλώ.

Ρίνο

το άρθρο δημοσιεύτηκε Σαββάτο, 1 Δεκεμβρίου, 2007 στις 5:05 pm.
_____________________
ΣΗΜ. το Χρυσό Μπαλλοδέρας 2007 εδω: -->>
http://www.reality-tape.com/neu/?p=692
ΣΗΜ.2. περισσοτερα ποστ απο το Rino εδω: -->>
http://www.reality-tape.com/neu/?author=22

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2008

ανταποκριση απο Kαβαλα (Updated)

Η παρουσιαση απο εδω: -->> http://www.mogulus.com/kavala_bloggers ηταν προβληματικη οσον αφορα τον ηχο και δηλωνω οτι... δεν ειμαι κουφη! Η εικονα πολυ καλη. Εστειλα και μερικα Fieedbacks για τον ηχο, αλλα μονο ο Πανος ακουγοταν -περιπτωση σαμποταζ..? χαχαχα
Το http://hempeiriatoublogging.wordpress.com/2008/03/22/hello-world/ λειτουργουσε παραλληλα και εκει υποβαλλοντουσαν τα σεβη και οι παρατηρησεις των θεατων/ακροατων -αν υπηρχαν και... ακουγαν! Αυτο που μπορεσα να κανω ηταν μια μικρη συλλογη εικονων, τις οποιες παρουσιαζω με τη σειρα που τις τσιμπησα: -->>



ΣΗΜ.1. αν μη τι αλλο, οι μπλογγερς ειμαστε κανονικοι ανθρωποι, οπως μπορειτε να διαπιστωσετε με τα ματια σας, δεν ειμαστε τπτ τερατα με σουβλερα δοντια! Δεν τρωμε ανθρωπους λεμε... (μονο κανα μεζεδακι που και που)
Υποθετω οτι μετα απο αυτο το... μπλογκομαραθωνιο δεν θα τα αφησαν νηστικα τα παιδια οι φιλοξενοι καβαλιωτες -ξερω κατι ψαροταβερνεια κατα παραλια μερια.. μμμμμ.... μιαμ μιαμ!
ΣΗΜ.2. click! πανω στις εικονες, να μεγαλωσουν
ΣΗΜ.3. η συνδεση με τον cpil ηταν αψογη. Ακουγοταν τελεια -και βλεποταν επισης! Ενας κουκλος, εμοιασε του μπαμπα του:-)

-->> UPDATE 24/03/2008 -->> bloggers (με τη σειρα που τους πετυχα) που αναφερθηκαν στο γεγονος:

01. Argos: Η πράσινη διανόηση της Καβάλας
http://argos.wordpress.com/2008/03/23/green/
02. Oneiros: "Η εμπειρία του blogging", εντυπώσεις
http://oneiros.gr/blog/2008/03/23/kavalablogging
03. zouri: Μπράβο στην Κωνσταντινα και στον Πάνο.
http://zouri.blogspot.com/2008/03/blog-post_22.html
04. Πάνος: Καβάλα, 22 Μαρτίου 2008: Η εμπειρία του blogging
http://panosz.wordpress.com/2008/03/22/kavala/
05. coolplatanos: Η εκδήλωση στην Καβάλα για το blogging
http://www.oraelladas.gr/2008/03/23/blog-bloggers-blogging/
06. chouvi: Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ BLOGGING - Η δικιά μου εμπειρία (Η εκδήλωση στην Καβάλα για το blogging)
http://chouvi.blogspot.com/2008/03/blogging-blogging_24.html
07. kaltsovrako: Το blogoκοτέτσι του ΠΑΣΟΚ και η “βαριά κουλτούρα” του δωδεκάποντου
http://kaltsovrako.wordpress.com/2008/03/26/0126mar2008/
08. thelonapo: ΚαλαμοΚΑΒΑΛΑρίες και blogging
http://thelonapo.blogspot.com/2008/03/blogging_25.html
09. amarkos: Εσωτερική εκδήλωση
http://www.amarkos.gr/blog/?p=86
10. xblog.gr: Εκδήλωση για το blogging στην Καβάλα
http://www.xblog.gr/?p=1360
11. Dark Angel: La Kavaliada
http://angelofdark.wordpress.com/2008/03/24/la-kavaliada/
12. Argos: Η Βλακεία είναι Ανίκητη
http://argos.wordpress.com/2008/03/23/vrypan/
13. e-rooster: Θλίψη
http://e-roosters.blogspot.com/2008/03/blog-post_24.html
14. Λαπούτα: Eκλασαν και οι μπλόγκερς
http://blog.teleologikos.eu/?p=461
15. η X-PSILIKATZOY γραφει για το ΠΑΣΟΚ στο blog του alzap: ΠΑΣΟΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ 2008
http://alekos.blogspot.com/2008/03/h-x-psilikatzoy.html
16. Think positive!:: blog: Περί Γ. Παπανδρέου, Α. Τσίπρα και blogs, μέρος ΙΙ
http://stathishaikalis.blogspot.com/2008/03/blogs_24.html
17. dermes: ΤΟ ΕΦΙΚΤΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ
http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blog-post.html
18. Γ. Α. Παπανδρεου: Σεβασμός στην υπόσταση μας
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?m=10525&rm=20785475&l=2
19. dermes: Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΤΟΥ BLOGGING
http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blogging_27.html

-->> Σιγουρα, απο ο,τι διαβασα και καταλαβα, υπαρχουν και μερικα blog που αναφερθηκαν δυσμενως στην εκδηλωση αυτη. Η γνωμη μου ειναι πως αυτο συμβαινει συνηθως με εκεινους που πρωτοπορουν. Στην αρχη τους σιχτιριζουν και κατοπιν τους μιμουνται. Οπως ακριβως γινοταν με τα παλια σουβλατζιδικα! Ανοιγαν καινουργια παραδιπλα, οσοι (τυροπιταδες, σαντουιτσαδες, κλπ) δεν μπορουσαν να κλεισουν τα πρωτα...
Αντε, να δουμε και αλλες πολεις της χωρας μας να ενημερωνουν για (και να προωθουν) το μπλογγινγκ! Μακαρι να γινονται ενδιαφερουσες πολιτιστικες συγκεντρωσεις, οχι κοιμισμενες και διανοουμενιστικες αλλα με νευρο και τεμπο, μπας και ανοιξει το ματι μας και δουμε (επιτελους!) τι τρεχει γυρω μας, λεω'γω -η αμορφωτη*.

* για παν ενδεχομενον, μη μου τη βγει κανεις! ;-)

antiWWASP - μια αποκαλυψη κακοποιησης παιδιων, που ξεκινησε απο το διαδικτυο

Αν θελετε παιδια σαν κι αυτα:

Αυτοι οι κυριοι:
σε ενα ειδυλλιακο περιβαλλον:

Θα σας βοηθησουν να αποκτησετε ενα καλο υποταγμενο παιδι, που θα σεβεται την εξουσια και θα χαπακωνεται δια βιου για να ξεχασει τις παιδαγωγικες μεθοδους:



ΣΗΜ.1. το υλικο απο τη σελιδα "AntiWWASP - a revolution for a voice that can't be heart" που καταγγελλει το γεγονος: -->>
http://www.antiwwasp.com/
ΣΗΜ.2. ριξτε μια ματια και στο προηγουμενο ποστ, για περισσοτερες πληροφοριες:-->>
http://rodiat7.blogspot.com/2008/03/usa-children-reasons.html
ΣΗΜ.3. μη ξεχνουμε οτι η αποκαλυψη ξεκινησε απο ενημερωτικο ποστ στο διαδικτυο. (βλ. σχετικο ντοκυμαντερ)
ΣΗΜ.4. κλικ! στις εικονες να μεγαλωσουν.